အခန်း (၁၄)

ညနေပိုင်းတွင် ဒေးဗစ်သည် ခေါင်းမော့်ကာ Golden Leaf ဟိုတယ်ဆီသို့လျှောက်လာသည်။

"မင်္ဂလာပါ မစ္စတာ​လစ်းဒဲလ်!"

"မင်္ဂလာပါ မစ္စတာ​လစ်ဒဲလ်!"

တံခါးဝမှ လှပသော ဝန်ထမ်း​မလေး လေးယောက်က လစ်ဒဲလ် ကို ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးလေးများဖြင့် သဘောကျစွာ နှုတ်ဆက်သည်။

ဒေးဗစ်၏ သူဌေးဖြစ်လာသည့် သတင်းသည် ဟိုတယ်တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ပုလဲ သည် အထွေထွေမန်နေဂျာတစ်ဦး၏ ကိစ္စရပ်များကို စတင်ကိုင်တွယ်ခဲ့ပြီး ယခင်အထွေထွေမန်နေဂျာ ရှန်လည်း ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဒေးဗစ်သည် ခန်းမထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက် ဝန်ထမ်း​လေးယောက် အချင်းချင်း စတင်ဆွေးနွေးကြသည်။

“မစ္စတာ လစ်ဒဲလ် က အရမ်းငယ်ပြီး ချောလိုက်တာ”

“ဟုတ်တယ်! သူက အရမ်းချောပြီး ချမ်းသာတယ်။ သူက ငါမျှော်လင့်ထားတဲ့ အိပ်မက်ထဲကလူပဲ!”

“မစ္စတာ လစ်ဒဲလ် က နင့်အတွက် မဟုတ်ပါဘူး!"

"နင်ဘယ်လိုသိလဲ? ငါကို သူကြိုက်ရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"ဟဟ မစ္စတာ လစ်ဒဲလ် ရဲ့ ရည်းစား​က မစ္စ ဝါနာ ပဲ။"

"အတူတူ​နေတာ​ကြာရင် ငြီးငွေ့သွားလိမ့်မယ်ဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား။ မစ္စတာ​လစ်ဒဲလ် က အရသာ အပြောင်းအလဲကို လိုချင်ရင် ငါတို့ အချိန်ရောက်လာလိမ့်မယ်။”

ဒေးဗစ်သည် သူ့နောက်ကွယ်မှ ဆွေးနွေးမှုကို မကြားလိုက်ပေ။ ဧည့်ခန်းထဲသို့ လျှောက်သွားပြီးနောက်ပုလဲ သည် သူ့ထံသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

" မစ္စ ပုလဲ မင်းဘာလို့ဒီမှာတာလည်း။ ငါ မင်းကို အထွေထွေမန်နေဂျာအဖြစ် ရာထူးတိုးပေးထားတယ်လေ " ဒေးဗစ်က စိတ်ဝင်တစားမေးလိုက်သည်။

“မစ္စတာ လစ်ဒဲလ်၊ ကျမ အထွေထွေမန်နေဂျာရဲ့ ကိစ္စအားလုံးကို တာဝန်ယူထားပြီးပြီ။ ငါ မင်းကို နှုတ်ဆက်ဖို့ ဒီမှာ ရှိနေတာပါ ပြီးတော့​ ဒါက မင်းရဲ့ ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်ပါ”

ပုလဲ က စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို ဒေးဗစ်အားပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပါ မစ္စပုလဲ မင်းအလုပ်ဆက်လုပ်သင့်တယ်။ ပြီးရင်ငါသွားတော့မယ်။

မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းနဲ့ သူ့ခင်ပွန်း အားလား? သူတို့ကို ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ ထမင်းဖိတ်ကျွေးချင်တယ်"

"ကောင်းပြီ ငါသူတို့ကိုမေးပေးမယ်။ ကျမအခုနည်းနည်း အလုပ်ရှုပ်နေလို့ အကြောင်းအရာတွေ အများကြီး မသိပါဘူး။ ငါ မင်းနဲ့ မလိုက်တော့ဘူ မစ္စတာ​လစ်ဒဲလ်"

ပုလဲ သည် ဒေးဗစ်ကို မထွက်ခွာမီ ညစာစားရန် အိမ်ရှေ့ ကောင်တာမှ ဧည့်ကြိုတစ်ဦးကို ပြောလိုက်သည်။

“မစ္စတာ လစ်ဒဲလ် ကျေးဇူးပြုပြီး ငါနဲ့လိုက်ခဲ့ပေးပါ” လို့ ဧည့်ခံဝန်ထမ်းက သူ့ကို လေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါလမ်းသိတယ်။ မင်းငါ့ကို ခေါ်သွားစရာ မလိုပါဘူး။"

“မစ္စတာ လစ်ဒဲလ် ၊ ဒီနေ့ မင်းအခန်းပြောင်းပြီမို့ ငါ့ကို လမ်းပြခွင့်ပြုပါ ” လို့ ဧည့်ခံက ပြောလိုက်သည်။

"အခန်းအသစ်လား? ဘာကြောင့်လဲ?" ဒေးဗစ်က မေးလိုက်သည်။

“မစ္စတာ လစ်ဒဲလ်၊ မင်းက မနေ့က VIP ဖြစ်လို့ သီးသန့်​ခန်း ၃ ကို သုံးနေတာ၊ ဒါပေမယ့် မင်း အခု ဥက္ကဌဖြစ်နေပြီ၊ ဥက္ကဌက သီးသန့်​ခန်း ၁ မှာနေရတယ်" ဟု ဧည့်ခံက ရှင်းပြသည်။

"ကောင်းပြီ! လမ်းပြပါ။" ဒေးဗစ်သည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ မတုန်လှုပ်တော့ပါ။

