အခန်း (၁၃၆-၁၄၄)

Chapter 136

ကမ် သည် လူများစွာ၏ မေးခွန်းများစွာကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဒေးဗစ် စိတ်ရှည်ကြောင်းကို မြင်သောအခါ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဒေးဗစ်က သူတို့မိသားစုကို သန်း ၁၀၀ ချေးပြီး အကျပ်အတည်းကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ကူညီခဲ့ပေမယ့် သူက မသိနားမလည်တဲ့၊ အရည်အချင်းမပြည့်မီပြီး မာနကြီးတဲ့ သူဌေးသားဖြစ်ရင် တာရာ ကို သူ့လက်ထဲ မအပ်ချင်ပေ။

နောက်ဆုံးတော့ ဒါက သူ့သမီးလေးရဲ့ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ သက်ဆိုင်နေသည်။ သို့သော် ဒေးဗးစ်ထံ အမြန်ငွေပြန်မပေးနိုင်သောကြောင့် သဘောထားကွဲလွဲခဲ့သည်။ ဒေးဗစ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ဥာဏ်ပညာမဲ့ပြီး အရည်အချင်းမပြည့်မီသော သူဌေးသားဖြစ်ခဲ့လျှင်ကော။

ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဒေးဗစ်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က အခုအချိန်အထိ ကျေနပ်စရာပါ။ သူသည် အလွန်ချမ်းသာသော ကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း လူများစွာ၏မေးခွန်းများကို ဖြေဆိုသောအခါတွင် အလွန်နှိမ့်ချပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားကိုးနိုင်သေးသည်။

ဒေးဗစ်သည် အကျင့်စာရိတ္တကောင်းမွန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်သောကြောင့် ကမ် သက်သာရာရသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင်ဒေးဗစ်သည် မောပန်းလာသည်။

သူ ပင်ပန်းသွားပြီ!

ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ သူသိရင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လာမှာမဟုတ်ပေ။

အဒေါ်ကြီးတွေရဲ့ မေးခွန်းထုတ်တာကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးတဲ့သူတွေက ဒါက ဘယ်လောက်ကြောက်ဖို့ကောင်းလဲဆိုတာ သိမှာမဟုတ်ပေ။ ဇာခရိနဲ့ ရန်ဖြစ်ရတာတောင် ဒီလောက်မပင်ပန်းဘူးလို့ ဒေးဗစ်ခံစာရသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် လူတိုင်းက သူ့ကို မေးခွန်းများမေးနေကြသောကြောင့် ဒေးဗစ်သည် သူ၏ဦးနှောက်ကို များစွားအလုပ်ပေးနေရသည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ အချို့က သူ့ကို နှိမ့်ချ၍ပင် ကူကယ်ရာမဲ့ ခံစားရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကို ပြောပြချင်သည်။

ဒါပေမယ့် သူဒီလိုပြောရင်တောင်ဘယ်သူမှ ယုံမှာမဟုတ်ပေ။

နောက်ဆုံးတော့ ဧည့်ခန်းထဲက လူတွေရဲ့ မေးခွန်းတွေကို သူဖြေပြီးနောက်တော့ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီး လေးငါးယောက်က မီးဖိုခန်းထဲက ထွက်လာပြီး အားလုံး စားဖို့ ပြင်ခိုင်းသည်။ အဲဒါပြီးနောက် ဒေးဗစ်ကို မေးခွန်း ဗုံးတွေထပ်ကြဲပါတော့သည်။

စမစ်မိသားစု၏သားမက်အသစ်ကို လူတိုင်းက ကောင်းစွာဂရုစိုက်သောကြောင့် ဒေးဗစ်သည် ထမင်းစားနေစဉ်တွင် အလွန်အဆင်မပြေဖြစ်ခဲ့ရသည်။

တစ်ဖက်တွင်တာရာသည် သူ့မိသားစု၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရသော်လည်း ဒေးဗစ် ပြုံးနေတာကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ်မှင်တက်သွားသည်။

ဒါတကယ်ဖြစ်ရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲ။

သူမသည်ဒေးဗစ်အား သူမ၏ချစ်သူအမှန်တကယ်ဖြစ်လိုသည်။

ဒီလိုသာဆိုရင် သူမဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အပျော်ရွှင်ဆုံး အမျိုးသမီး ဖြစ်လာမှာပါ။

နောက်ဆုံးတော့ စားပြီးသွားကြသည်။

ဒေးဗစ်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေသည် အဆင့်မြင့်လာသောကြောင့် အရက်အလွန်အကျွံသောက်သော်လည်း မမူးတော့ပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်၊

ဒေးဗစ်သည် နေ့ခင်းဘက် ထွက်သွားချင်သော်လည်း အရက်သောက်ပြီးကတည်းက စမစ်က သူကိုနေရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

မကူညီနိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဒေးဗစ်သည် နောက်ဆုံးတွင် တာရာ ကို တစ်ရေးတစ်မောအိပ်ရန် သူ့အခန်းထဲသို့ ခေါ်လာသည်အထိ မူးဟန်ဆောင်နေခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ၊ နေ့ခင်းဘက်တွင် ထိုလူများက သူ့ကို ထပ်မံ ဗုံးကြဲမည်ကို သူလည်း ကြောက်သည်။ ဒီလိုဖြစ်သွားရင် သူရူးသွားလိမ့်မည်။

ညဘက်တွင် တာရာသည်ညစာစားချိန်ရောက်သောကြောင့် ဒေးဗစ်ကိုလာနှိုးသည်။

သူနှင့် တာရာမှလွဲ၍ အိမ်တွင် အခြားမည်သူမျှမရှိသည်ကို ဒေးဗစ်သတိပြုမိသည်။

"ဒီည ဟိုတယ်မှာ ညစာစားမှာ။ သူတို့ ထွက်သွားပြီး အခုအိမ်မှာ ငါတို့နှစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်" ဟု တာရာ မှ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါတို့သွားသင့်ပြီ" ဒေးဗစ်သည် ထိုသို့ပြောပြီး တံခါးအပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

“ဒေးဗစ်” တာရာရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။

"ဟင်?" ဒေးဗစ်သည် သူမကိုကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

“ဒီနေ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” တာရာတိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"ဘာအတွက်လဲ၊ ငါက မင်းကို ကျေးဇူးတင်တဲ့သူ ဖြစ်သင့်တာ။ မင်းမိသားစုက အရမ်းစိတ်အားထက်သန်ပြီး အိမ်ချက်တဲ့ ဟင်းကိုစားရတာ ငါ့အတွက် ရှားတယ်" လို့ ဒေးဗစ်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"နင်ငါ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးနေတာ ငါသိတယ်။ နင့်လို ချမ်းသာတဲ့သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေ မင်းကို မေးခွန်းတွေမေးတယ်မဟုတ်လား၊ သူတို့ကနင့်ကို အရမ်းနှိမ့်ချနေပေမယ့် နင်ကငါ့ကြောင့်အဲဒါတွေအားလုံးကို ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်။ ငါအရမ်းကျေးဇူးတင်တယ်။"

"အင်း...တကယ်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး တာရာ၊ ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေဖြစ်ပြီး အချင်းချင်းကူညီသင့်တယ်"

တာရာက ဒေးဗစ်အနောက်ကနေ ဖက်ထားလိုက်သည်။ သူမသည် ၁၇၂စင်တီမီတာရှိ၍ ဒေးဗစ်၏ပခုံးပေါ်မှ ခေါင်းကိုထောက်ကာ ငိုယိုကာ

“ဒေးဗစ်နင် ဘာလို့ ငါ့အပေါ် ဒီလောက်ကောင်းနေရတာလဲ၊ ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ၊ ငါ မင်းကို အရမ်းကြိုက်တယ်"

တာရာ ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဒေးဗစ်သည် အနည်းငယ် ရူးသွပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“တာ.. တာရာ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီလိုမလုပ်ပါနဲ့” ဒေးဗစ်က အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။ သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းနိုင်တော့မှာကို စိုးရိမ်နေသည်။

ထိုအချိန်က အမလီယာသည် သူနှင့် ပရောပလုပ်ပြီးနောက် စိတ်ပူပန်စေခဲ့ပြီး အန်တီဆယ်လီနှင့် ပတ်သက်သည့် အဖြစ်အပျက်ကသာ ၎င်းကို အနှောင့်အယှက်ပေးခဲ့သည်။ အခု တာရာ က အဲဒါကို ထပ်ပြီးလုပ်နေတာလား။

ငါက ဘုန်းကြီးမဟုတ်ဘူးလေ။

'မင်းတို့အားလုံး ဘာလို့ မီးနဲ့ကစားရတာကို ကြိုက်နေတာလဲ။'

"ဒေးဗစ်၊ နင့်ကို ဖက်ထားလို့ရမလား၊ ဘာမှမပြောပဲ နင့်ကို တိတ်တိတ်လေး ဖက်ထားခွင့်ပေးပါ"

တာရာ၏စကားကိုကြားပြီးနောက် ဒေးဗစ်သည် အလွန်ပူပြင်းလာပြီး စိတ်အနှောက်အယှက်မဖြစ်တော့ပေ။ သူဘာမှပြန်မပြောဘဲ တာရာ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့နွေးထွေးမှုကို တိတ်တဆိတ်ခံစားလိုက်သည်။

ဆယ်မိနစ်လောက်ကြာတော့ တာရာက ဒေးဗစ်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်က မျက်ရည်စတွေကို သုတ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒေးဗစ်၊ သွားကြရအောင်။ ငါတို့နောက်ကျရင် မိသားစုတွေ စိတ်ပူလိမ့်မယ်။"

တာရာပြောပြီးနောက် ဒေးဗစ်ရှိုက်ကြီးတငင်ပြုံးကာ သူမနောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ အောက်ထပ်ဆင်းပြီးနောက်၊ ဒေးဗစ်သည် သူ့ကားမောင်းလာပြီး တာရာကို ဟိုတယ်သို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဆိတ်မြို့ရှိ တစ်ခုတည်းသော ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်ဖြစ်သည်။

စားနိုင်သူတွေကတော့ ဆိတ်မြို့က နာမည်ကြီးတွေပါ။ ဤနေရာသည် ဆိတ်မြို့ ရှိ အကောင်းဆုံးဝန်ဆောင်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။

နှစ်ယောက်သား ကမ်ဘွတ်ကင်ယူထားသောသီးသန့်အခန်းကိုလျှောက်သွားကြသည်။ အခန်းက အရမ်းကြီးသည်။ အခန်းထဲမှာ စားပွဲအပြည့် ခုံသုံးလုံးရှိရင်တောင် လူသိပ်မများပါဘူး။

