သူဘယ်သူလဲ

သက်ပြင်းချသံက နွေဦးအင်မော်တယ်နန်းတော်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အချိန်စီးကြောင်းထဲမှာ အထီးကျန်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

လိပ်ပြာလေးသည်သာ ယင်းကို ကြားနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်မှာ ထိုသက်ပြင်းချသံ၏ နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို သူနားမလည်ပေ။

လိပ်ပြာလေးက သူ၏ ဆရာအပေါ် အာရုံစိုက်ထားပြီး စိတ်ထဲမှာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

‘ ဘာလို့ ဆရာက ငါ့ကို ငတုံးလို့ အမြဲတမ်း ပြောတာလဲ… ဘာလို့ ငါမုန်းတဲ့ အဲ့ဒီလူကို ငါက ကူညီပေးရမှာလဲ ’

သူ့ဆရာ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်တစ်စွန်းတစ်စရှိကြောင်းကိုတော့ လိပ်ပြာလေး သတိမထားမိပေ။

ရွှီချင်းသည်လည်း ထိုသက်ပြင်းချသံကို မကြားပေ။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ငရဲမီးတောက်၏ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံသော နေရာတွင် ရွှီချင်းက သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲမှာ လွင့်မျောနေသော ဒုဓလီပန်းများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်ကြာ နှုတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူက စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ အန္တိမရှစ်ခု… ”

ရွှီချင်းက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံက ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ထိုဒုဓလီပန်းများထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်း၏ အသိစိတ်က ဝုန်းခနဲ မြည်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ရှေးခေတ်မှ ဖန်တီးမှုအသံက သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲမှာ ပေါက်ကွဲသွားသည့်အလားပင်။

ထိုအသံက အချိန်၏ ဖွဲ့စည်းမှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး လမ်းညွှန်စွမ်းအားတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ယင်းက ရွှီချင်း၏ ဝိညာဉ်ကို အတိတ်မှာ တစ်ခါသူရောက်ခဲ့ဖူးသော ရွှမ်ကမ္ဘာမြေ၏ အင်မော်တယ်အရင်းအမြစ်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ယင်းက အဆုံးမဲ့သော အသွေးအသားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အကန့်အသတ်မဲ့ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုဖြစ်သည်။

အသွေးအသားများ၏ အပေါ်တွင် ဧရာမဒုဓလီပန်းက ပွင့်လန်းနေသည်။

ဒုဓလီပန်း၏ ရိုးတံပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော မှော်သင်္ကေတများကို ရေးထွင်းထားပြီး ယင်းတို့တစ်ခုစီက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အံ့ဩစရာကောင်းသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ယင်းတို့ကို အတူတကွ ပေါင်းစပ်မြင်လိုက်သည့်အခါ ထိုဒုဓလီပန်းက တမူထူးခြားသွားပြီး ပိုပြီးအံ့ဖွယ်ကောင်းသွားသည်။

ဒုဓလီပန်းအတွက် မြေဩဇာကိုတော့ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားအလောင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယင်းက ဒုဓလီပန်းအတွက် ထာဝရအစွမ်းကို ထောက်ပံ့ပေးနေသည်။

ထိုနတ်ဘုရားများ၏ နတ်ဝိညာဉ်များသည်လည်း ဤနေရာမှာ ကန့်သတ်ချုပ်နှောင်ခံထားရသည်။ ၎င်းတို့က ဒုဓလီပန်း၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ ဒူးထောက်နေကြပြီး အော်ဟစ်ညည်းတွားနေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ နတ်ဘုရားအော်သံများက ဒုဓလီပန်း၏ အလုပ်ဆောင်ရွက်မှုကို ပိုပြီးတွင်ကျယ်စေသည်။

ယင်းက အင်မော်တယ်အရင်းအမြစ်၏ ကုန်းမြေဖြစ်သည်။

နွေဦးအင်မော်တယ်ကိုးပါးက နတ်ဘုရားကမ္ဘာတစ်ခုကို ဤနေရာမှာ မြှုပ်နှံပြီးနောက် ထိုအင်မော်တယ်အရင်းအမြစ်ကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီချင်းက ဤနေရာကို ယခင်က ရောက်ခဲ့ဖူးပြီး ယခု ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ပြန်ရောက်လာသော်လည်း ထိုဒုဓလီပန်းကို မြင်တွေ့သွားသည့်အခါ နှလုံးတုန်သွားဆဲပင်။

