ထူးခြားဆန်းကြယ်သော အပြင်ပိုင်းပင်လယ်

ကောင်းကင်သည် ဤတစ်ကြိမ် လုံးဝမည်းမှောင်နေသည်။

သွေးတိမ်တိုက်သည် အလင်းရောင်အရင်းအမြစ် ဖြစ်လာသည်။ အနီရောင်အလင်းသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြန့်ကျဲသွားသည်။

ရွှီချင်းနှင့် အားညိုသည် တိမ်တိုက်ထဲမှာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး အောက်ဘက်မှ ပင်လယ်ဆီသို့ ကြည့်နေကြသည်။

ပင်လယ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အနက်ရောင်နှင့် ခရမ်းရောင်က အတူတကွ ပေါင်းစပ်နေပြီး အဆုံးမဲ့သော မျဉ်းကြောင်းရှည်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။

ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားမျဉ်းကြောင်းရှည်တစ်ခုက တားမြစ်ပင်လယ်ကို အပြင်ပိုင်းနှင့် အတွင်းပိုင်းဟူ၍ နှစ်ပိုင်းခွဲခြားထားဟန် ရ၏။

အတွင်းပိုင်းပင်လယ်က အန္တရာယ်များသော်လည်း ယင်းက လက်ခံနိုင်သော အတိုင်းအတာအတွင်းမှာ ရှိ၏။

ယင်ဟွမ်ပြည်နယ်သော်လည်းကောင်း၊ နန်းဟွမ်ကုန်းမြေသော်လည်းကောင်း၊ တောင်ပိုင်းအီစီလီဒေသကြီးသော်လည်းကောင်း သို့မဟုတ် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှ ကျွန်းစုများသော်လည်းကောင်း နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် သူတို့က အတွင်းပိုင်းပင်လယ်ထဲမှ ဧရိယာအတော်များများကို စူးစမ်းရှာဖွေနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံပေါ်မူတည်၍ စူးစမ်းရှာဖွေနိုင်သော ဧရိယာများသည် ကွဲပြားခြားနားကြသည်။ သို့သော်လည်း ခေတ်အဆက်ဆက်မှ မျိုးဆက်များ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအောက်မှာ အတွင်းပိုင်းပင်လယ်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်ဟု မဆိုနိုင်တော့ပေ။

သို့သော်လည်း အပြင်ပိုင်းပင်လယ်ထဲမှာ နေနှင့်လက လောကကို လှည့်ပတ်ပေးနေသည့်တိုင် ယင်းက သက်ရှိအားလုံးအတွက် တားမြစ်နယ်မြေဖြစ်နေဆဲပင်။

အပြင်ပိုင်းပင်လယ်ထဲသို့ လူအနည်းစုသာ ဝင်ရောက်နိုင်ကြသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကျင့်ကြံခြင်းက မြင့်မားသော အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးဘဲ အပြင်ပိုင်းပင်လယ်ထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်မည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်က မကြာခင်မှာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

အမှန်မှာ တချို့လူများဆိုလျှင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ မည်သို့သေဆုံးသွားမှန်းပင် မသိကြချေ။

ထို့ပြင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာတုန်းက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရွှေကျီးကန်းနှင့် ရိုဘင်က ပြိုကျပျက်စီးသွားပြီးနောက် အပြင်ပိုင်းပင်လယ်ထဲမှာ နေနှင့်လ မရှိတော့ပေ။ ယင်းက ဤဧရိယာကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး အမှောင်ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။

ဤနေရာသို့ လာရောက်စူးစမ်းသူများသည် တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးသွားကြသည်။

သို့ဖြစ်၍ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုက အပြင်ပိုင်းပင်လယ်၏ အဓိကအသွင်လက္ခဏာ ဖြစ်လာသည်။

