နှင်းလေတောင်ကြောရိုးမှ အပြောင်းအလဲ

အထီးကျန်ကုန်းမြေများရှိ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော လိုဏ်ဂူခန်းဝါတစ်ခုထဲတွင်..

အစိမ်းရောင်ဝတ် လူတစ်ယောက်က တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး သူ၏ အနက်ရောင် ဆံပင်များက လေမတိုက်ဘဲ ယိမ်းနွဲ့နေ၏။ သူ၏ မနောကျင့်ကြံရေး နည်းစနစ်ကို လှည့်ပတ်ပြီး သူက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အမြုတေချီကို ရှူသွင်း ရှူထုတ် ပြုလုပ်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် သိပ်သည်းသော မြူခိုးတစ်လွှာကို ပေါ်ထွက်လာစေ၏။

လိုဏ်ဂူခန်းဝါတစ်ခုလုံးက သုခဘုံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

သူသည် နဂါးအသူရာချောက်နက်မြို့တော်အောက်မှ တိုက်ပွဲတွင် နာမည်ကြီးကျော်ကြားခဲ့သော်လည်း ဆူဇီမိုက ဝင့်ကြွားမလာခဲ့ပေ။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်က နိမ့်ကျလွန်းနေဆဲဖြစ်သည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိထားလေသည်။

သူသည် အဆင့် ၉ မဟူရာအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ကို မပြောနှင့်.. အဆင့် ၈ မဟူရာအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ဖြစ်သော လျှိုထုံကိုပင် အနိုင်ရဖို့ ယုံကြည်မှု ကောင်းကောင်းမရှိပေ။

ဒါ့အပြင် ဤနေရာက နဂါးအသူရာချောက်နက်ကြယ်ဖြစ်လေသည်။

ဘာပဲပြောပြော နဂါးအသူရာချောက်နက်ကြယ်သည် အစိမ်းရောင်တိမ်စိုင်တိုင်းပြည်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ အစွန်အဖျား ကြယ်တစ်လုံးသာ ဖြစ်လေသည်။

နဂါးအသူရာချောက်နက်မြို့တော်မှာ နေထိုင်သော ဒေသခံ အင်မော်တယ်များပင်လျှင် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရည်ခွန်အားက အကန့်အသတ်ရှိလေသည်။

အစစ်အမှန် ပါရမီရှင်များနှင့် ပြန်ဝင်စား မွန်းစတားများက နဂါးအသူရာချောက်နက်ကြယ်ပေါ်သို့ သေချာပေါက် ရောက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဆူဇီမိုသည် နောင်တစ်ချိန် နဂါးအသူရာချောက်နက်ကြယ်ကနေ ထွက်ခွာသွားသည့်အခါ သူက ထိုပညာရှင်များနှင့် သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

သူသည် သူ့ကျင့်ကြံမှုကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်မြှင့်တင်ထားဖို့ လိုလေသည်။

သူက သိုလှောင်အိတ်ထဲကနေ အမြုတေစုဖွဲ့ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး အဲဒါကို မျိုချကာ ကျင့်ကြံလိုက်၏။

အချိန်က အလျင်အမြန် ကုန်ဆုံးသွား၏။

ဆူဇီမိုသည် သူ၏ လိုဏ်ဂူခန်းဝါထဲတွင် ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်မှာ နှစ်ငါးဆယ်ကြာသွားခဲ့လေပြီ။

ကျင့်ကြံသူများအတွက် နှစ်ငါးဆယ်က တစ်ခဏအချိန်သာဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က များစွာတိုးတက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ဆူဇီမိုသည် အဆင့် ၅ မဟူရာအမြုတေနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိဖို့ ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့လေသည်။

အစိမ်းရောင်ကြာပန်း အစစ်အမှန်ခန္ဓာ၊ လုံလောက်သည့် ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်များနှင့် ဝိဇ္ဇာထွက်ရပ်လမ်းသုတ္တန်ကဲ့သို့ စွမ်းအားကြီးမားသော ကျင့်ကြံရေး နည်းစနစ်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူသည် ဤကဲ့သို့ အောင်မြင်ပေါက်ရောက်လာသည်မှာ ယုတ္တိတန်လေသည်။

ဆူဇီမိုသည် သူ၏ မျက်လုံးကို ဖွင့်ပြီး သူ၏ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေ နိုးထလာခဲ့၏။

