ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်စေတီ

ချီယွဲ့ထုံဂိုဏ်း၏ အတိတ်ဆိတ်ဆုံးနှင့် အမွန်မြတ်ဆုံးအချိန်ဖြစ်သော နေ့တစ်နေ့၏ နံနက်ခင်းအချိန်ဝယ်…

ပထမဆုံး နေရောင်ခြည်သည် အရှေ့ဘက် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းမှ တိတ်တဆိတ် ဖြာကျလာပြီး ကမ္ဘာမြေကို ရွှေရောင်ထွန်းလင်းပေးလိုက်သည်။ လောကကို ရွှေရောင်အလင်းက ဖုံးလွှမ်းထားစဉ် မိန်းမငယ်လေးတစ်ယောက်က အဝေးမှ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းမှ လျှောက်လာသည်။

သူက အဖြူရောင်ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖြူစင်သန့်ရှင်းသော ခံစားမှုကို ပေးသည်။

နံနက်ခင်း၏ နေအလင်းရောင်က ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော သူ၏ အသားအရေကို တဝင်းဝင်း လင်းလက်စေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က သေးသွယ်ပြီး လှပသည်။ သူ့ဆီမှာ မိုးမခသစ်ပင်ကဲ့သို့ ကြော့ရှင်းတင့်တယ်မှုလည်း ရှိ၏။

သူ၏ နှာတံက ဖြောင့်စင်းပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းက နှင်းဆီဖူးနှင့် ဆင်တူသည်။ သူ၏ အပြုံးက နွေးထွေးပြီး နေရောင်ကဲ့သို့ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို အလင်းရောင်ပေးနိုင်ဟန် ရသည်။

သူက လမ်းလျှောက်လာနေစဉ် သူ၏ ဆံပင်ရှည်က လေထဲမှာ ညင်သာစွာ ယိမ်နွဲ့နေသည်။ ယင်းက တစ်သက်မမေ့စေနိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကို ပေးသည်။

အထူးသဖြင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော သူ၏ မျက်လုံးများ ဖြစ်သည်။ ယင်းတို့က တလက်လက်တောက်ပသော ကြယ်များသဖွယ် အောက်မေ့ရပြီး ပျော်ရွှင်မှုနှင့် တောက်ပမှုကို ပေးသည်။ ယင်းကို သူ၏ မျက်တောင်ရှည်များဖြင့် တွဲဖက်မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချစ်စဖွယ်ကောင်းပြီး အပြစ်ကင်းစင်သော ဆွဲဆောင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ခေါင်းထဲမှာ ရွှီချင်း၏ အကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လင်းအာက သတ္တမတောင်ထွတ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသည်။

သူက အနားသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် ရွှီချင်း၏ ရင်ဘက်ပေါ်သို့ ပစ်ဝင်လိုက်သည်။ ရွှီချင်း၏ အရှိန်အဝါကို သူခံစားမိသောအခါ မျက်ရည်က ထိန်းချုပ်မရအောင် စီးကျလာသည်။

“ အကိုရွှီချင်း… ”

အဆုံးမဲ့သော တောင့်တမှု၊ စိုးရိမ်မှုနှင့် မျှော်လင့်မှုက ထိုစကားထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုစကားကို ရွှီချင်းကြားလိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း ဤအတောအတွင်း လင်းအာ၏ အတွေ့အကြုံများကို သူခံစားမိသွားသည်။

ရွှီချင်းက လင်းအာ၏ ဆံပင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

“ ဘာလို့ ငိုနေတာလဲ ”

ရွှီချင်းက နူးညံ့စွာ မေးသည်။

“ ညီမ မသိဘူး… ညီမ… ညီမ အကိုရွှီချင်းကို ဆုံးရှုံးတော့မယ်လို့ ခံစားမိလာတယ် ”

လင်းအာက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှီချင်းက နှုတ်ဆိတ်သွားသည်။ တစ်ခဏကြာပြီးနောက် သူက ပြုံးလိုက်သည်။

“ မင်း မဆုံးရှုံးပါဘူး ”

