← Chapters

ဧကရီ နတ်ဘုရားများကို သုတ်သင်ခြင်း(ဂ)

Vol. 90 Ch. 1389

ဧကရီ နတ်ဘုရားများကို သုတ်သင်ခြင်း(ဂ)

Vol. 90 Ch. 1389

၎င်းက မသေဆုံးသွားသော်လည်း ၎င်း၏ ဤတစ်ကြိမ် ဒဏ်ရာများက အတိတ်တွင် ယုလျှိုချန်းရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ ၎င်း၏ ကြောက်ရွံ့သော အသံက လောကထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“ နင့်ရဲ့ နတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာက… အလင်းရောင်ပဲ… ”

အသံသည် လွင့်ပြယ်သွားသည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ထိုသို့အစွမ်းကြီးမားသော နတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာဖြင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ၎င်းက ကံကြမ္မာဆုံးဖြတ်သူနတ်ဘုရားကို မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့ဖြစ်၍ လေဆင်နှာမောင်းထဲမှ နတ်ဘုရားသွေးသည် သွေးမိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လူသားလောကထဲမှာ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

ထိုနတ်ဘုရားသည် ဆက်ပြီး မတည်ရှိတော့ပေ။

လောကကြီးက ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

အလင်းနိယာမကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ကြသော ဒေသကြီးများသည် အလင်းရောင်ကို ပြန်လည်ရရှိသွားကြသည်။

လူသားမျိုးနွယ်၏ ကောင်းကင်သည်လည်း တဖန်ထွန်းလင်းတောက်ပလာသည်။

မျှော်စင်ကြီးသဖွယ် ရှည်လျားသော နတ်ဘုရားရုပ်တုနှစ်ခုသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ တောင်ပိုင်းနှင့် အနောက်ပိုင်းဆီသို့ ဆင်းသက်လာကြသည်။

နတ်ဘုရားရုပ်တုတစ်ခုကို မီးတောက်ဟုခေါ်ပြီး တခြားနတ်ဘုရားရုပ်တုကို အမှောင်ညအလောင်းဟု ခေါ်သည်။

ဧကရီသည် ထိုနတ်ဘုရားနှစ်ပါးကို မသတ်ဖြတ်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းတို့ကို လူသားမျိုးနွယ်၏ ကုန်းမြေအတွင်းမှာ ချိပ်ပိတ်လိုက်သည်။

ယနေ့အတွက် နတ်ဘုရားသွေးသည် လုံလောက်သွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ နတ်ဘုရားအဖြစ်တတ်လှမ်းခြင်း ရိုးရာဓလေ့က အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။

အင်အားစုအားလုံးက တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

မီးလျှံလ၏ နတ်ဘုရားသုံးပါးသည် ဧကရီကို အဝေးမှ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ၎င်းတို့က ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ အပေးအယူက ပြီးမြောက်သွားပြီဖြစ်၍ ၎င်းတို့က ဤနေရာမှာ ဆက်ပြီး တည်ရှိနေရန် အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

တစ်လောကလုံးသည် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

ယင်းက ဝမ်းသာပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ ကိစ္စဖြစ်သော်လည်း လူသားအားလုံး၏ နှလုံးသားထဲမှာတော့ ဒီရေအတတ်အကျကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တွေ့ကြုံလိုက်ရသည့်အလားပင်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ လူသားမျိုးနွယ်က အမြင့်သို့ တတ်လှမ်းသွားသော်လည်း မဟာဧကရာဇ်၏ ကြွေလွင့်သွားမှုက သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှာ ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို ဖြစ်ပေါ်နေဆဲပင်။

ရွှီချင်းသည် နူးညံ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လောကကြီးက သူတို့၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို အာရုံခံမိသွားဟန် ရသည်။

သို့ဖြစ်၍ ကောင်းကင်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာနေသော ဈာပနတေးသံကို မသဲမကွဲ သူကြားနေရဟန် ရသည်။

အေးစက်စက်လေသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ ကုန်းမြေများပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသည်။ ယင်းက ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော ငိုကြွေးသံနှင့် အရိုးခိုက်ခိုက်တုန်စေမည့် အအေးဓာတ်ကို သယ်ဆောင်လျက် လောကထဲမှာ လှည့်ပတ်သွားသည်။ လေသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုအားကောင်းလာပြီး ကောင်းကင်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

