အခန်း (၉၁-၉၉)

Chapter 91

နက်ဖြန်ဒေးဗစ်သည် နိုးလာသည်။

အိပ်ရာထ ရေချိုးပြီးနောက် Golden Leaf Hotel သို့ ထမင်းစားရန် သွားလိုက်သည်။ သူရှိစဉ်တွင် ချန်ပီယံဆေးရုံသို့သွားပြီး ပေါလ်နှင့် သူ့မိခင်အတွက် အာဟာရတန်ဖိုးမြင့်မားသော အစာအချို့ကို ပေးမည်။

ဒေးဗစ်သည် ဆေးရုံသို့သွားစဉ်တွင် အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် အမျိုးသားနှစ်ဦးသည် ပေါလ်၏ဆေးရုံခန်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူနှင့် စကားစမြည်ပြောနေသည်ကိုတွေ့လိုက်သည်။

"သူဌေး၊ မင်း ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ မင်းကိုဘယ်သူဒဏ်ရာရစေတာလဲ"

“ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့က စစ်မြေပြင်မှာတောင် ဒီလိုပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရခဲတယ်။ မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားနဲ့ ကုစားဖို့ အနည်းဆုံး တစ်လလောက် အချိန်ယူရလိမ့်မယ်။"

"ဘာလို့လဲ? မင်းက ငါ့အတွက်လက်စားချေချင်တာလား။" ပေါလ်က မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတောင် သူတို့ကို မအနိုင်ယူနိုင်ရင် ငါတို့သွားရင်တောင် အသုံးဝင်မှာမဟုတ်ဘူး"

“ငါ သူ့ကို အနိုင်မယူနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ။ နှစ်ဖက်စလုံးက အနိုင်မရခဲ့ဘူး ဟုတ်ပြီလား။ သူလည်း အခြေအနေသိပ်မကောင်းဘူး! အခု ငါနဲ့တူတဲ့ အိပ်ရာပေါ်မှာ လဲနေပြီထင်တယ်!"

"သူ ဒဏ်ရာပြင်းလား မင်းဘယ်သူအကြောင်းပြောနေတာလဲ။ ဘယ်မှာလဲ? ငါတို့ သူ့ကို သွားတိုက်မယ်!"

"ပါးစပ်ပိတ်ထား!"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မကြာသေးခင်ကရော ဘယ်လိုနေကြလဲ" ပေါလ်က မေးလိုက်သည်။

“အဲဒါကို မပြောချငတော့်ဘူး။ ငါ့မှာအားတွေအများကြီးရှိပေမဲ့ အခြေခံအားဖြင့် ငါကအသုံးမကျဘူး။ ငွေရှာဖို့အတွက် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှာ အုတ်ခဲတွေကိုသာ ရွှေ့နိုင်ပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ အိပ်နိုင်ပါပြီ။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်လုပ်တာထက် ပိုတည်ငြိမ်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်အခြေအနေလည်း အတူတူပါပဲ” ဟု အခြားတစ်ယောက်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ငါတို့သာ နောက်ဆုံးတာဝန်ကို လက်မခံခဲ့ရင်၊ ငါတို့ ၁၂ယောက်လုံး ယခု အဆင်ပြေလိမ့်မယ်” ဟု ပေါ်လ်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဘော့စ်၊ ဒါ ငါတို့အားလုံးရဲ့ တညီတညွတ်တည်း ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။ ကျွန်တော်တို့အားလုံး အိမ်ပြန်လာပြီး ကားဝယ်၊ အိမ်တစ်လုံးဝယ်ပြီး လက်ထပ်ချင်ကြတယ်။ ငါတို့အပေါ် မမျှတတဲ့အတွက် ဘုရားသခင်ကိုပဲအပြစ်တင်တယ်”

ဒီအကြောင်းပြောနေရင်းနဲ့ သုံးယောက်သား အနည်းငယ် ငြိမ်သွားသည်။ ဒါက သူတို့ မကျော်ဖြတ်နိုင်သေးတဲ့ အရာပါ။

တိုင်းပြည်ကိုမပြန်ခင် တစ်ရက်မှာ ညီအကို ကိုးယောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူတို့ သုံးယောက်သာ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ပြန်လာပြီးနောက် လွန်ခဲ့သည့်နှစ်များက သူတို့ရသမျှငွေအားလုံးကို သူတို့၏ညီအစ်ကိုများ၏ မိသားစုများထံ ပေးခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ပေါလ်က “အခုမင်းတို့မပြန်နဲ့တော့ မင်းတို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေ အားလုံးကို ဖြုန်းတီးပစ်ရာကျလိမ့်မယ်!"

"ဒါဆို ငါတို့ဘာလုပ်လို့ရမလဲ။ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံက တခြားနိုင်ငံတွေနဲ့ ယှဉ်လို့မရပါဘူး။ ဒီမှာက အရာအားလုံးက အရမ်းတင်းကျပ်ပြီး ငါတို့က ဂရုမစိုက်ရင် ငါတို့ကိုယ်တိုင်ထောင်ကျနိုင်တယ်” ဟု ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

“အခု ငါ မစ္စတာလစ်ဒဲလ် လို့ ခေါ်တဲ့လူတစ်ယောက်အတွက် အလုပ်လုပ်နေတယ်။ သူက မြစ်မြို့ မှာ ကျောင်းတက်နေတယ်။ ငါ့ရဲ့ အဓိကအလုပ်က သူ့လုံခြုံရေးကို လျှို့ဝှက်ကာကွယ်ဖို့ပဲ။ ငါမသက်သာသေးတဲ့ ချိန်မှာ မင်းတို့ ငါ့အတွက် တာဝန်ယူပေးသင့်တယ်။ မစ္စတာလစ်ဒဲလ် က မင်းတို့သာ သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်ရင် အကောင်းဆုံးကိုပဲပေးလိမ့်မယ်”

"တကယ်လား? ငါတို့က ငါတို့အလုပ်ရှင်ရဲ့လုံခြုံရေးကို အကောင်းဆုံးကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင် ငါတို့တို့နိုင်ငံဟာ တခြားနိုင်ငံတွေထက် အများကြီး ပိုလုံခြုံတာမို့ ပိုပြီးတော့ လုံခြုံတယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ် မစ္စတာလစ်ဒဲလ် က တစ်လကို ပိုက်ဆံဘယ်လောက်ပေးမလဲ။ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှာ တစ်လကို ရှစ်ထောင်လောက်ပဲ ရနိုင်သေးတယ်။ ဒီထက်နိမ့်ရင်တော့မရဘူး”

"မင်းအိပ်မက်မက်နေလို့ပဲရမယ်။ မင်းနိုင်ငံခြားရောက်နေတယ်လို့ မင်းထင်နေသေးတာလား။ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှာ လုပ်ရတာထက် ဒါက ဘယ်လောက်ပင်ပန်းလဲ။ ဒီထက်နည်းတာတော့ သေချာတယ်” ဟု အခြားသူတစ်ဦးက ဖြေကြားသည်။

“ဒါဆို အနည်းဆုံး ငွေငါးထောင်လောက် ရမှာပေါ့။

“မင်း တော်တော်ရှက်စရာကောင်းတာပဲ မစ္စတာလစ်ဒဲလ်က သန်းပေါင်းများစွာတန်တဲ့ ကားတစ်စီးကို မောင်းခွင့်ပြုလိုက်တယ်။ မင်းရဲ့ လစာနည်းလို့ မင်း စိတ်ပူနေသေးလား။ ဒီအလုပ်က တစ်လကို အနည်းဆုံး လစာ တစ်သောင်း ရတယ်!”

"တကယ်လား? အ မင်းဘယ်တော့က သူ့ကို ငါတို့နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမှာလဲ။"

"ဒီနေ့ နေ့လည်ဆိုရင်ကော။ သူ အခုထိ အနားယူနေတုန်းလို့ ထင်တယ်။ ဒီနေ့နေ့လည်ကျရင် သူ့ကိုဖုန်းဆက်လိုက်မယ်။"

သုံးယောက်သား စကားစမြည်ပြောနေကြစဉ် ဒေးဗစ်သည် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။

“မစ္စတာ လစ်ဒဲလ် မင်းကဘာလို့ဒီကိုရောက်နေတာလဲ။

ပေါလ်သည် အမြန်ထချင်သော်လည်း ဒေးဗစ်က သူ့ကိုတားလိုက်သည်။ “ပေါလ် ကောင်းကောင်းအနားယူပါ။ ငါ မင်းကို စားစရာတွေ ယူလာပေးတယ်။ ဒါတွေက မင်းပြောနေတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပဲ ဖြစ်ရမယ်။”

“မစ္စတာ လစ်ဒဲလ်မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ။" ပေါလ်သည် ယခင်က သူနှင့်လုပ်ဖူးသော သူငယ်ချင်းများကို ဒေးဗစ်အား မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ အနည်းငယ် အရပ်ရှည်သောသူကို ဂေါ်ဒန် မီချယ် ဟု ခေါ်ပြီး အနည်းငယ် အရပ်ပုသူမှာ ဝိန်းကိုးလ်ဆန်ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ကြွက်သားတွေ သိပ်မရှိကြပေမယ့် သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက အားကောင်းနေပုံပါပဲ။

ဤသည်မှာ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲစွမ်းအားကို ပြသခြင်းပင်။

ရုပ်မြင်သံကြားမှ ကာယဗလ သမားများသည် ကြွက်သားများ သန်မာနေသော်လည်း သန်မာလွန်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

“ပေါလ်၊ မင်းအရင်အနားယူသင့်တယ်။ သူတို့ကို ကြိုဆိုဖို့ နေ့လည်စာစားဖို့ ခေါ်သွားလိုက်မယ်” လို့ ဒေးဗစ်က ပြောလိုက်တယ်။

“မစ္စတာလစ်ဒဲလ် ငါတို့နေ့လည်စာကို ကိုယ်တိုင်စားနိုင်ပါတယ်။ ဒုက္ခခံဖို့ မလိုပါဘူး” လို့ ဂေါ်ဒန်ကပြောလိူက်သည်။

"ငါတို့ ဒီအဆင့်ရောက်နေပြီဆိုတော့ မင်းငါ့စကားကို နားထောင်သင့်တယ်"

Chapter 92

Chapter 92

"မင်းတျု့ မစ္စတာလစ်ဒဲလ် နဲ့ သွားသင့်တယ်" လို့ ပေါလ် က ဆိုပြောလိုက်သည်။

ဒေးဗစ် သည် ၎င်း၏ Benz G-Class ကို မောင်းနှင်ပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို Fuller Golden Sands ဖျော်ဖြေရေး စင်တာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဒေးဗစ် သည် ၎င်း၏ Bugatti Veyron ကို ၎င်းတို့ရှေ့မှ မောင်းနှင်စဉ် သူတို့ကို သူ၏ Benz G-Class ကို မောင်းနှင်စေခဲ့သည်။

ပေါလ်မနေ့ညက ဒဏ်ရာရပြီး ကားမမောင်းနိုင်တဲ့အတွက် Bugatti Veyron ဖြင့် ဒီနေ့ထွက်လာခဲ့သည်။

Benz ကားထဲတွင်

ဝိန်းက ဒေးဗစ် ရဲ့ ကားနောက်ကို လိုက်သွားရင်း ကားကိုမောင်းနေသည်။

သူတို့လို နှစ်ပေါင်းများစွာ နိုင်ငံရပ်ခြားမှာ အလုပ်သွားလုပ်ခဲ့တဲ့ ကြေးစားအလုပ်သမားတွေအတွက်တော့ ကားမောင်းခြင်းဟာ အခြေခံအကျဆုံး ကျွမ်းကျင်မှုပါပဲ။ ကားတွေကလွဲရင် တိုင်ကီတွေတောင် မောင်းလို့ရသည်။

"ဂေါ်ဒွန်၊ ဒီအချိန်မှာ ဘော့စ်က မှန်ကန်တဲ့လူအတွက် အလုပ်လုပ်နေတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။မစ္စတာလစ်ဒဲလ် သည် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူ ဖြစ်မှာ သေချာတယ်။ သူ အခုမောင်းနေတဲ့ ကားက သန်းဆယ်ဂဏန်းလောက် တန်တယ် ထင်တယ်။ နောက်ပြီး သူက တော်တော်ခင်စရာကောင်းတယ်။ သူက ဘော့စ်အတွက် စားစရာတွေတောင် ယူလာပေးတယ်” ဟု ဝိန်း က သူ ကားမောင်းနေစဉ် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပြီ ဒါဆို ငါတို့က ဘော့စ် ကို အရှက်မကွဲအောင် ကောင်းကောင်းလုပ်ရမှာပေါ့" လို့ ဂေါ်ဒန် က ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်တယ်!"

