အခန်း (၂၆)

"ငါ့ကိုပြောပါ အမလီယာ၊ ငါ မင်းကို ဘာကူညီပေးရမလဲ" ဒေးဗစ်မေးလိုက်သည်။

"အကူအညီမလိုရင် ကျမရှင့်ဆီ လာလို့မရဘူးလား ဒေးဗစ်" အမလီယာ က မေးလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို စာပို့လို့ရတယ် ဒါမှမဟုတ် ဖုန်းဆက်လို့ရတယ်လေ မင်းငါ့ကိုရှာဖို့ ဘာလို့အတန်းကို လာခဲ့တာလဲ။"

"ဒေးဗစ်၊ ကျမ ရှင့်ကို ကူညီပေးနေတာပဲ။ ကျမကို တမျိုးမထင်ပါနဲ့​"

"အိုး? ကူညီတာ? မင်းငါ့ကိုဘယ်လိုကူညီပေးတာလဲ။" ဒေးဗစ် မေးလိုက်သည်။

အမလီယာ က ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး “ဒေးဗစ်၊ အဲဒါကို စဉ်းစားကြည့်လေ၊ ပြီးခဲ့တဲ့​ရက်အနည်းကဖြစ်ခဲ့တဲ့ဟာကြောင့်၊ လူတိုင်းက 'ကြည့်၊ ဒါ ဒေးဗစ်လစ်ဒဲလ်လေ' သူ့ကောင်မလေးက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က သူ့ဆီကနေ ခိုးယူခံရလို့ သွေးအန်ပြီး မေ့လဲသွားတာ” ဆိုပြီး ပြောကြလိမ့်မယ်။

“ဒါပေမယ့် ရှင့်ကို ကျမရှာလိုက်ရင် သူတို့ရဲ့ ဆွေးနွေးမှုတွေက ရှင်နဲ့ကျမ အတူရှိမရှိ ဆွေးနွေးမှုအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။

"အဲ့ဒီထဲက ဘယ်ဟာပိုကောင်းမယ်ထင်လဲ"

ဒေးဗစ်သည် ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားပြီးနောက် အမလီယာပြောတာ မှန်သည်ဟု သူခံစားလိုက်ရသည်။

"ကျေးဇူးအများတင်ပါတယ် အမလီယာ!"

"ကျမ​ကို ကျေးဇူးတင်နေစရာ မလိုပါဘူး။ လက်ဆောင်တွေ အများကြီးပေးတယ်၊ လီယိုနဲ့ ချိန်းတွေ့ဖို့ တားဆီးပေးတဲ့အပြင် အစားအသောက် အခမဲ့ကျွေးတာကိုလည်း ကျေးဇူးတင်မိပါရဲ့။"

"ဒါပေမယ့် အမလီယာ၊ မင်းနာမည်ပျက်သွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား"

"အဆင်ပြေပါတယ်! ငါ မင်းကို အကြွေးတင်နေတာလေ" အမလီယာ က မသိမသာပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက်​ဒေးဗစ် နှင့် အမလီယာ တို့သည် ဘာမှမပြောတော့ ဘဲ လယ်ကွင်းတဝိုက်တွင် လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်၊ အမလီယာ သည် ဒေးဗစ် ကိုရှာရန် အတန်းထဲသို့ရောက်လာပြီး နာခံစွာဖြင့် သူ့နောက်သို့လိုက်သွားခြင်းသည် တောမီးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ကျောင်းဝင်းသည် ဤမျှလောက်သာ ကျယ်ဝန်းပြီး ၎င်းတွင် နတ်ဘုရားမ သုံးဦးအနက်မှ တစ်ဦး ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပျံ့နှံ့မှုအရှိန်သည် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ၊

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက တခြား Musketeers တွေရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါပဲ၊ ဆက်သွယ်ရေးက အခုအချိန်မှာ အရမ်းအဆင်ပြေနေပြီး အင်စတာဂရမ်မှာ တင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ လူတိုင်းသိမှာပါ။

အလျင်မြန်ဆုံးနဲ့ လူသိအများဆုံး ဗားရှင်းကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်က လီယို က ဒေးဗစ် ရဲ့ ချစ်သူ

ဆာရာ ကို ခိုးယူသွားပြီး ဒေးဗစ် က သွေးအန်ပြီးမေ့လဲသွားတဲ့ အကြောင်း ဖြစ်သည်။

သုံးရက်အကြာတွင် ဒေးဗစ်သည် လီယိုလပေါင်းများစွာ လိုက်ခဲ့သော နတ်သမီး အမလီယာကို အနိုင်ယူခဲ့​သည်။

လီယို၏ မျက်နှာကို ဘယ်ညာ ပါးရိုက်လိုက်သည်။

ဒါကို လူတော်တော်များများက အစက မယုံကြပေ။

အမလီယာ သည် ချမ်းသာပြီး ချောမောသော ယောက်ျားများစွာ၏ လိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး သူမကို မည်သူမျှ မရခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤဆင်းရဲသား

