ကမ္မက အဆုံးသတ်သွားပြီ

ကောင်းကင်သည် တည်ငြိမ်သည်။

လူသားလောကသည် ငြိမ်းချမ်းသည်။

အစောနက ကြမ်းတမ်းစွာ တိုက်ခတ်နေသော လေသည် ဤအခိုက်အတန့်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဤသည်မှာ ယင်းက တစ်ခါမှ မထွက်ပေါ်လာခဲ့သည့်အလားပင်။ ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ကြယ်စင်စုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ရောင်စုံဝဲကတော့များသည်သာ ဆက်ပြီး ကျန်ရှိနေသည်။ ယင်းတို့က တိတ်တဆိတ် လှည့်ပတ်နေကြပြီး ကောင်းကင်ကို အစားထိုးနေကြသည်။

ယင်းတို့က အချိန်တစ်ခုထိကြာအောင် ဆက်လက် တည်ရှိနေကြပြီး ကမ္ဘာတုန်ဟီးစေနိုင်သော တိုက်ပွဲ၏ သက်သေသာဓကများ ဖြစ်လာကြသည်။

သူတော်စင်ကုန်းမြေသည် ထွက်ခွာသွားသည်။

ရှေးဘုရင်ဂြိုလ်၏ အပြင်ဘက်မှ မြေအောက်လောကအလောင်းကောင်မျိုးနွယ်၊ နီလာအင်ပါယာကုန်းမြေမျိုးနွယ်နှင့် မြောက်ပိုင်းကံကြမ္မာတော်ဝင်မိသားစုမှ နတ်ဘုရားသုံးပါးသည် ဧကရီ၏ နတ်ဘုရားအဖြစ်တတ်လှမ်းခြင်း ရိုးရာဓလေ့ကို ၎င်းတို့မတားဆီးနိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့က အနောက်ဆုတ်သွားနေရင်း ကောင်းကင်ပေါ်မှ မဟာဧကရာဇ်၏ ပုံရိပ်ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့ဆီမှာ တခြားအတွေးများ ရှိကြသည်။ သို့သော်လည်း ထိုအတွေးများက အမှန်တကယ် ဖြစ်လာနိုင်သည် မဖြစ်လာနိုင်သည်မှာ ၎င်းတို့ရရှိမည့် အခွင့်အရေးပေါ်မှာ မူတည်သည်။

နေ၊ လ၊ ကြယ် နတ်ဘုရားသုံးပါးသည်တော့ ၎င်းတို့၏ သဘောတူညီမှုကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့ကြသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်းတို့က ကောင်းကင်ပေါ်မှ မဟာဧကရာဇ်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ အတိတ်ကို လွမ်းဆွေးခြင်းနှင့် နှလုံးတုန်ခြင်းကို ၎င်းတို့ခံစားမိသွားကြသည်။

၎င်းတို့ကို လွမ်းဆွေးသတိရစေသည်မှာ ၎င်းတို့၏ အရှေ့မှ မဟာဧကရာဇ် မဖြစ်နိုင်လောက်ပေ။ ၎င်းတို့ကို နှလုံးတုန်သွားစေသည်မှာလည်း လက်ရှိဝမ်ကူးကုန်းမြေ မဖြစ်နိုင်လောက်ပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယင်းက ပေဖန်းအင်မော်တယ်အင်ပါယာ သို့မဟုတ် ပေဖန်းအင်မော်တယ်လောက ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

၎င်းတို့က ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို ပြန်အမှတ်ရသွားကြသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

ဧကရီသော်လည်းကောင်း၊ နတ်ဘုရားများသော်လည်းကောင်း၊ ဝန်ကြီးများသော်လည်းကောင်း၊ နန်းမြို့တော်ထဲမှ ပြည်သူပြည်သားများသော်လည်းကောင်း သို့မဟုတ် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေကြသော နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံများသော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်းတို့အားလုံးက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နောက်ဆုံးဓားချက်ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည့် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်မှာ မဟာဧကရာဇ်က ဖြည်းညင်းစွာ အနောက်လှည့်လိုက်သည်။

သူ၏ ရှေးဟောင်းမျက်လုံးက လူသားမျိုးနွယ်နှင့် လူသားလောကပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

