သူက အတုပဲ
Vol. 135 Ch. 2025
မင်းသားဂေဟာ၏ ပင်မခန်းမထဲမှာ…
အချိန်အခါက ညဘက်ဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်မှာက မှောင်မည်းနေ၏။
အမျိုးသမီးအစေခံ ဆယ်ယောက်ကျော်က ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ထောက်လှမ်းကြည့်ရှုပြီး တိတ်တဆိတ် ပြောဆိုဆွေးနွေးနေကြ၏။
“အရှင်မင်းသားက ဘာများဖြစ်လို့ပါလိမ့်… သူက ဘေးပတ်လည် နန်းတော်နံရံတွေကို ဘာလို့ချထားတာလဲ”
“ငါလည်း မပြောတတ်ဘူး.. အဲဒါက နည်းနည်းတော့ ကြာသွားပြီမလား”
“တခြား ဘာများဖြစ်ရမှာလဲ.. အရှင်မင်းသားက ဟိုကောင်မလေးကို သဘောကျလို့ သူ့ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာဖြစ်မယ်… ဘယ်သူပြောနိုင်မလဲ.. နန်းတော်နံရံတွေကို ပြန်တင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ငါတို့မှာ ညီမတစ်ယောက် တိုးရင်တိုးလာမှာပေါ့”
အမျိုးသမီးအစေခံတစ်ယောက်က ရယ်မောပြောဆိုလိုက်၏။
အမျိုးသမီးအစေခံများက စကားပြောဆို၍ ရယ်မောနေစဉ်မှာပင် ခန်းမ၏ တံခါးက ရုတ်တရက်ပွင့်သွားပြီး လူနှစ်ယောက်က တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လျှောက်လှမ်းထွက်လာ၏။
ရှေ့မှာ ရှိသော လူက ဘရိုကိတ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလွန်တရာ ချောမောလေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ အတ္တဆန်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက သရော်ပြုံးပြုံးနေ၏။
နောက်ဘက်မှာ ရှိသော အမျိုးသမီးက သူမ၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့ထား၏။ သူမ၏ မျက်နှာက နီမြန်းနေပြီး သူမ၏ ဆံပင်များက ဖိုသီဖတ်သီဖြစ်နေ၏။ သူမ၏ အဝတ်အစားများက စုတ်ပြဲနေပြီး သူမက အမျိုးသား၏ နောက်ကနေ နာခံစွာ လိုက်ပါလာ၏။
အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးသည် မင်းသားယွမ်ကျောနှင့် ထျန်ကျစ်ရီ ဖြစ်၏။
အမျိုးသမီးအစေခံများက ရှေ့သို့ အလောတကြီးတက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဒူးထောက်ချကာ ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်၏။
“မင်္ဂလာပါ အရှင်မင်းသား”
“အင်း”
မင်းသားယွမ်ကျောက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို သာမန်ကာလျှံကာ ကာပြလိုက်၏။
“နင်တို့တွေ အရင်ထွက်သွားကြတော့.. ငါ မြို့ထဲကနေ ထွက်ပြီးတော့ တစ်ခုခုလုပ်စရာ ရှိတယ်”
ထိုသို့ပြောဆိုရင်း မင်းသားယွမ်ကျောက သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကိုပုတ်ကာ အထဲမှာ ရှိသော သူ၏ ရထားလုံးကို ဆင့်ခေါ်ထုတ်ပြီး ထျန်ကျစ်ရီနှင့်အတူ အထဲသို့ ဝင်ထိုင်လိုက်၏။
“အရှင်မင်းသား.. ကျွန်မတို့ကို ရှင်နဲ့အတူ မလိုက်စေချင်ဘူးလား”
အမျိုးသမီးအစေခံတစ်ယောက်က တွေဝေသွားပြီး မေးမြန်းလိုက်လေသည်။
“မလိုတော့ဘူး.. လိုအပ်ရင် ငါ နင်တို့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်မယ်”
မင်းသားယွမ်ကျောက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်က လှုပ်ရှားသွားပြီး သူက ကြီးမားသော ရထားလုံးကို အသက်သွင်းကာ ဂေဟာထဲကနေ ထွက်ခွာသွား၏။ သိပ်မကြာခင် ရထားလုံးသည် လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းကနေ ပျောက်ကွယ်သွား၏။
“ဟင်းဟင်း…”
မင်းသားယွမ်ကျော ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အမျိုးသမီးအစေခံတစ်ဦးက ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။
“ငါ မပြောခဲ့ဘူးလား.. ထျန်ကျစ်ရီရဲ့ အမူအရာက တင်းမာခက်ထန်ပြီး အေးစက်နေပေမဲ့ သူက ငါတို့ အရှင်မင်းသားရဲ့ နောက်ကို ပါသွားရတာပဲ”
“အမှန်ပဲ.. စောစောက ခန်းမထဲက တိုက်ပွဲက အတော်လေး အကြိတ်အနယ် ရှိခဲ့တဲ့ပုံပဲ”
