ဆယ်နှစ်

ဆူဇီမိုသည် လူသူကင်းမဲ့ကုန်းမြေများမှာ အထိုင်ချပြီး အနီးအနားမှာ သွမ့်ထျန်လျန်ကို စိတ်ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းတစ်ခု ထွန်ယက်စိုက်ပျိုးစေခဲ့လေသည်။

ပုံမှန်အခြေအနေမှာဆိုလျှင် မိုးနှင်းပန်းနှင့် အမြုတေအားဖြည့်ပန်းတို့သည် နဂါးအသူရာချောက်နယ်ကြယ်ပေါ်တွင် နှစ်တစ်ရာတိုင်းမှာ တစ်ကြိမ်ရင့်မှည့်လေသည်။

သို့သော်လည်း အစိမ်းရောင်ကြာပန်း အစစ်အမှန်ခန္ဓာသည် ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အမြုတေချီကို စုပ်ယူနေသည်နှင့်အမျှ အဲဒါက ဤနေရာထံ အလွန်တရာ ကြွယ်ဝသော အမြုတေချီများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

အင်မော်တယ်ဆေးပင်နှစ်မျိုးက တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ရင့်မှည့်လာပေလိမ့်မည်။

ငွေဘီလူး၊ ခေါင်းကိုးလုံးငှက်၊ ယင်ကျောက်နှင့် ဧရာမ ပျားတို့အပါအဝင် အခြားသော ကြမ်းကြုတ်တောကောင်များသည် ဆူဇီမို၏ အမိန့်ကို နာခံပြီး သားရဲချီများဖြင့် ဤနေရာကို ဝိုင်းပတ်ထားလေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤနေရာအနားကနေ ဖြတ်သွားမည်ဆိုလျှင်တောင် သူတို့အနေဖြင့် သားရဲများကြားမှာ ပုန်းကွယ်နေသည့် သီးသန့်နေရာတစ်ခုကို သတိထားမိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အရာရာတိုင်းကို အထိုင်ချပြီးနောက် ဆူဇီမိုက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံဖို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

ဤတစ်ခေါက်မှာ သူသည် နတ်ဆိုးဝံပုလွေတပ်သား ငါးရာနှင့် သွေးသူရိယတောင်ကြားမှ အရိပ်နှင့် အခြားသူများကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့၏။

သူ့မှာ အမြုတေစုဖွဲ့ဆေးလုံးချည်းပဲ လေးသောင်းနီးပါး ရှိလာခဲ့လေသည်။

ဆူဇီမိုသည် နောက်ထပ် အစီအစဉ်များ မချခင် အမြုတေစုဖွဲ့ဆေးလုံး လေးသောင်းစလုံးကို အရင်ဆုံး စုပ်ယူသန့်စင်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

ပုံမှန်အခြေအနေမှာဆိုလျှင် အမြုတေစုဖွဲ့ဆေးလုံး တစ်လုံး၏ ဆေးအာနိသင်သည် သာမန် မဟူရာအင်မော်တယ်များအနေဖြင့် ဆယ်ရက်ကျော် သို့မဟုတ် တစ်လလောက်အထိ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် လုံလောက်လေသည်။

အဲဒါသည် မဟူရာအင်မော်တယ်များ၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်၊ သူတို့ကျင့်ကြံသော ကျင့်ကြံရေး နည်းစနစ်များနှင့် သူတို့၏ ပါရမီအရည်အချင်းအပေါ်ပါ မူတည်လေသည်။

အထူးသဖြင့် သွမ့်ထျန်လျန်သည် အဆင့်နိမ့် မဟူရာအင်မော်တယ်တစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး အမြုတေစုဖွဲ့ဆေးလုံး တစ်လုံးသည် သူ့အတွက် နှစ်လကျော် ကျင့်ကြံဖို့ လုံလောက်လေသည်။