သူက နူးညံ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ကမ္မစွမ်းအားမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာပြီး လွင့်ပြယ်သွားသည်။ အပေါ်ယံရုပ်ပုံသာ ကျန်ရှိတော့သည့်အချိန် အထဲမှ ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ လူသားမျိုးနွယ်၏ စစ်ပွဲဗုံအရှေ့မှာ ခြေချလိုက်သည်။

ထိုအတောအတွင်းမှာ ဝေဝါးသော ဝိညာဉ်သည် ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထဲမှာ လွင့်မျောသွားသည်။

ယင်းက မဟာဧကရာဇ်၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သည် လွင့်ပြယ်နေသည်။

သူက လူသားမျိုးနွယ်ကို နှစ်ထောင်သောင်းချီကြာအောင် ကာကွယ်စောင့်ကြပ်ပေးခဲ့ပြီး သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်မှာ မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားအများအပြားသည် သူ၏ ဓားချက်အောက်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။ ယနေ့ သူမောပန်းသွားသည်။

အားအင်ချည့်နဲ့သော စိတ်ခံစားမှုက သူ၏ ဝိညာဉ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ အသက်ဓာတ်က ဟိုးလွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူက ယနေ့ထိ ဆက်လက်တည်ရှိရန် သူ၏ ကိုယ်ပွားကိုသာ ချန်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ဖိနှိပ်ထားခဲ့သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုက ဤအခိုက်အတန့်မှာ တစ်ပြိုင်နက် စုပုံထွက်ပေါ်လာသည်။

သူက အကန့်အသတ်မဲ့သော ဘဝသက်တမ်းကို ရရှိနိုင်သည်။ သူက အမြင့်မားဆုံး ဂုဏ်အဆင့်အတန်းကို ရရှိနိုင်သည်။ သူက မည်သည့်အခါမှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို မခံစားရရန် ဖြစ်နိုင်သည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် အတိတ်မှာ သူက မျိုးနွယ်စုနှင့် သူ့ကိုယ်ကျိုးကြားမှာ ခေါင်းတစ်ချက်ညိတ်ရန်သာ လိုအပ်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူက မျိုးနွယ်စုကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

တစ်ခါတစ်ရံမှာ ဘဝ၏ အရေးကြီးဆုံးအချိန်၌ ရွေးချယ်မှုက ပြန်လမ်းမရှိသော လမ်းကြောင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားလိမ့်မည်။ ထိုလမ်းကြောင်းက မှားသည်ဖြစ်စေ မှန်သည်ဖြစ်စေ ပြန်လမ်းမရှိပေ။

ထိုအတွက် သူနောင်တရလား…

မဟာဧကရာဇ်က ပြုံးလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ် သူပြုံးခဲ့သည်မှာ ဟိုးလွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ဖြစ်သည်။

“ နောင်တမရဘူး ”

မဟာဧကရာဇ်က စိတ်ထဲမှာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူက လူသားလောက၏ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ဖြတ်သန်းသွားလာခဲ့သည်။ သူက ဝမ်ကူးကုန်းမြေအနှံ့သို့ လှည့်ပတ်သွားခဲ့ပြီး ရှေးခေတ်နှင့် မျက်မှောက်ခေတ်မှာ ကြီးမားသော လှိုင်းဂယက်များကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ဤဘဝတွင် သူက ဓားကို အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရားများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူ၏ မျိုးနွယ်စုကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

ထိုသို့ဘဝသည် ကောင်းကင်အလွန်မှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး သေမင်းတံခါးဝမှာ ရုန်းကန်နေရခြင်းထက်စာလျှင် အများကြီး ပိုကောင်းမွန်သည်။

ထိုသို့တွေးမိသောအခါ မဟာဧကရာဇ်၏ အကြည့်သည် လူသားလောက၊ နန်းမြို့တော်၊ ဒေသကြီးများ၊ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများဆီသို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက လူနှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ယောက်သည် ရွှီချင်းဖြစ်သည်။ ထိုကောင်လေးက ဧကရာဇ်ဓားကို သယ်ဆောင်ပြီး လောကထဲမှာ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းရန် သူရွေးချယ်ခဲ့သောလူ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ လမ်းစဉ်ကို သူမကန့်သတ်ပေ။ သူက မည်သို့ဆက်ပြီး လျှောက်လှမ်းမည်မှာ သူ့ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်ဓားကို မည်သို့လွှဲယမ်းမည်မှာလည်း သူ့ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်မှု ဖြစ်သည်။

