ဒီမိသားစုက အရမ်းကောင်းတာပဲ(ခ)

ဦးခေါင်းက မူမမှန်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းက ရွှီချင်းနှင့် အားညို၏ အတွေးများကို ၎င်း၏ လက်ခုပ်ထဲမှ ရေကဲ့သို့ သိထားသည့်အလားပင်။

ထို့ကြောင့် ဦးခေါင်းသည် ဧရာမလက်၏ ထွက်ပေါ်လာမှုကို မအံ့ဩပေ။ ယင်းအစား ၎င်းက ၎င်း၏ လက်တွဲဖော်နှင့်အတူ ထိုဧရာမလက်ထံသို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ဝင်ဆောင့်လိုက်သည်။

ဧရာမလက်က အပြင်းအထန် တုန်ယင်သွားသည်။ ၎င်းက ကြောက်ရွံ့သွားသည့်အလား စတင်အနောက်ဆုတ်သွားသည်။

ဦးခေါင်းနှစ်ခုက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြပြီး ဧရာမအုတ်ဂူထဲသို့ တန်းမတ်စွာ ပျံသန်းသွားကြသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့က မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး အုတ်ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ယင်းကို မြင်သောအခါ ရွှီချင်းနှင့် အားညိုက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ မြန်ဆန်စွာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

ကလေးဦးခေါင်းများက သူတို့ကို တားဆီးချင်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ အလျင်က ရွှီချင်းနှင့် အားညိုထက် အများကြီး နှေးကွေးကြသည်။ မကြာမီ သူတို့နှစ်ယောက်က မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

သူတို့က ဆယ့်ငါးမိနစ်ကြာအောင် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ အလျင်ကုန်သုံး၍ ထွက်ပြေးကြသည်။

သို့သော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော ဖိအားက ဆင်းသက်လာသည်။

ဦးခေါင်းက သူတို့နှစ်ယောက်၏ အရှေ့မှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက အရင်ဆုံး မြေပြင်ပေါ်မှ အုတ်ဂူများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းက မူမမှန်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှီချင်းနှင့် အားညို၏ ခြေလှမ်းက ရပ်တန့်သွားပြီး သူတို့က ဦးရေပြားစပ်ဖျင်းဖျင်း ခံစားမိသွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ ဦးခေါင်းကြီး၏ မိသားစုဝင်များက အနောက်မှ လိုက်မီသွားကြပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

ရွှီချင်းက နှလုံးတုန်သွားပြီး တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောသည်။

“ ဒီနေရာမှာ ဖုတ်ကောင်တွေ ပိုများပါတယ် ”

အားညိုသည်လည်း အမြန်ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဖော်လံဖားသော အမူအရာကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

“ ဟုတ်တယ်… ဟုတ်တယ်… ငါတို့က ထွက်ပြေးနေတာ မဟုတ်ဘူး… ဖုတ်ကောင်ပိုများတဲ့ နေရာကို ရှာဖွေနေတာပါ… ဒီနေရာက အရမ်းကောင်းတယ် ”

သူက စကားပြောပြီးသည်နှင့် လုံးဝတုံ့ဆိုင်းမနေပေ။ သူက ရွှီချင်းနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်ပြီး ဖုတ်ကောင်များကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ မြေပြင်က တုန်ယင်သွားပြီး အုတ်ဂူများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုကွဲပျက်စီးသွားကြသည်။ အရေအတွက်များပြားသော ဖုတ်ကောင်များက အုတ်ဂူများထဲမှ တွားသွားထွက်လာကြသည်။ အစားအစာကို မြင်တွေ့သွားသောအခါ ထိုမိသားစု၏ ဒေါသက အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားသည်။

ရွှီချင်းနှင့် အားညိုသည်တော့ အကူအညီမဲ့မှုကို ခံစားမိသွားကြသည်။ လောလောဆယ် သူတို့က တခြားမည်သည့်အတွေးကိုမှ မစဉ်းစားဝံ့ကြချေ။ သူတို့က ဖုတ်ကောင်များကို ဆင့်ခေါ်ပေးရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က မတော်တဆမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးရန် တမင်ကြိုးစားသည့်အခါ မအောင်မြင်တတ်ပေ။ သို့သော် မရည်ရွယ်ဘဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် အပြုအမူများက တစ်ခါတစ်ရံမှာ မမျှော်လင့်ထားသည့် အဖြစ်အပျက်များကို ဆောင်ကြဉ်းပေးလေ့ ရှိသည်။

ဥပမာ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်က မရပ်မနား ဆင့်ခေါ်ပေးနေစဉ် ဖုတ်ကောင်များက တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာကြသည်။ သူတို့က လက်လျော့တော့မည့်အချိန် အသံတစ်သံက မြေကြီးထဲမှ ရုတ်တရက် ပျံ့လွင့်လာသည်။