လောကတစ်ခုလုံး အဆုံးမဲ့သော ကောင်းကင်ဘုံလေဖြင့် ပြည့်နှက်သွားဟန် ရသည်။ ထို့နောက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တစ္ဆေရိုင်းများက ငရဲပြည်မှ ထွက်ပေါ်လာကြသည့်အလား လောကထဲတွင် လောဘတကြီး လှည့်ပတ်သွားနေကြသည်။

“ အမင်္ဂလာနိမိတ်… ငရဲဘုံကိုးခုက လေ… ”

နန်းမြို့တော်ထဲမှ နေအိမ်တစ်ခုထဲတွင် လူသားမျိုးနွယ်မှ နွေဦးအင်မော်တယ်နန်းတော်၏ လက်ရှိနန်းတော်သခင်ဖြစ်သော အမျိုးသမီးသည် နေရာမှာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး ခေါင်းမော့လိုက်ကာ ကောင်းကင်ဘုံလေကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူက အက်ရှရှအသံဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

“ တစ်ယောက်ယောက်က မြေအောက်လောကကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီ ”

ငရဲဘုံကိုးခုမှ လေသည် ဝမ်ကူးကုန်းမြေကို တိုက်ခတ်သွားပြီး တဖြည်းဖြည်း ပိုပြီးအားကောင်းလာသည်။

ထိုလေသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ နန်းမြို့တော်၊ မီးလျှံလ၏ ဒေသကြီးများနှင့် နယ်စွန်နယ်ဖျားဒေသကြီးများကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားပြီး ကောင်းကင်ဝါးမျိုဒေသကြီးထဲမှာ စုဝေးသွားသည်။

ကောင်းကင်ဝါးမျိုမျိုးနွယ်၏ နန်းတော်ထဲတွင် ဧကရီ၏ နတ်ဘုရားအဖြစ်တတ်လှမ်းခြင်း ရိုးရာဓလေ့နှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူညီစွာ စီစဉ်ပြုလုပ်ထားသော ရိုးရာဓလေ့၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ငရဲဘုံကိုးခုလေက စုဝေးသွားပြီး ဧရာမဝဲကတော့တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ပုံရိပ်ယောင်မြင်ကွင်းများက အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်မှာ ထွက်ပေါ်နေကြပြီး လူသားဧကရာဇ်၏ နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်လာသော ပုံရိပ်များကို ပြသနေကြသည်။

ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်ဝါးမျိုဧကရာဇ်ငါးပါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ နတ်ဘုရားမီးတောက်များက ဝုန်းခနဲ မြည်ဟိန်းသွားကြသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့က နတ်ဘုရားဖြစ်လာကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက နတ်ဘုရားမီးတောက်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ ယဇ်ပူဇော်မှုက ငရဲဘုံကိုးခုလေကို ပိုပြီးအရှိန်မြှင့်လာစေသည်။

သို့ဖြစ်၍ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ငရဲဘုံကိုးခုဝဲကတော့သည် ဝုန်းခနဲ မြည်ဟိန်းသံများနှင့်အတူ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ဝါးမျိုနန်းမြို့တော်ထဲမှာ ပျံ့ပွားသွားသည်။ ထို့နောက် ယင်းက ကောင်းကင်ဝါးမျိုဒေသကြီးတစ်ခုလုံးကို သက်ရောက်သွားသည်။

လေတိုးဝှေ့သံသည် တအင့်အင့်ညည်းသံမဟုတ်တော့ပေ။ ယင်းအစား အော်ဟစ်ချီးမြှောက်ခြင်း၊ တီးတိုးရေရွတ်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်တောင့်တခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ ပြန်လာပါ ”

ရိုးရာဓလေ့၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းရောင်ဂိုဏ်းသားများနှင့် ဝတ်ရုံနက်ပုဂ္ဂိုလ်များက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်ကြပြီး ကမ္ဘာတုန်ဟီးစေနိုင်သော အော်သံများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

“ ပြန်လာပါ ”

