အခန်း (၄၆-၆၀)

Chapter 46

အဲဒါက နာမည်ကြီး မာရီကန့် မဟုတ်ဘူးလား။

လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က မစ္စတာဂိုမက်ဇ်က ၎င်း၏ရုပ်ရှင်တွင် မာရီကန့်ပါမည်ဖြစ်ပြီး ထိုရုပ်ရှင်တွင်တာရာ ကို အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်အဖြစ်သရုပ်ဆောင်စေလိုကြောင်း ပြောကြားသည်ကို သူကြားသိခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း တာရာ က သူ့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

ဒေးဗစ်သည် သူကိုဒီမှာတွေ့ရမယ်လို့ ထင်မထားပေ။

သို့သော် သူမသည် ရုပ်မြင်သံကြား မှာလိုတောက်ပြောင်ပြီး လှပနေခြင်းမရှိပေ။

သူမ၏ ဘယ်ဘက်ပါးသည် အနည်းငယ်နီပြီး ရောင်ရမ်းနေသည်။ ဒေးဗစ်ထိုင်နေတဲ့နေရာကနေတောင် ကြားလိုက်ရသည့်ပါးရိုက်သံကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

ဒေးဗစ်သည် ထိုစဉ်က မာရီကို နှစ်သက်ခဲ့သည်။ သူမသည် ရုပ်မြင်သံကြားရှိုးများနှင့် ရုပ်ရှင်များစွာတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး Geek Conqueror အဖြစ် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။ အဲဒီတုန်းက ဒေးဗစ်ဟာသူမရဲ့ ပရိသတ်တွေထဲက တစ်ယောက်ပါ။

အခု သူကြိုက်ခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားမကို ကြည့်လိုက်တော့ ဒေးဗစ်သိပ်စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

အမှန်စင်စစ်၊ နွမ်းပါးသူများအတွက် အလွန်လှပပြီး အေးမြသောပုံပေါက်သော နတ်ဘုရားမများသည် ထိုချမ်းသာသောသူဌေးကြီးများအတွက် ကစားစရာများသာဖြစ်သည်။

သူမကို အခွင့်ကောင်းယူ၊ ပါးရိုက်ခံရပြီး သူ့နောက်ကို နာခံစွာ လိုက်ခဲ့ရသေးသည်။

မာရီသည် သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့်အနည်းငယ် နီမြန်းနေသော မျက်နှာကို ထိလိုက်ကာ တိုးတိုးလေး ရှိုက်ငိုနေသည်။

သူမ ဝမ်းနည်းသလို ခံစားရသည်။ အခုပဲ ဒီလူက သူမရဲ့ ရင်ဘတ်နဲ့ အောက်ပိုင်းကို ထိသွားသည်။ သူ့ကို တားဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ပါးရိုက်ခံရသည်။

သို့သော်လည်း သူမ၏ အေးဂျင့်က သူမအား ဤလူများကို ဒေါသထွက်စေလျှင် သူမ၏ အနာဂတ် ပျက်သုဉ်းသွားလိမ့်မည်ဟုပြောသောကြောင့် သူမ ထွက်မသွားဝံ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမအဆုံးသတ်သွားရုံသာမက သူ့နောက်က ကုမ္ပဏီလည်း အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ဤနေရာတွင်သာရပ်နေနိုင်ပြီး သူ့ဒေါသကို ဖြေဖျောက်နိုင်သည်၊

"ဂျွန် မင်းဒါကိုရပ်နိုင်မလား"ဟာ့ က မျက်ခုံးပင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဂရင်း ဝင်မပါပါနဲ့။ငါသူမကို အကြိမ်အနည်းငယ်ပဲထိတွေ့ခဲ့တာကိုသူမက အလွန်အပြစ်ကင်းသော ဟန်ဆောင်နေတယ်။ နားထောင်ပါ၊ မာရီ၊ မင်းဒီညငါ့ကိုစောင့်မနေရင် မနက်ဖြန် မင်းရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ငါဖျက်စီးမယ်!"

“တောင်းပန်ပါတယ် မစ္စတာယော့” မာရီက တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည် ။

"တောင်းပန်ပါတယ်? တောင်းပန်တာကိုငါကဘာလုပ်ရမှာလဲ။ ရေချိုးပြီးပြီး ဒီည ငါ့ကို စောင့်နေကြားလား"

"တောင်းပန်ပါတယ် မစ္စတာယော့"

"မင်းငါပြောတာကြားလားလို့မေးနေတယ်"

“မစ္စတာ ယော့ ကျမ.. "

"မင်း အရိုက်ခံချင်နေတာလား။"

ဂျွန်ကပြောပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ မာရီကို ထပ်ရိုက်ဖို့လုပ်သည်။

မာရီသည် သူ့ကို ကြောက်သောကြောင့် သူမ မလှုပ်ရဲပေ။

သို့သော်လည်း ပါးရိုက်ချက်သည် မာရီ၏ မျက်နှာပေါ် မကျရောက်ခဲ့ပေ။

တစ်ဖက်မှာထိုင်နေတဲ့ ဒေးဗစ်က ဒါကိုထိုင်မကြည့်တော့နိုင်တော့ပေ။ သူမသည် သူကြိုက်ခဲ့ဖူးသောနတ်ဘုရားမဖြစ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် သူ့ရှေ့တွင် ပါးရိုက်ခံရသည်ကို မကြည့်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် မာရီ၏ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ဂျွန်၏ပါးရိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် သူ့လက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဂျွန်လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကိုတားဖို့ သတ္တိရှိမယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ပေ။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ ကလေး။ မင်းဘယ်လို တော်စွက်ဖက်ရဲတာလဲ။ အသက်ရှင်ရတာ ပင်ပန်းနေပြီလား"

"မင်းနာမည်က ဂျွန် ဟုတ်တယ်ဟုတ်။ မိန်းမတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုတောင်ပါးရိုက်နိုငတာ်လဲ။ မင်း ယောက်ျားရောဟုတ်သေးလား" သူတို့နှစ်ဦး ရန်ဖြစ်ခါနီးတွင်၊ဟာ့သည် သူတို့ကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ရပ်လိုက်ပြီး "ဂျွန်၊ ဒေ့ဗ်ကငါတို့မိသားစတွေပါ၊ ရန်မဖြစ်ပါနဲ့"

'F*ck ဘယ်သူက သူနဲ့ မိသားစုဖြစ်ချင်တာလဲ။ ငါသူ့ကိုတောင်သိလို့လား?" ဂျွန်က မခိုးမခန့် မေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဂျွန်၏နားထဲသို့ တိုးတိုးလေးဝင်ပြောသည်။

လွန်ခဲ့သည့်တစ်စက္ကန့်မှ ဂျွန်၏ မနှစ်မြို့ဖွယ်အမူအရာသည် ယခုအခါတွင် ကြီးမားသော အပြုံးဖြင့် အစားထိုးလာသည်။ "အိုး၊ အဲဒါ ဒေ့ဗ်ပဲ! ဆောရီးပါပဲ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါတို့က မိသားစုပါ။ မင်းဒီကြက်မကို မင်းမျက်စိကျလို့ရှိလို့ မင်းကိုငါပေးလိုက်မယ်" ဂျွန်က ရက်ရက်ရောရောပြောလိုက်သည်။ အခုလေးတင်ပဲ၊ ဒေးဗစ်ဟာ သာမန်အဖွဲ့ဝင်ကနေ အဆင့်မြင့်မားတဲ့အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့အတွက် ၁၁ ဘီလီယံသုံးစွဲခဲ့တယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

ဂျွန် သည် အလယ်အလတ်တန်းစားအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထိပ်တန်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသည် သူ့ထက်တစ်ဆင့်မြင့်သည်။

ထို့အပြင်၊ ဒေးဗစ်သည် ၎င်း၏အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ၁၁ ဘီလီယံကို တိုက်ရိုက်သုံးစွဲခဲ့သည်။ SCC ကို လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုသို့ဖြစ်မလာခဲ့ဖူးပါ။ သို့သော် လူနှစ်ဦးသည် အလယ်တန်းအဆင့်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ၁ ဘီလီယံသုံးစွဲခဲ့သည်။

သူ့အဆင့်အတန်းကို အဆင့်မြှင့်ဖို့ ငွေအများကြီးသုံးဖို့ သတ္တိရှိကတည်းက သူ့မှာ ငွေဘယ်လောက်ရှိလဲ။ ဤချမ်းသာမှုအဆင့်သည် အထက်တန်းစားများနှင့် မယှဉ်နိုင်တော့ပါ။ ဒေးဗစ်သည် ဂျွန်စော်ကားရန် မတတ်နိုင်လောက်အောင် ချမ်းသာသော မိသားစုမှ ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

ယော့သည် အရှုံးကို ဝန်ခံစပြုလာသောကြောင့် ဒေးဗစ်သည် ထိုကိစ္စကို ဆက်မလုပ်ဆောင်တော့ပါ။

အားလုံးထိုင်ပြီး စကားစမြည်ပြောကြသည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးသည် ဒေးဗစ်နှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းရှိလိုသောကြောင့် သူတို့အားလုံး ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။

ဒီအချိန်မှာ မာရီက သူ့နောက်မှာ တချိန်လုံး ရပ်နေခဲ့သည်။

နာမည်ကြီး မာရီကန့် မဟုတ်ဘူးလား။

လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က မစ္စတာဂိုမက်ဇ်က ၎င်း၏ရုပ်ရှင်တွင် မာရီကန့်ပါမည်ဖြစ်ပြီး ထိုရုပ်ရှင်တွင်တာရာ ကို အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်အဖြစ်သရုပ်ဆောင်စေလိုကြောင်း ပြောကြားသည်ကို သူကြားသိခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း တာရာ က သူ့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

ဒေးဗစ်သည် သူကိုဒီမှာတွေ့ရမယ်လို့ ထင်မထားပေ။

သို့သော် သူမသည် ရုပ်မြင်သံကြား မှာလိုတောက်ပြောင်ပြီး လှပနေခြင်းမရှိပေ။

သူမ၏ ဘယ်ဘက်ပါးသည် အနည်းငယ်နီပြီး ရောင်ရမ်းနေသည်။ ဒေးဗစ်ထိုင်နေတဲ့နေရာကနေတောင် ကြားလိုက်ရသည့်ပါးရိုက်သံကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

ဒေးဗစ်သည် ထိုစဉ်က မာရီကို နှစ်သက်ခဲ့သည်။ သူမသည် ရုပ်မြင်သံကြားရှိုးများနှင့် ရုပ်ရှင်များစွာတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး Geek Conqueror အဖြစ် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။ အဲဒီတုန်းက ဒေးဗစ်ဟာသူမရဲ့ ပရိသတ်တွေထဲက တစ်ယောက်ပါ။

အခု သူကြိုက်ခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားမကို ကြည့်လိုက်တော့ ဒေးဗစ်သိပ်စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

အမှန်စင်စစ်၊ နွမ်းပါးသူများအတွက် အလွန်လှပပြီး အေးမြသောပုံပေါက်သော နတ်ဘုရားမများသည် ထိုချမ်းသာသောသူဌေးကြီးများအတွက် ကစားစရာများသာဖြစ်သည်။

သူမကို အခွင့်ကောင်းယူ၊ ပါးရိုက်ခံရပြီး သူ့နောက်ကို နာခံစွာ လိုက်ခဲ့ရသေးသည်။

မာရီသည် သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့်အနည်းငယ် နီမြန်းနေသော မျက်နှာကို ထိလိုက်ကာ တိုးတိုးလေး ရှိုက်ငိုနေသည်။

သူမ ဝမ်းနည်းသလို ခံစားရသည်။ အခုပဲ ဒီလူက သူမရဲ့ ရင်ဘတ်နဲ့ အောက်ပိုင်းကို ထိသွားသည်။ သူ့ကို တားဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ပါးရိုက်ခံရသည်။

သို့သော်လည်း သူမ၏ အေးဂျင့်က သူမအား ဤလူများကို ဒေါသထွက်စေလျှင် သူမ၏ အနာဂတ် ပျက်သုဉ်းသွားလိမ့်မည်ဟုပြောသောကြောင့် သူမ ထွက်မသွားဝံ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမအဆုံးသတ်သွားရုံသာမက သူ့နောက်က ကုမ္ပဏီလည်း အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ဤနေရာတွင်သာရပ်နေနိုင်ပြီး သူ့ဒေါသကို ဖြေဖျောက်နိုင်သည်၊

"ဂျွန် မင်းဒါကိုရပ်နိုင်မလား"ဟာ့ က မျက်ခုံးပင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဂရင်း ဝင်မပါပါနဲ့။ငါသူမကို အကြိမ်အနည်းငယ်ပဲထိတွေ့ခဲ့တာကိုသူမက အလွန်အပြစ်ကင်းသော ဟန်ဆောင်နေတယ်။ နားထောင်ပါ၊ မာရီ၊ မင်းဒီညငါ့ကိုစောင့်မနေရင် မနက်ဖြန် မင်းရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ငါဖျက်စီးမယ်!"

“တောင်းပန်ပါတယ် မစ္စတာယော့” မာရီက တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည် ။

"တောင်းပန်ပါတယ်? တောင်းပန်တာကိုငါကဘာလုပ်ရမှာလဲ။ ရေချိုးပြီးပြီး ဒီည ငါ့ကို စောင့်နေကြားလား"

"တောင်းပန်ပါတယ် မစ္စတာယော့"

"မင်းငါပြောတာကြားလားလို့မေးနေတယ်"

“မစ္စတာ ယော့ ကျမ.. "

"မင်း အရိုက်ခံချင်နေတာလား။"

ဂျွန်ကပြောပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ မာရီကို ထပ်ရိုက်ဖို့လုပ်သည်။

မာရီသည် သူ့ကို ကြောက်သောကြောင့် သူမ မလှုပ်ရဲပေ။

သို့သော်လည်း ပါးရိုက်ချက်သည် မာရီ၏ မျက်နှာပေါ် မကျရောက်ခဲ့ပေ။

တစ်ဖက်မှာထိုင်နေတဲ့ ဒေးဗစ်က ဒါကိုထိုင်မကြည့်တော့နိုင်တော့ပေ။ သူမသည် သူကြိုက်ခဲ့ဖူးသောနတ်ဘုရားမဖြစ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် သူ့ရှေ့တွင် ပါးရိုက်ခံရသည်ကို မကြည့်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် မာရီ၏ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ဂျွန်၏ပါးရိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် သူ့လက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဂျွန်လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကိုတားဖို့ သတ္တိရှိမယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ပေ။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ ကလေး။ မင်းဘယ်လို တော်စွက်ဖက်ရဲတာလဲ။ အသက်ရှင်ရတာ ပင်ပန်းနေပြီလား"

"မင်းနာမည်က ဂျွန် ဟုတ်တယ်ဟုတ်။ မိန်းမတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုတောင်ပါးရိုက်နိုငတာ်လဲ။ မင်း ယောက်ျားရောဟုတ်သေးလား" သူတို့နှစ်ဦး ရန်ဖြစ်ခါနီးတွင်၊ဟာ့သည် သူတို့ကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ရပ်လိုက်ပြီး "ဂျွန်၊ ဒေ့ဗ်ကငါတို့မိသားစတွေပါ၊ ရန်မဖြစ်ပါနဲ့"

'F*ck ဘယ်သူက သူနဲ့ မိသားစုဖြစ်ချင်တာလဲ။ ငါသူ့ကိုတောင်သိလို့လား?" ဂျွန်က မခိုးမခန့် မေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဂျွန်၏နားထဲသို့ တိုးတိုးလေးဝင်ပြောသည်။

လွန်ခဲ့သည့်တစ်စက္ကန့်မှ ဂျွန်၏ မနှစ်မြို့ဖွယ်အမူအရာသည် ယခုအခါတွင် ကြီးမားသော အပြုံးဖြင့် အစားထိုးလာသည်။ "အိုး၊ အဲဒါ ဒေ့ဗ်ပဲ! ဆောရီးပါပဲ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါတို့က မိသားစုပါ။ မင်းဒီကြက်မကို မင်းမျက်စိကျလို့ရှိလို့ မင်းကိုငါပေးလိုက်မယ်" ဂျွန်က ရက်ရက်ရောရောပြောလိုက်သည်။ အခုလေးတင်ပဲ၊ ဒေးဗစ်ဟာ သာမန်အဖွဲ့ဝင်ကနေ အဆင့်မြင့်မားတဲ့အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့အတွက် ၁၁ ဘီလီယံသုံးစွဲခဲ့တယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

ဂျွန် သည် အလယ်အလတ်တန်းစားအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထိပ်တန်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသည် သူ့ထက်တစ်ဆင့်မြင့်သည်။