ငဝါကြီးက အဆင့်ငါး မဟူရာအင်မော်တယ်တစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း သူ့အနေဖြင့် အမြုတေစုဖွဲ့ဆေးလုံး တစ်လုံး၏ ဆေးအာနိသင်ကို အကုန်အစင် စုပ်ယူဖို့အတွက် ရက် ၂၀ကျော် ယူရပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဆူဇီမိုအတွက်တော့ အဲဒါက ကွဲပြားခြားနားလေသည်။

ဆူဇီမိုသည် နဂါးအသူရာချောက်နက်ကြယ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ကျင့်ကြံဖို့အတွက် အမြုတေစုဖွဲ့ဆေးလုံး တစ်လုံးကို စုပ်ယူသန့်စင်ခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအတောအတွင်း အစိမ်းရောင်ကြာပန်း အစစ်အမှန်ခန္ဓာသည် အဆုံးမဲ့ တွင်းနက်တစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အမြုတေချီကို အရူးအမူး စုပ်ယူကာ အမြုတေစုဖွဲ့ဆေးလုံးများ၏ ဆေးအာနိသင်ကို သန့်စင်နေကြောင်း သူက တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

သူ၏ အဆင့်ကိုး အစိမ်းရောင်ကြာပန်း အစစ်အမှန်ခန္ဓာသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အမြုတေချီများ လွန်မင်းစွာ စုပ်ယူခြင်း၏ ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်မရှိမှာ ပူစရာမလိုပေ။

ဒါ့အပြင်.. ထျန်ဟွမ်ကုန်းမြေတိုက်မှာတုန်းက သူသည် မော်တယ်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် သူ့အနေဖြင့် အန္တိမသားရဲနတ်ဆိုးကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံထားသည်ဆိုလျှင်တောင် သူ၏ ကိုယ်ကာယကို အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲဖို့ ခက်ခဲခဲ့လေသည်။

အဲဒါကြောင့် ဆူဇီမိုသည် အလွန်တရာ သတိထားခဲ့ပြီး ပကတိအဆင့် ဆေးလုံးများကို စားသုံးခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင်လျှင် သူသည် လူသားဧကရာဇ်ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက်လူအဖြစ် အန္တိမအခြေတည်အဆင့်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ယခု အဆင့်ကိုး အစိမ်းရောင်ကြာပန်း အစစ်အမှန်ခန္ဓာသည် ထိုအချက်ကို လုံးဝ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပေ။

အမြုတေစုဖွဲ့ဆေးလုံးထဲမှာ အညစ်အကြေးများစွာ တကယ်ပင် ရှိလေသည်။ လူတစ်ယောက်က ဤအညစ်အကြေးများကို စားသုံးမည်ဆိုလျှင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အနည်ထိုင်ပြီးနောက် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များအပေါ် သက်ရောက်မှု အနည်းငယ် သေချာပေါက် ရှိလာပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း အဆင့်ကိုး အစိမ်းရောင်ကြာပန်း အစစ်အမှန်ခန္ဓာသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဖန်တီးမှုကို ခိုးယူထားပြီး သူ၏အသားကို အဆက်မပြတ် ဆေးကြောသန့်စင်ပေးနေ၏။

အမြုတေစုဖွဲ့ဆေးလုံးတစ်လုံးကို စားသုံးပြီးနောက် အမြုတေစုဖွဲ့ဆေးလုံး၏ သန့်စင်သော ဆေးအာနိသင်များက လွဲလျှင် အခြားသော အညစ်အကြေးများ အားလုံးကို အစိမ်းရောင်ကြာပန်း အစစ်အမှန်ခန္ဓာက ဖယ်ရှားပစ်ပေလိမ့်မည်။

ဆူဇီမိုသည် မည်သည့် ငဲ့ကွက်ထိန်ချန်မှုမှ မရှိဘဲ ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဖြစ်၏။

