လေဆင်နှာမောင်းဝင်လာပြီ

“ ချင်းလေး တစ်ခုခုဖြစ်နေပြီ ”

ဤအခိုက်အတန့်မှာ တားမြစ်ပင်လယ်ပေါ်မှ အနက်ရောင်တိမ်တိုက်များက ပြိုကွဲသွားကြသည်။

ကြက်သွေးရောင်မီးတောက်သည် အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်ဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည်။

ယင်းက ကောင်းကင်မီးတောက်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

မီးတောက်များက တားမြစ်ပင်လယ်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည့်အခါ ပင်လယ်ရေသည်လည်း လောင်ကျွမ်းခံလိုက်ရသည်။

ယင်းက မီးတောက်ပင်လယ်ဖြစ်လာသည်။

မီးတောက်ဖီးနစ်ထံမှ အရှိန်အဝါသည် လောင်ကျွမ်းနေသော ကောင်းကင်နောက်သို့ လိုက်၍ ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

၎င်းက ကောင်းကင်၊ ပင်လယ်၊ ငှက်များနှင့် ရေသတ္တဝါများကို မေးမြန်းသည်။

ရွှီချင်းဘယ်မှာလဲ…

ဝုန်းခနဲ မြည်သံများကြားတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဖရိုဖရဲ အတွေးများက အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး မီးတောက်ဖီးနစ်၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ထိုအတွေးများက အစီအစဉ်တကျ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ၎င်းအား ပြီးပြည့်စုံသော သတင်းအပိုင်းအစကို ပြောပြသည်။

သို့သော်လည်း အတွေးမရှိသော အကျိုးအကြောင်းမရှိသော အင်အားတစ်ခုက တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာပြီး လောကကို ကမောက်ကမာဖြစ်စေကာ ဟင်းလင်းပြင်ပေါ် သက်ရောက်လိုက်သည်။ ယင်းက ၎င်း၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော အတွေးများကို ချက်ချင်း ဖရိုဖရဲဖြစ်စေသည်။

ဖီးနစ် သို့မဟုတ် လင်းယုန်နှင့်ဆင်တူသော ဧရာမပုံရိပ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းသံကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ထိုဟိန်းသံသည် ကောင်းကင်ဘုံမိုးခြိမ်းသံထက် သာလွန်သွားပြီး အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်တွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ဤသည်မှာ အတားအဆီးက ကျိုးပျက်သွားသည့်အလား ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်မှုသည် တိုက်ရိုက် ပြိုကွဲသွားသည်။

ထို့နောက် သန်းတစ်ရာကျော်သော စိတ်အာရုံများက မီးတောက်ဖီးနစ်၏ စိတ်ထဲသို့ ဒလဟော ဝင်ရောက်လာကြသည်။

သူတို့အားလုံးဆီမှာ ရွှီချင်း၏ အရှိန်အဝါနှင့် မီးတောက်ဖီးနစ်၏ ငှက်မွှေးမှ သဲလွန်စများ ရှိကြသည်။

ထိုစိတ်အာရုံများသည် တားမြစ်ပင်လယ်ထဲမှ ငါးများ၊ ပင်လယ်သားရဲများနှင့် နတ်ဘုရားသက်ရှိများထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

နယ်နိမိတ်သည် အကန့်အသတ်မဲ့သည်။

ယင်းက လုံးဝမဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

“ အဲ့ဒီတည်ရှိမှုက ရွှီချင်းနဲ့ ငါ့ကြားက ကမ္မကို ပယ်ဖျက်လိုက်တာမဟုတ်ဘူး… အဲ့ဒီအစား အဲ့ဒါကို နေရာတိုင်းမှာ ပြန့်ကျဲသွားစေတယ် ”

ဟွမ်ယန်က နှလုံးတုန်သွားသည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်သူများသည် အနိမ့်ဆုံး နတ်ဘုရားများ သို့မဟုတ် အုပ်ချုပ်သူအဆင့်မှာ ရှိကြသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်က ကောင်းကင်ပေါ်မှ ထိုးဆင်းလာပြီး ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ကို ချိုးဖောက်သွားကာ ပင်လယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားသည်။ ၎င်းက ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်ချက်ချင်း မရေမတွက်နိုင်သော မီးတောက်များက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

