အခန်း (၁၅၇)

သူတို့စကားကို ခဏလောက် နားထောင်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဒေးဗစ်သည် ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာနှင့်ပတ်သက်၍ ယေဘူယျအတွေးတစ်ခုရလာသည်။

ဂျူဒီဟာ အခု ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်လို့ မကြာခင် လက်ထပ်လိုက်ကြမည်။

သို့သော်လည်း အန်ကယ်အဲလက်စ်သည် ၎င်းတို့လက်ထပ်ပြီးနောက် ကြင်စဦးဇနီးမောင်နှံကို ၎င်းတို့နှင့်အတူ ပြောင်းရွှေ့စေလိုခဲ့သည်။

ဂျူဒီ၏ ယောက္ခမများသည် အန်တီဒိုင်ယာနာ၏ ညံ့ဖျင်းသော မိသားစုအခြေအနေကြောင့် သဘောမတူဘဲ ကလေး၏ အနာဂတ်ပညာရေးအတွက် စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။

ဒီပြဿနာဟာ တစ်လနီးပါးကြာနေပြီး ဂျူ​ဒီ ရဲ့ မမွေးသေးတဲ့ကလေးက တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုကြီးလာနေတာကို တွေ့ရတော့ မင်္ဂလာပွဲကို ရွှေ့ဆိုင်းလို့မရတာ့ပေ။

သို့သော်လည်း နှစ်ဖက်သဘောတူနိုင်သည့် အဖြေမရှိခဲ့ပေ။

ကောင်းကင်ဘုံသည် သူ့ဘက်၌ရှိသည်ကို ဒေးဗစ်သိ၏။

သူ၏ လက်ရှိပြဿနာမှာ အဒေါ် ဒိုင်ယာနာ နှင့် သူ့မိသားစုကို မြစ်​မြို့​သို့ပြောင်းရွှေ့ရန် မည်ကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်နိုင်မည်နည်း။ အထူးသဖြင့် သူတို့ဒီမှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်လာတဲ့အခါ။

ဂျေစီ အတွက်မဟုတ်ပါက အန်တီဆယ်လီ၏မိသားစုကိုလည်း စည်းရုံးရန်အခက်အခဲဖြစ်နိုင်သည်။

ယခုအချိန်သည် သူ့အတွက် အဖြေတစ်ခု အကြံပြုရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ဖြစ်သည်။

ဂျူဒီ ၏ယောက္ခမများသည် ဒုတိယလက်ဝယ်အိမ်တစ်လုံးကို လက်မခံသောကြောင့်၊ ဒေါ်လာသန်းတစ်ရာတန် South River International Residence တွင် သူပိုင်ဆိုင်သည့် ပထမတန်းစားအိမ်ဆိုရင်ကော။ အဲဒါကို မလက်ခံဖို့ မဖြစ်သင့်သင့်ဘူး။

ယောက္ခမတွေက ပညာရေးအတွက် စိတ်ပူတာဆိုရင် တောင်ပိုင်းမြစ် ပြည်နယ်မှာရှိတဲ့ အကောင်းဆုံးကျောင်းက South River International Residence ၏ဘေးမှာ ရှိသည်။

သူငယ်တန်းတောင် ရှိသေးသည်။

သူ့ကို ငြင်းဆိုဖို့ ဘာမျှ မပြောနိုင်လောက်ပေ။

ဒေးဗစ်၏ စိတ်သည် ချက်ချင်းပင် ကြည်လင်လာသည်။

နေ့လယ်စာ စားချိန်မှာ ပျော်ပျော်ကြီးစားလိုက်သည်။

အန်တီဒိုင်ယာနာရဲ့ ဟင်းချက်ချက်တွေကို မစားရတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့အကြောင်းနဲ့ သူ့စိတ်ကောင်းနေတာနဲ့ ပေါင်းကာ ဒေးဗစ်ဟာ နေ့လယ်စာ စားချိန်မှာ အတော်လေးကို စားခဲ့သည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ကိန်းဂဏန်းတွေကို သဘာဝအတိုင်း မြှင့်တင်ပေးလိုက်ရင် သူလည်း ပိုစားရမယ်ဆိုတာပါပဲ။