‘ ဒီကောင်လေးပေါ်က ကမ္မက အရမ်းကြီးမားလွန်းတယ်… သူ့ရဲ့ အတိတ်နဲ့ အနာဂတ်က ငါ့ထက် အများကြီး ပိုပင်ပန်းလိမ့်မယ် ’

ဒုတိယလူသည် ဧကရီဖြစ်သည်။

ထိုမိန်းကလေးသည် ရွှမ်ကျန်း၏ ဝါးမျိုခြင်းစွမ်းအားအောက်မှာ ငိုကြွေးခဲ့သည်။ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် သူ၏ ပါရမီအားလုံးကို စတေးခဲ့သော ထိုမိန်းကလေး၏ ငိုသံက သူ၏ နှလုံးသားကို လှိုင်းထစေခဲ့သည်။

သူ၏ သမီးက နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ဝါးမျိုခံနေရသကဲ့သို့ သူခံစားမိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ဧကရီကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သည်။

‘ လူသားအားလုံးက လူကောင်းတွေ မဟုတ်ကြဘူး… ဒါပေမဲ့ ငါမထွက်သွားခင် အခုချိန်မှာတော့… အနည်းဆုံး လူကောင်းတစ်ယောက်ကို မြင်တွေ့ခဲ့တယ် ’

နတ်ဘုရားမီးတောက်ဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရသော ဧကရီကို ကြည့်နေရင်း မဟာဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးထဲမှာ မျှော်လင့်သော အရိပ်အယောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူသားမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံး၏ ကမ္မစွမ်းအားထောက်ပံ့မှုကို ရရှိထားသော အထွတ်အထိပ်အဆင့် အုပ်ချုပ်သူတစ်ပါးက နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်သည့်အခါ မည်သည့်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သွားမလဲ သူမြင်တွေ့ချင်သည်။

ယင်းက ပြစ်ချက်မဲ့အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်လော သို့မဟုတ် သူက ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် နတ်ဘုရားယဇ်ပလ္လင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်လော။

လူသားများက နတ်ဘုရားမဖြစ်ရဘူးဟူသော သူတော်စင်ကုန်းမြေမှ ဘိုးဘေးများ၏ သွန်သင်ဆုံးမမှုများကို သူလိုက်နာခဲ့သည်။

သို့ဖြစ်၍ သူက ဤဘဝမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်လာရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း သူထွက်သွားပြီးနောက် မျိုးနွယ်စုက မည်သို့ဖြစ်လာမည်နည်း။

သူထွက်သွားပြီးနောက် မည်သူက လူသားမျိုးနွယ်ကို ဆက်ပြီး ကာကွယ်ပေးမည်နည်း။

ဘိုးဘေးများ၏ သွန်သင်ဆုံးမမှုနှင့် မျိုးနွယ်စု၏ ရှင်သန်ရပ်တည်မှုကြားမှာ တစ်ခုကို သူရွေးချယ်ရမည်ဆိုလျှင် မဟာဧကရာဇ်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ မျိုးနွယ်စုကိုသာ ရွေးချယ်လိမ့်မည်။

သူက ဤနောက်ဆုံးအချိန်ကို အသုံးပြု၍ သူကာကွယ်ပေးခဲ့သော လူသားလောကကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ သူက ငါးစာချနေသည်။

သို့ဖြစ်၍ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်က ဝေဝါးနေပြီး ဧကရီက မျက်နှာပျက်ယွင်းသွားသည့်အချိန်၊ ရွှီချင်းက ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အချိန်…

မဟာဧကရာဇ်၏ အနောက်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုပမာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မဟာဧကရာဇ်၏ ဝိညာဉ်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ ဓားကိုင်ဧကရာဇ်… မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးခရီးကို ငါလိုက်ပို့ပေးပါရစေ ”

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ယုလျှိုချန်းမှလွဲ၍ တခြားလူမဟုတ်ပေ။

သူက မထွက်သွားခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး အခွင့်အရေးတစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက အခွင့်အရေးကို ရှာတွေ့သွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ စကားသည် နောက်ဆုံးခရီးကို လိုက်ပို့ပေးမည်ဟု ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့သော်လည်း လူတိုင်း၏ မျက်နှာက သိသာစွာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး ယုလျှိုချန်း၏ လက်ဝါးက ကျဆင်းလာတော့မည့်အချိန်…