ဒေးဗစ် သည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို Golden Leaf ဟိုတယ်သို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

ဂေါ်ဒွန်နှင့် ဝိန်းတို့သည် အလွန်ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အလှဆင်ထားသော ဟိုတယ်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦး နိုင်ငံခြားမှာ နှစ်အတော်ကြာ နေခဲ့ရသော်လည်း စစ်ဘေးသင့်နိုင်ငံများတွင် ရှိနေသောကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော နေရာကောင်းများကို မရင်းနှီးကြပေ။

“အမ်၊ မစ္စတာ လစ်ဒဲလ် ငါတို့ ကြုံသလို စားလို့ရတယ်။ မင်းက ငါတို့ကို ဒီလို ဆန်းကြယ်တဲ့ နေရာကို ခေါ်သွားစရာ မလိုပါဘူး။"

“အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါက ငါ့ဟိုတယ်ပါ၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေနိုင်တယ် ဒီမှာ မင်းတို့ရဲ့ ထမင်းသုံးနပ်ကို စားလို့ရပါတယ်။ စရိတ်စက အကုန်ခံပါ့မယ်။"

'ဒါက သူ့ဟိုတယ်ဖြစ်ပြီး ငါတို့ အခုကတည်းက ဒီမှာ စားသောက်နေကြမှာလား။'

သူတို့နှစ်ယောက် ရှေ့က ကြယ်ရှစ်ပွင့်ဟိုတယ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ နည်းနည်းမှင်တက်သွားသည်။

သူတို့ နေ့လည်စာစားပြီးတာနဲ့ ဒီဟာက ဘယ်တော့မှ ပြီးဆုံးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဆန္ဒပြုကြသည်။

သူတို့ အသက်ရှင်နေတာ နှစ်အတော်ကြာပြီး ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အစာမစားဖူးပေ။

အဲဒီတုန်းက သူတို့ဟာ ဆိုးရွားတဲ့ဘဝတွေအဖြစ်ရှင်သန်နေခဲ့ရသည်။

ညဘက်တွင် ချားလ်စ် သည် ဒေးဗစ်ကိုဖုန်းဆက်ပြီး Fuller Golden Sands ဖျော်ဖြေရေး စင်တာသို့လာခိုင်းသည်။

ဒေးဗစ် ရောက်ရှိလာသောအခါတွင် ဟယ်ရီ နှင့် ခြောက်ကန်ဒမ် တို့သည် သီးသန့်ခန်းထဲတွင် ဒူးထောက်ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒေးဗစ်ကိုမြင်သောအခါ

“မစ္စတာ လစ်ဒဲလ် ငါမှားခပါဲ့တယ်။ ငါ့ကိုခွင့်လွတ်ပေးပါ! ငါဒါကို ဘယ်တော့မှ မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး။"

ဒုတ် ဒုတ်!

နှစ်ယောက်သား နဖူးက သွေးထွက်တဲ့အထိကြမ်းပြင်နှင့်ဆောင့်နေသည်။

"ဒေ့ဗ်၊ ငါမင်းကိုသူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ကိုင်တွယ်ခွင့်ပေးမယ်။ မင်းသူတို့နဲ့ မင်းလုပ်ချင်တာမှန်သမျှ လုပ်လို့ရတယ်၊ မင်းနောက်ကြောင်း ငါရှင်းမယ်" ချားလ်စ်က ထရပ်ပြီး ဒေးဗစ်ကို ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် သီးသန့်ခန်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဒေးဗစ်သည် သူတို့နှစ်ယောက်ကိုကြည့်ကာ ဘာမှပြန်မပြောပေ။

ဤသည်မှာ ခွန်အားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ သာမန်တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဖြစ်ခဲ့ပါက ပက်ထရစ်နှင့် သူ၏ချစ်သူ ဘာဖြစ်သွားမည်နည်း။

ဒေးဗစ်သည် ပက်ထရစ်နှင့် မက်ဒီဆင်ထံ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

မက်ဒီဆင် ဒီကိုရောက်တုန်းကတော့ သူမဟာ ကြောက်ရွံ့နေဆဲပါ။

ပက်ထရစ် သည် ဟယ်ရီ ထံ ချက်ချင်းသွားကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

တစ်ခန်းလုံး ဟယ်ရီ၏ နာကျင်အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

ဒေးဗစ်သာ ထိုနေရာသို့ အချိန်မီမရောက်ပါက တစ်သက်လုံး စိတ်ဒဏ်ရာရသွားမည်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ပက်ထရစ် ဟာ ဟယ်ရီ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ကို ကျိုးသွားတဲ့အထိ ရိုက်နှက်ခဲ့ပြီး ဆေးရုံကို ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ပက်ထရစ်ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ခြောက်ကန်ဒမ်ကို မည်သူမျှ မလုပ်ခဲ့ပါ။ သူက ဟယ်ရီရဲ့ သူဌေးဖြစ်ပေမဲ့ ဒီအဖြစ်အပျက်က သူနဲ့ တိုက်ရိုက်ပတ်သက်မှုမရှိပါဘူး။

ထို့ကြောင့် ပေါလ်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခွင့် ပေးခဲ့သည်။

Chapter 93

အလုပ်သမားနေ့အားလပ်ရက်သည် ထိုကဲ့သို့ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဒေးဗစ်သည် အတန်းစတက်သည့်နေ့တွင် တောင်ပိုင်းမြစ် တက္ကသိုလ်ဝန်းအတွင်း လမ်းလျှောက်ခဲ့သည်။

“အိုး၊ အဲဒါ စန္ဒယားမင်းသား လေးဒေးဗစ် မဟုတ်ဘူးလား? သူငါ့ကို 'Boy' သီချင်းဆိုပြရင် ငါသူ့ရည်းစားဖြစ်ခွင့်ကို သဘောတူမှာပါ!"

"အိပ်မက်မက်နေတာတွေ ရပ်လိုက်! သူ နင့်ကို ကြိုက်မှာမဟုတ်ဘူး!"

"သူက ငါ့လိုလူကို သဘောကျရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"သေချာပါတယ် သူက ငါ့လိုလူကို ကြိုက်နေတာဘဲ!"

ဒေးဗစ်သည် စကားပြောနေသော မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားကာ မကူညီနိုင်ပေ။

အဲဒီထဲက တစ်ယောက်က အဝလွန်နေပြီး တစ်ယောက်က သူ့မျက်နှာတစ်ပြင်လုံးမှာ အပြစ်အနာအဆာတွေ ရှိနေသည်။

ဒေးဗစ်သည် သူ့အတန်းသို့ အမြန်လမ်းလျှောက်နေချိန်တွင် သူ့အကြောင်းပြောနေသူများစွာ ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ သို့သော် အများစုမှာ စောစောက သူ့အကြောင်းပြောနေကြသော မိန်းကလေးနှစ်ယောက်နှင့် အတူတူပင်။

ဤတက္ကသိုလ်ရှိ မိန်းကလေးများသည် Multimedia တက္ကသိုလ်ရှိ မိန်းကလေးများနှင့် မယှဉ်နိုင်ပါ။ အဆင့်များစွာတွင် ကွဲပြားခဲ့ကြသည်။

သူ့အတန်းကိုရောက်တဲ့အခါ ကျောင်းသားအများစုရောက်နေကြပါပြီ။

ဒေးဗစ်ကိုမြင်သောအခါ ထူးဆန်းသောအမူအရာဖြင့် သူ့ကိုကြည့်နေကြသည်။

အလုပ်သမားနေ့ စွမ်းရည်ပြပွဲတွင် ဒေးဗစ်၏ စွမ်းဆောင်မှုကို အံ့အားသင့်လွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သီချင်းကို ကိုယ်တိုင်ရေးစပ်ရုံသာမက စန္ဒယားတီးရင်းလည်း သီဆိုခဲ့သည်။

နောက်ပြီး စာသားတွေက အရမ်းကောင်းသည်။

ဒေးဗစ်က သူ့အတန်းထဲက ကျောင်းသားတွေကို ကြည့်လိုက်သည်။ အဗာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ထိုင်ခုံဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

မနက်ပိုင်းအတန်းက ဒီလောက်ပဲ ပြီးသွားသည်။

နေ့လည်ပိုင်း အတန်းများသည် ရွေးချယ်ခွင့်ရှိသောကြောင့် ပက်ထရစ်နှင့် အခန်းဖော်အချို့က ဘတ်စကက်ဘောကစားရန် ဒေးဗစ်အား မိုးလုံလေလုံ ဘတ်စကက်ဘောကွင်းသို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။

အရင်က ဒေးဗစ်လည်းခဏခဏသွားသည်။ သူက ဘတ်စကတ်ဘောကစားရတာကို နှစ်သက်ပြီး ကျောင်းသားတွေရဲ့ အားပေးမှုတွေကို နားထောင်ရတာကို နှစ်သက်ပါသည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ အရေးကြီးဆုံးကတော့ ဆာရာက ကြည့်ရတာ သဘောကျသည်။ သို့သော် ထိုအရာသည် သူ့စိတ်ကူးထဲတွင်သာ ရှိခဲ့သည်။

ပက်ထရစ် နှင့် သူတို့သည် အကြိမ် အနည်းငယ် မှလွဲ၍ သူ့ အရည်အချင်း အရ အတန်း များ အကြား ပွဲစဉ် များ တွင် သူသည် လုံလောက်မှု မရှိ သောကြောင့် အတန်း များ အကြား ပွဲစဉ် များ တွင်ပင်မပါဝင်ခဲ့ပေ။

အရပ် ၁၈၀ စင်တီမီတာရှိသော်လည်း၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိန်လှီပြီး ကြံ့ခိုင်မှုလည်း သိပ်မရှိပေ။ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ဝင်တိုက်မိရင် နောက်ပြန်တောင် လဲသွားလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် သူ၏ ဘတ်စကတ်ဘော စွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်ရန် အချိန်မရှိပေ။

ဒါပေမယ့် အဲဒါက အရင်ကပေါ့။ ယခုတွင်၊ ဒေးဗစ်၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ယခုအချိန်တွင် သူနှင့်ထိမိပါက မည်သူမျှ သူ့ကိုမလှုပ်ရှားစေနိုင်တော့ဟု သူထင်သည်။

သူတို့လေးယောက်က အဖွဲ့တွေဖွဲ့ပြီး မကြာခင်မှာ နှစ်ယောက်တစ်ဖွဲ့ ပြိုင်ကြသည်။

ပက်ထရစ်နှင့် ဒေးဗစ်သည် တစ်ဖွဲ့ဖြစ်ပြီး ဝီလျံနှင့် ဖင်န်တို့သည် အခြားအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဖြစ်သည်။

ပက်ထရစ်သည် တက္ကသိုလ်ဘတ်စကတ်ဘောအသင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

သူသည် အရန်လူတစ်ဦးမျှသာဖြစ်သော်လည်း လူအများစုကသူ့ကိုယှဉ်၍မရပေ။

ထို့ကြောင့်၊ ဒေးဗစ်ကဲ့သို့ အပျော်တမ်းသမားနှင့် သူတို့အားလုံး အတူတကွ ကစားနိုင်စေရန် လမ်းညွှန်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒေးဗစ်သည် ဘောလုံးကို ကျုင်ဆောင်ဆောင်ရန် တာဝန်ရှိသည်။

ခဏအကြာတွင်၊ ၎င်းသည်အခြေခံအားဖြင့်အခြားအသင်းနှင့်ပက်ထရစ်သာဖြစ်လိမ့်မည်။

သူတို့လေးယောက်ပျော်နေတဲ့အချိန်မှာ လီယိုနဲ့ သူ့လူအနည်းငယ်ရောက်လာသည်။

မိုးလုံလေလုံ ဘတ်စကက်ဘောကွင်းတွင် အခန်းအကန့်အသတ်ရှိသောကြောင့် လူတိုင်း နေရာလွတ်အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရမည်ဖြစ်သည်။

အပြင်မှာ ကွင်းတွေ အများကြီးရှိပေမယ့် နေ့ခင်းဘက် ပူပြင်းတဲ့အတွက် ဘယ်သူမှ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ဖို့ အပြင်မထွက်ကြပါ။

သာမာန်အားဖြင့်၊ အတူတူကစားလိုစိတ်မရှိလျှင် အခြားသူအသုံးပြုနေသည့်ကွင်းကို မည်သူမျှလုယူမည်မဟုတ်ပါ။ ကွင်းထဲကလူတွေက ထွက်သွားဖို့ ငြင်းရင် တခြားပါတီက ထွက်သွားရုံပဲ။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက ပုံမှန်အခြေအနေဖြစ်မှာပါ။ ကျောင်းဝင်းထဲမှာ အင်အားကြီးသူတွေ အများကြီးရှိကြပြီး သူတို့ဒီကိုရောက်တိုင်း တစ်စုံတစ်ယောက်ဟာ သူတို့ရဲ့ကွင်းကို သူတို့အတွက် စွန့်လွှတ်ရလိမ့်မယ်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ တောင်ပိုင်းမြစ် တက္ကသိုလ်၏ ကျောင်းသားကောင်စီဥက္ကဌ မစ္စတာ ဟောင်းဝပ်ဂျက်ဆန် နှင့် ကျောင်းဝင်းအတွင်းရှိ အချောဆုံးလူဖြစ်သည်။ သူတို့အနားမှာရှိနေရင် ဘယ်သူကမှ သူတို့ကို ဖယ်ပေးဖို့ ဇွတ်ငြင်းမှာမဟုတ်ဘူး။

လီယိုသည် ထိုအဆင့်သို့မရောက်သေးပါ။

ဒေးဗစ်သည် သုံးမှတ်အကွက်တွင် ရပ်နေချိန်တွင် ဘောလုံးကို ဆက်လက်ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

လီယိုနဲ့ သူတို့နဲ့ မဝေးတော့တဲ့အခါ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က “လီယို၊ မင်း ဆာရာနဲ့ကိုယ်ဝန်ရှိတယ်ဆိုတာ ငါကြားတယ်။ ဒါအမှန်လား?"

