အခန်း (၃၀)

သူ့မိဘတွေရဲ့ ပံ့ပိုးကူညီမှု မရှိရင် သူမဟာ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ထက် ပိုကောင်းမှာ မဟုတ်ပေ။

စကားစမြည်ပြောပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ပက်ထရစ်က Musketeers နှစ်ယောက်နှင့် ရောက်လာသည်။

ပက်ထရစ် သည် BMW X7 ကို မောင်းလာခဲ့သည်။

ကားထဲတွင်…

“သူတို့အားလုံး ဒီမှာ ရှိတယ်။ သူတို့ လေးယောက်က ဟိုမှာ တွေ့လား” ပက်ထရစ် က ပြောလိုက်သည်။ “အင်း မဆိုးဘူး! သူတို့က ငါတို့ကျောင်းက မိန်းကလေးတွေထက် ပိုလှတယ်ဆိုတာ

သိသာတယ်။”

“ဟုတ်တယ်၊ သူတို့က အနုပညာဌာနကဖြစ်ပြီး သူတို့အားလုံးက အနာဂတ်မှာ ကြယ်ပွင့်တွေ ဖြစ်လာမှာ ငါတို့အတန်းထဲမှာ အဗာ ကပဲ အဲဒီမိန်းကလေးတွေနဲ့ ပြိုင်လို့ရတယ်။”

“အထူးသဖြင့် အရပ်အရှည်ဆုံးတစ်ယောက်။ သူက အဗာထက် မနိမ့်ဘူး။ သေချာတာကတော့ နတ်သမီးတွေနဲ့ အတူတူပါပဲ”

ဟွန်း ဟွန်း!

ပက်ထရစ်သည် အဝင်ဝတွင် ကားရပ်နားရန်နေရာ၌ ရှိနေစဉ် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဟွန်းတီးခဲ့သည်။

“ငါ့ရည်းစားက ဒီမှာ။ လာ၊ သွားရအောင်။”

မက်ဒီဆင်သည် ပက်ထရစ်၏ကားကို တွေ့လိုက်ကာ သူမသည် အခန်းဖော်များကို ပက်ထရစ်၏ ကားရှိရာသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။

ပက်ထရစ်နှင့် လူနှစ်ယောက် ကားပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် နှစ်ယောက်သား တွေ့ဆုံကြသည်။

ရိုးရှင်းစွာ မိတ်ဆက်ပြီးနောက် သူတို့သည် Golden Leaf ဟိုတယ်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက ၎င်းတို့အား သီးသန့်အခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ထိုင်ပြီးနောက် ပက်ထရစ်က ဒေးဗစ်ကို ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

“ဒေ့ဗ် မင်းဘယ်မှာလဲ ငါတို့သီးသန့်ခန်း ၄၆ မှာရှိတယ်။ အခု လာခဲတော့။ မင်းတစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်” လို့ ပက်ထရစ်က ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ မကြာခင် ငါလာခဲ့မယ်” ဒေးဗစ်က ပြောလိုက်သည်။

“တောင်းပန်ပါတယ် ငါ့အခန်းဖော်နောက်တစ်ယောက် မကြာခင် လာလိမ့်မယ်။ ဘာစားချင်လဲ ကြိုက်တာ မှာလို့ရပါတယ်!” ပက်ထရစ် က မိန်းကလေးတွေကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ဒေးဗစ်သည် ဖုန်းခေါ်ပြီးနောက် အောက်ထပ်သို့ဆင်းလာခဲ့သည်။ ဝ

သူ ပုလဲကိုခေါ်ကာ သီးသန့်ခန်း၃၆ကို ပိုက်ဆံ​မယူရန် သူမကို ပြောကြားခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ဟိုတယ်မှ ကျင်းပသော ပွဲဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့အား ပြောပြခဲ့သည်။