ဒေးဗစ်နှင့် တာရာကို စောင့်မျှော်နေချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။

"တာရာ မင်းဘာလို့ဒီလောက်ကြာနေတာလဲ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကိုလူတိုင်းစောင့်နေတာ" တာရာ ရဲ့အန်တီ မေရီကပြောလိုက်သည်။

ဒေးဗစ်ရဲ့ စွမ်းဆောင်မှုက အရမ်းကောင်းပေမယ့် သူ့မိသားစုနောက်ခံက မကောင်းတဲ့အတွက် တော်တော်များများက သူ့ကို ရှုံ့ချကြသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး နောက်ကျနေခြင်းကို ညည်းညူသည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်၊ သူ့ဆွေမျိုးများကို ကမ် ၏အကူအညီသည် နောင်တွင် ဤသမက်အနားကြောင့်လျော့နည်းသွားနိုင်သည်။

ဒေးဗစ်ကို သူတို့မကြိုက်တဲ့ အကြီးမားဆုံးအကြောင်းပြချက်ပဲ။

သူသည် ချောမောပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော တက္ကသိုလ်တစ်ခုတွင် ပညာသင်ကြားနေသည်။ အကယ်၍ သမက်ဖြစ်လာပါက ၎င်းတို့၏ အမြတ်ငွေမှာ များစွာ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် အန်တီမေရီ။ အခုလေးတင် ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုဖြစ်တာကြောင့် ကျွန်တော်တို့ နည်းနည်းနောက်ကျသွားတယ်"

“ကဲ ထိုင်ပါ၊ စားပွဲထိုးတွေကို ငါတို့ရဲ့ အစားအသောက်တွေ ယူလာခိုင်းမယ်” ဟု လော်ရာက ပြောလိုက်သည်။

ဒေးဗစ်နှင့် တာရာသည် အချင်းချင်း ဘေးချင်းကပ်ထိုင်လိုက်သည်။

ခဏကြာတော့ စားပွဲထိုးတွေက အစားအသောက်တွေ ယူလာကြသည်။

လူတိုင်းသည် ညစာစားချိန်၌ ပျော်ရွှင်မှုများစွာရှိကြသည်။

ညစာစားပြီး တစ်ဝက်လောက်မှာ ကမ်က ဝိုင်ဖန်ခွက်နဲ့ ထရပ်လိုက်ပြီး “ဒါက မင်းအတွက်ပဲ ဒေးဗစ်” လို့ပြောလိုက်သည်။

ဒေးဗစ်သည်လည်း ဖန်ခွက်ကိုကိုင်လျက် လျင်မြန်စွာ ထရပ်လိုက်သည်။" အရမ်းယဉ်ကျေးတာပဲ မစ္စတာစမစ်။ ဒီတစ်ခွက်က မင်းအတွက်ပါ"

"ဒေးဗစ် ထိုင်ပြီး ပြီးအောင်စောင့်ပါ။ ငါအလိမ်ခံရတာကို အားလုံးသိမယ်ထင်တယ်။ ငါအမြန်ပြန်ရနိုင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက ဒေးဗစ်ကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ ဒေးဗစ် ငါ့ကို ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀မချေးဘူးဆိုရင် ငါ့တစ်သက်မှာ ပြန်လာဖြစ်လာနိုင်မယ် မထင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါမင်းကို ဂုဏ်ပြုရမှာ ဒေးဗစ်။ မင်းငါ့မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့တာပါ"

Chapter137

ကမ်ပြောပြီးနောက် အခန်းက တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လူတိုင်းသည် ဒေးဗစ်ကို ထိတ်လန့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာများသည် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒီအကျပ်အတည်းကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ကမ် ကို ပိုက်ဆံပေးတာဒေးဗစ်ဆိုတာ ဘယ်တော့မှ ယုံမှာမဟုတ်ဘူး။

သန်း ၁၀၀ လောက်လား?

လွန်ခဲ့သည့်နှစ်များက ကမ် ကို မှီခိုအားထားသောကြောင့် သူတို့မှာ ငွေအနည်းငယ်ရှိခဲ့သည်။

ဉာဏ်ထက်မြက်သူတွေမှာ အသားတင်တန်ဖိုးက သုံးသန်းကနေ ငါးသန်းအထိ ရှိပြီး မထက်မြက်တဲ့သူတွေကတော့ တစ်သန်းကနေ နှစ်သန်းအထိ ရှိသည်။

သို့သော် သန်း ၁၀၀ သည် ၎င်းတို့အတွက် နက္ခတ်ဗေဒင်ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ကမ်မှာ အသားတင် ပိုင်ဆိုင်မှု သန်း ၁၀၀ ရှိပါလား။

ရှိနိုင်ပါတယ်။

ကမ်သည် သူ၏စီးပွားရေးလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ လှည့်စားခံရခြင်းအကြောင်းကို သူတို့သိကြပြီး သူ့ကိုကူညီရန် နည်းလမ်းများတွေးနေကြသည်။ ကမ်ပြိုကျရင် သူတို့ဘဝတွေလည်း သနားစရာ ကောင်းလိမ့်မည်။ အတူတကွ ကြီးပွားချမ်းသာကြပြီး အတူတကွ ကျဆုံးကြလိမ့်မည်။

ဒါပေမယ့် သူတို့ရှေ့က ဒေးဗစ်လို့ခေါ်တဲ့ ချောမောပြီး ယဉ်ကျေးတဲ့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားက ကမ်ကို ကူညီဖို့ သန်း ၁၀၀ ထုတ်ယူနိုင်တာလား?

သူအသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။

သူ့ကြည့်ရတာ ၂၁ နှစ်၊ ၂၂ နှစ်လောက်ပဲရှိပုံရသည်။

သူက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ လက်ထဲမှာ ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ ရှိနေပြီ။ သူကိုယ်တိုင်က ဒီငွေကို ရအောင်ရှာတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး ၊ ဒါကြောင့် သူ့မိသားစုကပဲ ဖြစ်ရမယ်။

သူ့မိသားစုက သူတို့ကလေးအတွက် သန်း ၁၀၀ ကို ကျပန်း ထုတ်ယူနိုင်ပြီး သူဘာလုပ်ချင်လဲလို့တောင် မမေးကြပေ။ ဒီမိသားစုမှာ ပိုက်ဆံဘယ်လောက်တောင်ရှိတာလဲ?

ဒေးဗစ်ပြောခဲ့တဲ့ မိသားစုစီးပွားရေးအသေးစားလား။

အဲဒါက အသေးစားလုပ်ငန်းတစ်ခုဆိုရင် သူတို့လုပ်ငန်းကကော။ အပိုင်းအစလေးလား?

နေ့ခင်းဘက်တွင် ဒေးဗစ်အား ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်နေကြသော လူများမှာလည်း ရှက်ရွံ့သွားကြသည်။ ရှက်ရွံ့သွားကြတယ်။

ဒေးဗစ်သည် စမစ် ၏သားမက်ဖြစ်လာပါက ၎င်းတို့၏အမြတ်ငွေများ လျော့နည်းသွားမည်ကိုပင် စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။

ဘယ်လောက်တောင် ရယ်စရာကောင်းလဲ။

ဒီလို ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုက ကလေးက သားမက်လောင်း ဖြစ်လာမှာလား။

ထို့အပြင်၊ သူတို့လို ဆွေမျိုးသားချင်းများသည် ဤကဲ့သို့သော စူပါမင်းမျိုးနွယ်ဖွား မိသားစုသို့ လက်ထပ်ခြင်းမှ စမစ်နှင့်အတူ အကျိုးခံစားရမည် မဟုတ်ပါလား။

တစ်နေ့တွင် သူတို့သည် ဒေးဗစ်နှင့် တာရာကို မှီခိုအားထားရင်း သန်းနှင့်ချီ၍ ရကောင်းရနိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းက ဒေးဗစ်ကို ကွဲပြားစွာကြည့်နေကြသည်။

အထင်အမြင်သေးခြင်း၊ ပုတ်ခတ်ပြောဆိုခြင်းမှ လေးစားခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒါက ငွေရဲ့ စွမ်းအားပါ။

အခုအချိန်မှာတော့ ဒေးဗစ် ဟာ စမစ် ကို အားကိုးချင်တဲ့ လူယုတ်မာတစ်ယောက်ကနေ လေးစားစရာလူတစ်ယောက်အဖြစ်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါပြီ။

စမစ် မိသားစုတစ်ခုလုံးကို အားကိုးချင်ကြသည်။

သူ့ရာထူးက ပြောင်းသွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဒေးဗစ်က "မစ္စစမစ်၊ ဦးလေးဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူး။ တာရာ နဲ့ ငါက သူငယ်ချင်းကောင်းတွေဖြစ်ပြီး သန်း ၁၀၀က ငါ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ဘူး"

အခန်းထဲရှိလူတိုင်း အံသြသွားသည်။

ဒေးဗစ်လို စူပါချမ်းသာတဲ့ကလေးကသာ သန်း ၁၀၀ကို တစ်သောင်းလို သုံးနိုင်သည်။

"ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ က မင်းအတွက် ဘာမှ အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် စမစ်တွေ အတွက် အရမ်းအဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ အဲဒါမရှိရင် ငါတို့ပြီးသွားလိမ့်မယ်။ ဒီမှာရှိတဲ့လူတိုင်း မင်းကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်။"

ကမ်က အခန်းထဲကလူအားလုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယနေ့ လူတိုင်း ဒေးဗစ်ကို မည်သို့ ပြုမူသည်ကို သူမြင်သည်။ သူဘာမှပြန်မပြောရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူအမှန်အတိုင်းပြောတဲ့အခါ ဒီလူတွေ ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မလဲဆိုတာကို ကြည့်ဖို့ပါပဲ။

ဒေးဗစ်ကို မည်ကဲ့သို့ ကဲ့ရဲ့ဝံ့ကြသနည်း။

ဒေးဗစ်က သူတို့ကို မကူညီရင် ဒီမှာထိုင်ပြီး ပျော်ပျော်ကြီးစားနိုင်မှာလား။

သူတို့အားလုံး အိမ်ပြန်ပြီး ငိုသင့်တယ်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်တို့အားလုံးကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ မစ္စတာလစ်းဒဲလ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒီခွက်က မင်းအတွက်ပါ။ ငါသောက်ပြီး မင်းကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်" တာရာ ရဲ့ အန်တီမေရီက အမြန်ထရပ်ပြီး သူမရဲ့ ဖန်ခွက်ကို မြှောက်ရင်း ဒေးဗစ်ကို ပြောလိုက်သည်။

