မိုးရေထဲက ဆရာသခင်က ဘယ်သူလဲ
Vol. 102 Ch. 1569
ထိုအခိုက်အတန့်မှာ မြို့ထဲတွင် ရွှီချင်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းမှာရှိသော အဆောက်အဦးတစ်ခု၏ ဒုတိယအထပ်တွင်…
ဝတ်စုံဖြူဝတ် သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးက လက်နှစ်ဖက်ကို အနောက်ပစ်လျက် လက်တန်း၏ ဘေးမှာ မတ်တတ်ရပ်နေသည်။
သူက ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ မိုးသောက်အလင်းထံမှ အကြည့်ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
သူက ရွှီချင်း၏ တည်နေရာကို ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် ပုံမှန်လူတစ်ယောက်၏ အရပ်သာရှိသော်လည်း အနည်းငယ် ဝသည်။ သို့တိုင်အောင် သူက သန်မာထွားကြိုင်းသူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
သူ၏ ဆံပင်က အနည်းငယ် အဖြူရောင်သန်းနေလေရာ အသက်အရွယ် အိုမင်းနေကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ သို့သော်လည်း သူက သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်သာရှိသေးသည်။
သူ၏ နဖူးနှင့် မျက်လုံးထောင့်များတွင် အရေးအကြောင်းများရှိနေလေရာ သူက ဘဝ၏ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှုများကို ရင်ဆိုင်ကျော်လွှားခဲ့ဖူးကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ သို့ဖြစ်၍ သူ၏ မျက်လုံးက ကန်ရေပြင်ပမာ တည်ငြိမ်နေသည်။
သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို အထူးတလည် ထုတ်ဖော်မထားသော်လည်း သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ ဥပဒေသများနှင့် သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ တာအိုအမှတ်အသားများကြောင့် သူက အုပ်ချုပ်သူတစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
“ ငါ့မြို့ထဲမှာ အရည်အချင်းပြည့်မီတုံကင် နောက်ထပ်တစ်ခုရှိနေမယ်လို့ မျှော်လင့်မထားဘူး ”
“ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက မှေးမှိန်နေတယ်… ဒီတော့ အဲ့ဒါက အသက်မသွင်းရသေးတဲ့ တုံကင်ဆိုတာ ထင်ရှားတယ်… ”
“ ကြည့်ရတာ အဲ့ဒီလူက သေရမှာကြောက်တဲ့လူ ဖြစ်မယ်… ဒါမှမဟုတ် သူက တုံကင်ကို တခြားတစ်ယောက်ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးချင်တာလား ”
“ ပထမအခြေအနေဆိုရင် သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်တာက ငါ့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်ဘူး… ဒါပေမဲ့ ဒုတိယအခြေအနေကတော့… ”
သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက နှုတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူက အလွယ်တကူ ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်ပေ။
အမဲလိုက်ပွဲတော်၏ ဒုတိယအဆင့်တွင် တုံကင်ပိုင်ရှင်များက သတ်မှတ်ထားသော အကွာအဝေးအတွင်းမှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အာရုံခံနိုင်ကြသည်။
သို့သော်လည်း အာရုံခံနိုင်ခြင်းတွင် အခြေအနေအမျိုးမျိုး ရှိသည်။
တုံကင်ကို အသက်သွင်းထားသည့် လူများသာလျှင် တခြားတုံကင်များကို အာရုံခံနိုင်ကြသည်။ အသက်မသွင်းထားသည့် တုံကင်များကိုပင် သူတို့က အာရုံခံနိုင်ကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် တုံကင်ကို အသက်မသွင်းထားသော လူများသည် တခြားတုံကင်များကို အာရုံမခံနိုင်ကြပေ။