၎င်းဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း ပင်လယ်ရေက ထူးဆန်းသော မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းခံလိုက်ရပြီး အရောင်ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ မီးတောက်မီးလျှံများက စိတ်အာရုံသန်းတစ်ရာကျော်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ကြာပြီးနောက်…

အဆုံးမဲ့သော တားမြစ်ပင်လယ်ထဲတွင် ထိုကမ္မနှင့် သက်ရောက်ခံထားရသော တည်ရှိမှုအားလုံးက ချက်ချင်း အော်ဟစ်ညည်းညူလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးက ဖီးနစ်မီးတောက်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းခံလိုက်ရပြီး ပြာဖြစ်သွားကြသည်။

ထိုပြာမှုန်များ၏ အကူအညီဖြင့် နက်ရှိုင်းသော အော်သံက တားမြစ်ပင်လယ်ထဲမှ အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံဆီသို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

“ ပထမ လှုပ်ခါတယ်… ဒုတိယ ထွက်ခွာတယ်… တတိယနဲ့ အဌမကို ချည်နှောင်ထားတယ်… စတုတ္ထက မြင့်မြတ်တယ်… ပဉ္စမက ရေဖြစ်တယ်… ဆဌမက လျှင်မြန်တယ်… သတ္တမက ဂိတ်တံခါးဖြစ်တယ်… နဝမမြောက်နေ့မှာ အဌမကို ရှာတွေ့တယ်… နဝမနဲ့ ဒသမက တောင်ပေါ်မှာ ရှာဖွေကြတယ် ”

ထိုအသံက ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့် တားမြစ်ပင်လယ်က ပရမ်းပတာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ပင်လယ်အောက်ခြေက တုန်ခါသွားပြီး လှိုင်းလုံးများက ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ပေါ်လျှိုးလာကြသည်။

ရှေးဟောင်းစိတ်ဆန္ဒက ထွက်ပေါ်လာပြီး အတွေးသန်းတစ်ရာကျော်ကို စုဝေးထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အင်အားတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

၎င်းတို့က ရွှီချင်းကို လိုက်လံရှာနေကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ တားမြစ်ပင်လယ်၏ အနက်ပိုင်းထဲမှ လျှိုမြောင်ထဲတွင် ရွှင်းထိုင်နတ်ဆိုးက သူနှင့်သက်ဆိုင်သော သဲလွန်စအားလုံးကို ပယ်ဖျက်လိုက်ပြီး သူ့အရှေ့မှ ပူဖောင်းကို အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနိုင်သွားသည်။

သူက ပူဖောင်းကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းနေစဉ် ပူဖောင်းကို လွှမ်းခြုံထားသော အသားဘောလုံးက ဆက်လက် ကျုံ့သွားနေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ မှိတ်ထားသော မျက်လုံးက ရုတ်တရက် ပွင့်သွားသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှ ကတ်ကြေးက အပြင်းအထန် တုန်ခါလာသည်။

“ တစ်ယောက်ယောက်က အဲ့လောက်မြန်မြန် အာရုံခံမိတာလား ”

ရွှင်းထိုင်နတ်ဆိုး၏ အမူအရာက သုန်မှုန်သွားသည်။ သူက ချိပ်တံဆိပ်လက်ဟန်များကို လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် အမြန်ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ချိပ်တံဆိပ်တစ်ခုပြီးတစ်ခုကို ကတ်ကြေးထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည့်အခါ တုန်ယင်နေသော ကတ်ကြေးက အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ကတ်ကြေးသည် အစောနကထက် ပိုပြီးပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။ သံချေးများသည်ပင် ကတ်ကြေး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ပျံ့နှံ့ထွက်လာသည်။

ဤသည်မှာ ယင်းက ကျိုးပျက်တော့မည့်အလားပင်။

ယင်းကို မြင်သောအခါ ရွှင်းထိုင်နတ်ဆိုးက လျှာကိုက်လိုက်ပြီး တန်ဖိုးကြီးသော တာအိုသွေးစက်ကို ကတ်ကြေးပေါ်သို့ ပါးစပ်အပြည့် ထွေးချလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ကတ်ကြေးက သွေးနီရောင်ထွန်းလင်းတောက်ပလာပြီး ပြန်ငြိမ်သက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ယင်းက မလုံလောက်သေးကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