ဒုဓလီပန်းက ပွင့်လန်းနေစဉ် ၎င်းက မရေမတွက်နိုင်သော ဒုဓလီအစေ့များကို ထုတ်လွှတ်ပေးနေသည်။ ယင်းတို့က ဒုဓလီပန်းနှင့် ဝေးရာသို့ တဖြည်းဖြည်း လွင့်မျောသွားနေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ တချို့ဒုဓလီအစေ့များက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပြန်ရောက်လာကြပြီး ဒုဓလီပန်းနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ယင်းတို့က ဒုဓလီပန်း၏ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး အသွင်ပြောင်းလဲသွားကြကာ ထပ်မံ လွင့်မျောသွားကြသည်။

ယင်းက သံသရာစက်ဝန်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ရွှီချင်း၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံက ထိုဒုဓလီအစေ့များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားအတွေးများက အပြင်သို့ ပေါက်ကွဲသွားကြပြီး သန်းနှင့်ချီသော ချည်မျှင်များအဖြစ် ခွဲထွက်သွားကြသည်။ ထိုချည်မျှင်များက ဒုဓလီအစေ့များနောက်သို့ လိုက်သွားကြပြီး ဟင်းလင်းပြင်၊ ကြယ်တာရာကောင်းကင်နှင့် အမွေအနှစ်အားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကြသည်။

သို့ဖြစ်၍ မရေမတွက်နိုင်သော တာအိုအတတ်ပညာများက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး ဝေဝါးသော ပုံရိပ်အများအပြားက သူ၏ စိတ်အာရုံထဲမှာ ပုံရိပ်ပေါ်လာကြသည်။

သူတို့အားလုံးက လေ့ကျင့်နေကြပြီး ကျင့်ကြံနေကြသည်။

ဤနေရာမှာ အချိန်က သက်ရောက်မှုမရှိတော့သည့်အလား လေဟာနယ်၏ နိယာမကလည်း ပျောက်ဆုံးသွားဟန် ရသည်။

ဤနေရာတွင် တည်ရှိနေသည်မှာ အဆုံးမဲ့သော အမွေအနှစ်မှတ်တမ်းများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ယင်းက အလွန်ကျယ်ပြောသော စာကြည့်တိုက်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။

ထိုမှတ်တမ်းများကို စိုက်ကြည့်ပြီး အရာအားလုံးကို အာရုံခံပြီးနောက် ရွှီချင်းက သူ၏ စိတ်ထဲမှာ ‘ အန္တိမရှစ်ခု ’ဟူသော စကားလုံးကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံက ပျံ့လွင့်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အင်မော်တယ်အရင်းအမြစ်ကုန်းမြေထဲမှ အဆုံးမဲ့သော အမွေအနှစ်များက ရုတ်တရက် ဝေဝါးသွားကြသည်။ ထို့နောက် အလွန်နက်ရှိုင်းသော တည်နေရာမှ ဒုဓလီအစေ့သုံးခုသည်သာ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

“ အဲ့ဒါက အန္တိမတာအိုရှစ်ခုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အမွေအနှစ်မြင်ကွင်းသုံးခုပဲ ”

“ နင့်မှာရှိတဲ့ အချိန်က နှစ်ခုကိုပဲ ဆင်ခြင်နားလည်နိုင်လိမ့်မယ် ”

“ နင့်ရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ငါမကူညီပေးနိုင်ဘူး ”

ရွှီချင်းက ဒုဓလီအစေ့သုံးခုကို ကြည့်လိုက်သည့်အခိုက် နွေဦးအင်မော်တယ်နန်းတော်သခင်၏ ရှေးဟောင်းအသံက အင်မော်တယ်အရင်းအမြစ်ထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ရွှီချင်းက နှုတ်ဆိတ်သွားပြီး အဝေးမှ ဒုဓလီအစေ့သုံးခုကို သေချာကြည့်လိုက်သည်။

