ပြိုင်စံရှားတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း

ထိုသည်ကို တွေ့မြင်သောအခါ ဆူဇီမိုသည် ရင်တစ်ချက်ထိတ်သွားပြီး သတိအနေအထား ပြင်ထားလိုက်၏။

ယွင်ထင်သည်လည်း ရေခဲဝိညာဉ်ငွေချပ်ဝတ်မှ ပြောင်းလဲမှုကို သတိထားမိသွားပြီး သူက တစ်စုံတစ်ရာကို နားလည်သွားပုံရ၏။ သူ၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားပြီး စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်၏။

“အစ်မ.. ကျုပ် အခုထိ မရှုံးသေးဘူးလေ.. ကျုပ်ကို ပြန်မခေါ်နဲ့.. ကျုပ် မလာချင်သေးဘူး”

မည်သူကမှ ပြန်ဖြေမလာခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ရေခဲဝိညာဉ်ငွေချပ်ဝတ် အပိုင်းအစများက အလျင်အ​မြန် ပစ်တိုက်ပြီး ယွင်ထန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ နက်မှောင်နေသော ဥမင်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေ၏။ အဲဒါက စွမ်းအားကြီးမားသော စုပ်ယူအားတစ်ခုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့ကို ဧကရာဇ်ဂူသင်္ချိုင်းထဲကနေ ခေါ်ထုတ်သွားချင်နေ၏။

အာကာသဥမင်တစ်ခု…

ယွင်ထန်သည် လှုပ်ရှားရုန်းကန်ချင်သော်လည်း သူသည် သူ၏ နောက်ဘက်မှ အာကာသဥမင်၏ စွမ်းအားကို မခုခံနိုင်ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တဖြည်းဖြည်း ဥမင်၏ ဝါးမျိုခြင်းခံနေရပြီး သူက ဆူဇီမိုကို မကျေမချမ်းဖြင့် စိမ်းစိမ်းဝါးဝါး စိုက်ကြည့်နေ၏။

သူသည် ယခင်က ဝင်္ကပါကို ချေဖျက်ဖို့အတွက် သူ၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များစွာကို သုံးစွဲခဲ့ခြင်း မရှိလျှင် သူသည် စောစောက အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်တိုက်ပွဲမှာ အရေးနိမ့်ခဲ့ရလိမ့်မည် မဟုတ်​ပေ။

သူ၏ နောက်ဘက်မှ မျိုးဆက်သွေးနယ်မြေကလည်း ဆူဇီမို၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

စောစောက သူသည် ထိုမျှအထိ ဆိုးဆိုးရွားရွား အခြေအနေသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အမှားတစ်ချက်က ရလဒ်များစွာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်၏။

“ဆူဇီမို… ဒီဧကရာဇ်ဂူသင်္ချိုင်းထဲမှာ ငါ့ခွန်အားရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို မထုတ်ဖော်နိုင်ဘူး… အဲဒါကြောင့် မင်း အသာစီးရခဲ့တာ.. ဒါပေမဲ့ သိပ်ပြီးတော့ မင်း အူမြူးအားရမနေနဲ့.. မင်း လုံးဝ အနိုင်ရခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး.. ငါတို့ ဆက်ပြီးတိုက်ခိုက်ကြမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူနိုင်မလဲဆိုတာ မသိရသေးဘူး”

ယွင်ထန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အာကာသဥမင်ထဲမှာ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီး သူ၏ အသံက ပြတ်တောင်း ပြတ်တောင်းဖြင့် ထွက်ပေါ်လာ၏။

“ဆူဇီမို.. ငါ မင်းကို မှတ်ထားတယ်.. မင်းက တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ကျင့်ကြံနိုင်ဖို့ ငါမျှော်လင့်တယ်.. ငါ့ရဲ့ နောက်မှာ သိပ်ပြီးတော့ မကျန်ခဲ့စေနဲ့.. နောင်အနာဂတ်မှာ ငါတို့နှစ်ယောက်ကြားက အနိုင်ရလဒ်ကို အဆုံးအဖြတ်ပေးရလိမ့်မယ်”

