အခန်း (၂၄၈)

"ဓားဆန္ဒနဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ဆေးလုံး"

ကျန်းချန်၏ နှလုံးသားသည် မုန်တိုင်းထန်သည့် သမုဒ္ဒရာပြင်ပမာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူက မုန့်ချင်းရွှယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး လေသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ချင်းရွှယ်.. ဒီဆေးလုံးရဲ့ မူလဇာစ်မြစ်ကို သိလား"

"ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတွေအရ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက မဟာရှားနိုင်ငံမှာ ကျန့်ဝမ်တျန်း ဆိုတဲ့ နာမည်ကျော် သူရဲကောင်းတစ်ဦး ပေါ်ထွက်ခဲ့တယ်"

"သူက ဆေးဝါးအတတ်နဲ့ ဓားပညာတို့မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူးချွန်ခဲ့တယ်"

"ကျန့်ဝမ်တျန်း ဖန်တီးထားတဲ့ ဆေးလုံးတွေက ဓားဆန္ဒရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ထိန်းသိမ်းထားတဲ့အတွက် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အထိ အာနိသင်မပြယ်ဘူးလို့ ဆိုကြတယ်"

ဆေးလုံးကို စူးစမ်းနေသည့် မုန့်ချင်းရွှယ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဖုံးကွယ်မရနိုင်သည့် တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဆေးလုံးကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ဓားဆန္ဒကို အသုံးပြုတာလား"

"ဒီလို ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ နည်းလမ်းကို မဟာရှားနိုင်ငံ သမိုင်းမှာ ကျန့်ဝမ်တျန်း တစ်ဦးတည်း လုပ်ဆောင်နိုင်တာဆိုတော့ ငါ့ရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့ ဆေးလုံးက ကျန့်ဝမ်တျန်းရဲ့ လက်ရာဆိုတာ သေချာတယ်"

"ဒီဆေးလုံးက တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ"

ကျန်းချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

သူက ခေါင်းမော့၍ သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ ဈေးဆိုင်ပိုင်ရှင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုဈေးဆိုင်၏ ပိုင်ရှင်မှာ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် ခန္ဓာကိုယ်ထွားကျိုင်းသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူက မျက်လုံးကို မှိတ်၍ ပေါင်ပေါ် ခြေချိတ်၍ ထိုင်နေပြီး စျေးဝယ်မလာခင် အထိ မျက်လုံးဖွင့်ရန် ရည်ရွယ်ထားပုံ မရပေ။

"မိတ်ဆွေ ဒီဆေးလုံးကို ဘယ်လို ရောင်းပါသလဲ"

ကျန်းချန်က ခန္ဓာကိုယ်ထွားကျိုင်းသည့် လူငယ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ပြီးနောက်တွင် ဆေးလုံးကို လက်ဖြင့် ကောက်ကိုင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ကျန်းချန်၏ လက်က ဆေးလုံးကို ထိတော့မည့် အချိန်တွင် ငွေရောင်လှံတစ်လက်သည် လေထဲကနေ ရုတ်ခြည်း ပေါ်ထွက်လာပြီး ကျန်းချန်၏ လက်ကို တိုက်ရိုက် ဟန့်တားလိုက်သည်။

"ဒီဆေးလုံးက ရောင်းဖို့ မဟုတ်ဘူး"

ခန္ဓာကိုယ်ထွားကျိုင့်သော လူငယ်သည် အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကျန်းချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အသံမှာ တည်ကြည်ခိုင်မာနေသည်။

ကျန်းချန်က ခန္ဓာကိုယ်ထွားကျိုင်းသော လူငယ်၏ လှံကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းပြီး ဆေးလုံးကို ချက်ချင်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူက ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးကာ ခန္ဓာကိုယ်ထွားကျိုင်းသော လူငယ်ကို ကြည့်ပြီး

"ဒီစာလိပ်ကို ငါ ပို စိတ်ဝင်စားလာပြီ.. မင်းဈေးနှုန်းတစ်ခုခု သတ်မှတ်လိုက်ပါလား"

"ငါ့ပစ္စည်းကို ပြန်ချထားလိုက်"

ခန္ဓာကိုယ်ထွားကျိုင်းသော လူငယ်၏ မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့် နီရဲသွားသည်။

သူက လှံရှည်ဖြင့် ကျန်းချန်ကို ချိန်ရွယ်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မရောင်းဘူးလို့ ပြောပြီးပြီ.. မင်း လူစကား နားမလည်ဘူးလား"

"ကြည့်စမ်း.. တစ်စုံတစ်ယောက်က သိုင်းရူးနဲ့ တကယ်ပဲ ရန်ဖြစ်နေတယ်ဟ"

"ဒီကောင်က တကယ်ပဲ သိုင်းရူးကိုမှ ရန်သွားစရဲတယ်"

"ဒီကောင် ကံဆိုးတော့မှာကို ငါစိုးရိမ်မိတယ်"

ကျန်းချန်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်းသော လူငယ်တို့ကြားမှ ပဋိပက္ခသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအတော်များများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းပင် ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

ကျန်းချန်ကို ဝိုင်းကြည့်နေကြသည့် သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် စာနာမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

ကျန်းချန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အသံဗလံများကို လုံးဝ အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။

သူက ခန္ဓာကိုယ်ထွားကျိုင်းသော လူငယ်ကို တည်ငြိမ်စွာကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အမူအရာက ယခင်အတိုင်းပင် တည်ငြိမ်နေ၏။

"မင်းက ဆေးလုံးကို ဆိုင်ပေါ်မှာ တင်ထားတာဆိုတော့ကုန်သွယ်မှု လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ သေချာပါတယ်.. မင်းဘယ်လို ကုန်သွယ်မှု လုပ်ချင်လဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြပါ"

ကျန်းချန်သည် လက်ထဲတွင် ဆေးလုံးကို ကစားရင်း ခန္ဓာကိုယ်ထွားကျိုင်းသော လူငယ်ကို ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီဆေးလုံးကို စတုတ္ထ အဆင့် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက် မြင့်တဲ့ သားရဲသခင်တွေနဲ့ပဲ ကုန်သွယ်မှု လုပ်ချင်တယ်"

ခန္ဓာကိုယ်ထွားကျိုင်းသော လူငယ်သည် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက သားရဲသခင် မဟုတ်ရင် ပစ္စည်းတွေကို အရင်နေရာပြန်ထားပြီး ငါ့ဆိုင်ကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားပေးပါ"

"စတုတ္ထအဆင့် သားရဲသခင်လား"

ကျန်းချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ စကားပြောတော့မည့် အချိန်မှာပင် ရယ်မော၍ ပြောဆိုလိုက်သော အသံတစ်သံသည် ကျန်းချန်၏ နံဘေးကနေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဟားဟား... ညီနောင်လဲ့.. ငါလည်း မင်းရဲ့ ဆေးလုံးကို စိတ်ဝင်စားတယ်...ငါ့မှာ မင်းနဲ့ ကုန်သွယ်မှု လုပ်ဖို့ အရည်အချင်း ရှိမလား မသိဘူး"

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ဤအသံကို ကြားလျှင် ကျန်းချန်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူက အသံလာရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးသော လူငယ်တစ်ဦးက ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကျန်းချန်၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့၏။

"ဘယ်သူများလဲမှတ်တယ်...ခုံးမော့ရှန်း.. မင်းဖြစ်နေတာကိုး"

အခန်း(၂၄၈) ပြီး၏