လက်လွှတ်ခံခြင်းက ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း

ဘဝတွင် ကိစ္စအတော်များများသည် လက်လွှတ်ရန် ခဲယဉ်းသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ယင်းတို့ကို လက်မလွှတ်နိုင်သောကြောင့် စွဲလန်းစိတ်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အထူးသဖြင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းကိစ္စများတွင် ပိုပြီးမှန်ကန်သည်။

ကိုယ်တိုင်၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းဖြစ်စေ သို့မဟုတ် တခြားလူများ၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းဖြစ်စေ အတူတူသာ ဖြစ်သည်။

သေခြင်းရှင်ခြင်းအပေါ် စွဲလန်းစိတ်က လက်လွှတ်ရန် ခဲယဉ်းစေပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှာ အမြဲတမ်း မျှော်လင့်ချက်ရှိစေသည်။

သို့သော်လည်း မျှော်လင့်ချက်ရှိခြင်းက စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ဘူးဟု မဆိုလိုပေ။

နောင်တသည် ဤလောက၏ အလွှမ်းမိုးနိုင်ဆုံး တေးသွား ဖြစ်သည်။

ဤလောကက အေးစက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်က မထူးမခြားနား တည်ရှိနေကြသည်။

ဥပမာ ဤအခိုက်အတန့်မှာ မဟာဧကရာဇ်၏ ရုပ်တုထဲမှ အသက်မီးတောက်က နိုးထလာတော့မည့်အချိန် ယင်းက ပြိုကွဲသွားသည်။

မီးအိမ်ထဲမှ ဆီက ကုန်ခမ်းသွားသည်။

ယင်းက အမှန်တကယ် မလောင်ကျွမ်းနိုင်ပေ။

မိစ္ဆာငှက်မွှေးသူတော်စင်ကုန်းမြေကို ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သည်တိုင်…

ဘဝအသင်္ချေ တာအိုသစ်သီးက နိုးထလာသည့်တိုင်…

ရလဒ်က မပြောင်းလဲသွားချေ။

ဧကရီ၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော အသံသည်သာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုအသံက အလွန်ပြင်းထန်သော ဆန္ဒမရှိမှုကို သယ်ဆောင်သွားသည်။

သူက နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း နတ်ဘုရားများက အနန္တတန်ခိုးရှင်များ မဟုတ်ကြပေ။

သူက လျှာကိုက်လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားသွေးစက်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားသွေးစက်က အသက်ဓာတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူက ချိပ်တံဆိပ်လက်ဟန်များကို ဆက်တိုက် ဖွဲ့စည်းလိုက်သည့်အခါ အသက်ဓာတ်က မဟာဧကရာဇ်၏ ရုပ်တုထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ရွှီချင်းသည်ပင် သူ၏ အသက်ဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူက မဟာဧကရာဇ်ကို ကူညီပေးရန် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား၊ တာအိုနှင့် အရာအားလုံးကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

အားညိုက နူးညံ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ရလဒ်က အများကြီး မပြောင်းလဲသွားချေ။

ဤသည်မှာ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို အကာအကွယ်အလွှာတစ်ခုက စည်းခြားထားသည့်အလားပင်။

မဟာဧကရာဇ်ရုပ်တု၏ ပြိုကွဲပျက်စီးနေသော အရှိန်အဝါက ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေဆဲပင်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ပြန်လည်ရှင်သန်သော ရိုးရာဓလေ့က ကျရှုံးမှုဘက်သို့ ဦးတည်သွားနေသည်။

သို့ဖြစ်၍ ခါးသီးမှုက ဤလောက၏ အရာရာဖြစ်လာသည်။

“ ဘာလို့ အဲ့ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ… ”

ဧကရီက ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ သူက လက်မလျော့သေးပေ။ ရလဒ်အဆုံးက ကျရှုံးမှုဘက်သို့ ဦးတည်နေသော်လည်း သူက နတ်ဘုရားယဇ်ပလ္လင်အစွမ်းကို အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်လိုက်ဆဲပင်။