"ဟုတ်တယ် ဒါအမှန်ပဲ! သူမကို ဒီလောက် ပျော့ညံ့ဖို့ ဘယ်သူက တောင်းဆိုလို့လဲ။ ငါ သူမနဲ့ အကြိမ်အနည်းငယ်သာ အိပ်ခဲ့တာကို ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ်။။ ဟင်း... ” လီယိုက သက်ပြင်းချကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းဘာဆက်လုပ်မှာလဲ လီယို မင်းသူမကိုလက်ထပ်မှာလား"

"သူမကိုလက်ထပ်ဖို့လား? ငါဘာလုပ်ရမှာလဲ ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချဖို့ ပိုက်ဆံနည်းနည်းလောက်ပေးလိုက်မယ်။

"လီယို၊ မင်းတကယ့်လူပဲ။ ဒေးဗစ်ကဆာရာနဲ့ တွဲနေတာ ကြာပြီဖြစ်ပေမဲ့ သူမမှာ ကိုယ်ဝန်မရှိခဲ့ဘူး။ သူ မင်းနဲ့ ချိန်းတွေ့တာ ရက်အနည်းငယ်ပဲရှိသေးတယ်ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ”

“ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဆာရာက ငါနဲ့အတူရှိတုန်းက အပျိုဖြစ်နေတုန်းပါပဲ။ တခြားသူတွေရဲ့ အရုပ်ဟောင်းတွေနဲ့ ကစားရတာ မကြိုက်ဘူးလေ။”

"ဘာလဲ? အပျိုလား? ဒေးဗစ် မထနိုင်ဘူးလား”

"ငါဘယ်လိုသိမှာလဲ? ဒါပေမယ့် ငါတော့အဲ့လိုထင်တယ်"

"ဟားဟား!"

ထို့နောက် အုပ်စုဖွဲ့ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

လီယိုနဲ့ သူ့အဖွဲ့ရဲ့ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကြောင့် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတချို့က သူတို့အချင်းချင်း စပြီး ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ဒေးဗစ်သည် သွေးအန်ပြီး မေ့လဲသည့်အကြောင်းကို စတင်ပြောဆိုလာကြသည်။

ဆာရာ နှင့် ဆိုဖီ သည် ထိုအချိန်တွင် လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်းပြောနေကြသည်ကိုကြားသောအခါ ဆာရာ ၏မျက်နှာသည် ဖျော့တော့ပြီး သူမမျက်လုံးထဲတွင် မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။

ဒေးဗစ်သည် လီယိုနှင့် သူ့အဖွဲ့ကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထုံးစံအတိုင်း လီယိုသည် အားနည်းမှုမရှိဘဲ ဒေးဗစ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ပက်ထရစ်နှင့် အခြားလူနှစ်ယောက်လည်း လမ်းလျှောက်လာကြသည်။

"လီယို၊ မင်းပြောချင်တာကို ငါမတားဘူး ဒါပေမယ့် မင်းငါ့နာမည်ကို နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ပြောရင် မင်းကို ဒီမှာ ဒူးထောက်ပြီး အပြင်ထွက်ခိုင်းမယ် မင်းယုံလား" ဒေးဗစစသည် လီယိုကိုကြည့်ကာ ပြတ်ပြတ်သားသားပြောလိုက်သည်။

သူနည်းနည်းကြောင်သွားသည်။ ဆာရာနှင့်ပတ်သက်ပြီး လီယိုပြောသည့်စကားကို သူ မတားနိုင်ဘဲ ဆာရာရွေးချယ်ခဲ့သည့်လမ်းဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ဒီကောင်က သူ့ကို ပန်းသေနေတယ်လို့ ပြောနေသည်။ ဤသည်မှာ အလွန်သည်းမခံနိုင်စရာပင်။ 'ငါ သူ့ကို လေးစားတယ်၊ အဲဒါ ဘာမှားနေတာလဲ' လီယိုစကားပြောခါနီးတွင် ဆာရာသည် ဖျော့တော့သောမျက်နှာနှင့် မျက်လုံးနီရဲရဲဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"လီယို၊ မင်းက လူလား? ဆာရာက နင့်အတွက် အများကြီး နစ်နာခဲ့ရတယ်။ ဒီလောက်လူတွေအများကြီးရှေ့မှာ သူ့အကြောင်း မင်းဘယ်လိုပြောနိုင်တာလဲ။" ဆိုဖီက ဒေါသတကြီးပြောလိုက်သည်။

လီယိုသည် ဒေးဗစ်ကို အလွန်ဒေါသထွက်စေခဲ့သောကြောင့် သူသည် သွေးအန်ပြီး မေ့လဲသွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဒေးဗစ်ကိုမြင်သောအခါ၊ သူသည် နောက်ဆုံးအကြိမ်ကဲ့သို့ အရှက်ရနိုင်မလားဟု သိရန် သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် တွန်းလှန်ချင်သည်။ ကြည့်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတော့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက အရင်ကထက် ပိုကောင်းလာမည်။

ဒေးဗစ်သည် အမီလီယာနှင့် အလွန်ရင်းနှီးလာခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုတော့ သူသည် လီယို ၏ လက်စားချေမှုကို လက်ခံရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေရသော်လည်း ဆာရာ သည် သူ့နောက်တွင် ရှိနေမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

"လီယို၊ ငါ့ကိုပြောပါ နင်ငါ့ကိုဘာလို့ဒီလိုလုပ်တာလဲ။ ငါတို့ ချိန်းတွေ့တုန်းက မင်း ငါ့ကို ဘာပြောခဲ့လဲ။ နင်က ငါနဲ့ ထာဝရ အတူနေမယ် ငါတို့ ဘွဲ့ရပြီးရင် နင်ငါ့ကို လက်ထပ်မယ်လို့ မင်းပြောခဲ့တယ် ။ ဘယ်နှစ်ရက်ရှိပြီလဲ" ဆာရာက ငိုရင်းမေးလိုက်သည်။

လီယိုဟာ အခုအချိန်မှာ အကျပ်ရိုက်နေပါသည်။ သို့သော် လူများစွာရှေ့မှာ ဆာရာကို တောင်းပန်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဒီလိုသာဆိုရင် တောင်ပိုင်းမြစ် တက္ကသိုလ်မှာ သူ့မျက်နှာကို ဘယ်လိုဆက်ပြမလဲ။

ဒါနဲ့ သူက သူ့ကိုယ်သူ တင်းကြပ်လိုက်ပြီး “ဆာရာ၊ ငါ မင်းနဲ့ ပြီးပြီ။ မင်းက ပိုက်ဆံပဲ လိုချင်တာမလား? နင်ဘယ်လောက်လိုချင်လဲ ငါ့ကိုပြောပါ မင်းကိုငါပေးလိုက်မယ်!"

လူအများရှေ့မှာ သူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို မဆုံးရှုံးနိုင်ဘူး။ ပိုဆိုးလာလျှင် ဆာရာကိုချော့ရန်အတွက် အဝတ်အစား သို့မဟုတ် အိတ်များဝယ်ရန် ပိုက်ဆံအကုန်ခံမည်။

“နင်…”

ဆာရာ သည် ဤမျှလောက်လူများရှေ့တွင် လီယိုထိုကဲ့သို့ပြောမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသောကြောင့် သူမ မည်သို့ဖြေရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူမသည် မျက်ရည်များဝဲကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။

"လီယို၊ နင် တိရစ္ဆာန်ကောင်!"

ဆိုဖီပြောပြီးနောက် သူမသည် ဆာရာကို နောက်သို့ လိုက်သွားသည်။

Chapter 94

ဆာရာ နဲ့ ဆိုဖီ ထွက်သွားသည်။

သို့သော် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာ၌ လူအချို့ကျန်နေခဲ့သည်။

ဒေးဗစ်ဘက်မှာ လေးယောက်ရှိပြီး လီယိုဘက်မှာ ငါးယောက်ရှိသည်။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က တက္ကသိုလ်ရဲ့ ဘတ်စကတ်ဘောအသင်းမှာ စတင်ပါဝင်သူပါ။

အရပ် ၁၉၀ စင်တီမီတာရှိပြီး အနည်းဆုံး ပေါင် ၂၅၀ ရှိသည်။

အပေါ်ယံတွင် ဒေးဗစ်ဘက်သည် သာသော အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က ဝိုင်းအုံလာတဲ့ သူတွေက နှစ်ဖက်စလုံးကို မြှောက်ပေးသည်။ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဒီကိစ္စက ဘယ်လောက်ကြီးကြီးမားမားဖြစ်လာခဲ့တယ်ဆိုတာ ဂရုမစိုက်ပေ။

သို့သော်၊ အဖွဲ့လိုက်ရန်ပွဲသည် ကျောင်းဝင်းအတွင်း အဓိကပွဲတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် တက္ကသိုလ်၏အောက်ခြေလိုင်းကို ချိုးဖျက်မည်ဖြစ်သည်။ ဒေးဗစ်မှလွဲ၍ ကျန်လူတို့သည် ဤမျဉ်းကို မဖြတ်ဝံ့ကြပေ။

လီယိုလို ချမ်းသာတဲ့ ကလေးတောင်မှ အဲဒီလို မလုပ်ဝံ့ပေ။ နှင်ထုတ်ခံရပါက ဖခင်ဖြစ်သူက သူ၏ငွေကြေးထောက်ပံ့မှုအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ပစ်ရုံသာမက ခြေထောက်များလည်း ကျိုးသွားနိုင်သည်။

ဒါကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံးကနေရာမှာသာရပ်နေကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ တစ်စုံတစ်ဦးမှ 3 vs 3 ဘတ်စကက်ဘောဆော့သင့်သည်ဟု အကြံပြုလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ဘတ်စကတ်ဘောကွင်း၌ ပဋိပက္ခကို ဖြေရှင်းရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

လီယိုက သူ့ပိုင်နက်မှာရှိတာကြောင့် ချက်ချင်းပဲ သဘောတူလိုက်သည်။

ဒေးဗစ်မှာ တက္ကသိုလ်ဘတ်စကက်ဘောအသင်းအတွက် အရန်ကစားသမားအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသူ ပက်ထရစ်သာရှိပြီး ကျန်နှစ်ဦးမှာ သင့်တော်ရုံသာရှိသည်။ ဒေးဗစ်သည် အပျော်တမ်းသမားတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ပိုဆိုးသောကြောင့် လီယိုသည် သူ့အတွက်ပင် စိတ်ပူမနေပေ။

သူ့ဘက်မှာ စတင်အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ရှိသည်။ စတင်သည့်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသည် အရန်လူနှင့် တူညီသောအဆင့်တွင် မရှိပါ။ ထို့အပြင် သူသည် ပက်ထရစ်ထက် ပျော့ညံ့သူမဟုတ်သောကြောင့် သေချာပေါက် အနိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

"ဒေးဗစ်မင်းဘယ်လိုထင်လဲ။ ဒီလိုလုပ်ဖို့ သတ္တိရှိလား။ မင်းယောက်ျားဖြစ်ရင် နောက်ဆုတ်နဲ့ မင်းမဆော့ရဲရင် မင်းလေးယောက်လုံးကိုပေးတယ် ငါတို့ကသုံးယောက်ပဲ ဆော့မယ်” လို့ လီယိုက ဒေးဗစ်ကို မောက်မာစွာပြောလိုက်သည်။

“ဒေဗ့်၊ အဲဒါကို မကျေမနပ်မဖြစ်နဲ့။ သူက မင်းကို လှုံ့ဆော်ဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး ပြောနေတာ။ ဂေါ်ရီလာ အနားမှာ ရှိနေတော့ ငါတို့မှာ အခွင့်အရေး ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟုပက်ထရစ်က ဒေးဗစ်ကို တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။

ပက်ထရစ်သည် ရှုံးနိမ့်မှုကို အလွယ်တကူ ဝန်ခံမည့်သူမဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် တက္ကသိုလ်ဘတ်စကတ်ဘောအသင်း၏ အစပြုအဖွဲ့ဝင် မက်စ်'ဂေါ်ရီလာ' သွန်မ်ဆန် နှင့် ဆန့်ကျင်နေသောကြောင့် သူနောက်တန်းသို့ ဆင်းခဲ့ရသည်။

သူတို့အားလုံး ဘတ်စကက်ဘောအသင်းမှ ဖြစ်ကြသောကြောင့် အမြဲအတူတကွ လေ့ကျင့်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ပက်ထရစ်သည် မက်စ်၏ အင်အားကို ကောင်းစွာသိသည်။

ကွင်းတစ်ဝက် ဘတ်စကတ်ဘော ကစားလျှင် သူသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်ပေ။ကွင်းက အပြည့်အ၀ဖြစ်ရင် သူတို့မှာ အခွင့်အရေးရှိနိုင်တာမို့ သူက ကြီးကျယ်ပြီး သက်လုံအကန့်အသတ်ရှိတယ်။

ပက်ထရစ်သည် ဒေးဗစ်ကို ပြောနေသည်ကို လီယိုမြင်လိုက်ကာ “ပက်ထရစ်၊ ယုတ်မာသောစကားတွေကို ရပ်လိုက်ပါ၊ မင်းက သူရဲဘောကြောင်တဲ့ကောင်ပဲ” ဟု တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။

“လီယို၊ မင်း သတ္တိရှိရင် မက်စ် ကို မကစားခိုင်းနဲ့။ ငါတို့နဲ့သာပြိုင်ပါ”

"သူ့ကို မကစားခိုင်းဘူးလား? ဒီလိုဆိုရင် မင်းငါ့ကိုလက်သီးနဲ့ ဘာလို့မထိုးတာလဲ။ မင်းကတကယ်ပဲ သူရဲဘောကြောင်သူပါ။ မင်းမှာ သတ္တိမရှိရင် မင်းဘေးဖယ်နေသင့်တယ်!"