“ တကယ်လား ”

“ တကယ်ပေါ့ ”

ရွှီချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လင်းအာက ငိုနေရင်း ဝမ်းသာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ရွှီချင်းက ကောင်းကင်ပေါ်မှ အဖိုးကိုးကို ကြည့်လိုက်သည်။

အဖိုးကိုးက လေထဲမှာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။

ရွှီချင်းက တစ်ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ မဟာအတောင်ပံကို စစ်ဆေးရန် တားမြစ်ဒေသကြီးဆီသို့ ချက်ချင်း မသွားခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူက လှိုဏ်ဂူ၏ အပြင်မှာ ထိုင်လိုက်ပြီး လင်းအာကို လပူဇော်ဒေသကြီးမှ သူထွက်ခွာသွားပြီးနောက် တွေ့ကြုံခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက်များကို ပြောပြသည်။

ရွှီချင်း၏ အတွေ့အကြုံများထဲမှ ကံကြမ္မာအလှည့်အပြောင်းများက လင်းအာကို မိန်းမောတွေဝေသွားစေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ရွှီချင်း၏ အတွေ့အကြုံများကို နားထောင်နေရင်း လင်းအာ၏ စိတ်ခံစားချက်များက မတည်မငြိမ်ဖြစ်သွားသည်။

ရွှီချင်းက အန္တရာယ်များနှင့် သူတွေ့ဆုံခဲ့ရသည့်အကြောင်းကို ပြောပြသည့်အခါ လင်းအာက စိုးရိမ်ပူပန်လာလိမ့်မည်။

ရွှီချင်းက အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိခဲ့ကြောင်း လင်းအာကြားသည့်အခါ သူက ပျော်ရွှင်လာလိမ့်မည်။

တဖြည်းဖြည်း လင်းအာက သူ၏ စိုးရိမ်စိတ်များကို မေ့လျော့သွားပြီး ရွှီချင်း၏ ဇာတ်လမ်းထဲမှာ လုံးဝနစ်မျောသွားသည်။

ရွှီချင်းက ဇာတ်လမ်းကို ပြန်ပြောပြနေစဉ် လင်းအာ၏ နှလုံးသားထဲမှ ရှုပ်ထွေးသော တုံ့ဆိုင်းမှုက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ အပြုံးတိုင်းနှင့် လုပ်ဆောင်မှုတိုင်းမှာ ချစ်မေတ္တာနှင့် အနာဂတ်အတွက် လိုချင်တောင့်တမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ယင်းက မိန်းမငယ်လေးများ၏ တမူထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှုတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ယင်းက ငယ်ရွယ်သော လူများသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သော လှုပ်ရှားတတ်ကြွမှုဖြစ်ပြီး မိန်းမငယ်လေးများ၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုနှင့် အိမ်မက်များလည်း ဟုတ်၏။

ဤသည်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က နွေဦးတွင် ပန်းများပွင့်လန်းခြင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား သို့မဟုတ် ဆောင်းရာသီမှာ သစ်ရွက်များကြွေခြင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အလားပင်။

ရံဖန်ရံခါ ရွှီချင်းက အားညိုအကြောင်းကို ပြောသည့်အခါတိုင်း လင်းအာက စိတ်အားထက်သန်စွာ ရယ်မောလိမ့်မည်။ သူ၏ တခစ်ခစ် ရယ်သံက ကြားရသူအဖို့ သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသည်။

အချိန်သည် နှေးကွေးစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ရွှီချင်းက နူးညံ့စွာ ပြောနေစဉ် ကောင်းကင်က အပြာရောင်ဖျော့ဖျော့ သန်းလာသည်။ ဖြူဖွေးသော တိမ်တိုက်တချို့က လေထဲမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ လွင့်မျောနေကြသည်။ ၎င်းတို့က အဖိုးကိုးကဲ့သို့ပင် သတ္တမတောင်ထွတ်မှ အရာအားလုံးကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