ပထမဒုဓလီအစေ့ထဲတွင် တရားထိုင်နေပြီး ဆင်ခြင်နားလည်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို မသဲမကွဲ သူမြင်တွေ့သွားသည်။

ဒုတိယဒုဓလီအစေ့ထဲတွင် ဝေဝါးသော ပုံရိပ်နှစ်ခုက အပြန်အလှန် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

တတိယဒုဓလီအစေ့ထဲတွင်တော့ ပုံရိပ်သုံးခုက သူတို့၏ အမွေအနှစ်များကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးနေဟန် ရ၏။

သူ့မှာ အခွင့်အရေးနှစ်ခုသာ ရှိသည်။

မည်သည့်အရာကို သူရွေးချယ်သင့်သနည်း။

ရွှီချင်းက ထိုဒုဓလီအစေ့သုံးခုကို သေချာကြည့်ရှုပြီးနောက် ဒုတိယမြောက် ဒုဓလီအစေ့ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားမှုက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒုတိယမြောက် ဒုဓလီအစေ့ကို သူရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ အစေ့ထဲမှ ပုံရိပ်နှစ်ခုက ဝေဝါးနေကြသော်လည်း ၎င်းတို့က ဇစ်မြစ်တစ်ခုတည်းမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း မသဲမကွဲ သူအာရုံခံမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ ကိုယ်ပွားနဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်လား ”

ရွှီချင်းက နက်နဲစွာ တွေးတောလိုက်သည်။ ခြေတစ်လှမ်းနှင့်အတူ သူက ဒုတိယမြောက် ဒုဓလီအစေ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ လောကက ဝုန်းခနဲ မြည်ဟိန်းသွားသည်။

ရွှမ်ကမ္ဘာမြေ၏ သမိုင်းမှတ်တမ်းတစ်ခုက ရွှီချင်း၏ မျက်စိထဲမှာ ပုံရိပ်ပြန်လာသည်။

ထိုမြင်ကွင်းထဲတွင် သူမရင်းနှီးသော ကုန်းမြေတစ်ခု ရှိသည်။ ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိုကုန်းမြေက ဝမ်ကူးကုန်းမြေနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ တမူထူးခြားသော ကိုယ်ပိုင်ဝိသေသလက္ခဏာများ ရှိသည်။

ကုန်းမြေ၏ အောက်ဘက်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲအများအပြားက ချိပ်ပိတ်ခံထားရသည်။

ဤသည်မှာ ထိုကုန်းမြေ၏ လည်ပတ်မှုအတွက် ထိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများက နတ်ဘုရားစွမ်းအင်အဖြစ် အသုံးပြုခံထားရသည့်အလားပင်။

ရွှီချင်း၏ စိတ်အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားသည်မှာ ထိုကုန်းမြေ‌ပေါ်မှ တမူထူးခြားသော နန်းတော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာတွင် မိုးကောင်းကင်က ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ သီးခြားခွဲထုတ်ခံထားရသည့်အလား လွတ်လပ်စွာ တည်ရှိနေသည်။

နေ့နှင့်ညက တစ်လှည့်စီ ပြောင်းလဲနေသည်။

ရွှီချင်းက အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ နူးညံ့သော ငိုကြွေးသံက ထိုနန်းတော်ထဲမှ ပျံ့လွင့်လာသည်။

ထိုအသံသည် သာမန်မဟုတ်ပေ။ ယင်းက လောကကို အက်ကွဲသွားစေပြီး မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် လင်းလက်နေသော မှော်သင်္ကေတများကို မွေးဖွားလာစေသည်။

ရွှီချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထိုမှော်သင်္ကေတများထဲမှာ မူလစွမ်းအင်ကိန်းဝပ်နေကြောင်း သူအာရုံခံနိုင်သည်။

“ အဲ့ဒါက အချုပ်အနှောင်တစ်ခုပဲ ”

ရွှီချင်းက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုက ချက်ချင်း မြင့်တတ်သွားသည်။ သူက နန်းတော်ထဲမှ ကျင့်ကြံသူများကို မြင်တွေ့ချင်သောကြောင့် အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ခြေလှမ်းက ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ့ကို တားဆီးလိုက်သည်မှာ အချုပ်အနှောင်မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ဒုဓလီပန်း၏ အစွမ်းဖြစ်သည်။