ပက်ထရစ်က တုံ့ပြန်ချင်သော်လည်း ဒေးဗစ်က ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ လုပ်ကြရအောင်။”

"ဒေးဗစ်!"

တစ်ဖက်တွင် ပက်ထရစ်က အမြန်အော်လိုက်သည်။

"ပက် ငါဘာလုပ်နေလဲ ငါသိတယ်"

ဒေးဗစ်ရဲ့ ဘတ်စကတ်ဘောစွမ်းရည်က အရင်တုန်းက ညံ့ခဲ့ပေမယ့် အခုချိန်မှာတော့ ညံ့တယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။

သူသည် ကျွမ်းကျင်မှုကော်လံတွင် ဘတ်စကက်ဘောစွမ်းရည်ကို တိတ်တဆိတ်ထည့်သွင်းပြီးနောက်၊ ၎င်းကို ကျွမ်းကျင်အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ခမ်းနားသောအမှတ် ၁၀ မှတ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဒေးဗစ်သည် ဘတ်စကတ်ဘောတွင် နတ်ဘုရားနှင့်တူသည်ဟု ဆိုခြင်းသည် ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်းမဟုတ်ပါ။

လီယိုက “ဒါကို သဘောတူတဲ့သူ ဒေးဗစ်ပဲ ပြောလိုက်တဲ့ စကားလုံးကို ဘယ်တော့မှ ပြန်ပြင်လို့ မရဘူး။”

“ဟုတ်တယ် ငါပြောတာ။ လီယို၊ မင်းဘယ်လိုဆော့ချင်တာလဲ" ဒေးဗစ်မေးလိုက်သည်။

“အဲဒါကအပျော်ပွဲဆိုတော့ ငါတို့က ဆုတွေ မရနိုင်ဘူး။ ရှုံးသူကမနက်ဖြန် နေ့လည်စာစားချိန်မှာကျောင်းဝင်းအသံလွှင့်ခန်းကိုသွားပြီး အတန်းပိုင်နဲ့ကျောင်းသားတွေရှေ့မှာ 'ငါက အမှိုက်တစ်စပါ' လို့ ကြွေးကြော်ရလိမ့်မယ်။ အဲဒီနောက် ရှုံးတဲ့ဘက်က Golden Leaf Hotel မှာ တောင်းပန်ပွဲကို ကျင်းပရမယ်ဆိုရင် မင်းဘယ်လိုထင်လဲ။"

“ကောင်းပြီ၊ ဒီလိုလုပ်ရအောင်” ဒေးဗစ် အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဒေးဗစ်၊ ငါတို့…”

ပက်ထရစ်က တစ်ခုခုပြောချင်ပေမယ့် ဒေ့ဗ် က သူ့ကို နှောင့်ယှက်လိုက်သည် “ကောင်းပြီ ပက်အစွမ်းကုန်လုပ်ပါ။"

"ကောင်းပြီ၊ စည်းမျဉ်းသည် 3 vs 3လမ်းဘေးဘတ်စကက်ဘောဖြစ်လိမ့်မယ်။ ၁၀ ဂိုးသွင်းရင်နိုင်တယ်။ ပုံမှန်ညွှန်းကိန်းသုံးခုကို ယခု ၂ မှတ်အဖြစ် ရေတွက်မယ်။ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာမရှိဘူး ဟုတ်တယ်မလား”

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။"

"ဟုတ်တယ်၊ မင်းဘယ်နှစ်ယောက်သွားမှာလဲ။ သုံးယောက်လား လေးယောက်လား?" လီယိုက လှောင်ပြောင်သောလေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ သုံးယောက်ပဲ သွားမယ်"

"မင်းက ဒီရွေးချယ်မှုကို လုပ်ခဲ့တာဆိုတော့ မင်းကို အနိုင်ကျင့်တယ်ဆိုပြီး ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။"

ဒေးဗစ်နှင့် လီယိုတို့သည် 3 vs 3 လမ်းဘေးဘတ်စကက်ဘောပွဲ ကစားကြမည်ဖြစ်သည်။ ဒီသတင်းဟာ လူတချို့ရဲ့စကားမှတဆင့် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူတို့ ရှုံးခဲ့ရင် တက္ကသိုလ် အသံလွှင့်ခန်းမှာ 'ငါ အမှိုက်တစ်စ' လို့ ပြောရုံတင် မကဘဲ Golden Leaf Hotel မှာ တောင်းပန်ပွဲကိုလည်း ကျင်းပရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ လောင်းကြေးများ မြင့်မားခဲ့သည်။

အရှက်တရားကလွဲရင် ပိုက်ဆံဆုံးရှုံးဖို့ ရပ်တည်ကြတယ်။ Golden Leaf Hotel တွင် စားပွဲတစ်လုံးလျှင် အနည်းဆုံး သောင်းနှင့်ချီ ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။

မကြာခင်မှာပဲ တောင်ပိုင်းမြစ် တက္ကသိုလ် ရဲ့ အားကစားရုံမှာ ကျောင်းသားတွေ ပိုများလာခဲ့သည်။

ကျောင်းသားအချို့သည် လာကြည့်ရန် အတန်းကိုပင်ပြေးကြသည်။

ဒေးဗစ်၏အတန်းဖော်များကြားသောအခါ သူတို့သည် သဘာဝအတိုင်း လာရောက်ကြည့်ရှု့ကြသည်။

တစ်ချို့ကဒေးဗစ်ကို အားပေးဖို့လာပြီး တစ်ချို့က ဒေးဗစ်သူ့ကိုယ်သူ အရူးလုပ်တာကိုကြည့်ဖို့ လာကြသည်။

“ဝိုး၊ အဲဒါက Campus Belles သုံယောက်ထဲက အမလီယာ မဟုတ်လား။ သူမလာဖို့ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

Chapter 95

"မကြားဘူးလား? အမလီယာ က ဒေးဗစ် နဲ့တွဲနေတာလေ!"

"မဖြစ်နိုငဘူး်!"

"မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ? ငါ့မျက်စိနဲ့ သူတို့အတူတူ ကျောင်းဝင်းထဲက ထွက်သွားတာကို ငါမြင်လိုက်တယ်။”

" လီယို က အမလီယာကို တစ်ချိန်လုံး လိုက်နေတာမဟုတ်ဘူးလား။ ဒေးဗစ်က သူ့ထက် ခြေတစ်လှမ်း သာသ်ားမယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး။ သူတို့ နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် တွေ့တိုင်း ရန်ဖြစ်မှာကို မတွေးမိဘူး။”

"လီယိုက ဒေးဗစ်ရဲ့ ချစ်သူ ဆာရာကို ခိုးယူခဲ့သူလို့ ကြားသိရတဲ့အတွက် ဒေးဗစ်ဟာ လီယိုရဲ့ နတ်ဘုရားမကို အခုထိယူလိုက်တာပဲ"

"ဟ ဘာကောင်လဲ!"

"ကြည့်စမ်း အဗာ မဟုတ်ဘူးလား" နောက်လူက အော်လိုက်သည်။

"အင်း၊ ဟုတ်တာပဲ!"

"ယခု SRU ၏ Campus Belles သုံးယောက်မှ လူနာပဲဒီနေရာမှာမရှိတာ။သူလာမယ်လို့ထင်လား"

“ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ လူနာ က အမိုက်စားပဲ"

နှစ်ဖက်စလုံးက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။

ပက်ထရစ်၊ ဝီလျံနှင့် ဖင်န်တို့သည် ဒေးဗစ်ဘက်တွင် ရှိနေသည်။

ဒေးဗစ် မကစားရသေးဘူး။ သူတို့ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲဆိုတာကို သူသိချင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီယို၊ ဂေါ်ရီလာမက်စ်နှင့်

လီယို၏ အခြွေအရံများထဲမှ တစ်ဦးမှာ လီယိုဘက်တွင် ရှိနေသည်။

ဒိုင်လူကြီးသည် တက္ကသိုလ်ဘတ်စကတ်ဘောအသင်းမှ ကစားသမားတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ဝီစီသံဖြင့် ပွဲစတင်ခဲ့သည်။

ပက်ထရစ်သည် ဘောလုံးကို ပထမဆုံး ကိုင်ခဲ့သည်။

ပက်ထရစ်သည် ဘောလုံးကို ကျွမ်းကျင်စွာ တွန်းကန်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကွေးလိုက်သည်။ လီယိုက သူ့ရှေ့မှာ မတ်တပ်ရပ်နေချိန်မှာ ဘောလုံးက သူ့ခြေထောက်တွေကြားက ပျံသွားသည်။

ထို့နောက် ပက်ထရစ် အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။ သူက ဘောလုံးကို ညာလက်နဲ့ ပွတ်ဆွဲပြီး ညာဘက်ကို မြန်မြန်ရွှေ့လိုက်သည်။

လီယိုက သူ့နောက်ကို အလျင်အမြန် လိုက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ပက်ထရစ်သည် ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ပြီး ဘောလုံးကို ဘယ်ဘက်သို့ ရွှေ့ရန် သူ၏ ဘယ်လက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

လီယိုက သူ့နောက်ကို လိုက်ဖို့ ပျက်ကွက်ပြီး ပက်ထရစ်ကို ကန့်သတ်နယ်မြေထဲကို ဝင်ခွင့်ပြုလို

သည််။ ပက်ထရစ် သည် ကန့်သတ်ဧရိယာပေါ်သို့ခုန်တက်ကာ ခြင်းတောင်းထဲသို့ ဘောလုံးထည့်ပို့ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်သည်။ လီယိုကို ကျော်သွားသောအခါတွင် ကြီးမားသောအရိပ်ကြီးတစ်ခု သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ဂေါ်ရီလာမက်စ်သည် ပက်ထရစ်၏ ရှေ့သို့ ခုန်ဆင်းသွားသည်။ သူ့ရဲ့ အမြင့်နဲ့ ဒေါင်လိုက် အကွာအဝေးနဲ့ အတူ ပက်ထရစ် ရဲ့ ရိုက်ချက်ကို လွှဲလိုက်သည်။

ရပ်သွားသည်

ပက်ထရစ်သည် ကျွမ်းကျင်စွာ တုံ့ပြန်ပြီး တောင်ပံတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော ဖင်န် ထံသို့ လေထဲအလယ်တွင် ဘောလုံးပေးလိုက်သည်။

ဖင်န် သည် ဘောလုံးကို ဖမ်းမိပြီး သူ့ကို အစောင့်အကြပ်မရှိသောကြောင့် ဖောင်ပုံစံလုပ်ကာ ဘောလုံးသည် ခြင်းတောင်းထဲသို့ အလွယ်တကူ ဝင်သွားသည် ။

ဒေးဗစ်တင်းမ် ၁ vs လီယိုတင်းမ် ၀ ။

နေရာ၌ လက်ခုပ်မိုးခြိမ်းသံလိုကြားနေရသည်။

"အံ့သြစရာပဲ"

“ရိုက်ချက်ကောင်းတယ်!”

“ပြီးပြည့်စုံတယ်!”

လီယို၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားသည်။

ဒုတိယမြောက် အချိန်တန်ပါပြီ။

လီယိုသည် ဘောလုံးကိုင်ရင်း ပက်ထရစ်နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ ခုန်ပေါက်နိုင်တဲ့ အတတ်ပညာတွေကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာတော့ လူအုပ်ကြီးက အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ပက်ထရစ်သည် ဘယ်ဘက်သို့ ဟန်ဆောင်သွားသောအခါတွင် ရပ်တန့်သွားသော်လည်း အမှန်တကယ် ညာဘက်သို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

လီယိုသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ ဘောလုံးပစ်ရန် ပက်ထရစ်၏ ရှေ့သို့ ခုန်ဆင်းသွားသည်။

ဝှစ် !