သို့ဖြစ်၍ အမဲလိုက်ပွဲတော်၏ ဒုတိယအဆင့်တွင် အသက်မသွင်းထားသော တုံကင်ပိုင်ရှင်များက အသက်သွင်းထားသော တုံကင်ပိုင်ရှင်များထက် ဆိုးကျိုးပိုများသည်။
လူအနည်းစုသာလျှင် တုံကင်ကို အသက်မသွင်းရန် ရွေးချယ်ကြလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက အတွေးလွန်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
မည်သို့ဖြစ်ပါစေ သူက အုပ်ချုပ်သူတစ်ပါးဖြစ်သော်လည်း အစောပိုင်းအဆင့်မှာသာ ဖြစ်သည်။ ထိုကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဤနယ်စွန်နယ်ဖျား မြို့ထဲမှာ သာလွန်ထူးခြားသော်လည်း အစွမ်းထက် ဂိုဏ်းများနှင့် ကလန်များ၏ အရှေ့တွင် သူက ခေါင်းငုံ့ထားရလိမ့်မည်။
တုံကင်တစ်ခုအတွက် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် သေချာပေါက် ကပ်ဘေးများကို ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မည်။
“ ဒါပေမဲ့ အတိတ်မှာ ငါက တုံကင်ကို မတော်တဆ ရရှိသွားပြီးနောက် အဲ့ဒါကို အသက်သွင်းဖို့ စိတ်ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်… ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါက ဘာကို ကြောက်နေရမှာလဲ… ”
“ ဒီဘဝက အရမ်းသေးနုတ်တာပဲ… နယ်စွန်နယ်ဖျားမှာ နေထိုင်ပြီး တခြားအင်အားစုတွေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှင်သန်နေမယ့်အစား အလောင်းအစားလုပ်ဖို့ ငါရွေးချယ်ချင်တယ်… ”
“ ဒါ့အပြင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အချိန်အတော်ကြာအောင် ရပ်တန့်နေခဲ့တယ်… ပုံမှန်အခြေအနေအောက်မှာ နောက်တစ်ဆင့်တတ်ဖို့အတွက် ငါ့မှာ မျှော်လင့်ချက် လုံးဝမရှိသလောက်ပဲ ”
ထိုသို့တွေးမိသောအခါ အေးစက်စက်အလင်းက သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသား၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
“ ရန်သူကို နှိမ်နင်းဖို့အတွက် ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ ”
သူ၏ စကားဆုံးသွားသည်နှင့်ချက်ချင်း သဘောတူညီသော အသံများက သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ထို့နောက် ဝေဝါးသော ပုံရိပ်များက သူ့အနောက်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ပုံရိပ်ဒါဇင်ခန့်က သူ့အနောက်သို့ လိုက်သွားကြသည်။
သူက လေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခြေချလိုက်ပြီး သူ့တုံကင်က ပစ်မှတ်ထားလိုက်သော တခြားတုံကင်၏ တည်နေရာဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်းသည်လည်း မြန်ဆန်စွာ လမ်းလျှောက်နေသည်။
သူက မြို့၏ ဂိတ်တံခါးဆီသို့ ဦးတည်သွားနေသည်။
အစောနက သူမြင်တွေ့ခဲ့သော ကောင်းကင်ပေါ်မှ ကြယ်များကြောင့် မုန်တိုင်းတစ်ခု အစပျိုးလာနေကြောင်း ခံစားမိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူ့ကြယ်၏ အနီးနားမှာ တခြားကြယ်တစ်လုံး ရှိနေသည်။ သို့ဖြစ်၍ အန္တရာယ်က အချိန်မရွေး ထွက်ပေါ်လာနိုင်ကြောင်း သူနားလည်သည်။
ရွှီချင်းက မြို့၏ ဂိတ်တံခါးဆီသို့ ရောက်ရှိတော့မည့်အချိန် ဂိတ်တံခါးနားမှာ ပိုမိုများပြားသော အစောင့်အကြပ်များရှိနေကြောင်း သတိထားမိသွားသည်။ ထို့ပြင် မြို့၏ ဂိတ်တံခါးက ပိတ်နေသည်။
မြို့ထဲတွင် ပျံသန်းခြင်းကို တားမြစ်သော စည်းချအစီအရင်များက အသက်ဝင်လာကြသည်။