အသံသည် ကျယ်လောင်သထက် ပိုပြီးကျယ်လောင်လာသည်။ ယင်းက ကောင်းကင်၏ အရောင်ကို ပြောင်းလဲသွားစေပြီး လေတဟူးဟူး တိုက်ခတ်လာစေသည်။ ငရဲဘုံကိုးခုလေသည် ကောင်းကင်ဝါးမျိုဒေသကြီးတစ်ခုလုံးကို တိုက်ခတ်သွားပြီး ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတတ်သွားသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ဝါးမျိုဒေသကြီးထဲမှာ သွေးက မြစ်ချောင်းများသဖွယ် စီးဆင်းနေပြီး အသွေးအသားများက တောင်တန်းများသဖွယ် ဖြစ်တည်နေကြသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အလောင်းများက စားသောက်ပွဲတော်ပမာ တည်ရှိနေကြသည်။

ယခု ကောင်းကင်ဝါးမျိုနန်းတော်ထဲမှာ လုပ်ဆောင်နေသော အစီအစဉ်များကို ထည့်ပေါင်းလိုက်မည်ဆိုလျှင် ဤရိုးရာဓလေ့က လူသားမျိုးနွယ်မှ ရိုးရာဓလေ့ထက်ပင် ပိုပြီးကြီးကျယ်ခမ်းနားဟန် ရသည်။

ယင်းက ကမ္ဘာတုန်ဟီးသွားစေမည့် ရိုးရာဓလေ့တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယင်းက ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ ပစ်မှတ်များထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်ဆင့်ခေါ်ရန် ဖြစ်သည်။

သူက ရှေးခေတ်ကာလမှ ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်ကို ပစ္စုပ္ပန်ဆီသို့ ပြန်ခေါ်ဆောင်ချင်သည်။

သူက ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်ကို ဝမ်ကူးကုန်းမြေပေါ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ဆင်းသက်စေချင်သည်။

သူက သူ့ကိုယ်ပိုင် ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်ကို ပြန်လည်တည်ထောင်ချင်သည်။

ပိုင်ရှောင်ကျိုးမှာလည်း ထိုသို့အိမ်မက်ရှိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူက ဒေသငယ်တစ်ခုကိုသာ ပြန်လည်ဆင့်ခေါ်ချင်သည်။ ထို့ပြင် အဆုံးမှာ သူက ကျရှုံးသွားခဲ့သည်။

ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ရည်မှန်းထားသည်မှာ ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံး ဖြစ်သည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲမှုသည် ဖော်မပြနိုင်အောင် အလွန်ကြီးမားသည်။

ထို့ကြောင့် သူက အလွန်ကြီးမားသော ရိုးရာဓလေ့တစ်ခုကို လိုအပ်သည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် သူက တစ်ခါမှမဖြစ်ပေါ်ဖူးသော နတ်ဘုရားအဖြစ်တတ်လှမ်းခြင်း ရိုးရာဓလေ့တစ်ခုတွင် ပါဝင်ရလိမ့်မည်။ သူက ထိုအချိန်ကာလကို ဖြတ်တောက်ပြီး ဉာဏ်အလင်းပွင့်နတ်ဘုရား ရှေးဦးအပျက်အစီးထံသို့ ယဇ်ပူဇော်ရလိမ့်မည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ သူက နတ်ဘုရားအဖြစ်တတ်လှမ်းခြင်း ရိုးရာဓလေ့အတိုင်း တစ်ပုံစံတည်း လိုက်လံလုပ်ဆောင်ရမည်။ ထို့ပြင် ရိုးရာဓလေ့ကို ပြန်လည်ဆင့်ခေါ်မည့် ကုန်းမြေအတွင်းမှာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုနည်းဖြင့် ကံကြမ္မာဖလှယ်လိုက်သကဲ့သို့ အစားထိုးခံရလိမ့်မည်။

ရိုးရှင်းစွာပြောရလျှင် တစ်ဖက်က ကပ်ဘေးဒုက္ခကို ခံစားနေရစဉ် အခြားတစ်ဖက်က အကျိုးအမြတ်ကို ခံစားရလိမ့်မည်။

နတ်ဘုရားအဖြစ်တတ်လှမ်းခြင်း ရိုးရာဓလေ့က ပိုပြီးကြီးကျယ်ခမ်းနားလေ ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်ကို ပြန်လည်ဆင့်ခေါ်မည့် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်က ပိုပြီးအောင်မြင်နိုင်ခြေများလေ ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်၍ သူက လူသားဧကရာဇ်၏ နတ်ဘုရားအဖြစ်တတ်လှမ်းခြင်း ရိုးရာဓလေ့ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