“ ဘယ်ကောင်က ဒီအဖိုးကြီး ကျင့်ကြံနေတာကို လာနှောင့်ယှက်တာလဲ ”

ထိုအသံက ပျံ့လွင့်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မြေပြင်က တုန်ယင်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မြေကြီးက အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ပြန့်ကျဲသွားသည်။ ထို့နောက် ဝဲကတော့တစ်ခုက မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဖိုးအိုတစ်ယောက်က အေးတိအေးစက် အမူအရာဖြင့် ဝဲကတော့ထဲမှ ထွက်လျှောက်လာသည်။

ထိုအဖိုးအိုက အနောက်မိစ္ဆာငှက်မွှေးမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

သူက ထိုသို့အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နိုင်လေရာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းက ယွင်ဘိုးဘေး၏ အသတ်ခံခဲ့ရသော အုပ်ချုပ်သူအဆင့် အဖွားအိုနှင့် အတူတူဖြစ်သည်။

သူ၏ အခွင့်အာဏာက သေခြင်းတရားနှင့် ဆက်စပ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက မိုးရေလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ဤနေရာမှ သေခြင်းအရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိသွားသောအခါ စိတ်ဓာတ်တတ်ကြွသွားသည်။

သူ့အတွက်တော့ ဤနေရာက ကျင့်ကြံရန် အကောင်းဆုံးနေရာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက သေခြင်းစွမ်းအားကို စုပ်ယူရန် ဤနေရာမှာ မြေအောက်လှိုဏ်ဂူတစ်ခုကို တူးဖော်ခဲ့သည်။

အစောနက သူက သေခြင်းစွမ်းအားကို စုပ်ယူနေစဉ် တစ်စုံတစ်ခု လွဲမှားနေကြောင်း အာရုံခံမိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက အေးတိအေးစက် အမူအရာဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်လျှောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီချင်းနှင့် အားညိုက ထိုအဖိုးအိုကို မြင်သွားသောအခါ သူတို့၏ အမူအရာက ချက်ချင်း ထူးဆန်းသွားသည်။ အဖိုးအို၏ အသံက ပျံ့လွင့်သွားသည်နှင့် သူ၏ ခြေလှမ်းက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ အသားအရေက ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူက ရွှီချင်းနှင့် အားညိုကို မြင်တွေ့သွားပြီး သူတို့၏ သရုပ်များကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသော်လည်း ယခုအချိန်မှာ ယင်းကို ဂရုစိုက်ရန် သူစိတ်မဝင်စားချေ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့နှစ်ယောက်၏ အနောက်တွင် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော ဦးခေါင်းများကို သူမြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူက နှလုံးခုန်မြန်လာသည်။ အစောနက မြေအောက်လှိုဏ်ဂူထဲမှာ သူရှိနေခဲ့စဉ် ကြောက်စရာကောင်းသော ထိုဦးခေါင်းများကို အာရုံမခံမိခဲ့ပေ။ သူက ရွှီချင်းနှင့် အားညိုကိုသာ အာရုံခံမိခဲ့သည်။

သို့မဟုတ်လျှင် သူက ယခုကဲ့သို့ အပေါ်သို့ ထွက်လျှောက်လာဝံ့လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း ယခု သူက နှလုံးတုန်သွားပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံသည်လည်း မြန်ဆန်လာသည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဦးခေါင်းမိသားစု၏ အကြည့်အားလုံးက သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းက အားညိုကို မျက်လုံးဝင်းလက်သွားစေသည်။ သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေက သူထင်ထားသကဲ့သို့ မဆိုးဝါးကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားမိသွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“ ဘယ်ကောင် ဟောင်နေတာလဲကွ ”

ယင်းကို အဖိုးအိုကြားသောအခါ သူက အလွန်ဒေါသထွက်သွားသည်။ သို့သော်လည်း သူက သည်းခံရုံသာ တတ်စွမ်းသည်။ သူက အရွယ်အစားအကြီးဆုံး ဦးခေါင်းနှစ်ခုကို သတိထားလိုက်ပြီး အနောက်ဆုတ်သွားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“ ပြောစမ်းပါ… ဘယ်ခွေးဟောင်နေတာလဲလို့ ”

အားညိုက ထိုသို့အခွင့်အရေးကို မည်သို့ကြောင့် လက်လွှတ်ခံမည်နည်း။ သူက ထိုအုပ်ချုပ်သူကို မောက်မာထောင်လွှားစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