ညစာစားပြီးနောက် ဒေးဗစ်​သည် မြစ်မြို့ ပတ်ပတ်လည်ကို ကားမောင်းသွားခဲ့သည်။ မှောင်လုနီးပါးဖြစ်နေသော်လည်း မြစ်မြို့ သည် တစ်ခါမှ မအိပ်သောမြို့ဖြစ်သည်။ ဆိုင်တော်တော်များများက ၁၂နာရီ မှာပိတ်ပေမယ့် ဒေးဗစ် ကတော့ သူကြိုက်တဲ့ Sport ကားကို ရှာမတွေ့သေးပါ။

မေးကြည့်တော့ Limited edition ပြိုင်ကားတွေဟာ ရောင်းကုန်တော့မယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။

၎င်းတို့သည် အချို့သော တန်ဖိုးကြီး အရောင်းကိုယ်စားလှယ်များထံတွင်သာ ရနိုင်ပြီး ဈေးနှုန်းကို ကန့်သတ်ထားမည်ဖြစ်သည်။

ဒေးဗစ်သည် ၎င်းကိုစဉ်းစားပြီးနောက်၊ ၎င်းနှင့်ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မည့်သူတစ်ဦးဖြစ်သော Golden Leaf Hotel ၏ boss ဟောင်း ကိုတွေးမိသွားသည်။

ဒါနဲ့ သူက ဟာ့ ကို ဖုန်းဆက်လိုက်သည်ေယ

ဟာ့ က ဖုန်းကိုင်တာ မြန်သည်။

"ဒေ့ဗ်၊ မင်း လိဒ်မြို့ကို ရောက်နေပြီလား။" ဟာ့ ၏ အသံကို ဖုန်းမှတဆင့် ကြားနေရသည်။

"ဟာ့ ငါ မြစ်မြို့ မှာရှိနေတုန်းပဲ။ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့အကူအညီတစ်ခုခုတော့ ငါလိုတယ်။ Limited Edition ပြိုင်ကားတစ်စီး ဝယ်ချင်လို့ အဲဒီအတွက် မင်းမှာ အဆက်အသွယ်ရှိလား။" ဒေးဗစ်မေးလိုက်သည်။

"မင်းက Limited Edition Sportကားတွေ စုဆောင်းရတာကို ကြိုက်တာလား Dave"

"ဟမ် ၊ ဘယ်ယောက်ျားက ကားတွေ မကြိုက်လို့လဲ။"

“ဟာဟား။ မင်းမှန်ပါတယ်။ မင်းလူမေးမှန်တယ် ငါ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ငါ အရောင်းဆိုင်ဖွင့်ပြီး တစ်ပတ်ရစ်ကားတွေမှာအထူးကျွမ်းကျင်တယ်။”

ဟာ့ သည် သူ၏သူငယ်ချင်းများနှင့် အရောင်းကိုယ်စားလှယ်ဆိုင်ဖွင့်ခဲ့သော်လည်း သူ၏အရောင်းကိုယ်စားလှယ်သည် တန်ဖိုးကြီးကားများကိုသာ ရောင်းချခဲ့ပြီး ဆယ်သန်းအောက်ရှိသောကားများကို ကြည့်ပင်ပကြည့်ခဲ့ကြပေ။

"အဲဒါအရမ်းကောင်းတယ်။ မင်းငါ့ အတွက် သင့်တော်မယ့်ဟာတွေကို ကူညီပေးနိုင်မလား။"

"ဒေ့ဗ်၊ ငါ့မှာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်က ထွက်ရှိခဲ့တဲ့ Limited Edition Bugatti Veyron ရှိတယ်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ၈ လုံးပဲရှိပြီး ပေါက်ဈေးက အရင်က သန်း၆၀ပဲ။ ဒါပေမယ့် အကန့်အသတ်နဲ့ဆိုတော့ ဈေးနည်းနည်းတက်သွားပြီး အခု သန်း၈၀ လောက်ရှိတယ်။ မင်းဘယ်လိုထင်လဲ?"

"ကောင်းပြီ မင်းမှာ ဓာတ်ပုံတွေ ရှိလား ငါ့ကိုပို့ပေးလို့ရမလား "

“ကောင်းပြီ၊ နောက်မှ လိုက်ပို့ပေးလိုက်မယ်။ မင်းနဲ့အရမ်းလိုက်ဖက်မယ်ထင်တယ်။

"ဟားဟား! ဟာ့ မင်းက ငါ့ကို ကောင်းကောင်းသိတာပဲ ငါ မင်းကို အခု ငွေလွှဲလိုက်မယ်"

"မင်းအဲဒါကိုယူဖို့ လိဒ်မြို့ ကိုလာမှာလား ဒါမှမဟုတ် မင်းဆီကိုပို့ပေးစေချင်လား"

“အလုပ်သမားနေ့မှာ သွားယူလိုက်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အလုပ်သမားနေ့ အတွင်းမှာ လိဒ်မြို့ မှာ အလုပ်ကိစ္စ တစ်ခုရှိတယ်။” ဒေးဗစ် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် အလုပ်သမားနေ့တွင် သူ၏ဝမ်းကွဲ လီလီထံသို့ သွားမည်​ဖြစ်သည်။ သူရှိနေစဉ်တွင် အထက်တန်းစားလူနေမှုပုံစံကို တွေ့ကြုံခံစားခွင့်ပေးမည်။ ဖုန်းထဲမှာတော့ အသေးစိတ်ရှင်းပြလို့မရပေ။

ဒေးဗစ်က ဟာ့ ဆီကို သန်း ၈၀ ကို ချက်ချင်း လွှဲပေးလိုက်ပြီး အခုအချိန်မှာ ပိုက်ဆံက သူ့အတွက် တော့ နံပါတ်တစ်ခုပဲလေ။