အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်း

အဖိုးအို၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အလင်းလှိုင်းများသည် စူး၏ မည်းမှောင်သော လောက၏ ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ယင်းက အလွန်ခမ်းနားထည်ဝါသည်။

ဤသည်မှာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်မှ အလင်းယိုင်မှုက ကောင်းကင်ပေါ်တွင် လှိုင်းဂယက်များကို ထွက်ပေါ်လာစေဟန် ရ၏။

ယင်းက အရောင်အသွေးစုံလင်လှသည်။

ထိုမျှသာ မဟုတ်ပေ။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ မြေပြင်ပေါ်မှ ရွှံ့ဗွက်အိုင်ပေါ်တွင်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အပြောင်းအလဲတစ်ခုက ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထူထဲသော မြူခိုးသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ရွှံ့ဗွက်အိုင်ထဲ၌ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ယင်းက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေဝါးသွားစေသည်။

ရွှီချင်းနှင့် ခေါင်းဆောင်၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့က ဘာမှမလှုပ်ရှားနိုင်ခင်မှာ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံက ကောင်းကင်ပေါ်မှ ရုတ်တရက် မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်။ ဤသည်မှာ ဧရာမသားရဲတစ်ကောင် သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားတစ်ပါးက မာန်ဖီဟိန်းဟောက်လိုက်သည့်အလားပင်။

ချက်ချင်းဆိုသလို လေထဲမှာ ရှည်လျားသော မြစ်တစ်စင်းက ထွက်ပေါ်လာသည်။ မြစ်သည် အချိန်အငွေ့အသက်နှင့်အတူ တအိအိလှိုင်းထသွားသည်။

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်းမှာ ၎င်းက ရွှီချင်းနှင့် အားညိုကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

ထို့နောက် ၎င်းက ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းက ပေတစ်သိန်းအဝေးရှိ တခြားဒေသကြီးထဲမှ အာကာသတွင်းနက်၏ ဝါးမျိုခံလိုက်ရသည့်အလားပင်။

ဤသည်မှာ ရွှီချင်းနှင့် အားညိုရပ်နေသော နေရာက မြစ်ဖြတ်သန်းသွားမည့် လမ်းကြောင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည့်အလားပင်။

မြစ်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သူတို့ကို ဖြတ်ကျော်သွားကာ အဝေးတစ်နေရာတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်းက အချိန်အငွေ့အသက်နှင့်အတူ တခြားအစိတ်အပိုင်းဆီသို့ စီးဆင်းသွားနေသည်။

ပိုပြီးထူးဆန်းသည်မှာ မြစ်က မြန်ဆန်စွာ စီးဆင်းနေသော်လည်း ၎င်းက ရွှီချင်းနှင့် အားညိုနှင့် ကွဲပြားခြားနားသော တခြားလေဟာနယ်ထဲမှာ တည်ရှိနေဟန် ရ၏။ သို့ဖြစ်၍ ၎င်း၏ စီးဆင်းမှုက ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုနှယ် ထွက်ပေါ်လာပြီး အကြောင်းအရင်းတချို့ကြောင့် သူတို့နှင့် ထိတွေ့သွားဟန် ရ၏။

“ အချိန်မြစ် ”

ရွှီချင်းက ထိုမြစ်ကို မှတ်မိသည်။

အချိန်တည်ရှိသော မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ထိုမြစ်က အမြဲတမ်း တည်ရှိနေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း အချိန်မြစ်ကို ထုတ်ဖော်ရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ဆီမှာ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအား သို့မဟုတ် ထူးခြားသော အခွင့်အာဏာရှိရမည်။

ရွှီချင်း၏ အတွေ့အကြုံအရ လပူဇော်ဒေသကြီးမှ မင်းသမီးမင်မိန်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အချိန်ကို အသုံးပြုနိုင်သော တခြားနတ်ဘုရားများဖြစ်စေ ၎င်းတို့က အချိန်မြစ်ကို ထုတ်ဖော်ရန် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကိုသာ အသုံးပြုကြလေ့ ရှိသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့က အချိန်မြစ်ထဲက အချိန်အပိုင်းအခြားများကို ပြန်ဆည်ယူကြလိမ့်မည်။