ဘောလုံးက ခြင်းတောင်းကို ထိပြီး ခုန်ပေါက်သွားသည်

လူတိုင်း တွန်းလှန်ရန် တိုက်ပွဲဝင်ကြသောအခါတွင် လက်တစ်ဘက်သည် ခြင်းတောင်းထဲသို့ ဘောလုံးကို တိုက်ရိုက် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

တက္ကသိုလ်အသင်း၏အစအဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ဂေါ်ရီလာမက်စ် ၏ခွန်အားသည် ချဲ့ကားခြင်းမဟုတ်ပါ။

နောက်တော့ သူက နောက်ပြန်ပြန်ရိုက်လိုက်သည်

"အင်း၊ ဆိုးလိုက်တာ*ss!"

"သွား၊ ဂေါ်ရီလာ!"

"နောက်တစ်ခုလုပ်ပါ!"

အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာ၌ အမျိုးမျိုးသော အော်ဟစ်သံများကို ကြားနေရသည်။

Team David 1 VS Team Leo 1 ။

Chapter 96

ဂေါ်ရီလာ မက်စ် သည် ပထမအချက်မှ သင်ခန်းစာကို သင်ယူခဲ့ပြီး ပက်ထရစ်ကြောင့် စိတ်မရှည်တော့ပေ။

သူသည် ကန့်သတ်နယ်မြေအတွင်း၌ နေမည်ဖြစ်ပြီး အမှတ်တမဲ့ ခုန်ချမည်မဟုတ်ပေ။

ထိုနည်းအားဖြင့် ပက်ထရစ်နှင့် အဖွဲ့သားများက သူ့အတွက် ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘဲ ကန့်သတ်နယ်မြေထဲသို့ မဝင်ဝံ့ကြပေ။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ကန့်သတ်ဧရိယာပြင်ပမှ ပစ်ခြင်းသာဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ထိုနေ့တွင် သူတို့ ကံမကောင်းကြပေ။

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပစ်ခတ်ခဲ့ကြသော်လည်း တောင်းထဲသို့ မည်သူမျှ မဝင်ခဲ့ကြပေ။

ဂေါ်ရီလာ သည် ကန့်သတ်ဧရိယာတွင် စောင့်ကြပ်နေသဖြင့် လီယို သည် အကြိမ်အကန့်အသတ်မရှိ ပစ်နိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သူ့ရဲ့ထိုးနှက်နှုန်းက အရမ်းနည်းပေမယ့် ပြန်ပြန်တက်လာတာကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့သူတစ်ယောက်ရှိမှာပါ။

ထိုးစစ်ပြန်ကန်ခြင်း သို့မဟုတ် ခံစစ်ပြန်ကန်ခြင်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဂေါ်ရီလာမက်စ် သည် ထိုအရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လီယိုသည် မည်သည့်ဖိအားမှ မရှိဘဲ ပစ်ခဲ့သည်။

မကြာခင်မှာ ရမှတ်က ၂ ကနေ ၈ ဖြစ်သွားသည်။

ဒေးဗစ်အသင်းမှာ နှစ်မှတ်သာရှိခဲ့ပြီး လီယိုအသင်းမှာ ရှစ်မှတ်ရှိကာ နောက်ထပ်နှစ်မှတ်သာရရင် လီယိုအသင်းက အနိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ဒေးဗစစကစားရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ။

အကယ်၍ သူသာ ယခုမကစားပါက၊ လီယိုကသုံးနှစ်ချက် သွင်းယူပါက ပွဲပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

ဒေးဗစ်သည် အချိန်ကုန်သွားစေရန် ဒိုင်လူကြီးထံ လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။

အချိန်ကုန်ပြီးနောက် ပက်ထရစ်နှင့် အဖွဲ့သည် ကျန်နေရာသို့ ပြန်ခဲ့ကြသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ဒေ့ဗ် ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းက ဒီလောက်ကြီး မဟုတ်ဘူး။ ရိုက်ချက်တွေ အများကြီး မရိုက်နိုင်ခဲ့ဘူး” လို့ ပက်ထရစ်က တောင်းပန်စကားပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ရောပဲ။"

ဖင်န် နဲ့ ဝီလီယံ တို့လည်း ပြောလိုက်သည်။

“အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါက ဒီပွဲကို လက်ခံတဲ့သူပါ။ မင်းတို့အကောင်းဆုံးလုပ်ခဲ့တာ ကောင်းပါတယ်။ ပင်ပန်းနေပြီမလား? မင်းတို့အရင်အနားယူလို့ရပြီ"

“ကျွန်တော် သွားတော့မယ်” ဝီလျံက ပြောလိုသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းအရင်အနားယူသင့်တယ်"

အချိန်ကုန်သွားသည်။

ဒေးဗသ် သည် ပက်ထရစ် နှင့် ဖင်န်တို့နှင့်အတူ ကွင်းထဲသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

"ဟင့်အင်း၊ သူတို့ အစားထိုးရပြီ"

“အလုပ်သမားနေ့ စွမ်းရည်ပြပွဲမှာ 'Boy' သီချင်းဆိုခဲ့တဲ့လူ မဟုတ်လား။ သူ့နာမည်က ဒေးဗစ် မဟုတ်လား။ ဘတ်စကတ်ဘောလဲကစားတတ်တာလား။"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး သူဘာမှဆော့တတ်မှာမဟုတ်ဘူး" ဟု ဒန်က တစ်ဖက်မှပြောသည်။

အလုပ်သမားနေ့ စွမ်းရည်ပြပွဲကတည်းက ဒန် သည် ဒေးဗစ် ကို ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ သူသည် အတန်းထဲတွင် နာမည်မရှိသော လူတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး ယခု သူသည် ရုတ်တရက် စန္ဒယားမင်းသားလေးဖြစ်လာသည်။

သူသည် အဗာနှင့်အတူ ရှိနေသင့်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဒေးဗစ်သည် ၎င်းကို သူ့ထံမှ ခိုးယူသွားခဲ့သည်။

ဒန် ရဲ့ အဖြေက အတန်းထဲက ကျောင်းသားတွေ တော်တော် စိတ်ဆိုးသွားစေသည်။

“ဒန် မင်းရဲ့အတန်းဖော်ကို မအားပေးချင်ရင်နေ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲ မင်းက အတန်းခေါင်းဆောင်မဟုတ်ဘူးလား!"

“ဟုတ်တယ် မင်းက မနာလို ဖြစ်နေတာပဲ။ ဒေးဗစ်မင်းထက် အများကြီး ထူးချွန်တယ်။ သူ့ကိုယ်ပိုင်သီချင်းကို ရေးစပ်ရုံသာမက စန္ဒယားတီးခတ်နိုင်သေးတယ်။ သူနဲ့ ဘယ်လို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"

အတန်းထဲက မိန်းကလေးတချို့က ဒန်ကို ကြိမ်းမောင်းကြသည်။

အခု ဒေးဗစ်ဟာ အတန်းထဲက ကောင်မလေးတွေ အများကြီးရဲ့ အိုင်ဒေါဖြစ်နေသည်။

အရင်တုန်းက ဒေးဗစ်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း အလုပ်သမားနေ့ စွမ်းရည်ပြပွဲအပြီးတွင် ဒေးဗစ်သည် တနေ့တခြား ပိုပို၍ ချောမောလာသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

ယခုအချိန် ဒေးဗစ်တွင်တောင်ပိုင်းမြစ်တက္ကသိုလ်တွင် ပရိသတ်အချို့ရှိနေသည်။

အဗာသည် ဒေးဗစ်ကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်ကာ ကွင်းသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ဒေးဗစ်ဘာလုပ်နိုင်မလဲဆိုတာ သူမ မြင်ချင်သည်။

အမလီယာသည် ဒေးဗစ် ကို စောင့်ကြည့်ရန် ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ချစ်စဖွယ် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

ဒေးဗစ်ကွင်းထဲသို့ လျှောက်လာစဉ် လီယိုအားကြည့်လိုက်သည်။ “ဒေးဗစ် မနက်ဖြန်နေ့လည် ၁၂ နာရီကို မမေ့နဲ့။ အမှိုက်ပုံးထဲက လစ်ဒဲလ် ရဲ့ နိဒါန်းကို ငါ အနီးကပ် နားထောင်မယ်။”

“ပွဲက မပြီးသေးဘူး။ ဘယ်သူကပြောတဲ့သူ ဘယ်သူကနားထောင်တဲ့သူဖြစ်မယ်ဆိုတာမင်းမသသေးိဘူး”

"ဘာလဲ? မင်းအနိုင်ရမယ်ထင်နေတာလား။ ကွင်းထဲကို လာပြီး အခြေအနေကို လှည့်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မင်းရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို အလေးအနက်ထားပြီး တွက်ဆထားတာ” လို့ လီယိုက ရွဲ့စောင်းပြောလိုက်သည်။

“ဒါပြီးရင် ငါတို့သိမှာပါ။ ကောင်းပြီ၊ စလိုက်ရအောင်။"

ဒေးဗစ်သည် မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။ သူ့အရည်အချင်းနဲ့ပဲသက်သေပြရတာကို ပိုသဘောကျသည်။

လီယိုက စကားများများပြောလေ၊ မအောင်မြင်ရင် ပိုနာကျင်လေပါပဲ။

ဘောလုံးကဒေးဗစ်ရဲ့လက်ထဲမှာ

ဒေးဗစ်သည် သုံးမှတ်အကွာတွင် ရပ်ကာ ပက်ထရစ်ထံသို့ ဘောလုံးပေးပို့ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပက်ထရစ်က သူ့ဆီ ဘောလုံးပြန်ပို့ပေးရန် အရိပ်အမြွက် ပြလိူက်သည်။

ပက်ထရစ်သည် တိုက်စစ်ဆင်ရန် ဘောလုံးကိုပစ်ထုတ်တော့မည်ဖြစ်သော်လည်း ဒေးဗစ်၏ အရိပ်အမြွက်ကို မြင်သောအခါ ဒေးဗစ်ထံသို့ ဘောလုံးပြန်ပို့လိုက်သည်။

ဒေးဗစ်သည် ဘောလုံးကို ဖမ်းမိပြီး ၎င်း၏ ညာလက်ကို အသုံးပြုကာ ၎င်း၏ခေါင်းထက်တွင် ဘောလုံးကို မြှောက်ထားသည်။ ယခု သူနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်လူမှာ လီယို၏ အစေခံဖြစ်သည်။ ဒေးဗစ်ကို လုံးဝမစိုးရိမ်ဘူးဆိုတာ ထင်ရှားသည်။

အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာရှိ လူ ၁၀၀ကျော်သည်

ဒေးဗစ်ထံမှ မျက်လုံးများကို မခွာနိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူဘယ်လိုတိုက်ခိုက်မလဲဆိုတာကို သူတို့သိချင်နေခဲ့သည်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ ဒေဒဗစ်က ဘောလုံးကို ညာလက်နဲ့ တွန်းထုတ်လိုက်တာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

'ဘာ?'

'ကစားနည်းကို မသိဘူးလား'

'ဘောလုံးက ခြင်းတောင်းထဲကို ရောက်သွားမယ်လို့ သူထင်နေတာလား။'

အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာမှ ကွင်းရှိလူများအပါအဝင် လူတိုင်းသည် တူညီသောအတွေးအမြင်ကို မျှဝေခဲ့ကြသည်။ ကစားသမားတွေက ဘုတ်အောက်ကို အပြေးအလွှား ခုန်ဆင်းသွားကြသည်။

သို့သော် သုံးစက္ကန့်အကြာတွင် သူတို့အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ပိုက်ကိုမထိဘဲ ခြင်းတောင်းထဲကိုဝင်သွားတဲ့ဘောလုံးကို သူတို့ကြည့်နေကြသည်။

Team David 4 VS Team Leo 8 ။

"ဝင်သွားပြီလား? မင်းဒါကိုယုံနိုင်လား။"

"ဟင့်အင်း၊ သူ လိမ်နေတာလား"

တော်တော်များများက ဒါကို မယုံကြပေမယ့် ဘောလုံးက ခြင်းတောင်းထဲကို တကယ်ရောက်သွားသည်။

"ဂိုး.ဒေးဗစ်"

"ဒေးဗစ်၊ ဒါ အရမ်းအံ့သြဖို့ကောင်းတယ်။ ထပ်လုပ်လိုက်။

ဒေးဗစ်၏ ပရိသတ်အချို့က ဒေးဗစ်ကို စတင်အော်ဟစ်ကြသည်။

ဘောလုံးသည် နောက်ထပ်ရိုက်ချက်အတွက် လီယို၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။

ပက်ထရစ်သည် ဂေါ်ရီလာမက်စ် ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရပ်ရန် ကန့်သတ်ဧရိယာသို့ သွားစဉ် ဒေးဗစ်သည် ဆန္ဒအလျောက် ခုခံကာကွယ်ရန် တက်သွားခဲ့သည်။

“ဒေးဗစ် မင်းကံကောင်းလို့ မင်းအခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်မယ်လို့ မထင်နဲ့။ ဘတ်စကတ်ဘောအစစ်က ဘာလဲဆိုတာ မင်းကို ငါပြမယ်။"

လီယို က ပြောပြီး သူ့ရဲ့ဟန်ပြ ပုံရိပ်ကိုစတင်ပြသခဲ့ပါတယ်။ ယခု သူသည် စိတ်ကူးယဉ် လှုပ်ရှားမှု အမျိုးမျိုးကို ပြသနေသည်။

ဒေးဗစ်သည် လီယို၏ရှေ့တွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူသည် မည်သည့်အမူအရာမျိုးမှမရှိပေ။

“ဒေးဗစ်၊ မင်းငါ့ကို နှိုးဆော်နေတာလား။ အဲဒါရဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို မင်းကို ငါပြမယ်။"

ရုတ်တရက် လီယိုက အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ဒေးဗစ်ရဲ့ ညာဘက်ခြမ်းကို ကျော်သွားသည်။ သို့သော် းေးဗစ်သည် လုံးဝမတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ၊

လီယိုသည် ပီတိဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ကန့်သတ်နယ်မြေကို ရောက်တဲ့အခါ ခုန်ချပြီး ဘောလုံးကိုပစ်တော့မည်။

'ဟင်?