နံနက်ခင်း၏ အလင်းရောင်အောက်မှာ ထိုမြင်ကွင်းက ရောင်စုံပန်းချီကားတစ်ချပ်နှင့်ဆင်တူပြီး ရွှင်လန်းတတ်ကြွသော ခံစားမှုကို ပေးသည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ လင်းအာက သန်းဝေလိုက်ပြီး အိမ်မောကျသွားသည်။

ရွှီချင်းက လင်းအာ၏ ဦးခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး သူ့ကို နှစ်ချိုက်စွာ အိမ်မောကျစေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ အမူအရာက အနည်းငယ် တည်ကြည်သွားသည်။ သူက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အဖိုးကိုးကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

အရိုအသေပေးပြီးနောက် သူက တိုးညင်းစွာ ပြောသည်။

“ အဖိုးကိုး… လင်းအာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဘာဖြစ်တာလဲ ”

ကောင်းကင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော အဖိုးကိုးက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

“ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်က ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်အဆင့်ကို သူရောက်သွားတော့ သွေးမျိုးဆက်ကျိန်စာက နိုးထလာပြီး သူ့ကို စတင်တိုက်ခိုက်လာတယ် ”

“ မင်းချန်ထားခဲ့တဲ့ အင်ပါယာချီက မလုံလောက်ဘူး ”

အဖိုးကိုးက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်။

ရွှီချင်း၏ အကြည့်က အိပ်ပျော်နေသော လင်းအာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ အစောနက လင်းအာကို စစသူမြင်လိုက်သည့်အချိန်မှာ တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ကျင့်ကြံခြင်းက မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေကြောင်း အာရုံခံမိခဲ့သည်။

“ ဒါကြောင့် လင်းအာကို မင်းဆီ ငါခေါ်လာခဲ့တာ… ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အင်ပါယာရဲ့ နေရာဆီ မင်းနဲ့အတူ ငါလိုက်ခဲ့ပေးပြီး သူ့ရဲ့ အင်ပါယာချီအားလုံးကို ငါတို့ယူဆောင်ရမယ် ”

“ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက အလျင်လိုဖို့ မလိုပါဘူး… လင်းအာရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက အဆင်ပြေပါတယ် ”

အဖိုးကိုးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

ရွှီချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အင်ပါယာ၏ တည်နေရာဆီသို့ သွားရန် သူတို့က ဖုန်းဟိုင်ဒေသငယ်၏ သစ်သားဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဆီသို့ ခရီးထွက်ရလိမ့်မည်။

ယခင်က သူ့မှာ တုံကင်ရှိခဲ့သော်လည်း နန်းဟွမ်ကုန်းမြေမှာ သူအသက်ပြန်ရှင်လာပြီးနောက် ထိုတုံကင်က အသုံးမဝင်တော့ပေ။ အတိတ်မှာ ရွှီချင်းက ရွှင်းထိုင်နတ်ဆိုး၏ လိုက်ဖမ်းခံခဲ့ရစဉ် တုံကင်ကို အသက်သွင်းရန် ကြိုးစားကြည့်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူက ကျရှုံးသွားခဲ့သည်။

“ ကောင်းပါပြီ စီနီယာ… ဒီက ကိစ္စတချို့ကို ကျွန်တော် လက်စသတ်လိုက်ပါဦးမယ် ”

ရွှီချင်းက စကားပြောပြီးနောက် လက်မြှောက်လိုက်ပြီး ညင်သာသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူက လင်းအာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မတည်ငြိမ်နေသော ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို ဖိနှိပ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လေထဲသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူက ပြန်ပေါ်လာသည့်အခါ မဟာအတောင်ပံကို ဖန်တီးနေသော တားမြစ်ဒေသကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

တားမြစ်ဒေသကြီးထဲမှ ကျယ်ပြောသော ဧရိယာက ဖယ်ရှားရှင်းလင်းခံထားရသည်။ ရွှီချင်းက ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ကျန်းစန်၏ အမိန့်အောက်မှာ နောက်ဆုံးစစ်ဆေးမှုကို ပြုလုပ်နေကြသော ကျင့်ကြံသူရာထောင်ချီကို မြင်တွေ့သွားသည်။