အဖိုးအိုက အလွန်ဒေါသထွက်သွားသောကြောင့် အသားတဆတ်ဆတ် တုန်သွားသည်။ သူ့ဘဝတစ်လျှောက်မှာ တစ်ခါမှ ထိုသို့အစော်ကားမခံခဲ့ရဖူးပေ။ သူက အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူက အကူအညီမဲ့နေသည်။ သူက အနောက်ဆုတ်သွားနေစဉ် ရွှီချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောသည်။

“ မင်းရဲ့ သိုလှောင်အိတ်ကို ချန်ထားခဲ့ပါ ”

အဖိုးအို၏ အမူအရာက မည်းမှောင်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ဦးခေါင်းကြီးထံမှ ဖိအားက ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုသို့ဖိအားဖြင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အဖိုးအိုက နှလုံးတုန်သွားသည်။ သူက မကျေနပ်မှုကို သည်းခံလိုက်ပြီး သိုလှောင်အိတ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူက သိုလှောင်အိတ်ကို ဘေးမှာ ချထားလိုက်ပြီး အနောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်။

အားညိုက နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပြောသည်။

“ မင်းရဲ့ လည်ပင်းပေါ်က ဘယက်ကို ထားခဲ့ပါ… ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဆံထိုးနဲ့ ခါးပတ်ရောပဲ… အဲ့ဒါတွေက ရတနာတွေ ”

“ ဒါ့အပြင် ကျောက်စိမ်းပြားရောပဲ ”

“ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က ဝတ်ရုံလည်း မဆိုးဘူး… အဲ့ဒါကို ချွတ်လိုက်ပါ ”

ယင်းကို အဖိုးအိုကြားသောအခါ သူက ဒေါသထွက်သွားပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

“ မင်းအရမ်းလွန်သွားပြီ ”

သို့သော်လည်း ပိုပြီးကျယ်လောင်သော ဟိန်းသံက ရွှီချင်းနှင့် အားညို၏ အနောက်မှ ဦးခေါင်းကြီးထံမှ မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်။

ဒေါသထွက်နေသော အဖိုးအိုက ခန္ဓာကိုယ်တုန်ယင်သွားသည်။ သူက အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး ဘယက်၊ ဆံထိုး၊ ခါးပတ်၊ ကျောက်စိမ်းပြားနှင့် အပေါ်ဝတ်ရုံကို ချွတ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဤနေရာမှ မြန်ဆန်စွာ ထွက်ပြေးသွားသည်။

ဦးခေါင်းကြီး၏ ပျင်းရိသော အကြည့်က အဝေးသို့ ကျရောက်သွားသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းက လိုက်မဖမ်းပေ။ အဖိုးအို ထားရစ်ခဲ့သော ပစ္စည်းများကိုတော့ ၎င်းက မယူဆောင်ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းက ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ဖုတ်ကောင်များကိုသာ ဆက်လက် ဝါးစားလိုက်သည်။

ရွှီချင်းနှင့် အားညိုက သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှာ အနည်းငယ် နောင်တရသွားကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့၏ ရိတ်သိမ်းမှုက အလွန်ကြီးမားသည်။ သူတို့က ရတနာပစ္စည်းများကို အမြန်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ ဒီမိသားစုက အရမ်းကောင်းတာပဲ ”

တစ်ချိန်တည်းမှာ သုသာန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မိုးရေလောက၏ အနက်ပိုင်းထဲတွင် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော တောင်တစ်လုံးရှိသည်။ ထိုတောင်က အလွန်မြင့်မားလေရာ တိမ်တိုက်များဖြင့် ထိစပ်နေသည်။

ထိုတောင်သည်လည်း အုတ်ဂူတစ်ခုဖြစ်သည်။

တောင်က တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ ဧကရီသည်သာ တောင်အတွင်းမှ မဟာသင်္ချိုင်း၏ အဓိကဈာပနအခန်းကို ဖြတ်လျှောက်သွားနေသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ မရေမတွက်နိုင်သော ဖုတ်ကောင်များက ပြာဖြစ်သွားကြသည်။ ဈာပနအခန်း၏ အလယ်မှ ဧရာမခေါင်းတလားသည်လည်း တို့အတူပင်။ ခေါင်းတလားအတွင်းမှာ အသက်ပြန်မရှင်သေးသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတည်ရှိမှုတစ်ခု တည်ရှိသော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်းက ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဧကရီက အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် ဈာပနအခန်း၏ အဆုံးသတ်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် ကျောက်တံခါးတစ်ခု ရှိသည်။

ဧကရီ၏ အကြည့်က ယင်းကို ထွင်းဖောက်သွားဟန် ရ၏။

ကျောက်တံခါး၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ပိုပြီးကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြေအောက်ဈာပနအခန်းတစ်ခန်း ရှိသည်။