သူက အရာအားလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ရန် သူ၏ စွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

သူက အလွန်အကြူး လုပ်ဆောင်တော့မည့်အချိန် ရှေးဟောင်းအသံက တာအိုသစ်သီးလောကထဲမှာ နူးညံ့စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“ ငတုံးမလေး ”

ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အသံက ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တုန်ယင်သွားစေပြီး သူ၏ နှလုံးကို ပရမ်းပတာ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော မှတ်ဉာဏ်များက သူ၏ စိတ်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ဧကရီ၏ အသက်ရှူသံက ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာသည်။ ထိုအသံ၏ ဇစ်မြစ်က သူ့လူသားသဘာဝ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်၍ သူတို့နှစ်ယောက်က မဟာဧကရာဇ်၏ ရုပ်တုကို တစ်ပြိုင်နက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မဟာဧကရာဇ်၏ ရုပ်တုထဲရှိ ဝိညာဉ်သုံးခုနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ခုနစ်ခု၏ အသက်ဓာတ်အနှစ်သာရက ပြိုကွဲနေခြင်းမှ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

၎င်း၏ အရှိန်အဝါက တဖန်မြင့်တတ်သွားသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် မည်သည့်အတားအဆီးမှမရှိဘဲ အရှိန်အဝါက အထွတ်အထိပ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုအခါ ဓားကိုင်ဧကရာဇ်၏ အရှိန်အဝါက ဤလောကထဲမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ကောင်းကင်၏ အရောင်က ပြောင်းလဲသွားပြီး လေနှင့် တိမ်တိုက်များက ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားကြသည်။

ဤလောကက တုန်ယင်သွားပြီး သူတော်စင်ကုန်းမြေက ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားသည်။ ဝမ်ကူးကုန်းမြေသည်လည်း လှုပ်ခါသွားသည်။

ရုပ်တု၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်တော့ မြန်ဆန်စွာ မှေးမှိန်သွားသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ၎င်းက အသွေးအသားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် ထွက်သွားခဲ့သော ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားသည်။

သူက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

သူက ဓားကိုင်ဧကရာဇ်ဖြစ်သည်။

သူက ကြည်လင်သော ပင်လယ်ပေါ်မှာ ရပ်နေသည်။ သူ၏ အရွယ်အိုမင်းသော ပုံရိပ်ကို သေခြင်းအရှိန်အဝါက ဝန်းရံထားသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ခါးက ဖြောင့်မတ်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ဟန်အမူအရာက တည်မြဲသည်။

ဓားကိုင်ဧကရာဇ်က သူ့အရှေ့မှ အရာအားလုံးကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ အကြည့်က သိမ်မွေ့နူးညံ့သွားသည်။ သူ၏ အကြည့်က ဤလောကနှင့် မိစ္ဆာငှက်မွှေးသူတော်စင်ကုန်းမြေကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ သူက လူသားမျိုးနွယ်ကို မြင်တွေ့သွားသည်။

သူက လူသားမျိုးနွယ်၏ လက်ရှိပိုင်နက်များ၊ လူသားများ၊ တောင်တန်းများနှင့်မြစ်ချောင်းများ၊ ကမ္မနှင့် အရာအားလုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူသေဆုံးသွားပြီးနောက် ဝမ်ကူးကုန်းမြေထဲမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာမှန်သမျှက ကောင်းကင်ဘုံတာအိုများနှင့် သက်ရှိအားလုံးထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ စိတ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

သူသေဆုံးသွားပြီးနောက် သူတော်စင်ကုန်းမြေများ ဆင်းသက်လာကြောင်း သိလိုက်သည်။

သူသေဆုံးသွားပြီးနောက် စစ်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း သိလိုက်သည်။