အကယ်၍ သူက မြို့ထဲမှာ ချုပ်နှောင်မခံချင်လျှင် သို့မဟုတ် တခြားနည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ စည်းချအစီအရင်များကို မချိုးဖြတ်ချင်လျှင် မြို့၏ ဂိတ်တံခါးမှ ထွက်ခွာခြင်းက အကောင်းဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်လိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ယခု အစောင့်အကြပ်များက ပိုမိုများပြားလာပြီး မြို့၏ ဂိတ်တံခါးက ပိတ်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ပစ်မှတ်ထားခံနေရသော ခံစားမှုက ရွှီချင်း၏ စိတ်ထဲမှာ ဝေဝေဝါးဝါး ထွက်ပေါ်လာသည်။
ယင်းက ရွှီချင်းကို မြန်ဆန်စွာ သုံးသပ်နိုင်စေသည်။
“ တစ်ယောက်ယောက်က မြို့ရဲ့ ဂိတ်တံခါးကို ပိတ်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တာပဲ… ဒါ့အပြင် အမိန့်ပေးလိုက်တဲ့လူက အစောနက ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ငါမြင်လိုက်ရတဲ့ ငါ့အနီးနားက ကြယ်ဖြစ်နိုင်တယ်… သူက တုံကင်ပိုင်ရှင်လား… ဒါမှမဟုတ် တုံကင်ပိုင်ရှင်နဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်လား ”
“ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီမြို့ထဲမှာ တစ်ဖက်လူရဲ့ အဆင့်အတန်းက အရမ်းမြင့်မားရမယ်… ပြီးတော့ တစ်ဖက်လူကို ငါအာရုံမခံနိုင်ပေမဲ့ ပစ်မှတ်ထားခံနေရတယ်လို့ သေချာခံစားမိတယ်… ဒီတော့ တစ်ဖက်လူက ငါ့ကို အာရုံခံမိသွားတာ သေချာတယ်… တစ်နည်းပြောရရင် တကယ်လို့ ငါက အရည်အချင်းပြည့်မီတုံကင်ကို အသက်မသွင်းရင်တောင်မှ အမဲလိုက်ပွဲတော်ရဲ့ ဒုတိယအဆင့်မှာ တခြားတုံကင်ပိုင်ရှင်တွေက ငါ့တုံကင်ကို အာရုံခံနိုင်လိမ့်မယ် ”
“ ဒါ့အပြင် တစ်ဖက်လူက ငါ့ကို အာရုံခံနိုင်ပေမဲ့ ငါက သူတို့ကို အာရုံမခံနိုင်ဘူး ”
“ တကယ်လို့ ငါက တုံကင်နဲ့ မပေါင်းစပ်ဘူးဆိုရင် အဲ့ဒါက ငါ့အတွက် အရမ်းဆိုးကျိုးများလိမ့်မယ် ”
ထိုအတွေးများက ရွှီချင်း၏ စိတ်ထဲမှာ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူက စိတ်ဓာတ်ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး သူ၏ အရည်အချင်းပြည့်မီတုံကင်ကို အကြမ်းပတမ်း ဖျစ်ညှစ်လိုက်သည်။
အရည်အချင်းပြည့်မီတုံကင်က ချက်ချင်း တုန်ယင်သွားသည်။ တုံကင်က မအက်ကွဲသွားပေ။ ယင်းအစား ၎င်းက အရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှီချင်း၏ လက်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ထူးဆန်းသော ထိုအရည်က သူ၏ လက်ဖဝါးမှတဆင့် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံသွားသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ အနီရောင်မိုးသောက်အလင်းက ရွှီချင်း၏ စိတ်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
မိုးသောက်အလင်းက အဆုံးမဲ့စွာ စီးဆင်းနေစဉ် တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စု၏ ကောင်းကင်ပေါ်မှာ အစောနက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော ကြယ်ပုံရိပ်များက ဤအခိုက်အတန့်မှာ ပြန်ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
သို့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော ကြယ်ပုံရိပ်များက အစောနက သူမြင်တွေ့ခဲ့သောအရာနှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားခြားနားသည်။