ထို့အပြင်၊ ဒေးဗစ်သည် ၎င်း၏အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ၁၁ ဘီလီယံကို တိုက်ရိုက်သုံးစွဲခဲ့သည်။ SCC ကို လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုသို့ဖြစ်မလာခဲ့ဖူးပါ။ သို့သော် လူနှစ်ဦးသည် အလယ်တန်းအဆင့်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ၁ ဘီလီယံသုံးစွဲခဲ့သည်။

သူ့အဆင့်အတန်းကို အဆင့်မြှင့်ဖို့ ငွေအများကြီးသုံးဖို့ သတ္တိရှိကတည်းက သူ့မှာ ငွေဘယ်လောက်ရှိလဲ။ ဤချမ်းသာမှုအဆင့်သည် အထက်တန်းစားများနှင့် မယှဉ်နိုင်တော့ပါ။ ဒေးဗစ်သည် ဂျွန်စော်ကားရန် မတတ်နိုင်လောက်အောင် ချမ်းသာသော မိသားစုမှ ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

ယော့သည် အရှုံးကို ဝန်ခံစပြုလာသောကြောင့် ဒေးဗစ်သည် ထိုကိစ္စကို ဆက်မလုပ်ဆောင်တော့ပါ။

အားလုံးထိုင်ပြီး စကားစမြည်ပြောကြသည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးသည် ဒေးဗစ်နှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းရှိလိုသောကြောင့် သူတို့အားလုံး ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။

ဒီအချိန်မှာ မာရီက သူ့နောက်မှာ တချိန်လုံး ရပ်နေခဲ့သည်။

Chapter 47

ဒေးဗစ် သည် Lake Heart Club တွင်တစ်နေ့ခင်းလုံးလူတိုင်းနှင့် အကြောင်းအရာများစွာကို ပြောဆိုခဲ့သည်။ ထို့နောက် ညနေပိုင်းတွင် အခြားသူများနှင့် လမ်းခွဲခဲ့သည်။

Lake Heart Club မှ ထွက်ပြီးနောက် ဒေးဗစ် သည် ၎င်း၏ လစ်မစ်တက်အဲဒီရှင် Bugatti Veyron ကို ၎င်း၏ ယခင်နတ်ဘုရားမ မာရီ နှင့်အတူ ဟီလ်တန် ဟိုတယ်သို့ မောင်းနှင်ခဲ့သည်။

ကားထဲတွင်။

“မစ္စတာ လစ်ဒဲလ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!" မာရီက ကျေးဇူးတင်စွာပြောလိုက်သည်။

ဒေးဗစ်ကြောင့်သာမဟုတ်ရင်၊ ယော့ဟန်လက်အောက်မှာ သူ့နာမည်ပျက်သွားပြီးအဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်။

ဂျွန်သည် ထိုစွမ်းရည်ရှိမရှိကို သူမ တစ်ခါမှသံသယမရှိခဲ့ပေ။

သူ့ သူဌေးတောင် ဒီလူကို ကြောက်ရသည်။

ဒေးဗစ်၏ဘေးဘက်တစ်ခြမ်းကို ကြည့်ရန် ခေါင်းကို အနည်းငယ်လှည့်ကြည့်ကာ ကြည့်လိုက်မိတော့သူမစွဲလန်းမိသွားသည်။

ဒေူဗစ်၏အသွင်အပြင်၊ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ပင်ကိုယ်စရိုက်တို့သည် ကြီးမြတ်လှသည့်အပြငရှိသည်။ထို့အပြင်သူ့တွင် ကြောက်လန့်ဖွယ်နောက်ခံရှိသေးသည်။

ဒီလူက ညကောင်းကင်က ကြယ်လေးလိုပါပဲ။ သူဘယ်သွားသွားအတောက်ပဆုံးပုံစံဖြစ်မှာပါ။

ထူးထူးခြားခြားသူ့လိုယောက်ျားတစ်ယောက်အတွက် ဘယ်လိုမိန်းမမျိုးက လိုက်ဖက်မှာလဲလို့ သူမ တွေးနေမိသည်။

သူနှင့် အဆင့်တူသော အမျိုးသမီးများသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

မာရီသည် သူမ၏အတွေးကို သူမ၏နှလုံးသားအောက်ခြေတွင်သာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

“ရပါတယ် ဒါက အသေးအမွှားကိစ္စပဲ။ မစ္စကန့် မင်းရဲ့ ရုပ်ရှင်တွေကို ငါကြိုက်တယ်” လို့ ဒေးဗစ်က ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လား? မစ္စတာလစ်ဒဲလ် မင်း ငါ့ရုပ်ရှင်တွေကို တကယ်ကြိုက်တာလား" မာရီက အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

ဒေးဗစ်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော သူဌေးကြီးက သူမကို အာရုံစိုက်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ခဲ့ပေ။

ဒါက သူမကို အံ့အားသင့်စေသည်။

ဒေးဗစ်အံ့ဩသွားသည်။

'အဲဒါကို မင်းတကယ် အံ့သြနေတာလား။

'မင်းက Geek Conqueror အသစ်နဲ့ တက်လာတဲ့ ကြယ်လေးပွင့်ထဲက တစ်ယောက်ပါ။

'မင်းရဲ့ရုပ်ရှင်တွေကို ငါကြိုက်တာ ထူးဆန်းလို့လား။

'ငါ့ရဲ့ တက္ကသိုလ်က လူတော်တော်များများက မင်းရဲ့ရုပ်ရှင်တွေကို သဘောကျတယ်။

'မင်းရဲ့ရုပ်ရှင်တွေတင်မကဘူး၊ ငါ့အိပ်ဆောင်ထဲမှာ မင်းရဲ့ရေကူးဝတ်စုံနဲ့ ပိုစတာနှစ်ခုတောင် ရှိသေးတယ်။'

သို့သော် ထိုကိစ္စကို သူမအား မပြောနိုင်ပေ။

"ဟုတ်တယ် ငါအရမ်းကြိုက်တယ်"

“မစ္စတာ လစ်ဒဲလ်၊ သူတို့ထဲက ဘယ်တစ်ခုကို အကြိုက်ဆုံးလဲ။" မာရီက မေးလိုက်သည်။ ။

“အကြိုက်ဆုံးက…”

စကားဝိုင်းအလယ်တွင် ဒေးဗစ်၏ ဖုန်းမြည်လာသည်။

ကားကို လမ်းဘေးမှာ ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ညီမဝမ်းကွဲ လီလီဆက်တာကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

သူဖုန်းကိုင်ပြီးနောက် “ဟေး လီလီ၊ ငါ အခု လိဒ်မြို့မှာ ငါမင်းကို မကြာခင်လာရှာမယ်။"

"ဒေ့ဗ်၊ ငါ Dazzling KTV မှာ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကိုလာကယ်ပါဦူ။ ဆေးသောက်ပြီး မူးနေပြီထင်တယ်” လီလီ၏ အားနည်းသော အသံသည် ဖုန်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒေးဗစ်သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး ဤကိစ္စ၏လေးနက်မှုကို ချက်ချင်းသဘောပေါက်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့တည်နေရာကို ပို့ပေးပါ။ ငါချက်ချင်းလာခဲ့မယ်။ နေပါဦး။"

ဒေးဗစ်ပြောပြီးနောက် လှည့်၍ မာရီအား “မစ္စ ကန့်တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ့မှာအရေးပေါ်ကိစ္စရှိလို့ မင်းဘာသာမင်းသွားနိုင်မလား..."

ဒေးဗစ် အလျင်စလိုဖြစ်နေကြောင်း မာရီကသိသဖြင့် “မင်းမှာ အရေးတကြီးကိစ္စတစ်ခုခုရှိရင်သွားပါ။ငါတည်းခိုတဲ့ဟိုတယ်က ရှေ့မှာ လမ်းလျှောက်သွားလို့ရတယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မစ္စကန့်။ နောက်တစ်ခါညစာဝယ်ကျွေးပါ့မယ်။" မာရီ ဒေးဗစ် ၏ ကားပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် ၊ ဒေးဗစ်သည် အရှိန်မြှင့်ကာ မောင်းသွားလိုက်သည်။

သူ့ကားမောင်းကျွမ်းကျင်မှု ညံ့ဖျင်းမှာကို စိုးရိမ်သောကြောင့် မောင်းနှင်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ ခမ်းနားသောအမှတ်၁၀မှတ်ကို ထည့်သွင်းပြီး ကျွမ်းကျင်အဆင့်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့သည်။

မာရီသည် ထိုနေရာတွင် မတ်တပ်ရပ်ကာ ဒေးဗစ်ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူမက စိတ်ပျက်စွာ ညည်းညူရင်း “သူကိုဆက်သွယ်ဖို့ ဖုန်းနံပါတ်တောင် မထားသွားဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူက ငါ့ကို ညစာ ဝယ်ကျွေးမယ်လို့ ပြောနေတယ်။ ဘယ်လောက်တောင် မရိုးသားတာလဲ!"

သို့သော်လည်း သူမ၏ အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းပြီးပြီဟု သတိရသောအခါတွင် သူမသည် ရွှင်မြူးသွားပြန်သည်။ ထို့နောက် လွယ်အိတ်ထဲမှ နေကာမျက်မှန်နှင့် ဦးထုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဝတ်ပြီးသည်နှင့် သူမသည် ဟီလ်တန် ဟိုတယ်ဆီသို့ စတင်လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

Chapter 48

Dazzling KTV ရှိ သီးသန့်ခန်း

လီလီသည် ဒေးဗစ်ကို ဖုန်းဆက်ပြီး အိမ်သာထဲတွင် ပုန်းနေသည်။

အပန်းဖြေဖို့ သူငယ်ချင်းတချို့နဲ့ KTV ကို လာချင်ခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ပဲ သူတို့ တက္ကသိုလ်ကလူအချို့ရောက်လာသည်။ အဆုံးမှာတော့ လူတိုင်းဟာ အတူတူ သီးသန့်ခန်းထဲကို ပျော်ပျော်ပါးပါး ဝင်သွားကြသည်။

နောက်တော့ ကြုံရာကျပန်းလူတချို့ ရောက်လာသည်။

ဤသို့ဖြင့် လူအနည်းငယ်သာ စုဝေးရာမှ လူဆယ်ဦးကျော် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူမသည် ၎င်းတို့အများစုကို မသိခဲ့ပေ။

သူမနှင့် သူမ၏ သူငယ်ချင်းများက ထွက်ခွာရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း အတားခံခဲ့ရသည်။ အဆုံးတွင် သူတို့သည် အားနည်းသောမိန်းကလေးများသာဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်တွင် ယောက်ျားလေး ခုနစ်ယောက်မှ ရှစ်ယောက်ရှိသည်။

ယောက်ျားလေးတွေက သူတို့ကို ခွင့်မပြုရင် ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် မိန်းကလေးများသည် သနားကြင်နာစွာ တောင်းပန်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာခွင့် ရခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် အရင်ဆုံး အရက်တစ်ခွက်စီ သောက်ခဲ့ရသည်။ မိန်းကလေးတွေက ရွေးချယ်စရာမရှိလို့ အရက်သောက်ပြီးတာနဲ့ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားချင်ကြသည်။

သို့သော်လည်း လီလီသည် အရက်သောက်ပြီးနောက်တွင် မူးဝေလာပြီး ခန္ဓာကိုယ် အားနည်းလာသည်။ သူမသည် ထက်မြက်သောကြောင့် သူမ ဆေးမိနေမှန်း သူမ သိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အိမ်သာတက်ရန် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူမ ဦးနှောက်ကို အလုပ်ပေးပြီးနောက်၊ သူမသည် ယနေ့ လိဒ်မြို့သို့ လာမည်ဟု ပြောသောဒေးဗစ်ကြောင့် ဒေးဗစ်ကိုသာ ဖုန်းခေါ်ဆိုနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ဒေးဗစ်ကို မြန်မြန်လာစေရန်သာ ဆန္ဒရှိတော့သည်။ မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာကို သူမတွေးတောင် မတွေးရဲတော့ပေ။

ဒေးဗစ်သည် Dazzling KTV ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းနှင်လာသည်။ သို့သော် သူသည် မြို့ထဲ၌ ရှိနေသောကြောင့် အမြန်မမောင်းနိုင်ပေ။

သူက အကွာအဝေးကို ကြည့်ပြီး ဒီအရှိန်နဲ့ ဆက်မောင်းရင် မိနစ် ၂၀ လောက် လိုမယ်လို့တွက်လိုက်သည်။ လီလီသည် ထိုမျှကြာအောင် ထိန်းထားနိုင်ပါ့မလား မသိပေ။

ဒါနဲ့ သူက ဟာ့ ကို ခေါ်လိုက်သည်။

"ဟေး ဒေ့ဗ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟာ့ ၏ အသံသည် ဖုန်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟာ့၊ Dazzling KTV ရဲ့ သူဌေးကို သိလား။ မင်းငါ့ကိုဆက်သွယ်ပေးလို့ရမလား" ဒေးဗစ်က စိုးရိမ်တကြီးမေးလိုက်သည်။ "Dazzling KTV လား? သိပြီ အန်ဒီကDazzling ရဲ့ သူဌေးပဲ မင်းကိုသူ့နံပါတ်ပေးမယ် ..."

ဟာ့ စကားမဆုံးခင် ဒေးဗစ် က ဖုန်းကို ချလိုက်သည်။ ရှင်းပြဖို့ သူ့မှာ အချိန်အများကြီး မရှိပေ။

ဖုန်းချပြီးနောက် အန်ဒီ ကိုဖုန်းဆက်သည်။

"ဒေ့ဗ်?"

“အန်ဒီ၊ နားထောင်ပါ၊ ငါ့ညီမဝမ်းကွဲက Dazzling ရဲ့Earth Private Room မှာ ရှိနေပြီး၊ သူမကဆေးထမိထားတယ်။ ငါဒီကိုအပြေးအလွှားရောက်နေပေမယ့်မိနစ် ၂၀လောက်လိုလိမ့်မယ်။ ဒီလောက်ကြာအောင် ထိန်းထားနိုင်မလား မသိဘူး။ Dazzling ရဲ့ မန်နေဂျာကို အရင်ဂရုစိုက်ခိုင်းလို့ရမလား"

ဒေးဗစ်စကားပြီးသောအခါ အန်ဒီသည် လေးနက်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

"ဒေ့၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒါကို မင်းအတွက် ငါဂရုစိုက်ပေးမယ်။ မင်းညီမဝမ်းကွဲကို ထိခိုက်အောင် ငါခွင့်မပြုဘူး။”

အန်ဒီ ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် Dazzling ၏မန်နေဂျာကို ချက်ချင်းဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

မန်နေဂျာက ဖုန်းခေါ်ပြီးနောက်တွင် လုံခြုံရေးအစောင့် အယောက် ၂၀ ကျော်ကို Earth Private Room သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ဒေ့ဗ် မင်းဘယ်မှာလဲ မြန်မြန်… သူတို့ အခု တံခါးလာခေါက်နေတာ” လီလီက ငိုရှိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။ လီလီ၊ မကြောက်ပါနဲ့။ မကြာခင် မင်းကို ကယ်တင်မယ့်သူ ရောက်လာလိမ့်မယ်။ နောက်ထပ် ၅မိနစ်ကြာအောင်တောင့်ထားပါ။ မဟုတ်ဘူး၊ ၂ မိနစ်။ ၂ မိနစ်အတွင်း မင်းကို ကယ်တင်မယ့်သူတစ်ယောက်ရောက်လာလိမ့်မယ်။"

"ဒေ့ဗ် ငါအရမ်းကြောက်တယ်...မြန်မြန်..."

ဒိုင်း!

လီလီ စကားမဆုံးခင် အိမ်သာတံခါးကို တစ်စုံတစ်ယောက်မှ အတင်းတွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ ဒီလောက်ကြာနေတာလဲ။ မင်းသူငယ်ချင်းတွေက မင်းကိုစောင့်နေတယ်!"

ထူးဆန်းသောလူတစ်ယောက်၏အသံကို ဒေ့ဗ်ကြားလိုက်ရသည်။

“အာ! မင်းကိုငါမသိဘူး! မလာနဲ့!"

ဖုန်းထဲမှာ ဘာအသံမှ မကြားရတော့ပေ။

"F*ck!"

