အခန်း (၁၆၀)
Vol. 11 Ch. 160
လက်စလီ၏ အိမ်တွင်
လက်စလီ နဲ့ သူ့ဇနီးတို့ဟာ ဧည့်ခန်းထဲတွင် တီဗီကြည့်ရင်း ထိုင်နေကြသည်။
တနင်္ဂနွေ ပိတ်ရက်ဖြစ်သောကြောင့် စီဒရစ်သည်သူ့သူငယ်ချင်းများနှင့် ဘတ်စကတ်ဘောကစားရန် စီစဉ်ထားသောကြောင့် သူ့မိဘများနှင့်အတူ အန်တီဒိုင်ယာနာ၏အိမ်သို့ မသွားဖြစ်ပေ။
ဒီအခိုက်အတန့်မှာ စီဒရစ် ဟာ ဂျူဒီ ရဲ့
အင်စတာဂရမ်မှာ တင်ထားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ပုံထဲက အစားအသောက်ကောင်းတွေကို မြင်တော့ချက်ခြင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဒီလို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အစားအသောက်တွေကို အရင်ကတောင် မမြင်ဖူးဘူး။ ပုဇွန်နဲ့ ကဏန်းက လုံးဝကို ပြောင်မြောက်တဲ့ပုံပေါက်ပြီး ဧည့်ခန်းထဲကို အမြန်ပြေးသွားသည်။
“အမေ အဖေ ဒီနေ့ အဒေါ် ဒိုင်ယာနာ အိမ်ကို သွားခဲ့တယ် ဟုတ်တယ်မလား၊
နေ့လယ်စာစားချိန်မှာ ရိုက်ထားတဲ့ပုံတွေလို့ သူထင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူ့ဖုန်းကို လက်စလီ နှင့် လီဆာ ထံ လွှဲပေးလိုက်သည်။
လက်စလီ တို့ ဇနီးမောင်နှံသည် ဓာတ်ပုံများကို မြင်သောအခါ ငြိမ်သက်ခြင်းမရှိတော့ပေ။ အရင်က တီဗီမှာပဲ ဒီလိုအစားအစာတွေ မြင်ဖူးသည်။ ဒီအစားအသောက် စားပွဲ ဘယ်လောက် ကုန်ကျရမယ် ဆိုတာ တွေးကြည့်ရုံနဲ့ သိနိုင်ပါသည်။
ဂျူဒီ ၏စာတန်းနှင့်အတူ၊ ဤသည်တို့မိသားစုနှစ်စုကို ဒေးဗစ်ကျွေးမွေးသောညစာဖြစ်ရမည်ကို နားလည်ခဲ့ကြသည်။
ဒေးဗစ်သည် အမှန်တကယ် အောင်မြင်လာပုံရသည်။ ဒေးဗစ်သည် ဒိုင်ယာနာ၏မိသားစုအား မြစ်မြို့ တွင် အိမ်တစ်လုံးပေးမည်ဟုပင် ကတိပေးခဲ့သော်လည်း ယင်းသည် သူတို့ခံစားနိုင်သည့် အကျိုးကျေးဇူးမဟုတ်ပေ။
ဒေးဗစ်၏ဦးလေးအနေဖြင့်၊ လက်စလီ သည် လွန်ခဲ့သောနှစ်များက ဒိုင်ယာနာ ကဲ့သို့ ဒေးဗစ် နှင့် ကောင်းမွန်သောဆက်ဆံရေးတည်ဆောက်ရန် အခွင့်အရေးရခဲ့သည်။ သို့ဆိုလျှင် သူ၏မိသားစုသည်လည်း ဒေးဗစ်၏စည်းစိမ်ကို ခံစားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဒေးဗစ်၏ အုပ်ထိန်းမှုတိုက်ပွဲနှင့် ဒေါ်လာနှစ်သန်း လျော်ကြေးငွေကို ဆုံးရှုံးပြီးနောက် လက်စလီ သည် ဒေးဗစ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။
စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ လက်စလီက ဖုန်းကို ဘေးဖယ်လိုက်ပြီး "ဒါက နေ့လယ်စာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းအဒေါ် ဒိုင်ယာနာ နဲ့ ငါတို့စားတဲ့ နေ့လည်စာက ရိုးရိုးအိမ်ချက်တဲ့ အစားအစာပဲ"
"ဒါဆို ဒါ ညစာလား အန်တီဒိုင်ယာနာရဲ့ မိသားစုနဲ့ ရင်းနှီးတာမဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့နဲ့ အတူစားဖို့ ဘာလို့ မဖိတ်ခဲ့တာလဲ တစ်သက်လုံး ဒီလိုစားကောင်းတာ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး။ ဂရုမစိုက်ဘူး စားချင်တယ်!" စီဒရစ်က အနည်းငယ် ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
လက်စလီသည် ဒေးဗစ်နှင့် ကောင်းမွန်သောဆက်ဆံရေးကို မွေးမြူရန် အခွင့်အရေးကိုလွတ်သွားတဲ့အတွက် စိတ်ဆိုးနေပြီဖြစ်သည်။
စီဒရစ် သည် ယခု ဒေါသကို ဆွလိုက်တော့ သူ့သားကို "အိမ်စာတွေ ပြီးအောင်သာ အခန်းထဲ သွားလိုက်။ မင်း တက္ကသိုလ်မတက်ရရင် မင်းကိုငါလုပ်မယ်" ဟု သူ့သားကို အော်ပြောလိုက်သည် ။
