ကမ္ဘာငယ်၏ ကောင်းကင်ဘုံ(ခ)

နဝမမြောက်မျက်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည့်အခိုက် မည်းမှောင်နေသော ကောင်းကင်က အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အနက်ရောင်ကုန်းမြေနှင့် ဤလောကတစ်ခုလုံးက အနီရောင်အလင်းဖြင့် စွန်းထင်ခံလိုက်ရသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါက ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး အလွန်အားကောင်းသော ဖိအားက မုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်ဆီသို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံတာအို၏ အသံနှင့်ဆင်တူသော တီးတိုးရေရွတ်သံက ထွက်ပေါ်လာပြီး သက်ရှိအားလုံး၏ နားထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ယင်းက မိုးခြိမ်းသံဖြစ်လာသည်။

ထို့နောက် ဤလောကထဲမှ သက်ရှိအားလုံး၊ ၎င်းတို့က သေမျိုးများဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံသူများဖြစ်စေ၊ ရွာထဲမှာဖြစ်စေ သို့မဟုတ် မြို့ထဲမှာဖြစ်စေ၊ တောရိုင်းထဲမှာပင်ဖြစ်စေ…

ကောင်းကင်ဘုံတာအို၏ အသံက ပျံ့လွင့်သွားသည်နှင့်ချက်ချင်း သက်ရှိအားလုံးက ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ ယခင်အမူအရာက မည်သို့ဖြစ်ပါစေ ထိုအသံ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ သူတို့အားလုံးက ကြောက်ရွံ့ရိုသေသွားကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပိန်ချုံးနေပြီး သူတို့၏ အသက်ဓာတ်က ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့နေသော်လည်း သူတို့က သူတို့ဆီမှာရှိသော အရာအားလုံးကို ပေးလှူလိုက်ဆဲပင်။

ကလေးများ၊ လူကြီးများနှင့် သက်ရှိအားလုံးက ထိုအတိုင်း တစ်ပုံစံတည်း လုပ်ဆောင်ကြသည်။

ကိုယ်တိုင်ဆန္ဒရှိသော ဤပေးလှူမှုတွင် သူတို့၏ အသက်ဓာတ်က အဖြူရောင်အငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ပေါ်သို့ မြှောက်တတ်သွားသည်။ မကြာမီ အဖြူရောင်အငွေ့များက သွေးမျက်လုံးကိုးလုံးထံမှာ စုဝေးသွားကြသည်။

ယင်းတို့က မျက်လုံးကိုးလုံး၏ စုပ်ယူခံလိုက်ရကြသည်။

ရွှီချင်းက ထိုအခိုက်အတန့်မှာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ သူက ထိုအရာအားလုံးကို အေးတိအေးစက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို အမြန်လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သူ၏ မျက်လုံးဆီသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

မဟာလောကခုနစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး အလွန်သိပ်သည်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က သူ၏ မျက်လုံးဆီသို့ စီးဆင်းသွားသည်။

ထိုအခါ သူမြင်လိုက်ရသည်မှာ မျက်လုံးကိုးလုံး မဟုတ်ပေ။

ယင်းအစား စည်းချအစီအရင်ကိုးခု ဖြစ်သည်။

စည်းချအစီအရင်တစ်ခုစီတွင် အရိုးခြောက်တစ်ခုက တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။

“ အသက်ဓာတ်ရှိနေသေးတယ်… သူတို့က မသေသေးဘူး ”

ရွှီချင်းက ထိုအရိုးခြောက်ကိုးခုကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့၏ အသွင်အပြင်မှတဆင့် ထိုကိုးယောက်က ဤလောက၏ ဒေသခံမျိုးနွယ်ဝင်များမဟုတ်ကြောင်း သူပြောနိုင်သည်။ ယင်းအစား သူတို့က လူသားများ ဖြစ်ကြသည်။

“ သူတို့က တူညီတဲ့ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကြတယ်… ဒီတော့ သူတို့က အင်အားစုတစ်ခုလား ”

“ သူတို့က ပြန်ကုသနေတာလား ”

ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဤလောကထဲမှ အသက်ဓာတ်က ထိုအရိုးခြောက်ကိုးခုထံသို့ စုဝေးသွားနေကြောင်း သူမြင်နေရသည်။ သို့သော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ထိုအသက်ဓာတ်များက သူတို့၏ ဦးခေါင်းထက်မှတဆင့် ပိုပြီးမြင့်မားသော နေရာဆီသို့ ပျံတတ်သွားသည်။

“ သူတို့က ကုသနေတာမဟုတ်ဘူး… သူတို့က မသန့်စင်မှုတွေကို စစ်ထုတ်ပေးနေပြီး သန့်စင်တဲ့ အသက်ဓာတ်တွေကို ဖွဲ့စည်းနေတာပဲ ”

ရွှီချင်းက မျက်လုံးမှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ အလွန်အားနည်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက ရွှီချင်း၏ ပခုံးပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ရွှံ့မြေခွေး၏ ရုပ်တုခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ အသွေးအသားတချို့ ပြန်ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခိုက် ညည်းညူသံက ရွှီချင်း၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“ ဒါဘယ်လို ငရဲပြည်လဲ… ကောင်လေး… မင်း ဘယ်ကြယ်တာရာစက်ဝန်းဆီ ဝင်သွားတာလဲ… ဒီနေရာရဲ့ နတ်ဘုရားတွေအပေါ် ဖိနှိပ်မှုက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတာပဲ… အဲ့ဒါက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အစွမ်းအားလုံးကို ကန့်သတ်ထားတယ်… အခုလို နိုးလာဖို့တောင် ငါ့အတွက် မလွယ်ကူဘူး ”

ရွှံ့မြေခွေးက အားမရှိစွာ ပြောသည်။ ထို့နောက် ရွှီချင်းက ဘာမှပြန်မပြောနိုင်ခင် သူက မြေပြင်ကို အရင်ဆုံး ကြည့်လိုက်သည်။

သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ မြေအောက်ထဲမှာ ပြစ်ချက်မဲ့နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ချိပ်ပိတ်ထားတယ် ”

ထို့နောက် သူက ဤလောကကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ထိုမှတဖန် သူက ကောင်းကင်ပေါ်မှ သွေးမျက်လုံးကိုးလုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ဆွံ့အသွားပြီး စကားမပြောခင် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။

“ နတ်ဘုရားသန့်စင်ခြင်း စည်းချအစီအရင် ”

ယင်းကို ရွှီချင်းကြားသောအခါ သူက နူးညံ့စွာ ပြောသည်။

“ စီနီယာ… ငါမင်းကို အစကတည်းက ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား… ငါသွားမယ့်နေရာက နတ်ဘုရားတွေကို မကြိုဆိုဘူးလို့ ”

ရွှံ့မြေခွေးက ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ ပြောသည်။

“ ဒီနေရာရဲ့ ငါ့အပေါ် ဖိနှိပ်မှုက အရမ်းပြင်းထန်တယ်… ပြီးတော့ ဒီဟာက မကြိုဆိုတာထက် အများကြီး ပိုဆိုးဝါးတယ်… ဒီဟာက ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုကို အသုံးပြုပြီး နတ်ဘုရားသန့်စင်ခြင်း စည်းချအစီအရင်ကို ခင်းကျင်းထားတာပဲ ”

“ မြေအောက်ထဲက နတ်ဘုရားရဲ့ စွမ်းအားကို စုပ်ယူပြီး သက်ရှိအားလုံးကို အားဖြည့်ပေးတယ်… အဲ့ဒါက ပထမအလွှာ စစ်ထုတ်ခြင်းပဲ… အဲ့ဒီနောက် ကျင့်ကြံသူကိုးဦးက သက်ရှိအားလုံးဆီကနေ အသက်ဓာတ်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ထပ်မံ သန့်စင်လိမ့်မယ်… အဲ့ဒါက ဒုတိယအလွှာ စစ်ထုတ်ခြင်းပဲ ”

“ စစ်ထုတ်ခြင်းအလွှာနှစ်ခုကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးကျန်ရှိသွားမယ့် စွမ်းအားက အရမ်းသန့်စင်လိမ့်မယ်… အဲ့ဒီစွမ်းအားကို တခြားလူတွေက စုပ်ယူနိုင်လိမ့်မယ် ”