မကြာမီ ဒေးဗစ်သည် သီးသန့်ခန်း ၄၆ သို့ ရောက်လာသည်။

“တောင်းပန်ပါတယ် နောက်ကျသွားလို့” ဒေးဗစ်က တောင်းပန်စကားဆိုလိုက်သည်။

ဒေးဗစ်ထိုင်ပြီးနောက် ထမင်းကို လူတိုင်း စားကြတော့သည်။

အရင်က ဒီမှာစားဖူးတဲ့ ပက်ထရစ် နဲ့ ဒေးဗစ် ကလွဲရင် တခြားခြောက်ယောက် ပထမဆုံး အကြိမ်က ဒီမှာစားဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဤနေရာ၌ မြင့်မြတ်သော အစားအစာကို ချီးမွမ်းနေကြသည်။

သူတို့သည် ပရီမီယံအစားအစာများကို အမြဲစားလေ့ရှိသည့ဒေးဗစစ်နှင့်မတူဘဲ သာမန်အစားအစာအချို့ကို မှာကြားခဲ့သည်။

တာရာသည် ဒေးဗစ်ကို မြင်သောအခါတွင် သူသည် အနည်းငယ်ရင်းနှီးပုံရသည်ဟု ခံစားမိသည်။

ထို့နောက် ဟိုတယ်ထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ လုံခြုံရေး​များ ဦးညွှတ်ရသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သတိရမိသည်။

တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုပါပဲ။ မနေ့က သူဒီလိုလူမျိုးနဲ့ ဘယ်တော့မှ ဆက်ဆံမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားခဲ့ရပြီး ဒီနေ့တော့ သူနဲ့အတူတူ စားပွဲမှာ စားနေသည်။

ဒေးဗစ်၏အထောက်အထားကို သူမသိချင်သော်လည်း သူနှင့်မရင်းနှီးသောကြောင့် မမေးခဲ့ပေ။

ညစာစားပြီးနောက် ပက်ထရစ်သည် အပေါ်ထပ်သို့ သီချင်းဆိုရန် အကြံပြုခဲ့ပြီး အားလုံးက သဘောတူခဲ့ကြသည်။

ကြယ်ရှစ်ပွင့်ဟိုတယ်တစ်ခုအနေဖြင့် Golden Leaf Hotel သည် သဘာဝအတိုင်း အရာအားလုံးရှိနေသည်။

သို့သော် ပက်ထရစ် သည် ဘီလ်ပေးဆောင်တော့မည့်အချိန်တွင် ဟိုတယ်တွင် ပွဲတစ်ခုရှိ၍ အခမဲ့ထမင်းစားရန် ၎င်းတို့၏စားပွဲကို ရွေးချယ်ထားကြောင်း သိရသည်။

ထို့အပြင် ယနေ့ဟိုတယ်တွင် ပျော်မွေ့ခဲ့ကြသည့် လှုပ်ရှားမှုများအားလုံးသည် အခမဲ့ဖြစ်ပြီး သူတို့ကိုဝမ်းသာစေသည်။ အားလုံးပေါင်းတစ်သိန်းလောက်ရှိမည်။

ထိုအချိန်တွင် ဒေးဗစ်က ဘာမှ မပြောဘဲ ပြုံးနေလိုက်သည်။

တစ်စုံတစ်ခု လွဲချော်နေသည်ဟု တာရာ တွေးမိသည်။ ဘယ်ဟိုတယ်မှာမှ ပွဲစီစဉ်သူ ဧည့်သည်တွေကို အလကားစားခွင့်မပေးပေ၊ ရှိတယ်ဆိုရင် အများဆုံးလျှော့စျေးသာပေးလိမ့်မည်။

အထူးသဖြင့် ဒီလိုအဆင့်မြင့်ဟိုတယ်မျိုးပေါ့။ဘယ်သူက တစ်သိန်းဖိုး အလကားကျွေးမှာလဲ။ အိပ်မက်မက်နေလိုက်။ သို့သော် ၎င်းသည် သူမ၏ ကနဦးသံသယကို အတည်ပြုခဲ့သည်။

ဒေးဗစ်သည် အဆင်းအတန်းမြင့်သောသူတစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ဒေးဗစ်သည် သူတို့ကို ပြောပြရန် အစီအစဉ်မရှိသောကြောင့် သူမသည် ၄င်းကို ဖော်ထုတ်မည်မဟုတ်ပေ။

စာစဥ် ၂ End