ဝိဇ္ဇာထွက်ရပ်လမ်းသုတ္တန်၏ စွမ်းပကားကို ထပ်မံအသုံးချပြီး ဆူဇီမိုသည် တစ်နေ့မှာ အမြုတေစုဖွဲ့ဆေးလုံး ဆယ်လုံးကို စားသုံးချေဖျက်နိုင်လေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေအောက်မှာ ဆူဇီမို၏ ကျင့်ကြံမှုက မှန်မှန်လေး မြင့်တက်လာနေ၏။

ဆူဇီမိုက ကျင့်ကြံနေစဉ် သွမ့်ထျန်လျန်နှင့် ငဝါကြီးတို့ကလည်း မမျှော်မှန်းနိုင်သော အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိလာကြ၏။

ဤအနီးအနားဝန်းကျင်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အမြုတေချီက အလွန်တရာ ကြွယ်ဝနေ၏။ အင်မော်တယ်ဆေးပင်နှစ်မျိုး၏ ကြီးထွားမှုက အဆတစ်ရာ မြန်လာရုံသာမက သွမ့်ထျန်လျန်နှင့် ငဝါကြီးတို့၏ ကျင့်ကြံမှု အလျင်အဟုန်ကလည်း သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့၏။

အစကတော့ ငဝါကြီးသည် ဆူဇီမို၏ ဘေးတွင် နေသည်မှာ ထိုသူ၏ နည်းလမ်းများမှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး ထွက်ခွာမသွားရဲသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ယခု ဆူဇီမိုက သူ့ကို ကန်ထုတ်မည်ဆိုလျှင်တောင် သူက ထွက်ခွာသွားတော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဆူဇီမို၏ ဘေးမှာ အမြဲတမ်းနေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီဖြစ်၏။

သိပ်မကြာခင် ငွေဘီလူး၊ ခေါင်းကိုးလုံးငှက်၊ ယင်ကျောက်နှင့် ဧရာမ ပျားတို့က တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားနေသည်ကို အာရုံခံမိသွားပြီး တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာကြ၏။

ထိုကြမ်းကြုတ်တောကောင်အချို့သည် ဆူဇီမိုက ငြင်းပယ်ခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့မြင်သောအခါ သူတို့က တိတ်တဆိတ် ကျေနပ်သဘောကျသွားပြီး ဤနေရာမှာ လာရောက်ကျင့်ကြံကြလေသည်။

တောင်တန်းများမှာ သက်တမ်းမရှိ.. ကျင့်ကြံမှုမှာ အဆုံးမရှိပေ။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဆယ်နှစ်တာက ကုန်ဆုံးသွား၏။

ပြီးခဲ့သည့် ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ အထီးကျန်ကုန်းမြေများအတွင်း တိုက်ခိုက်မှုများစွာက ပေါ်ထွက်မလာဘဲ အရမ်းကို တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေခဲ့၏။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ အခြေအနေတချို့ ရံဖန်ရံခါ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သော်လည်း ၎င်းကို ငွေဘီလူးနှင့် အခြားသော ကြမ်းကြုတ်တောကောင်များက အလျင်အမြန် ဖိနှိမ်လိုက်ပြီဖြစ်၏။

ဆူဇီမိုသည် ရံဖန်ရံခါမှသာ ပေါ်ထွက်လာပြီး အမြဲတမ်းလိုလို တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသော်လည်း ငွေဘီလူး၊ ခေါင်းကိုးလုံးငှက်၊ ယင်ကျောက်နှင့် ဧရာမ ပျားတို့ကဲ့သို့ ကြမ်းကြုတ်တောကောင်များသည် သူ့အပေါ် ပို၍ပင် အထင်ကြီးလေးစားလာကြ၏။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အမြုတေချီကို စုဝေးစေနိုင်သော စွမ်းရည်က တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းပြီး သူတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေလေသည်။

ပြီးခဲ့သည့် ဆယ်နှစ်မှာ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကလည်း သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့၏။ အဲဒါသည် ယခင် သူတို့ နှစ်ပေါင်းရာချီ ကျင့်ကြံခဲ့သည်ထက် ပို၍ပင် သိသာထင်ရှားနေ၏။