ယုလျှိုချန်း၏ မိတ်ဆက်ပေးမှုက အပြင်ပိုင်းပင်လယ်၏ အပေါ်ယံအလွှာကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအလွှာအောက်မှာ အဆုံးမဲ့သော လျှို့ဝှက်ချက်များက ကျန်ရှိနေဆဲပင်။

ယင်းက အတိုင်းအဆမဲ့စွာ လျှို့ဝှက်နက်နဲသည်။

အားညိုက နှုတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူက မည်သည့်အရာကို စဉ်းစားနေကြောင်း မသိရသော်လည်း အပြင်ပိုင်းပင်လယ်ဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေစဉ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်က သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှီချင်း၏ စိတ်ထဲမှာလည်း အတွေးပေါင်းမြောက်များစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယုလျှိုချန်းပြောခဲ့သော အပြင်ပိုင်းပင်လယ်အကြောင်း၊ ရွှေကျီးကန်းနဂါးရထားလုံးကို စီးနင်းခဲ့စဉ်က သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသော အရာများနှင့် ရွှေကျီးကန်းအမွေအနှစ်ထဲမှ သူရရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များကို ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ တစ်ဖက်လူ၏ စကားက အမှန်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူခံစားမိသွားသည်။

‘ အပြင်ပိုင်းပင်လယ်က ဟွမ်ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ထက်တောင် ပိုပြီးသက်တမ်းရှည်လျားတယ်… ’

‘ ဟွမ်ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်က အပြင်ပိုင်းပင်လယ်ကနေ ထွက်လာခဲ့တယ်… ’

‘ ဒါဆိုရင် ဒီအပြင်ပိုင်းပင်လယ်ရဲ့ ဇစ်မြစ်က တကယ်ပဲ ဘာလဲ ’

ခန့်မှန်းမှုတစ်ခုက ရွှီချင်း၏ စိတ်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ ကောင်းကင်အပြင်ဘက်မှာ လွင့်မျောနေသော နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

‘ ဘာလို့… သူက ဝမ်ကူးကုန်းမြေဆီ ရောက်လာတာလဲ ’

ယင်းက နှစ်ပေါင်းမြောက်များစွာကြာအောင် သက်ရှိအားလုံး၏ စိတ်ထဲမှာ တည်ရှိနေသော မေးခွန်းဖြစ်သည်။ ယခုထိတိုင် ထိုမေးခွန်းမှာ အဖြေမရှိသေးပေ။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်းက ခန့်မှန်းနေစဉ် ယုလျှိုချန်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး နူးညံ့စွာ ပြောသည်။

“ မင်းအနံ့ရလား ”

ရွှီချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယင်းက သွေးနံ့ဖြစ်သည်။

သွေးနံ့သည် အပြင်ပိုင်းပင်လယ်ထံမှ ပျံ့လွင့်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အတိအကျဆိုရလျှင် ယင်းက အပြင်ပိုင်းပင်လယ်၏ အနံ့ဖြစ်သည်။

ယင်းက အတွင်းပိုင်းပင်လယ်ထဲမှ သွေးညှီနံ့နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော်လည်း အနှစ်သာရက လုံးဝကွဲပြားခြားနားသည်။

“ တကယ်တော့ ဘုရားသခင် ဆင်းမလာခင် ဒီအပြင်ပိုင်းပင်လယ်ရဲ့ အရောင်က အခုလိုမဟုတ်ဘူး… အနက်ရောင်က ဟွမ်ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ရဲ့ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါကို ကိုယ်စားပြုတယ်… အဲ့ဒါက အမည်မသိတည်ရှိမှုတွေရဲ့ သွေးနဲ့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့တယ်… အဲ့ဒီလိုနဲ့ ပင်လယ်ရဲ့ အရောင်က ခရမ်းရောင်ပြောင်းသွားခဲ့တယ် ”

“ အခုလို မွှေးပျံ့တဲ့ သွေးနံ့က အဲ့ဒီကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတာပဲ ”