ဒေးဗစ်သည် သူမကို မည်သို့အနိုင်ယူခဲ့သနည်း။

သို့သော်၊ ဒေးဗစ်နှင့် အမီလီယာတို့သည် ကျောင်းဝင်း၏ ကွင်းပြင်တွင် လျှောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဤအမှန်တရားကို လက်ခံရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

ဒေးဗစ် က အမလီယာ နဲ့ လယ်ကွင်းထဲ လမ်းလျှောက်ထွက်ပြီးနောက် သူနဲ့ လမ်းခွဲချင်ခဲ့သည်။

သို့သော်၊ ဤသည်မှာ နေ့လည်စာစားချိန်ဖြစ်သည်ကို ရုတ်တရက် သတိရမိသောကြောင့် သဘာဝအတိုင်း အမလီယာ ကို သူနှင့်အတူနေ့လည်စာ။

စားရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။

ဟုတ်ပါတယ် အမလီယာ က ငြင်းမှာမဟုတ်ပေ။ ထို့​ကြောင့်​ သူတို့နှစ်​​ယောက်​အတူ ​ကျောင်းဝင်းထဲက ထွက်​လာခဲ့ကြသည်​။

လီယို နဲ့ ဆာရာ အပါအဝင် ဒီမြင်ကွင်းကို လူတော်တော်များများ မြင်လိုက်ကြသည်။

လီယိုသည် ဒေးဗစ်နှင့် အမီလီယာတို့ ပရိဝုဏ်အတွင်း အတူတူ ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသတကြီး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းနိုင်ခဲ့သည်။

အခုသွားရန်တွေ့ရင် ပိုအရှက်ရမယ်ဆိုတာ သူသိသည်။

ခြောက်သန်း သို့မဟုတ် ခုနစ်သန်း သုံးစွဲခဲ့သော်လည်း အမလီယာ ကို မရခဲ့ဘဲ ဒေးဗစ်လို လူယုတ်မာတစ်ဦး၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံခဲ့ရသည့်အချိန်တွင် လီယိုသည် ယခုအချိန်တွင် မည်သို့ခံစားရမည်ကို မည်သူမဆို တွေးကြည့်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ စွန့်ပစ်ခံရသည့်အချိန်၌ လွန်ခဲ့သည့်သုံးရက်က ဒေးဗစ်​ခံခဲ့ရသည်ထက် ပို၍ပင်ဆိုးရွားနေခဲ့သည်။

လီယိုသည် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ့အဆောင်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြန်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အစာစားချင်စိတ် ပျောက်ပြီး ဆာရာသည် အနည်းငယ် ဆိတ်ဆိတ်နေဟန်ဖြင့် သူမ၏ မြေပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေ၏။

ဒေးဗစ် နဲ့ အမလီယာ တို့စကားစမြည်ရယ်မောရင်း ကျောင်းဝင်းထဲက ထွက်သွားတာကို ဆာရာမြင်တော့ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။

အစကတော့ သူမဟာ ဒေးဗစ်ရဲ့အနားမှာ အမြဲရှိနေသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပေမဲ့ သူ့ကို တခြားတစ်ယောက်ရဲ့လက်ထဲကို တွန်းပို့လိုက်သည်။ လူတွေက​မကြာခဏဆိုသလို၊ တစ်ချို့အရာတွေကို သူတို့ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အခါမှသာ တန်ဖိုးထားတတ်ကြသည်။

သူမသည် လီယို နှင့် အတူရှိတိုင်း သူဒေါသဖြစ်မှာ ကြောက်သောကြောင့် အမြဲသတိထားနေရသည်။ သို့သော်ဒေးဗစ်နှင့်အတူရှိစဥ်မှာတော့ ဒေးဗစ်ဟာသူမအား ဂရုစိုက်သည်။

သူမသည် မင်းသမီးအဖြစ်မှ အစေခံအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း အဆင့်ကျသွားသည်။ ဒါကလည်း သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ဆက်ဆံရေးလေးနှစ်အတွင်း သူမအတွက် ဒေးဗစ်ပေးခဲ့တဲ့ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုတွေကို အသိအမှတ်ပြုနိုင်စေသည်။

'ဆိုဖီ ပြောတာ မှန်တယ်၊ ဒီတစ်သက်မှာ ဒေးဗစ်လောက် ငါ့ကိုချစ်တဲ့ တခြားသူကို ရှာမတွေ့နိုင်တော့ဘူး။

'ဒါပေမယ့် အချိန်ကို နောက်ပြန်ဆုတ်လို့ မရဘူး။

'ကျွန်မက ကျွန်မရဲ့ပျော်ရွှင်မှုကို ဖျက်ဆီးခဲ့သူပါ။'

အဲဒါနဲ့ ဆာရာ လှည့်ပြီး သူမရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ မျက်ရည်တွေနဲ့ ထွက်သွားခဲ့သည်။