ရွှီချင်းက နက်နဲစွာ တွေးတောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက စောင့်ကြည့်သူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ပုံရိပ်ပြန်လာသော မြင်ကွင်းကိုသာ သူမြင်တွေ့နိုင်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် အချိန်က နှေးကွေးစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ပိုမိုများပြားသော မှော်သင်္ကေတများက နန်းတော်ပေါ်မှ ကောင်းကင်ထက်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ သို့သော်လည်း ထိုမှော်သင်္ကေတများက မတည်ငြိမ်သော လက္ခဏာများကို ဖော်ပြနေပြီး စတင်လွင့်ပြယ်နေကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ အက်ကွဲစေနိုင်သော ငိုကြွေးသံအရှည်ကြီးက နန်းတော်ထဲမှ ပျံ့လွင့်လာသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ရောင်ခြည်တန်းငါးခုက နန်းတော်ထဲမှ တစ်ဟုန်ထိုး ပျံသန်းထွက်လာကြသည်။

ရွှီချင်း၏ မြင်ကွင်းက ဝေဝါးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ထိုပုံရိပ်ငါးခု ထွက်ပေါ်လာသည့်အခိုက် ၎င်းတို့ထံမှ ဒြပ်စင်ငါးမျိုးစွမ်းအင်ကို ချက်ချင်း သူအာရုံခံမိသွားသည်။

“ အဲ့ဒါက သတ္ထု၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီးနဲ့ မြေကြီးပဲ ”

ရွှီချင်းက ၎င်းတို့ထံမှ အကြည့်မခွာနိုင်ဘဲ ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေသည်။

ကောင်းကင်ပေါ်မှ ရောင်ခြည်တန်းငါးခုက ဒြပ်စင်ငါးမျိုး၏ အန္တိမစိတ်ဆန္ဒကို ထုတ်လွှတ်နေကြောင်း သူမြင်တွေ့သွားသည်။ ထို့နောက် ရောင်ခြည်တန်းငါးခုက တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကြပြီး ဒြပ်စင်ငါးမျိုး အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းသွားသည်။

ထိုအစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်က ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြားမှာ ထီးထီးမားမား ရပ်နေသည်။ သူက နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည့်အခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဖောင်းကားလာပြီး ပေတစ်သောင်းရှည်လျားသော ဘီလူးတစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းက နန်းတော်၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်၌ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသော မူလစွမ်းအင်အချုပ်အနှောင်ကို တည်ငြိမ်သွားစေသည်။

၎င်း၏ လုပ်ဆောင်မှုအောက်မှာ မရေမတွက်နိုင်သော မှော်သင်္ကေတများက ဖြည်းညင်းစွာ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဟိန်းသံတစ်သံက မြေအောက်၏ အနက်ပိုင်းထဲမှ မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်။

မကျေမချမ်းဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုက ထိုဟိန်းသံနှင့်အတူ ဒြပ်ထည်ဖွဲ့စည်းသွားသည်။

၎င်းက လုံးဝန်းသော အသားဘောလုံးတစ်လုံး ဖြစ်သည်။ ဧရာမမျက်လုံးတစ်လုံးက အသားဘောလုံးပေါ်မှာ တည်ရှိပြီး ရူးသွပ်မှုနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထိုသားရဲကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက် ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးက ဝင်းလက်သွားသည်။

၎င်းက သူ၏ မင်ဖေးနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။

၎င်းတို့ကြားမှ အတူညီဆုံးအရာမှာ ကောင်းကင်တုန်လှုပ်စေနိုင်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု ဖြစ်သည်။

၎င်းက ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဒြပ်စင်ငါးမျိုး အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ လောဘစိတ်က ၎င်း၏ ဧရာမမျက်လုံးပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းက တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးထွက်သွားသည်။

၎င်းက မြန်ဆန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားသည်နှင့် ၎င်း၏ ဟိန်းသံက ပိုပြီးစူးရှလာသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းက အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်နှင့်ချက်ချင်း တည်ငြိမ်သော အသံက လောကထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“ အေးခဲစေ ”

ထိုစကားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း အရာအားလုံးက တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကင်းမဲ့သွားသည်။

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်၏ ပုံရိပ်ယောင်ခန္ဓာကိုယ်က ရပ်တန့်သွားသည်။ ၎င်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားမှာ အေးခဲသွားသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲမှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုသည်လည်း အေးခဲသွားသည်။

ယင်းကို ရွှီချင်းမြင်သွားသောအခါ ထူးဆန်းသော အလင်းက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ဆက်လက် စောင့်ကြည့်သည်။

နတ်ဆိုးဝိညာဉ်က အေးခဲသွားသည့်အခါ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ မူလစွမ်းအင်မှော်သင်္ကေတများက တစ်ပြိုင်နက် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့က နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ဆာလောင်နေသည့်အလား နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ထံသို့ အရူးအမူး ပျံသန်းသွားကြသည်။

နတ်ဆိုးဝိညာဉ်က တုန်ယင်သွားပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က မှေးမှိန်သော အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းက ဝါးမျိုခံလိုက်ရပြီးနောက် စတင်လွင့်ပြယ်သွားသည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးထဲမှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝေဝါးသော ပုံရိပ်တစ်ခုက အစားထိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်က နတ်ဆိုးဝိညာဉ်၏ ဧရာမမျက်လုံးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြားမှာ ရပ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးက အလွန်ခမ်းနားထည်ဝါသော ချုပ်နှောင်ခြင်းမူလစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းက ရွှီချင်းကို နှလုံးတုန်သွားစေသည်။

“ အဲ့ဒါက ချုပ်နှောင်ခြင်း မူလအစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်တာလား… ဒြပ်စင်ငါးမျိုး အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုပြီး နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို သွေးဆောင်ခဲ့တယ်… ပြီးတော့ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အာဟာရဓာတ်အဖြစ် အသုံးပြုပြီး ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းတာကို ပြီးမြောက်စေတယ် ”

ရွှီချင်းက တွေးတောစဉ်းစားနေစဉ် ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းက ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေသည်။

ဤနေရာတွင် နေ့နှင့်ညက တစ်လှည့်စီ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ နေ့အချိန်တွင် နေထွက်လာပြီး ပထမဆုံး နေရောင်ခြည်က နတ်ဆိုးဝိညာဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားသည်။

နတ်ဆိုးဝိညာဉ်က တုန်ယင်သွားသည်နှင့် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် ကျုံ့သွားသည်။ ထို့နောက် ဒုတိယပုံရိပ်က ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲမှ ထွက်လျှောက်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးက နေမင်းကဲ့သို့ ထွန်းလင်းတောက်ပသော ရောင်ခြည်တန်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းက မျက်လုံးထဲမှ ထွက်လျှောက်လာပြီးနောက် ချုပ်နှောင်ခြင်း မူလအစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်၏ ဘေးမှာ ရပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် နေ့အချိန်က ကုန်ဆုံးသွားပြီး အမှောင်ထုက ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ အမှောင်ထုက နတ်ဆိုးဝိညာဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

နတ်ဆိုးဝိညာဉ်က တုန်ယင်သွားသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးက ပြိုကွဲသွားသည်နှင့် တတိယမူလအစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်က မျက်လုံးထဲမှ ထွက်လျှောက်လာသည်။

ထိုခန္ဓာကိုယ်ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း အန္တိမသတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒက ၎င်းထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

၎င်းက အရာအားလုံးကို တုန်ယင်သွားစေသည်။

ရွှီချင်းက တတိယမူလအစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ နှလုံးက အပြင်းအထန် ခုန်သွားသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ဒြပ်စင်ငါးမျိုး အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်က နတ်ဆိုးဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