မဟာဧကရာဇ်က လက်မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အနောက်သို့ လွှဲယမ်းလိုက်သည်။

ထိုလွှဲယမ်းမှုကြောင့် အဆုံးမဲ့သော စွမ်းအားက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါ်လျှိုးထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတတ်သွားသည်။ ကောင်းကင်ပေါ်မှ ကြယ်စင်စုဝဲကတော့သည် ငြိမ်သက်နေရာမှ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်စွာ လှည့်ပတ်သွားပြီး ပိုပြီးကြမ်းတမ်းလာသည်။

ဝုန်းခနဲ မြည်သံသည် ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဤသည်မှာ အစောနက ငြိမ်သက်နေခြင်းက အတုအယောင်ဖြစ်သည့်အလားပင်။ ယင်းတို့က ငါးစာလာဟပ်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာမြေတုန်ဟီးစေနိုင်သော နောက်ထပ်မုန်တိုင်းသည် ဤအခိုက်အတန့်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယင်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖျက်စွမ်းအားကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး ယုလျှိုချန်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ယုလျှိုချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်သွားသည်။ ၎င်းက ရွှေရောင်သွေးများကို ဆက်တိုက် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

၎င်း၏ ရင်ဘက်ပေါ်မှ ဓားပုံရိပ်သည် အဆုံးမဲ့သော ဓားချီများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ယင်းတို့ကို ယုလျှိုချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ ပျံ့ပွားသွားစေသည်။ ဓားချီဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း ၎င်း၏ အသွေးအသားများက ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။ နှလုံးကွဲကြေသော အော်ဟစ်သံသည် ယုလျှိုချန်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လောကတစ်ခွင်သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“ ဒီအခြေအနေမှာတောင် မင်းက ဝှက်ဖဲတစ်ခု ချန်ထားသေးတယ်လား… မင်းတို့ကောင်တွေ… အချိန်မှမလှုပ်ရှားရင် ဘယ်တော့လှုပ်ရှားမှာလဲ ”

ယုလျှိုချန်းသည် မျက်နှာပျက်သွားသည်။ ၎င်း၏ အော်ဟစ်သံက ကောင်းကင်ကို ပြိုကွဲသွားစေသည်။ ၎င်းက အော်ပြောပြီးသည်နှင့် မဟာဧကရာဇ်ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပျံသန်းသွားသည်။

ယုလျှိုချန်း၏ စကားသံက ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လေကြမ်းသည် ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ထပ်မံတိုက်ခတ်လာသည်။ ထိုလေသည် အလွန်ချမ်းအေးသည်။ လေတိုက်ခတ်သွားသည့်နေရာတိုင်း လောကကြီးသည် အဖြူရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။ နှင်းသည် လေထဲမှာ ပြည့်နှက်နေပြီး အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

တိမ်တိုက်များဖြစ်စေ၊ တောင်တန်းများဖြစ်စေ၊ မြစ်ချောင်းများဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုများဖြစ်စေ ယင်းတို့အားလုံးက လေထဲမှာ အေးခဲသွားကြသည်။ ဥပဒေသများနှင့် နိယာမများသည်ပင် ချွင်းချက်မဟုတ်ဘဲ အေးခဲသွားကြသည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းက ပြစ်ချက်မဲ့အဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ လေဖြစ်သည်။

ယင်းက မြောက်ပိုင်းကံကြမ္မာတော်ဝင်မိသားစု၏ ပြစ်ချက်မဲ့အဆင့် နောက်ထပ်နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ နတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာဖြစ်သည်။

နှင်းလေထဲတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ထွက်လျှောက်လာသည်။

ထိုနတ်ဘုရား၏ အသွင်သဏ္ဍာန်ကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ ၎င်းထံတွင် တိကျသော ပုံပန်းသဏ္ဍာန် မရှိသည့်အလားပင်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်းက နှင်းလေထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ဧရာမလက်ဝါးတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားကာ မဟာဧကရာဇ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