“ အဲ့ဒါက ကြယ်တာရာစက်ဝန်းတွေကြားမှာ ပျံ့နှံ့နေတဲ့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ပုဒ်ကို ပြန်အမှတ်ရစေတယ် ”

ယုလျှိုချန်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး အပြင်ပိုင်းပင်လယ်မှ သွေးနံ့ကို နှစ်သက်စွာ ခံစားလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်က သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထိုစကားကို ရွှီချင်းနှင့် အားညိုက ကြားသွားသောအခါ သူတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ရွှီချင်းက တိုးညင်းစွာ ပြောသည်။

“ စီနီယာပြောတဲ့ ဒဏ္ဍာရီက ဘာလဲဆိုတာ ငါသိနိုင်မလား ”

ယုလျှိုချန်းက ရွှီချင်းကို အဓိပ္ပာယ်ရှိစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ကောင်းကင်ပေါ်မှာ တည်ရှိနေသော နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“ အဲ့ဒါက ဘုရားသခင်ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီပဲ ”

ယုလျှိုချန်းက ထိုဒဏ္ဍာရီကို အသေးစိတ် မပြောပြချင်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ အနီရောင်တိမ်တိုက်သည် အတွင်းပိုင်းပင်လယ်၏ နယ်နိမိတ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး အပြင်ပိုင်းပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူတို့က အပြင်ပိုင်းပင်လယ်ထဲသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားကြသည်။

သို့သော်လည်း အနီရောင်တိမ်တိုက်သည် အရှေ့သို့ ဆက်မသွားဘဲ မြန်ဆန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ ယုလျှိုချန်း၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ ဒီကနေစပြီး မင်းတို့ဘာသာ ရှေ့ဆက်သွားရလိမ့်မယ်… မင်းတို့က အပြင်ပိုင်းပင်လယ်ရဲ့ အနက်ပိုင်းထဲကို တတ်နိုင်သလောက် ဝင်ရောက်ရလိမ့်မယ် ”

“ မင်းတို့က ဘာမှလုပ်စရာမလိုဘူး… အဲ့ဒီကို ချဉ်းကပ်သွားတာနဲ့ မင်းတို့က အလိုအလျောက် ငါးစာဖြစ်လာလိမ့်မယ် ”

ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း တွန်းကန်အားသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားနေသော အနီရောင်တိမ်တိုက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှီချင်းနှင့် အားညိုကို အပြင်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

သို့ဖြစ်၍ သူတို့က ခရမ်းရောင်ပင်လယ်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားကြသည်။

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်းမှာ ရွှီချင်း၏ အဖွားအိုပုံသဏ္ဍာန် မဟာအတောင်ပံက ပင်လယ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

အကယ်၍ အတွင်းပိုင်းပင်လယ်မှာဆိုလျှင် မဟာအတောင်ပံ၏ ဆင်းသက်လာမှုက ကြီးမားသော လှိုင်းဂယက်ကို သေချာပေါက် ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း အပြင်ပိုင်းပင်လယ်တွင် ယင်းက အစွန်းဖျားသာရှိသေးလျှင်ပင် ပင်လယ်ရေက အများကြီး ပိုပြီးစေးကပ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ လှိုင်းများသည် မမြင်နိုင်လုနီးပါး ခပ်ရေးရေးသာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က အနီးကပ်မကြည့်လျှင် လှိုင်းများထွက်ပေါ်လာကြောင်း သတိထားမိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံးက ရေသေပမာ လှုပ်ရှားမှုကင်းမဲ့နေသည်။

မဟာအတောင်ပံအတွက်လည်း ထို့အတူပင်။

ရွှီချင်းနှင့် အားညိုသည် မဟာအတောင်ပံပေါ်တွင် ရပ်နေကြရင်း အပြင်ပိုင်းပင်လယ်၏ လေးလံမှုကို ခံစားမိသွားကြသည်။ သူတို့က သတိကြီးစွာထားနေကြစဉ် အပြင်ပိုင်းပင်လယ်၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုက ဖော်မပြနိုင်သော ဖိအားတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကြောက်စရာကောင်းသော အရှိန်အဝါနှင့်အတူ ပင်လယ်ရေထဲမှာ အမည်မသိပစ္စည်းများက ရောနှောနေသည်။ ယင်းက သဏ္ဍာန်မဲ့မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး သူတို့အပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လာသည်။

ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်သွားပြီး အားညို၏ အသက်ရှူသံက မြန်ဆန်လာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်က ဝိညာဉ်တုန်ယင်သွားကြသည်။

ပြင်းထန်သော နှလုံးတုန်ခြင်းကို သူတို့ခံစားမိသွားကြပြီး စိတ်မသက်မသာဖြစ်သော ခံစားမှုက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထိုခံစားချက်က ရွှီချင်းအား ချီယွဲ့ထုံဂိုဏ်းတွင် ပင်လယ်ထဲသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် သူခရီးထွက်ခဲ့သော အတွေ့အကြုံကို ပြန်လည်အောက်မေ့စေသည်။

ထိုအချိန်တုန်းက အတွင်းပိုင်းပင်လယ်သည် သူ့အတွက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး အဆုံးမဲ့သော အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ယခု သူက ထိုအတိုင်း ပြန်လည်ခံစားမိသွားသည်။

အချိန်တစ်ခဏကြာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်က ယင်းကို နေသားကျသွားကြသည်။ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက် ကြည့်ပြီးနောက် အားညိုက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ သူက ငါတို့ကို ပန်းတိုင်ဆီ ကိုယ်တိုင်ခေါ်သွားပြီး သူ့ရဲ့ ပစ်မှတ်ကို မျှားခေါ်ထုတ်ခိုင်းမယ်လို့ ငါတွေးနေတာ… အခုလို သူက ချက်ချင်း ထွက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားဘူး ”

အားညိုက အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့သွားသည်။ ဤနတ်ဘုရားက အနည်းငယ် အပျင်းကြီးသည်ဟု သူခံစားမိသည်။ အကယ်၍ သူက ချင်းလေးနှင့် သူ့ကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးချချင်သည်ဆိုလျှင် ယင်းက ကိစ္စမရှိပေ။ သို့သော်လည်း ငါးစာကိုတော့ ကိုယ်တိုင်ချိတ်သင့်သည် မဟုတ်ပါလော။

“ သူက ငါးမမျှားတတ်ဘူးဆိုတာ ငါပြောနိုင်တယ် ”

အားညိုက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ခရမ်းရောင်ပင်လယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ခဏတွေးတောပြီးနောက် ရွှီချင်းက သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။

“ စီနီယာအကိုကြီး… အတိတ်မှာ ရွှေကျီးကန်းနဂါးရထားလုံးကို ငါစီးခဲ့တုန်းက အပြင်ပိုင်းပင်လယ်ထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ သက်ရှိတချို့ကို မြင်ခဲ့ရတယ်… ဒီနေရာမှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတွေ အများကြီးပဲ ရှိတယ်… အဲ့ဒါကြောင့် ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းသေလမ်းမရှာပါနဲ့လား ”

ယင်းကို အားညိုကြားသောအခါ သူက ချက်ချင်း မပျော်မရွှင်ဖြစ်သွားသည်။

“ ချင်းလေး… မင်းရဲ့ စီနီယာအကိုကြီးကို ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲကွာ… အဲ့ဒီစကားက ငါ့ကို တကယ်ပဲ နာကျင်စေတယ်… ငါက ဘယ်တော့မှ သေလမ်းမရှာဘူး… မဟုတ်ရင် အခု ငါက ဘယ်လိုလုပ် မင်းရဲ့ အရှေ့မှာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ရှိနေဦးမှာလဲ ”

အားညိုက မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။

ရွှီချင်းက မည်သည့်စကားမှ မပြောချေ။ သူက အားညိုကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်အောက်မှာ အားညိုက အပြစ်ရှိစိတ်ကို အနည်းငယ် ခံစားမိသွားသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

