← Chapters

နတ်ဘုရားသုတ်သင်ဆူး

Vol. 91 Ch. 1394

နတ်ဘုရားသုတ်သင်ဆူး

Vol. 91 Ch. 1394

ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသား…

ထိုနာမည်သည် အတိတ်တုန်းက ဝမ်ကူးကုန်းမြေမှာ အလွန်ထွန်းလင်းတောက်ပပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းအဆင့်အတန်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

သူက နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီးရောက်ရှိလာပြီးနောက် လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှာ အထူးချွန်ဆုံး နံပါတ်တစ်ပါရမီရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။

သူက ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ ကံကြမ္မာဖြင့် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ သူမွေးဖွားလာသည့်အချိန်မှာ ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ တားမြစ်ဇုန်အားလုံးထဲမှာ အော်ဟစ်ညည်းညူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထူးဆန်းသော သွေးသည် တားမြစ်ဒေသကြီးအားလုံးထဲမှ အပြင်သို့ စီးဆင်းလာသည်။

သူက ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်ရန် မွေးဖွားလာသူဖြစ်သည်။ ဝမ်ကူးကုန်းမြေတစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားက သူ့အား ဖြစ်တည်လာစေခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သူက ဝမ်ကူးကုန်းမြေတစ်ခုလုံးကို စည်းလုံးညီညွတ်အောင် ပြုလုပ်ရန် သမိုင်းပေးတာဝန်ကို ရရှိခဲ့ပြီး ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်လည်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဤလောက၏ ဂုဏ်အရှိန်အဝါအားလုံးကို ရရှိသင့်ပေသည်။

သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးမှာတော့ သူနှင့် သူ၏ တိုင်းပြည်က ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူသေဆုံးသည့်နေ့မှာ ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ တောင်တန်းများက အပြင်းအထန် တုန်ယင်သွားပြီး ဘီလီယံနှင့်ချီသော မြစ်ချောင်းများက ပြောင်းပြန်စီးဆင်းသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့က ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ ကြွေလွင့်သွားမှုကြောင့် ငိုကြွေးနေသည့်အလားပင်။

ကောင်းကင်ဘုံတာအိုများသည်လည်း ဝမ်းနည်းစွာ ငိုကြွေးခဲ့ကြသည်။

သူ၏ နောက်ဆုံးထွက်သက်ထဲမှာ ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ ကမ္မ၊ သူ၏ ဂုဏ်အရှိန်အဝါနှင့် သူ့ဘဝတစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာက ပါဝင်ခဲ့သည်။

ထိုကံကြမ္မာသည် သူ၏ နောက်ဆုံးထွက်သက်နှင့်အတူ ဤလောကထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်က ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

သူက ဤလောကပေါ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ဆင်းသက်လာသော်လည်း သူ့ဆီမှာ ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပေ။

သူက အဆုံးမဲ့သော အမုန်တရားကို သယ်ဆောင်ထားသည့် ပြန်ရောက်လာသူသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယနေ့တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် နန်းဟွမ်ကုန်းမြေထဲ၌ အတိတ်မှာ ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသား သေဆုံးသွားခဲ့သော ဧရိယာထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ အချိန်တိုင်းတာမှုအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူက နွေဦးအင်မော်တယ်၏ အမည်နာမနှင့် အင်မော်တယ်များ၏ လမ်းညွှန်မှုကို အသုံးပြု၍ ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထိုသူက အတိတ်တွင် ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ ကံကြမ္မာနှင့် ဂုဏ်အရှိန်အဝါများ ပါဝင်ခဲ့သော ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို ဤလောကထဲမှ၊ အချိန်ထဲမှ၊ အရာအားလုံးထံမှ ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

နန်းဟွမ်ကုန်းမြေမှ ချီယွဲ့ထုံဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံသူရာပေါင်းများစွာသည် ဂါထာမန္တန်ကို တစ်ညီတစ်ညာတည်း ရွတ်ဆိုနေကြသည်။

“ ဒီနေ့ နွေဦးအင်မော်တယ်ရဲ့ အမည်နာမနဲ့ အင်မော်တယ်တွေရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို ဆင့်ခေါ်ပါတယ် ”

မီးတောက်ဖီးနစ်သည် ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ပျံသန်းနေသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးက အချိန်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အသက်ရှူမှုတိုင်းက ထာဝရဖြစ်တည်မှုကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။