ရွှီချင်းက တစ်စုံတစ်ခုကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

“ ဝိညာဉ်က အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီးနောက် အပြည့်အစုံ ပြန်ဖြစ်ဖို့အတွက် ပြင်းပြတဲ့ လိုအင်ဆန္ဒကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မယ်… အဲ့ဒီပင်ကိုယ်ဗီဇက ဆွဲငင်အားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်… ဝိညာဉ်က ပိုပြီးကြမ်းကြုတ်လေ အဲ့ဒီပင်ကိုယ်ဗီဇရဲ့ ဆွဲငင်အားက ပိုပြီးအားကောင်းလေပဲ… အဲ့ဒီပင်ကိုယ်ဗီဇကို ကြားခံနယ်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်တဲ့အခါ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်အားလုံးက အဲ့ဒီတံတားကနေတဆင့် ပေါင်းစပ်နိုင်သွားလိမ့်မယ် ”

ရွှီချင်းက ယင်းကို နားလည်သွားသည်နှင့်ချက်ချင်း အနက်ရောင်မိုးကြိုးသွားတစ်စင်းက နန်းတော်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပျံသန်းထွက်လာသည်။

မိုးကြိုးသွား၏ အနောက်တွင် အေးစက်စက် စကားသံက လိုက်ပါလာသည်။

“ မူလပြန်ရောက်စေ ”

ထိုစကားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အလွန်ကျယ်ပြောသော နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံက ပျံ့လွင့်သွားပြီး လောကကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အားလုံးက တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။

၎င်းက အနက်ရောင်ဆံပင်နှင့် မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းသွားသည်။

အန္တိမအရှိန်အဝါက ထိုခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ယင်းက ဤလောကထဲမှ သက်ရှိအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ချင်ပြီး လောကကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းမူလစွမ်းအင်ဖြစ်သည်။

“ အခုချိန်ကစပြီး မင်းက အပြစ်ဒဏ်ပေးလက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရမယ်… မင်းက မကောင်းတဲ့ဝိညာဉ်တွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ် ”

“ မင်းရဲ့ နာမည်က သတ်ဖြတ်သူဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့ တာအိုနာမည်က အပြစ်ဒဏ်ပဲ ”

ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော အသံက နန်းတော်ထဲမှ ပျံ့လွင့်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ မြင်ကွင်းက အဆုံးသတ်သွားသည်။

ရွှီချင်း၏ အရှေ့မှ လောကက တိုက်ရိုက် ပြိုကွဲသွားသည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံက အင်မော်တယ်အရင်းအမြစ်ဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ သူ၏ အရှေ့မှ ဒုတိယ ဒုဓလီအစေ့က လွင့်ပြယ်သွားသည်။

“ အဲ့ဒါက အန္တိမတာအိုရှစ်ခုရဲ့ အဖိုးတန်မှတ်တမ်းတစ်ခုပဲ… အဲ့ဒါကို ပေါင်းစပ်ခြင်းနဲ့ တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်းလို့ ခေါ်တယ် ”

“ အဲ့ဒါကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်မလားဆိုတာကတော့ နင့်ရဲ့ ကံတရားပေါ်မှာ မူတည်တယ် ”

နွေဦးအင်မော်တယ်နန်းတော်သခင်၏ အသံက အင်မော်တယ်အရင်းအမြစ်ထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ရွှီချင်းက နှုတ်ဆိတ်သွားပြီး အစောနက သူ၏ စိတ်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူက ရုတ်တရက် ပြောသည်။

“ စီနီယာ… အဲ့ဒီလူ… သူက ဘယ်သူလဲ ”

နန်းတော်သခင်က ရွှီချင်း၏ မေးခွန်းကို ချက်ချင်း ပြန်မဖြေပေ။ သူက ပြန်မဖြေခင် တစ်ခဏကြာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

“ နင်သူ့ကို အချိန်စီးကြောင်းထဲမှာ မြင်တွေ့နိုင်လောက်တယ် ”

“ နင်တို့က စရိုက်တူတဲ့ လူတွေပါ ”