အစောနက သူမြင်တွေ့ခဲ့သော ကြယ်များသည် တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုထဲမှာ ပြန့်ကျဲနေကြပြီး ထပ်ဆင့်လွှမ်းခြုံခြင်း မရှိကြပေ။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ကြယ်အများစုက အချင်းချင်း ထပ်ဆင့်လွှမ်းခြုံနေကြသည်။
ထို့ပြင် ကြယ်အများစုက ရွေ့လျားနေကြသည်။
ထပ်ဆင့်လွှမ်းခြုံနေသော ကြယ်များက တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ရွှီချင်း နားလည်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာ သူ၏ အဆင့်က သူ့စိတ်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အဆင့်(၇၃၃)…
ယင်းက အမှတ်ငါးကြယ်တာရာစက်ဝန်းထဲမှ အဆင့်မဟုတ်ပေ။ တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုထဲမှ သူ၏ အဆင့်သာ ဖြစ်သည်။
နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ထိုမြင်ကွင်းက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဤသည်မှာ အရည်အချင်းပြည့်မီတုံကင်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါင်းစပ်ခြင်းကသာ ထိုကြယ်တာရာမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့နိုင်စေဟန် ရသည်။ ထိုမြင်ကွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ရွှီချင်းက တုံကင်နှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းမှ ရရှိလာသော အကျိုးအမြတ်များကို ချက်ချင်း ခံစားမိသွားသည်။
သူက ကီလိုမီတာငါးသောင်း အချင်းဝက်အတွင်းမှ တခြားတုံကင်များကို အာရုံခံနိုင်သွားသည်။
လောလောဆယ်တွင် သူ၏ အနီးနားမှာ ကြယ်နှစ်လုံး ရှိကြသည်။
ကြယ်တစ်လုံးက အနည်းငယ် ပိုပြီးဝေးသည်။ ယင်းက မီတာတစ်သိန်း၏ အစွန်အဖျားမှာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားသည့်အလား မြန်ဆန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ မကြာမီ ၎င်းက ရွှီချင်းအာရုံခံနိုင်သော နယ်နိမိတ်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
အခြားကြယ်သည်တော့ သူနှင့် လွန်စွာ နီးကပ်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းက သူ့ဆီသို့ မြန်ဆန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသည်။
ယင်းကို အာရုံခံမိသွားသည်နှင့်ချက်ချင်း ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံက မြန်ဆန်စွာ ပေါ်လျှိုးထွက်လာသည်။ ဒြပ်စင်ငါးမျိုးစွမ်းအားက ပျံ့နှံ့ထွက်လာပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ သူက အလျင်ကို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး မြို့၏ ဂိတ်တံခါးဆီသို့ ပြေးသွားသည်။ တစ်ဖက်လူဆီမှာ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိလေရာ ဤတိုက်ပွဲကို မရှောင်လွှဲနိုင်တော့ကြောင်း ရွှီချင်း သိလိုက်သည်။
သူက တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို မသိထားလေရာ အဆိုးဆုံး အခြေအနေကို ကြိုတွေးထားရုံသာ တတ်စွမ်းသည်။ ထိုသို့ဆိုမှတော့ သူ့အတွက် သင့်တော်မည့် တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို အရင်ဦးစွာ ရွေးချယ်သင့်သည်။