ဟွမ်ယန်နှင့် အားညိုသည်တော့ တစ်ယောက်တစ်နေရာစီမှာ တရားထိုင်နေကြသည်။

ကျန်းစန်နှင့် ချီယွဲ့ထုံဂိုဏ်းမှ သန့်စင်ပညာရှင်ရာထောင်ချီက စစ်ဆေးနေကြသည်မှာ တိမ်တိုက်များထဲထိ ထိုးဖောက်နေသော ကိုးလွှာစေတီဖြစ်သည်။

စေတီက နေရာမှာ ထောင်မတ်နေစဉ် အလင်းရောင်၏ ဝန်းရံခံထားရသည်။ ၎င်းက ကျယ်ပြောသော စွမ်းအားနှင့် ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

မည်သူမဆို စေတီကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းက ထူးခြားကြောင်း ပြောနိုင်လိမ့်မည်။

စေတီသည် ရွှီချင်း၏ ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နွယ်ပင်ဖြင့် ဝန်းရံခံထားရပြီး ကြယ်အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်စုံက အနီးကပ် သေချာကြည့်မည်ဆိုလျှင် ကိုးလွှာစေတီက အမှန်တကယ် မပြည့်စုံသေးကြောင်း မြင်နိုင်လိမ့်မည်။ ၎င်းကို မတူညီသော ပစ္စည်းများဖြင့် ပေါင်းစပ်ဖန်တီးထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အောက်ဆုံးအလွှာသည် ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ရွှီချင်းယူဆောင်ခဲ့သော စေတီအပျက်မှလွဲ၍ တခြားမဟုတ်ပေ။

ကျန်အလွှာရှစ်လွှာကို နောက်ပိုင်းမှ ထပ်မံ ပေါင်းထည့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီချင်းရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ စေတီပေါ်မှာ ရပ်နေသော ကျန်းစန်က ရွှီချင်းကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

“ ရွှီချင်း… ဘယ်လိုလဲ… မင်းစိတ်တိုင်းကျရဲ့လား ”

“ မင်းရဲ့ စေတီအပျက်က သန့်စင်ဖို့ အရမ်းခက်ခဲတယ်… ကံကောင်းစွာပဲ အရှင်ဟွမ်ယန်ရဲ့ မီးတောက်က အတော်လေး အားကောင်းတယ်… ဒါကြောင့် အဲ့ဒါကို ငါတို့သန့်စင်နိုင်ခဲ့တာ… ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အကြံပေးမှုနဲ့အတူ ငါတို့က စေတီမှာ နောက်ထပ်အလွှာရှစ်လွှာကို ပေါင်းထည့်ခဲ့တယ် ”

“ ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် မင်းက စေတီကို သွယ်ဝိုက်တဲ့နည်းနဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ် ”

“ ဒီမဟာအတောင်ပံက တားမြစ်ပင်လယ်ထဲမှာ ရွက်လွှင့်နိုင်ရုံတင်မကဘူး… သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်ကတော့ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲမှာပါ အသုံးပြုနိုင်တာပဲ ”

“ ဒီဟာက ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲမှာ ခရီးထွက်နိုင်တဲ့ မဟာအတောင်ပံပဲ ”

“ ဒီထဲမှာ နတ်ဘုရားသက်ရှိတွေရဲ့ ပစ္စည်းတွေ၊ ခေါင်းဆောင်နဲ့ ဟွမ်ယန်ဆီက နတ်ဘုရားအသွေးအသားတချို့လည်း ပါရှိသေးတယ်… အဲ့ဒါက စွမ်းအားကို သိုလှောင်နိုင်ပြီး လွတ်လပ်စွာ ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ် ”