ဒေးဗစ်က ဆဲလိုက်သည်။

အခုတော့ သူ ဒေါသတွေ ဆူပွက်နေပြီ။

လီလီကို သူ့ညီမဟု မှတ်ယူထားသည်။

သူ့နေရာမှာ နှစ်နှစ်လောက်နေခဲ့ပြီး သူ့မိသားစုက သူ့အပေါ် ကောင်းသည်။ အရင်က သူ့ကို အပြင်လူတစ်ယောက်လို မဆက်ဆံဖူးပေ။

လီလီ၏အစ်ကိုမွေးသည့်တိုင် သူ့အဒေါ်နှင့်ဦးလေးသည် ဒေးဗစ်ကို သားကဲ့သို့ပင် ဆက်ဆံခဲ့သေးသည်။

သူ့ရှေ့မှာ လီလီ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် သူ့အဒေါ်နဲ့ ဦးလေးကို သူဘာပြောရမလဲ။

သို့သော် ယခုတော့ သူ ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်နေသည်။

အန်ဒီ သည် သူ့စကားအတိုင်းတည်ရန်သာ သူမျှော်လင့်နိုင်သည်။

Chapter 49

သူ့ညီမဝမ်းကွဲ လီလီ ရဲ့ အော်သံကြားပြီးနောက်ဒေးဗစ်ဘာမှဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ကားပေါ်မှာ လမ်းတွေအများကြီးရှိရင်တောင်မှ ကျော်တက်သွားသည်။

သူသည် အခြားကားတစ်စီးကို ဖြတ်သွားကာ အကြိမ်အနည်းငယ် တိုက်မိလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကျွမ်းကျင်သော ယာဉ်မောင်းကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် ၎င်းတို့ကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

Dazzling KTV ရှိ Earth Private Room တွင်။

ဝေါလီ လီယိုနာ့ က အိမ်သာတံခါးကို ခေါက်နေသည်။

လီလီ ဝင်လာပြီးနောက် အပြင်မထွက်သေးပေ။ မူးယစ်ဆေးက အခုမှ အလုပ်ဖြစ်သင့်ပြီး သူတို့အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ။

လီလီလို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ဂျူနီယာလေးတစ်ယောက်ကို သူ့ပိုင်တော့မယ်ဆိုတာကို တွေးလိုက်တဲ့အခါ ဝေါလီ က အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူက ဒီည နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်အတွက်ပဲ အချိန်နဲ့ အားစိုက်ထုတ်ပြီး စီစဉ်ခဲ့သည်။

ကြိမ်ဖန်များစွာ ခေါက်သော်လည်း တုံ့ပြန်မှု မရရှိခဲ့ပေ။

ဝေါလီ က မစောင့်ချင်တော့ဘဲ တံခါးကို တိုက်ရိုက်ဖွင့်လိုက်သည်။

လီလီကို ဖုန်းထဲမှာတွေ့လိုက်တဲ့အခါ ဝေါလီ က အမြန်အား ဖုန်းချဖို့ ဖုန်းကို လုယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် လီလီ၏လက်ကိုဆွဲကာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

လီလီကို အိမ်သာမှဆွဲထုတ်ပြီးနောက် အခြားသူများသည် ၎င်းတို့၏ပစ်မှတ်များကို စတင်အရေးယူလာသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

ဝေါလီ က မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လီလီကို အနောက်ကနေ တိုက်ရိုက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

လီလီ ဆေးသောက်ပြီးကတည်းက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပျော့ညံ့ပျော့ပျောင်းလာသည်။ သူမသည် လုံးဝ ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ပေ။ သူမသည် မကြမ်းတမ်းသော်လည်း အရွယ်ရောက်ပြီးသူအား မည်သို့အနိုင်ယူနိုင်မည်နည်း။

သူမသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေခဲ့သည်။

သူမကို သီးသန့်အခန်းသို့ ပြန်ခေါ်သွားပြီးနောက်တွင် သူမ၏သူငယ်ချင်းများက အခြားအမျိုးသားများ၏ နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်ကို သူမတွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့သည် သတိရှိသော်လည်း စွမ်းအင်တစ်အောင်စတောင် မထုတ်နိုင်ဘဲ အခွင့်ရေးယူခံနေကြရသည်။

လီလီသည် သူကိုယ်တိုင်အပါအဝင် လူတိုင်း၏ ကံကြမ္မာကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

သူမကို ဆွဲထုတ်တဲ့လူက သူမကို နောက်ကနေ လှမ်းဆွဲထားသည်။ သူမသည် သူ့ကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်သော်လည်း အသုံးမဝင်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် Earth Private Room ၏ တံခါးကို အပြင်ဘက်မှ တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လုံခြုံရေးအစောင့် ၂၀ ကျော်က အပြင်ဘက်မှ လျှပ်စစ်နံပါတ်တုတ်များဖြင့် ဝင်လာခဲ့သည်။

“မလှုပ်နဲ့။ တစ်ယောက်ယောက်က လှုပ်ရဲရင် မင်းခေါင်းကို ဖောက်ပစ်လိုက်မယ်"

Dazzling KTV ၏ မန်နေဂျာ မိုက်ဟော်လန်သည် တံခါးမှ ဝင်လာခဲ့သည်။

အခန်းတွင်းရှိလူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး ဘယ်သူမှ မလှုပ်ရဲကြတော့ပေ။

"မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူက မစ္စလီလီဂရက်ဂ်လဲ" မိုက် က မေးလိုက်သည်။

"ငါ! ငါပါ!"

လီလီသည် ဝေါလီ၏ ချုပ်ကိုင်မှုမှ အမြန်ထကာ မိုက်ခ်ထံ ပြေးသွားခဲ့သည်။ ဒီလူက သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ ဒေ့ဗ်ခိုင်းတဲ့လူပဲ ဖြစ်ရမယ်လို့ သူမ တွေးလိုက်သည်။

သို့သော် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း လှမ်းပြီးနောက်တွင် သူမ၏ ဒူးထောက်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

“မြန်မြန်လုပ်၊ မစ္စဂရက်ဂ် ကို ဆိုဖာပေါ် ကူညီပေးပါ၊” မိုက် က သူ့ဘေးနားက လုံခြုံရေးအစောင့်တွေကို ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် လီလီနှင့် အနီးဆုံး လုံခြုံရေး အစောင့်နှစ်ဦးက ကျော်တက်ကာ ကူညီပေးခဲ့သည်။

မိုက် က ဝေါလီဆီကို လျှောက်သွားပြီး "မင်းက တော်တော် ရဲတာပဲ ကလေး။ ငါ့နေရာမှာ ဒီလိုညစ်ပတ်တဲ့လှည့်ကွက်မျိုးကို မင်းဘယ်လိုလုပ်ရဲတာလဲ။ မင်းက သူဌေးရဲ့သူငယ်ချင်းကိုတောင် စော်ကားရဲတာလား။ မင်းကိုငါဘာလုပ်သင့်လဲပြောပါ" ဝေါလီ သည် အလွန်ကြောက်လန့်သွားပြီး မိုက် ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ကိုယ်သူ ပါးရိုက်ကာ “မိုက်၊ ငါမှားသွားပါတယ်။ ကျေးဇူးပြု၍ ငါ့ကိုသနားပါ။ ငါတို့အရင်က ညစာစားခဲ့ဖူးတယ်လေ ငါ့အဖေက တင်လီယိုနာ့ ပါ။"

သူကြောက်သွားသည်။

မိုက် သည် Dazzling KTV ၏ မန်နေဂျာသာဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် လူဆိုးဂိုဏ်းများကြားတွင် ရေပန်းစားသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

အခု သူက Dazzling KTV နောက်က သူဌေးအတွက်တောင် လုပ်နေသည်။

Dazzling KTV ၏ သူဌေးသည် အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

သူ့အဖေက ကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး တခြားပါတီတွေနဲ့ ဝေးကွာနေခဲ့သည်။

လီလီ က Dazzling KTV ရဲ့ သူဌေးရဲ့ သူငယ်ချင်းလား။

ဒီကလေးနှစ်ယောက်က သူ့ကို တော်တော်ဒုက္ခရောက်စေသည်။

သူ့ဘဝဟာ ဒီနေ့ကစပြီး ကျဆင်းသွားနိုင်တယ်လို့ ဝေါလီ က ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့အရှုပ်အထွေးထဲက မထွက်ဘဲ သူ့အဖေကိုတောင် ဒုက္ခရောက်အောင်လုပ်နိုင်သည်။

မိုက် က သူ့ကိုယ်သူ ဒေါသတကြီးနဲ့ ရိုက်နေရင်း သူ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ထိုင်နေတဲ့ ဝေါလီ ကို ကြည့်လိုက်သည်။အကယ်၍ ဤအရာသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်ကဆိုလျှင်၊ သူသည် စကားနဲ့မပြောဘဲ အကြမ်းဖက်မည်သာ။

Chapter 50

သို့သော် လက်ရှိသူဌေးအတွက် အလုပ်လုပ်ပြီးနောက်တွင် အရာများစွာကို သင်ယူခဲ့သည်။

တစ်ခါတလေမှာ အကြမ်းဖက်မှုက အရာအားလုံးကိုမဖြေရှင်းနိုင်ပါ။

ထို့အပြင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရာတွင် အကြမ်းဖက်မှုကို အသုံးပြုရန် နည်းပါးသင့်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ၎င်း၏ရှေ့မှောက်တွင် ဤလူကဲ့သို့ပင် အခြားပါတီကို ဖိနှိပ်ရန် သူ၏ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာ၊ နောက်ခံနှင့် စွမ်းရည်ကို နှစ်သက်သည်။ မိုက် ရဲ့ နာမည်ကို ကြားတာနဲ့ သူ တိုက်ရိုက် ခေါင်းငုံ့ပြီး တောင်းပန်ခဲ့သည်။

"ဒီကိုလာပါ!" မိုက် က ကျန်တဲ့သူတွေကိုကို ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ထဲက အနည်းငယ်က မဝံ့မရဲနဲ့ ဝေါလီဘေးမှာ ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်သည်။ အဲဒီနောက် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပါးရိုက်ပါတော့သည်။

ဝေါလီ က မိုက် ကို မစိန်ခေါ်ရဲဘူးဆိုရင်တော့ သူတို့လည်း သူ့ကို စိန်ခေါ်ဝံ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော လူများ၏ မျက်နှာများသည် ပါးရိုက်မှုကြောင့် ရောင်ရမ်းလာခဲ့သည်။ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွေမှာ သွေးတွေတောင် ထွက်နေပေမယ့်မရပ်တန့်ဝံ့ကြပေ။

မိုက်က သူတို့ကို အရေးယူခဲ့မယ် ဆိုရင် ပါးရိုက်မှု အနည်းငယ်လောက်နဲ့ရိုးရှင်းမှာ မဟုတ်ပါ။

“ဒါဆို လုံလောက်ပြီ။ ရပ်လိုက်တော့” လို့ မိုက် က ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်မိုက်! ကျေးဇူးတင်ပါတယ်မိုက်!” သူတို့အားလုံးသည် ကြီးမားသောဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ လွတ်မြောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ဒေးဗစ်ရောက်လာသည်။

သီးသန့်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါတွင် လျှပ်စစ်နံပါတ်တုတ်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော လုံခြုံရေးအစောင့်၂၀မ၃၀ကိုတွေ့လိုက်သည်။ထို့နောက်အခန်းအလယ်တွင် ဒူးထောက်နေသော လူအနည်းငယ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့မျက်နှာတွေ နီရဲနေပြီး သွေးတွေထွက်နေသည်။

သူတို့၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွန့်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် လီလီသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။

"လီလီ!"

"ဒေးဗစ်!" လီလီသည် ဒေ့ဗ် ကိုမြင်သောအခါ ငိုချင်လာသည်။

ဒေ့ဗ် သည် အမြန်လျှောက်လာပြီး လီလီ ကို သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။

“အခု ပြီးသွားပြီ။ အားလုံးပြီးသွားပြီ” လို့ ဒေးဗစ်သူ့ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"မင်းက မစ္စတာလစ်ဒဲလ် ဖြစ်ရမယ်။" မိုက်ကလည်း ဒေးဗစ်ကိုတွေ့လိုက်သည်။

“ဟဲလို၊ ငါက ဒေးဗစ်ပါ။ ညီမလေးကို ကယ်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

“မင်းငါ့ကို ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူး မစ္စတာလစ်ဒဲလ်ငါ့နယ်မြေမှာ ဒီလိုဖြစ်သွားတဲ့အတွက် မင်းကို တောင်းပန်ပါတယ်” ဟုမိုက်က ယဉ်ကျေးစွာပြောလိုကဩဒ်သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ အကြီးအကဲများက ကောင်းမွန်စွာ ထမ်းဆောင်ရန် တောင်းဆိုသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ ဒေးဗစ်ကို လျစ်လျူမရှုဝံ့တာတော့ သေချာပါသည်။

“မစ္စတာ လစ်ဒဲလ်၊ သူတို့နဲ့ ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ။” မိုက် က မေးလိုက်သည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိလူများသည် အသက်ရှုတောင်ဝအောင်မရှုရဲကြပေ။

ဒေးဗစ်သည် သာမန်လူမဟုတ်ကြောင်း သူတို့ပြောနိုင်သည်၊ ဒေးဗစ်သည် Dazzling KTV ၏သူဌေး၏သူငယ်ချင်းဖြစ်သည်။

ဒေးဗစ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော လူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

လီလီ မှာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် ဒီလူတွေကို ခွင့်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် လီလီ နေကောင်းလာသောကြောင့် နည်းနည်းစိတ်ပြန်ကောင်းလာသည်။

"လီလီ၊ ငါတို့ သူတို့ကို ဘာလုပ်သင့်တယ် ထင်လဲ" ဒေးဗစ်က လီလီကို မေးလိုက်သည်။

“ဒေ့၊ ငါ ဒီနေရာကို အမြန်ဆုံး ထွက်သွားချင်တယ်” လီလီက အားနည်းစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ အန်ဒီ ကိုပဲ ကိုင်တွယ်ခွင့်ပေးမယ်။" ဒေးဗစ်ပြောသလိုပဲ သူက လီလီကို ကူညီပြီး ထွက်သွားတော့မည်။

“ဒေးဗစ်၊ အဲဒါတွေက ငါ့အခန်းဖော်တွေပါ။ ငါတို့နဲ့လိုက်ခိုင်းလိုက်ပါ။"

"မင်းတို့ လမ်းလျှောက်လို့ရလား" ဒေးဗစ်က လီလီရဲ့ အခန်းဖော်တွေကို မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့” လို့ သူတို့ သုံးယောက်က တပြိုင်နက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါဆို အတူတူပြန်ကြရအောင်။"

ဒေးဗစ် ထွက်သွားပြီးနောက် မိုက် သည် ဖုန်းခေါ်ရန် သူ့ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်သည်။

"ပြီးပြီလား?" အန်ဒီ က မေးလိုက်သည်။

“ပြီးပြီ။ မစ္စတာလစ်ဒဲလ် က ထွက်သွားပြီး သူ့ညီမလည်း အဆင်ပြေပါတယ်” လို့ မိုက် က ဖြေကြားခဲ့ပါတယ်။

“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ”

"ဒါပေမယ့်၊ မစ္စတာ လစ်ဒဲလ် က သူထွက်မသွားခင် ဒီလူဆိုးတွေကို ဂရုစိုက်ခိုင်းလိုက်တယ်"

"သူတို့ကဘယ်သူတွေလဲ?"

“သူတို့က ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင်တချို့ရဲ့ ကလေးတွေဖြစ်မယ််။”

"သူတို့ကို ထောင်ထဲပို့လိုက်ပါ၊ သူတို့မိသားစုနဲ့ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်သင့်တယ်။" "ဟုတ်ကဲ့ သူဌေး!"