သူက အဟန့်အတားတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့နေရ၏။

တကယ်တော့ ထိုအဟန့်အတားက သူ့အတွက် ပြေပလောက်စရာ မဟုတ်ပေ။

သူက ဆက်လက်ကျင့်ကြံပြီး အမြုတေစုဖွဲ့ဆေးလုံးများကို စားသုံးနေသည်နှင့် သူသည် နှစ်နှစ်ရာ၊ သုံးရာမှာ အဆင့် ၆ မဟူရာအမြုတေနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းလာနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဆူဇီမိုက ထိုကဲ့သို့သော ပုံစံဖြင့် မကျင့်ကြံလိုပေ။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်က လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲရှိ အစိမ်းရောင်နှင့် အဝါရောင် တစ်ဝက်စီရောနေသော သစ်ရွက်တစ်ရွက်က ပေါ်ထွက်လာ၏။

အဲဒါက အင်ကြင်းပင်၏ သစ်ရွက်ဖြစ်လေသည်။

၎င်းသည် သစ်ရွက်တစ်ရွက်သာ ဖြစ်သော်လည်း အဲဒါက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းပကားတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

ဆူဇီမို၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်သည် အဲဒါနှင့် ထိတွေ့မိရုံမျှနှင့် သူသည် အဆုံးမဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် ကျယ်ပြောလှသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်တစ်ခုက ထိုသစ်ရွက်ထဲမှာ ပါဝင်နေသည်ကို ခံစားမိလိုက်ရ၏။

ဤသစ်ရွက်သည် အခြားသော အဖွဲ့အစည်းများ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားမည်ဆိုလျှင် သူတို့သည် အဲဒါကို ရတနာတစ်ခုအဖြစ် သေချာပေါက် သတ်မှတ်ပြီး သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အမြုတေချီကို စုစည်းဖို့အတွက် အဲဒါကို ထိန်းသိမ်းထားပေလိမ့်မည်။

ဆူဇီမိုသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အင်ကြင်းသစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် သူ့ကျင့်ကြံမှု၏ အဟန့်အတားကို ချိုးဖျက်ဖို့အတွက် အဲဒါကို ချေဖျက်သန့်စင်လိုသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထျန်ဟွမ်ကုန်းမြေတိုက်မှာတုန်းက သူသည် အသောက သစ်သားတစ်ပိုင်းကို ရရှိခဲ့လေသည်။

၎င်းသည် ညိုးခြောက်နေသော သစ်သားပိုင်းတစ်ပိုင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း အဲဒါသည် အစိမ်းရောင်ကြာပန်း အစစ်အမှန်ခန္ဓာကို ကြီးထွားစေဖို့အတွက် အလွန်တရာ သိသာထင်ရှားစွာ တိုးတက်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့၏။

သို့သော်လည်း အင်ကြင်းသစ်ရွက်သည် တစ်ဝက်သာ ညှိုးခြောက်နေ၏။ ၎င်းတွင် ပို၍ပင် သန်မာသော စွမ်းအားတစ်ခု သေချာပေါက် ပါဝင်နေပေလိမ့်မည်။

သူက အင်ကြင်းသစ်ရွက်ကို သန့်စင်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဆတ်ခနဲ တုန်ယင်သွား၏။

သူသည် ငေးငိုင်စွာဖြင့် ဖော်မပြတတ်သော ပုံရိပ်ယောင်လောကတစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်ဟု ထင်ရ၏။

လိုဏ်ဂူခန်းဝါက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

သူ၏ ဘေးပတ်လည်မှာ ကိုယ်တော်များစွာက သူတို့၏ လက်ဖဝါးများကို ယှက်ဖြာပြီး ဂမ္ဘီရဆန်ဆန် စွမ်းပကားတစ်ခုနှင့်အတူ သုတ္တန်များကို ခပ်တိုးတိုး ရွတ်ဆိုနေကြ၏။

ကိုယ်တော်များသည် သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲရှိ သနားကရုဏာသက်မှုနှင့်အတူ ရှေ့သို့ ကြည့်နေကြ၏။

ဆူဇီမိုက အလိုလို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ရှေ့မလှမ်းမကမ်းတွင် စိမ်းစိုသော သစ်ရွက်များနှင့်အတူ ရှေးဟောင်း သစ်ပင်တစ်ပင် ရှိလေသည်။ သစ်ရွက်တစ်ရွက်ချင်းစီကို သစ်ရွက် ခုနှစ်လွှာဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားပြီး အဲဒါက ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်တစ်ခုနှင့်အတူ တောက်ပနေ၏။

“အဲဒါက အင်ကြင်းပင်ပဲ”

ဆူဇီမိုက ရင်တစ်ချက်ထိတ်သွား၏။

သူ့ရှေ့ရှိ ရှေးဟောင်းသစ်ပင်သည် ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်များ၏ ဒဏ္ဍာရီလာ အထွတ်အမြတ် သစ်ပင်သုံးပင်ထဲမှ တစ်ပင်ဖြစ်သော အင်ကြင်းပင်ဆိုတာကို သူနားလည်လိုက်၏။

