ပိုင်ချီရှင်း....ကျန်းရှန်....

ကျန်းချန်ရှန်းနှင့် နတ်ဘုရားဇီဟွမ်းတို့ အချိန်အတော်ကြာ စကားပြောဆိုခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် နတ်ဘုရားဇီဟွမ်းက မဟာရွှမ်းဟန်ကမ္ဘာ၏အခြေအနေနှင့် ချန်ကလန် ၏ခွန်အားကို အမြဲလိုလိုထည့်ပြောခဲ့သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ၊ နတ်ဘုရားဇီဟွမ်းက ကျန်းချန်ရှန်းကို ချည်နှောင်ချင်နေသည်။ ကျန်းချန်ရှန်း အထက်သို့ တက်လာသရွေ့၊ မဟာကန္တရနတ်ဘုရားရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံက သူ့ကိုသိုင်းလောကထဲမှာ ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။ သူမတွင် ကျန်းချန်ရှန်းကို ဖုံးကွယ်ရန် နည်းလမ်းများစွာရှိပေသည်။

သို့သော် ကျန်းချန်ရှန်းအနေနှင့် အထက်သို့​တက်ရန်ဆန္ဒမရှိပေ။ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ စည်းမျဉ်းများ၏ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသေးသည်။ ချန်​ယောင်လင်း၏ အဆိုအရ၊ သူသည် သိုင်းဧကရာဇ်ထက်သာလွန်သော ခွန်အားကို ပြသနေသရွေ့ နှင်ထုတ်ခံရလိမ့်မည်။

ကျန်းချန်ရှန်းက ငယ်စဉ်ကတည်းက သိုင်းပညာ၏ ကံကြမ္မာကို မထိမိခဲ့သဖြင့် သိုင်းပညာ၏ စည်းမျဥ်းများက သူ့အား အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေပေ။ အကြီးကျယ်ဆုံးသော အနှောက်အယှက်မှာ အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ချန်​ယောင်လင်းက ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို သိမ်းထားလိုက်ပြီး ...."သူမရဲ့ စကားတွေက ယုံကြည်လောက်စရာမို့ လိမ်ပြောနေတာ မဟုတ်လောက်ဘူး...."

ကျန်းချန်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ....."ဒီကပ်ဘေးကို ရှောင်ဖို့ ငါ့မှာ နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်...."

ချန်​ယောင်လင်းက သူ့ကို မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားအနည်းငယ်ပြောပြီးနောက် ထွက်သွားခဲ့သည်။ ကျန်းချန်ရှန်းကလည်း ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်နန်းတော်သို့ပြန်လာပြီး ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေစဉ် စောင့်ဆိုင်းရန် ကိုယ်ပွားတစ်ကောင်ကို စေလွှတ်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားဇီဟွမ်း၏ နည်းလမ်းအတိုင်း ရှောင်နိုင်ပေမယ့် တစ်ဖက်က အရှုံးမပေးရင် ဘာဖြစ်မလဲ....အဆုံးစွန်ထိ ရင်ဆိုင်ရမည်သာ.....

လောလောဆယ်တွင်၊ ကျန်းချန်ရှန်းအနေနှင့် မဟာကန္တရနတ်ဘုရား၏ ကျောထောက်နောက်ခံ မည်မျှ တန်ခိုးကြီးသည်ကို မတွက်ချက်နိုင်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ့ထက် သန်မာနေမည်မှာ သေချာသည်။

ခြောက်နှစ်အကြာ...အင်မော်တယ်ခေါတ်၏ ၉၆ နှစ်တွင်....

ဥက္ကာခဲတစ်ခု ကောင်းကင်ကို ဖြတ်၍ ကျယ်ပြောသော မြေကြီးထဲသို့ ကျဆင်းကာ မိုင်တစ်သန်းအကွာအဝေးအတွင်း မြေပြင်ပြိုကျသွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖုန်မှုန့်လှိုင်းလုံးများ အရပ်ရပ်သို့ ပြန့်ကျဲ၍ မရပ်မနား၊ မြေပြို တောင်တွေပြိုမှုတွေဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

မြေအောက်မှ ချော်ရည်များ ပေါက်ထွက်လာသောအခါ၊ လူသားကမ္ဘာက ငရဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားပေလိမ့်မည်။