Chapter 51

ဒေးဗစ် သည် လီလီနှင့် သူမ၏ အခန်းဖော်များကို KTV မှ ခေါ်ဆောင်လာပြီးနောက်တွင် သူ၏ပြိုင်ကားသည် လူနှစ်ယောက်သာစီးနိုင်သည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ ကျန်တဲ့သုံးယောက်ကိုသူဘာလုပ်ရမလဲ။

နောက်ဆုံးတွင် ဒေးဗစ်သည် ၎င်းတို့အား အနီးနားရှိ ဟိုတယ်တစ်ခုသို့သာ ခေါ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ကို တစ်ယောက်တစ်ခန်းထားချင်ပေမယ့် သူတို့ကြောက်လန့်နေသေးပြီး တစ်ခန်းတည်းနေချင်ကြသည်။

ဒေးဗစ်သည် သူတို့ကို အခြေချပေးပြီးနောက် ရေချိုးရန် သူ့အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းပြီး စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်သတိရသောအခါတွင် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေသေးသည်။

ကျေးဇူးပဲ၊ သူ့ညီမ အဆင်ပြေပါတယ်။ မဟုတ်ရင် သူ့တစ်သက်လုံး နောင်တရနေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူသည် ယနေ့ SCC သို့မ၀င်ဘဲ Andy နှင့်မတွေ့ဆုံခဲ့ပါက ဤကိစ္စကို လွယ်ကူစွာ ဂရုစိုက်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။

ဒီတော့ သူကစဉ်းစားလိုက်သည်။သူငယ်ချင်းကောင်းတွေရဖို့အတွက် ပိုက်ဆံသုံးရမည်။

သင့်မှာသူငယ်ချင်းတွေများလေလေ ဘဝမှာ ရွေးချယ်စရာတွေများလေလေပါပဲ။ သူသည် ယနေ့အဖြစ်အပျက်ကဲ့သို့ပင် တစ်နေ့တွင် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးထံမှ အကူအညီ လိုအပ်နိုင်သည်။

ဒါကို ဒေးဗစ် တွေးပြီးတာနဲ့ အန်ဒီကို ခေါ် လိုက်သည်။

"ဒေ့ဗ် မင်းညီမ အဆင်ပြေရဲ့လား" အန်ဒီ က ဖုန်းနဲ့မေးလိုက်သည်။

“သူမ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒီနေ့အတွက်ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အန်ဒီ အခုချိန်ကစပြီး မင်းတစ်ခုခုလိုအပ်ရင် ငါ့ကိုပြောပါ"

"မင်းကယဉ်ကျေးလွန်းတယ် ဒေ့ဗ် ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေအတွက်လည်း ငါ့မှာတာဝန်ရှိပါတယ်။ ဒါ ငါ့နေရာပဲ။ ငါ မင်းညီမကို အမှားလုပ်မိခဲ့တာ။"

“ဒါက မင်းနဲ့မဆိုင်ဘူး။ သူမ လုံလုံလောက်လောက် သတိမထားမိခဲ့ဘူး။ ဟုတ်တယ်၊ အန်ဒီ၊ နောက်တစ်ခါ မင်း ပရောဂျက်တစ်ခုခုအတွက် ပိုက်ဆံလိုရင် ငါ့ဆီလာနိုင်တယ်။ ရင်းနှီးမြုပ်နှံမယ် ဆိုပေမယ့် စီမံခန့်ခွဲမှုမှာ ပါဝင်ဖို့ မကြိုးစားဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်။ ငါက ရှယ်ယာရှင်တစ်ယောက်ပဲဖြစ်မယ်။"

အန်ဒီသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ပီတိဖြစ်မိသည်။ ဒါက အန်ဒီ ဒေးဗစ်နဲ့ ရင်းနှီးချင်တဲ့ အကြောင်းရင်းပါ။

ဒေးဗစ် သည် သူ၏အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်မှုကို အဆင့်မြှင့်ရန်အတွက် '၁၁ ဘီလီယံကို SCC သို့ ချက်ချင်းလှူဒါန်းနိုင်သောကြောင့်၊ သူ၏မိသားစုသည် မည်မျှချမ်းသာသည်ကိုတွေးကြည့်နိုင်သည်။

ဒါက သာမန် ချမ်းသာတဲ့ မိသားစု မဟုတ်တော့ပေ။ ဤသည်မှာ စူပါချမ်းသာသော မိသားစု သို့မဟုတ် လုပ်ငန်းစုတစ်ခုတွင်သာ ရှိနိုင်သော စွမ်းရည်ဖြစ်သည်။

ထုံးစံအတိုင်း၊ ဒီလိုလူနဲ့ ပေါင်းသင်းတာက အားသာချက်၊ အားနည်းချက်တွေရှိသည်။

“မင်းငါ့ကို သိပ်အထင်ကြီးနေတော့ ငါ့မှာ ပရောဂျက်တစ်ခုရှိတယ်။ မနက်ဖြန်ညမှာ Lake Heart Club မှာ အလှူအတန်းညစာစားပွဲရှိမှာဖြစ်ပြီး တွေ့ဆုံပြီး ဆွေးနွေးနိုင်တယ်။ နင်းဘယ်လိုထင်လဲ?"

"ကောင်းပြီ မနက်ဖြန်တွေ့မယ်"

အန်ဒီ က ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီး တေးသွားကိုငြီးလိုက်သည်။ သူအရမ်းခံစားရသည်။

သူ့ကို နှိပ်နယ်ပေးနေတဲ့ B-list မင်းသမီးက ဒါကိုမြင်တော့ သူက "မင်းဘာတွေ အရမ်းပျော်နေတာလဲ မစ္စတာလူးဝစ်" လို့ မေးတယ်။

“ငွေနတ်ဘုရားနဲ့တွေ့ခဲ့တယ်။ ငါပျော်သင့်တယ်ထင်လား မပျော်သင့်ဘူးထင်လား"

မင်းသမီးက အံ့ဩသွားသည်။

မစ္စတာလူးဝစ်သည် သူတို့၏ငွေနတ်ဘုရားဖြစ်သောကြောင့် မည်သူက မစ္စတာလူးဝစ်၏ငွေနတ်ဘုရားဖြစ်လာနိုင်မည်နည်း။

သူမသည် ဤအရာများစွာကို သူမ၏အဆင့်အတန်းနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံခြင်းမပြုနိုင်ပါ။

အန်ဒီ ကို ဒေးဗစ်ခေါ်ပြီးနောက် ဟာ့ကိုခေါ်လိုက်သည်။

သူက အန်ဒီ ကိုပြောသည်နှင့်အတူတူပင် ဟာ့ ကိုပြောပြပြီး ဟာ့ သည်ရင်းနှီးမြုပ်နှံသူလိုအပ်ပါကသူထံလာဟုပြောကြားခဲ့သည်။

နောက်နေ့တွင် ဟာ့ က သူ့ကို အလှူပွဲသို့ ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့

ကောင်မလေးတွေ ရေချိုးပြီးတာနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ကောင်းလာသည်။

ဒါပေမယ့် အခုတလော အဖြစ်အပျက်တွေကို ကြောက်နေသေးပေမယ့် ရိုးစင်းတဲ့ စိတ်ထားလေးတွေ ရှိနေဆဲပါ။

သူတို့ အိပ်ရာပေါ်မှာ လှဲပြီး ဆဲဆိုကြပါတော့သည်။

"လီလီ၊ ငါတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့လူက မင်းရဲ့ဝမ်းကွဲပဲ မဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်၊ မင်းဘယ်လိုထင်လဲ။ ငါ့ဝမ်းကွဲက တော်တော်တော်တာပဲ မဟုတ်လား”

“သူက တော်ရုံမကဘူး။ အခု သူက ငါ့ရဲ့ idol ဖြစ်နေပြီ!"

"သူအရမ်းသနားဖို့ကောင်းတယ်လို့ မင်းပြောတာမဟုတ်ဘူးလား။ သူ့မိဘတွေက ငယ်ငယ်ကတည်းက ဆုံးပါးသွားခဲ့ပြီး ဦးလေးကလည်း သူ့အပေါ် မကောင်းဘူးဆို။ မင်းမိသားစုနဲ့ နှစ်နှစ်လောက်နေခဲ့တယ်။ မင်းက ငါတို့ကို ဒါအကုန်ပြောပြတယ်"

"ဟုတ်တယ် "

"ဒါပေမယ့် အခုတလော ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို မင်းမမြင်ဘူးလား။ Dazzlingရဲ့မန်နေဂျာကယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး သူ့ကို မစ္စတာလစ်ဒဲလ်လို့တောင်ခေါ်တယ်။ Dazzling က ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ။ မန်နေဂျာရှေ့မှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်နေကြတာကို မင်းမမြင်ဘူးလား။ မင်းရဲ့ဝမ်းကွဲက မင်းကို အများကြီး ဝှက်ထားရမယ်။"

“ဘာဖြစ်သွားလဲငါမသိဘူး။ မနက်ဖြန် သူ့ကိုမေးမယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ သူ့မှာရည်းစားရှိလား"

"ရှိတယ်! သူ့နာမည်ကဆာရာ သူတို့ အထက်တန်း ကတည်းက အတူနေခဲ့ကြတာ။ ဘာလဲ? မင်းက ငါ့အကိုဝမ်းကွဲကိုကြိုက်လို့လား။ ငါ့ခယ်မဖြစ်ချင်လို့လား"

"ပါးစပ်ပိတ်ထား!"

နောက်တစ်နေ့မနက်မှာတော့ လီလီ ရဲ့ အခန်းဖော်တွေက ကားခေါ်ပြီး ကျောင်းဝင်းထဲကို ပြန်သွားကြပါတယ်။ "ဒေ့ဗ် ငါမင်းကိုမေးစရာရှိတယ်!" လီလီက သူ့အခန်းဖော်တွေ ထွက်သွားတာကိုတွေ့တော့ မေးလိုက်သည်။

Chapter 52

"မင်းမှာ မေးစရာတွေ အများကြီးရှိနေတာ ငါသိတယ်၊ လာ ပြောဖို့တိတ်ဆိတ်တဲ့နေရာ သွားကြမယ်"

ဒေးဗစ် သည် လီလီ ကို Dazzling KTV ၏ ကားရပ်နားရာသို့ ပြန်ခေါ်သွားခဲ့သည်။ "ဝင်ခဲ့လေ။" ဒေးဗစ်သည် လီလီအား ပြောကာ Bugatti Veyron ကိုဖွင့်လိုက်သည်။

လီလီသည် သူ့ရှေ့တွင် တောက်ပြောင်နေသည့် ကားကိုမြင်လိုက်သောအခါ တည့်တည့်မတွေးနိုင်တော့ပေ။

"ဒေ့ဗ်၊ ငါ ဒါ မင်းရဲ့ကားလား။" လီလီက ခပ်တိုးတိုးမေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါ ငါ့ဥစ္စာပဲ။ နားလည်ပါတယ်။" ဒေးဗစ်ပြောပြီးနောက် ဒရိုင်ဘာထိုင်ခုံသို့ ဝင်သွားသည်။

"အိုး... ကောင်းပြီ!" လီလီသည် မှင်တက်ကာ ကားထဲသို့ဝင်သွားသည်။

ထို့နောက် ဒေးဗစ်သည် လီလီကို ကမ်းခြေသို့ ခေါ်သွားသည်။

သူတို့ကားမောင်းနေစဉ် လမ်းပေါ်ရှိလူတိုင်းသည် ကားကိုကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်ကြသည်။

လမ်းမှာ လူတော်တော်များများက သူတို့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့လမ်းပေါ်ရှိစဉ်တွင် အခြားကားများသည် ၎င်းတို့နှင့် ဆယ်မီတာအကွာတွင် ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

ဒေးဗစ်အားအနှောက်အယှက်ပေးမည့်သူမရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သူတို့ နှစ်ယောက် ကမ်းခြေနားက ဆိတ်ငြိမ်တဲ့နေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် လက်ရန်းကို မှီကာ ပင်လယ်လေကို ရှုနေကြသည်။

"လီလီ၊ မင်းမှာ မေးခွန်းတွေ အများကြီးရှိတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းသိချင်သမျှကို မေးပါ” လို့ ဒေးဗစ်က အဝေးက သမုဒ္ဒရာကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒေ့ဗ်ဒါ မင်းရဲ့ကားလား" လီလီက မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ မနေ့က လိဒ်မြို့ မှာဝယ်ခဲ့တာ။ ဒီတစ်ခေါက်လာရတဲ့အကြောင်းရင်းက မင်းဆီလာလည်ဖို့နဲ့ ကားဝယ်ဖို့ပဲ”

"ကားက ဘယ်လောက်လဲ"

"သန်း ၈၀"

"အာ. ဘယ်လောက်?"

"သန်း ၈၀"

"ဒီလောက်ပိုက်ဆံတွေ ဘယ်ကရတာလဲ။ ဘဏ်ကိုဓားပြတိုက်ခဲ့တာလား။"

"အဲ့တာဆို ငါဒီမှာထိုင်ပြီး မင်းနဲ့စကားပြောနိုင်နေမယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။ ဘဏ်ကိုဖောက်ထွင်းမှုကနေ သန်း ၈၀လောက် ရနိုင်မယ်လို့ ထင်လား။

"ဒါဆို ပိုက်ဆံဘယ်ကရတာလဲ"

"ငါ ပိုက်ဆံရှာထားတယ်။"

"ဘယ်လိုလဲ?"

“ငါ မင်းကို စာကြောင်းအနည်းငယ်နဲ့ ရှင်းပြလို့ မရဘူး။ ငါတရားမဝင်တာဘာမှ မလုပ်ဖူးဘူး၊ မင်းအစ်ကိုက အခုချိန်မှာ တကယ့် နိုဗိုသူဌေးတစ်ယောက်ဆိုတာ မင်းသိဖို့ပဲလိုတယ်။"

"အမေသိလား"

“မသိဘူး”

"လူဘယ်နှစ်ယောက်သိလဲ"

"အခုထိ မင်းတစ်ယောက်ထဲလို့ထင်တယ်"

"တကယ်လား? မင်းငါ့ကို ပိုက်ဆံဘယ်လောက်ပေးမှာလဲ ငါပါးစပ်ပိတ်ပေးမယ်"

“လိုချင်သလောက်။”

"မင်း လုံးဝ မရိုးသားဘူး!"

နှစ်ယောက်သား စကားတွေ အများကြီးပြောဖြစ်ကြသည်။

တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မတွေ့တာကြာပေမယ့် နှစ်ယောက်သား ဝေးကွာနေတာမျိုးတော့ မရှိပါဘူး။

ဒီနေ့မှာတော့ ဒေးဗစ် က လီလီကို လိဒ်မြို့ မှာရှိတဲ့ ကုန်တိုက်တွေဆီ ခေါ်ဆောင်လာပြီး တန်ဖိုးကြီးအဝတ်အစားတွေနဲ့ မိတ်ကပ်တွေ အများကြီးဝယ်ပေးခဲ့သည်။

လီလီက သူ့ကို လုံးဝ မလွှတ်ပေ။

ဒါက သူ့အစ်ကိုမို့ သူ့အတွက်ပိုက်ဆံကို သုံးရမှာ သေချာပါတယ်။

ညနေ ၅ နာရီတွင် ဒေးဗစ် သည် လီလီ ကို သူ၏ Bugatti Veyron ရှိ Lake Heart Club သို့ ခေါ်ဆောင်လာသည်။

သူကားကိုရပ်ပြီး ထွက်လာပြီးနောက် ရေကန်အလယ်ရှိ စုဝေးရာနေရာသို့ လှေစီးကာ သွားကြသည်။

ရေကန်ဘက်သို့ရောက်သောအခါ ဧည့်သည်များကို ခေါ်ဆောင်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော လှေငယ်များရှိသည်။

နှစ်ယောက်သား ကြုံရာကျရာ လှေကို စီးကာရေကန်အလယ်တည့်တည့်ကို မောင်းသွားသည် ။

ဒေးဗစ်သည် လှေလက်ရန်းကို မှီ၍ ကြည်လင်သော ရေကန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အဲဒီ့ချမ်းသာတဲ့လူတွေဟာ ဘဝကို ဘယ်လိုပျော်ရွင်ရမလဲဆိုတာ သိတယ်လို့ သူ့စိတ်ထဲမှာ ညည်းတွားလိုက်သည်။

"ဒေ့ဗ်၊ မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီကို ခေါ်လာတာလဲ။" လီလီ၏ အသံသည် သူ့နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ မင်းကို လူနှစ်ယောက်နဲ့တွေ့ဖို့ စုဝေးတစ်ခုဆီ ခေါ်သွားမယ်။ ငါလိဒ်မြို့မှာ မရှိတဲ့အခါ သူတို့ကို အကူအညီတောင်းနိုင်ပါတယ်။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က Dazzling ရဲ့ သူဌေးပဲ။”

Chapter 53

ဒေးဗစ်နှင့် လီလီတို့သည် ရေကန်အလယ်သို့ ရောက်လာကြသည်။

လှေပေါ်မှဆင်းပြီးနောက် အဆောက်အဦ၏ ဒုတိယထပ်သို့ အစောင့်တစ်ဦးမှ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

"ဒီမှာပါ။"

ဒုတိယထပ်ရှိ ခန်းမတံခါးကို အစောင့်က ဖွင့်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို လက်ဟန်ပြကာ ဝင်ခိုင်းလိုက်သည်။

ဒေးဗစ်နှင့် လီလီတို့သည် ဒုတိယထပ်ရှိ ခန်းမထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤခန်းမသည် အနည်းဆုံး စတုရန်းပေ ၅၀၀၀ကျယ်ဝန်းပြီး တောက်ပသော မီးရောင်များဖြင့် ဇိမ်ကျကျ အလှဆင်ထားသည်။ အဲဒီမှာ လူတစ်ရာကျော်လောက် စုပြီး စကားစမြည်ပြောနေကြသည်။

လီလီ ဟာ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်လည်ပတ်တာဖြစ်လို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ သူမသည် ဒေးဗစ်အင်္ကျီကို ညင်သာစွာ ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

“မကြောက်ပါနဲ့။ အနားယူပါ၊ မင်းစားချင်တာယူစားပါ” ဒေးဗစ်က လီလီ၏ပခုံးကို ပုတ်ကာ နှစ်သိမ့်ခဲ့သည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသလို သူ့ကိုယ်တိုင်လည်း တော်တော်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သို့သော် သူသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အချမ်းသာဆုံး သူဌေးဖြစ်ပြီး သူမဟုတ်ဘဲ အခြားလူများသာ စိတ်လှုပ်ရှားသင့်သည်ကို သတိရမိသည်။

