အင်ပါယာသင်္ချိုင်းကို ဖွင့်လှစ်ခြင်း(က)

ယနေ့ နံနက်ခင်းတွင် ခေါင်းလောင်းမြည်သံသည် အရှေ့မိစ္ဆာငှက်မွှေး၏ တာအိုယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ခေါင်းလောင်းမြည်သံသည် အလွန်ကျယ်လောင်ပြီး အားမာန်ပြည့်ဝသည်။ ယင်းက မိစ္ဆာငှက်မွှေးသူတော်စင်ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးကို မုန်တိုင်းတစ်ခုပမာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

အရှေ့မိစ္ဆာငှက်မွှေးရှိ ရှေးဟောင်းမိသားစုကြီးများဖြစ်စေ၊ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အုပ်ချုပ်သူတောင်များဖြစ်စေ ကျင့်ကြံသူအားလုံးက ထိုခေါင်းလောင်းမြည်သံကို ကြားသွားသောအခါ အရှေ့မိစ္ဆာငှက်မွှေး၏ တာအိုယဇ်ပလ္လင်ထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

မဟာဧကရာဇ်ငရဲမီးတောက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံသော သီးသန့်နေရာကို ဖွင့်လှစ်မည့်နေ့က ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့သိလိုက်ကြသည်။

မဟာဧကရာဇ်ငရဲမီးတောက်သည် ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားသူဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာငှက်မွှေးသူတော်စင်ကုန်းမြေ၏ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူက အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်။

အစောပိုင်းနှစ်များတွင် မဟာဧကရာဇ်ငရဲမီးတောက်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်သွားခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် သူပြန်ရောက်လာသည့်အခါ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ အထွတ်အထိပ်ကာလမှာ သူ၏ ဩဇာအာဏာက အရှေ့မိစ္ဆာငှက်မွှေးတစ်ခုလုံးအပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသည်။ သူ၏ တိုက်ပွဲစွမ်းအားက အရှေ့မိစ္ဆာငှက်မွှေးနှင့် အနောက်မိစ္ဆာငှက်မွှေးကို တစ်ပေါင်းတစ်စည်းတည်းဖြစ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အနက်ရောင်အဆင့် တခြားသူတော်စင်ကုန်းမြေများသည်ပင် သူ့အရှေ့မှာ ခေါင်းငုံ့ကြရသည်။

ထိုမဟာဧကရာဇ်ငရဲမီးတောက်သည် မဟာဧကရာဇ်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်မှာရှိပြီး နွေဦးအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေလှမ်းဝက်မျှသာ ဝေးကွာနေသူ ဖြစ်သည်။

လက်ရှိမဟာဧကရာဇ်မိစ္ဆာငှက်မွှေးသည်ပင် သူ့ကို အရိုအသေပေးရသည်။ သူ၏ ဘွဲ့နာမည်က မိစ္ဆာငှက်မွှေးဖြစ်သော်လည်း သူက ရုပ်သေးတစ်ရုပ်မျှသာ ဖြစ်သည်။

မဟာဧကရာဇ်ငရဲမီးတောက်၏ အထွတ်အထိပ်ကာလမှာ မိစ္ဆာငှက်မွှေးသူတော်စင်ကုန်းမြေသည်လည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းက အနက်ရောင်အဆင့် သူတော်စင်ကုန်းမြေများထဲမှာ နံပါတ်တစ်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့်ဆိုရလျှင် ထိုသို့ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမြတ်သော မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးက အလွယ်တကူ သေသွားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အမှန်မှာ သူ့အတွက် ဘဝသက်တမ်းကို ဆွဲဆန့်ရန်သည် ခက်ခဲသောကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုမဟာဧကရာဇ်ငရဲမီးတောက်၏ အထွတ်အထိပ်ကာလက အလွန်တိုတောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက နွေဦးအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ချိုးဖြတ်ရာမှာ ကျရှုံးသွားပြီးနောက် သူ့မှာ နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထိုသို့ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းအရင်းကို မည်သူမှ မသိကြပေ။

လူအများစုက ခန့်မှန်းထားကြသည်မှာ ယင်းက မဟာဧကရာဇ်အဆင့်သို့ အမြန်ဆုံး သူချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့် နည်းလမ်းနှင့် ဆက်စပ်နေလိမ့်မည်။

သို့ဖြစ်၍ မဟာဧကရာဇ်ငရဲမီးတောက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံသော နေရာက နှစ်တစ်ထောင်ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

နှစ်တစ်ထောင်ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် သူသေသလား ရှင်သလား မည်သူမှ မသိကြပေ။

မဟာဧကရာဇ်ငရဲမီးတောက်က တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသဖြင့် မိစ္ဆာငှက်မွှေးသူတော်စင်ကုန်းမြေ၏ အခြေအနေက တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့မှသာ ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ အမြဲတမ်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သော လက်ရှိမဟာဧကရာဇ်မိစ္ဆာငှက်မွှေးက မြင့်တတ်လာခဲ့သည်။