အချိန်ကာလတစ်ခုကြာပြီးနောက် ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်သွားသည်။

ချိုင့်ဝင်နေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် ဥက္ကာခဲကြီးတစ်ခုရှိနေပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ကို ရေခဲပုံဆောင်ခဲများဖြင့် ဝန်းရံကာ မီးခိုးငွေ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ဥက္ကာခဲထိပ်က ရုတ်တရက် အက်ကွဲသွားပြီး အက်ကြောင်း ကျယ်လာကာ ဥက္ကာခဲတစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပါတယ်။

ဝုန်းးးးး

လူတယောက် ဥက္ကာခဲမှ ပျံထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ သူ့အပြာရောင်ဝတ်ရုံက လေထဲမှာ လွင့်ပျံနေသည်။

ခေါင်းမော့လိုက်တော့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်ရည်ကိုမြင်လိုက်ရသည်။ သူ့မျက်နှာတခုလုံး မီးလောင်ခံထားရပြီး မျက်လုံးများသာ ကျန်ရှိတော့သည် ။ နှုတ်ခမ်းသားမရှိသည့် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ........

“ဒီသိုင်းကမ္ဘာကို မရောက်တာကြာပြီ....ဒီနေရာက အချိန်ဖြုန်းလို့ကောင်းတဲ့နေရာပဲ.....”

ဆံဖြူ ယောက်ျားက ကောက်ကျစ်စွာပြုံးနေစဉ် သူ့ရှေ့က ပါးလွှာသော လေထုထဲမှလူတယောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတွေ ရောင်ပြန်ဟပ်ပြီး အသိစိတ်လွတ်သွားစေခဲ့သည်။

ကျန်းချန်ရှန်းက ထိုသူရောက်လာသောအခါတွင် အပြေးအလွှားပြေးလာပြီး သူ၏အသိစိတ်ကို ချုပ်တည်းရန် မဟာတာအိမျက်လုံးကို အသုံးပြုကာ သူ့ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဆံဖြူအမျိုးသားက မဟာကန္တရနတ်ဘုရားထက် သန်မာပြီး အမွှေးတိုင်အရေအတွက် ယ ဘီလီယံ ၃၀၀ တန်ကြေးရှိသည်။ သို့သော် ကျန်းချန်ရှန်း ရှေ့မှာတော့ ပြောဖို့ မထိုက်တန်ပေ။

တကယ်တော့ ကျန်းချန်ရှန်းဟာ ​​သူ့နယ်ပယ်ထက် မကျော်လွန်သရွေ့ ရန်သူတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ချေမှုန်းဖို့ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သိုင်းတာအိုကမ္ဘာတွင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မမွေးမြူသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထုံးစံအတိုင်း ကျန်းချန်ရှန်းက ဆံဖြူအမျိုးသားကို မသတ်ချင်ပေ။ အဲဒီအစား၊မှတ်ဉာဏ်တွေကိုသာ ဖျက်ပစ်ချင်ခဲ့သည်။

ပုံရိပ်ယောင်နတ်မျက်စိကို မဟာတာအိုမျက်လုံးနှင့်ပေါင်းစပ် အဆင့်မြှင့်တင်ထားပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှုက ပို၍ပင် ပြင်းထန်ခဲ့သည်။

ကျန်းချန်ရှန်းက ထိုသူ၏မှတ်ဉာဏ်ကို အရင်ဖတ်ရှုခဲ့သည်။ ဤလူ၏အမည်မှာ ပိုင်ချီရှင်း ဖြစ်ပြီး၊ မဟာကန္တရနတ်ဘုရား ကဲ့သို့ပင်၊ သူသည် ဧကရာဇ်ကျု့ကျွယ်ထံတွင် အမှုထမ်းခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်ကျူ့ကျွယ်က နတ်ဘုရားသိုင်းလောကမှမဟုတ်ဘဲ ဂိုဏ်းတစ်ခုမှဖြစ်သည်။ မဟာကန္တရနတ်ဘုရားက မည်သည့်နောက်ခံမရှိဘဲ ပေါ်ထွန်းလာသောကြောင့် ဧကရာဇ်ကျူ့ကျွယ်ကိုသာ အားကိုးနိုင်ခဲ့သည်။

