အခန်း (၁၅၄)

ဘော်ဘီ၏ မိသားစုသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"သူ သူမကိုမထိပါဘူး၊ ငါသူမကို ဖြည်းဖြည်းပဲ တွန်းလိုက်တာ" ချင်က လှုပ်ခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူတကယ်ကြောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဒေးဗစ်သည် သူ့နှင့် နှစ်နှစ်သုံးနှစ်ကြာ မတွေ့ရတော့ဘဲ မတူကွဲပြားသော လူဖြစ်သွားသည်။

အဲဒါက သူ့ကို နည်းနည်းတော့ ကြောက်သွားစေသည်။

"ဖြည်းဖြည်းတွန်းလိုက်တာက တစ်လခွဲလောက် အိပ်ယာပေါ်ကနေ မထနိုင်ပဲ ခါးကို နာကျင်အောင် ဘယ်လိုဖြစ်စေတာလဲ” ဒေးဗစ်က သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သောအလင်းရောင်ဖြင့် ချင်ကို မေးလိုက်သည်။

“မသိဘူး… မသိဘူး”

"မင်းမသိဘူးလား?" ဒေးဗစ်က ချင်၏ မေးစေ့ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

"ငါတကယ်မသိဘူး! ဒေးဗစ် မှားသွားပြီ ကျေး ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို သနားပါ!" ချင်ငိုနေသည်။

ချင်က တောင်းပန်နေတယ်။ သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိတာ အမှန်ပင်။ ဒေးဗစ်သည် ယခု သူ့အပေါ် အလွန်အမင်း ဖိအားများ ပေးနေပြီဖြစ်သည်။

ဒေးဗစ်​ပြုံးပြီး ချင် ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ဂေါ်ဒန်လည်း သူ့ကို ပစ်ချလိုက်သည်။

ချင် သည် ဆိုဖာပေါ် ချက်ချင်းပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး အသက်ရှုကြပ်လာသည်။

ဒေးဗစ် က ဘော်ဘီ ကိုကြည့်ဖို့ သူ့ခေါင်းကို လှည့်ပြီး " ဘော်ဘီက ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ငါ့အတွက်က ပိုက်ဆံကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ အစတုန်းကတော့ ချင်က မလုပ်ချင်ပေမယ့် ချင် က ငါ့အန်တီဆယ်လီကို နာကျင်အောင် လုပ်တာဆိုတော့ သူက မင်းရဲ့ သားပဲလေ။

အပြစ်တင်သင့်သည်။ ဖြစ်နိုင်ရင် ငွေကြိုလွှဲဖို့ မမေ့ပါနဲ့။ တရားရုံးက နေ့လယ်ပိုင်းမှာ မင်ယမိသားစုအမည်နဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိမ့်မယ်။ တရားရုံးမှာတွေ့မယ်။”

ဒေးဗစ်သည် စကားပြီးသောအခါ လှည့်၍ ဧည့်ခန်းမှ ထွက်သွားသည်။

ဂေါ်ဒွန်နှင့် ဝိန်းတို့သည် ဒေးဗစ်နှင့်အတူ လိုက်သွားသည်။ သည်။

ဘေယ်လီ ရဲ့ မိသားစုက ဧည့်ခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့အားလုံး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်​ရင်း​တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုများကို မျက်လုံးထဲတွင် မြင်နေရသည်။

ဒေးဗစ်ကို သူတို့မတွေ့တာ နှစ်နှစ်လောက်ရှိပြီ၊ အဲဒီတုန်းက ကောင်လေး​ဟာ တန်ခိုးကြီးပြီး ကြီးစိုးလာခဲ့သည်။

အဲဒီတုန်းက ဒေးဗစ်ဟာ သူတို့မိသားစုမှာ ပထမဆုံး နိုးထရသူဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးအိပ်စက်ရသူလည်း ဖြစ်သည်။ သူက ဝက်ထက် ပိုစားပြီး နွားထက် အလုပ်ပိုလုပ်သည်။ တခါတရံ ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက်ခြင်းပင် ခံရတတ်သည်။