'ဘောလုံးက ဘယ်မှာလဲ

'ငါ့ဘောလုံးက ဘယ်မှာလဲ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။'

လီယို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဒေးဗစ်က ဘောလုံးကို ညာလက်နဲ့ ကိုင်ထားပြီး သုံးမှတ်အကွက်မှာ တွေ့လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဘောလုံးကို ယခင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုဖြင့် လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

ဘောလုံးက ပိုက်ကိုမထိဘဲ ခြင်းတောင်းထဲကိုထပ် ဝင်သွားသည်။

Team David 6: VS Team Leo 8။

ပထမအကြိမ်ကံကောင်းရင် ဒုတိယအကြိမ်က ဘာလဲ။

အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်ခဲ့သည်။

"အေး၊ ဒဏ္ဍာရီပဲ! သူက လီယိုဆီက ဘောလုံးကို ဘယ်လိုယူတာလဲ။ မင်းမြင်လား?"

"ငါမမြင်လိုက်က်ဘူး ငါ့မျက်လုံးတွေက နည်းနည်း မှုန်ဝါးသွားပြီးတော့ လီယိုရဲ့ဘောလုံးက သူ့ဆီကရောက်နေတာပဲတွေ့လိုက်တယ်။”

"ဟင့်အင်း၊ သူက အရမ်းမြန်လွန်းတယ်!"

“ဒေးဗစ်ကဘတ်စကတ်ဘောမကစားတတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ။ သူက အဲ့တာကို ကျွမ်းကျင်တယ်!”

ဘောလုံးကိုင်ရင်း လီယို၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားသည်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူဘာမှ မပြောဘဲ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ အများကြီး မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ သူက မှန်မှန်ကစားပြီး ဘောလုံးကို အပြင်းအထန် တွန်းကန်ပြီးနောက်မှာ သူက ဘောလုံးကို ပြန်ယူပြီး ဂေါ်ရီ ဆီကိုပေးပြီး ဂေါ်ရီလာက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်သွင်းနိုင်စေဖို့ ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူဘောလုံးပြန်မယူမီတွင် ဘောလုံးသည် သူ့လက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေညင်းတစ်ခု ကိုသာခံစာလိုကရ်သည်။

သူ့ဆီက ဘောလုံး ခိုးယူခံရပြန်သည်။

ဒေးဗစ်သည် လီယို၏ဘောလုံးကို ခိုးယူပြီးနောက်၊ သူသည် သုံးမှတ်အကွက်ကိုဖြတ်ကာ လှည့်ကာ ဘောလုံးကို ခြင်းထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ဆဆပစ်လိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ဘောလုံးသည် ပိုက်ကွန်ကို ထပ်မံမထိဘဲ ခြင်းတောင်းထဲသို့ ဖြတ်ဝင်သွားခဲ့သည်။

Team David 8 VS Team Leo 8 ။

ဒီအချိန်မှာ အားလုံးက တိတ်ဆိတ်နသည်။

လူတိုင်း အံ့ဩသွားကြသည်။

ဤသည်မှာ ပိုက်ကိုမထိဘဲ ခြင်းတောင်းထဲသို့ဝင်သော တတိယပစ်ချက်ဖြစ်သည်။

ဒါက အဆိုကံကောင်းတာ မဟုတ်တော့ဘူး။

ဒေးဗစ်သည် မိမိ၏ပြိုင်ဘက်များကို အခွင့်ကောင်းယူရန် မိုက်မဲစွာကစားတတ်သော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

လီယိုကနားချိန်ယူလိုက်သည်။

လီယို့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ။ ဒေးဗစ်အခြားနှစ်ချက်ပစ်ပါက ပြီးသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဒေးဗစ်ကို ဘယ်လိုတားဆီးနိုင်မလဲဆိုတာ သူ့အဖွဲ့နဲ့ ဆွေးနွေးရမည်။

Chapter 97

လီယိုသည် အချိန်ယူရန် တောင်းဆိုကာ ဒေးဗစ်ကို မည်သို့တားဆီးရမည်ကို စတင်ဆွေးနွေးခဲ့သည်။

ကျန်ဧရိယာတွင် ဒေးဗစ်အသင်းတွင်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒေ့ဗ်၊ မင်း ငါတို့ကို တချိန်လုံး လိမ်နေတာပဲ!"

“မှန်တယ်၊ မင်း ငါတို့နဲ့ ကစားတုန်းက မင်း ဒီလောက်လေးနက်တာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာကြောင့်လဲ? မင်း ငါတို့ကိုအထင်သေးနေတာများလား။"

ပက်ထရစ်နှင့် အဖွဲ့သားများကလည်း ဒေးဗစ်ကို လှောင်ပြောင်နေကြသည်။

ဒေးဗစ်သည် ဤမျှ တန်ခိုးကြီးမည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ပက်ထရစ်သည် ဒေးဗစ် ၏ဝိသေသလက္ခဏာသည် အနည်းငယ်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကြောင်း သိသော်လည်း ဘတ်စကတ်ဘောကို ကောင်းစွာကစားတတ်ရန် မမျှော်လင့်ထားပေ။

“မဟုတ်ဘူး သူငယ်ချင်းတို့၊ ငါ မကြာသေးခင်ကမှ ဉာဏ်အလင်းရခဲ့တာ”

ဒေးဗစ်သည် ဒေါသတကြီးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

'ဒါကို ငါဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ။

'ငါ့မှာ အရမ်းမိုက်တဲ့ စနစ်တစ်ခုရထားပြီး သင်ယူလိုသမျှကို အမှတ်တွေထည့်ရင်ရတယ်လျု့ပြောရမလား၊

'သူတို့ ငါ့ကို ယုံမှာလား။'

အမလီယာ က ပရိသတ်ရှေ့မှာ ထိုင်နေသည်။ သူမသည် ဒေးဗစ် အနားယူနေသည်ကို ကြည့်ပြီး ဆင်းသွားကာဒေးဗစ်ကိုရေပေးဖို့ အသင့်ပြင်နေသည်။

သို့သော်၊ သူမမလုပ်မီတွင် မိန်းကလေးများစွာသည် ဒေးဗစ်အား ရေပေးဆောင်ရန်သွားကြသည်ကို သူမမြင်လိုက်ရသည်။

ထို့ကြောင့် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူမပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်ပြီး ထိုင်နေလိုက်သည်။

"ဒေးဗစ် မင်းက အရမ်းချောတာတာပဲ! လာ၊ ရေသောက်လိုက်ဦး"

မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ကွင်းထဲသို့ ပြေးသွားပြီး ဓရေဘူးကို ဒေးဗစ်လက်ထဲသို့ပေးလိုက်သည်။

"ငါ့ရေဘူးကိုသောကပါ်! ငါ့ဟာသောက်ပါ!"

ဒေးဗစ်သည် မတုံ့ပြန်မီ နောက်ထပ်ပုလင်းတစ်လုံးသူဆီရောက်လာခဲ့သည်။

"ဒေးဗစ် ငါ မင်းကို အရမ်းချစ်တယ်။ မင်း ငါ့အတွက် သီချင်းတစ်ပုဒ် ရေးပေးနိုင်မလား။ နာမည်ကို တွေးပြီးပြီ၊ မင်း 'မိန်းကလေး' လို့ပဲ ခေါ်လို့ရတယ်။

ဒေးဗစ်သည် မိန်းကလေးများစွာဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဝိုင်းရံခံလိုက်ရသည်။

လီယို၏ နံဘေးတွင် လူအနည်းငယ်သာ ထိုင်နေသည်။ သူတို့ဆီ ရေလာပေးမယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိပေ။

လီယိုသည် ချမ်းသာသော မိသားစုမှ ကလေးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူ၏ဂုဏ်သတင်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ခြင်းမရှိပေ။

သူသည် ပလေးဘွိုင်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

ဒေးဗစ်သည် အလွန်နာမည်ကြီးသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လီယိုသည် စိတ်တိုသွားသည်။ သူသည် အသင်းဖော်နှစ်ဦးနှင့်အတူ ကွင်း ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လာခဲ့ပြီး ပွဲစရန် ဒိုင်လူကြီးကို အချက်ပြခဲ့သည်။

ဂိမ်းက ဆက်သွားသည်ေယ

လီယိုသည် သုံးမှတ်အကွက်မှ ဘောလုံးကို ပေးပို့ခဲ့သည်။

ဂေါ်ရီလာသည် ခြင်းတောင်းအောက်တွင် ဆက်မနေတော့ဘဲ လီယို၏ဖြတ်ကျော်မှုကို ခံယူရန် ချက်ခြင်းထွက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဦးညွှတ်ကာ ညာလက်ဖြင့် ဘောလုံးကို ပွတ်ကာ ဘောလုံးကို တိုက်ရိုက်ပစ်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

ပိုက်ကွန်။ သူ့အရပ်နဲ့ အလေးချိန်အရ တောင်းအောက်ကို ရောက်တာနဲ့ ပစ်လို့ရပါပြီ။

ပက်ထရစ်သည် မက်စ်၏ အောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း တွန်းချခံနေရသည်။ သူ့မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ အဖြေတစ်ခုလည်း မရှိခဲ့ပါဘူး။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခွန်အားသည် အလွန်ညံ့ဖျင်းသောကြောင့် သူအသည်းအသန်သာ ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အသုံးမဝင်သဖြင့် တောင်းအောက်သို့ အမြန်တွန်းချခံရသည်။

မက်စ် သည် အတင်းခုန်တက်ကာ ညာလက်ဖြင့် ဘောလုံးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဘောလုံးကို ပစ်ချလိုက်သည်။

သူနှင့် ခြင်းတောင်းကြားတွင် ပက်ထရစ်နှင့်အတူ နစ်မွန်းတော့မည်။

“ရိုက်ချက်ကောင်းတယ်!” လီယိုက အော်လိုက်သည်။

ဒီပစ်ချက်သေချာပေါက်ဝင်မှာ ဂေါ်ရီလာမက်စ်သည် ပိုက်ကွန်အောက်တွင် အုပ်စိုးသူဖြစ်ခြင်းကြောင့် တောင်ပိုင်းမြစ်တက္ကသိုလ်တွင် ဒုတိယနေရာတွင် ရပ်တည်ခဲ့သည်။

မက်စ်သည် ဘတ်စကက်ဘောကို ပစ်ခါနီးတွင် သူ့ရှေ့တွင် အရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ့လက်ထဲမှ ဘောလုံးကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဖြောင်း!