ယနေ့ မိစ္ဆာငှက်မွှေးမှ ကျင့်ကြံသူများအတွက် အရာအားလုံးက အဆုံးသတ်သွားတော့မည့်ဟန် ရ၏။

သို့ဖြစ်၍ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများက ဤကိစ္စကို အာရုံစိုက်ထားကြသည်။

လူသားမျိုးနွယ်ဖြင့် ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်နေသော တိုက်ပွဲသည်ပင် ဤအခိုက်အတန့်မှာ အရေးမကြီးတော့ပေ။

မိစ္ဆာငှက်မွှေးစစ်တပ်က အရင်ဆုံး အနောက်ဆုတ်သွားပြီး ခုခံကာကွယ်မှုကိုသာ ဦးစားပေးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ မည်သည့်မတော်တဆမှုမှ မဖြစ်ပေါ်စေရန် မိစ္ဆာငှက်မွှေးသူတော်စင်ကုန်းမြေက သူတော်စင်ကုန်းမြေ၏ စည်းချအစီအရင်ကိုလည်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုက အရှေ့မိစ္ဆာငှက်မွှေး၏ တာအိုယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနေရာက မဟာဧကရာဇ်ငရဲမီးတောက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံသော နေရာဖြစ်သည်။

ခေါင်းလောင်းမြည်သံက ပဲ့တင်ထပ်လာသည့်အခါ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့မှုက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရောင်စုံအလင်းများက အနောက်မိစ္ဆာငှက်မွှေးမှ ချဉ်းကပ်လာနေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ ခေါင်းလောင်းမြည်သံက အင်မော်တယ်အတတ်ပညာခန်းမဆီသို့လည်း ပျံ့လွင့်သွားသည်။

ယင်းက အပြင်လောကနှင့် စည်းခြားထားသော လျှို့ဝှက်အခန်းထဲထိ ထိုးဖောက်သွားပြီး ရွှီချင်းနှင့် အားညို၏ နားထဲသို့ပင် ဝင်ရောက်သွားသည်။

ရွှီချင်းက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ခွေးငါးကောင် အင်မော်တယ်ကာကွယ်ခြင်းအား ဆင်ခြင်နားလည်ခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

အားညိုက စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ နောက်ဆုံးတော့ မင်းနိုးလာပြီ… တကယ်လို့ မင်းမနိုးလာသေးဘူးဆိုရင် မင်းကို ထမ်းသွားရမလားလို့ ငါစဉ်းစားနေတာ ”

ဤရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ရွှီချင်းက ခွေးငါးကောင် အင်မော်တယ်ကာကွယ်ခြင်းကို ဆင်ခြင်နားလည်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ဤအင်မော်တယ်အတတ်ပညာကို မှတ်မိနေစေမည့် ပဋိဇီဝများကို ထုတ်လွှတ်စေသည်။

ဤအတောအတွင်းမှာ သူက အန္တရာယ်များသော အခြေအနေတချို့ဖြင့် တွေ့ကြုံခဲ့သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် အားညိုက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနေသောကြောင့် သူက ယင်းတို့ကို အခက်အခဲမရှိဘဲ ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သည်။

‘ ငါ့မှာ အချိန်မလောက်ငှတာ စိတ်မကောင်းစရာပဲ ’

ရွှီချင်းက အနည်းငယ် နောင်တရသွားသည်။ အကယ်၍ သူသာ နောက်ထပ်လဝက်ကြာအောင် အချိန်ရမည်ဆိုလျှင် ထိုအင်မော်တယ်အတတ်ပညာကို တုပနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်မှုရှိသည်။ ယခု သူက တစ်ဝက်ကိုသာ တုပနိုင်သေးသည်။

သို့သော်လည်း အင်မော်တယ်အတတ်ပညာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မဟာဧကရာဇ်ငရဲမီးတောက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံသော နေရာက ပိုပြီးအရေးကြီးကြောင်း သူသိသည်။ ယင်းက ဤခရီးစဉ်မှာ သူနှင့် ခေါင်းဆောင်၏ ပန်းတိုင်ဖြစ်သည်။

‘ အဲ့ဒီနေရာမှာ အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်မယ့် အခွင့်အလမ်းကို ငါရှာတွေ့ဖို့ မျှော်လင့်တယ် ’

ရွှီချင်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကာ အားညိုကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ စီနီယာအကိုကြီး… သွားကြစို့ ”

ရွှီချင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ မျှော်လင့်သော အရိပ်အယောင်က အားညို၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက လျှာဖြင့် နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ ငါတို့မသွားခင် မင်းကို ရတနာတစ်ခု ငါပေးမယ် ”

အားညိုက စကားပြောပြီးနောက် အက်ကွဲရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဥတစ်လုံးကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ထုတ်လိုက်ပြီး ရွှီချင်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ထိုဥ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ဥအခွံပေါ်မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စိတ်ဆန္ဒက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လေဟာနယ်ကို ပုံပျက်တွန့်လိမ်သွားစေသည်။ ယင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုဥက မည်မျှထူးခြားကြောင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။