Chapter138

သူမသည် နေ့ခင်းကတည်းက ဒေးဗစ်ကို အလှောင်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ သူမသည် ဒေးဗစ်ကိုလည်း အလွန်မကြည်သူဖြစ်သည်။

ကမ်မှာ သားမရှိပေ၊ ဒါကြောင့် စမစ်မိသားစုနာမည်ကို ချန်မထားနိုင်ပေမယ့် အန်တီမေရီမှာ သားတစ်ယောက်ရှိတာကြောင့် သူမက ထားနိုင်သည်။

ကမ် က သူ့သမီးနှစ်ယောက်ကို နောင်တစ်ချိန်မှာ သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို ပေးမယ်ဆိုရင် အဲဒီငွေတွေဟာ စမစ် နဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူးလို့ သူတို့က ကို တိတ်တဆိတ်ပြောခဲ့ကြသေးသည်။

သူတို့သည် သခင်ဟောင်းကို သူ့ထံမှ အမွေအချို့ ရယူလိုကြသည်။

အခုချိန်မှာတော့ ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုကဒေးဗစ်ရဲ့ လက္ခဏာကို ဖော်ထုတ်နိုင်တော့ အန်တီမေရီက အပျော်ဆုံးပါပဲ။

ဒေးဗစ်သည် စမစ်၏ပိုင်ဆိုင်မှုကိုစိတ်ဝင်စားလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်းသေချာသည်၊ သူသည် စမစ် များကြီးထွားရန်ပင်ကူညီလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်သောအခါ၊ သူမသည် ပို၍ကြီးမားသောအမွေကို ရနိုင်ပေလိမ့်မည်။

တစ်နေ့တွင် သူမ၏မိသားစုသည် သန်းရာနှင့်ချီသော ပိုင်ဆိုင်မှုများ ရှိလာနိုင်သည် ။ ဒီလိုသာဆိုရင် သူမ ဒီလောက် အလုပ်ကြမ်းလုပ်နေဖို့ မလိုတော့ပေ။ ချမ်းသာတဲ့မိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်ရင်ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ။

ဒီအကြောင်းကို တွေးရင်းနဲ့ အန်တီမေရီကသမက်ဖြစ်သူကို ကြည့်နေတဲ့ ယောက္ခမတစ်ယောက်လို ပြုံးပြီး ဒေးဗစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ကိုကြည့်လေ ပိုပျော်လေလေပါပဲ။

"မစ္စတာ လီဒဲလ်၊ စမစ် တွေကို တစ်ကျော့ပြန်လာနိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့တဲ့ မင်းရဲ့ ရက်ရောမှု အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါကို မင်းကို ထပ်ခါထပ်ခါ ထပ်လောင်းပေးလိုက်ပါဦး။ ငါ အခုသောက်လိုက်မယ် မင်းအချိန်ယူလိုက်ပါ။"

စားပွဲနှစ်လုံးရှိ လူကြီးများသည် ဒေးဗစ်ကို တစ်ခွန်းပြီးတစ်ခွန်း ကင်ပွန်းတပ်ကြသည်။

အထင်ရှားဆုံးသော ပြောင်းလဲမှုမှာ ယခု သူ့ကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည်နည်း။ နေ့ခင်းဘက်မှာတော့ သူ့ကို ဒေးဗစ်သို့မဟုတ် ဒေ့ဗ် လို့ ခေါ်ကြပေမယ့် အခုတော့ အားလုံးက သူ့ကို မစ္စတာလစ်ဒဲလ် လို့ ခေါ်နေကြသည်။

ဒါ့ပြင် လူတိုင်းက နေ့ခင်းမှာ ဒေးဗစ်ကို ကြော်ပြီးတဲ့အခါ ဒေးဗစ်သောက်ပြီးတာနဲ့ ရပ်လိုက်ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒေးဗစ်က နည်းနည်းလေးပဲ သောက်လိုက်ပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့အားလုံး အရင်သောက်ကြသည်။ဒေးဗစ်သောက်ရင်တောင် ဘာမှ မပြောဝံ့ကြဘူး။

ဤသည်မှာ အနေအထားနှင့် ရာထူး အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သည်။

ညစာက ဆက်စားကြသည်။

ဒေးဗစ်သည် ညစာစားပွဲ၏ ကြယ်ပွင့်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယခု၊ လူတိုင်းသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သို့မဟုတ် အခြားနည်းဖြင့် ဒေးဗစ်ကို လေးစားကြသည်။ တစ်ခုခုစားချင်ရင် အဲဒီအစားအစာက သူ့ရှေ့မှာရောက်နေနေလိမ့်မည်။

ညစာစားပွဲကို အိမ်ရှင်နှင့် ဧည့်သည်များက နှစ်သက်ကြသည်။ ခဏကြာတော့ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ စားပွဲထိုးလို့ ထင်ကြပေမယ့် ကြမ်းတမ်းတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ စားပွဲထိုးတစ်ယောက်၏ အသံမဟုတ်မှန်း သိသာသည်။

"မစ္စတာစမစ်၊ မင်းကဒီမှာပဲ! မင်းကိုရှာရတာ အရမ်းခက်တာပဲ"

ကမ် ထိုအသံကို ကြားလိုက်သောအခါတွင် သူ့အမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။

ထိုလူသည် စူးစူးရဲရဲ အကြည့်ဖြင့် ရောက်လာသည်။ သူ့နောက်မှာ လူအနည်းငယ်ရှိသည်။

သူသည် လူကောင်းမဟုတ်ပေ။

အခန်းထဲသို့ဝင်ပြီးနောက် ကမ်၏ ညာဘက်လက်မှ ဓားကို ချကာပြောလိုက်သည်။

“အဲရစ် မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ၊ ဒါက မိသားစုစုဝေးပွဲ ဒီမှာဒုက္ခမပေးနဲ့” ကမ်က ဒေါသတကြီးပြောလိုက်သည်။

"ငါကဒုက္ခပေးနေတာလား။ ငါတို့ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်ပြီးပြီဆိုရင် မင်းကိုဘာလို့ ဒုက္ခရောက်အောင်လုပ်ရမှာလဲ။ မင်းချမ်းသာပြီး အခုပြန်ပေါ်လာပြီ၊ မင်းကနာမည်ကြီး မစ္စတာစမစ်ပြန်ဖြစ်လာပြီ။ ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ ငါမင်းအတွက် ဘာမှမရှိဘူးလား။" အရစ်ဝါးတားစ် က သူ့မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထားရင်း မေးလိုက်သည်။

“အဲရစ်၊ ဒါက မင်းနဲ့ ဟာဗေးကြားကကိစ္စ

ငါ့ကုမ္ပဏီနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး” ဟုကမ်ကပြောသည်။

ဟာဗေးနီအဲလ် သည် ကမ် ၏ လက်တွဲဖော်ဟောင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ကုမ္ပဏီ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို ခိုးယူခဲ့ပြီး ကုမ္ပဏီ၏ နာမည်အောက်တွင် ငွေအမြောက်အမြား ချေးခဲ့သည်။

ကမ်က ပိုက်ဆံအားလုံးကို ပြန်ပေးသည်။ နောက်ဆုံး ကုမ္ပဏီနာမည်နဲ့ ချေးခဲ့ပြီး သူက ကုမ္ပဏီရဲ့တရားဝင် ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်နေတုန်းမို့ အကြွေးပြန်ဆပ်ဖို့ လိုသည်။ မှားယွင်းသောလူနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့မိခြင်းအတွက် သူ့ကိုယ်သူသာ အပြစ်တင်နိုင်သည်။

သို့ရာတွင်၊ ၎င်းသည် အဲရစ် ထံမှ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးချေးငွေကို ဟာဗေး ချေးခဲ့ပြီး ထိုအတွက် သူနှင့်ဘာမှမဆျုင်ပေ။

အဲရစ်က ဟာဗေး ကို အခု ရှာမတွေ့တော့တဲ့အတွက် သူ့ကုမ္ပဏီဟောင်းနဲ့ ကမ်ကိုပဲ ရှာနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အဲရစ်သည် လူသိများသော ဒေသခံအာဏာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်နေသော အမျိုးသားများစွာရှိသည်။

ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ကမ်၏ကုမ္ပဏီတွင် လူအများအပြားကို ပြဿနာဖြစ်စေခဲ့သည်။ အားလုံးက ကမ်ကို ပေးချေဖို့ တောင်းဆိုကြသည်။ ကမ် က ရဲကို ခေါ်တဲ့အခါ သူတို့ ထွက်သွားပြီး ရဲတွေ ထွက်သွားတဲ့အခါ သူတို့ ပြန်လာမည်။

ဆိုရိုးစကားအတိုင်း 'လူဆိုးထက် မင်းကို စော်ကားတာက ပိုကောင်းတယ်' တဲ့။

ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ အဲရစ်၏ ငြီးငွေ့မှုမရှိခြင်းက ကမ်ကို အလွန်အားကိုးရာမဲ့ ခံစားရစေသည်။ ။

သူလည်း ပိုက်ဆံပြန်ဆပ်ဖို့ စဉ်းစားထားပေမယ့် အဲရစ်က စာဗေး ၅၀၀,ဝဝဝ ချေးတာကို စုစုပေါင်း ၁.၅ သန်းတောင်းပြီး အတိုး ၁ သန်းယူသည်။

ထို့ကြောင့် ကမ်သည် ဤပြဿနာကို ဖယ်ရှားရန်သူ့ကို ဆပ်မည့်စိတ်ကူးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ အဲရစ်လို တစ်စုံတစ်ယောက်ဟာ အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုခုရသွားတဲ့အခါ သူဟာ သွေးနံ့ရတဲ့ ငါးမန်းတစ်ကောင်လို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ သူနဲ့ နီးစပ်သွားရင် သူ့ကို ဖယ်ပစ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

Chapter 139

"မစ္စစမစ်၊ မင်းအဲလိုပြောလို့မရဘူး! ဟာဗေးက မင်းသူငယ်ချင်းဖြစ်ပြီး သူက မင်းကုမ္ပဏီရဲ့ရှယ်ယာရှင်လည်းဖြစ်တယ်။ အခုမင်းတစ်ကျော့ပြန်လာပြီ၊ မင်းငါ့ကိုအရူးတစ်ယောက်လိုကစားဖိုလုပ်နေတာဘယ်သူသိမှာလဲ" အဲရစ်က ပြောလိုက်သည်။