၎င်း၏ ဧရာမအတောင်ပံများက ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်တွင် လေကြမ်းများ တိုက်ခတ်လာသည်။ တောင်တန်းများက တုန်လှုပ်သွားကြပြီး တားမြစ်ပင်လယ်ထဲတွင် ကြီးမားသော ဆူနာမီလှိုင်းလုံးများက ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

၎င်းက ဤရှေးဟောင်းစည်းချအစီအရင်ကို အစွမ်းမြှင့်တင်ပေးနေသည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ အရာအားလုံးက ငွေရောင်ဘီလူး၏ အပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော သတ္တမသခင်ကြီး၏ လက်ထဲမှာ စုဝေးသွားသည်။

သတ္တမသခင်ကြီး၏ လက်ထဲတွင် မြူခိုးဘောလုံးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုမြူခိုးဘောလုံးထဲတွင် ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ ကံကြမ္မာနှင့် ကမ္မက ပရမ်းပတာ လှုပ်ခတ်နေသည်။

မြူခိုးကို စိုက်ကြည့်နေရင်း သတ္တမသခင်ကြီး၏ မျက်လုံးထဲမှာ အသိဉာဏ်အလင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကံကြမ္မာမြူခိုးဘောလုံးကို သူ့အောက်မှ ငွေရောင်ဘီလူး၏ နဖူးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

မြူခိုးဘောလုံးသည် ရွှီချင်း၏ သွေးစက်ဖြင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ထို့နောက် ယင်းက ငွေရောင်ဘီလူး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ယင်းက ငွေရောင်ဘီလူး၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခိုက် လောကသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး ကောင်းကင်သည် အရောင်ပြောင်းလဲသွားသည်။ လေကြမ်းများသည် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှာ တိုက်ခတ်လာသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်ဘုံတာအိုများသည် လေထဲမှာ ဝေဝေဝါးဝါး ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ဝမ်ကူးကုန်းမြေထဲမှ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများသည် ပရမ်းပတာ လှုပ်ခတ်သွားကြသည်။ တားမြစ်ဇုန်များနှင့် တားမြစ်ဒေသကြီးများသည် ဤအခိုက်အတန့်မှာ ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်ညည်းညူသံများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

ထူးဆန်းသော သွေးသည် တားမြစ်ဒေသကြီးများ၏ အတွင်းပိုင်းထဲမှ စီးကျလာသည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် အတိတ်မှာ ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသား မွေးဖွားခဲ့စဉ်ကနှင့် အတူတူသာ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ သတ္တမသခင်ကြီး၏ ဆံပင်ရှည်သည် တဖျပ်ဖျပ်လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူ၏ ကျောနောက်မှာ ပြန့်ကျဲသွားသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါသည် နောက်တစ်ကြိမ် မြင့်တတ်သွားပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ထိ ပျံတတ်သွားသည်။ သူ၏ ညာလက်က ငွေရောင်ဘီလူး၏ နဖူးကို ထိတွေ့ထားစဉ် သူ၏ ဘယ်လက်က ချိပ်တံဆိပ်လက်သင်္ကေတတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

“ ယိုလင်းကို အမိန့်ပေးတယ်… ရွှေရောင်အလင်းကို ပုံဖော်ပြီး သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံပါ… ဂါထာအကြိမ်တစ်သောင်း ရွတ်ဆိုပြီး ဥပဒေသတွေကို ငြိမ်းသတ်ပစ်မယ်… ဒြပ်စင်ငါးမျိုးရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုနဲ့အတူ နတ်ဘုရားထောင်သောင်းချီက အရိုအသေပေးကြတယ်… မိုးကြိုးနဲ့ လျှပ်စီးက ငါ့အမိန့်ကို နာခံပြီး တစ္ဆေတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေက ဝပ်တွားကြစေ… ဝိညာဉ်တွေနဲ့ မွန်းစတားတွေက သေကြေပျက်စီးကြစမ်း ”

သူ၏ စကားလုံးတိုင်းက ကောင်းကင်ဘုံမိုးခြိမ်းသံပမာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အချိန်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်။

ယင်းတို့က နန်းဟွမ်ကုန်းမြေထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားစဉ် ရွှီချင်း၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲပစ်သော အရှိန်အဝါက ကောင်းကင်ပေါ်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ထိုးတတ်သွားသည်။