လက်စလီက သူ့ကို ရုတ်တရက် အော်ငေါက်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားတာကြောင့် စီဒရစ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ အိပ်ခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်ကာ တံခါးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပိတ်လိုက်ရင်း မျက်လုံးထဲမှမျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။
"မင်းဘာမှားနေလဲ အဲဒီတုန်းက ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့တဲ့သူကရှင်ပဲ!ဒါက ကျမသားရဲ့အပြစ်မဟုတ်ဘူး။ မင်းသိတာက ငါတို့သားကို ဒေါသပြေအောင်ဆိုပြီး မင်းကိုငါပြောခဲ့တယ်လေ၊ သူက ရှင့်ရဲ့ တူလေးပဲမဟုတ်လား၊ ဒေ့ဗ် က နင်ပြောတာမဟုတ်ဘူး၊ မင်းနားမထောင်ဘူး၊ လျော်ကြေးရတဲ့သူက ပြဿနာပဲလို့ ပြောတာ။ အခုဘာလုပ်ချင်လဲ" လီဆာက မကျေမနပ် ညည်းညူလိုက်သည်။
လက်စလီ က ဆိုဖာပေါ်မှာ လှဲနေပြီး ပြန်မဖြေပေ။
ကောင်လေး ဘော်ဘီနဲ့ အတူနေထိုင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးတဲ့ နောက်မှာ ဒေးဗစ်အတွက် စိုးရိမ်မှု မပြခဲ့တာက အမှန်တရားပါပဲ။
ဒေးဗစ်သည် ဘော်ဘီ ၏ဂရုစိုက်မှုအောက်တွင် ကောင်းစွာနေထိုင်ရပုံမပေါ်ကြောင်း ဒိုင်ယာနာက သူ့ကိုပြောပြခဲ့သည်ကို သူသိသည်။
ကလေးသူငယ်အလွဲသုံးစားပြုမှု၏ လက္ခဏာများဖြစ်ပြီး ဒိုင်ယာနာက စွက်ဖက်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။
ဒေးဗစ်သည် ယခုအခါ ချမ်းသာနေပြီ၊ ဇိမ်ခံကားတစ်စီး တတ်နိုင်သည်၊ ဒိုင်ယာနာ၏ မိသားစုအတွက် အိမ်တစ်လုံးဝယ်ကာ အစားအသောက်ကောင်းများ ကျွေးနိုင်သည်။
ငြူစူသကဲ့သို့ပင် သူလည်း နောင်တရနေသည်။ ဒေးဗစ်ကို စိုးရိမ်တဲ့ပုံစံတစ်မျိုးမျိုး ပြသသင့်သည်။ ဒါဆိုရင် ဒီလောက်အထိ ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး။
အခုအချိန်က အရမ်းနောက်ကျနေပြီ၊
လီဆာ သည် သူ့ခင်ပွန်းကို ပိုမိုဆိုးရွားစေရန် ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။ ဒေးဗစ်ကို ပိုကောင်းအောင် ဆက်ဆံဖို့ သူမ သူ့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် လက်တွေ့မှာ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ သူမလုပ်သမျှ စကားတွေချည်းပဲ။
အခု ဒေးဗစ်က ချမ်းသာနေပြီ၊ ဒိုင်ယာနာဟာ ပိုဆိုးတဲ့ ငွေရေးကြေးရေး အခြေအနေကနေ မွေးချင်းတွေထဲမှာ အချမ်းသာဆုံးဖြစ်တဲ့အထိ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ဒါက သူတို့ကို စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။
သူတို့ဟာ အကန့်အသတ်မဲ့ အလားအလာတွေ ရှိခဲ့သည်။
စားစရာစားပွဲကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကိုးယောက်က ပန်းကန်တစ်ဒါဇင်လောက်ကို ပြီးအောင်စားဖို့ နှစ်နာရီလုံးလုံး အချိန်ယူခဲ့ရသည်။
ဒေးဗစ် ၎င်း၏ မြှင့်တင်ထားသော ခန္ဓာကိုယ် ကိန်းဂဏာန်းကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း အများစုကို စားသောက်ခဲ့သည်။ မြှင့်တင်ပြီးကတည်းက သူ့အစာစားချင်စိတ်က တိုးလာသည်။
ဤနေရာတွင် ထိုင်နေသော သာမန်လူများ၏ ကြီးမားသော ခံတွင်းတွေ့မှုကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ စိတ်တွေ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။
ဒီလူတွေဟာ တစ်သက်လုံး ဒီလိုစားကောင်းတာကို တစ်ခါမှ မစားဖူးတာကြောင့် သူတို့သည် အစာကို ဖြုန်းတီးရန် တွန့်ဆုတ်နေသဖြင့် ၎င်းတို့သည်ဗိုက် ပြည့်ပြီးသည့်တိုင် မရပ်တန့်နိုင်ပေ။
သူတို့ ခဏလောက် အနားယူပြီး အကုန် ကုန်သွားတဲ့အထိ ဆက်စားကြသည်။
ဂျူ့ နှင့် အခြားသော အမျိုးသမီးငယ် နှစ်ဦးတို့သည် ဤဟင်းလျာများကို ရှာဖွေရန် အချိန်တိုအတွင်း ၎င်းတို့၏ ဖုန်းများကိုပင် ဆွဲထုတ်ခဲ့ကြသည်။