သိုင်းနတ်ဘုရားငါးပါး..... ရန်သူကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခြင်း......

အပြင်ကမ္ဘာ၏နတ်ဆိုးမြစ် ဆင်းသက်လာတော့မည်.....

ကောင်းကင်နတ်ဘုရားက လူသားမျိုးနွယ်ကို ဖယ်ရှားပစ်ချင်နေ၏။

ဧကရာဇ်က ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကို တစ်ဉီးတည်း ရင်ဆိုင်လိမ့်မည်......

ထိုသတင်းက ထျန်းကျင်းရှိ ပြည်နယ်များသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ကောင်းမွန်စွာဆက်ဆံသော နိုင်ငံရပ်ခြားမျိုးနွယ်စုများကိုလည်း သတိပေးခဲ့သည်။ လူသားမျိုးနွယ်က မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် ဘေးဆိုးတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သိထားပြီးဖြစ်သော်လည်း လူသားဧကရာဇ်က ထိုကပ်ဘေးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရန် ရွေးချယ်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

ထိုသတင်းက ထျန်းကျင်းတွင်သာမကအဆုံးမဲ့ပင်လယ်ပြင်အထိ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ယုံကြည်သူများကလည်း ၎င်းတို့ အဆုံးမရှိသော သမုဒ္ဒရာထဲရှိ လူသားများ သိရှိစေရန် သတင်းများကို တယောက်ပြီး တယောက် ဖြန့်ဝေကြသည်။

အပြင်ကမ္ဘာ၏နတ်ဆိုးမြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖြစ်စဉ်က မဟာကန္တရသိုင်းကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးအတွက် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။ အခြားမင်းဆက်များတွင် ကြုံတွေ့နေရသော သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များနှင့်ဘေးဒုက္ခများက ပို၍ပင် ပြင်းထန်သည်။

လဝက်မပြည့်မီတွင်၊ လူသားမင်းဆက်အားလုံး ဤအကြောင်းကို သိခဲ့ကြသည်။ ကျန်းချန်ရှန်းကို ယုံကြည်သူများ မည်မျှ ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်ကို ဤအချက်က ပြသခဲ့သည်။

ကျန်းချန်ရှန်းအဖို့ ဦးနှောက်ဆေးခြင်းကို အလွန်အကျွံလုပ်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ စိတ်ဝိဉာဉ်ကင်းလွတ်ခြင်းနယ်ပယ်နှင့် သူပေးအပ်ထားသော သိုင်းပညာဆိုင်ရာ နည်းစနစ်များက ယုံကြည်သူများအတွက် ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်ပါသည်။ တာအိုဘိုးဘေး၏ ခွန်အားကို ထောက်ခံအားပေးခြင်းက ၎င်းတို့၏ယုံကြည်ချက်များကို ပိုမိုတန်ဖိုးရှိစေမည်ဖြစ်သည်။

ကွမ်းထျန်း အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်မင်းဆက်၏ အဓိကခန်းမဆောင်တွင် ဧကရာဇ်က လင်းဟုန်ချန်းနှင့်အတူ နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေလေသည်။

ဧကရာဇ်မင်းနှင့် တန်းတူရှိခြင်းကြောင့် လင်းဟုန်ချန်း မည်မျှ သန်မာကြောင်း ပြသရန် လုံလောက်သည်။

အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများက အပြင်ကမ္ဘာ၏နတ်ဆိုးမြစ်အကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။ အချို့က ထျန်းကျင်းကို ထောက်ခံချင်ကြသည်။ စင်စစ် ထျန်းကျင်းကျဆုံးလျှင် သူတို့လည်း လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ ထျန်းကျင်း၏ဝါဒဖြန့်မှုဖြစ်မည်ဟု လူအချို့က ယုံကြည်ကြသည်။ထျန်းကျင်းက လူသားမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးကို ၎င်းတို့၏ဒုက္ခဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းရွက်လိုခဲ့ပြီး ဤစကားကြောင့် လူများစွာ၏ကျိန်ဆဲခြင်းခံနေရသည်။

လင်းဟောင်ချန်းကတော့ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဒါက သူပိုင်တဲ့ ကွမ်းထျန်း ဟုတ်သေးရဲ့လား.......

ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် သူ့တိုင်းပြည်ကို တာအိုဘိုးဘေးကသာ အုပ်စိုးနေပုံရသည်။

ဧကရာဇ်လည်း ထိုပြဿနာကို သတိပြုမိသည်။ အတွင်းစိတ်ထဲက ရယ်နေပေမယ့် သူ့အမူအရာက လေးနက်နေသည်။

"ကောလဟာလတွေ မှန်သည်ဖြစ်စေ မမှန်သည်ဖြစ်စေ အရေးအကြီးဆုံးအရာက ကွမ်းထျန်းရဲ့ ကပ်ဘေးတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ပဲ......"

လင်းဟောင်ချန်က ဖြည်းညှင်းစွာပြောကာ တာဝန်ရှိသူများ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ဤနေရာတွင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ကျန်းချန်ရှန်းကို ကိုးကွယ်သူများပင်လျှင် သူ့နှင့်ငြင်းခုံဝံ့ခြင်းမရှိပေ။

လင်းဟုန်ချန်းက ဧကရာဇ်မင်းအား လျှို့ဝှက်စွာ လျှောကျနေချိန်တွင် အမျိုးမျိုးသော ဘေးဥပဒ်ကာကွယ်ရေးဗျူဟာများကို စတင်အသုံးပြုခဲ့သည်။

“ တာအိုဘိုးဘေးကို ကိုးကွယ်သူတွေမှာ ယုံကြည်ခြင်း အတိုင်းအတာတစ်ခုရှိတယ်ဆိုတာ အမြဲကြားနေရတယ်..... သတ်မှတ်ထားသော အတိုင်းအတာတစ်ခုသို့ ရောက်သရွေ့ တာအိုဘိုးဘေးကို အိပ်မက် မက်နိုင်တယ်....ဒီအဆင့်ကို ဘယ်လိုရှာရမလဲ"

ဧကရာဇ်ကလည်း တိတ်တိတ်လေး တွေးနေမိသည်။ သူ့အကြည့်တွေက တာအိုဘိုးဘေးကို ကိုးကွယ်တဲ့သူတွေကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူဘယ်သူ့ကိုမေးရမလဲ မသိတော့ပေ။

သူ့အဖေက အရင်က စမ်းကြည့်ဖူးပေမယ့် နန်းတော်တွင်းရှိသစ္စာဖောက်များ၏အဆိပ်ခတ်မှုကြောင့် နတ်ရွာစံခဲ့ရသည်။ ယခုတော့ သူ့အလှည့်ရောက်ပြီမို့ ရူးသွပ်စွာ မပြုဝံ့တော့ပေ။

ဒါမျိုးဖြစ်နေခြင်းက သူတစ်ယောက်တည်းတော့ မဟုတ်ပေ။ ရုပ်သေးရုပ်များအဖြစ် ဆက်ဆံခံရသော အခြားဧကရာဇ်များသည်လည်း တာအိုဘိုးဘေး၏ ကျေးဇူးကို ရယူလိုကြသည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးက တော်ဝင်မိသားစုတွင် မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး ရည်မှန်းချက်ကြီးလွန်းသည်။ ထို့ကြောင့် နက်နဲသော ယုံကြည်ခြင်းရှိရန် ခက်ခဲသည်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ သူတို့ဟာ စိတ်ဝိဉာဉ်ကင်းလွတ်ခြင်းနယ်ပယ်သို့ ဘယ်တော့မှ ဝင်ခွင့်မခံရဖို့ ကံကြမ္မာကသတ်မှတ်လိုက်သလိုပင်......

ဇွန်လတွင် ထျန်းကျင်း တစ်လျှောက် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသော်လည်း ပြည်နယ်မြို့တော်များတွင် နိုင်ငံသားများကို တတ်နိုင်သမျှကာကွယ်ရန် အကာအကွယ်အစီအမံများကို စီစဉ်ပေးထားပြီးဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာ တတ်မြောက်ထားသူများကတော့ မိမိတို့ကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်နန်းတော်အတွင်း၌.....

ကျန်းချန်ရှန်းက မုလင်းလော့နှင့်ကျိဝူကျွင်းတို့ကို အဝေးသို့ လွှတ်လိုက်သည် ။ မဟာကန္တရနတ်ဘုရားနှင့် သူ၏ အဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲသတင်းကို ပြန့်နှံ့လာသောအခါ လုံချီတောင်ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လူများက သူ့ဆီသို့ တယောက်ပြီးတယောက် အလည်လာကာ သူနှင့်အတူ တိုက်ပွဲဝင်ချင်သော်လည်း ကျန်းချန်ရှန်းက ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

“အချိန်တန်ပြီ...”