သူက အရာအားလုံးကို သိသွားသည်။

ထက်ရှသော စိတ်ဆန္ဒက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လောကတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း အဝေးရှိ ရွှီချင်းနှင့် အားညိုက မဟာဧကရာဇ်၏ ပုံရိပ်ကို မြင်သွားသောအခါ ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို ခံစားမိသွားကြသည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် မဟာဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အလွန်ပြင်းထန်သော သေခြင်းအရှိန်အဝါဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မျက်ရည်က ဧကရီ၏ မျက်လုံးထောင့်မှ စီးကျလာသည်။

သူက နောက်ဆုံးမှာ ကျရှုံးသွားခဲ့ဆဲဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

မဟာဧကရာဇ်က အပြည့်အဝ ပြန်မရှင်နိုင်ခဲ့ပေ။ တာအိုသစ်သီး၏ အသက်ဓာတ်စွမ်းအားနှင့် လူသားမျိုးနွယ်၏ ဝိညာဉ်သုံးခုနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ခုနစ်ခုက သူ့အား အချိန်တစ်ခဏမျှသာ အသက်ပြန်ရှင်စေနိုင်သည်။

သူ၏ နှလုံးသားကို သဏ္ဍာန်မဲ့သော လက်တစ်စုံက ဖျစ်ညှစ်ထားသည့်အလား ရွှီချင်း ခံစားမိသွားသည်။ ထိုခံစားမှုက သူ့အား ခါးသီးမှုနှင့် အကူအညီမဲ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“ မင်းတို့ကောင်တွေ… ”

မဟာဧကရာဇ်က ပေါ့ပါးစွာ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ သူက လောကထံမှ အကြည့်ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး ဧကရီနှင့် ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်က သိမ်မွေ့နူးညံ့သွားသည်။

“ ရှင်းအာ… ”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း ဧကရီက တုန်ယင်သွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက အစွမ်းထက် နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်တော့ပေ။ အတိတ်တုန်းက အားနွဲ့သော မိန်းမသားတစ်ယောက်အဖြစ် ပြန်ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဧကရီက သူ့အရှေ့မှ အဖေတစ်ယောက်နှင့်မခြားသော အဖိုးအိုကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ အမြင်က မျက်ရည်ကြောင့် ဝေဝါးသွားသည်။

“ မင်းတို့ ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ်… အဲ့ဒါက လုံလောက်ပါတယ် ”

မဟာဧကရာဇ်က အက်ရှရှအသံဖြင့် ပြောပြီး အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူက ဧကရီ၏ အရှေ့မှာ ပြန်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ သူက သူ့သမီးကို ကြည့်နေသည့်အလား သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ချစ်မေတ္တာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ ရှင်းအာ… မင်းက အားလုံးကို သိထားပေမဲ့ ငါ့အကြောင်းကိုတော့ မသိထားဘူး ”

မဟာဧကရာဇ်က နူးညံ့စွာ ပြောသည်။

“ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ သမိုင်းထဲမှာ မျိုးနွယ်စုအပေါ် ငါ့ရဲ့ ကာကွယ်ပေးမှုအကြောင်းရယ် ငါ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်က သေဆုံးသွားပြီး ကိုယ်ပွားတစ်ခုက ကျန်နေခဲ့တဲ့အကြောင်းရယ်ပဲ မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်… မူလခန္ဓာကိုယ် သေဆုံးသွားရတဲ့ အကြောင်းအရင်းကိုတော့ မှတ်တမ်းမတင်ထားခဲ့ဘူး… သမိုင်းထဲမှာ အဲ့ဒီအပိုင်းကို ငါပယ်ဖျက်ခဲ့တယ် ”

“ အမှန်တရားကတော့ လူသားမျိုးနွယ် ကျွန်ပြုခံရမယ့် ကံကြမ္မာကို ရှောင်လွှဲဖို့အတွက် အလယ်ပိုင်းဝမ်ကူးကုန်းမြေရဲ့ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ငါတိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်… အဲ့ဒီတိုက်ပွဲမှာ ငါအနိုင်ရခဲ့ပေမဲ့ တန်ကြေးအနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်ရော ကိုယ်ပွားပါ ကျဆုံးသွားခဲ့တယ် ”