“ ကောင်းပြီ… ကောင်းပြီ… ငါသေလမ်းမရှာတော့ဘူး ”

ရွှီချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူက ချိပ်တံဆိပ်လက်ဟန်များကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည့်အခါ မဟာအတောင်ပံ၏ ခုခံကာကွယ်မှုက ချက်ချင်း အသက်ဝင်လာသည်။ သူ၏ မန္တန်ရွတ်ဖတ်မှုကြောင့် အဖွားအိုပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော မဟာအတောင်ပံက ဝုန်းခနဲ မြည်သွားပြီး အရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ရွေ့လျားသွားသည်။

အချိန်သည် တရွေ့ရွေ့ စီးဆင်းသွားပြီး သုံးရက်ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ဤသုံးရက်အတွင်းမှာ အပြင်ပိုင်းပင်လယ်ထဲတွင် နေ့နှင့်ညသည် သိသာစွာ ကွဲပြားခြားနားခြင်း မရှိပေ။ အမြဲတမ်း ကောင်းကင်နှင့် ပင်လယ်က မည်းမှောင်နေသည်။

ထို့ပြင် ပင်လယ်သည် လုံးဝတိတ်ဆိတ်နေသည်။

လှိုင်းပုတ်သံသည် ရံဖန်ရံခါမှသာ ထွက်ပေါ်လာလေ့ ရှိသည်။ ယင်းက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဤနေရာက ပင်လယ်မဟုတ်ဘူးဟူသော ပုံရိပ်ယောင်ခံစားချက်အား ပေးသည်။

သို့သော်လည်း ပင်လယ်ရေမှ အစိုဓာတ်နှင့် အလွန်သိပ်သည်းသော သွေးညှိနံ့က ဤနေရာသည် အပြင်ပိုင်းပင်လယ်ဖြစ်ကြောင်း ရွှီချင်းကို ဆက်တိုက် သတိပေးနေသည်။

မဟာအတောင်ပံသည်လည်း သက်ရောက်ခံလိုက်ရသည်။ အတွင်းပိုင်းပင်လယ်တွင်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ဝမ်ကူးကုန်းမြေတွင်ဖြစ်စေ ဤသင်္ဘောက အလွန်အားကောင်းသော ခုခံကာကွယ်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သို့သော်လည်း အပြင်ပိုင်းပင်လယ်တွင် ၎င်းက သုံးရက်တည်းသာ ရွက်လွှင့်ရသေးသော်လည်း သင်္ဘော၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ခရမ်းရောင်မြူခိုးအလွှာတစ်ခုက ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

တိုက်စားမှုက တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယင်းကို ဂရုတစိုက် အာရုံခံပြီးနောက် ရွှီချင်းနှင့် အားညို၏ အမူအရာက တည်ကြည်သွားသည်။

ယင်းက အချိန်စီးဆင်းမှုနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသော ယိုယွင်းတိုက်စားမှုဖြစ်သည်။

“ အပြင်ပိုင်းပင်လယ်က တကယ်ထူးဆန်းတာပဲ… ပင်လယ်တစ်ခုလုံး မည်းမှောင်နေရုံတင်မကဘူး ဒီနေရာက ဒြပ်နှောတွေက အရမ်းသိပ်သည်းပြီး ပိုပြီးရောနှောနေတယ်… ပြင်ပပစ္စည်းတွေအပေါ် အဲ့ဒါရဲ့ သက်ရောက်မှုက ပိုပြီးထူးဆန်းတယ်… မဟာအတောင်ပံက ဒီနေရာမှာ ရွေ့လျားနေတာ သုံးရက်ပဲရှိသေးပေမဲ့ နှစ်တစ်ထောင်ကုန်ဆုံးသွားသလိုပဲ ”