ဆူဇီမိုသည် လူသူကင်းမဲ့ကုန်းမြေများမှာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေပြီး သွေးသူရိယတောင်ကြားနှင့် နတ်ဆိုးဝံပုလွေတပ်ဖွဲ့က ပြီးခဲ့သည့် ဆယ်နှစ်အတွင်း သူ့ကို အသည်းအသန် လိုက်ရှာနေခဲ့သည်ကို သူက မသိရှိပေ။

နတ်ဆိုးဝံပုလွေတပ်ဖွဲ့သည် သူ၏ အသက်ကို ဆုကြေးတစ်ခုပင် ထုတ်ခဲ့လေသည်။

သူ၏ လမ်းကြောင်းနှင့် သတင်းအချက်အလက်ကို ပေးနိုင်မည်ဆိုလျှင်ပင် အမြုတေစုဖွဲ့ဆေးလုံး တစ်သောင်းကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်၏။

သူ့ဦးခေါင်း၏ တန်ဖိုးက အမြုတေစုဖွဲ့ဆေးလုံး တစ်သိန်း ထိုက်တန်လေသည်။

အမြုတေစုဖွဲ့ဆေးလုံး တစ်သိန်းသည် မည်သည့် မဟူရာအင်မော်တယ်ကိုမဆို လောဘတက်လာစေဖို့ လုံလောက်လေသည်။ အဆင့်ရှစ်နှင့် အဆင့်ကိုး မဟူရာအင်မော်တယ်များပင်လျှင် ထိုမက်လုံးကို လျစ်လျူရှုနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင်တောင် ပြီးခဲ့သည့် နှစ်များအတွင်း သွေးသူရိယတောင်ကြားနှင့် နတ်ဆိုးဝံပုလွေတပ်ဖွဲ့သည် ဆူဇီမို၏ မည်သည့်အရိပ်အယောင်ကိုမှ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

အဲဒီမှာ သတင်းအချို့ ရှိလာခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးမှာ ထိုသတင်းများက အတုအယောင်များသာ ဖြစ်ခဲ့လေသည်။

ဆူဇီမိုသည် နဂါးအသူရာချောက်နယ်ကြယ်ပေါ်ကနေ ပျောက်ချင်းမလှ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အလားပင်။

နောက်ပိုင်းမှာ သွေးသူရိယတောင်ကြားနှင့် နတ်ဆိုးဝံပုလွေတပ်ဖွဲ့က တဖြည်းဖြည်း လက်လျှော့သွားကြလေသည်။

သူတို့အတွက်တော့ ဤကဲ့သို့ မြင့်မားသော ဆုကြေးတစ်ခု ထုတ်ပြန်ထားတာတောင် ဆူဇီမို၏ မည်သည့်အရိပ်အယောင်ကိုမှ ရှာမတွေ့ခြင်းသည် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုသာ ရှိတော့လေသည်။

ထိုလူက သေဆုံးသွားခဲ့ပြီပင်။

ဤနေ့မှာ သံရှည်ဆွဲအော်ဟစ်လိုက်သော ဟိန်းဟောက်သံတစ်သံက လူသူကင်းမဲ့ကုန်းမြေများထဲမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုအသံက တိမ်စိုင်များကြားအထိ လွင့်ပျံသွားပြီး အလွန်တရာ ကြောက်စရာကောင်းသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။ သားရဲများ အားလုံးက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

သွမ့်ထျန်လျန်၊ ငဝါကြီးနှင့် ငွေဘီလူးတို့က သူတို့၏ ကျင့်ကြံရာကနေ နိုးထလာပြီး လှမ်းမျှော်ကြည့်ရှုလိုက်ကြ၏။

သိပ်မကြာခင် မထင်မရှား သစ်သားအိမ်လေးထဲကနေ အစိမ်းရောင်ဝတ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က လျှောက်လှမ်းထွက်လာ၏။ သူ့မှာ ကြော့ရှင်းသန့်ပြန့်သော သွင်ပြင်နှင့် မှင်သေသေ အမူအရာတစ်ခုရှိပြီး အဲဒါက ဆူဇီမို ဖြစ်လေသည်။

