← Chapters

ဒီမိသားစုက အရမ်းကောင်းတာပဲ(က)

Vol. 99 Ch. 1528

ဒီမိသားစုက အရမ်းကောင်းတာပဲ(က)

Vol. 99 Ch. 1528

ရွှီချင်းနှင့် အားညိုဆီမှာ ခုခံနိုင်သောစွမ်းရည် လုံးဝမရှိပေ။ သူတို့က လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ချုပ်နှောင်ခံထားရပြီး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို စဉ်းစားခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ထိုနည်းလမ်းအားလုံးက ကျရှုံးသွားခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူတို့က မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချခံလိုက်ရပြီး တစ်ဖက်လူ၏ အမူအရာကို သတိထားမိသောအခါ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

“ သူ… သူက ငါတို့ကို အစာပြင်ပေးစေချင်တာလား ”

ရွှီချင်းသည်လည်း ဦးခေါင်း၏ ဆန္ဒကို အာရုံခံမိသည်။ တစ်ဖက်လူက စီနီယာအကိုကြီး၏ ဖုတ်ကောင်ဆင့်ခေါ်ခြင်းကို သတိထားမိသွားကြောင်း သူခန့်မှန်းလိုက်သည်။ မည်သို့ဖြစ်ပါစေ ထိုနည်းဖြင့်ဆိုလျှင် ၎င်းက မြေကြီးမပါဘဲ ဖုတ်ကောင်အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း စားသုံးနိုင်လိမ့်မည်။

သို့ဖြစ်၍ ၎င်းက သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူက ရွှီချင်းကိုလည်း ဖမ်းဆီးခဲ့ရသည့် အကြောင်းအရင်းမှာ အစောနက ဖုတ်ကောင်များကို စီနီယာအကိုကြီးဆင့်ခေါ်ခဲ့စဉ် သူ၏ ကံကြမ္မာဖန်တီးခြင်းဓားမြှောင်ပေါ်မှ မီးခိုးရောင်မြူခိုးသည်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှု ပေးခဲ့သည်။

‘ ဒီလိုဆိုရင်… ’

ရွှီချင်းက အားညိုကို ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဧရာမဦးခေါင်းက ၎င်း၏ အစေခံနှစ်ယောက်က အလုပ်မလုပ်သေးကြောင်း မြင်တွေ့သွားသည်။ သို့ဖြစ်၍ ၎င်း၏ ပါးစပ်မှ ထုတ်လွှတ်နေသော စုပ်အားက တစ်ဟုန်ထိုး အားကောင်းလာပြီး ရွှီချင်းနှင့် အားညိုကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းက သူတို့နှစ်ယောက်ကို သတိပေးနေသည့်အလားပင်။

ပြင်းထန်သော စုပ်အားအောက်မှာ ရွှီချင်းနှင့် အားညိုက နှလုံးတုန်သွားကြသည်။ သူတို့က နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။ ရွှီချင်း၏ ကံကြမ္မာဖန်တီးခြင်းဓားမြှောင်ပေါ်မှ မီးခိုးရောင်မြူခိုးက ပျံ့နှံ့ထွက်လာပြီး အားညိုသည်လည်း အလုပ်ကြိုးစားလိုက်သည်။

“ နိုးထလာကြစမ်း ”

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ဤနေရာမှ အုတ်ဂူများက တုန်လှုပ်သွားပြီး အရေအတွက်များပြားသော အုတ်ဂူများက ပြိုကွဲပျက်စီးသွားကြသည်။ ဖုတ်ကောင်များက သူတို့နှစ်ယောက်၏ ဆင့်ခေါ်မှုအောက်မှာ မြေကြီးထဲမှ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် တွားသွားထွက်လာကြသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ၎င်းတို့က ဦးခေါင်း၏ စုပ်ယူမှုအောက်မှာ လေထဲသို့ မြန်ဆန်စွာ မြှောက်တတ်သွားကြပြီး အဆက်မပြတ် ဝါးစားခံလိုက်ရသည်။

ထိုလုပ်ငန်းစဉ်က ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ရွှီချင်းနှင့် အားညို၏ အလုပ်ကြိုးစားမှုအောက်မှာ စုပ်အားက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် ဦးခေါင်းက စိတ်ကျေနပ်သော အမူအရာကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ၎င်းက ထိုသို့သန့်ရှင်းလတ်ဆတ်သော အစားအစာကို မစားရသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာမြင့်ခဲ့သည့်အလားပင်။

မည်သို့ဖြစ်ပါစေ အတိတ်မှာ ၎င်းက ဖုတ်ကောင်များအစား မြေကြီးကိုသာ အများဆုံး စားခဲ့ရသည်။