ဟာဗေး သည် ကုမ္ပဏီ၏ငွေများကို ခိုးယူသူဖြစ်ကြောင်း အဲရစ်က သိထားသောကြောင့် အတုမဟုတ်ပေ။

သို့သော်၊ သူသည် အချည်းနှီးသော ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ရသည်။

မဟုတ်ရင် သူ့ပိုက်ဆံကော။

တိုက်ဆိုင်စွာပင်၊ ကမ်၏ကုမ္ပဏီသည် ရုတ်ချည်းဆိုသလို ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောကြောင့် ကမ်ကို အာရုံပြောင်းသွားခဲ့သည်။

“အဲရစ်၊ ဒီမှာလာရှုပ်နေတာ ရပ်လိုက်တော့ ဟာဗေးက ကုမ္ပဏီရဲ့ ပိုက်ဆံတွေကိုယူလို့ ရဲတွေက ဒါကို စုံစမ်းနေပြီး၊ ငါတို့ မင်းကို လိမ်နေတာလားလို့ သူတို့ကို စစ်ဆေးခိုင်းလို့ရတယ်။”

"ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါ့ပိုက်ဆံကိုပဲ ဂရုစိုက်တယ်။ ငါ့ပိုက်ဆံကို မပေးချင်ဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့ရုံးခန်းကို နေ့တိုင်းလာမယ်။ ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က အားလပ်ချိန်ရှိမရှိ ကြည့်ချင်တယ်"

အဲရစ်ပြောပြီးနောက်မှာတော့ လူအုပ်ထဲကလူအားလုံးကို ကြည့်လိုက်သည်

တာရာ ကိုတွေ့လိုက်သောအခါ သူ့မျက်လုံးများက သူမဆီမှအကြည့်မလွှဲနိုင်တော့ပေ။

သူမသည် အလွန်လှပပြီး နွေးထွေးသည်။ သူမထိုင်နေသော်လည်း သူမသည် ၁၇၀ စင်တီမီတာထက် အရပ်မြင့်သည်ဟု သူပြောနိုင်သေးသည်။

မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း သူသည် အမျိုးသမီးအများအပြားနှင့် ကစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ၎င်းတို့ကို တာရာနှင့် မည်သူမျှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။ ၎င်းတို့အနက်မှ သုံးပုံတစ်ပုံမျှပင် မပါဝင်ပေ။

သူ့ဘဝတွင် အကြီးမားဆုံး စိတ်ဝင်စားမှုမှာ အမျိုးသမီးများ၊ အမျိုးသမီး အမျိုးအစားအားလုံးဖြစ်သည်။

တာရာကိုတွေ့တော့ ဒီအမျိုးသမီးကို ယူဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အဲရစ်က ကမ် ကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ အဲဒီအစား ကမ်က တာရာ အနားကို လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"မစ္စ၊ မင်းနာမည်ကို သိလို့ ရမလား၊ ငါက အဲရစ်ဝါးတားစ်ပါ။ မင်းနဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်ချင်တယ်"

တာရာက ဘာမှပြန်မပြောပေ။ သို့သော် သူမ စိတ်ရှုပ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

အခန်းထဲမှာ တော်တော်များများက မူးနေပေမယ့် ဘာမှ မပြောရဲကြပေ။ အဲရစ်သည် ဆိတ်မြို ့ရှိ ကျော်ကြားသော ဒေသခံအာဏာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့ကို စော်ကားပါက အခြေအနေဆိုးဖြင့် အဆုံးသတ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

တခြားသူတွေ မပြောနဲ့ ကမ်တောင်မှ သူ့အပေါ် ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ကမ်က သူ့လက်ကို စားပွဲပေါ်တင်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူက အဲရစ်ကို ညွှန်ပြပြီး "အဲရစ် လွန်မလာ နဲ့။ မင်းငါ့မိသားစုကို ထိဝံ့ရင် မင်းနဲ့အတူ ငါသေမယ်!"

ကမ်က မှုန်ကုပ်ကုပ်ကြည့်နေသည်။ အဲရစ်ရဲ့ စရိုက်ကို သူဘယ်လိုသိမှာလဲ။

အဲရစ်က သူ့သမီးကိုယူချင်တာ။

ကမ် က ဒါကို ဘယ်တော့မှ သည်းမခံနိုင်ပေ။

သူ့မိသားစုကိုတောင် မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ရင် သူဘာလို့ ယောက်ျားဖြစ်ရမှာလဲ။

ထို့အပြင် သူ၏ အနာဂတ်သမက် ဒေးဗစ်ကိုလည်း စောင့်ကြည့်နေသည်။

သို့သော်လည်း ဒေးဗစ် ကို အကူအညီတောင်းဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ပေ။

ဒေးဗစ်သည် ချမ်းသာသောမိသားစုမှဖြစ်ခဲ့သော်လည် ဒီနေရာက သူ့မိသားစုပိုင်နက်မဟုတ်ပေ။ ဒါကြောင့် သူမှာ အာဏာမရှိပေ။ သူလုပ်ရင် စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်ရာကျမည်

အဲရစ်သည် ကမ် ၏ခြိမ်းခြောက်မှုများကို လျစ်လျူရှုကာ တာရာအား ပြုံးပြပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားသည်။ ပြီးတော့ သူက

“အိုး၊မင်းမိသားစုလား၊ ဒါဆို သူက မင်းရဲ့သမီးလား မစ္စတာစမစ်၊ မင်းမှာ ဒီလောက်လှတဲ့ သမီးလေး ရှိမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ စောစောက ငါ့ကို ဘာလို့ မပြောခဲ့တာလဲ၊ မင်းသာပြောခဲ့ရင် ငါတို့ ဒီအဆင့်ကိုရောက်မ၊ှာမဟုတ်ဘူး။”

ကမ်၏ခြိမ်းခြောက်မှုများနှင့်ပတ်သက်၍ သူနည်းနည်းလေးမှစိတ်မပူခဲ့ပါ။

'ငါနဲ့သေမှာလား။

'ကမ်စမစ်၊ မင်းက ငါနဲ့ သေဖို့တောင် မထိုက်တန်ဘူး။

'မင်းဟာ အသားတင်တန်ကြေးနည်းနည်းရှိတဲ့ သူဌေးငယ်လေးပဲလေ။ ဆိတ်မြို့မှာ မင်းလိုလူတွေအများကြီးရှိတယ်။'

သို့သော်၊ ဆိတ်မြို့တွင် အဲရစ် မည်မျှရှိသနည်း။

အဲရစ်သည် မြစ်မြို့မြေအောက်ကမ္ဘာကို အုပ်စိုးခွင့်မရှိသော်လည်း၊ သူသည် အနည်းဆုံး ထိပ်တန်းငါးဦးတွင် ပါဝင်သည်။ ကမ်လိုလူတွေကိုတောင် စိတ်မ၀င်စားပေ။

သူ့မှာ တစ်ဖက်လူ သူ့စကားကို နာခံအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိသည်။

ကမ်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး "အဲရစ်၊ မင်းလိုချင်တဲ့ပမာဏကို ငါပေးမယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး အခုထွက်သွားတော့"

သို့သော် အဲရစ်သည် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။ သူက ရယ်မောပြီး “မစ္စစမစ်၊ ငါ ပိုက်ဆံမလိုချင်တော့ဘူး။ မင်းသမီးကို ပေးရင် မင်းရဲ့ကုမ္ပဏီဟာ ဆိတ်မြို့မှာ ကြီးပွားတိုးတက်လာစေရမယ်လို့ ငါကတိပေးတယ်။ မင်းဘာပြောမလဲ”

“မင်း…” ကမ်က စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဒေါသထွက်သွားသည်။

"မင်းဆက်လုပ်ရင် ငါတို့ရဲခေါ်မယ်!" တာရာ၏ မိခင် လော်ရာက ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကိုပြောပြီးနောက် ရဲကိုခေါ်ရန် ဖုန်းကိုထုတ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲခေါ်ရဲရင် မင်းရဲ့ကုမ္မဏီရဲ့အနာဂတ်ကို ဆိတ်သုဉ်းစေမယ်လို့ ငါကတိပေးတယ်။ ဒါတင်မကဘူး၊ မင်းအိမ်လည်း ထိခိုက်လိမ့်မယ်။ မင်းအိမ်ရှေ့မှာ အမှိုက်တွေ နေ့တိုင်းမထချင်ဘူးလို့ ငါယုံတယ် ဟုတ်တယ်မလား။ ဒါမှမဟုတ် လမ်းလျှောက်နေတဲ့အချိန် လမ်းမှာ ဒဏ်ရာရသွားမှာလား။ အဲရစ်က ထူးဆန်းတဲ့လေသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

အခုတော့ လော်ရာ အံ့သြသွားသည်။

ဖုန်းခေါ်နေတဲ့ သူ့လက်က ရုတ်တရတ် ရပ်သွားသည်။

သူမရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က ခင်ပွန်းဖြစ်သူရဲ့ အနာဂတ်ကို ထိခိုက်စေမှာကို သူမ ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။

အဲရစ်က ဒီလိုမျိုးအရာတွေ အများကြီးလုပ်ထားတာကြောင့် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေအားလုံးလည်း ကြောက်လန့်နေခဲ့ကြသည်။

အဲရစ်က ထက်မြက်သည်။ သူသည် သင့်အား ထိခိုက်နစ်နာစေရန် တိုက်ရိုက်လုပ်မည်မဟုတ်သော်လည်း ဆိတ်မြို့၌ ခြေကုပ်ယူရန် နှိမ့်ချသော နည်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုသည်။

“မှန်တယ်” အဲရစ်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဲရစ်၊ ငါ့ကိုပြော။ မင်းဘယ်လောက်လိုချင်လဲ" ကမ်က ထိုင်ခုံပေါ် လှဲချလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

အဲရစ်က သူ့မိသားစုကို ခြိမ်းခြောက်နေပြီး ဒါက သူအကြောက်ဆုံးဖြစ်သည်။ သူ့မိသားစုက သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်ဖြစ်ပြီး အခုလေးတင် အဲရစ်ပြောခဲ့တဲ့စကားအရ အန္တရာယ်များသည်။

ဘယ်သူကိုမှ မထိခိုက်စေတဲ့အတွက် ရဲကို ဖုန်းမဆက်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ သူတို့ကို အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိန်းသိမ်းထားမည်။ အဲရစ်မှာသူ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးတဲ့လူတွေ အများကြီးရှိတော့ သူ့လူတွေက ကမ်ဆီကို တယောက်ပြီး တယောက် ရောက်လာရင် ပြဿနာဖြစ်လိမ့်မည်။

သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ သူ့မိသားစုအတွက် ရှုံးနိမ့်မှုကိုသာ ဝန်ခံနိုင်ခဲ့သည်။ အဲရစ် သိပ်အများကြီးမတောင်းဘူးလို့ပဲ သူမျှော်လင့်သည်။

"မစ္စစမစ်၊ ငါမင်းကို ပိုက်ဆံမလိုချင်ဘူးလို့ ငါပြောတယ်လေ မင်းသမီးကို ငါ့ပေးပြီး ငါကိုမင်းရဲ့သားမက်လုပ်လိုက်။ မင်းဘယ်လိုထင်လဲ၊ မင်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကုမ္ပဏီတွေရှိရင် မင်းငါ့ကိုပြောနိုင်တယ်။ပြီးတော့ သူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်အောင် ငါကူညီပေးနိုင်တယ်"

"မဖြစ်ဘူး! အဲဒါကို မစဉ်းစားနဲ့၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး!" ကမ် ဟောက်လာသည်။

"အိုး မဖြစ်နိုင်ဘူးလား? မစ္စတာစမစ်၊ မင်းဒီလိုကြမ်းတမ်းတဲ့စကားတွေကို သုံးရက်အတွင်း ပြောနိုင်မယ်လို့ ငါမျှော်လင့်ပါတယ်။"

ထို့နောက် အဲရစ် သည် တာရာ ၏ပါးပြင်ကိုထိရန် သူ့လက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

"မစ္စစမစ်၊ ငါ့အတွက် နှစ်ရက်လောက်စောင့်ပါ။ မင်းအဖေစိတ်ပြောင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။"

တာရာရဲ့ မျက်နှာကို ထိတော့မည့်အချိန် သန်မာတဲ့လက်တစ်စုံက သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ရှေ့ကို ဆက်မတိုးနိုင်အောင်တားလိုက်သည်။

Chapter 140

ဟမ်?"

အဲရစ်က တာရာ ရဲ့ ချောမွတ်တဲ့မျက်နှာကို ထိတော့မည့်အချိန် အဖမ်းခံရဖို့မျှော်လင့်မထားပေ။

သူ ခေါင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ တာရာဘေးက လူငယ်တစ်ယောက်က သူ့ကို ဖမ်းထားတာကို သတိထားမိလိုက်သည်။

"သားလေး၊ မင်းအလုပ်မင်းမလုပ်ရင် မင်းဘဝကို ငရဲဖြစ်အောင် ငါလုပ်ပေးမယ်!" အဲရစ်က ဒေးဗစ် ဒေါသတကြီးနဲ့ပြောလိုက်သည်။

ဒေးဗစ်က ဘာမှပြန်မပြောဘဲ အဲရစ်ရဲ့လက်ကို ပိုတင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

အဲရစ်က တစ်ခုခု မမှန်ဘူးလို့ ခံစားလာရသည်။ အဲရစ် ဆုပ်ကိုင်ခံထားတဲ့ သူ့လက်က ဆိုးဆိုးရွားရွား နာကျင်လာသည်။ သူ့နဖူးမှာလည်း ချွေးတွေ စီးကျလာသည်။

"အာ! ရပ်! ရပ်! ရပ်!"

အဲရစ်က သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ နာကျင်စွာ အော်လိုက်သည်။

"အဲရစ်!"

'အဲရစ်!"

"အဲရစ်!"

ဒေးဗစ်က သူ့ကို ဖမ်းဆွဲထားပြီးအဲရစ် နာကျင်စွာ အော်နေတာကို သူ့လူတွေကမြင်တော့ သူတို့က သူ့ကိုကူညီချင်ကြသည်။

သို့သော် အဲရစ်က သူတို့ကို တားလိုက်သည်။

"မ-မလာနဲ့!"

သူတို့ချက်ချင်းရပ်သွားသည်။

"ငါ့ -ငါ့သူငယ်ချင်း မင်းက ငယ်သေးတယ်၊ဒါကြောင့် ဘာမှမလုပ်နဲ့။ မင်းလက်ကို ချလိုက်ရင် ဒီနေ့ ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုပြီး ဟန်ဆောင်ပေးမယ် မင်း- မင်းဘယ်လိုထင်လဲ" အဲရစ်က စကားထစ်ပြီးပြောလိုက်သည်။

သူ့လက်က နာကျင်လွန်းလို့ စကားတောင် ကောင်းကောင်းမပြောနိုင်တာမို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတာကို ဝန်ခံလိုက်ရသည်။ ဒေးဗစ်ကြောင့် သူ့လက်ထဲက အရိုးတွေ ကြေမွသွားတယ်လို့တောင် သူခံစားရသည်။

ဒေးဗစ် အဲရစ်ကိုကြည့်ကာ ဘာမှပြန်မပြောပေ။

အဲရစ်လို လူဆိုးတွေကို ကြင်နာဖို့ လိုလို့လား။

ဘယ်ဟုတ်မလဲ!

အဲရစ်၏လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

အဲရစ်သည် ဒေးဗစ်ချုပ်နှောင်ထားစဉ်တွင် နာကျင်စွာ ငိုကြွေးခဲ့သည်။

"အ! အရမ်းနာတယ်! ဆာ ကျေး-ကျေးဇူးပြုပြီး လွှတ်-လွှတ်လိုက်ပါ!"

ထို့နောက် အခန်းတွင်းရှိလူများအားလုံး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံကိုကြားလိုက်ရသည်။

ဂျွတ်!

အဲရစ်က အရိုးကျိုးသွားတာလား

လူတိုင်းက ဒေးဗစ်ကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေကြသည်။ ။

ဒီလို ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ လူငယ်လေးဟာ တကယ်ကို ရက်စက်လွန်းတာလား?

သူက အဲရစ်ရဲ့ လက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျိုးသွားစေသည်။ ဒီလိုခွန်အားတွေ ဘယ်ကရလာတာလဲ။

သန်မာတဲ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလို့ မင်းရဲ့အရိုးတွေ ကျိုးသွားရတာ ဘယ်လိုခံစားရမလဲ။

အဲရစ်က စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် နာကျင်နေသည်။

သူ့အဝတ်အစားတွေက ချွေးတွေစိုနေပြီ။

သူ့လူတွေကလည်း ဒေးဗစ်ကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေကြသည်။

သူသည် ဤမျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဒီလူငယ်က အရမ်းရက်စက်သည်။

သူတို့လည်း ကြောက်ကြသည်။

“တချို့လူတွေက မင်းရဲ့လက်နဲ့ ထိဖို့မတတ်နိုင်ဘူး” ဒေးဗစ်က တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

သူပြောပြီးနောက် ဒေးဗစ် သည် အဲရစ်၏လက်ကို တွန်းဖယ်လိုက်သည်။

အဲရစ်သည် ကျိုးကြေနေသောလက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး အားပျော့စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ သူ့လူတချို့က သူ့ကို ကူညီဖို့ ပြေးလာကြသည်။

အခန်းထဲကလူတွေအားလုံးက ဒေးဗစ်ကို ထိတ်လန့်တကြားကြည့်နေကြပေမယ့် ဒေးဗစ်ကတော့ တည်ငြိမ်နေသည်။

အသေးအမွှားတစ်ခုခုကို သူလုပ်လိုက်သလိုပဲ။

မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် အဲရစ်သည် အသက်ရှုကြပ်လာသည်။

သူ့လက်သည် နာကျင်ကိုက်ခဲနေသော်လည်း ယခင်ကထက် ပိုကောင်းလာသည်။

ဒေးဗစ်ကို စူးစူးဝါးဝါးကြည့်လိုက်သည်ေယ

"ကလေး၊ မင်းဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်းအတွက် ပြီးသွားပြီ။ အခုချိန်ကစပြီး မင်းမိသားစုတစ်ခုလုံးငြိမ်းချန်းတဲ့နေ့ တစ်နေ့မှမရှိတော့ဘူး။"

Chapter141

“မင်း အဲရစ် ဟုတ်တယ်မလား၊ ငါ ဘယ်လို အဆုံးသတ်မယ်ဆိုတာကို ဒီနေ့ ဒီမှာ ထိုင်ကြည့်မယ်။ မစ္စတာစမစ် ရဲ့ မိသားစု အတွက်တော့ မင်းဒီနေ့ အောင်နိုင်ရင် ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ပြောသင့်တယ်” ဒေးဗစ်၏ လေသံမှာ ငြိမ်သက်နေဆဲပင်။ အဲရစ်ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကို နည်းနည်းလေးမှ မစိုးရိမ်ခဲ့ပေ။

"ကောင်းပြီ မင်းခဏစောင့်!" အဲရစ်ပြောပြီး သူ့ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်ကာ အခြားလက်တစ်ဖက်နဲ့ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

တစ်စုံတစ်ဦးကို ခေါ်ချင်သော်လည်း ဒေးဗစ်၏ စွမ်းဆောင်မှုအရ၊ သူသည် ၎င်းတို့ထဲမှ အနည်းငယ်မျှသောသူတွေသာကိုင်တွယ်မည်။

'မင်း အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတော့ ဘာဖြစ်လဲ?

ဆိုရိုးစကားအတိုင်း၊ ကိန်းဂဏန်းတွေမှာ ခွန်အားတွေရှိတယ်၊ မင်းက လူ ၃၀ ၅၀ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ငါမယုံဘူး။'

ထိုအခိုက်တွင် ဒေးဗစ်သည်လည်း သူ့ဖုန်းကို ထုတ်ကာ SCC အဖွဲ့ချတ်သို့ မက်ဆေ့ချ် ပို့လိုက်သည်။

“တောင်ပိုင်းမြစ်ပြည်နယ်က ဆိတ်မြို့မှာ တစ်ယောကယောက််ရှိလား။

ဒေးဗစ် သည် SCC ၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့်၊ သူ၏အခြေအနေပြောင်းလဲမှုသည်လည်း အဖွဲ့ချတ်တွင် ထင်ဟပ်စေမည်ဖြစ်သည်။

SCC ရှိ အဓိကအဖွဲ့ဝင်အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူ၏သတင်းစကားသည် လူအများ၏အာရုံကို သဘာဝအတိုင်း ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

အနိမ့်တန်းနှင့် အလယ်တန်းအဆင့် အများအပြားနှင့် တန်းမြင့်အဖွဲ့ဝင်များပင်လျှင် ဤကြီးမားသောသူဌေးကြီးအား အားကိုးချင်သော်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် အခွင့်မရှိခဲ့ပါ။ ယခုတော့ ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုး ကြုံလာရသဖြင့် ဝိုင်းအုံလာခြင်းသည် သဘာဝပင်။

မကြာမီ လူအနည်းငယ်က ပြန်ဖြေလိူက်သည်။

"ဆရာ၊ ကျွန်တော် ရူမြို့ မှာနေပြီး ဆိတ်မြို့ နဲ့ အရမ်းနီးတယ်။ ဘာလိုလဲ၊ ကျွန်တော် အဲဒီကိုလာလို့ရတယ်"

"ဆရာ ငါက နဲ့ အနီးနားက ဆိတ်မြို့သားပါ။ ငါလည်း အဲဒီကို လာလို့ရတယ်!"