မြေအောက်ခန်းတစ်ခုလုံးမှာ မရေမတွက်နိုင်သော အရိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အရိုးများက ပင်လယ်ကြီးတစ်စင်းနှယ် စုပုံနေကြသည်။

အခန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အလောင်းများမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု ရှိသည်။

ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ငွေရောင်အလင်း တောက်ပနေသော အလောင်းတစ်လောင်းက တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။

အင်မော်တယ်စွမ်းအားက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပျံ့နှံ့ထွက်နေပြီး ၎င်းက မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ကံဆိုးစွာပင် ၎င်းက သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။

အရောင်အသွေးစုံလင်သော အမွေအနှစ်အမှတ်အသားများက ၎င်း၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ ပျံဝဲနေကြသည်။ ယင်းတို့ထံမှ အားလှိုင်းအတတ်အကျများက အလွန်အားကောင်းပြီး အမှတ်အသားတစ်ခုစီမှာ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု ပါရှိသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ ဝေဝေဝါးဝါး ထွက်ပေါ်နေသော တာအိုအမှတ်အသားများလည်း ရှိကြသည်။ ထိုတာအိုအမှတ်အသားများက အခွင့်အာဏာများမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

ထို့ပြင် အရောင်တလက်လက် တောက်ပနေသော မဟာဧကရာဇ်ရတနာများသည်လည်း ဤနေရာမှာ ပြန့်ကျဲနေကြသည်။

ယင်းတို့ထဲမှ ပစ္စည်းတစ်ခုသာ အပြင်လောကမှာ ထွက်ပေါ်လာမည်ဆိုလျှင် အုပ်ချုပ်သူအများအပြားက ရူးသွပ်သွားကြလိမ့်မည်။

အထူးသဖြင့် ထိုအလောင်း၏ လက်ထဲတွင် အနက်ရောင်သလင်းကျောက်တစ်ခု ရှိသည်။ မြူခိုးက သလင်းကျောက်ထဲမှာ ရစ်ဝဲနေစဉ် မဟာဧကရာဇ်မိစ္ဆာငှက်မွှေး၏ မျက်နှာက မသဲမကွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြေအောက်ခန်း၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ချိပ်ပိတ်ခံထားရသော ဧရာမကျောက်တံခါးရှစ်ခု ရှိကြသည်။ ဤသည်မှာ ထိုကျောက်တံခါးရှစ်ခုက ဤနေရာဆီသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သော ဝင်ပေါက်များဖြစ်ဟန် ရ၏။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ဧကရီက ထိုကျောက်တံခါးများထဲမှ တံခါးတစ်ခု၏ အနောက်မှာ မတ်တတ်ရပ်နေသည်။

သူက ကျောက်တံခါးကို ချက်ချင်း မတွန်းဖွင့်ပေ။ ယင်းအစား သူက မြေအောက်ခန်းကို တစ်ခဏကြာအောင် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ချင့်ချိန်စဉ်းစားသော အကြည့်က သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ အမွေအနှစ်အမှတ်အသားတွေက တကယ်စစ်မှန်တယ်… အခွင့်အာဏာတွေရဲ့ တာအိုအမှတ်အသားတွေကလည်း အစစ်အမှန်ပဲ… အဲ့ဒီရတနာတွေက အစစ်တွေ ”

“ ပြီးတော့ အဲ့ဒီအင်မော်တယ်အရိုးစုက ငရဲမီးတောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ လိုက်ဖက်ညီတယ် ”

“ ဘေးပတ်ပတ်လည်က အလောင်းတွေက အသက်ဓာတ်ကုန်ခမ်းသွားလို့ ဖြစ်ပေါ်လာကြတာပဲ… အဲ့ဒါက ငရဲမီးတောက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတဲ့ အခြေအနေနဲ့ ကိုက်ညီတယ် ”

ဧကရီ၏ အကြည့်က အလောင်း၏ ခြောက်သွေ့နေသော လက်ထဲမှ အနက်ရောင်သလင်းကျောက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

“ အဲ့ဒါက ဒီမျိုးဆက်ရဲ့ မဟာဧကရာဇ်မိစ္ဆာငှက်မွှေးရဲ့ အသက်ဝိညာဉ်ပဲ… ငရဲမီးတောက်က အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ခဲ့တဲ့အချိန်မှာ သူ့ရဲ့ အသက်ဝိညာဉ်ကို ယူဆောင်သွားခဲ့တယ်… အဲ့ဒါကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ဘယ်သူမဆို မဟာဧကရာဇ်မိစ္ဆာငှက်မွှေးရဲ့ ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်… အဲ့ဒါက အခုချိန်မှာ သူပြန်အလိုချင်ဆုံး ပစ္စည်းလည်း ဖြစ်တယ်… ”