လူအုပ်ကြီးထဲမှ အမျိုးသမီးအစေခံတစ်ဦးက မျက်မှောင် အနည်းငယ်ကြုတ်ပြီး အတွေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။
“ဒီနေ့ အရှင်မင်းသားက နည်းနည်းထူးဆန်းနေတယ်လို့ ငါ ဘာလို့ ခံစားနေရတာပါလိမ့်”
“ဘာများ ဖြစ်လို့လဲ”
နောက်ထပ် အမျိုးသမီးအစေခံတစ်ဦးက မေးလိုက်၏။
“ခါတိုင်း အပြင်ကို သူသွားမယ်ဆိုရင် အရှင်မင်းသားက ငါတို့ကို အမြဲတမ်း ခေါ်သွားတတ်တာပဲ.. အခု သူက ထျန်ကျစ်ရီတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ဘာလို့ ခေါ်သွားတာလဲ”
အမျိုးသမီးအစေခံက တွေဝေရှုပ်ထွေးနေပြီး ခေါင်းခါလိုက်၏။
“ဘာလို့လဲတော့ ငါ ရှင်းမပြတတ်ဘူး.. ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာ အရှင်မင်းသားရဲ့ အပြုအမူက နည်းနည်းထူးဆန်းနေတယ်လို့ ငါခံစားရတယ်.. သူက ခါတိုင်းနဲ့ မတူဘူး”
“အဲဒါကို စိုးရိမ်မနေနဲ့”
နောက်ထပ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပြောလိုက်၏။
“အရှင်မင်းသားမှာလည်း သူ့အကြံအစည်နဲ့သူ ရှိမှာပေါ့.. ငါတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆို အဲဒါက ငါတို့ ဝင်ပါရမယ့်နေရာ မဟုတ်ဘူး… ဒီအကြောင်းကို ထပ်မပြောကြတော့တာ ကောင်းလိမ့်မယ်”
“ဒါပေါ့”
အမျိုးသမီးအစေခံများက ခဏမျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားကြ၏။
အမျိုးသမီးအစေခံများ တွေ့မြင်ခဲ့ရသည့် မင်းသားယွမ်ကျောသည် သုံးပါးတစ်ဆူ မင်္ဂလာကျောက်စိမ်းကို ဆူဇီမိုသုံးပြီး အသွင်ပြောင်းထားသည့်ခန္ဓာဖြစ်၏။
မင်းသားယွမ်ကျောနှင့် နေ့စဉ်လိုလို ရှိနေခဲ့ကြသည့် အမျိုးသမီးအစေခံများသည်လည်း ဆူဇီမို၏ အစစ်အမှန်ပုံစံကို တကယ်ပင် မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ကြပေ။
ဆူဇီမိုသည် ဖုန့်ကျစ်ရီကို ခေါ်ဆောင်ကာ အစောင့်တပ်သားများစွာ၏ ရှေ့မှာ မင်းသား၏ ဂေဟာထဲကနေ ထွက်လာခဲ့ပြီး စိတ်သက်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။
သူထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်။
မင်းသားဂေဟာမှာ ရှိသော အစောင့်တပ်သားများသည် သူ့ကို တားဆီးဖို့နေနေသာ.. သူ၏ ရထားလုံးကိုပင် မော့မကြည့်ရဲကြပေ။
ထိုသို့ဖြင့် ဆူဇီမိုနှင့် ဖုန့်ကျစ်ရီသည် မင်းသားယွမ်ကျော၏ ကိုယ်ပွားကို ဖျက်ဆီးပြီး မည်သည့် အဟန့်အတား အနှောင့်အယှက်မှ မရှိဘဲ အစိမ်းရောင်တိမ်စိုင်တိုင်းပြည်ကနေ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ထွက်လာခဲ့ကြ၏။
ဆူဇီမိုသည် အစိမ်းရောင်တိမ်စိုင်တိုင်းပြည်၏ ပို့ဆောင်ရေး ဝင်္ကပါကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။
သူက တခြားတစ်နေရာကို သွားဖို့အတွက် ပို့ဆောင်ရေး ဝင်္ကပါကို အသုံးပြုမည်ဆိုလျှင် သူ၏ ခြေရာလက်ရာများက သေချာပေါက် ကျန်ရစ်ခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး မင်းသားယွမ်ကျောက သူ့ကို ခြေရာကောက်ဖို့ လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ယခု သူတို့နှစ်ယောက်သည် အစိမ်းရောင်တိမ်စိုင်မြို့တော်ကနေ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီး သူတို့က မည်သည့်နေရာသို့ သွားရောက်မည်ကို မည်သူကမှ မသိရှိတော့ဘဲ သူတို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေးက ပိုမိုမြင့်မားလာပေလိမ့်မည်။
အစိမ်းရောင်တိမ်စိုင်မြို့တော်ကနေ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ဆူဇီမိုသည် လူသူကင်းမဲ့သော တောအုပ်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ မင်းသားယွမ်ကျောအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားသော သူ၏ သွင်ပြင်ကို ပယ်ဖျက်ကာ မျက်စိစူးစရာကောင်းသော ရထားလုံးကိုလည်း ဖယ်ရှားလိုက်၏။