လေဟာနယ်က ပိတ်ဆို့သွားပြီး အာကာသဥမင်က ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ယွင်ထန်သည် ဧကရာဇ်ဂူသင်္ချိုင်းထဲကနေ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီဖြစ်၏။

ဆူဇီမိုက ထိုသည်ကို တွေ့မြင်သောအခါ စိတ်သက်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ယွင်ထန်၏ အစ်မက လျှို့ဝှက်အတတ်တချို့ကို သုံးပြီး သူ့ကို ပြန်ခေါ်သွားခဲ့၏။

တိုက်ပွဲက ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေမည်ဆိုလျှင် ဆူဇီမိုသည် အစိမ်းရောင်ကြာပန်း အစစ်အမှန်ခန္ဓာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဆက်လက်၍ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဆူဇီမို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းလျမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက ပေါ်ထွက်လာ၏။

အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်လျှို့ဝှက်အတတ်နှစ်ခုကို ဆက်တိုက်ထုတ်ဖော်ပြီး ပဉ္စဝဏ္ဏ တာအိုမီးကိုပါ အတင်းအကျပ် ထုတ်ဖော်ရခြင်းက သူ၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်အပေါ် အားအင်ကြီးမားစွာ ကုန်ခန်းစေခဲ့၏။

အစိမ်းရောင်ကြာပန်း အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်နှင့် နဂါးဖီးနစ် အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်ကို ပေါင်းစည်းခဲ့​ပြီး ဝိဇ္ဇာထွက်ရပ်လမ်းသုတ္တန်ကို ကျင့်ကြံထားခြင်းကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် သူ၏ ယခင် အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်နှင့်ဆိုပါက အဲဒါက လဲပြိုကျသွားသည်မှာ ကြာနေလောက်လေပြီ။

ယွင်ထန်၏ ထွက်ခွာသွားမှုနှင့်အတူ ကျောက်စိမ်းအဆောင်က ဆူဇီမို၏ လက်တစ်ကမ်းအတွင်းမှာ ရှိလာခဲ့၏။

သို့သော်လည်း သူက ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို အရင်ရယူဖို့ မရွေးချယ်ပေ။ ထိုအစား သူက တစ်ဖက်သို့ လှည့်ပြီး နောက်ထပ်တိုက်ပွဲနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

အခြားတစ်ဖက်မှာ ထျန်ကျစ်ရီက သေရတော့မည့်ဆဲဆဲ အခြေအနေသို့ ကျရောက်နေ၏။

ဆူဇီမိုသည် ယွင်ထန်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူတို့ သုံးယောက်စလုံးက လုံးဝ ရပ်နားခြင်း မရှိဘဲ ထျန်ကျစ်ရီကို မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်နေကြ၏။

ထျန်ကျစ်ရီ၏ ပခုံးက ကျိုးကြေမွနေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာဆယ်ခုကျော် ရှိနေ၏။ လတ်ဆတ်သော သွေးများကလည်း စီးကျနေပြီး သူမ၏ ခြေတစ်ဖက်ကလည်း ကျိုးနေလေပြီ။ သူမက ဒယီးဒယိုင်ဖြင့် အချိန်မရွေး သေဆုံးသွားနိုင်၏။

သို့သော်လည်း ထျန်ကျစ်ရီက အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထား၏။ သူမက ပြင်းထန်စွာ နာကျင်နေသည်ဆိုလျှင်တောင် သူမသည် တစ်ချိန်လုံးမှာ အသံတစ်ချက်ပင် မထွက်ခဲ့ပေ။

ဆူဇီမိုနှင့် ယွင်ထန်အကြား တိုက်ပွဲက ထိပ်သီးပြိုင်စံရှားများအကြား တိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး မည်သည့် အတိမ်းအစောင်းမှ မခံနိုင်သည်ကို သူမက ကောင်းကောင်းသိရှိထား၏။