အလွန်သိပ်သည်းသော အနက်ရောင်မြူခိုးသည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပြည့်နှက်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ယင်းက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံ၊ အရိုးများ၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အရာအားလုံးကို အက်ကွဲသွားစေသည်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲပစ်သော စွမ်းအားသည် ဝုန်းခနဲ မြည်သံကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ပျံ့လွင့်သွားစေသည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် အနက်ရောင်မြူခိုးစက်ကွင်းတစ်ခုက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော အဖျက်စွမ်းအားနှင့်အတူ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့လွင့်သွားကြောင်း မြင်နိုင်လိမ့်မည်။

အကယ်၍ ထိုမျှသာဆိုလျှင် ကိစ္စမရှိပေ။ ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် လက်တစ်ဖက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဗလာနတ္ထိအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲမှုကို ဖိနှိပ်ပစ်နိုင်သည်။ ရွှီချင်းကဲ့သို့ ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းအဆင့် တိုက်ပွဲစွမ်းအားရှိသူပင် သူ့အတွက် အများကြီး မခြားနားပေ။

သူက အချိန်ကို ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ပြီး အရာအားလုံးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်သည်။

သို့သော်လည်း ရွှီချင်း၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲမှုသည် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။

အတိအကျဆိုရလျှင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ဖောက်ခွဲမှုက အရံသာဖြစ်သည်။ သူ၏ အဓိကဖောက်ခွဲမှုက ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်က ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရသည်။ ယင်းက စက္ကူရွက်တစ်ခုပမာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ပြဲသွားသည်။

လောကကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး ကောင်းကင်ကို အရောင်ပြောင်းလဲသွားစေမည့် အရှိန်အဝါသည် ဤအခိုက်အတန့်မှာ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတတ်သွားသည်။ ယင်းက မတားဆီးနိုင်သလို ပြန်မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။

ဝုန်းခနဲ မြည်သံသည် ဤအခိုက်အတန့်မှာ ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ ကောင်းကင်ဘုံမိုးကြိုးကို အစားထိုးသွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို လူသားမျိုးနွယ်၏ နန်းမြို့တော်ပေါ်မှ ကောင်းကင်သည် ထိန်ထိန်လင်းသွားသည်။

စူးရှတောက်ပသော အလင်းရောင်သည် ဖော်မပြနိုင်သော အလျင်ဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားပြီး မဟာနန်းမြို့တော်ဒေသကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ဒေသကြီးတစ်ခုလုံးရှိ အရာအားလုံးက သလင်းကျောက်ပမာ လင်းလက်တောက်ပသွားသည်။

ဤသည်မှာ ညဟူသော နိယာမက အတင်းအကျပ် ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည့်အလားပင်။ ယင်းက ဧကရီ၏ နတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး လောကကို ထွန်းလင်းတောက်ပစေသည်။ သို့သော်လည်း တစ်လောကလုံးက လင်းထိန်နေစဉ် ရွှီချင်းရှိနေသော ဧရိယာမှာ အမှောင်ထုအားလုံး၏ စုဝေးသွားသည်။ ယင်းက ဖော်မပြနိုင်သော မည်းမှောင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဤသည်မှာ ယင်းက ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ မဟာအသူရာချောက်နက်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော မြူခိုးထုဖြစ်သည့်အလားပင်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းသံများသည် ရွှီချင်း၏ ဝိညာဉ်ဖောက်ခွဲမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော မြူခိုးထုထဲမှ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

ပရမ်းပတာလှုပ်ခတ်နေသော မြူခိုးထုထဲမှာ ရှေးဟောင်းတံတားတစ်ခုက ဝေဝေဝါးဝါး ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ထိုတံတားပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကျောက်တုံးတံခါးများကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ကျောက်တုံးတံခါးများ၏ အရွယ်အစားသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူညီကြချေ။ သို့သော်လည်း ကျောက်တုံးတံခါးတစ်ခုစီသည် အဆုံးမဲ့သော ရှေးကျမှုကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းသံများက ထိုကျောက်တုံးတံခါးများထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟိန်းသံများက ပိုပြီးကျယ်လောင်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုကျောက်တုံးတံခါးများက စတင်တုန်လှုပ်လာကြသည်။ ထို့နောက် နက်နဲသိမ်မွေ့သော အသံသည် အချိန်ကာလကို ဖြတ်ကျော်၍ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ထိုအသံက သက်ရှိအားလုံး၏ နှလုံးသားထဲထိ ထိုးဖောက်နိုင်သည့်အလားပင်။