မဟာဧကရာဇ်သည် ယုလျှိုချန်းနှင့် နှင်းလေထဲမှ နတ်ဘုရား၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားနှစ်ပါးက တစ်ချိန်တည်းမှာ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်မှ ဟင်းလင်းပြင်က ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး နတ်ဘုရားခုနစ်ပါးက လေထဲမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့က ဤအခွင့်အရေးအတွက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ တစ်ချိန်လုံး ပုန်းအောင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့က ခြေလှမ်းဝက်အင်မော်တယ်တစ်ပါး မသေဆုံးခင် သူ့ထံမှ ထုတ်လွှတ်လာမည့် မူလကနဦးအလင်းရောင်ကို လိုချင်ကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို လူသားမျိုးနွယ်က မြင်သွားကြသည်။

ဧကရီသည် ခန္ဓာကိုယ်တုန်ယင်သွားသည်။ သူက တိုက်ခိုက်ချင်သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်မှာ မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။ နတ်ဘုရားမီးတောက်သည် မကြာခင် ဒြပ်ထည်ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည်။ သို့ဖြစ်၍ ဤအခိုက်အတန့်က သူ့အတွက် အရေးကြီးဆုံးအချိန် ဖြစ်သည်။

တခြားလူသားများသည်တော့ သူတို့က ဤတိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ရန် အရည်အချင်းမပြည့်မီကြပေ။

ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးသည် ချက်ချင်း သွေးရောင်လွှမ်းသွားသည်။ သူပြန်နိုးလာသည့်အခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ယခင်ကနှင့် မတူညီတော့ကြောင်း သူအာရုံခံမိသွားသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်သည်လည်း ထို့အတူပင်။

စစ်ပွဲဗုံကို တီးခတ်ခဲ့စဉ်က သူခံစားခဲ့ရသော ပြီးပြည့်စုံမှုသည် ဤအခိုက်အတန့်မှာ ပြန်ပေါ်လာသည်။ ထို့ပြင် ဤတစ်ကြိမ်သည် ပိုပြီးထင်ရှားသည်။

ဤသည်မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အတွင်းနှင့် အပြင်မှ ဒဏ်ရာအားလုံးက သေးငယ်သည်ဖြစ်စေ ကြီးမားသည်ဖြစ်စေ မဟာဧကရာဇ်၏ ကုသပေးမှုကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားဟန် ရသည်။

ယခု သူက အမှန်တကယ် ပြီးပြည့်စုံသွားသည်။

ထိုမျှသာမဟုတ်ပေ။ ဧကရာဇ်ဓားပေါ်မှ မဟာဧကရာဇ်၏ နောက်ဆုံးအသိစိတ် အကြွင်းအကျန်သည်လည်း ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်။

ယခုမှစ၍ ဧကရာဇ်ဓားတွင် မည်သည့်လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်မှ မရှိတော့ပေ။

ထို့ပြင် အမွေအနှစ်တစ်ခုသည်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲမှာ ကျန်နေခဲ့သည်။

ဓားကိုင်အသွင်သဏ္ဍာန်…

ယင်းက မဟာဧကရာဇ်၏ တန်ဖိုးအကြီးမားဆုံး အတတ်ပညာဖြစ်သည်။ ယင်းက သူ၏ အမွေအနှစ်ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် အစောနက ကောင်းကင်ကို ပိုင်းဖြတ်ခဲ့သော ဓားကွက်လည်း ပါရှိသေးသည်။

ထိုသို့ကြင်နာမှုသည် ရွှီချင်းပြန်ပေးဆပ်ရန် အလွန်နက်ရှိုင်းသည်။ သို့သော်လည်း မဟာဧကရာဇ်က နတ်ဘုရားအများကြီး၏ ဝန်းရံတိုက်ခိုက်ခံနေရသော်လည်း သူ့မှာ ဝင်ကူညီပေးနိုင်စွမ်းမရှိပေ။

ရွှီချင်းသည် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ့မှာ ဤတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် အရည်အချင်းမရှိသော်လည်း သူ၏ ဓားကိုတော့ ထုတ်ပြနိုင်သေးသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ တည်ငြိမ်သော အသံက ကောင်းကင်ပေါ်မှ မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်။

“ စိတ်အေးအေးထားကြ ”

ထိုအသံသည် လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ယင်းက လူသားလောကကို နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ကာကွယ်ပေးခဲ့သကဲ့သို့ ယခုအချိန်မှာလည်း လူသားမျိုးနွယ်ကို စိတ်အေးသွားစေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ထိုအသံက လောကတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဧကရီနှင့် ရွှီချင်းကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဓားကိုင်ဧကရာဇ်၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ်မှ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိပေ။ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားများစွာ၏ ဝန်းရံတိုက်ခိုက်မှုက သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်သည့်အလားပင်။