“ ငါ့မိတ်ဆွေတစ်ယောက်က ဘဝအသင်္ချေ တာအိုသစ်သီးနဲ့ ငါ့ကို အသက်ပြန်ရှင်စေခဲ့တယ် ”

“ ပြန်ရှင်သန်မှုက ကျရှုံးသွားခဲ့သလို အောင်မြင်သွားခဲ့တယ် ”

“ ကျရှုံးသွားရတဲ့ အကြောင်းအရင်းကတော့ အဲ့ဒီသစ်သီးက ပြန်ရှင်သန်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တယ်… အောင်မြင်နိုင်ခြေ သိပ်မများဘူး… ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်က ပြန်မရှင်သန်နိုင်ခဲ့ဘူး ”

“ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်နဲ့အတူ သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားက အဲ့ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုပြီးတော့ ပြန်ရှင်သန်လာခဲ့တယ် ”

“ ဒီတော့… အတိုချုပ်ပြောရရင် အတိတ်မှာ ဘဝအသင်္ချေ တာအိုသစ်သီးကို တစ်ကြိမ် ငါအသုံးပြုခဲ့ပြီးပြီ ”

“ အဲ့ဒါကို ဒုတိယအကြိမ် အသုံးမပြုနိုင်ဘူး ”

“ ဒါကြောင့် ဒီနေ့ရဲ့ ပြန်ရှင်သန်မှု ကျရှုံးသွားရတာက မင်းနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး ရှင်းအာ ”

မဟာဧကရာဇ်က ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောပြီး နွေဦးထွက်ခွာ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ပြန်တည်ငြိမ်သွားစေသည်။ သူက ဤကလေးကို သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး နောင်တရသွားမည့်အဖြစ်ကို မလိုလားပေ။

သို့ဖြစ်၍ သူက ကျရှုံးသွားရသည့် အကြောင်းအရင်းကို ပြောပြလိုက်သည်။ ယင်းက သူ့အမှားမဟုတ်ကြောင်း သူ့ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ သူက အကောင်းဆုံး ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်ပါလော။

ဧကရီက အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး အရာအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်သည်။

မဟာဧကရာဇ်က နူးညံ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဧကရီ၏ ဦးခေါင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ပုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ ရွှီချင်း… မင်းငါ့ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ဘူး ”

ရွှီချင်းက ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ဝမ်းနည်းမှုက ပိုပြီးအားကောင်းလာသည်။ ထို့နောက် သူက လေးလေးနက်နက် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

မဟာဧကရာဇ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

သူက သူ့အရှေ့မှ ဧကရီနှင့် ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနှစ်ယောက်က သူရွေးချယ်ထားသော အမွေဆက်ခံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ယောက်က သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို အမွေဆက်ခံခဲ့ပြီး တခြားတစ်ယောက်က သူ၏ ဧကရာဇ်ဓားကို အမွေဆက်ခံခဲ့သည်။

ထိုနှစ်ယောက်ကို သူမြင်လိုက်ရသည့်အခါ စိတ်ကျေနပ်သွားပြီး မည်သည့်နောင်တမှ မရှိတော့ပေ။

သူက လူသားမျိုးနွယ်ကို အနည်းငယ် လွမ်းနေသေးရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

သူ့တစ်ဘဝလုံး အကာအကွယ်ပေးခဲ့သော လူသားမျိုးနွယ်ကို သူလွမ်းသည်။

“ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲ ငါသိပြီးပြီ ”

“ ဒီတာအိုသစ်သီးက ငါ့ကို အသက်ပြန်မရှင်နိုင်စေခဲ့ပေမဲ့ ယာယီပြန်လာနိုင်စေခဲ့တယ် ”