၎င်းတို့က အချိန်မြစ်ကို ထိုနည်းဖြင့် အသုံးပြုကြသည်။

သို့သော်လည်း တခြားလောကမှ ကျင့်ကြံသူဖြစ်ဟန်ရသော သူတို့အရှေ့မှ အဖိုးအိုသည် ထိုသို့မဟုတ်ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ အဖိုးအိုက အချိန်မြစ်ထဲမှာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး မြစ်၏ ဇစ်မြစ်ဆီသို့ ကြည့်နေသည်။ သူက စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက အစောနက ပြောခဲ့သော အကောင်လေးကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်မြစ်သည် သူ့အတွက် မည်သည့်လျှို့ဝှက်ချက်မှမရှိဟန် ရသည်။ သူက အချိန်မြစ်၏ အပိုင်းအခြားအားလုံးကို မှန်းဆနိုင်ပြီး အကြောင်းတရားနှင့် အကျိုးတရားအားလုံးကို နားလည်နိုင်သည်။ သို့ဖြစ်၍ သူက သားကောင်ထွက်ပေါ်လာမည့် အချိန်ကို အချိန်ထဲမှာ ကြိုစောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းသည် အချိန်မြစ်ကို အသုံးပြုနိုင်သော အဆင့်ထက် ကျော်လွန်သွားသည်။

ရွှီချင်း၏ အသိစိတ်သည် အချိန်မြစ်၏ စီးဆင်းမှုနှင့်အတူ ဝုန်းခနဲ လှုပ်ခတ်သွားသည်။

သူက အသံနတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာအား ဆင်ခြင်နားလည်ခဲ့စဉ်က အတွေ့အကြုံကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာသည် ရှေးကျပြီး ဖရိုဖရဲဆန်သည်။ ယင်းက ဤလောကထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နည်းလမ်းဖြင့် တည်ရှိနေသော ရှေးဟောင်းစွမ်းအင်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာကို ဖမ်းဆုပ်မိခြင်းက ယင်းကို အသုံးပြုရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ထို့နောက် နတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာကို အမှတ်အသားတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းနိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ထိုသို့အရည်အချင်းပြည့်မီခြင်းက အခြေခံအဆင့်သာ ဖြစ်သည်။ ယင်းက နတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာကို အသုံးပြုနိုင်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

ထိုထက် ပိုပြီးမြင့်သော အဆင့်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းဟု ခေါ်သည်။

ရွှီချင်းသည် သူ့အရှေ့မှ အဖိုးအိုကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အတွေ့အကြုံများကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။

ယခု သူ့အား တစ်ဖက်လူပေးသော ခံစားချက်သည် ထိုအတိုင်း တစ်ထပ်တည်း တူညီသည်။

အဖိုးအိုက နတ်ဘုရားတစ်ပါးမဟုတ်သော်လည်း သာမန်နတ်ဘုရားများ မလုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာများကိုပင် အလွယ်လေး လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

ယင်းက ရွှီချင်းမြင်နိုင်သော အကန့်အသတ်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယင်းက တစ်ဖက်လူ၏ အကန့်အသတ်မဟုတ်သေးကြောင်း ရွှီချင်း ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သည်။

အကန့်အသတ်သည် မတူညီသော စိတ်အာရုံများပေါ်မူတည်၍ ကွဲပြားခြားနားသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သက်ရှိအများစု၏ အမြင်တွင် ‘ သန်မာတယ် ’ဟူသော စကားလုံးက အထွေထွေအသုံးအနှုန်းတစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

သူ၏ ဘေးမှ အားညိုသည်လည်း နှလုံးတုန်သွားသည်။

သူတို့က အံ့ဩထိတ်လန့်နေကြစဉ် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက အချိန်မြစ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအလင်းတန်း၏ အလျင်သည် အချိန်မြစ်၏ စီးဆင်းမှုထက် အများကြီး ပိုမြန်ဆန်သည်။ အလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း အချိန်လှိုင်းလုံးများက ပြိုကွဲပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

ထိုမြင်ကွင်းက ရွှီချင်း၏ နှလုံးကို ပရမ်းပတာ ခုန်ပေါက်သွားစေသည်။

“ အဲ့ဒါရဲ့ အလျင်က အချိန်မြစ်ထက် ပိုပြီးမြန်ဆန်တယ်… ဆိုလိုတာက အဲ့ဒီရွှေရောင်အလင်းတန်းက အချိန်ကို ကျော်လွန်နိုင်တယ် ”