ယခုတော့ ၎င်းအတွက် အခွံခွာပေးမည့် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့သွားသည်။

သို့သော်လည်း ဦးခေါင်းက စိတ်ကျေနပ်နေစဉ် အားညိုနှင့် ရွှီချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။ ဤမမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေက သူတို့ကို ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် ပိုပြီးအခက်တွေ့စေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့က ဤအတွက် နည်းလမ်းတစ်ခုကို မစဉ်းစားနိုင်ခင် စုပ်အားက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူတို့နှစ်ယောက်က ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ လေထဲသို့ မြှောက်တတ်သွားကြပြီး ဦးခေါင်း၏ ဘေးသို့ ပြန်ရောက်သွားကြသည်။

ထို့နောက် ဦးခေါင်းက အရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး ဤသုသာန်ထဲမှ ထွက်သွားသည်။ အချိန်တစ်ခဏကြာပြီးနောက် ၎င်းက ရွှီချင်းနှင့် အားညိုကို တောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော နေရာတစ်နေရာဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ဤလောကက မည်းမှောင်နေပြီး မိုးက ဆက်လက် ရွာသွန်းနေဆဲပင်။ တောင်တန်းဒေသသည်တော့ ယင်းကို ရွှီချင်းနှင့် အားညိုက မြင်သွားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ ယင်းက အလွန်ကျယ်ပြောသော ဧရာမသုသာန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယခင်သုသာန်များတွင် အုတ်ဂူများက အကန့်အသတ်မဲ့စွာ တည်ရှိကြသော်လည်း ယင်းတို့အားလုံးက ပုံမှန်အရွယ်အစားသာ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဤနေရာတွင် အုတ်ဂူများက တောင်ကြီးတစ်တောင်နှယ် ကြီးမားကြသည်။ ထို့ပြင် အုတ်ဂူငယ်များကလည်း အရေအတွက်အများအပြား ရှိကြသည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီးနောက် လေထဲမှ ဦးခေါင်းက ရုတ်တရက် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းက စုပ်အားကို မထုတ်လွှတ်ဘဲ တိုးညင်းသော ဟိန်းသံတစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

မိုးရေထဲမှာ ထိုဟိန်းသံက မိုးခြိမ်းသံပမာ အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်ဆီသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်းနှင့် အားညိုကို ပိုပြီးထိတ်လန့်သွားစေမည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟိန်းသံက ပဲ့တင်ထပ်သွားစဉ် သူ့အမြင်အာရုံ၏ အစွန်းတစ်ဖက်၌ တူညီသော ဟိန်းသံများက မသဲမကွဲ ပြန်လည်တုံ့ပြန်လာကြသည်။ ယင်းက ဦးတည်ရာတစ်ခုတည်းထံမှ မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ဦးတည်ရာအသီးသီးထံမှ ပဲ့တင်ထပ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ယောက်၏ အရှေ့မှ ဧရာမဦးခေါင်းထက် အနည်းငယ် ပိုသေးသော ဦးခေါင်းတစ်ခုက မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းသော အလျင်ဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး ဤနေရာဆီသို့ တန်းမတ်စွာ ပျံသန်းလာသည်။

အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ၎င်းက အမျိုးသမီးဖြစ်ကြောင်း သူတို့ပြောနိုင်သည်။ ၎င်းထံမှ ထုတ်လွှတ်နေသော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်သည်လည်း အုပ်ချုပ်သူအဆင့်မှာ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ ပိုပြီးသေးငယ်သော ဦးခေါင်းခုနစ်ခုရှစ်ခုက ကလေးငယ်များသဖွယ် အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်မှ ပျံသန်းလာကြသည်။

၎င်းတို့က အုပ်ချုပ်သူအဆင့် ဦးခေါင်းနှစ်ခုထက် အများကြီး အားနည်းသော်လည်း ဗလာနတ္ထိအဆင့်မှာ ဖြစ်ကြသည်။

ယင်းကို မြင်သောအခါ ရွှီချင်း၏ နှလုံးက လေးနက်သွားသည်။

အားညိုသည်လည်း နှလုံးတုန်သွားသည်။

“ သူတို့က မိသားစုလား ”

၎င်းတို့က အမှန်တကယ်ပင် မိသားစုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်းတို့က အတူတကွ စုဝေးသွားပြီးနောက် ရွှီချင်းနှင့် အားညိုကို အာရုံခံမိသွားကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးက သူတို့နှစ်ယောက်နားသို့ ပိုပြီးချဉ်းကပ်သွားကြပြီး သူတို့ကို စူးစမ်းလေ့လာလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တချို့ဆိုလျှင် ပါးစပ်ဟလိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့က သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဝါးစားချင်နေသည့်အလားပင်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်းနှင့် အားညိုကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော အကြီးဆုံး ဦးခေါင်းက တိုးညင်းသော ဟိန်းသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