ထို့နောက် နှစ်ယောက်သား ခန်းမထဲသို့ ၀င်သွားကြသည်။

ဒေးဗစ်သည် ဝန်ထမ်းတစ်ဦး ဖြတ်သွားသောအခါ ဝိုင်တစ်ခွက်ကို ယူလိုက်သည်။

တစ်ငုံသောက်ပြီးနောက် တော်တော်အရသာရှိတာကိုသိလိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင် လီလီသည် ပို၍ သီးသန့်ဖြစ်နေသည်။

"ဒေ့ဗ်, မင်းဒီမှာပဲ!" အန်ဒီ က ဝိုင်တစ်ခွက်နဲ့ လျှောက်လာသည်။

"အန်ဒီ၊ အကြာကြီးစောင့်ခိုင်းမိတာတောင်းပန်ပါတယ်။ မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ၊ ဒါကငါရဲ့ဝမ်းကညီမလီလီ၊ သူက လိဒ်မြို့ မှာ တက္ကသိုလ်တက်နေတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို အနာဂတ်မှာ ဂရုစိုက်ပါ ဦးအန်ဒီ”

"ဘာတွေပြောနေတာလဲ ဒေ့ဗ် မင်းဝမ်းကွဲလည်း ငါ့ဝမ်းကွဲပဲမဟုတ်ဘူးလား။ မင်းတစ်ခုခုလိုအပ်တိုင်း ငါ့ကိုဆက်သွယ်လိုက်ပါ လီလီ။ ငါကလိဒ်မြို့မှာ နာမည်ကောင်းရှိတယ်။"

အန်ဒီ စကားပြောပြီးသောအခါတွင် လီလီကို ရွှေချထားသည့် နာမည်ကတ်ကို ပေးလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်အန်ဒီ” လီလီက တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"လီလီ မင်းအရင်ဆုံး မင်းတစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားသင့်တယ်။ ကြိုက်တာမှန်သမျှစားပြီး ဒါကို မင်းအိမ်မှာလိုသဘောထားလို့ရပါတယ်။ ငါ ဒေ့ဗ်နဲ့ တစ်ခုခုပြောဖို့ လိုတယ်"

"ကောင်းပြီလေ။"

အန်ဒီ သည် ဒေးဗစ်ကို တတိယထပ်ရှိ သီးသန့်ခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ဒေးဗစ် အခန်းထဲ ဝင်လာတော့ အထဲမှာ လူနှစ်ယောက် ရှိနေပြီ။

အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးရှိနေခဲ့သည်။ ထိုလူသည် အသက်လေးဆယ်ကျော်ရှိပုံရပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး သန့်စင်ပုံပေါက်သည်။

အမျိုးသမီးသည် အသက်သုံးဆယ်ရှိရမည်။ သူမသည် မိတ်ကပ်ပါးပါးလေလိမ်းခြယ်ထားပြီး ရင့်ကျက်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ကျက်သရေရှိသည်။

"ဒေ့ဗ် ငါမင်းတို့နဲ့မိတ်ဆက်ပေးမယ်။ မစ္စတာ ဂျော့သောမတ် နဲ့ မစ္စဟိုလီရှက်ဖီးပါ

"ဒါက ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း ဒေးဗစ်လစ်ဒဲလ် သူက စတုတ္ထမြောက် ရှယ်ယာရှင်ပါ။"

အန်ဒီက နှစ်ဖက်စလုံးကို အတိုချုံး မိတ်ဆက်ပေးလျုက်သည်။

ဒေးဗစ်သည် ဂျော့ နှင့် ဟိုလီ တို့ကို လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ထိုင်နေလိုက်သည်။

ဒီအခိုက်အတန့်မှာ အန်ဒီ က ပရောဂျက်အကြောင်း သူတို့ကို စပြီးရှင်းပြသည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောရလျှင် အန်ဒီ သည် အဆက်အသွယ်ရှိပြီး Safari Land တွင် စိန်တွင်းတစ်ခုတွေ့ခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်သွားကြည့်ပြီး အရည်အသွေးက ထိပ်တန်းပါပဲ။ စုစုပေါင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက ၁၅ ဘီလီယံကနေ ၂၀ ဘီလီယံလောက်ရှိသည်။

အန်ဒီ သည် ၄၀% အတွက် ၅ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှပ်နှံရန် ပြင်ဆင်ထားပြီး အခြားသူများကို ၆၀%ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခွင့် ပေးခဲ့သည်။

သူသည် အမျိုးမျိုးသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ဖြတ်သန်းနေရဆဲဖြစ်ပြီး ပါတီအားလုံးကြားတွင် အဆက်အသွယ် ခိုင်ခိုင်မာမာရှိရန် လိုအပ်သောကြောင့် အစုရှယ်ယာများ ပိုမိုရရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဒေးဗစ် နှင့် အခြားနှစ်ဦးသည် ၁၀ ဘီလီယံရင်းနှီးမြှပ်နှံရန် လိုအပ်ပြီး ရှယ်ယာများ၏ ၆၀% ကို ရမည်ဖြစ်သည်။

ဂျော့ နှင့် ဟိုလီ နှစ်ဦးစလုံးသည်၂.၅ ဘီလီယံမျှသာ အလှူငွေထည့်ဝင်ခဲ့ကြပြီး တစ်ဦးစီသည် ရှယ်ယာ ၁၅% ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ကျန်တာကတော့ အစုရှယ်ယာတွေရဲ့ 30% ဖြစ်ပြီး 5 ဘီလီယံဖြစ်သည်။

“ဒေ့ဗ်၊ မင်း ဒါကို မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရင်၊ ငါတို့ ရှယ်ယာရှင် နောက်တစ်ယောက် ထပ်ရှာရလိမ့်မယ်။ မိုင်းကို ကိုယ်တိုင်စစ်ဆေးပြီးပြီ၊ အဲဒါက သေချာပေါက် အသစ်ပဲ” လို့ အန်ဒီ က ဒေးဗစ် ကို ပြောလိုက်သည်။

မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးလား?

ဤပမာဏသည် အလွန်နည်းသည်ဟု ဒေးဗစ်ခံစားမိသည်။ ၅ဘီလီယံသာရှိသည်။ "ကောင်းပြီ၊ ငါ ၅ဘီလီယံရင်းနှီးမြှပ်နှံပြီးရှယ်ယာ ၃၀% ပေါ့" “ကောင်းပြီ၊ အဲဒါ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ အချက်အလက်အားလုံးကို နောက်မှ ပို့ပေးပါ့မယ်။ ဒီမှာ မုန့်စားရအောင်။"

ဒေးဗစ်ထွက်သွားပြီးနောက် လီလီသည် ခန်းမတစ်ဝိုက်တွင် လှည့်လည်ပြီးသွားနေခဲ့သည်။ သူမကို ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်ကြတဲ့အတွက် သူမပျော်ပါသည်။

သူတို့ ကျွေးတဲ့ နေရာကို ရောက်တဲ့အခါ လီလီ က လမ်းလျှောက်တာ ရပ်သွားသည်။

Chapter 54

ဒီက အချိုပွဲတွေ အားလုံးက အရသာရှိသည်။

"ဝိုး ဒါအရမ်းနူးညံ့တာပဲ!

"ဒါက အရမ်းကြမ်းတာပဲ!

"ဒီအနံ့က အရမ်းကောင်းတယ်!"

"ဒါက အရမ်းပျော့တာပဲ!"

လီလီသည် သူမကြိုက်သော ဟင်းပွဲများကို ပန်းကန်ပြားပေါ်တွင် တင်ကာ အချိုပွဲများကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး စားခဲ့သည်။

“ဟေး။”

လီလီသည် တစ်စုံတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ကာ အမြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"မင်းကမာရီကန့်လား?"

မာရီသည် ရုပ်ရှင်လောကမှ စီနီယာတစ်ဦးနှင့် စကားပြောနေစဉ်တွင် သူမအား နှောက်ယှက်သည့်အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။

မာရီ ကြည့်လိုက်တော့ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကိုမြင်လိုက်သည်။

ဟယ်လို၊ ငါကမာရီကန့်ပါ"

"ဝိုးမင်းကတကယ်မာရီပဲ မင်းရဲ့ရုပ်ရှင်တွေကို ငါကြိုက်တယ်။ မင်းနဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်လို့ရမလား ငါ့အခန်းဖော်တွေကမင်းကိုအရမ်းချစ်တာ” လို့ လီလီက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ပံ့ပိုးမှုအတွက်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်! နောက်ထပ် ဇာတ်ကားကောင်းတွေမှာ ကျမပါဝင်သွားမှာ သေချာပါတယ်။” သူတို့နှစ်ယောက် ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီးတာနဲ့ မာရီ ထွက်သွားသည်။

အဲဒီနောက် လီလီ က သူမရဲ့ အင်စတာဂရမ် မှာ 'ဒါဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသိလား' ဆိုတဲ့ စာတန်းနဲ့ ဓာတ်ပုံကို တင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ နောက်ပစ်မှတ်ကို ရှာဖွေရန် ဖုန်းကို သိမ်းလိုက်သည်။

"အိုး၊ ဒါ နာမည်ကြီး ကျော်ကြားတဲ့ ကယ်ဗင်ကိုဒမ် မဟုတ်ဘူးလား"

"ဘုရားရေ၊ အဲဒါ ဧကရီ အယ်လ်ဆာဝင်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

ဒီလိုနဲ့ သူမလက်ထဲမှာ အချိုပွဲပန်းကန်ပြားတစ်ချပ်နဲ့ သူ့ဖုန်းကို တခြားနာမည်ကြီးတွေနဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ လှည့်ပတ်ရှာနေတဲ့သူ ခန်းမထဲမှာ ပေါ်လာသည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် ကျော်ကြားသူများသာ ဤနေရာကို ဝင်ရောက်ခွင့်ရသောကြောင့် အနုပညာရှင်များအားလုံး သူမနှင့် ဓာတ်ပုံရိုက်ကြမည်ဖြစ်သည်။

ဤမိန်းကလေးသည် ရုပ်ရည်ချောမောသော်လည်း ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ပုံမပေါ်သော်လည်း သူဌေးကြီးများကသူမကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းမရှိကြောင်း မည်သူမျှအာမခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

လီလီက နာမည်ကြီးတွေနဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ လိုက်ရှာနေကာ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူမမှာ ဓာတ်ပုံ ခုနစ်ပုံကနေ ရှစ်ပုံအထိ ရှိထားပြီး သူတို့အားလုံးဟာ ခေတ်ပေါ် နာမည်ကြီး ကြယ်ပွင့်တွေနဲ့ ရိုက်ထားတာပါ။

ဒါကို သူ့တက္ကသိုလ်ကို ပြန်ယူခဲ့မယ်ဆိုရင် အတန်းဖော်တွေက သူမကို မနာလိုဖြစ်လိမ့်မယ်။

"လီလီဂရက်ဂ်?"

လီလီသည် သူ့ဖုန်းကိုကြည့်ရန် ခေါင်းငုံ့ထားစဉ် အသံတစ်ခုကြားလိုက်ရသည်။

လီလီသည် ခေါင်းကို မော့လိုက်သောအခါတွင် ဘီယာဗိုက်နဲ့အဘိုးအို၏ လက်မောင်းကို ကိုင်ထားသည့် မျက်နှာပေါ်တွင်ထူးပိန်းသော မိတ်ကပ်လိမ်းခြယ်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဂျက်စီကာ မော်ဂန်?" လီလီက မေးတယ်၊

ဒီလူက သူ့အတန်းထဲက ဂျက်စီကာ နဲ့တူပေမယ့် သူ့မျက်နှာမှာ မိတ်ကပ်တွေ အများကြီးရှိနေတာကြောင့် လီလီ က သေချာမသိနိုင်ပေ။

"တကယ်က မင်းပဲ! မင်း ဒီကို ဘယ်လို ခိုးဝင်လာတာလဲ။ဒါက လိဒ်မြို့ အဆင့်မြင့်ဆုံး စုဝေးပွဲပဲ။ မင်းက အချိန်ပိုင်း ဝန်ထမ်းဖြစ်ရမယ် ဟုတ်တယ်မလား" ဂျက်စီကာက ရွံရှာစွာပြောလိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး၊ ငါက အစ်ကိုနဲ့ လိုက်လာခဲ့တာ” လို့ Lily က ဖြေတယ်။

"မင်းအစ်ကို? မင်းအစ်ကိုက လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းလား။ သူ အလုပ်ပျက်ပြုတ်ချင်နေတာလား။ ကြုံရာကျပန်းလူတွေကို ဒီနေရာကို ဘယ်လိုလုပ်ခေါ်လာလို့ရမှာလဲ"

"ဂျက်စီကာ၊ ငါ့အစ်ကိုအကြောင်း မကောင်းပြောခွင့်မပေးဘူး" လီလီက ဒေါသတကြီးပြောလိုကဩသည်။ "ဂျက်စီ မင်း ဒီကောင်မလေးကိုငါနဲ့ ဘာလို့မမိတ်ဆက်ပေးတာလဲ" ဂျက်စီကာ ဘေးက အဖိုးအိုက ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ငါ့အတန်းထဲက လီလီဂရက်ဂ် ပဲ၊” ဂျက်စီကာက တွန့်ဆုတ်စွာ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ ဟုတ်ပါတယ် အဘိုးကြီးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာ သူမ သိသည်။

"မင်္ဂလာပါ မစ္စ ဂရက်ဂ်" အဘိုးကြီးသည် လီလီ၏လက်ကိုဆွဲရန် သူ့လက်ကို ဆန့်လိုက်သည်။

"ဂျက်စီကာ ဒါက မင်းအဖေလား"

ဂျက်စီကာ “…”

အဘိုးကြီး “…”

သူမ၏ စကားတစ်ခွန်းသည် လူနှစ်ယောက်ကို အောင်မြင်စွာ ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

"လီလီ၊ မိုက်မဲတဲ့စကားတွေ ရပ်လိုက်တော့။ မင်းဆက်ပြောရင် မင်းရဲ့ပါးစပ်ကိုငါပိဆ်ပေးမယ်ဒါက ငါ့ရည်းစားပဲ!"

ဂျက်စီကာ က စိတ်တိုတိုနှင့် ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးကြီးလည်း စကားပြောလျုက်သည် ။

“မစ္စ ဂရက်၊ အခု မင်းငါ့ကို တောင်းပန်ရင် မင်းရဲ့ အဆက်အသွယ်အသေးစိတ်ကို ငါ့ကို ပေးလိုက်ပါ။ ငါ မင်းကို လာခေါ်တဲ့အခါ သေချာ လိုက်ခဲ့၊ ငါ ဒီနေ့ မင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းကို ဒီကနေ ကန်ထုတ်ပစ်မရုံ မဟုတ်ဘဲ မင်းအစ်ကိုလည်း အလုပ်ပြုတ်သွားလိမ့်မယ်။”

ရှင်းပါတယ်၊ ဂျက်စီကာ ပြောတာကို ယုံပြီး လီလီ ရဲ့အစ်ကိုက ဒီမှာ လုံခြုံရေးအစောင့်တစ်ယောက်လို့ တကယ်ထင်ခဲ့သည်။

Chapter 55

ရည်းစားလား?

လီလီ အံ့ဩသွားသည်။

ဟင့်အင်း၊ သူမပြောတာမှားတယ်။

အဓိကကတော့ ဂျက်စီကာ ဟာ တက္ကသိုလ်မှာ ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုရဲ့ သမီးတစ်ယောက်လို အမြဲတမ်း သရုပ်ဆောင်နေလို့ပါပဲ။

သူမသည် ဘရန်စဒက်အိတ်များ၊ ဘရန်းဒက်အဝတ်အစားများကို အမြဲသုံးလေ့ရှိပြီး ဇိမ်ခံကားများပေါ်တွင်လည်း လိုက်သွားလေ့ရှိသည်။

'ဒီလို ရည်းစားရှိမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။ ဤအရာသည် အလွန်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသည်။

'ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါမှားတာနဟုတ်ဘူး

'ဒေ့ဗ် အကြောင်း မကောင်းပြောဖို့ မင်းကို ဘယ်သူခိုင်းလို့လဲ။'

"ငါ မင်းကို မတောင်းပန်နိုင်ဘူး! ဟမ့်!" လီလီသည် ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားတော့မည်။

သို့သော် ဂျက်စီကာ က သူ့လက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

ဂျက်စီကာ သည် လီလီ ကို ဖမ်းယူပြီးနောက်အသံကုန်အော်ဟစ်လိူက်သည်။

"စီစဉ်သူ ဘယ်မှာလဲ စီစဉ်သူ ဘယ်မှာလဲ ဒီလူက အစားအသောက် အလကားလာစားပြီး နာမည်ကြီးအနုပညာရှင်တွေနဲ့ ဓါတ်ပုံရိုက်နေသေးတယ်။ ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူမှ တာဝန်မယူဘူးလား း။”

"မဟုတ်ဘူး! ငါ့လက်ကိုလွှတ်!"