ကျောက်တုံးတံခါးများထဲမှ တည်ရှိမှုများသည် တံခါးကို အရူးအမူး ထုရိုက်နေကြသည်။

၎င်းတို့က ကျောက်တုံးတံခါးများကို ချိုးဖြတ်ချင်နေကြသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါသည် ဤလောကထဲမှာ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ပိုပြီးထိတ်လန့်စရာကောင်းသည်မှာ ကျောက်တုံးတံခါးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ရှေးဟောင်းတံတား၏ အနက်ပိုင်းထဲတွင် ပလ္လင်တစ်ခု ရှိနေဟန် ရသည်။

ဤသည်မှာ အတိတ်တွင် အင်ပါယာကြယ်၏ အဖေ ချူထျန်းချွင်က ရွှီချင်း၏ ဝိညာဉ်ထဲမှာ မြင်တွေ့ခဲ့သော မြင်ကွင်းဖြစ်သည်။

ယင်းက သူ့ကို အလွန်တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေခဲ့သော မြင်ကွင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ထိုကျောက်တုံးတံခါးများ၏ အနောက်တွင် မည်သည့်တည်ရှိမှုများရှိကြောင်း သူမသိပေ။ သို့သော်လည်း ထိုကျောက်တုံးတံခါးများက မည်မျှကြောက်စရာကောင်းကြောင်း သူအာရုံခံနိုင်သည်။ သူ့ကို ပိုပြီးထိတ်လန့်စေသည်မှာ ရှေးဟောင်းတံတား၏ အနက်ပိုင်းထဲ၌ မဟာအကြောက်တရားများ စုဝေးနေသော ပလ္လင်ဖြစ်သည်။

အဲ့ဒီပလ္လင်က ဘယ်သူ့ဟာလဲ…

ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကျောက်တုံးတံခါးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဒီရှေးဟောင်းတံတားပေါ်က ပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်ဖို့ ဘယ်လိုလူက အရည်အချင်းပြည့်မီတာလဲ…

အဲ့ဒါက အရာအားလုံးထက် သာလွန်မြင့်မြတ်တယ်…

အတိတ်တွင် ချူထျန်းချွင်သည် ထိုမေးခွန်းများအတွက် အဖြေရှာမရခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက တစ်စုံတစ်ခုကို သိထားသည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။

ထို့ကြောင့် ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

“ အဲ့ဒါက ငါ့ဟာ မဟုတ်ပေမဲ့ အစကတည်းက မင်းရဲ့ဟာလည်း မဟုတ်ဘူး ”

သူက ရွှီချင်း၏ ဝိညာဉ်ဖောက်ခွဲမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အနက်ရောင်မြူခိုးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်က ကျောက်တုံးတံခါးများကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ရှေးဟောင်းတံတား၏ အဆုံးသတ်မှ ပလ္လင်ဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက နူးညံ့စွာ ပြောသည်။

သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ထိုပလ္လင်ဖြစ်သည်။

အတိတ်တွင် ရွှီချင်း၏ ဝိညာဉ်ထဲမှ ထိုပလ္လင်ကို သူမြင်တွေ့ပြီးနောက် ခန့်မှန်းမှုများစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ယင်းက သူ၏ ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်နှင့် ဘာမှမသက်ဆိုင်ကြောင်း သူနားလည်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုပလ္လင်က သူ၏ တခြားရည်ရွယ်ချက်နှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။

ယင်းက နွေဦးအင်မော်တယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်လာရန် ဖြစ်သည်။

အမှန်မှာ ထိုပလ္လင်၏ အကူအညီဖြင့်ဆိုလျှင် သူက အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားထက် ပိုပြီးအဆင့်မြင့်သော နတ်ဘုရားအရှင်သခင်တစ်ပါးပင် ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိသည်။

သူက ထူးဆန်းသော ထိုပလ္လင်ကို ပြန်ရှင်သန်လာသော ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်၏ ကမ္မနှင့် ပေါင်းစပ်ချင်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူထီးနန်းဆက်ခံသည့်အခါ ထိုပလ္လင်ကို သူ၏ ရာဇပလ္လင်ဖြင့် ပေါင်းစပ်မည်။ ထိုနည်းဖြင့် သူက ပိုပြီးမြင့်မားသော နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တတ်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်။