“ ပြီးတော့ ပစ္စည်းတွေကို ဖျက်ဆီးတတ်တဲ့ မင်းရဲ့ အကျင့်ကိုလည်း ငါထည့်စဉ်းစားခဲ့တယ်… ဒီကြောင့် ဒီတစ်ကြိမ်မှာ နတ်ဘုရားမန္တန်တွေနဲ့ အတတ်ပညာတွေကို အများကြီး ရေးထွင်းမယ့်အစား စေတီရဲ့ မာကျောမှုကို အဓိကဦးစားပေးခဲ့တယ်… အဲ့ဒါကြောင့် ဒီမဟာအတောင်ပံကို လူတွေကို ဖိချေဖို့အတွက် အသုံးပြုနိုင်တယ် ”

“ အမြန်နှုန်းအရရော စွမ်းအားအရရော ဒီမဟာအတောင်ပံက အတိတ်တုန်းကဟာထက် အများကြီး သာလွန်တယ် ”

ကျန်းစန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

လွန်ခဲ့သောလမှာ သူက မဟာအတောင်ပံကို ဆောက်လုပ်ရာတွင် အဓိက ဒီဇိုင်းရေးဆွဲပေးခဲ့သည်။ သူက ဤအလုပ်ထဲမှာ စိတ်ရောကိုယ်ပါ နစ်မြှုပ်ထားခဲ့သည်။ သူက ဤမဟာအတောင်ပံကို ဆောက်လုပ်ရာတွင် သူ၏ အရည်အချင်းနှင့် စိတ်ကူးကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။

၎င်းက သူ့ဘဝတစ်လျှောက်တွင် အထွတ်အထိပ် ဖန်တီးမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

“ အခု မင်းလုပ်ရမှာက မင်းရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နွယ်ပင်ကို နှိုးဖို့ပဲ ”

“ အဲ့ဒီကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နွယ်ပင်က ဒီမဟာအတောင်ပံရဲ့ လက်နက်ဝိညာဉ်ပဲ… မဟာအတောင်ပံကို သန့်စင်နေတဲ့ အတောအတွင်းမှာ နွယ်ပင်က စေတီနဲ့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပေါင်းစပ်သွားပြီး အခု အိပ်မောကျနေတယ် ”

“ လက်နက်ဝိညာဉ်နဲ့ဆိုရင် မင်းက ဒီစေတီကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ် ”

“ ပြီးတော့ အကာအကွယ်ပူဖောင်းကို ထိန်းသိမ်းပြီးပြီ ”

ကျန်းစန်က စကားဆုံးအောင် ပြောပြီးနောက် စေတီပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး ရွှီချင်း၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ မဖုံးကွယ်နိုင်သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုက ရွှီချင်း၏ နှလုံးသားကို လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။

သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ကျန်းစန်ကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ သန့်စင်ပညာရှင်ရာထောင်ချီကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူက စေတီကို လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံက ပျံ့နှံ့ထွက်လာသည့်အခါ စေတီကို ဝန်းရံထားသော ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နွယ်ပင်က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ထို့နောက် ၎င်းက အိပ်မောကျနေခြင်းမှ ပြန်နိုးလာပြီး စေတီ၏ ဘေးမှာ လှည့်ပတ်ပျံသန်းလိုက်သည်။

ကြယ်အလင်းရောင်က ထွန်းလင်းတောက်ပလာသည့်အခါ ရွှီချင်း၏ ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နွယ်ပင်က ရုတ်တရက် လှုပ်ယမ်းသွားပြီး စေတီကို ရွှီချင်း၏ အရှေ့သို့ သယ်ဆောင်ပေးလိုက်သည်။

စေတီက ရွေ့လျားနေစဉ် ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နွယ်ပင်နှင့် စေတီက မြန်ဆန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ၎င်းက ရွှီချင်း၏ လက်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည့်အခါ တစ်လက်မခန့် အရွယ်အစားသာ ရှိတော့သည်။

ရွှီချင်းက သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံကို ဖြန့်ထုတ်လိုက်ပြီး စေတီကို အာရုံခံလိုက်သည်။ တစ်ခဏကြာပြီးနောက် သူက နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။ အားညိုနှင့် ဟွမ်ယန်သည်လည်း တရားထိုင်ခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်ကြသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်က မောက်မာထောင်လွှားသော အမူအရာကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူတို့က တစ်ဖက်လူ၏ မောက်မာထောင်လွှားသော အမူအရာကို မြင်သွားသောအခါ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် စိန်းစိန်းဝါးဝါး စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့က နောက်တစ်ကြိမ် ကိုက်တော့မည့်ဟန် ရ၏။