အပြင်ပိုင်းပင်လယ်ဆီသို့ ရောက်လာပြီးနောက် သူမြင်တွေ့ရသမျှ ကြားရသမျှ အရာအားလုံးသည် ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သို့သော်လည်း ယင်းက ရွှီချင်း၏ အသိပညာနယ်နိမိတ်ကို တိုးချဲ့ပေးသည်။

ဥပမာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူက အချိန်ကို ကျော်လွန်နိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုရှိကြောင်း သူ၏ မျက်စိဖြင့် ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့သွားသည်။

ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းက မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း သူမြင်ချင်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ထိုသို့မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

ယင်းက ရွှေရောင်အလင်းတန်းက အချိန်မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားနေရင်း ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းအရှေ့မှာ ရပ်နေသော အဖိုးအိုကို မမြင်သွားခင်အထိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်း၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်က ထင်ရှားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်း၏ အစစ်အမှန် အသွင်သဏ္ဍာန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီချင်းက မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ အားညို၏ မျက်လုံးထဲမှာလည်း ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်က ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းက ရွှေကြွက်ဖြစ်သည်။

၎င်းက အတိတ်တွင် လျောင်ရွှမ်းလှိုဏ်ဂူထဲမှာ သူတို့မြင်တွေ့ခဲ့ကြသော ရွှေကြွက်နှင့် အတော်လေး ဆင်တူသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ အရှိန်အဝါက ကွဲပြားခြားနားသည်။ ထို့ပြင် သူတို့၏ အရှေ့မှ ရွှေကြွက် ထုတ်လွှတ်နေသော ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါက ပိုပြီးအားကောင်းသည်။

သို့သော်လည်း ထိုရွှေကြွက်နှစ်ကောင်က မျိုးနွယ်တစ်ခုတည်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့သေချာသည်။

ဤရွှေကြွက်သည် ခြေလေးချောင်းဖြင့် မပြေးပေ။ ယင်းအစား ၎င်းက ခြေနှစ်ချောင်းဖြင့် လူသားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရပ်နေသည်။ ၎င်းက ပါးစပ်တွင် ကောက်ရိုးဖိနပ်တစ်ခုကို ကိုက်ချီထားပြီး ယင်းကို လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် ပွေ့ဖက်ထားသည်။

ဤသည်မှာ ၎င်းက ပြေးလွှားနေရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာ ဖိနပ်ကို ကိုက်စားနေသည့်အလားပင်။ ထို့ကြောင့် ကောက်ရိုးဖိနပ်သည် အနည်းငယ် စုတ်ပြဲနေသည်။

အဖိုးအိုကို မြင်လိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း ၎င်းက ကြောက်လန့်သွားသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရပ်တန့်သွားပြီး ချောက်ချားမှုက ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ အထင်အရှား ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက ဖိနပ်ကို ကိုက်ဝါးနေခြင်းကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရွှေကြွက်သည် ရုတ်တရက် အနောက်လှည့်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

အချိန်မြစ်ထဲမှ အဖိုးအိုသည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော ရွှေကြွက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အပြုံးက သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ ကောင်စုတ်လေး… မင်းက ငါ့ဖိနပ်ကို ခိုးသွားပြီး အချိန်အကြာကြီး လွတ်မြောက်နေခဲ့တယ်… အခုတော့ ငါ့အရှေ့ကို ရောက်လာပြီပေါ့ ”

အဖိုးအိုသည် စကားဆုံးသည်နှင့် အချိန်မြစ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ထိုဖမ်းဆုပ်မှုကြောင့် ရွှေကြွက်က စိုးရိမ်ကြောင့်ကြသော အော်မြည်သံကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်အလင်းသည် ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ မြစ်ရေကို ရွှေရောင်စွန်းထင်သွားစေသည်။

၎င်းက ကောင်းကင်ပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်ဟန် ရ၏။

သို့သော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်မှာ အဖိုးအိုက ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည့်အခါ ကောင်းကင်ပေါ်မှ အချိန်မြစ်၏ ဇစ်မြစ်သည် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ပေတစ်သိန်းအဝေးမှ အချိန်အမှတ်သည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အချိန်အမှတ်နှစ်ခုသည် တိုက်ရိုက် ချိပ်ပိတ်ခံလိုက်ရသည်။