ကျန်းချန်ရှန်း ထိုသို့ရေရွတ်ပြီး မတ်တပ်ထရပ်ကာ ခန်းမထဲတွင် ခြေဆန့်လက်ဆန့်လှုပ်ရှားနေသည်။

နန်းတော်အတွင်းတွင် မုလင်းလော့နှင့် ကျိဝူကျွင်းတို့သည် ကျောက်လှေကားထစ်များပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေကြရင်း အပြင်ကမ္ဘာ၏နတ်ဆိုးမြစ် အကြောင်း စကားစမြည်ပြောနေကြသည်။

ဝုန်းးးးဂျိန်းးးးး.....ဂျိန်းးး

ထိုစဉ် မိုးခြိမ်းသံ ပေါက်ကွဲပြီး အမျိုးသမီး နှစ်ယောက် အပေါ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ လျှပ်စီးလက်နေသော မိုးကြိုးများကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

တခဏအတွင်းမှာပင် ရာသီဥတု လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်......

ကျင်းချန် တစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားပြီး မကြာခင်မှာ ပြင်ပကမ္ဘာ၏နတ်ဆိုးမြစ် ရောက်လာတော့မယ်ဆိုတာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရိပ်မိသွားသည်။

မုလင်းလော့က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ကျိဝူကျွင်းက သူမကို နှစ်သိမ့်ပေးချင်နေသည်။

"ဘယ်လို အင်အားကြီးမားတဲ့ရန်သူဖြစ်ပါစေ တာအိုဘိုးဘေးကသာ အောင်နိုင်မှာပါ....."

မုလင်းလော့က “အဲဒါကို စိတ်မပူပါဘူး.... ကောင်းကင်ကို ဘယ်လို စွမ်းအားတွေနဲ့ ဖြတ်ကျော်နိုင်မလဲဆိုတာကို သိချင်နေရုံပါ.... အဲဒီလို စွမ်းဆောင်နိုင်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာအောင် လေ့ကျင့်ဖို့ လိုလဲ”

ကျိဝူကျွင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူမကိုယ်သူမ အသန်မာဆုံးအမျိုးသမီးဟု အမြဲထင်နေခဲ့သော်လည်း ယခု မုလင်းလော့က သူမထက် စိတ်ဓာတ်ပိုသန်မာကြောင်း သူမ သိလာခဲ့သည်။ သူ့ဘေးမှာ ဒီလိုအမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်တာက ပိုစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းနေသည်။

ပထမ ကောင်းကင်၏ တောင်ဘက်ကောင်းကင် တံခါးရှေ့၌......

မူလကတရားထိုင်နေသော ကွမ်းတုံးယု ရုတ်တရက် မတ်တပ်ထရပ်ကာ ကောင်းကင်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"သူတို့ ဒီမှာ ရှိနေတာလား...."

ကွမ်းတုံးယု ရုတ်​တရက်​ပင်​ အသံတစ်​သံကြားလိုက်​ပြီး တိမ်​​ပေါ်မှ ခုန်​ဆင်းကာ ​ပျောက်​ကွယ်​သွားသည်​။

ကိုးကောင်းကင်ထက်မှာ လျှပ်စီးနဲ့ မိုးခြိမ်းသံတွေ အမှောင်ထဲမှာ ရောယှက်နေသည်။ အက်ကြောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး လျှင်မြန်စွာ ကျယ်လာပြီး အက်ကွဲတော့မည်ကဲ့သို့ ပြတ်သားသောအသံထွက်သည်။

ဝုန်းးးးးး

အရိပ်များစွာ ကောင်းကင်မြစ်ထဲမှ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျံထွက်သွားကြပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ ငါးခုယောက်ကတော့ အလွန်အစွမ်းထက်သော အော်ရာများရှိသည်။ မီးတောက်များက သူတို့ကို ဝိုင်းထားသဖြင့် နတ်ဘုရားဆင်းသက်လာသည်ဟုပင်ထင်ရသည်။

"မပြန်လာရတာကြာပြီ"

"ဟာဟားဟား၊ ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိအင်အားကို လူသားမျိုးနွယ်တွေ ကောင်းကောင်းမြည်းစမ်းကြည့်ရစေမယ်......."

"သူတို့မှာ ဘာခွန်အားရှိလို့လဲ... သူတို့ ရှင်သန်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူဘူး... ငါတို့ရဲ့ အကြီးကျယ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်က အဲဒီ ကွဲလွဲချက်ဆိုတဲ့ကောင်ပဲ... လူသားတွေက တစ်ချက်တည်းနင်းသတ်လို့ရတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်လေးလေးတွေပဲလေ....”