သူမက နာကျင်စွာဖြင့် အသံထွက်အော်ဟစ်မိလျှင် ဆူဇီမိုက သေချာပေါက် စိတ်အာရုံပျက်ယွင်းပြီး ယွင်ထန်၏ လက်ချက်ဖြင့် နေရာမှာပင် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရနိုင်၏။

ထျန်ကျစ်ရီသည် သူမ၏ ဦးခေါင်းက ချာချာလည်လာသည်ဟု ခံစားရပြီး သူမ၏ အမြင်အာရုံက ဝေဝါးလာခဲ့၏။

သူမသည် တကယ်ပင် ဆက်လက်၍ တောင့်မခံနိုင်တော့ပေ။

“သွားစမ်း”

ထိုစဉ်မှာပင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံက သူမ၏ နားထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာ​ပြီး ထိုအသံမှာ တည်ငြိမ်စေသော စွမ်းအားတစ်ခု ပါဝင်နေ၏။

သူမသည် စိတ်အားမာန် တက်ကြွလာပြီး သူမ၏ ကြည်လင်ရှင်းလင်းမှုကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရရှိလာ၏။ အဲဒါသည် ​နွေဦးလေပြေတစ်ချက်က သူမ၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခတ်သွားပြီး သူမ၏ အသိစိတ်က နွေးထွေးသော အလင်းရောင်ကို ပြန်လည်ရရှိလာသည့်အတိုင်းပင်။

ဆူဇီမိုသည် ထိုဟိန်းဟောက်သံမှာ ဗုဒ္ဓတာအို၏ စွမ်းအားကို ထည့်သွင်းအသုံးပြုခဲ့၏။

သို့သော်လည်း ဆူဇီမို၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်က ထိုအခိုက်အတန့်မှာ အားနည်းနေပြီး ထိုဟိန်းဟောက်သံ၏ သက်ရောက်မှုကလည်း အကန့်အသတ် ရှိလေသည်။ အဲဒါက ထျန်ကျစ်ရီကို ယာယီအားဖြင့်သာ နိုးထစေနိုင်၏။

ဘန်း.. ဘန်း.. ဘန်း…

ဆူဇီမိုသည် ဟိန်းဟောက်၍ တိုက်ပွဲနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ သူ၏ ခြေနှစ်ဖက်နှင့် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ပြီး ပြိုင်စံရှားသုံးဦးဖြစ်သော ကတုံးပြောင်ကိုယ်တော်၊ သံမဏိမျှော်စင်လိုလူနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုပညာရှင်တို့ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ကာ အသားချင်း ကြိတ်ချေရိုက်ခတ်သံများက ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာ၏။

ပြိုင်စံရှားသုံးဦးသည် ဆူဇီမို၏ တွန်းလှန်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရ၏။

သူတို့သုံးယောက်က အကြည့်ချင်းဖလှယ်ပြီး တစ်ယောက်မျက်လုံးထဲတွင်တစ်ယောက် အကြောက်တရားကို တွေ့မြင်နေရ၏။

ဆူဇီမိုသည် ယွင်ထန်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ကြောက်စရာကောင်းသည့် တိုက်ပွဲမှာ သူ၏ ဝှက်ဖဲများ အားလုံးကို အသုံးချခဲ့သော်လည်း သူက သူတို့နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် ခွန်အားကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်၏။

တကယ်တော့ ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ဆူဇီမိုသည် သူ၏ လမ်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့လေပြီ။

အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းလာပြီးနောက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တူချင်းမှာ သူ့ကို ဤမျှအတိုင်းအတာအထိ ဖိအားပေးနိုင်သည့် ကျင့်ကြံသူကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင်တောင် သူသည် သူ၏ အစိမ်းရောင်ကြာပန်း အစစ်အမှန်ခန္ဓာနှင့်အတူ အဆင့်-၉ မဟူရာအင်မော်တယ် အများစုကို ဖိနှိမ်နိုင်ဆဲဖြစ်၏။

“သူ့ရဲ့ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်က အားနည်းနေပြီ… သူ့ရဲ့ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်ကြ”

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုပညာရှင်၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားပြီး ဆူဇီမို၏ အားနည်းချက်ကို အလျင်အမြန် သတိထားမိကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