ယင်းက ဤနေရာမှာ အချိန်စီးဆင်းမှုကို ရပ်တန့်သွားစေသည်။

ယင်းက ရွှေကြွက်၏ လမ်းကြောင်းကို ချိပ်ပိတ်လိုက်သည်။

အချိန်မြစ်၏ အလယ်အပိုင်းအခြားသည်တော့ တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီး အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာသည်။

ရွှေကြွက်သည် တုန်ယင်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလို ဤနေရာမှ မြစ်ရေက ပရမ်းပတာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ရေရောင်ခြည်တန်းတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ရွှေကြွက်ဆီသို့ တန်းမတ်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။

ရေရောင်ခြည်တန်းသည် ရွှေကြွက်၏ ရုန်းကန်မှုကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ၎င်း၏ လည်ပင်းကို ကြိုးတစ်ချောင်းသဖွယ် တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယင်းက ရွှေကြွက်ကို အဖိုးအိုဆီသို့ တရွတ်တိုက် ဆွဲခေါ်သွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ၎င်းက အဖိုးအို၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူက ရွှေကြွက်ကို တွဲလောင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အရှေ့အနောက် လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။

ရေရောင်ခြည်တန်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြိုးက အလွန်တင်းကျပ်ပြီး ယင်းထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေသော စွမ်းအားက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းဟန် ရသည်။ သို့ဖြစ်၍ ရွှေကြွက်၏ ခြေထောက်က တုန်ယင်သွားပြီး ၎င်း၏ ပါးစပ်မှ အော်ဟစ်ညည်းညူသံက ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ၎င်း၏ ပါးစပ်ထဲမှပင် အမြှုပ်တစီစီ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးသည် အဖြူရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အသက်ဓာတ်က မြန်ဆန်စွာ လွင့်ပြယ်သွားပြီး သေခြင်းအရှိန်အဝါက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားသည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာ ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုက ရပ်တန့်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းက သေဆုံးသွားသည့်အလားပင်။

အားညိုက မျက်တောင်တဖျပ်ဖျပ်ခတ်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောသည်။

“ စီနီယာ… ဒီသူခိုးလေးက သေချင်ယောင် ဟန်ဆောင်နေတာပါ… ဟွန့်… အဲ့ဒါက အလိမ်အညာဆိုတာ အကြည့်တစ်ချက်နဲ့တင် ငါပြောနိုင်တယ်… ဒီကောင်လေးက အတော်လေး အတွေ့အကြုံနုသေးတယ် ”

အဖိုးအိုက ပြုံးလိုက်ပြီး ရွှေကြွက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ ဆံရှည်သရဲတောင် မင်းဟန်ဆောင်နေတယ်ဆိုတာ ပြောနိုင်တယ်… မင်းရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုက အတော်လေး မသေသပ်တာပဲ… တကယ်လို့ မင်းက ဆက်ပြီး သေချင်ယောင် ဟန်ဆောင်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါကူညီပေးနိုင်တယ် ”

ရွှေကြွက်၏ တစ်ကိုယ်လုံးက တုန်ယင်သွားသည်။ ၎င်းက ချက်ချင်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး အားညိုကို စိန်းစိန်းဝါးဝါး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းက အဖိုးအိုကို ဖော်လံဖားသော အမူအရာဖြင့် ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းက ကောက်ရိုးဖိနပ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်လိုက်ပြီး မြင့်မြင့် မြှောက်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းက ဖိနပ်ကို ပြန်ပေးနေသည့်အလားပင်။

အဖိုးအိုသည် ကောက်ရိုးဖိနပ်ကို ယူလိုက်ပြီး ပျက်စီးနေသော အပိုင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ပြတ်တောက်နေသော ကောက်ရိုးအပိုင်းအစများကို ဖယ်ထုတ်ရန် ဖိနပ်ကို အကြိမ်ရေအနည်းငယ် လှုပ်ခါလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက ဖိနပ်ကို မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး ဗလာဖြစ်နေသော ခြေထောက်မှာ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ ကောင်စုတ်လေး… နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ငါ့အဝတ်အစားတွေကို မင်းခိုးသွားတုန်းက မင်းရဲ့ စကားပြောနိုင်စွမ်းကို ငါချိပ်ပိတ်ခဲ့တယ်… အဲ့ဒီနောက် မင်းက ငါ့ရဲ့ ကောက်ရိုးဖိနပ်တွေကို နှစ်တစ်သောင်းကြာအောင် ချောင်းမြောင်းနေခဲ့တယ်… နောက်ဆုံးမှာတော့ မင်းက ငါ့ရဲ့ ဖိနပ်တစ်ဖက်ကို ခိုးသွားနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီလောက်လေးပဲ ကိုက်စားနိုင်ခဲ့တယ် ”

“ ကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ ကံက မလုံလောက်တဲ့ပုံပဲ ”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အဖိုးအိုက ရွှေကြွက်၏ လည်ပင်းကို ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ရွှေကြွက်က ရုန်းကန်နေစဉ် ၎င်းက အလွန်သနားစဖွယ်ကောင်းသည်။ ၎င်း၏ အကြည့်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့်အခါ ၎င်းက အားညိုကို မရင်းနှီးသော အကြည့်ဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းက အားညိုကို ရန်ငြိုးထားနေဟန် ရ၏။

ရွှီချင်းက ရွှေကြွက်ကို လျစ်လျူရှုထားသည်။ သူက ထွက်ခွာသွားတော့မည့် အဖိုးအို၏ နောက်ကျောကို ကြည့်နေရင်း တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ သူ့ဆီမှာ အဖိုးအိုကို မေးမြန်းချင်သော မေးခွန်းတစ်ခု ရှိသည်။

အားညိုသည်တော့ ရွှေကြွက်က သူ့အား စိန်းစိန်းဝါးဝါး စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သွားသောအခါ ၎င်းက စိတ်ထဲမှာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အဖိုးအို၏ စကားက တကယ်မှန်ကန်ကြောင်း တွေးတောလိုက်သည်။ ထိုအကောင်က အမှန်တကယ် ကံမကောင်းသည့်ကောင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ကောက်ရိုးဖိနပ်ကို ပါးစပ်ပြည့်အောင် မကိုက်စားနိုင်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ၎င်းနေရာမှာ သူသာဆိုလျှင် ဖိနပ်တစ်ခုလုံးကို ဗိုက်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပစ်လိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူက ရွှေကြွက်ကို အထင်သေးရှုံ့ချစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှေကြွက်သည် အားညို၏ အကြည့်ကို သတိထားမိသောအခါ ပိုပြီးဒေါသထွက်သွားပြီး တကျွီကျွီအော်ပြောလိုက်သည်။

အဖိုးအိုက ရယ်မောလိုက်သည်။

“ သူတို့ဆီမှာ မင်းရဲ့ မျိုးဆက်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိတယ်ဟုတ်လား… ဟုတ်တာပေါ့… မဟုတ်ရင် သူတို့က စူးရဲ့ ဝါးမျိုခံရပြီး မင်းကို စောင့်နေတဲ့ ငါ့နေရာဆီ ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာနိုင်မှာလဲ ”

“ တော်ပြီ… စကားမများနဲ့တော့… ငါတို့တွေ အိမ်ပြန်သင့်ပြီ ”

အဖိုးအိုသည် စကားပြောပြီးနောက် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ၏ ညာလက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ကောင်းကင်က ဝုန်းခနဲ လှုပ်ခါသွားပြီး ကမ္ဘာမြေက တုန်ယင်သွားသည်။ ထို့နောက် ကျယ်လောင်သော အက်ကွဲသံနှင့်အတူ ကောင်းကင်က ထက်ခြမ်းကွဲထွက်သွားပြီး ဧရာမအက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အက်ကွဲကြောင်း၏ အပြင်ဘက်တွင် မည်းမှောင်နေသော်လည်း မရင်းနှီးသော လောကတစ်ခု၏ အရှိန်အဝါက အထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာသည်။

ယင်းက ပင်လယ်မျက်နှာပြင်ဖြစ်သည်။

အဖိုးအိုသည် အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် ရွှီချင်းက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အဖိုးအိုကို အရိုအသေပေးလိုက်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောသည်။

“ စီနီယာ… ဒီဂျူနီယာဆီမှာ မေးခွန်းတစ်ခုရှိပါတယ်… တကယ်လို့ စီနီယာက ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါကို ကျေးဇူးပြုပြီး ဖြေကြားပေးပါ ”