“ ဒါ့အပြင် အခု ပြန်ရောက်လာတဲ့ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ကြယ်တာရာစက်ဝန်းရဲ့ အချုပ်အနှောင်တွေကနေ ကင်းလွတ်သွားခဲ့တယ်… အဲ့ဒါက ငါ့ရဲ့ တိုက်ပွဲစွမ်းအားကို ငါ့ဘဝရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ပြန်ရောက်သွားစေတယ် ”

“ အဲ့ဒါက ကောင်းတဲ့အရာပဲ ”

မဟာဧကရာဇ်က ရယ်လိုက်သည်။

သူက ထိုသို့စိတ်အေးလက်အေး မနေနိုင်ခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာသွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ် ထိုသို့သူခံစားမိခဲ့သည်မှာ မူလခန္ဓာကိုယ်က သူ၏ ဘေးမှာ ရှိနေခဲ့သည့်အချိန် ဖြစ်သည်။

သူ၏ နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် အမြဲတမ်း ဒဏ်ရာခံစားခဲ့ရပြီး အချိန်အများစုကို အိပ်စက်ခြင်းဖြင့် အသုံးပြုခဲ့သည်။

သူက တစ်ခါနိုးထလာပြီး လှုပ်ရှားမှုပြုလုပ်သည့်အခါတိုင်း သူ့ဝိညာဉ်က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုဒဏ်ကို ခံစားရလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် သူက စိတ်တိုင်းကျ မတိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူက နောက်ဆုံးဓားချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားရန် အမြဲတမ်း သူ့ကိုယ်သူ ချုပ်ထိန်းထားခဲ့သည်။

ယင်းက သူ့ကို ပိုပြီးအားအင်ကုန်ခမ်းစေသည်။

သူက မသေခင် နောက်ဆုံးအချိန်မှာ တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲချင်သည်။ သို့သော်လည်း အတိတ်မှာ ထိုသို့သူမလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့ဖြစ်၍ သူက အနည်းငယ် နောင်တရခဲ့သည်။

လူသားမျိုးနွယ်ကို ကာကွယ်ပေးရမည်ဟူသော တာဝန်ဝတ္တရားက သူ့အား တောင်ကြီးတစ်တောင်နှယ် ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် သူက တစ်ခါမျှ ထိုတာဝန်ဝတ္တရားကို လွှတ်ချချင်ပြီး လူငယ်ဘဝသို့ ပြန်ရောက်ချင်သည်။

“ အဲ့လိုဆိုမှတော့… ဒီနောက်ဆုံးအချိန်မှာ… ”

မဟာဧကရာဇ်က ပြုံးလိုက်သည်။ သူက ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လေထဲမှ ရှေးဘုရင်ဂြိုလ်ဆီသို့ လက်ညှိုးညွှန်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ညှိုးအောက်မှာ ရှေးဘုရင်ဂြိုလ်က ချက်ချင်း တုန်ယင်သွားသည်။ ရှေးဘုရင်ဂြိုလ်က တုန်ယင်သွားပြီး လှည့်ပတ်သွားသည့်အခါ ၎င်း၏ ဝါးမျိုခံလိုက်ရသော အရိုးဆေးမီးဖိုက ပြန်ထွက်ပေါ်လာသည်။

အရိုးဆေးမီးဖို၏ အဖုံးသည်လည်း ပွင့်သွားသည်။

ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုက ဆေးမီးဖိုထဲမှ ပျံသန်းထွက်လာသည်။ သူက ငရဲမီးတောက်မှလွဲ၍ တခြားလူမဟုတ်ပေ။

သူက ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း သူ၏ အမူအရာက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သွားသည်။ သူက စကားပြောတော့မည့်အချိန် သူ၏ အမူအရာက သိသာစွာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ သူက ရုတ်တရက် ဓားကိုင်ဧကရာဇ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ သူငယ်အိမ်က ကျုံ့သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အမွှေးအားလုံးက ထောင်မတ်သွားကြသည်။