တကယ်ပင် သူပြောသည့်အတိုင်းဖြစ်လေသည်။

ဆူဇီမို၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်က အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်လျှို့ဝှက်အတတ်သုံးခုကို အသက်သွင်းပြီး ပဉ္စဝဏ္ဏတာအိုမီးကို ထုတ်ဖော်ပြီးနောက် အရမ်းကို အားနည်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်၏။ သူသည် မည်သည့် အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်လျှို့ဝှက်အတတ်ကိုမှ ဆက်လက်၍ အသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ။

“သတ်…”

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုပညာရှင်၏ နှာရောင်က တောက်ပသွားပြီး ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းသော စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ် အတက်အကျတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူသည် အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်လျှို့ဝှက်အတတ်တစ်ခုကို အရင်စ၍ စုဖွဲ့ပြီး ဆူဇီမို ရှိရာသို့ ပြေးဝင်သွား၏။

“မင်းကတော့ သေချင်နေတာပဲ”

ဆူဇီမို၏ အမူအရာက အေးစက်လာခဲ့၏။

သူသည် သူ၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်လျှို့ဝှက်အတတ်ကို မထုတ်ဖော်နိုင်သော်လည်း သူ့မှာ တခြားသော သတ်ဖြတ်ကွက်များ ရှိနေသေး၏။

သူ၏ အသိစိတ်ထဲမှာ ဖန်တီးခြင်းကြာခုံက ဖြည်းဖြည်းချင်း လည်ပတ်ပြီး အစိမ်းရောင်ကြာစေ့ ၈၁ စေ့က အလင်းရောင်ခြည်များအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲကာ ထက်ရှသော ဓားတစ်လက်ကို အလျင်အမြန် ဖြစ်ပေါ်လာစေ၏။

အဲဒါက သူ၏ နှာရောင်ထဲကနေ ပစ်လွင့်ထွက်ပေါ်လာ၏။

အဲဒါသည် အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်ကို ပစ်မှတ်ထားသော သတ်ဖြတ်ကွက်တစ်ကွက်၊ အစိမ်းရောင်ကြာပန်းဓား ဖြစ်လေသည်။

ဇီး…

အစိမ်းရောင်အလင်းတစ်ချက် ဖျတ်ခနဲ လက်သွားပြီး အစိမ်းရောင်ကြာပန်းဓား၏ ထက်ရှမှုက သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုပညာရှင်၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်လျှို့ဝှက်အတတ်ကို နှစ်ပိုင်းထိုးခွဲလိုက်၏။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုပညာရှင်၏ အမူအရာက ရုတ်ချည်းပြောင်းလဲသွား၏။ အစိမ်းရောင်ကြာပန်းဓား၏ ထက်ရှမှုကို အာရုံခံမိသွားပြီး သူက တွေဝေတုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ လှည့်ထွက်ပြေးလိုက်၏။

သို့သော်လည်း သူက ဘယ်လောက်ပင် မြန်ဆန်သည်ဖြစ်စေ.. အစိမ်းရောင်ကြာပန်းဓားထက် ပို၍ မမြန်ဆန်နိုင်ပေ။

သိပ်မကြာခင် အစိမ်းရောင်ကြာပန်းဓားက သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုပညာရှင်၏ ဦးခေါင်းနောက်ကနေ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ အသိစိတ်ကို ထိုးဖောက်လိုက်၏။ အဲဒါက သူ၏ နှာရောင်ထဲကနေ ပြန်ထွက်လာပြီး အစိမ်းရောင်ကြာစေ့များအဖြစ် ပြန့်ကျဲကာ ဆူဇီမို၏ အသိစိတ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွား၏။

အစိမ်းရောင်ကြာစေ့များက မှေးမှိန်သွားပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားကလည်း ကုန်ခမ်းသွားလေသည်။

သူတို့သည် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် ဖန်တီးခြင်းကြာခုံ၏ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အားဖြည့်ပေးမှုကို လိုအပ်လေသည်။