ဘောလုံးက ပျံထွက်သွားသည်။

ရုတ်တရက်ပေါ်လာသော ဤပုံရိပ်သည် ဒေးဗစ်ဖြစ်သည်။

သူသည် မက်စ် ၏ လုပ်ရပ်များကို တစ်ဖက်တွင် တစ်ချိန်လုံး စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် ပိတ်ဆို့ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တောင်ပိုင်းမြစ် တက္ကသိုလ်ဘတ်စကက်ဘောအသင်းမှ စတင်အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သော မက်စ်'ဂေါ်ရီလာ'သွန်မ်ဆန် ပိတ်ဆို့ခံခဲ့ရတာလား။

အဲဒီနောက်မှာတော့ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာက ဘတ်စကတ်ဘောအကြောင်း သိတဲ့ ကျောင်းသားတွေဟာ မထိုင်နိုင်ကြပေ။

အပျော်သဘောကြည့်ဖို့ ဒီကိုလာတဲ့သူတွေက တော့ ဘတ်စကတ်ဘောအကြောင်း ဘာမှမသိသလို ဂေါ်ရီလာပစ်ချက်ကိုပိတ်ဆို့တာဟာဘာကိုဆိုလိုမှန်းလ မသိခဲ့ကြပါဘူး။

“ဟင့်အင်း၊ မက်စ် ရဲ့ အပြင်းအထန် dunk ကို ဒေးဗစ်က ပိတ်ဆို့ လိုက်တယ်။ ငါအမြင်မှားနေတာလား"

"သူကအရမ်းအံ့သြစရာကောင်းတယ်။ အဲဒါ မယုံနိုင်စရာပဲ။ အဲဒါ ဂေါ်ရီလာမက်စ်ပဲ။ အရပ် ၂၀၀ စင်တီမီတာလောက်ရှိပေမယ့် အရပ် ၁၈၀ စင်တီမီတာရှိတဲ့ ဒေးဗစ်က သူ့ရဲ့ပစ်မှုကို တားဆီးနိုင်ခဲ့တယ်။”

အားကစားရုံအတွင်း ဆွေးနွေးသံများ တဟုန်ထိုး တုန်ခါသွားသည် ။

ဒေးဗစ်သည် ပချက်ကို ဆက်တိုက်ပြုလုပ်နိုင်သောအခါတွင် ၎င်းတို့သည် အံ့အားသင့်ခြင်းမရှိပေ။ အပျော်သဘောပါ၀င်လာကြသော လူများကြားတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်ရန်သာ စီမံနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤပိတ်ဆို့ပစ်ခတ်မှုသည် ထိတ်လန့်စရာဖြစ်ခဲ့သည်။

သူသည် မက်စ်နှင့်ထိပ်တိုက်တွေ့ရန် သတ္တိရှိခဲ့ပြီး ၎င်း၏ပစ်သတ်မှုကိုပင် တားဆီးခဲ့သည်။ ဒေးဗစ်အရမ်းမိုက်တယ်။

ယခုအခါတွင်၊ အားကစားရုံအတွင်း၌ ပို၍ပင် ကျယ်လောင်သော ရွှင်မြူးမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဂိုး. ဒေးဗစ်"

"ဒေးဗစ် ငါ မင်းကို ချစ်တယ်!" အော်သံမျိုးစုံကို တစ်ပြိုင်နက် ကြားနေရသည်။

Chapter 98

လီယို သည် မစင်များကို စားရသကဲ့သို့ ဆိုးရွားစွာ ခံစားခဲ့ရသည်။

မက်စ်ဆင်းသက်ပြီးနောက် သူသည် ကြောင်တက်တက်ဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ့အာရုံတွေ ပြန်မရသေးပေ။

ပိတ်ဆို့ခံခဲ့ရလား?

တောင်ပိုင်းမြစ်တက္ကသိုလ်မှာ ဒီလိုဖြစ်ခဲ့တာလား။

တခြားတက္ကသိုလ်တွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တုန်းကတောင် ဒီလိုမျိုး အမဲစက် မခံရဖူးပေ။

ဒါဟာ သူ့ရဲ့ ဘတ်စကတ်ဘောကစားသမားဘဝအတွက် အရှက်ရစရာပါပဲ။

မက်စ် သည် သူ့ထက် ခေါင်းတစ်လုံးပုသောဒေးဗစ်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ နောက်တော့ သူပြောလိုက်သည်။

"ဒေးဗစ်၊ မင်းတော်သားပဲ။"

သို့သော် အဆုံးမဲ့ဒေါသဖြင့် သူဤသို့ပြောခဲ့သည်မှာ ရှင်းပါသည်။

ဒေးဗစ်က ပခုံးတွန့်ပြီး “မင်းလည်းမဆိုးပါဘူး” လို့ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဘောလုံးကိုဖမ်းရန် သုံးမှတ်အကွက်သို့ ပြန်ပြေးသွားကာ မက်စ် သည် မည်းမှောင်သောမျက်နှာဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

ဘောလုံးကို မက်စ် ၏လက်မှ ရိုက်ထုတ််လိုက်သောအခါ ဖင်န် အနီးသို့ မတော်တဆကျရောက်သွားသည်။

ထို့နောက် ဒေးဗစ်ဖင်န်နားဖြတ်သွားသော ဘောလုံးကို ဖမ်းမိခဲ့သည်။

လီယိုက ဒေးဗစ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မရိုက်စေဖို့ တားနေသည်။

ဒေးဗစ်သည် ဘယ်မှညာသို့ လှုပ်သွားသော်လည်း လီယိုသည် နောက်တွင် ကပ်နေသေးသည်။

တကယ်တော့ ဒေးဗစ်အတွက် လီယိုဟာအတားအဆီးမဟုတ်တာကြောင့် ပစ်နိုင်သည်

သို့သော် ထိုကဲ့သို့ အနိုင်ယူနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်ပြီး ထိတ်လန့်စရာမဟုတ်ဟု သူခံစားရသည်။

'ဒါဟာ ဒန့်ခ်တစ်ခုပဲ မဟုတ်လား? အဲဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ရမှန်းလည်း သိတယ်၊

ဒေးဗစ်သည် ဘောလုံးကို ပက်ထရစ်ထံ ပစ်ပေးပြီးနောက် လီယိုကို ကျော်ဖြတ်ရန် အလျင်အမြန် လှည့်ထွက်သွားသည်။

ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ပက်ထရစ်က ဒေးဗစ်ဆီကို ဘောလုံးပြန်ပို့ပေးသည်။

လီယိုသည် သူ့ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ခြင်းမရှိဘဲ၊ ဒေးဗစ်သည် ဘောလုံးကိုကိုင်ရင်း ကန့်သတ်ဧရိယာထဲသို့ အမြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။

“ဟေး၊ ဒေးဗစ် ဘာလုပ်နေတာလဲ။ သူ့ရဲ့အဝေးပစ်ချက်က အလွန်တိကျတယ်မဟုတ်ဘူးလား သုံးချက်ထပ်ပစ်ရင်နိုင်မှာကိုသူဘာလို့ ဒီနေရာကို ပြေးနေတာလဲ။"

"ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ? သူ မူးချင်ယောင်ဆောင်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။”

"ဘာရယ်တာလဲ! မက်စ်ကအဲဒီမှာရှိနေတုန်းပဲ။ ဘယ်သူက သူ့ကိုကျော်နိုင်မှာလဲ"

"ခုနက မက်စ် ကို ဒေးဗစ်က ပိတ်ဆို့လိုက်ပေမဲ့ ထပ်မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"

"အဲဒါ မတော်တဆမှုပဲ!"

ပရိသတ်ကြား ဆွေးနွေးမှုသည် ဒေးဗစ်ကိုမထိခိုက်စေခဲ့ပါ။

ခဏအကြာတွင် သူသည် ဧရိယာထဲသို့ ပြေးဝင်ကာ လင်းယုန်ကဲ့သို့ ခုန်တက်လာသည်။ ထို့နောက် ဘောလုံးကို ကိုင်ထားသည့် သူ၏ ညာလက်မောင်းကို သူ့ခေါင်းနောက်ဘက်သို့ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

၊ သူ Tomahawk Dunk လုပ်တော့မည်။

အားကစားရုံရှိလူတိုင်း ဒေးဗစ်ကို အနီးကပ်ကြည့်နေကြသည်။

မက်စ် က ဒေးဗစ်ပြေးဝင်ပြီး ခုန်ချတာကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ မက်စ်ကိုကျော်ပြီး dunk လုပ်ချင်နေသည်။

မက်စ်က အဲဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ခွင့်ပြုနိုင်မှာလဲ။ အခုလေးတင်၊ ဒေးဗစ်က သူ့ကို ပိတ်ဆို့လိုက်တဲ့အတွက် အရှက်ကွဲသွားသောကြာင့် သူ့ကို အခု သူ့အပေါ်က Tomahawk dunk လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်ရင် တောင်ပိုင်းမြစ် တက္ကသိုလ်ရဲ့ နံပါတ်တစ်အချက်အချာအဖြစ် လုံးလုံး စော်ကားခံရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဒေးဗစ်ခုန်ပြီး ဘောလုံးကိုပစ်ဟန်လိုက်သောအခါ မက်စ်သည် ချက်ချင်းပင် ခုန်တက်လာကာ ခုနကဒေးဗစ် သူ့ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သလိုမျိုး ဘောလုံးကို ဒေးဗစ်လက်မှ ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

ဖြောင်!

ဒါပေမယ့် ဘောလုံးက အရင်လို လွင့်မသွားပေ။

ယင်းအစား ဘောလုံးသည် လက်နှစ်ဖက်ကြားလေထဲတွင်ရပ်နေခဲ့သည်။

လူတော်တော်များများက ဒီမြင်ကွင်းကို သူတို့ရဲ့ ဖုန်းတွေနဲ့ ရိုက်ကူးခဲ့ကြသည်။

ဒါဟာ ပြင်းထန်တဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုပါ။

ဒေးဗစ်သည် သူ့ရှေ့ကမက်စ်ကိုတွင် ကြည့်လိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူသည် မည်သည့်အားမျှ အားမထုတ်ခဲ့ပေ။ သူ့ရှေ့မှာ မက်စ်ဆယ်ယောက်ရှိရင်တောင် သူကြောက်မှာမဟုတ်ပေ။

သူက ဘောလုံးကို ကိုင်ထားတဲ့ သူ့ညာဖက်လက်ကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်ေယ

မက်စ်က ဆက်မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

ဒေးဗစ်ရဲ့ ညာလက်က ဘောလုံးကို တွန်းလိုက်ပြီး ဘောလုံးက မက်စ် ရဲ့ ညာလက်ကို ကျော်ကာခြင်းတောင်းထဲကို ဝင်သွားသည်။

ဝိုး.... !

ဘတ်စကတ်ဘော ခြင်းတောင်းထဲသို့ဝင်သွားသည်။

မက်စ်ကခြင်းတောင်းထဲကနေ သူ့လက်ကို ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ရှိခွန်အားဖြင့် ဒေးဗစ်၏ dunk ကို မရပ်တန့်နိုင်တော့ကြောင်း သူသိသည်။ သူ့လက်ကို ပြန်မဆွဲဘူးဆိုရင်ဒေးဗစ်ကြောင့်လက်ကျိုးသွားနိုင်သည်။

ဒေးဗစ်သည် ဤမျှလောက်သန်မာမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဒီအချိန်မှာ ဒေးဗစ်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိသွားသည်။

မက်စ် သည် အထိန်းအကွပ်မရှိ နောက်ပြန်မပျံသန်းမီ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။ ဆင်းသက်ပြီးနောက် မတ်တပ်ရပ်မနေနိုင်ဘဲ မြေပေါ်သို့လဲကျသွားသည်။

တစ်ဖက်တွင်၊ ဒေးဗစ်သည် မှန်မှန်ဆင်းသက်လာသည်။လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

Chapter 99

ပရိတ်သတ်တွေ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဒေးဗစ်သည် အမှန်တကယ်ပင် မက်စ်ကို ပျံသန်းစေခဲ့သည်။

လူတိုင်းက မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်ခဲ့ကြရသည်ေယ

ဒေးဗစ်သည် အရပ် ၁၈၀ စင်တီမီတာသာရှိကာ ကိုယ်အလေးချိန် ၆၀ ကီလိုဂရမ်ကျော်ရှိသော်လည်း အရပ် ၂၀၀ စင်တီမီတာနီးပါးရှိပြီး အလေးချိန် ၁၅၀ ကီလိုဂရမ်ရှိသော မက်စ် ကို လွင့်သွားစေခဲ့သည်။

ဒါက လူတိုင်းရဲ့ ရိုးရှင်းသောစိတ်ကူးကို ဖျက်ပစ်လိုက်သည်ေယ

မက်စ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသဖြင့် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ပိတ်ဆို့ရမည့်အရာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း သူသည် ပျံသန်းခြင်းကိုပင် ခံခဲ့ရသည်။

သူ့မှာပြစရာမျက်နှာမရှိတော့ပေ။

တစ်ဖက်တွင် လီယိုသည် အံ့ဩမှုအပြည့်နှင့်မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေသည်။

ပရိသတ်များက ဆူညံစွာ အော်ဟစ်အားပေးခဲ့ကြသည်။

စန္ဒယားမင်းသားလေးဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရပြီးနောက်၊ ဒေးဗစ်သည် ယခုအခါ ဘွဲ့သစ်တစ်ခုရခဲ့သည်။

ဘတ်စကတ်ဘော မင်းသားလေး။

နောက်ထပ်ရိုက်ချက်မှာတော့ ဘယ်သူကသွင်းမယ်ဆိုတာ တော်တော်ရှင်းပါသည်။

ဒေးဗစ်သည် ဘောလုံးကို ဖမ်းမိပြီးနောက်၊ သူသည် အပြင်းအထန် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ဘောလုံးက ခြင်းတောင်းထဲကို ဝင်သွားသည်။

Team David 10 VS Team Leo 8 ။

ဒေးဗစ်က ပစ်တဲ့အခါ တောင်းကိုကြည့်ဖို့ မလိုဘူးလား။

ဒါက နည်းနည်း လွန်လွန်းသည်။

သူ့တွင် စုစုပေါင်းအဝေးပစ်ချက် လေးချက်နှင့် Tomahawk Dunk တစ်ခုပစ်သည်။ အားလုံးလည်း ဝင်သွားသည်။

နားမလည်နိုင်ဆုံးအရာကတော့ သူနောက်ဆုံးအဝေးပစ်ချက်သုံးချက်ကို လုပ်တုန်းက ခြင်းတောင်းကိုတောင် မကြည့်ဘဲပစ်သွားသည်။