သူက ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး တစ်ဟုန်းထိုး ပြေးလာနေသော ယုလျှိုချန်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ထိုဖမ်းဆုပ်မှုကြောင့် ယုလျှိုချန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးက အပြင်းအထန် တုန်ယင်သွားသည်။ ၎င်း၏ ရင်ဘက်ပေါ်မှ ဓားပုံရိပ်သည် အပြင်သို့ ပျံသန်းမထွက်လာခင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားဟိန်းသံကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် ယုလျှိုချန်း၏ ရင်ဘက်ပေါ်မှ ဓားသည် ပထမဆုံးအကြိမ် အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဓားထွက်ပေါ်လာသည့်အခိုက် ဓားအလင်းရောင်သည် လောကတစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဓားပုံရိပ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချီကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး မဟာဧကရာဇ်၏ လက်ထဲသို့ ဆင်းသက်သွားသည်။

မဟာဧကရာဇ်သည် ဓားကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အနောက်မှ ချဉ်းကပ်လာနေသော နှင်းလေနတ်ဘုရားလက်ဝါးကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ဓားအလင်းရောင်က ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ လောကသည် တုန်လှုပ်သွားသည်။

နတ်ဘုရားလက်ဝါးသည် ခုခံနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားသွေးစက်များက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ အရာအားလုံးကို အေးခဲပစ်နိုင်သော လေသည်လည်း ပြိုကွဲသွားပြီး လွင့်ပြယ်သွားသည်။

မြောက်ပိုင်းကံကြမ္မာတော်ဝင်မိသားစုမှ နတ်ဘုရားသည် ထွက်ပြေးရန် လုံးဝတုံ့ဆိုင်းမနေပေ။

အံ့ဩထိတ်လန့်မှုသည် အရပ်ရှစ်မျက်နှာဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ယင်းက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပြေးထွက်လာကြသော နတ်ဘုရားများကို သွေးအန်သွားစေပြီး ချက်ချင်း အနောက်ဆုတ်သွားစေသည်။ ၎င်းတို့က မဟာဧကရာဇ်ဆီသို့ မချဉ်းကပ်ဝံ့ကြတော့ချေ။

မဟာဧကရာဇ်ဆီမှာ နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ထိုဓားကို ဟိုးလွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာတုန်းက ယုလျှိုချန်း၏ ရင်ဘက်ပေါ်မှာ သူချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယနေ့မှာတော့ သူက ထိုဓားကို ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ယင်းက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

နတ်ဘုရားများက အနောက်ဆုတ်သွားကြစဉ် ယုလျှိုချန်းသည်လည်း အနောက်ဆုတ်သွားသည်။ ၎င်းက မြန်ဆန်စွာ အနောက်ဆုတ်သွားနေသော်လည်း ၎င်း၏ မျက်လုံးက ကြည်လင်ရှင်းလင်းသည်။ အစောနက ၎င်း၏ လုပ်ဆောင်မှုများက ချက်ချင်း လွင့်ပြယ်သွားသည်။

၎င်းက ဖော်မပြနိုင်အောင် တည်ငြိမ်နေသည်။

“ အတိတ်မှာ ငါ့ကို မင်းမသတ်ခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးအကြွေးကို အခု ငါပြန်ဆပ်လိုက်ပြီ ”

ယနေ့ ၎င်းရောက်လာရသည့် အကြောင်းအရင်းသည် ဓားကိုင်ဧကရာဇ်၏ နောက်ဆုံးခရီးကို မြင်တွေ့ရန်နှင့် နောက်ဆုံးဓားချက်ကို လာရောက်ပို့ဆောင်ပေးရန် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ၎င်းက အနောက်လှည့်လိုက်ပြီး အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ ၎င်း၏ သွေးနီရောင်ဝတ်ရုံက တဖျပ်ဖျပ်လှုပ်ခတ်သွားစဉ် ၎င်းက ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ခြေချလိုက်ပြီး ဤနေရာမှ အပူအပင်ကင်းမဲ့စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

“ ကမ္မက အဆုံးသတ်သွားပြီ… နှုတ်ဆက်ပါတယ် ဓားကိုင်ဧကရာဇ် ”