“ စီနီယာအကိုကြီးနဲ့ ကျွန်တော်နေတဲ့ လောကက ရှေးဦးပင်လယ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး အနည်းငယ်ပဲ သိတယ်လို့ စောစောက စီနီယာပြောခဲ့ပါတယ်… အဲ့ဒါဆိုရင် ရှေးဦးပင်လယ်က ဘာလဲဆိုတာ ကျွန်တော်သိနိုင်မလား ”

“ ဘာဖြစ်လို့ ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ကြယ်တာရာစက်ဝန်းအားလုံးက အာရုံခံနိုင်တာလဲ ”

ရွှီချင်းက ထပ်မံ ဦးညွတ်လိုက်ပြီး အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းသည်။

လေထဲတွင် အဖိုးအိုက အနောက်သို့ ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ရှေးဦးအပျက်အစီးရဲ့ အသွေးအသားတွေကြောင့် အနည်းအကျဉ်းတော့ မင်းသိထားမှာပါ… မင်းရဲ့ လောကပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒီအဖိုးကြီးရဲ့ လောကပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီစကြာဝဠာထဲမှာ စုစုပေါင်း ကြယ်တာရာစက်ဝန်း(၃၆)ခု တည်ရှိကြတယ် ”

“ ကြယ်တာရာစက်ဝန်းတစ်ခုစီက အကန့်အသတ်မဲ့အောင် ကျယ်ပြောပြီး အဲ့ဒီထဲမှာ နယ်မြေတွေအများကြီး တည်ရှိတယ် ”

“ ရှေးဦးပင်လယ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်… ရှေးဦးပင်လယ်တည်ရှိတဲ့ နေရာတိုင်းက ဗျူဟာကျပြီး ကြီးပွားတိုးတတ်ခြင်းနဲ့ ပြည့်နှက်နေလိမ့်မယ်… ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ရှေးဦးပင်လယ်က စကြာဝဠာထဲက ကြယ်တာရာစက်ဝန်းအားလုံးကို အတူတကွ ဆက်သွယ်ပေးထားလို့ပဲ ”

“ အဲ့ဒီအကြောင်းအရင်းကြောင့် ဒီကို မင်းရောက်လာတာနဲ့ မင်းရဲ့ အရှိန်အဝါက ကြယ်တာရာစက်ဝန်းအားလုံးဆီ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တယ် ”

“ ဒါပေမဲ့ မင်းစိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး… မင်းရဲ့ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ငါကူညီပေးပြီးပြီ… ဒါ့အပြင် ဒီနေရာရဲ့ ရှေးဦးပင်လယ်က အရမ်းထူးခြားတယ်… အဲ့ဒါက အခု ချိပ်ပိတ်ခံထားရပြီး အက်ကွဲကြောင်းတချို့ပဲ ကျန်ရှိတော့တယ်… တကယ်လို့ အပြင်လူတွေက ဒီနေရာကို ရောက်လာရင်တောင် ဒီနေရာမှာ အချိန်အကြာကြီး မနေနိုင်ကြဘူး ”

“ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းနေထိုင်တဲ့ ကြယ်တာရာစက်ဝန်းက အတော်လေး နာမည်ကျော်ကြားတယ် ”

“ ငါတို့ရဲ့ တွေ့ဆုံမှုက ကံတရားရဲ့ အလိုတော်ပဲ… တကယ်လို့ တစ်နေ့မှာ နွေဦးအင်မော်တယ်အဆင့်ကို မင်းရောက်ရှိသွားတဲ့အခါကျရင် ရှေးဦးပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ အခြေခံလိုအပ်ချက်ကို ရရှိသွားပြီး ဒီလောကကနေ ထွက်ခွာနိုင်လိမ့်မယ်… အဲ့ဒီအချိန် တကယ်လို့ မင်းဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင် အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းက အင်မော်တယ်မြို့တော်မှာ ငါ့ကို လာရှာနိုင်တယ် ”

“ အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းက လူသားတွေနဲ့ အင်မော်တယ်တွေ အုပ်စိုးတဲ့ နေရာပဲ ”

အဖိုးအိုသည် စကားဆုံးအောင် ပြောပြီးနောက် အရှေ့သို့ ပြန်လှည့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။