တကယ်တော့ ဆူဇီမိုသည် ဖုန့်ကျစ်ရီနှင့် လမ်းခွဲလိုက်မည်ဆိုလျှင် သုံးပါးတစ်ဆူ မင်္ဂလာကျောက်စိမ်း၏ အကူအညီနှင့်အတူ သူက သူ အလိုရှိရာ မည်သည့်သွင်ပြင်ကိုမဆို ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး မင်းသားယွမ်ကျောက သူ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့သလောက်ပင်။
သုံးပါးတစ်ဆူ မင်္ဂလာကျောက်စိမ်း၏ စွမ်းရည်က အန္တိမ နတ်ဘုရားစွမ်းအား အသင်္ချေအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် အတော်လေး ဆင်တူ၏။
သို့သော်လည်း တကယ်တမ်းမှာတော့ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သုံးပါးတစ်ဆူ မင်္ဂလာကျောက်စိမ်းက အသင်္ချေအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းထက် ပိုမိုသာလွန်လေသည်။
အသင်္ချေအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းသည် အန္တိမ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်၏။ အဲဒါကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် အဲဒါသည် လူတစ်ယောက်၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်ကို သုံးစွဲရပေလိမ့်မည်။
ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့ အသွင်ယူထားသည့် ပုံစံကို ထိန်းသိမ်းထားရန် အဲဒါက သူတို့ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားကို သုံးစွဲနေရပေလိမ့်မည်။
လူတစ်ယောက်၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်က ဘယ်လောက်ပင် သိပ်သည်းကျစ်လျစ်ပြီး သန့်စင်သည်ဖြစ်စေ.. အဲဒါက အချိန်ကြာမြင့်စွာ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း သူသည် သုံးပါးတစ်ဆူ မင်္ဂလာကျောက်စိမ်းကို အသုံးပြုသည့်အခါ ဤကဲ့သို့သော ပူပန်စရာမျိုး မရှိတော့ပေ။
အစိမ်းရောင်ကြာပန်း အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်သည် မင်္ဂလာကျောက်စိမ်းကို ကိုင်ဆွဲထားသည်နှင့်အမျှ သူသည် မည်သည့်စွမ်းအင်မှ သုံးစွဲရခြင်း မရှိဘဲ နောက်ထပ်သွင်ပြင်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲနိုင်လေသည်။
ဆူဇီမိုသည် ဖုန့်ကျစ်ရီနှင့် လမ်းမခွဲခဲ့သည်မှာ ထိုသူက ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။
သူက ဖုန့်ကျစ်ရီကို ယခုအချိန်မှာ စွန့်ထားခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ လမ်းကြောင်း ပေါက်ကြားသွားသည်နှင့် သူမက သေကြေပျက်သုဉ်းရဖို့ သေချာသလောက်နီးပါးဖြစ်၏။
ညက ကုန်ဆုံးသွားပြီး အရုဏ်တက်လာခဲ့၏။
ငယ်ရွယ်၍ ချောမောသော အမျိုးသားတစ်ယောက်က သုန်မှုန်နေသော အမူအရာနှင့်အတူ အစိမ်းရောင်တိမ်စိုင်တိုင်းပြည်၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။ သူက မြို့ထဲရှိ အစောင့်တပ်သားများကို လျစ်လျူရှုပြီး မင်းသားဂေဟာ ရှိရာသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်၏။
“မင်းသားယွမ်ကျောလား”
“ထူးဆန်းတယ်.. အရှင်မင်းသားက ဘာလို့ ရထားလုံးနဲ့ ပြန်မလာတာလဲ”
အစောင့်တပ်သားများသည် ဝင်ရောက်လာသူကို တွေ့မြင်သောအခါ အဲဒါက ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ထိုသူကို တားဆီးရဲခြင်း မရှိပေ။
“အရှင်မင်းသား.. တစ်ခုခုများ ဖြစ်လို့လား”
အစိမ်းရောင်တိမ်စိုင်တိုင်းပြည်၏ ခေါင်းဆောင်တပ်မှူးက ရှေ့သို့ အလောတကြီး ပြေးတက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်၏။
“ထွက်သွားစမ်း”
မင်းသားယွမ်ကျောသည် ဒေါသထွက်နေပြီး ဆူဇီမိုနှင့် ဖုန့်ကျစ်ရီကို ဖမ်းဆီးကာ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ရန်အတွက် သူ၏ ဂေဟာသို့ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်သွားရောက်လိုနေ၏။
တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ပိတ်ဆို့တားဆီးလာသောအခါ သူက ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လာခဲ့၏။ သူ၏ ဝတ်ရုံစကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ခေါင်းဆောင်တပ်မှူး၏ နှလုံးကာကြေးမုံကို ထိခတ်သွားစေ၏။
ဖျောက်…
နှလုံးကာကြေးမုံက ကြေမွသွား၏။
ခေါင်းဆောင်တပ်မှူးက အဝေးသို့ လွင့်စင်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွား၏။ သူက သွေးတစ်လုတ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွား၏။
“ရန်သူ.. တိုက်ခိုက်ကြ.. ရန်သူ.. တိုက်ခိုက်ကြ”
နာကျင်မှုကို တောင့်ခံရင်း ခေါင်းဆောင်တပ်မှူးက မတ်တတ်ထရပ်ကာ တင်းမာခက်ထန်စွာ အော်ပြောလိုက်၏။
“သူ့ကို တားဆီးကြ”
ထို့နောက် ခေါင်းဆောင်တပ်မှူးက သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲကနေ သတိပေးအဆောင်ကို ထုတ်ယူကာ အဲဒါကို ချိုးချေလိုက်၏။
သတိပေးအဆောင်က အစိမ်းရောင်တိမ်စိုင်မြို့တော်အထက်မှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး မြို့တော်တစ်ခုလုံးက တုန်ခါသွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော အစောင့်တပ်သားများက ပြေးလွှားလာကြ၏။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှိသော အစောင့်တပ်သားများကလည်း လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာပြီး မင်းသားယွမ်ကျော၏ ရှေ့မှာ ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်၏။
“မင်းတို့ ငါ့ကို ဘယ်လိုတောင် တားဆီးရဲတာလဲ”
မင်းသားယွမ်ကျောက သူ၏ ကိုယ်ပွား ဖျက်ဆီးခံရပြီးနောက် ဒေါသချောင်းချောင်းထွက်နေခဲ့ပြီဖြစ်၏။
ယခု မြို့စောင့်တပ်သားများက သူ့ကို တားဆီးလာသောအခါ သူက ချောက်ချားစရာကောင်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်း စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။
အစောင့်တပ်သားများစွာက မင်းသားယွမ်ကျော၏ အကြည့်မှာ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သွားကြ၏။
လူတိုင်းက ငေးငိုင်နေကြဆဲဖြစ်၏။
အစောင့်တပ်သားတစ်ယောက်က မေးမြန်းလိုက်လေသည်။
“ခေါင်းဆောင်တပ်မှူးယွမ်.. ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ.. ခင်ဗျားက အရှင်မင်းသားယွမ်ကျောကို ဘာလို့ တားဆီးစေချင်တာလဲ”
“ဟမ့်”
ခေါင်းဆောင်တပ်မှူးယွမ်က မင်းသားယွမ်ကျောကို စိုက်ကြည့်ပြီး လှောင်ရယ်လိုက်၏။
“သူက အရှင်မင်းသား လုံးဝ မဟုတ်ဘူး.. သူက အတုပဲ”
“အား…”
ဘေးပတ်လည်မှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲအသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။
“ခင်ဗျား ဘာပြောလိုက်တာလဲ ခေါင်းဆောင်တပ်မှူးယွမ်.. အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ”
အစောင့်တပ်သားများက ပို၍ပင် တွေဝေရှုပ်ထွေးသွား၏။
ခေါင်းဆောင်တပ်မှူးယွမ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
“အစိမ်းရောင်တိမ်စိုင်တိုင်းပြည်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တပ်မှူးအနေနဲ့ ငါက အဆင့်-၉ ကောင်းကင်အင်မော်တယ်.. ငါတို့ရဲ့ အရှင်မင်းသားကတော့ အဆင့်ခု-၇ ကမ္ဘာမြေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ပဲ”
“သူက အင်္ကျီလက်စကို ဝှေ့ယမ်းရုံနဲ့ ငါ့ကို ထိခိုက်အောင် ဘယ်လိုလုပ်နိုင်မှာလဲ”
“စောစောက သူထုတ်ဖော်လိုက်တဲ့ စွမ်းအားက ထိပ်သီးကောင်းကင်အင်မော်တယ်ပညာရှင်တစ်ဦးရဲ့ စွမ်းအားပဲ”
အစောင့်တပ်သားများ၏ အမူအရာက တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားကြ၏။