လူသားမျိုးနွယ်သည် လူသားဧကရာဇ်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်လာရန် ခွင့်မပြုပေ။ ထို့ကြောင့် ယင်းက တစ်ခါမှမဖြစ်ပေါ်ဖူးသော နတ်ဘုရားအဖြစ်တတ်လှမ်းခြင်း ရိုးရာဓလေ့ဖြစ်သည်။

အထွတ်အထိပ်အဆင့် အုပ်ချုပ်သူတစ်ပါးက နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်လာရန် ရွေးချယ်ခြင်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းမြောက်များစွာအတွင်း တစ်ခါမှမဖြစ်ပေါ်ဖူးသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယင်းက ဖော်မပြနိုင်သော ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ယခု လူသားဧကရာဇ်က အောင်မြင်သွားသည်။

သူသည်လည်း အောင်မြင်သွားသည်။

အမှန်မှာ သူက ဤနေရာကို ကိုယ်တိုင်ကြီးကြပ်ပေးစရာပင် မလိုပေ။ ဤနေရာမှ အရာအားလုံးက သူ၏ အစီအစဉ်အတိုင်း အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ဆက်သွားနေသည်။

နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီးသည် သူ၏ ယဇ်ပူဇော်မှုကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံခဲ့သည်။

ကျယ်လောင်သော ဝုန်းခနဲ မြည်သံသည် ကောင်းကင်ဝါးမျိုမျိုးနွယ်၏ ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အက်ကွဲသံများကြားတွင် ကောင်းကင်တစ်ခွင် ဖုံးလွှမ်းထားသော ဝဲကတော့သည် နောက်ဆုံးမှာတော့ အက်ကွဲသွားပြီး မြေအောက်လောကဆီသို့ ဆက်သွယ်သွားသည်။

မြေပြင်ထက်မှ သက်ရှိများ၏ အော်ခေါ်သံကြောင့် ကောင်းကင်ဝါးမျိုဒေသကြီး၏ ကောင်းကင်ပေါ်မှ မြေအောက်လောကသည် ပွင့်သွားသည်။

“ ပြန်လာပါ ”

“ ပြန်လာပါ ”

မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းရောင်ဂိုဏ်းသားများ၊ ဝတ်ရုံနက်ခြုံထားသော ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် နတ်ဘုရားနောက်လိုက်များသည် တီးတိုးဆုတောင်းလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ အသံများသည် သေလွန်ဝိညာဉ်များအတွက် လမ်းပြကြယ်ဖြစ်လာပြီး သူတို့၏ ရိုးရာဓလေ့သည် တိုင်းပြည်ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အမှတ်အသားတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ယင်းက အချိန်ကာလကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်ကို မြေအောက်လောကထဲမှ ဆွဲခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။

ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်သည် ကောင်းကင်ဝါးမျိုဒေသကြီး၏ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။

ကောင်းကင်သည် အက်ကွဲသွားပြီး မြေပြင်သည် ပြိုကျပျက်စီးသွားသည်။

အံ့ဩမင်သက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်ယောင်တိုင်းပြည်တစ်ခုသည် မြေအောက်လောကထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယင်းက အက်ကွဲနေသော လေဟာနယ်မှတဆင့် ဝမ်ကူးကုန်းမြေပေါ်သို့ ကျဆင်းလာပြီး ကောင်းကင်ဝါးမျိုဒေသကြီး၏ ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယင်းက အတိတ်တွင် ဝမ်ကူးကုန်းမြေမှ အသင်္ချေမျိုးနွယ်စုအားလုံးကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေခဲ့သော ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်မှလွဲ၍ တခြားမဟုတ်ပေ။

ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများ၊ မကျေမချမ်းအော်သံများနှင့် ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသော ညည်းညူသံများသည် ပုံရိပ်ယောင်တိုင်းပြည်ထဲမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်များသည် အချိန်ကာလထဲမှာ မြှုပ်နှံခံထားရသော ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