သို့သော်လည်း ကတုံးပြောင်ကိုယ်တော်နှင့် သံမဏိမျှော်စင်လိုလူက ထိုပြောင်းလဲမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ မသိရှိပေ။

သူတို့နှစ်ယောက်သည်လည်း အစကတော့ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်လျှို့ဝှက်အတတ်များကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့ကြ၏။ သူတို့က အဲဒါကို မထုတ်ဖော်နိုင်ခင်မှာပင် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုပညာရှင်က အစိမ်းရောင်ကြာပန်းဓားဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းခံလိုက်ရ၏။

သူတို့နှစ်ယောက်က အရမ်းကို ကြောက်လန့်သွားပြီး သူတို့၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်လျှို့ဝှက်အတတ်များကို ခပ်မြန်မြန် ပယ်ဖျက်လိုက်ကြ၏။ သူတို့သည် အစိမ်းရောင်ကြာပန်းဓား၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းစွမ်းအားကို ဆွဲဆောင်မိမည်ကို စိုးရိမ်နေကြ၏။

“ကိုယ်တော်.. ဆက်ပြီးတော့ ထိန်ချန်မနေနဲ့တော့”

ရုတ်တရက် သံမဏိမျှော်စင်လိုလူက သွားဖြဲ၍ သူ၏ ရိုးသားသော မျက်နှာပေါ်မှာ စဉ်းလဲသော အကြည့်တစ်ခုက ပေါ်ထွက်လာ၏။

“အခုချိန်မှာ ကျုပ်တို့က ဆက်ပြီး ထိန်ချန်ထားမယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့က အဲဒီလူရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်”

“အမှန်ပေါ့”

ကတုံးပြောင်ကိုယ်တော်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

“ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါတို့အတူပူးပေါင်းပြီး ဒီလူကို အရင်သတ်ဖြတ်ရအောင်… ပြီးတော့မှ ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို ဘယ်သူ ရယူနိုင်မလဲ ဆုံးဖြတ်ရတာပေါ့”

ထျန်ကျစ်ရီက မျက်မှောင် အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်၏။

ကတုံးပြောင်ကိုယ်တော်နှင့် သံမဏိမျှော်စင်လိုလူက သူတို့၏ ခွန်အားကို ထိန်ချန်ထားလိမ့်မည်ဟု သူက ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

သို့သော် မကြာခင် သူမက နားလည်သဘောပေါက်သွား၏။

အပေါ်ယံမှာ ကြည့်လျှင်တော့ ပြိုင်စံရှားလေးဦးသည် အချိတ်အဆက်မိစွာဖြင့် အတူတကွ ပေါင်းစည်းခဲ့ကြ၏။ သို့သော်လည်း သူတို့လေးယောက်သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကောက်ကြံနေခဲ့ကြလေသည်။

ကတုံးပြောင်ကိုယ်တော်နှင့် သံမဏိမျှော်စင်လိုလူက သူတို့၏ ခွန်အားကို ထိန်ချန်ထားသည်မှာ နောက်ဆုံး ကျောက်စိမ်းအဆောင်အတွက် တိုက်ခိုက်သည့်အခါ သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အနိုင်ရယူလိုသောကြောင့်ဖြစ်၏။

သူမသည် အပြာရောင်ဝတ်အမျိုးသမီးကို တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က သူတို့နှစ်ယောက်သည် ခပ်ဝေးဝေးမှာ ရှိနေခဲ့ပြီး အချိန်မီ ရောက်မလာနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ယခု သူမက အဲဒါကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူတို့သည် အပြာရောင်ဝတ်အမျိုးသမီးကို ရှင်းထုတ်ဖို့အတွက် အဲဒါကို တမင်သက်သက် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ဖို့များလေသည်။

သို့သော်လည်း ဆူဇီမိုသည် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် ခွန်အားကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်မည်ဟု သူတို့နှစ်ယောက်က ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

သူတို့က ဆက်လက်၍ ထိန်ချန်နေမည်ဆိုလျှင် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ဤနေရာမှာ သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။