ရွှီချင်းက ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

“ ဟွမ်ယန်… ငါ့မှာ ကိစ္စတစ်ခုပေါ်လာလို့ နန်းဟွမ်ကုန်းမြေကနေ ထွက်သွားရလိမ့်မယ် ”

ယင်းကို ဟွမ်ယန်ကြားသောအခါ သူက ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ခေါင်းဆောင်က မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက စကားပြောနေရင်း ရွှီချင်းဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

“ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့တွေ ထွက်သွားကြတော့မှာလား… ကောင်းတယ်… မြန်မြန် မြန်မြန် ထွက်သွားရအောင်… ဒီမှာ ငှက်လူသားနဲ့ အမြဲတမ်း တွေ့နေရတာ ငါအရမ်းငြီးငွေ့နေပြီ… ကြာလာရင် ငါ့ကိုယ်ငါ ငှက်လူသားလို့ ထင်မှတ်လာလိမ့်မယ် ”

ရွှီချင်းက ဟွမ်ယန်ထံသို့ လက်သီးဆုပ်လိုက်သည်။ သူတို့ကြားမှာ စကားအများကြီး ပြောနေရန် မလိုပေ။ ထို့နောက် သူက လူတိုင်းကို ထပ်မံ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ရွှီချင်းက လက်မြှောက်လိုက်သည့်အခါ စေတီက လေထဲသို့ မြှောက်တတ်သွားသည်။ ထို့နောက် ၎င်းက သူ၏ ဆန္ဒအတိုင်း ပေတစ်ထောင်ရှည်လျားသော စေတီအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားပြီး သက်တံ့အလင်းရောင် တောက်ပလာသည်။

ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စိတ်ဆန္ဒက အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်ဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ရွှီချင်းက အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး စေတီထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ အားညိုသည်လည်း သူ့အနောက်မှ လိုက်သွားသည်။ သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နွယ်ပင်က ကြယ်အလင်းရောင် တောက်ပလာသည့်အခါ သူက ပုံမှန်အတိုင်း လျှောက်သွားနိုင်သည်။

ထို့နောက် လောကက ဝုန်းခနဲ မြည်ဟိန်းသွားပြီး စေတီက ဟင်းလင်းပြင်ကို တိုက်ရိုက် ချိုးဖောက်သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

၎င်းက ပြန်ပေါ်လာသည့်အခါ ချီယွဲ့ထုံဂိုဏ်း၏ သတ္တမတောင်ထွတ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

စေတီ၏ ဂိတ်တံခါးက ပွင့်သွားပြီး အိပ်ပျော်နေသော လင်းအာ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လေထဲသို့ မြှောက်တတ်သွားသည်။ သူ့ကို စေတီထဲသို့ ပို့ဆောင်ပေးပြီးသည်နှင့် အဖိုးကိုးသည်လည်း ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး စေတီထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူ၏ အကြည့်က ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကျရောက်သွားသည့်အခါ ထူးဆန်းသော အမူအရာက သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ ဒီစေတီက ထူးခြားတယ် ”

ယင်းကို အားညိုကြားသောအခါ သူက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ အဲ့ဒါကို ငါသန့်စင်ခဲ့တာလေ ”

အဖိုးကိုးက သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားသည်။

ရွှီချင်းက လင်းအာကို နောက်တစ်ကြိမ် အားဖြည့်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုပြီးတည်ငြိမ်စေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံအောက်မှာ သတ္တမတောင်ထွတ်ပေါ်မှ စေတီက ထွန်းလင်းတောက်ပလာပြီး ချီယွဲထုံဂိုဏ်းမှ တပည့်များ၏ စိတ်အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။

အလင်းစက်ကွင်းသည် ကောင်းကင်ပေါ်မှာ တအိအိလှုပ်ခတ်သွားပြီး ကီလိုမီတာငါးထောင်အထိ ပျံ့ပွားသွားသည်။

ထို့နောက် စေတီက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

၎င်းက မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းသော အလျင်နှင့်အတူ တားမြစ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

၎င်းက ယင်ဟွမ်ပြည်နယ်၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ ပျံသန်းသွားနေစဉ် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှာ ကြောက်စရာကောင်းသော ရေလှိုင်းလုံးများကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

၎င်းဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း ပင်လယ်သားရဲအများအပြားသည် စေတီထံမှ ဖိအားနှင့် အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိပြီးနောက် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

…..