မကြာမီ ကတ်ကြေးပေါ်တွင် လှိုင်းအတတ်အကျများက နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားမှုက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ဘယ်လက်ကို အကြင်နာမဲ့စွာ ခုတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ ခုတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသော ဘယ်လက်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီး ကတ်ကြေးထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူက စတေးမှုကို ပြုလုပ်နေသည့်အလားပင်။

သူက ဘယ်လက်ကို ကတ်ကြေးပေါ်မှ ဖိအားကို ဖြေလျှော့ရန်အတွက် လဲလှယ်လိုက်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ကတ်ကြေးပေါ်မှ ပယ်ဖျက်ခြင်းအခွင့်အာဏာသည် ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ တုန်ခါနေသော ကတ်ကြေးက လုံးဝရပ်တန့်သွားသည်။ ယင်းက ဆက်ပြီး မတုန်ခါတော့ပေ။

သို့သော်လည်း ထိုအတွက် သူပေးဆပ်လိုက်ရသော တန်ကြေးက သူ၏ လက်တစ်ဖက်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကတ်ကြေးပေါ်မှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယင်းကို မပယ်ဖျက်နိုင်သလို ပြန်မပြုပြင်နိုင်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာ ကတ်ကြေး၏ တုန်ယင်မှုက ရပ်တန့်သွားသည့်အခိုက် မီးတောက်ဖီးနစ်က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ စူးရှသော အလင်းတန်းက ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ တစ်ဖက်လူဆီမှာ… မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ ရတနာရှိတယ် ”

“ သူက သဲလွန်စအားလုံးကို ပယ်ဖျက်လိုက်ပေမဲ့ အဲ့ဒါရဲ့ ဇစ်မြစ်ကို ငါရှာတွေ့သွားပြီ ”

မီးတောက်ဖီးနစ်သည် မကောင်းဆိုးဝါးသူတော်စင်ကုန်းမြေတည်ရှိသော ဦးတည်ရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အစောနက မဟာဧကရာဇ်၏ ရတနာထံမှ အရှိန်အဝါကို ၎င်းအာရုံခံမိခဲ့စဉ် မကောင်းဆိုးဝါးသူတော်စင်ကုန်းမြေ၏ အရှိန်အဝါကို အနံ့ခံမိခဲ့သည်။

၎င်း၏ နှလုံးသားထဲမှ မီးတောက်များကို ဆက်လက် မဖိနှိပ်တော့ပေ။ မီးတောက်များက အတားအဆီးမဲ့စွာ ပေါ်လျှိုးလာပြီး အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းက ကောင်းကင်ပေါ်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပျံတတ်သွားပြီး မကောင်းဆိုးဝါးသူတော်စင်ကုန်းမြေဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

၎င်းဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း ကောင်းကင်က လောင်ကျွမ်းသွားပြီး တားမြစ်ပင်လယ်က လောင်ကျွမ်းသွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်များက အရာအားလုံးကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။

တစ်ခဏကြာပြီးနောက် တားမြစ်ပင်လယ်ထဲမှ လျှိုမြောင်ထဲတွင် ပူဖောင်းကို လွှမ်းခြုံထားသော အသားဘောလုံးက နောက်ဆုံးမှာတော့ ရွှင်းထိုင်နတ်ဆိုး၏ အရှေ့ဆီသို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ယင်းက သူ၏ ပခုံးပေါ်မှာ အသားပိုတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

“ နောက်တစ်ဆင့်က ဒီဟာကို အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်ပစ်ရမယ်… ”

“ အဲ့ဒီအတွက် အချိန်ကြာမြင့်မယ်ဆိုပေမဲ့ ငါ့ဆီကနေ မင်းလွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ”

ရွှင်းထိုင်နတ်ဆိုးက မျက်လုံးမှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး သူ၏ အေးစက်စက်အသံက အသားပိုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး အပေါ်သို့ ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

မည်သို့ဆက်လုပ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူစဉ်းစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မကောင်းဆိုးဝါးသူတော်စင်ကုန်းမြေဆီသို့ ပြန်သွားရန်တော့ သူမစဉ်းစားထားပေ။