“ ဘယ်လောက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လိုက်လဲ… အဲ့ဒါက ဝမ်ကူးကုန်းမြေက လူတွေထက် ပိုပြီးရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တယ်… အဲ့ဒီစည်းချအစီအရင်က ဒီနေရာမှာပဲ တည်ရှိတာလား ဒါမှမဟုတ် တခြားနေရာတွေမှာရော တည်ရှိတာလားဆိုတာ ငါမသိဘူး… ”

ဤနေရာနှင့်ပတ်သက်ပြီး ကြောက်ရွံ့မှုက ရွှံ့မြေခွေး၏ နှလုံးသားထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ခဏတွေးတောပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လှုပ်ယမ်းသွားပြီး မြေခွေးနားဆွဲတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ရွှီချင်း၏ နားပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။

“ ဒီနည်းက ပိုပြီးလုံခြုံတယ် ”

ရွှံ့မြေခွေးက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး နားဆွဲထဲမှ လျှာသေးသေးလေးကို ထုတ်လိုက်ကာ ရွှီချင်း၏ နားကို လျက်လိုက်သည်။ ထိုနည်းဖြင့် သူက ရွှီချင်း၏ ယန်အဆီအနှစ်ကို အာရုံခံနိုင်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ အနည်းငယ် စိတ်အေးစေနိုင်လိမ့်မည်။

ရွှီချင်းက အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ခံစားမိသွားသော်လည်း ရွှံ့မြေခွေး၏ အခြေအနေကို သူနားလည်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက တစ်ဖက်လူကို မတားဆီးပေ။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက ကောင်းကင်ပေါ်မှ မျက်လုံးကိုးလုံးကို ကြည့်လိုက်ပြီး တွေးတောစဉ်းစားလိုက်သည်။

“ သူတို့က မင်းရဲ့ တည်ရှိမှုကို အာရုံမခံမိလောက်သေးဘူး… ဒီနေရာကို ဖွင့်လှစ်ဖို့အတွက် မင်းမလှုပ်ရှားဘူးလား ”

ရွှံ့မြေခွေးက တိုးညင်းစွာ မေးသည်။

ရွှီချင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ ဒီနေရာကနေ ချိုးဖြတ်ဖို့က ခက်ခဲတဲ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူး… ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ အဲ့လိုစည်းချအစီအရင်တစ်ခုကို ခင်းကျင်းထားမှတော့ အပြင်ဘက်မှာ တခြားအစီအစဉ်တွေ သေချာပေါက် ရှိရမယ်… ငါက အပြည့်အဝ ပြန်မကောင်းမွန်သေးဘူး… ဘာမှန်းမသိတဲ့ အခြေအနေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ငါ့မှာ အထွတ်အထိပ် တိုက်ပွဲစွမ်းအားရှိနေမှ ဖြစ်မယ် ”

ရွှီချင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

သူ၏ အကျင့်စရိုက်က အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်ပြီး စိတ်ရှည်သည်။ ယင်းက သူငယ်ငယ်လေးကတည်းက ကျင့်သုံးခဲ့သော အကျင့်စရိုက်ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သွားသော်လည်း သူ၏ အကျင့်စရိုက်က မပြောင်းလဲသွားချေ။

ယခု မရင်းနှီးသော ဤနေရာတွင် သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုမရှိဘဲ လှုပ်ရှားလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

“ ကောင်းပြီ… ငါမင်းကို အချိန်တစ်ခုထိ ကူညီပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး… နတ်ဘုရားတွေအပေါ် ဒီနေရာရဲ့ ဖိနှိပ်မှုက အရမ်းပြင်းထန်တယ်… အဲ့ဒါကို ဖြည်းဖြည်းချင်း နေသားကျဖို့အတွက် ငါအိပ်စက်ရလိမ့်မယ် ”

ရွှံ့မြေခွေးက တိုးညင်းစွာ စကားပြောသည်။ သို့သော်လည်း သူက စိတ်ထဲမှာ အကူအညီမဲ့မှုကို ခံစားမိသွားသည်။ သူက ရွှီချင်း၏ ယန်အဆီအနှစ်အတွက် ဤမျှကြောက်စရာကောင်းသော နေရာဆီသို့ အရဲစွန့်ပြီး လိုက်လာခဲ့ကြောင်း စဉ်းစားမိသွားသောအခါ ညှိုးမှိုင်သွားသည်။

ရွှီချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆက်လက် စစ်ဆေးလေ့လာသည်။

ထိုသို့ဖြင့် ညအချိန်က ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ဤလောကထဲမှ သက်ရှိအားလုံးအတွက်တော့ မျက်လုံးကိုးလုံး တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာသည့်အချိန်က သူတို့ယဇ်ပူဇော်ရမည့်အချိန် ဖြစ်သည်။ အာရုဏ်တတ်ချိန်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ ယဇ်ပူဇော်မှုက အဆုံးသတ်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ သူတို့က အလွန်အမင်း အားနည်းသွားကြသည်။

အသက်ဓာတ်ထောက်ပံ့မှုကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် မျက်လုံးကိုးလုံးသည် အများကြီး မစုပ်ယူခဲ့ပေ။

၎င်းတို့က အသက်ဓာတ်တချို့ကို ချန်ထားခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာ မျှော်လင့်ချက်ပျောက်ဆုံးခြင်းက စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းကိုသာ ကျန်ရှိစေလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်ထက်တွင် မျက်လုံးရှစ်လုံးက ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး မျက်လုံးတစ်လုံးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ လာမည့်နောက်ရက်များတွင် ရွှီချင်းက တောင်ပေါ်မှာ ဆက်ပြီး တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေခဲ့သည်။ စတုတ္ထမျက်လုံးထွက်ပေါ်လာသည့်အခိုက် ဝဲကတော့ထဲမှာ သူရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာအားလုံးက အပြည့်အဝ သက်သာပျောက်ကင်းသွားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားကို ပြန်ရရှိသွားသည်။

နောက်ရက်များတွင် ရွှီချင်းက အချိန်ဖြုန်းမနေခဲ့ပေ။ သူက ဒြပ်စင်ငါးမျိုးတာအိုကို ဆင်ခြင်နားလည်နေပြီး ယင်းကို နတ်ဘုရားကွပ်မျက်စင်ဖြင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

ထို့ပြင် သူက ကျန်သည့်အချိန်များတွင် ဝဲကတော့အတွင်းမှာ သူမြင်တွေ့ခဲ့သော အချိန်နှင့်လေဟာနယ်၏ အပြောင်းအလဲများကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်လိုက်သည်။

ဝဲကတော့ထဲမှ အချိန်နှင့်လေဟာနယ်က သူ့အတွက် အလွန်အရေးကြီးကြောင်း သူခံစားမိသည်။ အထူးသဖြင့် ယင်းက သူ့အား လမ်းကြောင်းမှန်ကို ရှာတွေ့စေလိမ့်မည်ဟု သူခံစားမိသည်။

အချိန်က တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

လောကက တဖြည်းဖြည်း နီရဲတောက်လာသည်။ နဝမမြောက်ရက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

နဝမမြောက်မျက်လုံးက ကိုယ်စားပြုသော ကပ်ဘေးသည်လည်း ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သွေးအလင်းရောင်က လောကကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သက်ရှိအားလုံးက သူတို့၏ အသက်ဓာတ်ကို ယဇ်ပူဇော်လိုက်ကြသည်။ ထိုအခါ လောကက မည်းမှောင်သွားသည်။

ရွှီချင်းက တောင်ထွတ်ပေါ်မှာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

“ ထွက်သွားဖို့ အချိန်ကျပြီ ”

ရွှီချင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

သူက ခြေလှမ်းလိုက်သည့်အခိုက် ကောင်းကင်က ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်။ မိုးကြိုးသွားများက ရွှီချင်း၏ ခြေဖဝါးအောက်မှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ဆက်တိုက် ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။

သူက ကောင်းကင်ယံဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားသည်။

သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းက လောကကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး မိုးခြိမ်းသံကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေသည်။ ယင်းက ကောင်းကင်၏ အရောင်ကိုပင် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါက ကောင်းကင်၏ အလင်းရောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နေသည့်အလားပင်။

ကောင်းကင်ပေါ်မှ မျက်လုံးကိုးလုံးသည်တော့ သူတို့၏ စုပ်ယူမှုကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

မျက်လုံးကိုးလုံးက တစ်ပြိုင်နက် လှုပ်ရှားသွားကြပြီး သူတို့၏ စိတ်အာရုံအောက်မှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ရွှီချင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။