အားညိုက အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး လက်မြှောက်လိုက်ကာ မဟာအတောင်ပံပေါ်မှ မြူခိုးကို ထိတွေ့လိုက်သည်။

ရွှီချင်း၏ အမူအရာသည်လည်း တည်ကြည်နေသည်။ သူက စကားပြောတော့မည့်အချိန် အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အားညိုသည်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားဟန် ရ၏။ သူက အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းကြောင့် သူတို့၏ အမြင်က အပြင်ပိုင်းပင်လယ်၏ အမှောင်ထုကို လုံးလုံးလျားလျား ထွင်းဖောက်မမြင်နိုင်သော်လည်း အကြမ်းဖျဉ်းတော့ မြင်နိုင်သေးသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူတို့၏ အရှေ့မှ ပင်လယ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပစ္စည်းတစ်ခုက လွင့်မျောနေကြောင်း သူတို့အာရုံခံမိသွားကြသည်။

ယင်းက ပုံစံမကျသော ကျောက်တုံးများ ဖြစ်ကြသည်။

ယင်းတို့က ယိုယွင်းပျက်စီးနေပြီး ပင်လယ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ပေါလောပေါ်နေကြသည်။ ဤသည်မှာ ယင်းတို့က ရေထဲသို့ မနစ်မြုပ်နိုင်သည့်အလားပင်။

ကျောက်တုံးတစ်ခုစီက ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ဤသည်မှာ ယင်းတို့က အဆုံးမဲ့သော အချိန်စီးဆင်းမှုကို မျက်မြင်သက်သေပြုပေးနေသည့်အလားပင်။

ရွှီချင်းသည် အတိတ်မှာ နဂါးရထားလုံးကို စီးနင်းခဲ့စဉ် တူညီသော မြင်ကွင်းကို မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ အပြင်ပိုင်းပင်လယ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ဧရိယာအများအပြားတွင် မျောလွင့်နေသော အပျက်အစီးအစိတ်အပိုင်းများ ရှိကြသည်။ ယင်းတို့က အရေးကြီးသောအရာ မဟုတ်ပုံပေါ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်မှာ အလင်းတန်းက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ စီနီယာအကိုကြီး… တစ်ခုခုမှားနေပြီ… ”

ရွှီချင်းသည် စကားပြောပြီးသည်နှင့် မဟာအတောင်ပံ၏ အစွန်းဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ကျောက်တုံးများ၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူက သေချာအာရုံစိုက်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ နတ်ဘုရားအရင်းအမြစ်က မျက်လုံးထဲမှာ စုဝေးသွားသည်။

မည်းမှောင်နေသော ပင်လယ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထိုကျောက်တုံးများ၏ အနောက်မှာ အပျက်အစီးများရှိကြသည်။

ယင်းက ပျက်စီးနေသော မြို့တစ်မြို့နှင့် ဆင်တူသည်။ ပျက်စီးနေသော အုတ်တံတိုင်းများနှင့် အဆောက်အဦးများက ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှာ ပြန့်ကျဲနေကြသည်။ ယင်းတို့၏ နယ်နိမိတ်သည် မသေးငယ်ပေ။

အပျက်အစီးများ၏ အလယ်တွင် တိမ်းစောင်းနေသော ဘုရားကျောင်းပျက်တစ်ခု ရှိသည်။

ဘုရားကျောင်းပျက်ပေါ်တွင် လူငယ်ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိသည်။

ထိုသူက ရှေးခေတ်အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကောင်မလေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူက ဘုရားကျောင်းပျက်၏ အုတ်တံတိုင်းပေါ်မှာ ခြေဗလာဖြင့် ထိုင်နေသည်။ သူက ခြေထောက်ကို အပေါ်အောက်သို့ လှုပ်ယမ်းနေလေရာ အလွန်ပျော်ရွှင်နေပုံပေါ်သည်။

သူ၏ ပါးစပ်က ပွင့်နေလေရာ သီချင်းဆိုနေဟန် ရ၏။ သို့သော်လည်း မည်သည့်အသံမှ မထွက်ပေါ်လာပေ။