ပိုင်ချီရှင်းက မဟာကန္တရနတ်ဘုရားကို သတ်ခဲ့သည့် တရားခံကို ရှာဖွေရန် အောက်ကမ္ဘာသို့ ဆင်းရန် အမိန့်ပေးခဲ့သော်လည်း ဤအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူချင်ခဲ့သည်။

ကျန်းချန်ရှန်းက သူ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဖတ်ပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ အထက်ကမ္ဘာမှာ ဒီလောက်ဆိုးဆိုးရွားရွား ဇာတ်ကောင်ဖြစ်လာဖို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ကျန်းချန်ရှန်းက ပိုင်ချီရှင်း၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စတင် နှောက်ယှက်ခဲ့ပြီး အောက်ပိုင်းနယ်မြေတွင် တစ်လရှိနေပြီဟု တွေးထင်ကာ တစ်လကြာမှသာ သတ်ဖြတ်ခဲ့သူကို စုံစမ်းရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

မဟာကန္တရနတ်ဘုရားကိုသတ်ခဲ့သူမှာ ကောင်းကင်မြစ်ထဲမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပညာရှင်နောက်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ မဟာကန္တရနတ်ဘုရားကို သတ်ပြီးနောက် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျွမ်းကျင်သူက ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ပိုင်ချီရှင်းက ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပညာရှင်၏ ပုံတူကို မြင်ဖူးသည်။ သန်မာသောအသွင်အပြင်ရှိသူဖြစ်ပြီး အသေးစိတ်အချက်အလက်များအတွက်တော့ ဧကရာဇ်ကျူ့ကျွယ် ခန့်မှန်းရန်သာဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်းက သူ၏မှတ်ဉာဏ်ကို ပြောင်းလဲပြီးနောက် ပိုင်ချီရှင်း နိုးထလာစေရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

တစ်လတာ အမှတ်တရတွေ ထပ်ထည့်လိုက်ရုံနဲ့ ပင်ပန်းသွားခဲ့ပြီ။ အဓိကအားဖြင့် ပိုင်ချီရှင်းရဲ့ နယ်ပယ်က မြင့်မားပြီး သူတို့ရဲ့ နယ်ပယ်တွေကြားမှာ သိပ်ကွာခြားမှု မရှိတာကြောင့်ပင်... ကျန်းချန်ရှန်းအနေနှင့် တဖက်လူ၏အမှတ်တရအားလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် လက်တွေ့တွင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ရွေးချယ်စရာမရှိလို့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အချို့ကိုသုံးခဲ့ရသည်။

တစ်လကြာပြီးနောက်....

ပိုင်ချီရှင်း ရုတ်တရက် နိုးလာပြီး သူ့မျက်လုံးတွေ လျင်မြန်စွာ ကြည်လင်လာတယ်။ သူက ပြုံးပြီး ခါးကျောဆန့်ကာ... “လူ့လောကကြီးက အရမ်းပျော်ဖို့ကောငိးတယ်...ဒါပေမယ့် ပြန်ဖို့အချိန်တန်ပြီ.... ”

သူသည် တန်ခိုးကြီးသော အော်ရာကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှတ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ နိယာမတရားများ၏ စွမ်းအားဖြင့် နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသည်။

ဤဖြစ်စဉ်က အလွန်အဆင်မပြေဖြစ်ပြီး မူးဝေစေသည်။ လေဟာနယ်ထဲတွင် သူ့ပုံသဏ္ဍာန်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းကာ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ ကောင်းကင်ယံမြစ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း၏ကိုယ်ပွားလည်း ထျန်းကျင်းသို့ အမြန်ပြန်လာခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင်......

ကျန်းချန်ရှန်းက သူ၏ကိုယ်ပွားနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ကျေနပ်သောအပြုံးဖြင့် မှတ်ဉာဏ်များကို လက်ခံခဲ့သည်။

"ဧကရာဇ်ကျု့ကျွယ် မင်းမျှော်လင့်ထားသလိုပဲ၊ မင်းဘယ်နေရာမှာပဲနေနေ လူတိုင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး...."