ပွဲပြီးသွားပါပြီ။

ဒေးဗစ်၏အမည်သည် တောင်ပိုင်းမြစ်တက္ကသိုလ်တွင် တစ်ဖန် ပဲ့တင်ထပ်ခဲ့သည်။

ညနေပိုင်းတွင် လီယိုသည် Golden Leaf Hotel တွင် ဈေးအသက်သာဆုံး ဟင်းပွဲတစ်ပွဲကို ဝယ်ကျွေးခဲ့သည်။

ဒေးဗစ်နဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းက စိတ်မဆိုးပေး စားစရာတစ်ခုခုရှိသရွေ့ သူတို့အဆင်ပြေသည်။

နောက်တစ်နေ့ နေ့လယ်တွင် လီယိုသည် အသံလွှင့်ခန်းသို့ သွားကာ 'ကျွန်တော်က အမှိုက်တစ်စပါ' လို့ အော်တာကြောင့် ကျောင်းဝင်းထဲက ကျောင်းသားအားလုံး ရယ်မောနေကြပါသည်။

လီယိုသည် လုံးဝအရှက်ကွဲသွားသည်။ အမှန်ပင်၊ ယခု သူသည် ဒေးဗစ်ကိုပို၍ပင်မုန်းတီးနေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် သူ့ကို လက်စားချေရန် မည်သို့ရှာဖွေရမည်ကို အဆက်မပြတ်တွေးနေခဲ့သည်။

နောက်ရက်အနည်းငယ်ကြာတော့ အေးအေးချမ်းချမ်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နှစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ဒီတစ်ပတ်မှာတော့ ဒေးဗစ်က တာရာနဲ့အတူလိုက်ခဲ့မယ်လို့ကတိပေးလျုက်သည်။

သူမကို ကတိပေးပြီးကတည်းက သူ့စကားအတိုင်း ပြန်မပြောရသေးပေ။

ကြာသပတေးနေ့တွင် ဒေးဗစ်သည်အတန်းထဲတွင် ရှိနေချိန်တွင် အမလီယာ ထံမှ မက်ဆေ့ချ်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

အမလီယာ : (ဒေးဗစ်မင်း မနက်ဖြန် နင်အားလား။ ငါ နင့်ကို ထမင်းဝယ်ကျွေးချင်လို့။)

ဒေးဗစ်သည် ၎င်းကိုစဉ်းစားပြီးနောက် လုပ်စရာမရှိသောကြောင့် သွားမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားမ၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည် ရှက်စရာကောင်းသည်ဟု သူတွေးလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဒေးဗစ် : (ကောင်းပြီ၊ နေရာကို ပြောပါ၊ မနက်ဖြန် ငါလာခဲ့မယ်။)

အမလီယာ: [မနက်ဖြန်နေရာ ပြောပြမယ်။)

ဒေးဗစ်: (ကောင်းပြီ!)

နောက်တစ်နေ့တွင် ဒေးဗစ်သည် အမလီယာ ထံမှ ဖုန်းလက်ခံရရှိခဲ့သည်။ Fuller Golden Sands ဖျော်ဖြေရေးစင်တာဘေးရှိ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ လာရန်ပြောသည်။

Fuller Golden Sands ဖျော်ဖြေရေး စင်တာသည် မြစ်မြို့တွင် အကြီးဆုံးဖြစ်သောကြောင့်၊ ၎င်းအနီးတစ်ဝိုက်တွင် စားသောက်ဆိုင်များစွာရှိသည်။

ထမင်းစားပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပျော်သနိုင်သည်။ အဲဒါက မကောင်းဘူးလား။

ဒေးဗစ်သည် သူ၏ Bugatti ကို Fuller Golden Sands ဖျော်ဖြေရေး စင်တာသို့ မောင်းနှင်ပြီး ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်လိုက်သည်။

စားသောက်ဆိုင်ကို ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ လူတွေ အများကြီးရှိနေတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။

အနည်းဆုံး လူ ၂၀ ပါတဲ့ စားပွဲကြီးသုံးလုံးရှိသည်။

လီယိုနှင့် အခြား ပလေးဘွိုင်များပင် ဤနေရာတွင် ရနေှိခဲ့သည်။

“ဒေးဗစ် ငါ မင်းကို ရက်အနည်းငယ်လောက်က ကောင်းကောင်းကျွေးပြီးပြီလေ ဒီနေ့ဘာလို့ ထမင်းအလကားလာစားပြန်ရတာလဲ" လီယိုသည် ဒေးဗစ်ကို လှောင်ရန်အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံပေ။

"လီယို၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က မင်းရှုံးသွားတာကို မင်း လက်မခံသေးဘူးလား။ မကျေပွဲအတွက် အချိန်ကို ဘာကြောင့် မရွေးချယ်တာလဲ။

“ဒေးဗစ်၊ ငါတို့ ကျောင်းဝင်းထဲမှာ မရှိဘူးဆိုတော့ ဘယ်သူက မင်းနဲ့ ထပ်ပြီး ဘတ်စကတ်ဘောပွဲ လုပ်မှာလဲ။ ပြီးတော့ ဒီနေ့က အမလီယာရဲ့ မွေးနေ့ကို လက်ဆောင်တောင် မယူခဲ့ဘူး။ ထမင်းအလကားရဖို့မဟုတ်ရင် ဒီမှာဘာလုပ်နေတာလဲ"

ဒီနေ့ အမလီယာ ရဲ့မွေးနေ့ဆိုတာ ဒေးဗစ် မသိခဲ့ပါဘူး။

ကြိုသိထားရင် လီယိုလိုလူတွေနဲ့ အချိန်မဖြုန်းချင်တာကြောင့် လာမှာမဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ဤလူများကိုပင် မသိခဲ့ပေ။

“ကောင်းပြီ၊ ရပ်လိုက်တော့။ ဒီနေ့က ငါ့မွေးနေ့မို့ မင်းငါ့စကားကို နားထောင်ရမယ်။ လာထိုင်စား။"

အမလီယာ ပြောတော့လီယို က ဒေးဗစ် ကို စော်ကားတာကို ရပ်လိုက်သည်။

“အားလုံးပဲ မွေးနေ့ပွဲကို လာလည်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီမှာ အားလုံးက ငါ့ရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းတွေပါ။ တောင်ပိုင်းမြစ် တက္ကသိုလ်မှာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါ့ရဲ့လေးစားမှုကိုပြဖို့ ငါအရင်ဆုံးသောက်လိုက်မယ်။"

အမလီယာ က ပြောပြီးနောက် သူမ ခွက်ကိုဘီယာထည့်လိုက်ပြီး သောက်လိုက်သည်။

နေရာရှိလူတိုင်းကလည်း သောက်ရန် ခွက်များကို ထည့်လိုက်ကြသည်။

“အားလုံး စားကြပါ။ ငါတို့ ဒီမှာ ပြီးသွားရင်တော့ စောင့်မျှော်နေတဲ့ နောက်ထပ် ဖျော်ဖြေရေးတွေ ရှိလိမ့်မယ်။"

သို့သော် လီယိုသည် ဤစားသောက်မှုတစ်လျှောက်လုံး မူးနေခဲ့သည်။ ဒေးဗစ်သည် တောင်ပိုင်မြစ်တက္ကသိုလ်၏ နောက်ဆုံးပေါ် စူပါစတားတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့်၊ သဘာဝအားဖြင့်၊ဖိအားများစွာရှိခဲ့သည်။

ကောင်မလေးတွေ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိသည်။

ကောင်မလေးတွေ တော်တော်များများက သူ့ကိုအရက်လာတိုက်ပြီးဒေးဗစ်ကလည်းမငြင်းပေ။

သို့သော် ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။

ဒေးဗစ်သည် ယခင်က အရက်ကို ခံနိုင်ရည် အလွန်နိမ့်ပါးခဲ့သည်။ ဘီယာနှစ်ပုလင်းသောက်ပြီးမူးသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ယနေ့ အရက်အလွန်အကျွံသောက်သော်လည်း ဘာမှမဖြစ်ပေ။

ဒါက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေထဲက တစ်ခုပဲလား။ အရက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီလား။

ညစာစားပြီးနောက်၊ အမလီယာ ၏ကာကွယ်သူနှစ်ဦးဖြစ်သော လီယိုနှင့် ဂျာကို့ သည် လူတိုင်းကို Fuller Golden Sands ဖျော်ဖြေရေး စင်တာရှိ သီးသန့်ခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ ဒီနေရာကို ကြိုပြီး မှာထားတာဖြစ်သည်။

ဒေးဗစ်က ထွက်သွားချင်ပေမယ့် အမလီယာက သူ့ကို အထူးသတိထားနေတာကြောင့် ဒီလိုလုပ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။

သီးသန့်ခန်းထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက်တွင် လူသားကဲ့သို့ အရပ်ရှည်သည့် အလွှာ ၂၁ ခုပါသော ကိတ်မုန့်ကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒီနေ့က အမလီယာ ရဲ့ ၂၁နှစ်မြောက် မွေးနေ့ဆိုတော့..

"အလို! တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ကိတ်မုန့်ပဲ! ဒီလိုမျိုးမြင်ရတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ”

“ဘယ်လိုတောင်ရိုမန်တစ်ဆန်တာလဲ!”

ကောင်မလေးတွေက ချီးကျုးပြီး အော်ကြသည်။

"အဲဒါဘယ်လိုလဲ? အမလီယာ၊ ဒီကိတ်မုန့်ကို မင်းအတွက် အထူးလုပ်ထားတာ" လို့ လီယိုကပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လီယို!" အမလီယာ က ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကိုယ်လည်းပဲ။ ဒီသီးသန့်အခန်းကို ရဖို့အတွက် အချိန်အများကြီးပေးပြီး အားထုတ်ခဲ့တယ်။ Fuller Golden Sands က မြစ်မြို့ရဲ့အကောင်းဆုံးဖျော်ဖြေရေးစင်တာဖြစ်ပြီး ချိတ်ဆက်မှုမရှိဘဲ သီးသန့်အခန်းကြီးတစ်ခုကို သင်ဘွတ်ကင်လုပ်လို့မရဘူး” ဟု အကာအကွယ်ပေးသူ အခြားတစ်ဦးဖြစ်သည့် ဂျာကို့က ၎င်း၏အောင်မြင်မှုများကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုကာ ပြောကြားလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်ဂျာကို့!" အမလီယာကလည်း သူ့ကို မြန်မြန် ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။

“အခုပဲ ဆုတစ်ခုတောင်လိုက်ပါ”

အမလီယာ သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး ဆုတောင်းလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လီယိုသည် သေတ္တာကိုထုတ်ကာ အမလီယာရှေ့တွင် ထားလိုက်သည်။ သူက “အမလီယာ၊ ဒီနေ့က မင်းမွေးနေ့မို့လို့ မင်းအတွက် ရိုးရှင်းတဲ့လက်ဆောင်တစ်ခု ငါပြင်ဆင်ထားတယ်။ လက်ခံနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”

အမလီယာ သည် သေတ္တာကို ယူလိုက်သည်။

"အမလီယာ၊ ဖွင့်ကြည့်လိုက်။ လီယို က မင်းကို ဘာတွေ ပေးလဲ ကြည့်ရအောင်။"

"ဟုတ်ပြီ ဖွင့်ကြည့်လိုက်! လီယို ရဲ့ အနေအထားနဲ့သူဘာပေးမလဲဆိုတာ သိချင်တယ်။”

မိန်းကလေးအနည်းငယ်က သူမကို သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ပြီးနောက် အမလီယာ သည် သေတ္တာကိုဖွင့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သေတ္တာထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ လှဲလျောင်းနေသော သလင်းကျောက်ဆွဲကြိုးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အမလီယာ ငါ ဒီလည်ဆွဲကို မင်းအတွက်ပဲ ရွေးခဲ့တာ။ မင်းကြိုက်လား?" လီယိုက မေးလိုက်သည်။

အမလီယာ သည် ပုံဆောင်ခဲလည်ဆွဲကို ထုတ်ယူလိုက်တော့ ပြေစာတစ်ခု သေတ္တာထဲမှ ပြုတ်ကျသွားသည်။

လီယိုက ဒါကို ရည်ရွယ်ပြီး လုပ်ခဲ့တာပါ။ ဒီပုံဆောင်ခဲလည်ဆွဲရဲ့တန်ဖိုးကို လူတိုင်းမြင်စေချင်သည်။

“ဒီသလင်းရောင်လည်ဆွဲက ၂၈၀,ဝဝဝ တန်တယ်။ အရမ်းစျေးကြီးတာပဲ”

"ခွင့်ပြုပါ! ခွင့်ပြုပါ! အိုး၊ အဲဒါ အမှန်ပဲ။ လီယို၊ မင်းက အရမ်းရက်ရောတာပဲ!"

လီယိုသည် ဒေါ်လာ နှစ်သိန်းတန် လည်ဆွဲကို ရှောင်တခင် ထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ရောက်ရှိလာသူအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။