ဤကဲ့သို့သော မက်ဆေ့ချ်များ အများအပြားရှိသည်- အနည်းဆုံး ခုနစ်ယောက်မှ ရှစ်ယောက်။ သူတို့အားလုံးက ဆိတ်မြို့နဲ့ နီးတယ်လို့ ပြောကြပြီး အဲဒီကို မြန်မြန်ရောက်နိုင်တယ်လို့ ပြောကြသည်။

၎င်းသည် SCC ရှိ အဓိကအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး၏ အခြေအနေကို ပြသရန် လုံလောက်သည် အထက်တန်းအသင်းဝင်တစ်ဦးမှ ဤမက်ဆေ့ချ်ကို ပေးပို့ခဲ့ပါက လူတိုင်းသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ စာပြန်ကြသော်လည်း ယင်းကို ၎င်းတို့စိတ်မ၀င်စားပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဒေးဗစ်၏အာရုံကို စွဲဆောင်စေသည်။

"ဆရာ ကျွန်တော်က ဆိတ်မြို့ကပါ။ အခု ကျွန်တော်ဆိတ်မြို့ကို ရောက်နေပါတယ်။ဘယ်မှာလဲ ကျွန်တော်အခုချက်ချင်း လာခဲ့မယ်"

ဒေးဗစ်သည် ထိုလူကို လျှို့ဝှက်စာတစ်စောင် ချက်ချင်း ပေးပို့ခဲ့သည်။ "ကျွန်တော်က ဒေးဗစ် ပါ၊ ဆိတ်မြို့ Holiday Inn ရဲ့ သီးသန့်အခန်း ၃၆ မှာ ရောက်နေတယ်၊ ပြဿနာတစ်ခုကြုံလာရလို့ ကူညီပေးနိုင်မလား။"

"ရပါတယ်! စိတ်မပူပါနဲ့ဆရာ။ ဆိတ်မြို့မှာ ငါဖြေရှင်းလို့ မရနိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး စောင့်ပေးပါ။ မိနစ် ၂၀ အတွင်းမှာရောက်မှာပါ၊ မဟုတ်ဘူး၊ ၁၅ မိနစ်"

"ကောင်းပြီ၊ မြန်မြန်လာပါ။ ငါမင်းကိုစောင့်နေမယ်!"

"ဆရာ ခဏစောင့်၊ ငါ အခုလာမယ်!"

ဒေးဗစ်သည် ဖုန်းကိုချလိုက်သည်။

တာရာသည် လှပသော မျက်လုံးများဖြင့် ဒေးဗစ်ကို တစ်ဖက်မှ ကြည့်လိုက်သည်။

ခေါ်ဆိုမှု၏အခြားတစ်ဖက်တွင်။

ဘောရစ်ဖလမ်မင်း သည် ငယ်ရွယ်သော အမျိုးသမီး အနှိပ်သမားအချို့ထံမှ ခြေဖဝါးနှိပ်နယ်ခြင်းကို ခံစားနေစဉ် သူ၏သူငယ်ချင်းအချို့နှင့် စပါး တွင်ရှိနေသည်။

ဖုန်းကို ပျင်းရိစွာနဲ့ ကြည့်နေရင်း ဂရုထဲမှာ တောင်ပိုင်းမြစ်စီရင်စု ဆိတ်မြို့မှာ ဘယ်သူရှိလဲလို့ မေးတဲ့ သူဌေးကြီးတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်သည်။

တောင်မြစ်ပြည်နယ် ဆိတ်မြို့

သူကအဲဒီကနေမဟုတ်ဘူးလား?

မြစ်မြို့ ရှိ SCC အမာခံအဖွဲ့ဝင်လား။

ဘောရစ် က အဖွဲ့ထဲမှာ အမြန်ပြန်ဖြေပြီး တခြားပါတီက သူ့ကို သီးသန့်မက်ဆေ့ချ်ပို့လိုက်သည်။

ဒေးဗစ်နှင့် စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် ဘောရစ်သည် ပီတိဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သူသည် ဆိတ်မြို့၏ နံပါတ်တစ်အာဏာရှင်ဖြစ်ခဲ့သော် လည်း သူသည် စိတ်အားထက်သန်သူသာဖြစ်သည်။ ဆတ်မြို့ ရှိ ဖျော်ဖြေရေးစင်တာများ၏ ၆၀% ကျော်ကို သူထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း သူ့တွင် နောက်ခံအများကြီးမရှိပေ။ သူသည် ဆိတ်မြို့မှ ထွက်ခွာကာ ၎င်း၏ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းကို ပိုမိုတိုးတက်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် တောင်ပိုင််မြစ်ပြည်နယ်ရှိ အထက်တန်းစားမြို့သို့ ဝင်ရောက်လိုခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူသည် ကြိုးဆွဲရန် ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ့အတွက် အလွန်ကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည့် SCC သို့ ဝင်ရောက်ရန် ငွေကိုပင် အသုံးပြုခဲ့သည်။

ကလပ်အတွင်းရှိ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်အဖွဲ့ဝင်များသည် သူ့လိုလူများဖြစ်ပြီး အလယ်တန်းအဆင့်နှင့် အထက်တန်းအဖွဲ့ဝင်များသည် ပြည်နယ်မြို့ကြီးများတွင် သူဌေးအကြီးကြီးဖြစ်သည်။

သူက ဒီလူတွေကို မျက်နှာသာပေးချင်ပေမယ့် သူ့ကို ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် စိတ်ရှည်သည်းခံမှု ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူ့နယ်မြေကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ ပြန်လာတာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်။ သို့သော်၊ SCC ၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသည် ဆိတ်မြို့၌ ၎င်း၏အကူအညီကို တောင်းခံခဲ့သည်။

ပင်မအသင်းဝင်တစ်ဦးမှာ အဘယ်နည်း။

၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဒါဇင်ကျော်သာ SCC တွင်ရှိသည်။ ဒီလို ကြီးမားတဲ့ သူဌေးကြီးတွေနဲ့ ထိတွေ့နိုင်မယ်လို့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့မိပေ။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်က သူ့အား ပေးသောအခွင့်အရေးဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် သူရှင်သန်ရန် အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ ဒီရွှေဥကို သေသေချာချာ ကိုင်ထားရမည်။

ဒေးဗစ်ပြောခဲ့တဲ့ဒုက္ခကကော။

သူ စိတ်မ၀င်စားပေ။

ဆိတ်မြို့၌ သူ မဖြေရှင်းနိုင်သော အရာမရှိ။

SCC ၏ အမာခံအဖွဲ့ဝင် ဒေးဗစ်ကို ကူညီဖြေရှင်းပေးပြီးနောက် သူ့ကိုယ်သူ အသိအကျွမ်းအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သင့်သည်ဟု သူတွေးထားပြီးသားဖြစ်သည်။

သူသာ သူနဲ့ ပိုဆက်ဆံရင်၊ တစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့ သေချာပေါက်၊ ဒီကြီးမားတဲ့ သူဌေးကြီးအပေါ် မူတည်နေလိမ့်မည်။

Chapter142

ဘောရစ်အမြန်ထရပ်ပြီး "ဟေ့ကောင်တွေ မင်းတို့ဆက်ပြီးပျော်နေသင့်တယ်။ ငါ့မှာအရေးတကြီးလုပ်စရာရှိလို့ အခုသွားရတော့မှာ။"

"ဘောရစ်၊ မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းတွေကိုတောင် စွန့်လွှတ်လိုက်တော့ ဘာအရေးတကြီးကိစ္စလဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့တွေ့ဖို့အချိန်ရပြီ ဒါဆို မင်းဒီလိုထွက်သွားတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

ဘောရစ်လည်း ရှက်သွားသည်။ သူသည် လက်ခံကျင်းပပေးသူဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ သုံးဦးသည် သူ၏ ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒေးဗစ်ထံ ချက်ချင်းသွားခဲ့ရပြီး ထိုကိစ္စကို မနှောင့်နှေးနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူက "SCCရဲ့အဓိကအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကမြစ်မြို့Holiday Inn မှာ ပြဿနာဖြစ်နေတယ်။ငါအခုသွားရမယ်" ဟုပြောလိုက်သည်။

SCC ၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးလား။

သူ့သူငယ်ချင်းသုံးယောက်က အနည်းငယ် အံ့သြသွားကြသည်။

၎င်းတို့သည် SCC ၏ အဖွဲ့ဝင်များ မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းတို့ မပါဝင်လိုဟု မဆိုလိုပါ။ သူတို့မှာ ဝင်လမ်းမရှိလို့ပဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ဘောရစ် သည် SCC သို့ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ သူသည်သူတို့ရှေ့တွင်အမြဲတမ်းပြောပြခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်၊ သူတို့သည် SCC ကိုအခြေခံနားလည်မှုအချို့ရှိသည်။

ဘောရစ်သည် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့အထက်တွင် အလယ်တန်းအဆင့်နှင့် အထက်တန်းအဖွဲ့ဝင်များရှိသည်။

အဓိကအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသည် SCC ၏ စီမံခန့်ခွဲသှုဖြစ်နိုင်သည်။ ဒီလိုကြီးမားတဲ့ သူဌေးမျိုးဟာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တည်ရှိနေပါလိမ့်မယ်။

ဘောရစ်၏ အဆိုအရ SCC တစ်ခုလုံးတွင် ပင်မအဖွဲ့ဝင် တစ်ဒါဇင်မျှသာ ရှိသည်။

သူတို့အားလုံးဟာ ထိပ်တန်းသူဌေးကြီးတွေပါ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် SCC ၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး၏ svelte ကိုမြင်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လျင်မြန်စွာထလိုက်ကြသည်။ "ဘောရစ်၊ SCC ရဲ့ အမာခံအဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ သိချင်လို့ မင်းနဲ့လိုက်ခဲ့လို့ရမလား" ဘောရစ်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