ရွှီချင်း၏ အကြည့်က အေးခဲသွားသည်။ သူက ထိုဥကို အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် မှတ်မိသွားသည်။

“ အဲ့ဒါက ဘာလို့ မင်းဆီမှာလဲ ”

ထိုဥသည် ရွှေကြွက်၏ ဥမှလွဲ၍ တခြားမဟုတ်ပေ။ အတိတ်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်က ရွှေကြွက်ထံမှ ဥနှစ်လုံးကို ရရှိပြီးနောက် သားဖောက်ကျွမ်းကျင်သည့် ဝူကျန်းဝူထံသို့ ယင်းတို့ကို ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။

ယုလျှိုချန်း၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်က အပြင်ပိုင်းပင်လယ်ဆီသို့ ခရီးထွက်သွားခဲ့စဉ် အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းမှ ရောက်လာသူဟု သူ့ကိုယ်သူ ပြောကြားသော အဖိုးအိုတစ်ယောက်ဖြင့် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။ ထိုအဖိုးအို၏ ဘေးမှာ အလွန်အစွမ်းထက်သော ရွှေကြွက်တစ်ကောင် ရှိသည်။

ထိုအချိန်မှာ ရွှေကြွက်က မည်မျှတန်ဖိုးကြီးမားကြောင်း သူနှင့် အားညိုက ကောင်းကောင်း နားလည်သဘောပေါက်သွားကြသည်။

“ အတိတ်မှာ လူသားနန်းမြို့တော်ဆီ ငါတို့သွားခဲ့တုန်းက မင်းက ဖုန်းလင်းတောင်ကို အာရုံစိုက်နေတဲ့အချိန် ငါက ဝူကျန်းဝူကို သွားရှာခဲ့တယ် ”

အားညိုက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောသည်။

“ ဒီရွှေကြွက်က ရတနာပဲ… ဝူကျန်းဝူက သူတို့ကို သားဖောက်လိုက်တဲ့အခါ သူတို့က ဝူကျန်းဝူကို အရင်မြင်တွေ့သွားပြီး သူ့ကို သခင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်မှာကို ငါစိုးရိမ်တယ်… ဒါကြောင့် သူတို့ကို သားမဖောက်ရသေးခင် ငါက ဝူကျန်းဝူဆီကနေ အဲ့ဒါတွေကို ပြန်ယူလာပြီး ငါ့ဘာသာ သားဖောက်လိုက်တယ် ”

“ နောက်ဆုံးမှာတော့ ငါ့ရဲ့ ကြိုးစားမှုအောက်မှာ သူတို့က ဥအခွံထဲကနေ ထွက်လာကြတော့မယ် ”

အားညိုက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောသည်။

“ ငရဲမီးတောက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတဲ့နေရာမှာ ငါတို့က ဘယ်လောက်ကြာမလဲ မသိဘူး… အဲ့ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ဥကို ပြန်ယူထားလိုက်ပါ… ငါ့အထင် ဒီရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ အဲ့ဒါက အကောင်ပေါက်လာလိမ့်မယ် ”

“ ဒီရွှေကြွက်မှာ ဘယ်လိုအထူးစွမ်းရည်တွေရှိလဲ ငါမသိပေမဲ့ အဲ့ဒါကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာက ကောင်းတဲ့အရာပါ ”

ယင်းကို ရွှီချင်းကြားသောအခါ သူက ဥကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်လေရာ တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ မျှော်လင့်မှုကို မြင်တွေ့သွားကြသည်။

“ ချင်းလေး… ငရဲမီးတောက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတဲ့နေရာဆီ သွားတဲ့ ဒီခရီးစဉ်မှာ ငါ့မှာ တခြားရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်… အဲ့ဒါက ငါ့ရဲ့ အတိတ်ဘဝနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်… ”

“ ဒါပေမဲ့ ငါမသေချာသေးဘူး… ဒါကြောင့် ငါအကူအညီလိုအပ်တဲ့အခါ မင်းငါ့ကို ကူညီပေးရမယ် ”

အားညိုက တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောသည်။

ရွှီချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူက အသေးစိတ် မမေးပေ။

အားညိုက ပြုံးလိုက်ပြီး ရွှီချင်း၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က တစ်ပြိုင်နက် ခြေလှမ်း လှမ်းလိုက်သည့်အခါ လျှို့ဝှက်အခန်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

သူတို့က ပြန်ပေါ်လာသည့်အခါ အားညိုက အင်မော်တယ်အတတ်ပညာခန်းမ၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရွှီချင်းသည်တော့ အင်မော်တယ်အတတ်ပညာခန်းမနှင့် ကီလိုမီတာအနည်းငယ်မှာ ပြန်ပေါ်လာသည်။ သူက အင်မော်တယ်အတတ်ပညာခန်းမဆီသို့ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် အရှေ့မိစ္ဆာငှက်မွှေး၏ တာအိုယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ တန်းမတ်စွာ ဦးတည်သွားသည်။