ရွှီချင်း၏ အကြည့်က အစောနက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော ဒုတိယဒုဓလီအစေ့၏ တည်နေရာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရွှီချင်းက ပထမဒုဓလီအစေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံက ဒုဓလိအစေ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထို့နောက် ပိုပြီးရှေးကျသော မြင်ကွင်းတစ်ခုက ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုမြင်ကွင်းထဲတွင် ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရှိသည်။ သူက ဧကရာဇ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျိုးနွယ်စုတစ်ခု၏ ဘိုးဘေးနှင့် ဆင်တူသည်။ သူက မရေမတွက်နိုင်သော မျိုးနွယ်ဝင်များ၏ အရိုအသေပေးမှုကို ခံနေရပြီး သူ့ကို အင်မော်တယ်ဘိုးဘေးဟု ခေါ်ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက ကျောက်တုံးအပိုင်းအစတစ်ခု၏ အရှေ့မှာ ဒူးထောက်နေသည်။ ဝေဝါးသော တိုတမ်တစ်ခုကို ထိုကျောက်တုံးအပိုင်းအစပေါ်မှာ ထွင်းထုထားသည်။

ထိုတိုတမ်က အပိုင်းအစ(၁၀)ခုအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသော သလင်းကျောက်တစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည်။ ထိုအပိုင်းအစများထဲမှ ငါးခုထဲမှာ သတ္ထု၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီးနှင့် မြေကြီး ပါဝင်ကြသည်။ ကျန်အပိုင်းအစငါးခုထဲတွင် တစ်ခုက လေဟာနယ်ဖြစ်ပြီး တစ်ခုက အချိန်ဖြစ်သည်။ ကျန်အပိုင်းအစသုံးခုကိုတော့ မသိရပေ။

သလင်းကျောက်၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် သန္ဓေသားလောင်းများနှင့် ကြယ်ဂြိုလ်များက တည်ရှိကြသည်။ ဤသည်မှာ ယင်းက လောကဖန်တီးမှုကို ကိုယ်စားပြုနေသည့်အလားပင်။

ကျောက်တုံးကို အရိုအသေပေးနေသော အင်မော်တယ်ဘိုးဘေးသည်တော့ အက်ကွဲသွားသော သလင်းကျောက်အပိုင်းအစများထံမှ ကျင့်ကြံခြင်းအတတ်ပညာတချို့ကို ဆင်ခြင်နားလည်နေဟန် ရ၏။

ထို့‌နောက် တိုတမ်က ဝေဝါးသွားပြီး ထာဝရတည်ရှိရန် ရပ်တန့်သွားသည်။

ယင်းကို ရွှီချင်းမြင်သွားသောအခါ ပိုပြီးကြီးမားသော ဂယက်တစ်ခုက သူ၏ နှလုံးသားထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအင်မော်တယ်ဘိုးဘေးက မည်သည့်အရာကို ဆင်ခြင်နားလည်နေကြောင်း သူမသိသော်လည်း ထိုမြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ကြယ်တာရာစက်ဝန်းတစ်ခု၏ မွေးဖွားလာမှုကို သူမြင်တွေ့သွားဟန် ရ၏။

ကွဲထွက်သွားသော သလင်းကျောက်အပိုင်းအစ(၁၀)ခုထဲမှာ ကိန်းဝပ်နေသည့် စွမ်းအားသည်တော့ အန္တိမတာအိုရှစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ အရင်းအမြစ်… ”

ရွှီချင်းက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

သူက အင်မော်တယ်အရင်းအမြစ်ဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

သူက အချိန်တစ်ခဏကြာအောင် နှုတ်ဆိတ်သွားပြီး မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံက ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဤခရီးစဉ်မှာ သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသော အရာအားလုံးကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်လိုက်သည်။

အချိန်က နှေးကွေးစွာ စီးဆင်းသွားသည်။

ဒုဓလီပန်းရှိသော ဤကုန်းမြေပေါ်မှာ နှစ်ပေါင်းမည်မျှကုန်ဆုံးသွားကြောင်း မသိရပေ။

ယင်းက နှစ်တစ်ထောင်ကုန်ဆုံးသွားဟန် ထင်မှတ်ရ၏။ သို့သော်လည်း အမှန်မှာ အသက်သုံးဆယ်ခါရှူချိန်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

“ အချိန်ပြည့်ပြီ ”

နွေဦးအင်မော်တယ်နန်းတော်သခင်၏ အသံက ပျံ့လွင့်သွားသည်။

ရွှီချင်းက မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဒြပ်စင်ငါးမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဦးညွတ်လိုက်သည်။