“အဆင့်ငါး မဟူရာအမြုတေနယ်ပယ်”

သွမ့်ထျန်လျန်သည် ဆူဇီမိုကို သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ပြီး တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အံ့အားတသင့် ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

ငဝါကြီးနှင့် ငွေဘီလူးတို့ကလည်း သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်များကို ထုတ်ဖော်ကာ ဆူဇီမို၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး တုန်လှုပ်သွားကြ၏။

အထက်ဘုံမှာ နှစ်တစ်ထောင်စံနှုန်းဖြင့် ကျင့်ကြံမှုကို တိုင်းတာလေသည်။

မဟူရာအမြုတေနယ်ပယ်မှာ အဆင့်ကိုးဆင့် ပါရှိလေသည်။ သို့သော်လည်း မဟူရာအင်မော်တယ်များမှာ ဘဝသက်တမ်း နှစ်တစ်သိန်း ရှိလေသည်။

အကြိမ်များစွာမှာ အဆင့်သေးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ဖို့အတွက် နှစ်တစ်သောင်း အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။

ငဝါကြီး၊ ငွေဘီလူးနှင့် အခြားသူများ၏ ကျင့်ကြံမှု အလျင်အဟုန်က ပြီးခဲ့သည့် ဆယ်နှစ်အတွင်း များစွာတိုးလာခဲ့သော်လည်း သူတို့က အဆင့်တစ်ခု ချိုးဖျက်တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ ဝေးကွာလွန်းသေးလေသည်။

သွမ့်ထျန်လျန်တစ်ယောက်သာလျှင် မဟူရာအမြုတေနယ်ပယ်၏ အဆင့်တစ်ကနေ အဆင့်သုံးအထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့၏။

ဆယ်နှစ်မျှ ကျင့်ကြံရုံနှင့် ဆူဇီမိုက အဆင့်ငါး မဟူရာအင်မော်တယ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမှ ထင်မှတ်မထားပေ။

“အဲဒါကတော့ အရမ်းကြောက်ဖို့ကောင်းသွားပြီ”

ငဝါကြီးနှင့် ငွေဘီလူးက မွန်းစတားတစ်ကောင်ကို ကြည့်နေရသည့်အလား ဆူဇီမိုကို ငေးကြည့်လိုက်ကြ၏။

ထိုကျင့်ကြံမှု အလျင်အဟုန်သည် လူတိုင်းကို ခေါင်းနပန်းကြီးသွားစေနိုင်၏။

ဆူဇီမိုသည် ပြန်ဝင်စားလာသော အထက်ဘုံမှ ပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်နေမလားဟု သွမ့်ထျန်လျန်က စတင်၍ပင် သံသယဝင်လာ၏။

ဆူဇီမို၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေလေသည်။

ဆယ်နှစ်ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူက နောက်ဆုံးမှာ အဆင့်ချိုးဖျက်တက်လှမ်းလာနိုင်ခဲ့လေပြီ။

သွမ့်ထျန်လျန်၊ ငဝါကြီးနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးများထဲမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အလျင်အဟုန်က ကြောက်စရာကောင်းနေလေသည်။

သို့သော်လည်း အဲဒါသည် များပြားလှသော အရင်းအမြစ်များ၊ စွမ်းအားကြီးမားသော ကျင့်ကြံရေး နည်းစနစ်များနှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ခိုးယူနိုင်သော ကိုယ်ကာယတစ်ခုကြောင့် သူက လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအဆင့်ထိ တက်လှမ်းလာနိုင်ခဲ့သည်ကို ဆူဇီမိုက ကောင်းကောင်းသိထားလေသည်။

သို့သော်လည်း ပြီးခဲ့သည့် ဆယ်နှစ်မှာ သူ၏ အမြုတေစုဖွဲ့ဆေးလုံး လေးသောင်းက ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။