ဘုရားကျောင်းပျက်၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော တစ္ဆေသရဲများရှိကြသည်။ ၎င်းတို့က အရေအတွက် အလွန်များပြားပြီး ဘုရားကျောင်းပျက်ပေါ်မှ ကောင်မလေးကို အရိုအသေပေးနေကြဟန် ရ၏။

ရွှီချင်းက ထိုကောင်မလေးကို မြင်လိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း နှလုံးတုန်သွားသည်။ အေးစက်သော ခံစားမှုက သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယင်းက သူ၏ ဝိညာဉ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပင်ကိုယ်ဗီဇတုံ့ပြန်မှုဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်သတိပေးမှု ဖြစ်သည်။

အားညိုသည်လည်း သူ့ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားသည်။

“ အဲ့ဒါ ဘယ်လိုငရဲလဲ ”

“ သူက တစ္ဆေဟုတ်ပုံမရဘူး… သူက နတ်ဘုရားလည်း မဟုတ်သလို ကျင့်ကြံသူလည်း မဟုတ်ဘူး… သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ သေခြင်းအရှိန်အဝါတောင် မရှိဘူး… မဟုတ်သေးဘူး… သူ့ဆီမှာ ဘာအရှိန်အဝါမှ မရှိဘူး… ”

“ သူက ယုလျှိုချန်းဖမ်းချင်နေတဲ့ ငါးလား ”

“ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ယုလျှိုချန်းထက်တောင် ပိုပြီးကြောက်စရာကောင်းတယ်လို့ ဘာလို့ ငါခံစားမိနေတာလဲ ”

အားညို၏ အသက်ရှူသံက မြန်ဆန်လာသည်။ သူ၏ ပင်ကိုယ်ဗီဇတုံ့ပြန်မှုက အမြဲတမ်း တိကျသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ယုလျှိုချန်းထက် ပိုပြီးသာလွန်သော အန္တရာယ်က ချဉ်းကပ်လာနေသည်ဟု သူခံစားမိသွားသည်။

“ ချင်းလေး… ယုလျှိုချန်းက ငါးမျှားနေရင်း ငါးမန်းကို ဖမ်းမိသွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ ပြန်သတ်လိုက်တယ်လို့ မင်းမထင်ဘူးလား ”

အားညိုက တုန်ယင်သွားပြီး ရွှီချင်းထံသို့ အသံပို့လွှတ်လိုက်သည်။ ရွှီချင်း၏ အမူအရာက တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။ သူက မဟာအတောင်ပံကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ဤဧရိယာကို ကွေ့ပတ်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ဘုရားကျောင်းပျက်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကောင်မလေးက ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို မည်းနက်နေသော မျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က အပေါ်သို့ တွန့်ကွေးသွားပြီး အပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်း၏ နှလုံးက တုန်ယင်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ စုဝေးနေသော နတ်ဘုရားအရင်းအမြစ်က ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားသည်။ သူ၏ အမြင်အာရုံသည်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမည်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက မြင်နိုင်စွမ်းကို တိုက်ရိုက် ဆုံးရှုံးသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ သူ၏ နောက်ကျောက အေးစက်လာနေကြောင်း သူခံစားမိသွားသည်။ ဤသည်မှာ တစ်စုံတစ်ခုက သူ၏ ကျောပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေသည့်အလားပင်။

ချက်ချင်းဆိုသလို သိမ်မွေ့ညင်သာသော အသံက သူ၏ အနောက်မှ ရှင်းလင်းစွာ ပျံ့လွင့်လာပြီး သူ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“ မောင်လေး… အရှေ့ဆက်မသွားပါနဲ့… အရှေ့မှာ ပင်လယ်ရဲ့ အဆုံးသတ်နဲ့ ဘဝရဲ့ အဆုံးသတ် ရှိတယ်… ”

ာသည်။