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ယင်ဟွမ်ပြည်နယ်တွင် ဓားကိုင်ရုံးတော်၏ မဟာအကြီးအကဲသည် ကံကြမ္မာဆိုးဖြတ်ကျော်တောင်တန်း၏ ဦးတည်ရာထဲမှာ ပျံသန်းနေသည်။ သူက အင်မော်တယ်ကြီးပွားမြစ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ဝိညာဉ်အသံတားမြစ်ဒေသကြီး၏ အပြင်ဘက်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားသည့်အခါ သူ၏ အမူအရာက တည်ကြည်သွားသည်။ သူက တားမြစ်ဒေသကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ပြောသည်။

“ လွန်ခဲ့တဲ့သုံးရက်က… ငါ့ရဲ့ ဓားကိုင်ရုံးတော်က ဓားကိုင်တစ်ဦးက အလိုရှိဖမ်းဝရမ်းထုတ်ခံထားရတဲ့ လီဇီမေလို့ ခေါ်တဲ့ ထိုက်စီရှန်းမုန့်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နောက်ကို လိုက်ဖမ်းဆီးခဲ့တယ်… သူတို့နှစ်ယောက်က ဒီနေရာကို ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ပြန်ထွက်မလာတော့ဘူး ”

“ ဝိညာဉ်အသံအရှင်သခင်… ဖုန်းဟိုင်ဒေသငယ်ရော ယင်ဟွမ်ပြည်နယ်ရောက နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် မင်းနိုးထခဲ့တုန်းကနဲ့ မတူတော့ဘူး ”

“ ငါက ဖုန်းဟိုင်ဒေသငယ်က ဓားကိုင်ရုံးတော်ရဲ့ အမိန့်အရ အဲ့ဒီလူကို ချက်ချင်း ပြန်လွှတ်ပေးဖို့ လာပြောတာပါ ”

ကျယ်လောင်သော မြည်သံသည် ဝိညာဉ်အသံတားမြစ်ဒေသကြီးထဲမှ မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်။ ယင်းက လေထဲမှာ အသံလှိုင်းလုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုအသံသည် အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်။ အသံပျံ့လွင့်သွားသည့်အခိုက် တားမြစ်ဒေသကြီးတစ်ခုလုံးက တုန်ယင်သွားသည်။ အင်မော်တယ်ကြွယ်ဝမြစ်သည်ပင် လှိုင်းတဝုန်းဝုန်း ထသွားသည်။

“ ထွက်သွားစမ်း ”

ယင်ဟွမ်ပြည်နယ်မှ ဓားကိုင်ရုံးတော်၏ မဟာအကြီးအကဲသည် တုန်ယင်သွားပြီး ပေတစ်ထောင်အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားရသည်။ သူ၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားသော်လည်း သူ၏ အကြည့်က စူးရှလာသည်။ သူက တားမြစ်ဒေသကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်လုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်။

“ အဲ့ဒီဓားကိုင်ရဲ့ နာမည်ကို ချင်းချိုးလို့ ခေါ်တယ်… သူက ဒေသအရှင်သခင်ရွှီချင်းရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းပဲ ”

“ တကယ်လို့ မင်းက ဆက်ပြီး ခေါင်းမာနေမယ်ဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် ကံကြမ္မာဆိုးနဲ့ တွေ့ကြုံရလိမ့်မယ်… အဲ့ဒီအချိန်ကျမှ မင်းကို ငါသတိမပေးဘူးလို့မပြောနဲ့ ”