တချို့သည် ပြည်သူပြည်သားများဖြစ်ပြီး တချို့သည် စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြသည်။ တချို့သည်တော့ ဝန်ကြီးများဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့က အဆုံးမရှိသည့်အလား အရေအတွက် အလွန်များပြားသည်။ သို့ဖြစ်၍ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာ အဆုံးမဲ့သော ဝိညာဉ်ပင်လယ်သည် ကောင်းကင်ဝါးမျိုဒေသကြီး၏ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ဝိညာဉ်ပင်လယ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် စုပုံထားသော သွေးမြစ်များ၊ အရိုးတောင်ကုန်းများနှင့် အသွေးအသားတောင်ကုန်းများဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

၎င်းတို့က အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုလိုက်ကြသည်။ သွေးမြစ်များသော်လည်းကောင်း၊ အရိုးများသော်လည်းကောင်း၊ အသွေးအသားများသော်လည်းကောင်း ၎င်းတို့၏ ဝါးမျိုခံလိုက်ရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ အသွေးအသားများက ၎င်းတို့အတွက် အာဟာရဓာတ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဤဒေသကြီးထဲမှ သက်ရှိများ၏ အသွေးအသားများကို အသုံးပြု၍ ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်မှ ပြည်သူပြည်သားများအတွက် ခန္ဓာကိုယ်များကို ပြန်လည်တည်ဆောက်လိုက်ကြသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အမြောက်အများသည် အသွေးအသားများကြားထဲတွင် မွေးဖွားလာကြသည်။ အရှိန်အဝါအားလှိုင်းများသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြားမှာ ပေါ်လျှိုးထွက်လာကြသည်။

၎င်းတို့အားလုံးက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ကြပြီး ကြည်ညိုလေးစားသော အရိပ်အယောင်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကောင်းကင်၊ မြေပြင်နှင့် အသင်္ချေမျိုးနွယ်စုများအပေါ် မုန်းတီးမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

၎င်းတို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။

ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်သည် အောင်မြင်စွာ ပြန်နိုးထလာသည်။

အလွန်ကျယ်ပြောပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော နန်းမြို့တော်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ဝါးမျိုနန်းမြို့တော်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာပြီး ယင်းကို အစားထိုးလိုက်သည်။

ယင်းက အလွန်ကြီးမားကျယ်ပြောသော ခရမ်းရောင်မြို့တော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

တူညီသော မြို့တော်များသည် ကောင်းကင်ဝါးမျိုဒေသကြီး၏ နေရာအများအပြားမှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

မြို့တော်သည် စုစုပေါင်း(၉၉)ခု ရှိသည်။

ခရမ်းရောင်နန်းမြို့တော်ထဲမှ ကျစ်လွီဆဲ့နန်းတော်ထဲတွင် အသွေးအသားများဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပြန်တည်ဆောက်ထားသော ပုံရိပ်များက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့က နန်းတော်၏ အနက်ပိုင်းထဲရှိ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော ရာဇပလ္လင်ထံသို့ မျက်နှာမူ၍ ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့ချည်းသာ ဒူးထောက်နေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ မြို့တော်အသီးသီးတွင် အသက်ပြန်ရှင်လာကြသော ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းသူပြည်သားအားလုံးသည် ဤအခိုက်အတန့်မှာ နန်းတော်၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့က စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

၎င်းတို့၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းပါရမီရှင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ပြန်ရောက်လာပြီး ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်ကာ ကျစ်လွီဆဲ့ဧကရာဇ်အဖြစ် ထီးနန်းဆက်ခံမည်ကို ၎င်းတို့က စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ယင်းက အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ ယခင်ဘဝမှ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲတွင် ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်ကို သူပေးအပ်ခဲ့သော ကတိဖြစ်သည်။

“ ငါပြန်လာတဲ့အခါ ထီးနန်းဆက်ခံမယ် ”

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်းတို့စောင့်မျှော်နေသော ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်အများစုကို ပြီးမြောက်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်သွားပြီး လူသားမျိုးနွယ်၏ နန်းမြို့တော်ဆီသို့ လျှောက်သွားနေသည်။

သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းက မြေပြင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး ကောင်းကင်ကို လှိုင်းထသွားစေသည်။

သူ၏ အမူအရာက သိမ်မွေ့ညင်သာပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခုပင် ရှိသည်။

“ ညီလေး… အရုပ်ကို ယူဖို့ အကိုကြီးလာနေပြီ ”

All Chapters