ကျန်းချန်ရှန်းက ဧကရာဇ်ကျူ့ကျွယ်ရဲ့ ခွန်အားကို တွက်ချက်ပြီး စနစ်ရဲ့ ထောက်လှမ်းမှု အကွာအဝေးအတွင်း မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင်၊ မဟာကန္တရသိုင်းကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးက စနစ်၏ထောက်လှမ်းမှုအကွာအဝေးအတွင်းတွင် ရှိနေသော်လည်း မဟာရွှမ်းဟန်ကမ္ဘာကြီးက ပို၍ကြီးမားသည်။ ၎င်းကို လုံးလုံးလျားလျား ဖုံးကွယ်ရန် နှစ်မည်မျှကြာမည်ကို ဘုရားသခင်သာ သိတော်မူမည်။

ကျန်းချန်ရှန်း မျက်စိမှိတ်ပြီး ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

ဒီကပ်ဆိုးကြီးပြီးရင် သူလုပ်ရမှာက တတ်နိုင်သမျှ အဆင့်တက်ဖို့ပင်.....

ပိုင်ချီရှင်း ​​အမြန်ပြေးလာပြီး နန်းတော်တံခါးရှေ့မှာ ဒူးထောက်ကာ....

“ဂိုဏ်းသခင်...စုံစမ်းပြီးပါပြီ..... တကယ်လည်း ကောင်းကင်မြစ်နဲ့အတူ လိုက်ပါသွားတဲ့သူတစ်ယောက်ရှိခဲ့တယ်....အဲ့လူက အောက်ကမ္ဘာကို ဆင်းသက်ပြီး မဟာကန္တရနတ်ဘုရားကို သတ်ခဲ့တယ်.... ဒါပေမယ့် အတိအကျတော့ ကျွန်တော်မသိဘူး.... အဲ့လူကို မဟာပညာရှိလို့ခေါ်ပါတယ်...."

ပိုင်ချီရှင်းက လေးနက်သလိုဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ စင်စစ် သူသည် အောက်ပြည်သို့ ရောက်ပြီးနောက် မဟာပညာရှိနှင့် တွေ့ကြုံရမည်ကို စိုးရိမ်၍ နေရာတိုင်းတွင် အပျော်ရှာ ပျော်ပါးခဲ့သည်။

" မဟာပညာရှိ.....”

နန်းတော်ထဲမှ ရှုတ်ထွေးသော လေသံဖြင့် စကားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ၊ ဤအမည်ကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပေ။

ပိုင်ချီရှင်းက “တဖက်လူက အရမ်းသန်မာတယ်။ တိုက်ပွဲက ကြာရှည်မခံဘူးလို့ ကြားတယ်...ဒါ့အပြင် တစ်ဖက်လူက မသိဘဲ ထွက်သွားနိုင်တယ်..."

နန်းတော်ထဲတွင်ရှိနေသည့် ဧကရာဇ်ကျူ့ကျွယ်က အဖြေမပေးပေ။

ပိုင်ချီရှင်းက "အခြားသိုင်းကမ္ဘာတွေဆီသွား စုံစမ်းရဉီးမလား..."

“မလိုတော့ဘူး....မဟာပညာရှိဆိုတဲ့သူနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်အားလုံးကို လိုချင်တယ်....”

“ဟုတ်!”

ပိုင်ချီရှင်း ချက်ချင်းထရပ်ပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။

အင်မော်တယ်ခေတ်၏နှစ် 100 တွင် ထျန်းကျင်းက အနှစ်တစ်ရာတိုင်တည်နေခဲ့သည်။ ကျန်းချန်ရှန်း ပေါ်မလာပေမယ့် ကျန်းဇီယုကို နှစ်တရာပြည့်အခမ်းအနားတွင် ဥက္ကဋ္ဌလုပ်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။

ဇန်န၀ါရီမှ မတ်လအထိ နှစ်တရာပြည့်အခမ်းအနားကို အဆက်မပြတ် ကျင်းပခဲ့သည်။ ကျန်းဇီယုပ တရားဝင် ထင်ရှားလာပြီး ထီးနန်းကို သိမ်းပိုက်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း ကမ္ဘာကို အသိပေးခဲ့သည်။

ဧပြီလအစတွင်....