ထိုပလ္လင်နှင့် ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်၏ ပံ့ပိုးမှုအောက်မှာ သူက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်လိမ့်မည်။ ယင်းက လူသားဧကရာဇ်၏ နတ်ဘုရားအဖြစ်တတ်လှမ်းခြင်း ရိုးရာဓလေ့ကို အသုံးပြု၍ ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်ကို ပြန်ခေါ်ဆောင်ပြီးနောက် သူ၏ နောက်ဆုံးရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်။

သူ၏ နောက်ဆုံးရည်ရွယ်ချက်ကို မဆောင်ရွက်ခင် ယခင်ရည်ရွယ်ချက်အားလုံးကို အရင်ဦးစွာ ဆောင်ရွက်ရလိမ့်မည်။

သို့ဖြစ်၍ အတိတ်မှာ သူက ရွှီချင်းကို ပြန်ချုပ်ပေးလိုက်ပြီး ရက်စက်သည့်အချိန်ကို ဖြတ်တောက်ကာ သူ၏ ကံကြမ္မာကို ပြန်တည့်မတ်စေခဲ့သည်။

ထူးဆန်းသော ပလ္လင်က ရွှီချင်း၏ ဝိညာဉ်နှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်နေပြီး သူတို့ကြားမှာ မချိုးဖြတ်နိုင်သော ကမ္မနှောင်ကြိုးရှိသည်။ အကယ်၍ သူက ပလ္လင်ကို အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ထိုပစ္စည်းက ပြီးပြည့်စုံတော့မည် မဟုတ်ချေ။ သို့ဖြစ်၍ ယနေ့ကဲ့သို့ အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရွှီချင်းက ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဘွဲ့ကို လက်ခံပြီး သူနှင့် အမှန်တကယ် ပေါင်းစပ်သွားရန် သူမျှော်လင့်ထားသည်။ သို့မှသာ ရွှီချင်း၏ အနာဂတ်ကို သူက မျှဝေခံစားနိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ရွှီချင်း၏ ဤလုပ်ရပ်ကို အချိန်စီးကြောင်းထဲမှာ သူမမြင်တွေ့ခဲ့ပေ။

သို့ဆိုလျှင် သူ၏ အစီအစဉ်သည် သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

အခြေအနေက ထိုသို့ဖြစ်လာမှတော့ အကယ်၍ ပြစ်ချက်တချို့ရှိမည်ဆိုလျှင်ပင် ယင်းကို အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်ရန်မှတပါး သူ့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ပရမ်းပတာ လှုပ်ခတ်နေသော အနက်ရောင်မြူခိုးထဲသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်သည် အချိန်ကဲ့သို့ အဆုံးမဲ့စွာ ရှည်လျားသည်။

လက်သည် ရှေးဟောင်းတံတားပေါ်မှ တဗုန်းဗုန်း ထုရိုက်နေသော ကျောက်တုံးတံခါးများကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ ယင်းက အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုထားလျက် ရှေးဟောင်းတံတား၏ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပလ္လင်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ…

အဆုံးမဲ့ဟန်ရသော တာအိုအသံသည် ရှေးဟောင်းတံတားထဲမှာ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

“ ယိုလင်းကို အမိန့်ပေးတယ်… ရွှေရောင်အလင်းကို ပုံဖော်ပြီး သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံပါ… ဂါထာအကြိမ်တစ်သောင်း ရွတ်ဆိုပြီး ဥပဒေသတွေကို ငြိမ်းသတ်ပစ်မယ်… ဒြပ်စင်ငါးမျိုးရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုနဲ့အတူ နတ်ဘုရားထောင်သောင်းချီက အရိုအသေပေးကြတယ်… မိုးကြိုးနဲ့ လျှပ်စီးက ငါ့အမိန့်ကို နာခံပြီး တစ္ဆေတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေက ဝပ်တွားကြစေ… ဝိညာဉ်တွေနဲ့ မွန်းစတားတွေက သေကြေပျက်စီးကြစမ်း ”

ထိုအသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါတစ်ခုက ရွှီချင်း၏ ဝိညာဉ်ကို ကြားခံနယ်အဖြစ် အသုံးပြုပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ရွှီချင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲလိုက်ပြီးနောက် ဤနေရာမှ လေဟာနယ်ဖြင့် စောစီးစွာ ကြိုပေါင်းစပ်ထားသော ပစ္စည်းတစ်ခုက ချက်ချင်း အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