“မြန်မြန် လှုပ်ရှားကြရအောင်... ဟိုကောင်ကို အမြန်ဖယ်ရှားနိုင်လေ၊ မြန်မြန်ဆန်ဆန် သွားလာနိုင်လေပဲ.....”

"အဟုတ်ပဲ !"

သူတို့ငါးယောက် စကားစမြည်ပြောပြီး ရယ်နေကြသည်။ သူတို့က ကျန်းချန်ရှန်း နှင့် လူသားမျိုးနွယ်ကို သိပ်အလေးမထားခဲ့ကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့အားလုံး သန်မာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူတို့ရဲ့ လက်ရှိအင်အားနဲ့ သူတို့ရဲ့ အထင်ကြီးမှုအရ၊ မဟာကန္တရသိုင်းကမ္ဘာကို အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေကြသည်။

သူတို့လူတွေကို ချက်ချင်းခေါ်ပြီး ပြေးဆင်းလာကြသည်။ ၎င်းတို့တစ်ဉီးချင်းစီတွင် နောက်လိုက်တစ်ထောင်စီရှိကြပြီး ၎င်းတို့အားလုံးက ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ဧကရာဇ်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်သည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် ၎င်းတို့က သိုင်းဧကရာဇ် 5,000 ကိုအတူခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

မဟာကန္တရနတ်ဘုရားက ကောင်းကင်မူလအစ အစွန်းရောက် သိုင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ အံ့ဖွယ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးနှင့် သိုင်းဧကရာဇ် 5,000 တို့နှင့်အတူ၊ ဤ စွမ်းအားက မည်သည့် သိုင်းလောကကိုမဆို ဖြတ်ကျော်ရန် လုံလောက်ပါသည်။

နတ်ဘုရားငါးပါးဟုဆိုခြင်းက ချဲ့ကားသည်ဟုမဆိုသာပေ။

နတ်ဘုရားငါးပါး တိမ်တိုက်တွေထဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် မဟာကန္တာရနတ်ဘုရား ကောင်းကင်မြစ်ထဲက ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် ဓားရှည်ကြီးကို ကိုင်ထားပြီး ဓားကို အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများဖုံးအုပ်နေသည်မှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

အောက်ဘက်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း သူ့အမူအရာက အေးစက်နေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် မင်းတို့ငါ့ကို အရမ်းယုံကြည်တဲ့အတွက် သေဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး"

သူလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကောင်းကင်မြစ်ထဲက ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံဝဲလာပြီး လူသားကမ္ဘာကို ကျရောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝုန်းးးးးးးးးးးး

ကျင်းချန်တခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် မိုးကြိုးတိမ်များက သောင်းနှင့်ချီသော သားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် ဆင်တူသည့် ဆူညံသော မိုးခြိမ်းသံများကို ဆက်လက် ထုတ်လွှင့်နေ၏။ နိုင်ငံသားများ အိမ်တွင် ပုန်းအောင်းပြီး ပြတင်းပေါက်မှ လှမ်းကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။

ကျင်းချန်တွင်သာမက ထျန်းကျင်းရှိ ပြည်နယ်အားလုံးတွင်လည်း အလားတူဖြစ်ရပ်များဖြစ်ပွားနေသည်။

တောင်ပေါ် တောအုပ်ထဲတွင် လေ့ကျင့်နေကြသူများပင် ငြိမ်းချမ်းစွာ မလေ့ကျင့်နိုင်ကြတော့ပေ။ အားလုံးက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကောင်းကင်ကို မျှော်ကြည့်ကြသည်။

“ လူသားကွဲလွဲချက်လေး...မင်း မြန်မြန်ထွက်လာခဲ့စမ်း.... မင်းရဲ့လူတွေဟာ မင်းရဲ့ ကြေကွဲဖွယ်သေခြင်းတရားကို မြင်နိုင်စေဖို့အတွက် မြန်မြန်လာပြီး အသေခံလိုက်တော့.....!”

မထီမဲ့မြင်ပြုသော ရယ်မောသံက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ကျင်းချန်က ဗဟိုအချက်အချာဖြစ်သည့်အတွက် နိုင်ငံသားများစွာ ဤအသံကိုကြားနိုင်သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ၊ သိုင်းနတ်ဘုရားငါးပါးက ၎င်းတို့မရောက်မီ ကျင်းချန် ရှိရာအရပ်ကို သိထားပြီးဖြစ်သည်။

အိမ်ကြီးတစ်ခု၌....