မြို့ထဲမှ စည်းချအစီအရင်များကြောင့် မြို့ထဲမှာ တိုက်ခိုက်ခြင်းက သူ့အတွက် ကောင်းကျိုးမရှိပေ။ အကယ်၍ သူက ဤနေရာမှာ ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရမည်ဆိုလျှင် စည်းချအစီအရင်များကို ချိုးဖြတ်ရန် အာရုံစိုက်နေရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ရန်သူကို အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ယင်းက သူ့အတွက် အလွန်ဆိုးဝါးသော အခြေအနေဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသာ မြို့အပြင်သို့ ထွက်သွားနိုင်မည်ဆိုလျှင် တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို လက်ဦးမှုရယူနိုင်ရန် အခွင့်အရေးရရှိလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ရွှီချင်းက မြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားလိုက်သည်။ သူက လေဟာနယ်တာအိုကိုပင် အသုံးပြုလိုက်သည်။
သူ၏ အရှေ့မှ လေဟာနယ်က ကျုံ့သွားပြီး သူ၏ အနောက်မှ လေဟာနယ်က ရှည်လျားသွားသည်။
ရွှီချင်း၏ ပုံရိပ်က မြို့၏ ဂိတ်တံခါးဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။
မြို့စောင့်တပ်သားများသည် သူ့ကို တားဆီးရန် လုံးဝ အချိန်မရခဲ့ကြပေ။ ကြမ်းတမ်းသော လေပြင်းက သူတို့၏ မျက်နှာကို ရိုက်ခတ်သွားကြောင်းသာ ခံစားမိသွားကြသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်းက မြို့အပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ထို့နောက် သူက တည်ငြိမ်စွာ လက်မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အနောက်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်မှာ သက်လတ်ပိုင်းကျင့်ကြံသူနှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များက ရွှီချင်းကို လိုက်မီသွားကြသည်။ သို့သော်လည်း ရွှီချင်း၏ လေဟာနယ်အစွမ်းကြောင့် သူတို့ကြားမှ အကွာအဝေးက ချက်ချင်း ရှည်လျားသွားသည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် သူက ရွှီချင်းကို တားဆီးရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ရွှီချင်း၏ လက်ဝှေ့ယမ်းမှုအောက်မှာ သူတို့ရှိနေသော လေဟာနယ်က ပရမ်းပတာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်။
ကျယ်လောင်သော မြည်သံက ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
မြို့၏ ဂိတ်တံခါးအတွင်းမှ လမ်းများပေါ်တွင် လေဟာနယ်က ပြိုကွဲသွားပြီး အဆောက်အဦးများက ပြိုကျပျက်စီးသွားကြသည်။ မုန်တိုင်းတစ်ခုက မြို့ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အခြေအနေက ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားသည်။
ထိုစဉ် အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့သံက ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုအသံ၏ အနောက်တွင် ကောင်းကင်ဘုံမိုးခြိမ်းသံက လိုက်ပါလာသည်။ အနက်ရောင်တိမ်တိုက်များက ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး မိုးက ချက်ချင်း ရွာသွန်းလာသည်။ မိုးရွာသွန်းသော ဧရိယာက မသေးငယ်ပေ။ ယင်းက မြို့ကိုသာမက မြို့အပြင်ဘက်မှ ဧရိယာများကိုလည်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
ရွှီချင်းသည်လည်း မိုးရေဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံလိုက်ရသည်။
မိုးရေကို အာရုံခံမိသွားသည့်အခိုက် ရွှီချင်းက မျက်လုံးမှေးကျဉ်းလိုက်သည်။
“ ဒီမိုးရေက အခွင့်အာဏာရဲ့ တာအိုအမှတ်အသားတွေကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတာပဲ ”
“ တစ်ဖက်လူရဲ့ အခွင့်အာဏာက မိုးပဲ… ”