ယင်းက ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အသံသည် လေထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

စူးရှတောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းက ယင်း၏ ကိုယ်ထည်ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ယင်း၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်မှ မရေမတွက်နိုင်သော တာအိုချိပ်တံဆိပ်များက ရွှေရောင်အလင်းကို အကြိမ်ပေါင်းတစ်သောင်း အစွမ်းတိုးမြှင့်ပေးထားသည်။ သို့ဖြစ်၍ ယင်းက အနန္တအသိဉာဏ်၏ မြင်နိုင်စွမ်းထဲမှ ကင်းလွတ်နေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ အဆုံးမဲ့သော အဖျက်စွမ်းအားသည် ယင်းထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ယင်းက သံချောင်းတစ်ချောင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသံချောင်းပေါ်တွင် ဝိညာဉ်တစ်ခုရှိသည်။

၎င်းက ကျင်းကန်းဂိုဏ်းဘိုးဘေး ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ အစစ်အမှန် နာမည်သည် ယိုလင်းဇိဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တာအိုအသံ၏ အစမှာ ‘ ယိုလင်းကို အမိန့်ပေးတယ် ’ဟု ပါဝင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အတိတ်တွင် ရွှီချင်းက နန်းမြို့တော်ဆီသို့ ခရီးမထွက်ခင်မှာ သတ္တမသခင်ကြီးသည် သံချောင်းနှင့် ကျင်းကန်းဂိုဏ်းဘိုးဘေးကို သန့်စင်ပေးရန် ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့က ရွှီချင်း၏ လက်ထဲသို့ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ ယခင်ကထက် အနည်းငယ် ပိုသန်မာလာကြသည်။

သို့သော်လည်း အဆုံးမှာတော့ ၎င်းတို့က အလွန်အားနည်းနေဆဲပင်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ တာအိုအသံက ပျံ့လွင့်လာသည့်အခါ သံချောင်း၏ အစစ်အမှန်စွမ်းအားက နောက်ဆုံးမှာတော့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယင်းက ဆူးချွန်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။

လျှပ်စီးသည် ယင်း၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို ဝန်းရံထားသည်။

ယင်းက ရှေးဟောင်းတံတားထဲမှ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ လက်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ယင်းက အချိန်နှင့်လေဟာနယ်ကို ချိုးဖောက်လိုက်ပြီး ဒြပ်နှောများကို ဖျက်ဆီးလိုက်ကာ နတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ယင်း၏ အလျင်သည် ဥပဒေသအားလုံးနှင့် နိယာမအားလုံးကို လျစ်လျူရှုနိုင်သည်။

ယင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွမ်းသည် နတ်ဘုရားများကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် ယင်းကို မခံစားနိုင်ကြပေ။ နတ်ဘုရားများသာ ယင်းကို အာရုံခံနိုင်ကြသည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာ သံချောင်းသည် ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ ဧရာမလက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ယင်းက လုံးဝမရပ်တန့်သွားဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖျက်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအစွမ်းသည် နတ်ဘုရားများကိုသာ အဓိကပစ်မှတ်ထားသည်။

ထို့နောက် သံချောင်းသည် ဧရာမလက်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားသည်။

ဝုန်းခနဲ မြည်သံများကြားမှာ ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ လက်က ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သူ၏ လက်ဝါးက အသားပုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများမှ အရိုးများနှင့် အသွေးအသားများက နေရာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။

နတ်ဘုရားသွေးသည် ပြန့်ကျဲသွားသည်။

ရှေးဟောင်းတံတား၏ အပြင်ဘက်၊ မြူခိုးထု၏ အပြင်ဘက်တွင် ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ ညာဘက်လက်က အက်ကွဲသွားပြီး ပြာမှုန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဤလောကထဲတွင် လွင့်ပြယ်သွားသည်။

သူ၏ အမူအရာက တဖြည်းဖြည်း မည်းမှောင်သွားသည်။

သူက ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး နန်းဟွမ်ကုန်းမြေ၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

“ ဒီလောကမှာ နတ်ဘုရားသုတ်သင်ဆူးက တကယ်ကြီး ရှိနေသေးတာပဲ ”

All Chapters