လီလီသည် အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်နေရသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ငြင်းခုံမှုသည် လူအချို့၏ အာရုံကို ဖမ်းစားခဲ့သည်။

အခုဆို လူတွေ ပိုများလာပြီး ဝိုင်းဖွဲ့နေကြသည်..

အမှန်တော့၊ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာဒီလိုလုပ်ရဲတဲ့လူက သိပ်မရှိဘူးဆိုတော့ လူတိုင်းက သိချင်နေကြတယ်။

ဒီအချိန်မှာ ဝန်ထမ်းတွေက လမ်းလျှောက်လာသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?" ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

ဂျက်စီကာ က လီလီကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး "ဒါက သူမပဲ! သူမ အစားအစာခိုးယူဖို့ ဒီကို ခိုးဝင်ပြီး နာမည်ကြီးတွေနဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့တောင် လှည့်ပတ်သွားခဲ့တယ်!”

“ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းရဲ့ ဖိတ်စာကတ်ကို ပြပါ” ဝန်ထမ်းက လီလီကို ပြောလိုက်သည်။

စီစဉ်သူသည် ဤအလှူပွဲညစာစားပွဲကိုကျင်းပရန် Lake Heart Club ကို ကြိုတင်စာရင်းသွင်းထားသောကြောင့် လိဒ်မြို့ တွင် ပိုမိုအားကောင်းသောသူဌေးကြီးများကဖိတ်စာကတ်များရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ကလပ်ထဲကို ဝင်တဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ ဖိတ်စာကတ်တွေ ပြသင့်ပေမယ့် ဒေးဗစ်ရဲ့ ကား အရမ်းမိုက်တာကြောင့် သူ့ကို ဘယ်သူမှ မတားရဲကြပေ။

"မရှိဘူး!" လီလီ ငိုတော့မည်။ သူမကို ကြည့်နေတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိခဲ့သည်။

"တွေ့လား? အစားအသောက် ခိုးစားတယ်လို့ မင်းကို ငါပြောသားပဲ ပွဲစီစဉ်သူလည်း သေချာမလုပ်ဘူး မသက်ဆိုင်တဲ့လူတွေကို ဒီမှာ ခိုးဝင်ဖို့ ဘယ်လိုခွင့်ပြုနိုင်တာလဲ။" ဂျက်စီကာ သည် အလွန်မာနကြီးသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လုံခြုံရေး! လုံခြုံရေး!" ဝန်ထမ်းက လှမ်းအော်လိုက်သည်။

ခဏကြာတော့ လုံခြုံရေးအစောင့်တချို့ ရောက်လာသည်။

“ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီမိန်းမကို ဒီကနေ ခေါ်ထုတ်သွားပါ” လို့ ဝန်ထမ်းက လုံခြုံရေးအစောင့်ကို ပြောလိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် လုံခြုံရေးအစောင့်တွေက သူ့ဆီ လာခါနီးမှာ…

ရပ်လိုက်

“ရပ်လိုက်!”

တစ်ချိန်တည်းတွင် အသံနှစ်သံ ထွက်လာသည်။

ဧကရီအယ်လ်ဆာဝင်တာနဲ့မာရီကန့်ပါ။

“ကျမ သူ့ကို ဒီကို ခေါ်လာခဲ့တာပါ။ သူက ကျမရဲ့ ယာယီလက်ထောက်ပဲ” ဟု အဲလ်ဆာက ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ကျမလည်း သက်သေပြနိုင်ပါတယ်” ဟု မာရီကပြောလိုက်သည်။

အဲလ်ဆာသည် ဤရွှင်လန်းပြီး ချစ်စရာကောင်းသော ကလေးမလေးကို သဘောကျသည်။ လီလီသည် အထီးကျန်နေပြီး ကူကယ်ရာမဲ့ဖြစ်နေကြောင်း သူမမြင်လိုက်ရသောအခါတွင် သူမသည် သနားစရာဖြစ်ပြီး ထိုမိန်းကလေးကို သနားစိတ်ဖြင့် ကူညီချင်ခဲ့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါဟာ သူမအတွက် အသေးအမွှားကိစ္စတစ်ခုပါပဲ။

မာရီသည် လီလီ၏ ဆုံတွေ့မှုကို မြင်သောအခါ မနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်ကို သတိရမိသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူမသည် လူကောင်းတစ်ဦးကြောင့် ထိုဘေးဆိုးမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လီလီကိုလည်း ကူညီချင်ခဲ့သည်။

လီလီအတွက် ထင်ရှားကျော်ကြားသူနှစ်ဦး သက်သေထွက်ဆိုနိုင်သောအခါတွင် လုံခြုံရေးအစောင့်များသည် ဘာမှ မလုပ်ဝံ့တော့ပေ။

ဒီအချိန်မှာ ဂျက်စီကာ ဘေးကလူက စကားပြောလိုက်သည်။

“မိတ်းကလေးတို့၊ ဘာကိုမှ တာဝန်မယူပါနဲ့။ မင်းတို့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေရဲ့ အကျိုးဆက်ကို ခံရလိမ့်မယ်။"

ထရီစတန် ကော်လင် သည် နာမည်ကြီးနှစ်ယောက်ကို သိသည်။

သို့သော် သူသည် သန်းရာနှင့်ချီ အသားတင်ကြွယ်ဝသော သူဌေးကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ခန်းမထဲမှာ သူ့ထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိပေမယ့် ဒီနှစ်ယောက်မဟုတ်တာတော့ သေချာသည်။

နာမည်ကြီးတွေလား?

သာမန်လူတွေအတွက်တော့ သူတို့ဟာ နာမည်ကြီးတွေပါ။

သို့သော် သူ့လို သူဌေးကြီးအတွက် သူတို့သည် ရယ်မောစရာများသာ ဖြစ်သည်။

ဒီအချိန်မှာ ဂျက်စီကာက "မင်း လိမ်နေတာ။ လီလီကငါ့ အတန်းဖော်ဖြစ်ပြီး တက္ကသိုလ်တက်နေဆဲပဲ။ သူမက မင်းရဲ့လက်ထောက်ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ အစ်ကိုက သူ့ကို ဒီကို ခေါ်လာတယ်၊ သူ့အစ်ကိုက ဒီမှာ လုံခြုံရေး အစောင့်ပဲလို့ ပြောတယ်”

" မင်းအစ်ကိုနာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ" ဝန်ထမ်းက မေးလိုက်သည်။

Chapter 56

ငါ့အစ်ကိုက ဒေးဗစ်ပါ!" လီလီက ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒေးဗစ်? ဒေးဗစ်ဆိုတဲ့လူရှိလား။ ဝန်ထမ်းက လုံခြုံရေးအစောင့်ကို လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

လုံခြုံရေးအစောင့်တွေက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး “မရှိဘူး” လို့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဒေးဗစ်ရဲ့ညီမဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ လီလီရဲ့ပြောဆိုချက်ကို ကြားတဲ့အခါ မာရီဟာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားသည်။

'ဒါက မနေ့က ငါ့ကိုကယ်ခဲ့တဲ့ ဒေးဗစ်လား'

တစ်ခုခုပြောခါနီးတွင် လီလီက ထပ်ပြောပြန်သည်။

“အန်ဒီလို့ခေါ်တဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက် လာပြီးတော့ ကျမအစ်ကိုကို အခုပဲ ခေါ်သွားတယ်။ သူတို့ စီးပွားရေး လာဆွေးနွေးဖို့တတိယထပ်ကို သွားတယ်”

အန်ဒီ?

လူအုပ်ထဲကလူတိုင်း အံ့သြသွားသည်။

လိဒ်မြို့ မှာ အန်ဒီ တစ်ယောက်ပဲ ရှိသည် မစ္စတာ လီဝစ် ပါ။

'သူဟာ လိဒ်မြို့မှာ လူမှုဆက်ဆံရေး အမြင့်ဆုံးရပ်တည်မှုပါ။

'သူ့အစ်ကိုက အန်ဒီ နဲ့ စီးပွားရေးကိစ္စပြောရင် သူ့အစ်ကိုကလည်း ထင်ရှားတဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်ရမယ်။

ဝန်ထမ်းများနှင့် ထရစ်စတန် တို့သည် စိတ်မသက်မသာ ခံစားလာရတော့သည်။

မစ္စတာလူးဝစ်သည် ၎င်းတို့ စော်ကားရန် တတ်နိုင်သူ မဟုတ်ပေ။

မစ္စတာလီဝစ် သည် လိဒ်မြို့ တွင် လူသိများသည်။

အကယ်၍ သူသည် သင့်အား သူ၏သူငယ်ချင်းအဖြစ် မြင်ပါက၊ သူသည် သင့်အား ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံမည်ကို ငြင်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမယ့် မင်းဟာ သူ့ရန်သူဖြစ်ခဲ့ရင် မင်းကို ကောင်းကောင်းကြီး ဖယ်ရှားဖို့ သူ့အစွမ်းအစ ရှိသမျှ အကုန်လုပ်လိမ့်မယ်။

အစီအစဥ်အမျိုးမျိုးကြောင့် လိဒ်မြို့တွင် သေးငယ်သောစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ အများအပြားရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လိဒ်မြို့တွင် စကားတစ်ခွန်း ပျံ့နှံ့လာသည်။

"အန်ဒီရဲ့သူငယ်ချင်းမဖြစ်နိုင်ရင် နေပါစေ၊ ဒါပေမယ့် ဘယ်တော့မှ ရန်သူမဖြစ်ပါစေနဲ့"

ထရီစတန် ရဲ့ အတွေးရထားက ဒီမှာ ရပ်သွားသည်။

အေးစက်သော ချွေးများဖြင့် စီးကြလာသည်။

သူ့ရဲ့ အသားတင် သန်းရာဂဏန်းဟာ မစ္စတာ လီဝစ် နဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှမဟုတ်ပဲ၊ နောက်ပိုင်းက သူ့ကို အချိန်မရွေး ဒေဝါလီခံသွားနိုင်ပါတယ်။

ဒီအချိန်မှာပဲ ဒေးဗစ်နဲ့ အန်ဒီ တို့ဟာ သူတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းကိစ္စတွေကို ဆွေးနွေးပြီး အောက်ထပ်ကို ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။

ဒေးဗစ်၏ မျက်လုံးများက ဧရိယာကို လှည့်ပတ်ကြည့်ကာ လီလီကို ရှာတွေ့မည့်အစား ခန်းမအလယ်တွင် လူအုပ်စုကြီးစုဝေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒေးဗစ်သည် အလျင်အမြန်လျှောက်သွားကာ လူအုပ်ကို ဖြတ်သွားခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် မိတ်ကပ်ထူထပ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည်လီလီ၏ လက်မောင်းကို ချုပ်ကိုင်ထားသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ လီလီက သူမကို အမှားလုပ်မိသလိုပဲ။ သူမသည် အခြားအမျိုးသမီး၏ ဆုပ်ကိုင်မှုမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရုန်းကန်ပုံမပေါ်ဘဲ သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်များက အနည်းငယ် စိုစွတ်နေလေသည်။

"လီလီ!" ဒေးဗစ် ခေါ်လိုက်သည်၊

"ဒေးဗစ်!"

လီလီသည် ဒေးဗစ်ကိုမြင်သောအခါ ဒေးဗစ်ကို ပွေ့ဖက်ရန် Jessica ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုမှ ရုံးထွက်သွားသည်။

"အဆင်ပြေပါတယ် အဆင်ပြေတယ်” ဟု ဒေးဗစ်နှစ်သိမ့်လိုကဩသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?"

အန်ဒီ လှမ်းမေးလိုက်သည်။

'ပြီးသွားပြီ!'

ထရစ်စတန်သည် အန်ဒီ ကိုမြင်သောအခါတွင် သူ၏ခေါင်းများ မူးဝေလာပြီး ခြေထောက်များ ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ဝန်ထမ်းက သူ့နဖူးပေါ်က အအေးဓာတ်ကို သုတ်လိုက်ပြီး အန်ဒီရဲ့ အခြေအနေကို တိတ်တဆိတ် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"သူက ဘယ်သူလဲ?" အန်ဒီ က ထရစ်စတန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ဝန်ထမ်းစကားကို နားထောင်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

“မစ္စတာ လီဝစ်၊ အဲဒါ Auspicious Clouds Real Estate ပိုင်ရှင် ထရစ်စတန်ကော်လင်ပါ။” ရုတ်တရက် လူအုပ်ထဲမှ တစ်ယောက်ကပြောလိုက်သည်။

“မစ္စတာ ကောလင်း၊ ဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ပစ္စည်းတွေကို သိမ်ပြီး လိဒ်မြို့ ကထွက်ဖို့ သုံးရက် အချိန်ရမယ်။ မင်းကိုယ်တိုင် သွားမလား ဒါမှမဟုတ် မင်းကို ငါထွက်သွားခိုင်းရမလား။"

"တောင်းပန်ပါတယ် မစ္စတာလူးဝစ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကိုသွားခွင့်ပြုပါ! ဒီမိန်းမရဲ့အပြစ်ပဲ၊ သူက ဒီကိစ္စနောက်ကွယ်မှာရှိနေတာ"

ထို့နောက် ခရစ်စတန် သည် ဂျက်စီကာ ကို မျက်နှာအနှံ့ ပါးရိုက်လိုက်သည်။ ပါးရိုက်ခြင်းရဲ့နောက်ကွယ်က ခွန်အားတွေကြောင့် ဂျက်စီကာ ကြမ်းပြင်ပေါ် လဲကျသွားပြီး စိတ်ရှုပ်ပြီး မှိန်းနေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ထရစ်စတန်သည် ဒူးထောက်ကာ တောင်းပန်နေတော့သည်။

လိဒ်မြို့မှ သုံးရက်အတွင်း ထွက်ခွာသွားရခြင်းသေခြင်းတရားထက် ပိုကောင်းသည်။

သူ့မှာ အသားတင်တန်ဖိုးက သန်းရာဂဏန်းလောက်ရှိနိုင်ပေမယ့် အဲဒါတွေအားလုံးက ပိုင်ဆိုင်မှုအရပါ။ သူ့မှာ ငွေသား သန်းရာဂဏန်းလောက်ရှိရင် လိတ်စီးတီးကနေ ထွက်ခွာဖို့ စိတ်မ၀င်စားပါဘူး၊ သူက အစကနေ ပြန်စနိုင်တဲ့ လုပ်ငန်းတစ်ခုပါ။

သန်းရာဂဏန်းတန်တဲ့ သူ့ရဲ့ပုံသေပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သုံးရက်အတွင်း ရှင်းထုတ်ရမယ်ဆိုရင် အများကြီးသက်သာတဲ့တန်ဖိုးနဲ့ ရောင်းချရပါလိမ့်မယ်။

မစ္စတာလူးဝစ်သည် ယနေ့ညတွင် သူ၏စိတ်ပျက်မှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောပြီးကတည်းက သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုများကို မည်သူမျှ ဝယ်ဝံ့မည်မဟုတ်ကြောင်း သိသည်။

သူသည် မကြာသေးမီက ပရောဂျက်တစ်ခုတွင် ငွေအနည်းငယ်လည်း မြှုပ်နှံထားခဲ့သည်။ အခု ထွက်သွားရင် စာချုပ်ကို ဖောက်ဖျက်ဖို့ ငွေအများကြီး ပေးရမည်။

သန်းရာဂဏန်းတန်တဲ့ လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုရဲ့ ပိုင်ရှင်ကနေ အကြွေးတွေ အများကြီးတင်ထားတဲ့ ဒေဝါလီခံသူတစ်ယောက်ဖြစ်သွားဖို့ အလားအလာ အရမ်းများသည်။ သူ့မှာ အငယ်အနှောင်းအနည်းငယ်နဲ့ တရားမ၀င်သားနှစ်ယောက်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့ ရှိသေးသည်!