ရွှီချင်းက ယင်းကို အာရုံခံမိသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ မိုးရေစက်များက ထက်ရှသော ဓားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ရွှီချင်းထံသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။
မြို့ထဲတွင် လေဟာနယ်ပြိုကွဲမှုက မိုးရေကြောင့် ရပ်တန့်မသွားပေ။ သို့သော်လည်း သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသား၏ အနောက်မှ လိုက်ပါလာကြသော ဝေဝေဝါးဝါး ပုံရိပ်များက မိုးရေထဲမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူတို့က လေဟာနယ်အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်သွားကြပြီး ရွှီချင်း၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ ပြန်ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့တစ်ယောက်စီက ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့က မိုးရေ၏ အားသာချက်ကို အသုံးပြု၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။
“ ရုပ်သေးရုပ်တွေလား… ဒါမှမဟုတ် သေခြင်းစစ်သည်တော်တွေလား… ပြီးတော့ သူတို့တွေကို မိုးရေနဲ့ အဓိက ဖွဲ့စည်းထားတယ် ”
ရွှီချင်းက မြန်ဆန်စွာ အနောက်ဆုတ်သွားစဉ် အေးစက်စက် အလင်းက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာ သူ၏ အကြည့်က သူ့အရှေ့မှ မိုးရေကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး မြို့ထဲမှာ မတ်တတ်ရပ်နေသော အဖြူရောင်ပုံရိပ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
တစ်ဖက်လူက အပြင်သို့ မထွက်လာဘဲ နေရာမှာ ရပ်နေလျက် သူ့ကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ သူလည်းပဲ သတိကြီးတဲ့လူပဲ… ငါက အုပ်ချုပ်သူတစ်ပါးမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူပြောနိုင်တာတောင် ငါ့ရဲ့ တိုက်ပွဲစွမ်းအားကို မသိသေးလို့ သူက ကိုယ်တိုင် မချဉ်းကပ်လာရဲဘူး… အဲ့ဒီအစား သူက အဝေးကနေ အခွင့်အာဏာကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ရုပ်သေးရုပ်တွေကို ကိုယ်စား တိုက်ခိုက်ခိုင်းတယ် ”
“ ဒါပေမဲ့ သတိကြီးတာက ကောင်းကျိုးရှိသလို ဆိုးကျိုးလည်း ရှိတယ်… အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ သတိကြီးတာက တကယ့် အခွင့်အရေးတွေကို ဆုံးရှုံးစေလိမ့်မယ် ”
ရွှီချင်းက မျက်လုံးမှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး အနောက်ဆုတ်သွားသည်။ သူက အနောက်ဆုတ်သွားနေသော်လည်း သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ရုပ်သေးရုပ်များကို မကြည့်ချေ။ ယင်းအစား သူက ထက်ရှသော ဓားများအလား သူ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာနေသော မိုးရေကို ကြည့်လိုက်သည်။
မိုးရေကို ကြည့်နေရင်း အတွေးတစ်ခုက ရွှီချင်း၏ စိတ်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ ငါ့မှာ နတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာတွေလိုမျိုး အခွင့်အာဏာတွေ ရှိတယ် ”
“ အခွင့်အာဏာနဲ့ နတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာ… ပထမတစ်ခုက ကျင့်ကြံသူတွေ ပိုင်ဆိုင်တဲ့အရာဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက နတ်ဘုရားတွေ ပိုင်ဆိုင်တဲ့အရာ ဖြစ်တယ် ”
“ အခွင့်အာဏာက ဥပဒေသတွေနဲ့ နိယာမတွေကနေ ဆင်းသက်လာတာဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာက အမည်မသိအရာရဲ့ သဲလွန်စတစ်ခုပဲ… အဲ့ဒီနှစ်ခုက သဘောတရား တူညီပေမဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကတော့ ကွဲပြားခြားနားတယ် ”