ကျန်းချန်ရှန်း ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

“ဒီခံစားချက်က…”

ကျန်းချန်ရှန်းက ကျင်းချန်ကို စစ်ဆေးရန် သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ချက်ချင်းအသုံးပြုပြီး မကြာမီ အိမ်ရှေ့မင်းသား၏နေအိမ်တွင်ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကျန်းဇီယုထံသို့ အသံ ပေးပို့ခဲ့သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကျန်းဇီယုက သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာ ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ရောက်လာကာ မကျေမနပ်အမူအရာဖြင့် ကျန်းချန်ရှန်းဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ့ကို မကြည့်ဝံ့ဘဲ ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်သည်။

ပြီးခဲ့သည့်လကမှ ကိုယ်လုပ်တော်တဉီးက ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည်ကို ဖုံးကွယ်ထားကြောင့် ကျန်းဇီယု သိရှိခဲ့​သည်။ အရင်တုန်းကတော့ ထီးနန်းကို သိမ်းပိုက်မယ့် အန္တရာယ်ကို ကြောက်လို့ ကလေးမွေးတာကို တမင်တကာ ရှောင်ခဲ့ဖူးသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း၏အကြည့်က သူ့ရင်ခွင်ထဲက ကလေးငယ်ထံတွင် အမြစ်တွယ်နေပြီး ကလေး၏မျက်ခုံးကြားတွင် အက်ကွဲနေသော သွေးအမှတ်အသားတစ်ခုကို သတိပြုမိသည်။

"ဒီကလေးက သာမာန်မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းချန်ရှန်း ရှုပ်ထွေးတဲ့အမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်ပြီး သူ့လက်ကို မြှောက်ကာ ကလေးကို ခေါ်လိုက်သည်။

မူလက ကျန်းရှု လူဝင်စားခြင်းမပြုမီ ကျန်းဇီယုကို ဧကရာဇ်အဖြစ်ခန့်အပ်ချင်သည်။ မထင်မှတ်ပဲ တခြားယောက် ရောက်လာခဲ့ပြီ.....

သူ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မှန်တယ်ဆိုရင် ဒါက အဆုံးမဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းကြယ်စင်ဖြစ်သည်။

တဖက်လူက သူ၏သားစဉ်မြေးဆက်ထံ၌ တိတ်တဆိတ် လူဝင်စားပြီး သူ၏သွေးသားကို ရရှိခဲ့သည်။

ကလေးငယ်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စတင်ဖတ်ရှုတော့ ဗလာဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူ့အရင်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်တွေ မရှိခဲ့သလို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အားနည်းတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုသာ ရှိခဲ့သည်။

ဂရုတစိုက်လေ့လာပြီးနောက် ကျန်းချန်ရှန်းက ကလေးငယ်၏ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မှော်စာလုံး များဖြင့်ထွင်းထုထားသည်ကိုတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း မှော်စာလုံးများမှ သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ကိ ခံစားသိရှိနိုင်သည်။ ဤ မှော်စာလုံးများက ကလေးငယ်အသက်ရှုစဉ် သိုင်းပညာဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနိုင်သည်။

စစ်သည်များက သိုင်းပညာကို အားကိုးခြင်းဖြင့် သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်သင်ကြားကြသည်။ မျိုးနွယ်စုအနည်းငယ်ကသာ သိုင်းပညာဝိညာဉ်စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက်စုပ်ယူနိုင်သည်။

ကလေး၏ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများက လက်ရှိတွင် ပြောင်းလဲနေသော်လည်း ဤအသွင်ပြောင်းခြင်း၏ လက္ခဏာများကအလွန်နှေးကွေးနေသည်။

" ခမည်းတော်.. သူက အရည်အချင်းရှိရဲ့လား...." ကျန်းဇီယု ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ပြဿနာက ကြီးကြီးမားမားကြီးမှန်း သူသဘောပေါက်တယ်။ သူ့အရည်အချင်းက အားကောင်းလွန်းရင် သူ့မြေးဟာ အနာဂတ်မှာ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

ကျန်းချန်ရှန်းက “ဟုတ်တယ်၊ အရမ်းသန်မာတယ်.... သူက မင်းရဲ့အရည်အချင်းတွေကို အမွေဆက်ခံထားပေမယ့် သူ့ကံကြမ္မာက မရိုးရှင်းဘူး။”

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤအဆုံးမဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းကြယ်စင်က သူ့မြေးဖြစ်လာခဲ့သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုသာ ရုပ်သိမ်းလိုက်လျှင် သူ့မြေးသေသွားလိမ့်မည်.....

"အဆုံးမဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းကြယ်စင် ဖိတ်ခေါ်နိုင်တဲ့ အသန်မာဆုံး ကျွမ်းကျင်သူ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲ ငါသိချင်တယ်...."

[843,000 ကုန်ကျမည်... ဆက်လုပ်ချင်သလား။]

ကျန်းချန်ရှန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ အနည်းဆုံးတော့၊ သူ့ရှေ့က ကလေးဟာ အဆုံးမဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းကြယ်စင်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီး ဒါဟာ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတော့ မဟုတ်ပေ။

ဒါဆို တိုက်ဆိုင်မှုလား?

ထိုသို့သော တိုက်ဆိုင်မှုမျိုး မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျန်းချန်ရှန်းက အဆုံးမဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းကြယ်စင်သည် လူဝင်စားရန် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကောင်းဆုံးသွေးမျိုးဆက်ကို အလိုအလျောက်ရှာဖွေနိုင်သည့် ကံကြမ္မာအမျိုးအစားတစ်ခုဟု သံသယရှိခဲ့သည်။ သူက ကလေးကို ကျန်းဇီယု ထံပြန်ပေးပြီး.... "မင်းသူ့ကို နာမည်ရွေးပြီးပြီလား"

ကျန်းဇီယုက အလျင်စလိုထလိုက်ပြီး....

"မပေးရသေးဘူး...ခမည်းတော်ပဲ ပေးလိုက်ပါ..."

ကူကယ်ရာမဲ့ပြီး ရှက်ရွံ့သလို ခံစားလာရပေမယ့်လည်း သူ့သားကို မစွန့်လွှတ်နိုင်ပေ။ တကယ်တော့ သားဖြစ်သူကိုတွေ့လိုက်ရတဲ့အချိန်က အရမ်းပျော်နေခဲ့သည်။

ကျန်းချန်ရှန်းက.... "သူ့ကို ကျန်းရှန် လို့ခေါ်ရအောင်..... သူ့ဘဝတစ်သက်တာ ကုသိုလ်ကောင်းမှုပြုလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်.....'

"ကျန်းရှန်? နာမည်ကောင်းပဲ....ကျွန်တော် သူ့ကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်းသင်ပေးမှာပါ”

ကျန်းဇီယုက ကတိပေးသည်။ ကျန်းချန်ရှန်းက သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ထွက်သွားဖို့ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

သူထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းချန်ရှန်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

အဆုံးမဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းကြယ်စင် အကြောင်း သိပ်အများကြီး မပြောချင်ပေ။ ကျန်းဇီယုကိုသာ ဒီကလေးကိုဖြစ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး လမ်းညွှန်ချက် ပေးရန်အတွက် အနည်းငယ် အရိပ်အမြွက် ပေးခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ကျန်းချန်ရှန်း နန်းတော်မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဧကရာဇ်ဥယျာဉ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

စောင့်ဆိုင်းနေသော နန်းတော်မှ အစေခံများက ဝိုင်နှင့် အရသာရှိသောအစားအသောက်များ ပို့ဆောင်ရန် ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးသည်။

ဧကရာဇ်က နန်းတော်ထဲတွင် များများစားစားနေလေ့မရှိသောကြောင့် ဧကရာဇ်ဥယျာဉ်ကို နေ့စဉ်စောင့်ကြပ်နေရသည်။

ချန်​ယောင်လင်း စားပွဲရှေ့မှာ ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး ထိုင်လိုက်ကာ.... "ဘုရင်မင်းမြတ်က ဘာလို့ ကျွန်မကို ခေါ်လာတာလဲ....."

ကျန်းချန်ရှန်းက "အဆုံးမဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းကြယ်စင်အကြောင်း ကြားပြီးကတည်းက စိတ်မအေးနိုင်လို့ပါ.... ကျေးဇူးပြုပြီး အဆုံးမဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းကြယ်စင်အကြောင်း ပြောပြပေးပါ....."