၎င်းက ၎င်း၏ မိန်းမနှင့် ကလေးများကို ရှင်းပြနေဟန် ရ၏။

ထို့နောက် မိန်းမဦးခေါင်းနှင့် ကလေးဦးခေါင်းများက ချက်ချင်း မျက်လုံးဝင်းလက်သွားကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းက ရွှီချင်းနှင့် အားညိုကို စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချသွားစေသည်။

သူတို့က အကူအညီမဲ့နေကြသော်လည်း ထိုမိသားစု၏ အတင်းအကျပ် စေခိုင်းမှုအောက်မှာ ၎င်းတို့အတွက် အစာပြင်ပေးရုံမှတပါး သူတို့ဆီမှာ တခြားရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

ညစာအတွက် စားသောက်ပွဲတော်က ဤဧရာမသုသာန် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်၏ ဆင့်ခေါ်မှုအောက်မှာ ဖုတ်ကောင်များက မြန်ဆန်စွာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့က တောင်ကြီးသဖွယ် အရွယ်အစားကြီးမားသော ဧရာမအုတ်ဂူများထဲမှ တည်ရှိမှုများကို ဆင့်ခေါ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ထိုမိသားစုသည်တော့ အစတွင် ၎င်းတို့တစ်ယောက်စီက ဤဧရိယာအတွင်းမှ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုနိုင်သော စုပ်အားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

သို့ဖြစ်၍ ၎င်းတို့ထဲမှ တချို့က မြေကြီးကို ဝါးမျိုမိသွားကြသည်။

သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့က လေထဲမှာသာ ရိုးရှင်းစွာ လွင့်မျောနေကြပြီး စုပ်အားကို အပြည့်အဝ မထုတ်လွှတ်ခဲ့ကြပေ။ ၎င်းတို့က မြေကြီးထဲမှ ဖုတ်ကောင်များ အပြင်သို့ တွားသွားထွက်လာမှသာ ပါးစပ်ဟလိုက်ကြပြီး ဝါးမျိုလိုက်ကြသည်။

ထိုအတောအတွင်းမှာ ၎င်းတို့က ရံဖန်ရံခါ ဟိန်းသံတချို့ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့က ညစာစားသောက်နေရင်း ပျော်ရွှင်ဖွယ်စွာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် စကားပြောနေကြဟန် ရ၏။

သို့သော်လည်း ရွှီချင်းနှင့် အားညိုက မောပန်းမှုကို ခံစားမိသွားကြသည်။

မည်သို့ဖြစ်ပါစေ ဖုတ်ကောင်များကို ဆက်တိုက် ဆင့်ခေါ်ပေးနေရခြင်းက သူတို့၏ စွမ်းအင်ကို အလွန်ကုန်ခမ်းစေသည်။

ထို့ပြင် ၎င်းတို့၏ အစာစားနိုင်စွမ်းက အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းသည်။

‘ သူတို့က တောင်အများကြီးကို စားသောက်ပြီးပြီ… ဘာလို့ သူတို့က ဗိုက်မပြည့်သေးတာလဲ ’

အားညိုက စိတ်ထဲမှာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှီချင်းက အားညို၏ အတွေးကို နားလည်သွားသည်။ အစောနက သူတို့နှစ်ယောက်သည် မီးခိုးရောင်မြူခိုးကို ဧရာမအုတ်ဂူတစ်ခုထဲသို့ ပို့လွှတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့က အထဲမှ တည်ရှိမှုကို မဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို စူးစမ်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့ဖြစ်၍ အတိုင်းအတာတစ်ခုထိဆိုရသော် သူတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုက ထိုတည်ရှိမှုအပေါ် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည်။

ထိုတည်ရှိမှုက သူတို့၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် နိုးထလာနိုင်ခြေပင် ရှိသည်။

၎င်းက နိုးထလာသည့်အခါ မည်သို့ဖြစ်ပျက်မည်ကိုတော့ သူတို့နှစ်ယောက်က ဂရုမစိုက်ကြပေ။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်က အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်သည့်အခါ ဧရာမအုတ်ဂူက ဝုန်းခနဲ မြည်ဟိန်းသွားသည်။

မြေပြင်က တုန်ယင်သွားပြီး ဧရာမလက်တစ်ဖက်က တောင်ကြီးသဖွယ် အရွယ်အစားကြီးမားသော ဧရာမအုတ်ဂူထဲမှ ဆန့်တန်းထွက်လာသည်။

ဧရာမလက် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဧရာမဦးခေါင်း၏ မျက်လုံးက ရုတ်တရက် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဝင်းလက်သွားသည်။

All Chapters