ဘောရစ် က အဲဒါကို စဉ်းစားပြီး “ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ အခု သွားသင့်ပြီ။ သူ စိတ်မရှည်အောင် သူ့ကို ငါတို့ စောင့်ခိုင်းလို့ မရဘူး။”

အဲဒါနဲ့ သူတို့လေးယောက် Holiday Inn ကို အမြန်ပြေးလိုက်ကြသည်။

Holiday Inn ၏ သီးသန့်အခန်း ၃၆။

အဲရစ်ခေါ်တဲ့ လူတွေက အခုအခန်းထဲမှာ ရှိနေပြီး သူတို့က လူ ၂၀ ကျော် ရှိသည်။ စမစ် မိသားစုတစ်ခုလုံးကို အခန်းထောင့်သို့ တွန်းပို့ထားပြီး တံခါးအပြင်ဘက်တွင်ပင် ရှိနေကြသည်။

ကလေးနှစ်ယောက်မှာ ကြောက်လန့်တကြား မျက်ရည်ကျနေကြသည်။

ကျန်တဲ့သူတွေက ဒါကိုမြင်တော့ စိတ်ပူသွားသည်။ ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးကို သူတို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။

တာရာ၏မိသားစုသည် ဒေးဗစ်ကိုကြည့်ကာ သူ့ကို အလွန်စိုးရိမ်ကြသည်။

ယခုတော့ ဒေးဗစ်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက်ထိုင်နေသူတစ်ဦးသာဖြစ်သည်။

အဲရစ်က သူ့လူတွေကို ခေါ်ပြီးနောက်မှာ ပိုလို့တောင် ယုံကြည်မှုရှိလာခဲ့သည်။

"မင်း အခုကတင်ယုတ်မာနေတဲ့ကောင် မဟုတ်ဘူးလား ကလေး၊ အခု မင်းဘာလို့ စကားမပြောတော့တာလဲ၊ မင်း ဘယ်လောက် ဆိုးသွမ်းတဲ့ကောင်လဲ ငါ့ကို ပြပါဦး။ နားထောင်၊ ပြီးသွားပြီ၊ ဒီနေ့ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်"

သူ၏အမူအရာသည် အလွန်မောက်မာလွန်းသည်၊ ဒေးဗစ်၏ မျက်နှာမှ တစ်တံတွေးထွေးလိုက်သည်။

"အဲရစ်၊ မင်းပိုက်ဆံဘယ်လောက်လိုချင်လဲ။ ငါမင်းကို ပိုက်ဆံပေးမယ်။ မင်း လူတွေကိုခေါ်ပြီး သွားတော့" ကမ် က သူ့မိသားစုရှေ့မှာ ရပ်ပြီး အဲရစ် ကို ပြောလိုက်သည်။

"ပိုက်ဆံလား ကမ်၊ ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ပိုက်ဆံက ဖြေရှင်းနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လား ငါပြောပါရစေ၊ ဒီနေ့ ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့၊ ငါမင်းနဲ့ အကြွေးတွေကို နောက်မှ ရှင်းပေးမယ်။ အခု ဒီကလေးကို ပြုစုရတော့မယ်"

အဲရစ်ပြောသလိုပဲ သူ့လက်ချောင်းက ဒေးဗစ်ရဲ့နှာခေါင်းကို ထိနေပြီ

ဒေးဗစ်က ဘာမှ မပြောပေ။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ညွှန်နေတဲ့ အဲရစ်ရဲ့ လက်ချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လျင်မြန်စွာနှင့် အတင်းပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

အက်!

နောက်ထပ်အသံတစ်ခုက အခန်းတွင်းရှိလူအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

“အား!”

အဲရစ်က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပါတော့သည်။ ဒေးဗစ်ဟာအရမ်းမြန်လွန်းနေပြီး ဘယ်သူကမှ သတိပြန်မရနိုင်သေးခင်မှာပဲ ဒေးဗစ်အဲရစ်ရဲ့ လက်ချောင်းကို ကျိုးသွားခဲ့ပြီလေ။

ဒီအခိုက်အတန့်မှာ အဲရစ်ပတ်ဝန်းကျင်က လူ၂၀ကျော်က နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ရဲ့ အာရုံတွေ ပြန်ရလာသည်။ ဒေးဗစ်ကိုတိုက်ခိုက်ဖို့လုပ်တော့ တံခါးကနေ အသံတစ်ခုထွက်လာသည်။

"ဒီမှာ ဘယ်သူက လှုပ်ရှားရဲတာလဲ။"

ဒီအသံကိုကြားတော့ တိုက်ခိုက်တော့မယ့်သူတွေ ရပ်သွားသည်။

Chapter 143

ဘောရစ်သည် သူ့သူငယ်ချင်း သုံးယောက်နှင့်အတူ အပြင် ရောက်လာခဲ့သည်။

အဲရစ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ငိုကြွေးနေသေးသည်။ အခုတော့ သူ့လက်နှစ်ဖက်စလုံး ကျိုးကြေသွားပြီး နာကျင်လွန်းလို့ ငိုနေခဲ့သည်။ သူ့အော်သံတွေက ကျယ်လောင်လွန်းတာကြောင့် ဘောရစ် ရဲ့ အသံကို မကြားရသလောက်ပါပဲ။

အဲရစ်၏ အနီးနားရှိ လူများသည် အသိစိတ်ဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားကြသည်။ ဘောရစ် သည် ဤနေရာတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာမည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။

ဘောရစ်က ဘယ်သူလဲ။

သူသည် ဆိတ်မြို့၌ နံပါတ်တစ် အာဏာရှင်ဖြစ်သည်။

သူ၏အမည်ပြောင်မှာ လော့ဖလမ်မင်း ဖြစ်သည်။

အဲရစ်လိုတစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကိုမပြောနဲ့ ဘောရစ် ဖိနပ်ကိုနမ်းဖို့တောင် မထိုက်တန်ဘူး။

ဆိတ်မြို့ မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဘောရစ်ကို စော်ကားခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုသေသွားမှန်းတောင်သိကြမှာမဟုတ်ဘူး။

“မင်းက မစ္စတာ လစ်ဒဲလ် ဖြစ်ရမယ်” ဘောရစ်က အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြီး ဒေးဗစ်ကို မေးလိုက်သည်။

"ငါပဲ မင်းက ဘောရစ်ဖလမ်မင်း လား?" ဒေးဗစ်မေးလိုက်သည်။ SCC အဖွဲ့ချတ်တွင် လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏အမည်အစစ်အမှန်ကို အသုံးပြုကြသောကြောင့် သီးသန့်မက်ဆေ့ချ်ပေးပို့သောအခါ ဘောရစ်၏အမည်ကို သူတွေ့ခဲ့ရသည်။

သူသည် ဘောရစ်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းကို မြှောက်ထားသည်။ ဘောရစ် သည် အသက်လေးဆယ်ကျော်အရွယ်ဖြစ်ပြီး သူသည် ဂန္ထဝင်ဆန်သောပုံပေါက်နေသောကြောင့် သူ၏အဆင့်အတန်းသည် မြစ်မြို့တွင် အလွန်နိမ့်ကျနေမည်မဟုတ်ပေ။

“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ငါက ဘောရစ်ပါ” ဟု ဘောရစ်က အမြန်ဖြေသည်။

ဘောရစ်သည် ဒေးဗစ်ကဲ့သို့ SCC ၏ အမာခံအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို မလေးမစားမလုပ်ဝံ့ပါ။ ငယ်ရွယ်သော်လည်း ဒေးဗစ်ကို မထီမဲ့မြင်မပြုဝံ့ပေ။

အကယ်၍ သူသည် SCC ၏ အူတိုင်ထဲသို့ ဝင်နိုင်ခဲ့ပါက၊ သူ၏ နောက်ခံသည် အလွန်အစွမ်းထက်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဘောရစ်သည် စူပါမင်းမျိုးမင်းနွယ်မိသားစုများမှ ဤကလေးများကို ဟင်းချက်ကျွေးရန် အိပ်မက်မက်ခဲ့သည်။

“မြေပြင်ပေါ်ကလူကို ကြည့်လိုက်။ သူ့ကို သိလား၊သူကငါ့ကို သတ်ချင်တယ်လို့ ပြောတယ်” ဟု မြေပြင်ပေါ်တွင် ငိုကြွေးဆဲဖြစ်သော အဲရစ်ကို ထောက်ပြသည်။

ဘောရစ်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိလူကို ကြည့်လိုက်သည်။

'အဲဒါ အဲရစ်မဟုတ်ဘူးလား။

'စက်ဆုပ်ဖွယ်နည်းလမ်းနဲ့ ယခုရောက်ရှိနေတဲ့ နေရာကို ရောက်နေသူ။ သူ့အောက်မှာ လူတွေအများကြီးရှိတယ်လို့ ငါကြားတယ်။'

ဘောရစ်က အဲရစ်ကို ကျော်ပြီး ကန်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူက “မအော်နဲ့၊ မင်းမသေချင်သေးရင် ထလိုက် မဟုတ်ရင် မင်းတကယ်သေလိမ့်မယ်” လို့ပြောလိုက်သည်။

ဘောရစ်သည် အလွန်ငြိမ်သက်နေသော်လည်း သူ၏အသံသည် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာရှိ အဲရစ်၏လူများကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

'မသေချင်သေးရင်ထလိူက်။ မဟုတ်ရင် မင်းတကယ်သေလိမ့်မယ်။

'ဘောရစ်' ပါးစပ်က ဒီအသံက ဘာလို့ ကြောက်စရာကောင်းရတာလဲ။ အဲရစ်သည် သူ၏ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ကြိတ်ခံပြီး ဘောရစ်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။

ဘောရစ်ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည့်အခိုက်တွင် သူ အံ့အားသင့်ကာ မူးလဲလုနီးပါးပင်။

"လော့ လော့ဖလမ်မင်း?"