ချန်​ယောင်လင်း၏ အမူအရာ လေးနက်သည်။ သူမလက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းတုံးတစ်တုံးကို ကိုင်ထားပြီး အရှင်ဇီဟွမ်း ၏ မျက်နှာက ကျောက်စိမ်းတုံးမျက်နှာပြင်တွင် ထင်ဟပ်နေသည်။

အရှင်ဇီဟွမ်းကလည်း ကျန်းချန်ရှန်း၏ စွမ်းဆောင်မှုကို မြင်ချင်သည်။

"သူ ကြောက်လို့ပုန်းနေတာလား..."

"ဟားဟား၊ သိုင်းနတ်ဘုရားရဲ့ အင်အားကိုလာကြည့်စမ်း..."

"မြန်မြန်လာစမ်းပါ....."

"လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ဧကရာဇ်....မင်းဘာလို့မပေါ်သေးတာလဲ.... မင်း လူသားမျိုးနွယ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီလား...."

မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း၊ လှည့်စားခြင်း၊ လျစ်လျူရှုခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် အသံများ တစ်စစ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထျန်းကျင်းမြို့သားများ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ထူးထူးခြားခြား အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘယ်ဟုတ်မလဲ.... မင်းရဲ့သားစဉ်မြေးဆက်တွေကို သတ်ပြီး ကိုယ့်ဘဝကိုယ်မေ့နေတဲ့ မင်းလိုကောင်မျိုးက လူသားဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး!"

နန်းတော်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးတိမ်များကြားထဲ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ ကျန်းချန်ရှန်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းထဲမှ ထွက်လာကာ မှော်လက်နက်များအားလုံးကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

သူ့အသံက ပိုပိုပြီးကျယ်လောင်လာတဲ့အတွက် ထျန်းကျင်း တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားပေမယ့် လူတွေရဲ့နားကို မထိခိုက်ဘဲ ပြတ်ပြတ်သားသား ကြားနေရသည်။

လူသားဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူးလား?

'ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?'

ကောင်းကင်နတ်ဘုရားက လူသားမျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာတာလား....

ထျန်းကျင်းရှိ ပြည်နယ်များ အထူးသဖြင့် ကျင်းချန်တွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်ခဲ့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော သိုင်းပညာရှင်တို့သည် မြို့၏အထက် လေထဲတွင် လွင့်မျောကာ မျှော်ကြည့်နေကြသည်။ အချင်းချင်း ဆွေးနွေးကြပြီး မှားယွင်းစွာ မကြားရကြောင်း အာမခံပြီးနောက် ချက်ချင်း ဒေါသတကြီး ထွက်ခဲ့ကြသည်။

ကောင်းကင်နတ်ဘုရားက ၎င်းတို့အား အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို အဘယ်ကြောင့် နားမလည်နိုင်ခဲ့သနည်း။ အဆုံးတွင်၊ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားက လူသားမျိုးနွယ်၏ဘိုးဘေးဖြစ်နေဆဲပင်......

လူသားမျိုးနွယ်ကို ဖျက်ဆီးလိုသောသူက လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်နေသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်

"ဒီလူက လူတွေရဲ့နှလုံးသားကို အနိုင်ယူဖို့ အခွင့်အရေးကို ဘယ်လိုအသုံးချရမယ်ဆိုတာ သိသားပဲ..." ဟု အရှင်ဇီဟွမ်း က ပြုံးပြီး မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

ချန်​ယောင်လင်းက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်သည်။ဒါဟာ အခွင့်အရေးတစ်ခုမဟုတ်ကြောင်း သူမခံစားမိသည်။ ပြည်သူတွေ အမှန်အတိုင်း သိသင့်ပေသည်။ သူတို့အတွက် တာအိုဘိုးဘေးတစ်ယောက်တည်းကသာ အမြဲတမ်း ဝန်ထမ်းထားဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

တာအိုဘိုးဘေးက ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကို မျက်နှာသာပေးနေပြီဆိုတာတော့ သူမ မသိရှာပေ။

တစ်ဖက်တွင်.......

တဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ကျန်းချန်ရှန်း ပထမကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သိုင်းနတ်ဘုရားငါးပါးကတော့ နန်းတော်ရှေ့တွင် ဂုဏ်ယူစွာရပ်နေ၏။

တောင်ဘက်ကောင်းကင်တံခါး.....