ရှေးဟောင်းသစ်ပင်၏ အောက်ဘက်တွင် ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓတစ်ပါးက တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေ၏။ သူက မေတ္တာတရား ကြီးမားသော အမူအရာနှင့် လေးနက်သိမ်မွေ့သော မျက်လုံးများ ရှိပြီး သူ့ကို ပြုံးပြနေ၏။

ဆူဇီမို၏ အကြည့်က ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ အကြည့်နှင့် တွေ့ဆုံသွားလေသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲမှာ ဝုန်းခနဲ မြည်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ချက်ချင်းပင် သူသည် အင်ကြင်းပင် အောက်မှာ ထိုင်၍ ကိုယ်တော်များ ရွတ်ဆိုနေသည့် ဂါထာမန္တာန် အသံများကို နားထောင်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ဟု ထင်ရ၏။

သူသည် ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓနှင့် ပေါင်းစည်းသွားပြီး ထိုသူ တွေ့ကြုံခဲ့သည့် အရာရာတိုင်းကို တွေ့ကြုံခံစားနေရသည်ဟု ထင်ရ၏။

သူသည် ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓ တွေ့မြင်ခဲ့သည့် အရာရာတိုင်းကို နားလည်ဆင်ခြင်ပြီး အဲဒါကို အလေးအနက် ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေ၏။

ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓ၏ ဗုဒ္ဓဝါဒအပေါ် နားလည်ဆင်ခြင်နိုင်မှုက သူ၏ အထွတ်အထိပ်အထိ ရောက်ရှိနေခဲ့လေပြီ။

ဗုဒ္ဓဝါဒအပေါ် ဆူဇီမို၏ အောင်မြင်ထွန်းပေါက်မှုက ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓနှင့် ယှဉ်လျှင် မနှိုင်းယှဉ်သာအောင် နိမ့်ကျနေ၏။

ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓက အင်ကြင်းပင်အောက်တွင် နိဗ္ဗာန်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို သူက ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိနေ၏။

ဆူဇီမိုက နားလည်သဘောပေါက်မှုတစ်ခု ရှိလာခဲ့၏။

အဲဒါသည် အရင်တုန်းက အင်ကြင်းပင်အောက်မှာ နိဗ္ဗာန်သို့ ဗုဒ္ဓ ဝင်ရောက်သွားခြင်း၏ မြင်ကွင်းဖြစ်သည်ကို သူက နားလည်သဘောပေါက်လာ၏။

ဗုဒ္ဓသည် အင်ကြင်းပင်အောက်မှာ တရားဓမ္မကို သင်ကြားပေးခဲ့လေသည်။

ဆူဇီမိုသည် ဗုဒ္ဓသုတ္တန်များ ရွတ်ဆိုနေသည့် အသံကို နားထောင်ပြီး အဲဒါသည် သူကျင့်ကြံထားသည့် ဝိဇ္ဇထွက်ရပ်လမ်းသုတ္တန်နှင့် အတော်လေး ဆင်တူသည်ကို ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်လိုက်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ အင်ကြင်းပင်အောက်တွင် ဗုဒ္ဓ၏ နိဗ္ဗာန်သို့ တက်လှမ်းခြင်းကနေ သူသည် ဗုဒ္ဓဝါဒအပေါ် နားလည်ဆင်ခြင်မှုအသစ်တစ်ခုကို ရရှိလာ၏။

အခြားတစ်ယောက်ယောက်က ဤလိုဏ်ဂူခန်းဝါထဲသို့ ရောက်ရှိနေမည်ဆိုလျှင် သူသည် အလွန်တရာ ကြောက်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို သေချာပေါက် တွေ့မြင်ရပေလိမ့်မည်။

ဆူဇီမိုသည် လေထဲမှာ လွင့်မျောနေပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရွှေရောင် ဂါထာမန္တန်စာလုံးများစွာက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်မှာ လှည့်ပတ်နေ၏။ လိုဏ်ဂူခန်းဝါထဲမှာ ဂါထာမန္တန် အသံများကလည်း အဆက်မပြတ်ထွက်ပေါ်နေသည်ဟု ထင်ရ၏။

တကယ်ဆို ဆူဇီမို၏ ဦးခေါင်းနောက်တွင် ကြီးမားသော ရောင်လျှံစက်ဝန်းတစ်ခုက ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီဖြစ်၏။

ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်များမှ မည်သူမဆို အဲဒါကို တွေ့မြင်မည်ဆိုလျှင် သူတို့က တုန်လှုပ်၍ မြေပြင်ပေါ်မှာ ဝပ်တွားကာ ဦးချမိပေလိမ့်မည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ဆူဇီမို၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဆတ်ခနဲ တုန်ယင်သွား၏။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နယ်မြေဖြစ်စဉ်များကလည်း ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ဆူဇီမိုက ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နားလည်ဆင်ခြင်မှုကနေ နိုးထလာခဲ့၏။