ထိုနေရာက ဘေးကင်းလုံခြုံဟန်ရပြီး ဤကိစ္စကို တိတ်တဆိတ် ဆောင်ရွက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်မှုရှိသည်။ သို့သော်လည်း အဆုံးမှာတော့ သူတော်စင်ကုန်းမြေမှာ နေထိုင်ခြင်းက သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ခံစားရစေစမြဲပင်။

မည်သို့ဖြစ်ပါစေ အိမ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းခြင်းက မည်သို့စဉ်းစားပါစေ မသင့်တော်ပေ။

“ ဘိုးဘေးက ငါ့ရဲ့ တာအိုကို သိထားလောက်တယ်… ဒါဆိုရင် သူ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ မလိုလောက်ဘူး… ငါတို့ကြားမှာ ကိုယ်စီနားလည်မှုရှိတယ် ”

“ ဒီလိုဆိုရင်… ငါပုန်းအောင်းနေမယ်… ဟင်းလင်းပြင်ကြယ်သူတော်စင်ကုန်းမြေက အရှင်သခင်ဆင်းသက်လာတာကို စောင့်ဆိုင်းနေရင်း ဒီကောင်လေးကို ငါသန့်စင်မယ် ”

ရွှင်းထိုင်နတ်ဆိုးက စိတ်ထဲမှာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ကြယ်သူတော်စင်ကုန်းမြေမှ အရှင်သခင်ကို စဉ်းစားမိသွားသောအခါ သူက အလိုအလျောက် တုန်ယင်သွားသည်။

“ သူဆင်းသက်လာတဲ့နေ့က ဝမ်ကူးကုန်းမြေမှာ သူတော်စင်ကုန်းမြေအားလုံး ထွန်းလင်းတောက်ပလာမယ့်အချိန်ပဲ ”

ထို့နောက် သူက ဘေးသို့ လှည့်လိုက်ပြီး အဝေးသို့ ဦးတည်သွားသည်။

သူက အရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားနေစဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အသွေးအသားများက သူ၏ ပခုံးပေါ်မှ အသားပိုဆီသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။ သူက သူ့ကိုယ်ပိုင် အသွေးအသားကို အသုံးပြု၍ အသားပိုကို ဖျက်ဆီးပြီး သန့်စင်နေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ မီးတောက်ဖီးနစ်က ၎င်း၏ အတောင်ပံကို ဖြန့်ထုတ်လိုက်သည့်အခါ မီးတောက်မုန်တိုင်းက တားမြစ်ပင်လယ်ထဲမှာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး မကောင်းဆိုးဝါးသူတော်စင်ကုန်းမြေဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ကောင်းကင်သည် ရဲရဲတောက်နီလာသည်။

တားမြစ်ပင်လယ်သည် အဆုံးမဲ့သော မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

အရေအတွက်များပြားသော မျိုးနွယ်ခြားများက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ပင်လယ်ထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော တည်ရှိမှုများက တုန်ယင်သွားကြသည်။

ယင်းက မီးတောက်ဖီးနစ်၏ ဒေါသဖြစ်သည်။

အားညို၏ အသံပို့လွှတ်မှုကို ဒုတိယစီနီယာအမနှင့် ဟွမ်ယန်သာ ရရှိသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။

စိတ်မသက်မသာဖြစ်သော ခံစားမှုနှင့် နှလုံးတုန်မှုကြောင့် အားညိုက နေရာတိုင်းကို အသံပို့လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုထဲမှာ ဖုန်းဟိုင်ဒေသငယ်၊ နန်းမြို့တော်၊ လပူဇော်ဒေသကြီးနှင့် မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်ပင် ပါဝင်သည်။

အသံပို့လွှတ်မှုထဲမှ အကြောင်းအရာက ဒုတိယစီနီယာအမဆီသို့ ပို့လွှတ်ခဲ့သော အကြောင်းအရာနှင့် အတူတူသာ ဖြစ်သော်လည်း ယင်းထဲမှာ စာကြောင်းတစ်ခု အပိုပါဝင်သည်။

“ ရွှီချင်း တစ်ခုခုဖြစ်နေပြီ ”

ထိုစာကြောင်းသည် မီးတောက်ဖီးနစ်၏ ဒေါသထက် ပိုပြီးကြီးမားသော မုန်တိုင်းကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ မကြာမီ ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ အရှေ့ပိုင်းဒေသတွင် ဒေါသူပုန်ထနေသော လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။