“ သူတို့နှစ်ခုစလုံးမှာ အရင်းအမြစ်တွေ ရှိတယ်… ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ တည်ရှိမှုပုံစံကတော့ ကွဲပြားခြားနားတယ် ”
“ နိယာမတွေနဲ့ ဥပဒေသတွေကို ကျင့်ကြံသူတွေက ဖန်တီးခဲ့ကြတယ်… တချို့နိယာမတွေနဲ့ ဥပဒေသတွေက ကောင်းကင်ဘုံတာအိုကနေ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားတာ ဖြစ်တယ်… တဖန် ကျင့်ကြံသူတွေကပဲ အဲ့ဒီနိယာမတွေနဲ့ ဥပဒေသတွေကို ဆင်ခြင်နားလည်ဖို့ ကြိုးစားကြတယ်… အဲ့ဒါက သံသရာစက်ဝန်းလိုပဲ ”
“ အခြားတစ်ဖက်မှာတော့ နတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာက ပိုပြီးရှေးကျတဲ့ ဇစ်မြစ်ကနေ ဆင်းသက်လာတာ ဖြစ်တယ်… အတိအကျကိုတော့ ငါမသိဘူး ”
“ ပယ်ဖျက်ခြင်း၊ အင်မော်တယ်အတတ်ပညာတွေ၊ မိုးနဲ့ လေ… အစရှိတာတွေက အခွင့်အာဏာ ဖြစ်လာနိုင်တယ် ”
“ ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အန္တိမဒြပ်စင်ငါးမျိုးမှာရော အခွင့်အာဏာတွေ ရှိတာလား… ဒါပေမဲ့ အန္တိမဒြပ်စင်ငါးမျိုးရဲ့ ဇစ်မြစ်က ကောင်းကင်ဘုံတာအိုမဟုတ်ဘူး… ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ”
ရွှီချင်းသည် ဤမြို့သို့ ခရီးထွက်လာခဲ့သည့် ဝဲကတော့သုံးဆယ်ကြာ ရက်အတွင်းမှာ ထိုမေးခွန်းကို လေးနက်စွာ တွေးတောစဉ်းစားခဲ့သည်။
မိုးရေထဲမှာ ဖွဲ့စည်းသွားသော ထက်ရှရှဓားများကို ကြည့်နေရင်း ရွှီချင်းက သူ၏ မန္တန်အားလုံးကို ရုတ်တရက် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူက အန္တိမရေတာအိုကိုသာ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
နောက်အခိုက်အတန့်မှာ မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာသည်။
မိုးရေမှ ဖွဲ့စည်းသွားသော ထက်ရှရှဓားများက ရွှီချင်း၏ အရှေ့မှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကြသည်။
၎င်းတို့ချည်းသာ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရွာသွန်းနေသော မိုးရေအားလုံးသည်လည်း ရုတ်တရက် လေထဲမှာ ရပ်တန့်သွားကြသည်။
ရုပ်သေးရုပ်များသည်ပင် ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။
ထို့နောက် ရွှီချင်းက ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
ထိုအခါ ထက်ရှသော ဓားများက ဦးတည်ရာပြောင်းလဲသွားကြသည်။
ရုပ်သေးရုပ်များက အနောက်လှည့်လိုက်ကြသည်။
ဤဧရိယာထဲမှ မိုးရေအားလုံးက ဤအခိုက်အတန့်မှာ တုန်ယင်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ယင်းတို့က ထက်ရှသော ဓားများအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားကြပြီး မြို့ထဲ၌ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသော ဝတ်စုံဖြူဝတ် သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ကြသည်။
သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသား၏ မျက်လုံးထဲတွင် မြို့အပြင်ဘက်မှ လူငယ်သည် သူ၏ မိုးအခွင့်အာဏာမှ ဖွဲ့စည်းသွားသော မိုးရေဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ လွှမ်းခြုံခံထားရသည်။ သို့သော်လည်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသူက သူဖြစ်သည်။
ထိုလူငယ်က မိုးကို သူ့ထက်ပိုပြီး ဆရာကျစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ဟန် ရ၏။