ရုတ်တရတ် အခြေနေ အပြောင်းအလဲကြောင့် ချက်ခြင်းလက်ခံရန် ခက်ခဲစေသည်။

"ငါ ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ" ကရင်က မေးသည်။

"သွား! မင်းမိဘတွေဆီကနေ ကတ်တစ်ကတ်ချေးပြီး အဲဒီကို ငါတို့ ပိုက်ဆံလွှဲပေးမယ်။ မဟုတ်ရင် အရာအားလုံး အေးခဲသွားမှာ!" ဘော်ဘီက မြန်မြန်ပြောလိုက်သည်။

မိသားစုသည် ချင်၏မျက်နှာတွင် ဒဏ်ရာကို လုံးဝလျစ်လျူမရှုဘဲ ကာရင် ၏မိခင်အိမ်သို့ အမြန်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ပိုက်ဆံတွေ ဒီမှာရှိနေသရွေ့ အဲဒီဒဏ်ရာက ဘာမှမဖြစ်ပေ။

နှစ်များတစ်လျှောက်တွင်၊ ဘော်ဘီ ၏မိသားစုသည် ဒေးဗစ်​၏မိဘများထံမှလျော်ကြေးငွေနှစ်သန်းကြောင့်တော်တော်လေးကောင်းသောဘဝဖြင့်နေထိုင်လာခဲ့ရသည်။

နှစ်စဉ်အတိုးနဲ့ အိမ်ငှားခက သူတို့မိသားစုနေထိုင်ဖို့ လုံလောက်တဲ့အတွက် အလုပ်လုံးဝမလုပ်ဘူး။

အခု မိသားစုမှာ ပိုက်ဆံနည်းနည်းပဲ ကျန်တော့သည်။ဆုံးရှုံး​သွားရင်တော့ သူတို့ဘဝက ခက်လိမ့်မည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ကတ်ရရှိပြီး ငွေလွှဲရန်အတွက် ဘဏ်သို့သွားသည့်အခါ ၎င်းတို့၏ ဘဏ်ကတ်သည် အလုပ်မလုပ်တော့ဘဲ ခေတ္တမရရှိနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ဒေးဗစ်​လုပ်ခဲ့တာ သေချာပါတယ်။ သူသည် ဘော်ဘီ နှင့် သူ့မိသားစုကို မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ်ပေးကာ ဖြည်းညှင်းစွာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေချင်ခဲ့သည်။

ဘော်ဘီ နှင့် သူ့မိသားစုသည် ဘဏ်တွင် ရှုပ်နေခဲ့သည်။ ဤအရာအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့နှင့်မသက်ဆိုင်တော့သော်လည်း အလွယ်တကူလက်မလွှတ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ထိုနေရာတွင် ရှုပ်စေရန် ဘဏ်က မည်သို့ခွင့်ပြုမည်နည်း။ နောက်ဆုံးတော့ ဘဏ်က ရဲကိုဖုန်းဆက်ပြီး မိသားစုတစ်စုလုံးကို ဘူတာရုံဆီ ပြန်ပို့လိုက်သည်။

အဲဒီမှာ ရဲတပ်ဖွဲ့က သူတို့ကို ငြိမ်းချမ်းရေးကို အနှောက်အယှက်ဖြစ်စေမှုနဲ့ စွဲချက်တင်ပြီး သူတို့ကို အုပ်ချုပ်ရေးရုံးမှာ ငါးရက်ကြာ ထိန်းသိမ်းထားမယ်လို့ အသိပေးခဲ့သည်။

အဲဒီနောက် ရဲစခန်းမှာ ရှိနေတဲ့ ဘော်ဘီ ရဲ့ မိသားစုက တရားရုံးကနေ ဆင့်ခေါ်စာ လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ၎င်းတို့၏အမည်များအောက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို ဆုံးရှုံး​သွားစေခဲ့သည်။

အခုတော့ တစ်မိသားစုလုံး ပြီးသွားပြီဆိုတာသိလိုက်ရသည်။