သူ၏ လက်ရှိတိုက်ပွဲစွမ်းအားဖြင့်ပင် ဓားကိုင်ဧကရာဇ်ထံမှ အလွန်ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ကို ခံစားမိနေသည်။

“ သူက နွေဦးအင်မော်တယ်တစ်ပါးမဟုတ်တာ သေချာပါတယ်… ဒါပေမဲ့ သူ့ဆီကနေ အရမ်းအားကောင်းတဲ့ အန္တရာယ်နဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဘာလို့ ငါခံစားမိနေတာလဲ ”

ငရဲမီးတောက်၏ ဦးရေပြားက စပ်ဖျင်းဖျင်းဖြစ်သွားသည်။ သူက ထွက်ပြေးရန် ချက်ချင်း အနောက်ဆုတ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း အလွန်နောက်ကျသွားဆဲပင်။

မဟာဧကရာဇ်၏ တည်ငြိမ်သော အကြည့်က ကျဆင်းလာသည်။

အထွတ်အမြတ် ဓားအရှိန်အဝါက ငရဲမီးတောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ဓားဟိန်းသံက ပျံ့လွင့်လာပြီး လောကတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ငရဲမီးတောက်က လုံးဝချောက်ချားသွားသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ဓားအရှိန်အဝါက ကောင်းကင်ပေါ်ထိ မြှောက်တတ်သွားပြီး တိမ်တိုက်များကို အက်ကွဲသွားစေသည်။

ယင်းက ဧကရာဇ်ဓားဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်ဓားက ထွန်းလင်းတောက်ပလာပြီး ငရဲမီးတောက်ကို မိန်းမောတွေဝေသွားစေမည့် စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဧကရာဇ်ဓားက အောက်သို့ ချက်ချင်း ကျဆင်းလာသည်။

ဓားက မပိုင်းဖြတ်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား ဓားက ငရဲမီးတောက်၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှာ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိတွေ့သွားသည်။

ငရဲမီးတောက်၏ တစ်ကိုယ်လုံးက အပြင်းအထန် တုန်ယင်သွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားက ဧကရာဇ်ဓားထံမှ ဆူနာမီလှိုင်းလုံးတစ်ခုပမာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် ယင်းက သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ဦးတည်သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

“ ဒီစွမ်းအားက နွေဦးအင်မော်တယ်တစ်ပါးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တယ် ”

ယင်းက ငရဲမီးတောက်၏ နောက်ဆုံးအတွေးဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်က ပြိုကွဲသွားပြီးနောက် ထိုစွမ်းအားနှင့်အတူ ဤခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်က ပြန်မဖွဲ့စည်းနိုင်မီ မဟာဧကရာဇ်က လက်မြှောက်လိုက်ပြီး ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ငရဲမီးတောက်၏ စိတ်အာရုံက မည်းမှောင်သွားပြီး လက်တစ်ဖက်၏ ဖမ်းဆုပ်ခံလိုက်ရသည်။

မဟာဧကရာဇ်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ထိုဝိညာဉ်အား ဧကရီကို ပေးလိုက်သည်။

“ ဒီဝိညာဉ်က ပစ္စည်းကောင်းပဲ… အဲ့ဒါက ရွှီချင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဆီကနေ ကမ္မအများကြီးကို စုပ်ယူထားခဲ့တယ်… အနာဂတ်မှာ အဲ့ဒါကို ယဇ်ပူဇော်မှုအဖြစ် မင်းအသုံးပြုနိုင်တယ် ”

မဟာဧကရာဇ်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို လှုပ်ခါလိုက်သည်။ ထိုအခါ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်က ရွှီချင်းဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

“ ရွှီချင်း… မင်းရဲ့ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ရှိပြီး ဒီခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာတော့ နတ်ဘုရားရတနာသိုက်တွေ ရှိတယ်… အခုကစပြီး မင်းက အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်နဲ့ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ကို အတူတကွ လျှောက်လှမ်းနိုင်သွားပြီ… အဲ့ဒီလမ်းစဉ်ကို တစ်ခါမှ ငါမလျှောက်ခဲ့ဖူးဘူး… ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက အဆုံးမဲ့တဲ့ အလားအလာတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုတာ ငါမြင်နိုင်တယ် ”