Chapter 57

" ငါထပ်မပြောချင်တော့ဘူး!" အန်ဒီ ကပြောလိုက်သည်။

ထရီစတန် ဟာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်နေပါပြီ။

လူအုပ်ထဲမှ နောက်ထပ်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အန်ဒီ၊ မင်းသူများကို ထပ်ပြီး အနိုင်ကျင့်နေတာလား။"

ဟာ့ လျှောက်လာသည်။

“မစ္စတာ ဂရင်း! ကျေးဇူးပြု၍ ကယ်ပါ ငါတို့အရင်က အတူတူအလုပ်လုပ်ဖူးတယ်လေ။ ငါက Auspicious Clouds Real Estate က ထရီစတန်ပါ။"

ထရီစတန် က ဟာ့ ကို သူ့ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

လိဒ်မြို့မှာ သူ့ကိုကူညီနိုင်တဲ့သူရှိရင် ဟာ့ဂရင်း က သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်မှာပါ။

ဂရင်းမိသားစု၏ ဒုတိယသားအဖြစ်၊ သူသည် မိသားစုစီးပွားရေးကို အမွေဆက်ခံမည့် ဒုတိယမြောက်သားဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ ဟာ့သည် ဒီရေကိုလှည့်ပြီး သူ့အကိုကြီးနှင့် တန်းတူတိုက်ပွဲဝင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ့မိသားစုရှိ အကြီးအကဲများသည် မိသားစုလုပ်ငန်းကို အမှန်တကယ် အမွေဆက်ခံမည့်သူကိုမဆုံးဖြတ်ရသေးပေ။

ထို့ကြောင့် အကြီးအကဲများသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ဆယ်နှစ်တာကာလအတွင်း အကောင်းဆုံးလုပ်ဆောင်နိုင်စေရန်အတွက် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးအတွက် ငွေကြေးပမာဏတစ်ခုပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် အကောင်းဆုံးရလဒ်များရရှိသော သားကို အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ငါးနှစ်ကြာသွားခဲ့ပြီး ဟာ့ သည် သိသိသာသာ အသာစီးရခဲ့သည်။

"ဂရင်း! ငါ ဘယ်သူ့ကို အနိုင်ကျင့်နေတယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ။ဒေးဗစ်ရဲ့ဝမ်းကွဲညီမကို အနိုင်ကျင့်တဲ့သူကို တခြားဘာလုပ်ရမှာလဲ” အန်ဒီသည် ဒေးဗစ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။

ဟာ့လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဒေးဗစ် က မိန်းမငယ်လေးကို ပွေ့ဖက်နေသည်။

"အိုး? မင်းက ဒေ့ဗ် ရဲ့ဝမ်းကွဲကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့တာလား။ မင်းကတကယ်ရဲရင့်တာပဲ" ဟု ဟာ့ ထရစ်စတန်အား ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်?" ထရစ်စတန် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။

"အန်ဒီ ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။" "ကျွန်တော် သူ့ကို လိဒ်မြို့ကထွက်ဖို့ သုံးရက်ပေးထားတယ်။"

"သုံးရက်? အရမ်းရှည်လွန်းတယ်။ တစ်နေ့က လုံလောက်ပြီထင်တယ်"

ထရစ်စတန်သည် ဟာ့ ၏စကားကိုကြားသောအခါ မူးမေ့သွားသည်။

လိဒ်မြို့ ရှိ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေသည့်အတွက် သူ့အတွက် အခွင့်အလမ်းမရှိပေ။

သူ့ခေါင်းမှာ သွေးတွေ စီးကျလာပြီး မူးလဲသွားသည်။

“သူ့ကိုထုတ်ပြီး လူနာတင်ကားခေါ်ပါ။ မနိုးရင် ထားလိုက်ပါ၊ နိုးရင် တစ်ရက်ကျန်သေးတယ်လို့ သူ့ကိုပြောပါ” လို့ အန်ဒီက အလုပ်သမားကို ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ မစ္စတာလူးဝစ်!"

လုံခြုံရေးအစောင့်အနည်းငယ်က ထရစ်စတန်ကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဂျက်စီကာကိုလည်းထုတ်ခဲ့သည်။

အခု အခြေအနေ ပြေလည်သွားတော့ အားလုံးက ဒေးဗစ်ကို စူးစမ်းချင်စိတ်နဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လိဒ်မြို့မှာ ဒီသူဌေးကြီးနှစ်ယောက်နဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်တာကြောင့် ဒီလူရဲ့ အနေအထားက ကြောက်စရာကောင်းမှာသေချာသည်။

ဒေးဗစ်ကိုမြင်သောအခါ မာရီသည် နှလုံးခုန်မြန်လာသည်။ သူမ၏ အထောက်အထားကြောင့် သူမနှင့် ထပ်မံတွေ့ဆုံခွင့်ရမည်ဟု သူမ မထင်ခဲ့ပေ။

မနေ့က လမ်းခွဲပြီးလို့ ဒီနေ့ သူ့ကို ပြန်တွေ့ဖို့ မမျှော်လင့်ထားပေမယ့် ဒီနေ့တော့ မျှော်လင့်ချက်တွေ အပြည့်နဲ့ ဒီနေရာကို ရောက်လာခဲ့သည်။

“လူတိုင်း ဒီကိုရောက်နေပြီဆိုတော့ ဒါကို အခုရှင်းလိုက်မယ်။ ဒေးဗစ်ကငါတိူ့ရဲ့ဆွေကောင်းဖြစ်တာမလို့ သူ၏ဝမ်းကွဲကလည်း ငါတို့ရဲ့ဝမ်းကွဲပဲ။ အနာဂတ်မှာ သူ့ကို အနိုင်ကျင့်ရဲတဲ့ ဘယ်သူမဆို ငါ့အမျက်ဒေါသကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်” လို့ အန်ဒီက လူအုပ်ကြီးကို ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့လည်းအတူတူပဲ!" ဟာ့က ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!" ဒေးဗစ်က ပြောလိုက်သည်။

ဒေးဗစ်သည် ဟာ့ နှင့် အန်ဒီတို့နှင့် လုံလောက်သော ရင်းနှီးမှုရှိသည်ဟု ခံစားခဲ့ရပြီး ၎င်းတို့ကို အလွန်ရင်းနှီးစွာ ညွှန်းဆိုနိုင်ခဲ့သည်။

"ကြိုဆိုပါတယ် ဒေ့ဗ်!"

"ကောင်းပြီ၊ အားလုံး။ ပြန်ဖို့အချိန်တန်ပြီ!"

လူအုပ်ကြီးက တဖြည်းဖြည်း ကွဲသွားကြသည်။

မာရီက ဒေးဗစ်ဆီကို လျှောက်လာပြီး "ပြန်တွေ့ကြပြီနော် မစ္စတာ လစ်ဒဲလ်!"

"မင်္ဂလာပါ မစ္စ ကန့်!"

လီလီသည် ယခုအချိန်တွင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ သူမက ဒေးဗစ်် နဲ့ မာရီ ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒေ့ဗ်မင်း မစ္စမာရီနဲ့သိတာလား" လို့ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်! ငါသိတယ်!”

“မစ္စ မာရီ၊ ငါ့ကို ကူညီပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ မစ္စမယ်လ်ဆာ ကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

ပြန်ဖျု့လုပ်နေတာကျု လီလီခေါ်သံကြားတော့ အဲလ်ဆာရပ်သွားသည်။

"ရပါတယ် လီလီ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နှစ်ယောက်စလုံး!" ဒေးဗစ် ပြောလိူက်သည်။

"မင်းကသိပ်သဘောကောင်းတာပဲ မစ္စတာလစ်ဒဲလ်!" နာမည်ကြီးနှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ချိန်တည်းမှာ ပြန်ပြောလိူက်သည်။

Chapter 58

မြစ်မြို့

South River International Residence

ပုလဲသည် သူမ၏ဖုန်းဖြင့် ၉၁၁ကိုခေါ်ဆို၍ ဝင်ပေါက်မှတဆင့် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

သူ့နောက်ကနေ အနီးကပ်လိုက်လာတဲ့ တက္ကစီတစ်စီးရှိမှန်း သူမ မသိလိုက်ပေ။

ယာဉ်မောင်းမှလွဲ၍ တက္ကစီပေါ်တွင် လူငယ်တစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးလည်း ရှိခဲ့သည်။

"ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲဆရာကြီး" လူငယ်က မေးလိုက်သည်။

“ဒါက မြစ်မြို့ရဲ့ လူချမ်းသာရပ်ကွက်ပါ၊။ ဒါက ကျွန်တော်ဒီထိပဲမောင်နိုင်တယ်။ ငါးဆယ်ပေးရပါတယ်” ဟု ယာဉ်မောင်းက ပြောသည်။

"ဒီလောက်စျေးကြီးလား?" လူငယ်က မေးလိုက်သည်။

"အချိန်က ပိုက်ဆံပဲ! ငါစောင့်နေတာကြာလှပြီ။"

"ကောင်းပြီ ဒါဆို! ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ။"

နှစ်ယောက်သား ပိုက်ဆံပေးပြီး ကားပေါ်ကနေ ဆင်းလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် South River International Residence ၏အဝင်ပေါက်သို့သွားကြသည်။

လုံခြုံရေးအစောင့်က သူတို့ကို တားဆီးလိုက်သည်။

“ဟေး! မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ပြန်သွားပါ၊ ဒီနေရာက မင်းတို့လူတွေ ဝင်လို့ရတဲ့ နေရာမဟုတ်ဘူး”

“အခုတင်ထားတဲ့ Porsche အနီရောင်က ဘယ်သူပိုင်လဲလို့ မေးလို့ရမလား” လူငယ်က မေးလိုက်သည်။

"ဒီမှာနေတဲ့သူရဲ့ဟာမဟုတ်လို့ မင်းဟာလား"

"ဒီမှာနေရတာ တော်တော်ဈေးကြီးရမယ် မဟုတ်လား"

"တောကလား ။ ဒီနည်းအတိုင်းပြောရရင် ဒီအိမ်တွေက တစ်စတုရန်းမီတာကို အနည်းဆုံး နှစ်သိန်း၊ အိမ်တစ်အိမ်စီက အနည်းဆုံး သန်းငါးဆယ်။ ဒီမှာ စျေးကြီးလား မကြီးလား ပြော!"

"ဘာလဲ? ဒီလောက်စျေးကြီးလား? တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီမှာ အိမ်ငှားနေတယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”

"မင်း တစ်ခုခု မှားနေပြီလား။ အိမ်တစ်လုံးကို သန်းငါးဆယ်လောက် အကုန်အကျခံပြီး တခြားသူဆီ ငှားမှာလဲဘ။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ဒီနေရာမှာနေထိုင်ဖို့် ငွေရှိရင်၊ အိမ်တစ်လုံးကို ငှားဖို့လိုအပ်မယ်လို့မင်းထင်လား။"

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ! ငါ အခု သွားတော့မယ်။ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

နှစ်ယောက်သား ဈေးပေါတဲ့ မိုတယ်ကို ရှာတွေ့ပြီး လောလောဆယ် အဲဒီနေရာမှာ အခြေချဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အခန်းထဲ ဝင်ပြီးမှသာ အမျိုးသမီးက စကားစပြောသည် ။ "ဆမ် မင်းညီမကို တိုက်ရိုက်ရှာလို့မရဘူးလား"

ထိုလူငယ်မှာ ပုလဲ၏အကိုဖြစ်သူ ဆမ်ဝါနာ ဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးငယ်မှာ မင်နီ ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ချစ်သူဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆမ် ၏မိသားစုသည် မြို့ထဲတွင်နေထိုင်စဉ် လယ်သမားများဖြစ်သောကြောင့် မင်နီ၏မိသားစုသည် ဤဆက်ဆံရေးကိုဆန့်ကျင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဆမ် နှင့် မင်နီသည် တိတ်တဆိတ်လာပြီး ပုလဲ၏အကူအညီကို ရယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ပုလဲသည် သူတို့၏ မိဘများကို လိမ်ညာခဲ့ကြောင်း ဆမ် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ပုလဲ က မြို့ထဲမှာ ငွေရှာရတာ ခက်ခဲပြီး အိမ်ငှားခနဲ့ နေထိုင်စရိတ် မတတ်နိုင်ဘူးလို့သူတို့ကိုပြောထားသည်။

သို့တိုင် ပုလဲသည် ဇိမ်ခံကားတစ်စင်း မောင်းနှင်ပြီး တန်ဖိုးကြီးအိမ်တစ်လုံးတွင် နေထိုင်သည်ကို ဆမ်မြင်ခဲ့သည်။

“မဟုတ်ဘူး! အဖေနဲ့အမေ ဒီကိုရောက်တာနဲ့ သူ့ကိုသွားရှာမယ်။" သူကပုလဲကို အမြဲကြောက်နေခဲ့ပြီး အဖေနဲ့အမေကပဲ သူ့ကိုဖြောင်းဖြနိုင်သည်။"အမေ့ကို အရင်ခေါ်လိုက်မယ်"

ဆမ်က သူ့ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး ဖုန်းခေါ်လိုက်တယ်။

"ဘယ်ကိုသွားတာလဲ ကောင်လေး အခုချက်ချင်း ဒီကိုပြန်လာခဲ့စမ်း!" လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံသည် စပီကာများမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အမေ၊ ကျွန်တော် အခု မြစ်မြို့မှာ ရောက်နေပြီ။ ငါမပြန်ဘူး!" လူငယ်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်းလူမိုက်! မင်း တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့သမီးနဲ့ ထွက်ပြေးသွားပြီ၊ အခု သူ့မိသားစုက ငါတို့ကို မေးဖို့ လာနေပြီ။ အခုချက်ချင်း ဒီကိုပြန်လာ!”

"အမေ၊ သားစကားနားထောင်ပါဦး ပုလဲကိုတွေ့ခဲ့တယ်၊ အခု ချမ်းသာနေပြီ။ ဒေါ်လာသန်းပေါင်းများစွာတန်တဲ့ ကားတစ်စီးကို မောင်းနှင်နေပြီး အနည်းဆုံး သန်းငါးဆယ်တန်အိမ်မှာ နေထိုင်နေပါတယ်။ လာပြီးရှာ!"

"မင်း ရူးသွားပြီ!"

"တကယ်ပါ အမေ! ငါမလိမ်ပါဘူး! မနေ့က ပုလဲအလုပ်လုပ်တဲ့နေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး အလုပ်ကထွက်ပြီး သန်းနဲ့ချီတန်တဲ့ အနီရောင်ပြိုင်ကားတစ်စီးကို မောင်းနှင်ခဲ့တာကို တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။"

"ပြီးတော့?" သူ့အမေက ဖုန်းနဲ့မေးလိုက်သည်။

“မနေ့က သူမနောက်ကို မလိုက်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ ဝင်ပေါက်မှာ စောင့်ဖို့ တက္ကစီကို ခေါ်လိုက်တယ်။ သူနေထိုင်ရာ နေရာကို ဝင်လာတာတွေ့တော့ လုံခြုံရေး အစောင့်ကို မေးလိုက်တယ်။ အဲဒီမှာ အိမ်ရာက နှစ်ထပ်ကျတယ်။

တစ်စတုရန်းမီတာကို ၂သိန်း၊ အိမ်တစ်လုံးဝယ်ဖို့ လုံလောက်တယ်။ အဲဒီဒေသမှာရှိတဲ့ အိမ်တိုင်းဟာ အနည်းဆုံး သန်းငါးဆယ်လောက် ကုန်ကျတယ်။”

"သေချာလား? အခြားတစ်ယောက်နဲ့မှားတာမဟုတ်ဘူးလား။"

"သားက ဘာလို့လိမ်ရမှာလဲ။ အဲဒါ သားညီမပဲ၊ သူ့ကို မမှတ်မိပဲနေမလား”

"ကောင်းပြီ မနက်ဖြန်မနက် မင်းအဖေနဲ့ လာခဲ့မယ်။ ဒီငတုံးကလေးမလေး၊ ပြိုင်ကားမောင်းပြီး မြို့ထဲမှာ ဈေးကြီးတဲ့အိမ်မှာနေတာတောင် တစ်လကို နှစ်သောင်းပဲ ပို့ရတာ ဘယ်လောက်တောင် သတ္တိရှိလို့လဲ။”

Chapter 59

"မင်နီ နင့်မိဘတွေကို မနက်ဖြန်ခေါ်သင့်တယ်!"ဆမ် က သူ့အမေနဲ့ ဖုန်းချပြီးတဲ့နောက် မင်နီ ကို ပြောလိုက်သည်။

"ဘာအတွက်လဲ? ဒါဆို သူတို့က ငါ့ကို ပြန်ခေါ်သွားမှာပေါ့။ သူတို့ကငါတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ဘယ်တုန်းကမှ သဘောတူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။”

"မင်း ရူးနေတာလား။ငါ့မိသားစုက မင်းတို့လောက်မချမ်းသာဘူး။ ဒါပေမယ့် အခုငါ့ညီမလေးကပိုက်ဆံတွေအများကြီးရှာထားတော့ မင်းရဲ့မိဘတွေက ငါတို့နှစ်ယောက်အတူရှိနေတာကို သဘောတူလိမ့်မယ်၊ ငါတို့ လျှို့ဝှက်ချိန်းတွေ့စရာ မလိုတော့ဘူး!"