သူတို့ သုံးယောက် တောင်ကောင်းကင် တံခါးဝကိုတောင် လှမ်းကြည့်နေကြတော့ ကံကောင်းစွာပဲ၊ ကွမ်းတုံးယုက ထွက်သွားနှင့်ပြီ.......

သိုင်းဧကရာဇ် 5,000 တို့က တိမ်ပင်လယ်အထက်တွင် ပြန့်ကျဲစွာနေရာယူရင်းကနေ ကျန်းချန်ရှန်းကိုငုံ့ကြည့်ရင်း လျင်မြန်စွာ ဝိုင်းဖွဲ့ခဲ့ကြသည်။

သူတို့က ပုရွက်ဆိတ်တွေကြည့်နေသလိုမျိုး လူတိုင်းရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာ အထင်အမြင်သေးမှုအရိပ်အငွေ့များရှိနေသည်။

တုနှိုင်းမဲ့ယန်အလင်းတန်းက ကျန်းချန်ရှန်း ၏နောက်ကွယ်တွင် လွင့်ပျံသွားပြီး ဤသိုင်းပညာရှင်များ သူ၏ရုပ်သွင်အစစ်အမှန်ကို မမြင်နိိုင်အောင် တားဆီးထားသည်။ သူခေါင်းမေယကြာ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်နေရသော်လည်း ဝံ့ကြွားနေဆဲပင်....

“မင်း ဘယ်လို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်အောင်နေရမလဲဆိုတာ သေချာသိသားပဲ....... မင်းခေါင်းကို ဆွဲဖြုတ်ပစ်မယ်!"

ထွားကျိုင်းသော သိုင်းနတ်ဘုရားတဉီးက ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို စစ်မှန်သောချီဓာတ်ဖြင့်အားဖြည့်ထားပြီး

သံချပ်ကာအထက်တွင် လွင့်နေသော အလွှာတခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်ထားသည်။

ထိုသူက ကျန်းချန်ရှန်းဆီသို့ လျှောက်လာနေပြီး အခြားသူများကလည်း ကျန်းချန်ရှန်းကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ ရက်စက်စွာပြုံး၍ ကြည့်နေကြသည်။

“မင်းတို့အားလုံးအတူတူလာခဲ့ မင်းတစ်ယောက်ထဲနဲ့ မလုံလောက်ဘူး....."

ကျန်းချန်ရှန်းက မထူးခြားနားသောလေသံဖြင့်သတိပေးလိုက်ပြီး ရွှေကြေးခွံရတနာသစ်ပင်က သူ့ဘေးမှာ အလိုလို မျောလွင့်နေပြီ။ တောင်များနှင့်ပင်လယ်များ၏ဂန္ထဝင်၊ ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေရတနာကြေးမုံနှင့် ယင်ယန်တာအိုဝတ်ရုံတို့ကလည်း သူ့ကိုအဆင်သင့်ကာကွယ်ပေးထားသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း၏သတိပေးချက်က သိုင်းနတ်ဘုရားငါးပါးကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။ သိုင်းဧကရာဇ် 5,000 တို့က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကြပြီး မနှစ်မြို့ဖွယ် နှိမ့်ချသော စကားလုံးများဖြင့် ဆဲဆိုနေကြသည်။

"အတူတူတိုက်ခိုက်ရမယ်....? မင်းနဲ့ထိုက်တန်တယ်လို့ ထင်နေတာလား...."

ထွားကျိုင်းသော သိုင်းနတ်ဘုရားက ရှုတင်းတင်းအမူအရာနှင့် သရော်လိုက်သည်။ သူစကားပြောပြီးသည်နှင့် ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ အပြာရောင်ဓားရိပ်တစ်ခု သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အရိပ်ထင်နေသည်။

သူတင်မကဘဲ အပြာရောင်ဓားရိပ်တစ်ခုက သိုင်းနတ်ဘုရားငါးပါးနှင့် သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဓား........

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်က သူတို့အားလုံးကိုရည်ရွယ်ဉီးတည်နေပြီး သူတို့၏ရယ်မောသံများ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်ကုန်သည်။ထိုစဉ် ​ရေခဲ​တမျှအေး​သောအသံတစ်​ခု သူတို့နားထဲသို့ တိုးဝင်​လာသည်​..

"မင်းတို့ရဲ့စိတ်​ဝိညာဉ်​​တွေ ဖျက်​ဆီးခံဖို့အဆင်​သင့်​ဖြစ်​ပြီလား”