သူ့ရှေ့မှာ ရှိသော အင်ကြင်းသစ်ရွက်သည် လုံးဝ ညှိုးခြောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သာမန်သစ်ရွက်ခြောက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်ကျလာခဲ့၏။

သူက အင်ကြင်းသစ်ရွက်ကို သန့်စင်ပြီး ဗုဒ္ဓနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံခဲ့စဉ်က အဲဒါသည် နှစ်ပေါင်းရာချီ သို့မဟုတ် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရသည်ဟု ထင်ရလေသည်။

သို့သော်လည်း တကယ်တမ်းမှာတော့ လိုဏ်ဂူခန်းဝါထဲမှာ အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။

အချိန်၏ ထင်ယောင်ထင်မှား ခံစားချက်က အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လေသည်။

ဆူဇီမိုသည် အဲဒါကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီး ကျေနပ်သဘောကျသွား၏။

အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်းမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အဆင့် ၆ မဟူရာအမြုတေနယ်ပယ်သို့ တိတ်တဆိတ် ချိုးဖျက်တက်လှမ်းသွားခဲ့လေပြီ။

သူ တွေ့ကြုံခဲ့ရသော အဟန့်အတားကလည်း ဘာမှမကျန်ရှိတော့ပေ။

ထိုအသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်း သူရရှိလိုက်သည့် အကျိုးအမြတ်သည် လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်စုနှစ်တချို့တွင် သူကျင့်ကြံထားခဲ့သည်ထက် များစွာပို၍ ကြီးမားနေ၏။

အင်ကြင်းသစ်ရွက်ကို သန့်စင်ချေဖျက်ပြီးနောက် အစိမ်းရောင်ကြာပန်း အစစ်အမှန်ခန္ဓာကလည်း သိသိသာသာ ကြီးပြင်းလာခဲ့၏။

ဆူဇီမိုသည် သူ၏ ရင်ထဲရှိ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုကို ချိုးနှိမ်ပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို စေညွှန်လိုက်၏။

လိုဏ်ဂူခန်းဝါ၏ အပြင်ဘက်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ပျံသန်းဝင်ရောက်လာ၏။

အဲဒါသည် သတင်းပို့ အဆောင်တစ်ခု၏ အရောင်အဝါ ဖြစ်လေသည်။

သူသည် နားလည်ဆင်ခြင်မှုကနေ နိုးထလာခဲ့သည်မှာ လိုဏ်ဂူခန်းဝါ၏ အပြင်ဘက်ရှိ ထိုစွမ်းအင် အတက်အကျကြောင့်လည်းဖြစ်လေသည်။

“နှင်းလေတောင်ကြောရိုးက ဒုက္ခရောက်နေပြီ”

အလင်းတန်းက ပျက်ပြယ်သွားပြီး ကြော့ရှင်းလှပသော စာလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

ဆူဇီမိုက မျက်မှောင်ကြုတ်၍ သူ၏ အမူအရာက ညိုမည်းသွား၏။

သူသည် နှင်းလေတောင်ကြောရိုးကနေ ထွက်ခွာခဲ့စဉ်က သူသည် ရှချင်းယင်ကို သတင်းပို့ အဆောင်တစ်ခု ပေးခဲ့ပြီး အန္တရာယ်တစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက အဲဒါကို ဆုတ်ဖြဲဖို့ မှာခဲ့လေသည်။

သူသည် ကြိုတင်သတိထားသည့်အနေနှင့် ဤသတင်းပို့ အဆောင်ကို ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယခု နှင်းလေတောင်ကြောရိုးမှာ တစ်စုံတစ်ရာက အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်လာခဲ့လေပြီ။

ဆူဇီမိုသည် တွေဝေတုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ သူ၏ လိုဏ်ဂူခန်းဝါထဲကနေ လျှောက်လှမ်းထွက်လာခဲ့၏။

“ဆရာဆူ.. ခင်​ဗျား ထွက်လာပြီပေါ့”

သွမ့်ထျန်လျန်က အလောတကြီး ပြေးလာခဲ့၏။

ယွဲ့ဟောက်နှင့် အခြားသူများကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာကြ၏။

“ညီအစ်ကိုဆူ.. တစ်ခုခုဖြစ်လို့လား”

ယွဲ့ဟောက်သည် ဆူဇီမို၏ အနည်းငယ် ထူးခြားသော အမူအရာကို တွေ့မြင်သောအခါ မေးလိုက်လေသည်။

ဆူဇီမိုက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“နှင်းလေတောင်ကြောရိုးက ဒုက္ခရောက်နေပြီ.. ကျုပ် တစ်ချက်သွားကြည့်ရမယ်။”