မင်နီစဉ်းစားပြီး ဆမ် နဲ့ သဘောတူလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ့မိဘများကို ခေါ်လိုက်သည်။

သူ့အမေက သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေပေမယ့် နောက်နေ့ မြစ်မြို့ကို လာမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့သည်။

ဆမ်က မင်နီ ကို ပွေ့ချီရင်း အိပ်ယာပေါ်မှာ လှဲနနေသည်"မင်နီ၊ ဘယ်တော့မှ ပြန်မသွားကြရအောင်။ ဒီ မြစ်မြို့ မှာနေနိုင်ပါတယ်၊ ငါ့ညီမကို ကားကောင်းကောင်းနဲ့ အိမ်တစ်လုံးဝယ်ခိုင်းလိုက်မယ် ပြီးရင် နေ့တိုင်း ကားမောင်းပြီး မြင်ကွင်းကိုခံစားနိုင်မှာပါ!”

"ဒါပေမယ့် မင်းညီမ မင်းအတွက် ဝယ်ပေးမှာလား" မင်နီက သူ့ကို မယုံပေ။

“ငါတောင်းရင်တော့ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ငါ့မိဘတွေက တောင်းရငတော့် ပေးလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် ငါသူတို့ကို ခေါ်လိုက်တာ။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ့မိဘတွေက ငါ့ဘက်မှာ အမြဲရှိတယ်၊ ငါက တစ်ဦးတည်းသောသားမို့ အကောင်းဆုံးအရာတွေကို ငါ့ဆီထားခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ စိတ်ပူသလောက်တော့ ငါ့ညီမလေးက ငါ့အတွက် အစေခံဖို့ပဲရှိတယ်”

"ကောင်းပြီ! ညီမလေးလို ကားတစ်စီးလိုချင်တယ်။ အရမ်းလှတညပဲ။ ဒီလိုမျိုး အိပ်မက်မက်နေတာကြာပြီ!”

"ကောင်းပြီ! ပြီးတော့ မင်းကို ပေးမယ်။ ငါတို့တစ်ယောက်စီရှိနိုင်တယ်!"

နှစ်ယောက်သား ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဘဝတစ်ခုကို အတူတကွ စိတ်ကူးယဉ်ရင်း အိပ်ပျော်သွားကြသည်။

မြစ်မြို့ Lake Heart Club။

ယနေ့ည၏ ပရဟိတလေလံပွဲသည် လုပ်ဆောင်နေပြီဖြစ်သည်။

အားလုံးက ပထမထပ်က ခန်းမထဲမှာ ထိုင်နေကြသည်။

စင်ပေါ်တွင် တင်ဆက်သူသည် အနောက်ဘက် လိဒ်ပြည်နယ် အသံလွှင့်ဌာန Ida Rice ၏ အဓိက တက်သစ်စကြယ်ပွင့်ဖြစ်သည်။

"မင်္ဂလာညချမ်းပါ လေးစားအပ်ပါသော ဧည့်သည်တော်များရှင့်။"

"လိဒ်မြို့ရဲ့ တတိယမြောက် ပရဟိတလေလံပွဲမှ ကြိုဆိုပါတယ်။"

"ဒီနေ့ဟာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေ၊ ဂရုစိုက်မှုတွေ နဲ့စည်းလုံးညီညွတ်တဲ့နေ့တစ်နေ့ပါ။"

“ဒီနေ့ဟာ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းက လူတွေရဲ့ ပေးကမ်းခြင်းနဲ့ မေတ္တာတရားရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ပြသတဲ့နေ့လည်း ဖြစ်ပါတယ်။”

အိမ်ရှင်သူမ၏ အဖွင့်မိန့်ခွန်းကို ပြီးသည်နှင့် ကြီးမားသောပြကွက်ဗီဒီယိုကို စတင်ဖွင့်သည်။

ဗွီဒီယိုတွင် ကျောင်းသားအချို့ ကျောင်းတက်ရန် အခက်အခဲများစွာရှိသည့် ဝေးလံခေါင်သီသော တောင်တန်းဒေသအချို့ကို ပြသခဲ့သည်။ တချို့က ကျောင်းတက်ဖို့ တောင်တက်လမ်းကို နှစ်နာရီလောက် လမ်းလျှောက်ရသည်။

ထို့ကြောင့် ကလေးများသည် တစ်နေ့လျှင် ငါးနာရီမှ ခြောက်နာရီအထိ ကျောင်းသို့ လမ်းလျှောက်သွားကြရသည်။

ကျောင်းတွေမှာလည်း အခြေအနေတွေက သနားစရာ ကောင်းသည်။ ကျောင်းရှိ စားပွဲခုံများနှင့် ခုံတန်းများ အားလုံးကို ကျောင်းသားများ၏ နေအိမ်များမှ လှူဒါန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ဟောင်းနွမ်းနွမ်းနယ်နေပုံရသည်။

ကျောင်းသားမိဘ အများစုသည် လယ်ကွင်းမှ ထွက်ခွာကာ အဝေးသို့ အလုပ်သွားလုပ်ကြရပြီး ငကလေးများကို အဘိုးအဘွားများနှင့် အိမ်တွင် ထားခဲ့ရသည်။

ဤကလေးများသည် ငယ်ရွယ်စဉ်တွင်ပင် ရင့်ကျက်လာပြီး တာဝန်သိတတ်လာကာ အချို့မှာ အဝတ်လျှော်ခြင်း၊ ချက်ပြုတ်ခြင်းနှင့် အခြားအိမ်မှုကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်ရာတွင် အထူးကျွမ်းကျင်လာကြသည်။

ဒီကလေးတွေဟာ သူတို့နေထိုင်တဲ့ တောင်တွေထက်မှ ကမ္ဘာကိုမြင်ချင်တာကြောင့် သင်ယူလိုစိတ် ပြင်းပြကြသည်။

ဗီဒီယိုက ဒီမှာ ပြီးသွားသည်။

ဆက်လက်၍ “ဒီည လေလံတင်ရောင်းချခဲ့သမျှ ကိုဗီဒီယိုထဲက ကလေးတွေကို လှူဒါန်းသွားမှာပါ။ အဲဒီငွေတွေကို စားပွဲခုံအသစ်၊ ကုလားထိုင်အသစ်၊ ကျောင်းလွယ်အိတ်အသစ်နဲ့ အဝတ်အစားအသစ်တွေနဲ့ သူတို့အတွက် ကျောင်းသစ်အတွက် ရန်ပုံငွေအဖြစ် အသုံးပြုသွားမှာပါ” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

"ကဲ၊ ငါတို့ရဲ့ အချစ်ဦးနဲ့ စလိုက်ရအောင်။"

"ပထမသီချင်းက ဧကရီအယ်လ်ဆာရဲ့ သီချင်းအသစ်ပါ။"

"လေလံပွဲ စတင်ပါပြီ။ စျေးနှုန်းသတ်မှတ်ထားခြင်းမရှိပါ၊ မည်သည့်စျေးနှုန်းကိုမဆို ပြောနိုင်ပါတယ်။"

"တစ်သိန်း!"

"တစ်သိန်းငါးသောင်း!"

"သုံးသိန်း!"

"ငါးသိန်း!"

"ကောင်းတယ်! ဧည့်သည်၁၇ က ငါးသိန်းခေါ်တယ်။ တခြားတစ်ယောက်ရသေးရှိလား" ;

ဒေးဗစ် သူ့လက်ထဲက ကတ်ပြားကို ကြည့်လိုက်သည်။ နံပါတ်ခုနစ်။

သူက မြှောက်ပြီး "ငါးသန်း!"

ဒေးဗစ်သည် ငါးသန်းတောင်းဆိုသံကြားသောအခါ ခေါင်းများစွာ လှည့်ကြည့်လာသည်။ ဤမျှကြီးမားသောတန်ဖိုးဟု ခေါ်ဝေါ်သော သူဌေးကြီးကြီးကို သိချင်ကြသည်။

"ငါးသန်း! ဧည့်သည်၇ က ငါးသန်းခေါ်တယ်။ တခြားတစ်ယောက်ရှိသေးလား"

"တစ်ခါခေါ်တယ်! နှစ်ခါခေါ်တယ်။ ရောင်းပြီ!"

"ဧကရီအယ်လ်ဆာ ရဲ့ သီချင်းအသစ်ကို လက်ခုပ်တီးလိုက်ကြရအောင်။"

အယ်လ်ဆာစင်ပေါ်တက်သွားသည်။

သူ့သီချင်းကို စျေးငါးသန်းလောက်နဲ့ လေလံတင်ရောင်းချဖြစ်ဖို့ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရာနှုန်းပြည့် လှူတော့မယ်ဆိုတော့ သူမရပေ။

သို့သော်လည်း ဗီဒီယိုမှ ကလေးငယ်များ ပိုမိုများပြားသော အလှူငွေများမှ အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိနိုင်သောကြောင့် သူမ အလွန်ပျော်ရွှင်ခဲ့သည်။

ဧကရီအယ်လ်ဆာသီချင်းဆို ပြီးသွားပါပြီ။

ဒုတိယအကြောင်းအရာမှာ ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး၏ အနုပညာလက်ရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့နောက်ဆုံးဈေး ရှစ်သိန်းနဲ့ ပြီးသွားခဲ့သည်။

သို့သော်၊ ဤသည်မှာ ပရဟိတလေလံပွဲဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် ဤမျှလွန်ကဲလွန်းသောတန်ဖိုးကို နားလည်နိုင်သည်။ ပစ္စည်းများ ဆက်လက် လေလံတင်ရောင်းချနေချိန်တွင် ဒေးဗစ်သည် ထိုညတွင် သူ၏ကတ်ကို ထပ်မံမမြှောက်တော့ပေ။

Chapter 60

မာရီကန့်သည် အကကို လေလံတင်ရောင်းချခဲ့သည်။

အယ်လ်ဆာ သီချင်းကဲ့သို့ပင် မာရီ၏အကသည် ဒေးဗစ်အား ငါးသန်းဖြင့် ရောင်းချခဲ့သည်။

ဒေးဗစ်လည်း ဒီလိုပဲ၊ သူတပါးက သူ့ကို ကြင်နာရင်ဆယ်ဆကြင်နာမှုကိုပေးဆပ်ပေးမယ့်သူမျိုးပေါ့။

ဒီညမှာ သူတို့နှစ်ယောက်က သူ့ဝမ်းကွဲ လီလီ ကို ကူညီပေးခဲ့တာမို့ သူတို့ရဲ့ ဖျော်ဖြေပွဲတွေကို ဝယ်ဖို့ စျေးပိုပေးလိုက်တာ မှန်ကန်ပါတယ်။

မကြာပါဘူး

လေလံပွဲ ပြီးခါနီးပြီ။

ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ နောက်ဆုံးပစ္စည်းကို လေလံတင်ရောင်းချပြီးနောက် ပွဲလည်း ပြီးဆုံးတော့မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဒေးဗစ်သည် သူ၏ကတ်ပြားကို မြှောက်လိုက်ပြီး စကားပြောလိုက်သည်။

"သီချင်းတစ်ပုဒ်လှူချင်ပါတယ်"

အပိတ်မိန့်ခွန်းတွင်ဒေးဗစ်က သီချင်းတစ်ပုဒ်လှူဖို့ ကမ်းလှမ်းတာကိုတွေ့လိူက်သည်။

ဒီနေ့ လေလံပွဲမှာ ဒေးဗစ်က ဆယ်သန်းလောက် အကုန်အကျခံခဲ့တာမို့ သူ့ကို ငြင်းဖို့က မမှန်ပါဘူး။

အိုင်ဒါက ဒေးဗစ်ကို စင်ပေါ်တက်ခွင့်ပေးလိုက်သည်။

“မစ္စတာ လစ်ဒဲလ်ကသီချင်းတစ်ပုဒ်ကို လှူဒါန်းလိုပါတယ် ၎င်းကို ဝယ်လိုသူရှိပါသလား။ အိုင်ဒါက မေးလိုက်သည်။

"အင်း...အဆင်ပြေရင် ကိုယ်တိုင်ပြန်ဝယ်ချင်ပါတယ်" ဒေးဗစ်ကပြောလိုက်သည်။

"မင်းကိုယ်ပိုင်သီချင်းကိုပြန်ဝယ်ချင်တာလား"

“ဟုတ်တယ်”

"ဟုတ်ပါတယ်။ မစ္စတာလစ်ဒဲလ်က သူ့သီချင်းကို ပြန်ဝယ်ချင်တာကြောင့် မစ္စတာလစ်ဒဲလ် သီချင်းကို နားထောင်ကြည့်ရအောင်။ မစ္စတာလစ်ဒဲလ်၊ မင်းဘယ်လောက်ခေါ်မှာလဲ"

"သန်းတစ်ရာ!"

"ဘယ်.. ဘယ်လောက်?" အိုင်ဒါက စကားထစ်သွားသည်။

"ငါ့သီချင်းကို ဝယ်ဖို့ သိန်းတစ်ရာ ကမ်းလှမ်းမယ်!"

အိုင်ဒါအံ့အားသင့်သွားပြီး ရာနှင့်ချီသော ဧည့်သည်များသည် စင်မြင့်အောက်တွင် ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။ ဟာ့ နှင့် အန်ဒီမှလွဲ၍ လူတိုင်းသည် သူတို့ကြားလိုက်ရသောစကားကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်သီချင်းကို သိန်းတစ်ရာနဲ့ ဝယ်မှာလား။

'တကယ်တော့ သူက နောက်ထပ် သန်းတစ်ရာ လှူတာ မဟုတ်ဘူးလား။

'လိဒ်မြို့မှာရှိတဲ့ ဒီဒေးဗစ်အကြောင်း ငါတို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။

'မစ္စတာလူးဝစ်နဲ့ မစ္စတာဂရင်းတို့နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူငယ်ချင်းဖြစ်ယုံတင်မကဘူး၊ သူလည်း သန်းတစ်ရာတောင်လှူသေးတယ်။

'ဒီလူက ဘယ်လောက်တောင်ချမ်းသာတာလဲ၊

ဒေးဗစ်သည် စန္ဒယားဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ထိုင်လိုက်သည်။

“ဒီည ကျွန်တော်သီဆိုတဲ့ သီချင်းကို ခရု လို့ခေါ်ပါတယ်။ ဒီဗီဒီယိုထဲက ကလေးတွေဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်နေရာကို ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”

အဲဒါနဲ့ ဒေးဗစ်က စပြီး သီချင်းဆိုလိုက်သည်။

စန္ဒယားမှ နှေးကွေးသော တေးသွားတစ်ပုဒ် လွင့်ပျံလာသည်။

“ငါ့ရဲ့ လေးလံတဲ့ အခွံကို ချွတ်ရမလား၊

“ကောင်းကင်ပြာကြီးကို ရှာဖွေပါ။

“ကောင်းကင်မှာ နူးညံ့စွာ ကခုန်ရင်း လေက ဖြည်းညှင်းစွာ တိုက်နေတယ်၊

“အရင်က ကြုံဖူးတဲ့ ဒဏ်ရာက ဘာမှ မရှိတော့ဘူး။

"တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ငါတက်လမ်းမယ်

“နေရောင်ခြည်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်မျှော်နေပါ။

“ကောင်းကင်ကြီးဟာ သေးငယ်လွန်းတဲ့ အိပ်မက်ကို မက်တယ်။

“တောင့်တမှု အနည်းငယ်ဟာလေးလံသော အခွံထဲတွင် ဝှက်ထားတယ်

"တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ငါတက်လမ်းမယ်၊

“အမြင့်ဆုံးအမှတ်မှာ သစ်ရွက်တစ်ရွက်လိုကောင်းကင်ယံကို ပျံတက်သွားတယ်။

“ဒီလောက်သေးငယ်တဲ့ ကောင်းကင်ကြီးဟာ ချွေးတွေနဲ့ မျက်ရည်တွေကို ထိန်းထားရတယ်။

"ငါ့အတွက် နေရာရှိရမယ်"

သီချင်းက ပြီးသွားသည်။

စင်မြင့်အောက်မှ လက်ခုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဗီဒီယိုထဲက ကလေးတွေဟာ ဒေးဗစ်ရဲ့ သီချင်းထဲက ခရုလိုပါပဲ၊ အပြင်လောကကို တွေ့ကြုံခံစားပြီး ကမ္ဘာကြီးအတွက် နေရာရှာချင်ကြသည်။

“မစ္စတာ လစ်ဒဲလ်၊ မင်း ဒီသီချင်းကို ရေးခဲ့တာလား။ အောက်က ပရိသတ်က တယောက်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

ဒေးဗစ် “ဟုတ်တယ် ငါရေးထားတာ"

"မင်း အရမ်းတော်တာပဲ မစ္စတာလစ်ဒဲလ်အရမ်းမိုက်တာပဲ!"

မာရီသည် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ဒေးဗစ်ကို သဘောကျစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူမ နှစ်သက်ခဲ့သော ယောက်ျားဖြစ်သည်။

အဲလ်ဆာသည် ဒေးဗစ်ကို ထိတ်လန့်တကြားကြည့်လိုက်သည်။ သူက တခြားယောက်ျားတွေလို မဟုတ်ဘူး။

စာစဥ်(၄) End