“ထတော့” ဘောရစ် က ပြောသည် ။

"ဟုတ်ပြီ ဟုတ်ပြီ ငါထမယ်"

အဲရစ်သည် ပြင်းထန်သော ဝေဒနာကို ခံရပ်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ထလာခဲ့သည်။

"ဒူးထောက်ပြီး မစ္စတာလစ်ဒဲလ်ကို တောင်းပန်လိူက်"

"မစ္စတာ လစ်ဒဲလ်?" အဲရစ်က ဒေးဗစ်ကို ကြည့်ကာ မဝံ့မရဲ မေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဘောရစ်သည် အဲရစ်ကို ဒူးနောက်သို့ ကန်ထုတ်ခဲ့ရာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်းပြုတ်ကျကာ ဒေးဗစ်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်သွားခဲ့သည်။

"မစ္စတာ လစ်ဒဲလ် ကို အခုပဲ တောင်းပန်လိုက်။ သူက မင်းကို ခွင့်လွှတ်ရင် ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို ငါတို့ ဟန်ဆောင်ပေးမယ်။ သူ မင်းကို ခွင့်မလွှတ်ရင် အကျိုးဆက်တွေကို မင်းသိမှာပါ" လို့ ဒေးဗစ်ရှေ့မှာ ဒူးထောက်နေတဲ့ အဲရစ်ကို ဘောရစ်က ပြောလိုက်သည်။

အဲရစ် ဘောရစ်ပြောတာကို ကြားလိုက်တာနဲ့ သူမတတ်နိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်ကို စော်ကားခဲ့မိတာကို သူသိလိုက်ရသည်။

ဆိတ်မြို့တော်ရှိ နံပါတ်တစ်အာဏာရှင် မစ္စတာဖလင်းမင်က သူ့ကို မစ္စတာ လစ်ဒဲလ်လို့ ခေါ်ရမယ်ဆိုရင် မစ္စတာ လစ်ဒဲလ် ရဲ့ နောက်ခံဟာ ဘယ်လောက် ကြီးမှာလဲ။

"မစ္စတာလစ်ဒဲလ် ငါတောင်းပန်ပါတယ်။ ငါက မျက်စိကန်းပြီး မင်းကို စော်ကားမိတာ။ ငါ့ကို သနားပါ!" အဲရစ်ကဒေးဗစ်ကို မော့်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဒုတ် ဒုတ်!

ပေါ့ပေါ့တန်တန် မလုပ်ဝံ့တဲ့အတွက် တတ်နိုင်သမျှလုပ်သည်။ သူ့ဦးခေါင်းက ကြမ်းပြင်နဲ့တွေ့တိုင်း ကျယ်လောင်တဲ့ အသံထွက်လာသည်။

ယနေ့တွင် ဒေးဗစ် ခွင့်မလွှတ်နိုင်လျှင် ဆိတ်မြို့မှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မလားမသိပေ။

Chapter 144

ဘောရစ်သည် ဒေးဗစ်ရှေ့တွင် ကျယ်လောင်စွာ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင်ပြောနေသည့် အဲရစ်ကို မြင်ပြီး အခန်းအတွင်းရှိ အခြားလူများကို တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤအကြည့်သည် အဲရစ်၏ လူနှစ်ဆယ်ကို လုံးဝကြောက်လန့်သွားစေသည်။ တယောက်ပြီး တယောက်ဒေးဗစ်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

ဒုတ် ဒုတ် !

ဒုတ် ဒုတ် !

ဒီအသံကို သီးသန့်ခန်းထဲမှာ ထပ်ခါထပ်ခါ ကြားနေရသည်။

စမစ် မိသားစုသည် ဤရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုကိုမြင်သောအခါ ၎င်းတို့၏မေးရိုးများပြုတ်ကျလုနီးပါး ပွင့်နေသည်။

လွန်ခဲ့သည့် တစ်စက္ကန့်က အလွန်ကြမ်းတမ်းခဲ့သော အဲရစ်သည် ယခု မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ခွေးတစ်ကောင်လို ဒေးဗစ်ကို ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်နေသည်။

"မစ္စတာစမစ်၊ အဲရစ်ကို ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်တယ်လို့ မင်းထင်လဲ" ဒေးဗစ်က ကမ် ကိုကြည့်ဖို့ ခေါင်းလှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မ-မစ္စတာ လစ်ဒဲလ်၊ မင်းဆုံးဖြတ်နိုင်ပါတယ်" ကမ်က အနည်းငယ် သဘာဝမကျစွာ ပြန်ဖြေသည်။

သူက ဒေးဗစ်ကို သူ့နာမည်နဲ့ ခေါ်ချင်ပေမယ့် ဘောရစ်က သူ့ကို မစ္စတာလစ်ဒဲလ်လို့ ခေါ်တဲ့အတွက် ကမ်က ဒေးဗစ်ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မပြောဝံ့ခဲ့ပါဘူး။

အဲရစ်သည် ဘောရစ်နှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။ ဆိတ်မြို့၌ ဘောရစ်ကို စော်ကားသူသည် အခြေခံအားဖြင့် ၎င်းတို့၏ အသက်ကို အဆုံးသတ်ရန် တောင်းဆိုနေတာဖြစ်လိမ့်မည်။ ရုန်းကန်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မရကြပေ။

ဒေးဗစ်ကို သူ့နာမည်နဲ့ ပြောရင် ဘောရစ်ရဲ့ အထက်မှာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဘောရစ်က ဒေးဗစ်ထွက်သွားပြီးနောက် သူ့ကိုစာရင်းရှင်းခဲ့မယ်ဆိုရင်ကော။

သို့သော် ဒေးဗစ်ကို မစ္စတာလစ်ဒဲလ်ဟုခေါ်ရန် သူ့အတွက် မသင့်လျော်ပုံပေါ်ရသည်။ ဒေးဗစ်သည် သူ့သမီး၏ ချစ်သူဖြစ်သည်။ ဘယ်ယောက္ခမတွေက သူတို့ရဲ့သားမက်ကို မစ္စတာလစ်ဒဲလ် လို့ ပြောမှာလဲ။

"မစ္စတာစမစ်၊ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက်ယဥ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူး။ တာရာနဲ့ ကျွန်တော်က သူငယ်ချင်းကောင်းတွေမို့ ဦးလေး ကျွန်တော့်ကိုဒေးဗစ်လို့ပဲ ခေါ်လို့ရပါတယ်။"

ဘောရစ်၏ သူငယ်ချင်း သုံးယောက်သည် ဒေးဗစ်ကို အနောက်မှ ကြည့်နေသည်။ သူတို့သည် စူပါဆရာကြီးတစ်ဦး၏ ပုံစံကို လာကြည့်ချင်သော်လည်း ယခုတော့ သူတို့ သိပ်အထင်ကြီးပေ။

ဒေးဗစ်သည် သူတို့နှင့် မတူပါ။ ဒီလိုလူတွေကို ရှားရှားပါးပါး ကြုံဖူးပြီး ဒီလူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စိတ်ထဲကို ပြန်ရောက်သွားလို့လား။

ဒေးဗစ်သည် ပေါ့ပေါ့တန်တန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အဲရစ်၏ ကျိုးကြေနေသော လက်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ အမြင့်ဆုံး စိတ်စွမ်းအားကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အခန်းတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် အေးမြသောလေနုအေးကို ခံစားရပြီး တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် မကူညီနိုင်ပေ။

ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်နှစ်ထပ် နှိပ်စက်ခံရပြီးနောက် အဲရစ်သည် မအော်နိုင်တော့ပေ။ အဲဒီအစား သူချက်ချင်း မူးလဲသွားသည်။

ဘောရစ်နှင့် သူ့သူငယ်ချင်းသုံးယောက် အေးခဲသွားသည်။ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်တော့ ထိတ်လန့်တကြား မျက်လုံးထဲမှာ မြင်နေရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဒေးဗစ်သည် စူပါလူငယ်သခင်တစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်ကို ပြသနေသည်။ အရင်က ထိပ်တန်းရာထူးကို မရောက်ဖူးသူတွေဟာ ဒီလိုဖိအားတွေကို ဘယ်တော့မှ ပေးစွမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တောင်ကြီးတစ်ခုရဲ့ ဖြိုခွင်းခံလိုက်ရသလို ခံစားရတယ်။

ဒေးဗစ်သည် ချက်ခြင်းပင် သူ၏စိတ်စွမ်းအားကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

SCC အမာခံအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ၎င်း၏အဆင့်အတန်းသည် ဘောရစ်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူစိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

သူဘာကြောင့်ဒီလိုလုပ်တာလဲ။

နောက်ဆုံးတော့ တာရာ နဲ့ သူ့မိသားစုဟာ ဆိတ်မြို့မှာ ဆက်နေကြတုန်းပါပဲ။ သူတို့ကို ကူညီချင်တာကြောင့် သေချာလေး လုပ်သင့်သည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ဒေးဗစ်သည် SCC သို့ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အဖွဲ့အစည်းကို နားမလည်သောကြောင့် ဤအရာကိုသာ တွေးခဲ့သည်။

SCC ရှိ ပင်မအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းသည် တန်းမြင့်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးနှင့် မတူပါ။ အဆင့်နိမ့်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဘောရစ်အတွက် လုံလောက်သော ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်ခဲ့သည်။ ဒေးဗစ်အပေါ် ဆိုးရွားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ဘယ်တော့မှ တားဆီးဝံ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

"ဘောရစ်၊ ဒါက မစ္စတာစမစ်ပါ၊ သူက ငါ့သူငယ်ချင်းကောင်းရဲ့အဖေပါ။ မင်းသူ့ကိုဆိတ်မြို့မှာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့ ငါမင်းကို လိုအပ်လိမ့်မယ်" လို့ ဒေးဗစ်က ကမ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ဘောရစ် ကို ပြောလိုက်သည်။

ယခုကြည့်လျှင် ဆိဆ်မြို့ရှိ ဘောရစ်၏အဆင့်အတန်းသည် အလွန်မြင့်သင့်သည်။ ကမ် နဲ့ သူ့မိသားစုကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့ ဒီမှာရှိနေရင် သူတို့ တော်တော်ကောင်းတဲ့ ဘဝတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာပါ။

"စိတ်မပူပါနဲ့ မစ္စတာလစ်ဒဲလ်၊ မစ္စတာစမစ် ရဲ့ လုပ်ငန်းက ငါ့လုပ်ငန်းပါ။ တခြားတစ်နေရာမှာ ရှိရင် မင်းကို ငါ အာမမခံနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဆိတ်မြို့မှာ ရှိနေသရွေ့တော့ အတားအဆီးမရှိ စောင့်ကြည့်မယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်" ဘောရစ်က သူ့ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြီး ကတိပေးခဲ့သည်။

သူသည် ဒေးဗစ်နှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းကို လိုချင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဆိတ်မြို့၌ သူတစ်စုံတစ်ဦးကို အကာအကွယ် ပေးလိုလျှင် စကားတစ်ခွန်းသာ လိုသည်။