ဒေးဗစ်စားနေတာမြင်တော့ ဂျူ့မိသားစုက ခေါင်းခါသည်။

ဒေးဗစ်သည် မည်မျှကြာအောင် ငတ်နေခဲ့ရပြီး ဤနေရာတွင် စားစရာအတွက်သာ ရှိနေသည်ဖြစ်ကြောင်း တွေးတောခဲ့ကြသည်။

လင်မယားနှစ်ယောက် နေထိုင်သည့်ကိစ္စ မပြေလည်သေးသောကြောင့် အခြားသူများ မစားကြပါ။

ဘယ်သူကမှ နေ့လယ်စာ စားဖို့ စိတ်မပါခဲ့ပေ။

အထူးသဖြင့် အန်တီဒိုင်ယာနာရဲ့ မိသားစု ဖြစ်သည်။ ဂျူဒီက တစ်လုပ်မှ မစားချင်နေပုံရပြီး သူတို့ဘေးနားကလူတိုင်းကလည်း စားချင်စိတ်မရှိကြပေ။

စားသောက်ပြီး စားပွဲကိုရှင်းလင်းပြီးနောက် အားလုံးစုဝေးပြီး ထိုကိစ္စကို ဆွေးနွေးကြပြန်သည်။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သဘောတူပုံမပေါ်ပေ။

ဒေးဗစ်သည် အခွင့်အရေးကိုမြင်ပြီး “မင်းတို့သေချာပေါက်​ သဘောတူမယ်လို့ထင်တယ့် အကြံတစ်ခုကျွန်တော့်မှာရှိတယ်” လို့ပြောလိုက်သည်။

အားလုံးက ဒေးဗစ်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ဂျူဒီရဲ့ မျက်လုံးတွေက မျှော်လင့်ချက်တွေ တောက်လောင်နေသည်။

"ဘာအကြံလဲ" ဒိုင်ယာနာက မေးလိုက်သည်။

"အန်တီ ဒိုင်ယာနာ၊ မင်းတို့အားလုံး မြစ်မြို့ ကို ပြောင်းရွှေ့နိုင်တယ်၊ အဲဒီမှာ ပတ်ဝန်းကျင်က ကောင်းရုံတင်မကဘူး၊ ပညာရေးအဆင့်လည်း ကြီးတယ်။ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက်လည်း နေရာအများကြီးရှိတယ်" လို့ ဒေးဗစ်​ ပြောလိုက်သည်။

ဒိုင်ယာနာ ဘာမှပြန်မပြောခင် ဂျူ့ရဲ့အမေက အရင်အော်လိုက်သည်။

" မြစ်မြို့ကိုပြောင်းဖို့လား ဘယ်လိုပြောင်းမှာလဲ ၊ မြစ်မြို့ မှာ အိမ်တစ်အိမ် စျေးဘယ်လောက်ကြီးလဲ သိလား ရှုမြို့ ရဲ့ ကျောင်းဧရိယာမှာ အိမ်အသစ်တစ်လုံးတောင် မတတ်နိုင်တာကို မြစ်မြို့ ကိုပြောင်းချင်နေတာလား ရူးသွားပြီလား "

မြစ်မြို့ ကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ တတ်နိုင်ရင် ဒီမှာ ငြင်းခုံနေစရာ မလိုပါဘူး။

ဂျူဒီ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းများ ထွက်လာသည်။

"အန်တီ ဒိုင်ယာနာ၊ မင်းနဲ့ တစ်ခုခု ဆွေးနွေးဖို့ ငါ ဒီကို လာခဲ့တာ။ မင်း မြစ်မြို့ကို ပြောင်းရွှေ့နိုင်မယ်လို့ ငါမျှော်လင့်ထားတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းကို ဝတ်ပြုဆုတောင်းပြီး မင်းငါ့ကို ဒီနှစ်တွေ တစ်လျှောက်လုံး မင်းပြသခဲ့တဲ့ ဂရုတစိုက်ကို ပြန်ဆပ်နိုင်မယ်လို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။ မြစ်မြို့မှာ ပြောင်းရွှေ့ဖို့ နေရာတစ်ခု ပြင်ဆင်ထားပြီးသား။"

ဒေးဗစ်က လေးလေးနက်နက်ပြောပေမယ့် သူ့အပေါ် ဘယ်သူမှ မယုံပေ။