“ ဒါကြောင့် ဒီခန္ဓာကိုယ်က ပစ္စည်းကောင်းပဲ… ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုက မတူညီတဲ့ လမ်းစဉ်တွေကို လျှောက်လှမ်းလိမ့်မယ်… တစ်ခုက အန္တိမအင်မော်တယ်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုက အန္တိမနတ်ဘုရားဖြစ်တယ်… နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်က နတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာကို အောင်မြင်စွာ ဆင်ခြင်နားလည်သွားတာနဲ့ မင်းက နတ်ဘုရားမီးတောက်ကို ထွန်းညှိပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါး ချက်ချင်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်… မင်းက အစွမ်းထက်တဲ့ အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်လာနိုင်ခြေတောင် ရှိတယ် ”

ရွှီချင်းက သူ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူက မဟာဧကရာဇ်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုက ပိုပြီးအားကောင်းလာသည်။

မဟာဧကရာဇ်၏ ကျေးဇူးက သူပြန်မဆပ်နိုင်အောင် များပြားလှသည်။

“ မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာက ဘာလို့ အဲ့ဒီလိုဖြစ်နေတာလဲ… ငါပျော်ရွှင်ပါတယ်… ဒီတော့ ရှင်းအာနဲ့ ရွှီချင်း… ဒီအဖိုးကြီးရဲ့ နောက်ဆုံးခရီးမှာ မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါ့ကို အဖော်ပြုပေးနိုင်မလား ”

မဟာဧကရာဇ်က ပြုံးလိုက်သည်။

ဧကရီက အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရွှီချင်းသည်လည်း တည်ကြည်လေးနက်စွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

“ ကျွန်တော် စီနီယာနဲ့အတူ ခရီးထွက်ချင်ပါတယ် ”

မဟာဧကရာဇ်က ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ကောင်းကင်က ဖွင့်လှစ်သွားပြီး မိစ္ဆာငှက်မွှေးသူတော်စင်ကုန်းမြေက တုန်ယင်သွားသည်။

သူက သူ၏ အမွေဆက်ခံသူနှစ်ယောက်ဖြစ်သော ရွှီချင်းနှင့် ဧကရီကို ခေါ်ဆောင်လျက် ခြေတစ်လှမ်းနှင့်အတူ မိစ္ဆာငှက်မွှေးသူတော်စင်ကုန်းမြေထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူက ကောင်းကင်ကို ဆုတ်ဖြဲလျက် မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မျိုးနွယ်၏ ကောင်းကင်ပေါ်မှ သူတော်စင်ကုန်းမြေသုံးခုဆီသို့ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အလျင်ဖြင့် လျှောက်သွားသည်။

“ ငါ့မှာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေပြင်ကို ပိုင်းဖြတ်နိုင်တဲ့ ဓားတစ်လက်ရှိတယ် ”

မဟာဧကရာဇ်၏ အလွန်ရဲတင်းသော စကားက ဝမ်ကူးကုန်းမြေထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ဝမ်ကူးကုန်းမြေထဲမှ ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားများသည် အိမ်မောကျနေခြင်းမှ ပြန်နိုးလာကြသည်။ ၎င်းတို့က မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုထဲမှာ ယုလျှိုချန်းလည်း ပါဝင်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်သောင်းတုန်းက ဓားတစ်လက်နှင့်အတူ လောကတစ်ခွင် ခရီးထွက်ခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားများဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော လူငယ်တစ်ယောက်၏ ပုံရိပ်ကို ၎င်းတို့က ဝေဝေဝါးဝါး ပြန်မြင်သွားကြသည်။

“ ဓားကိုင်ဧကရာဇ်… ”