မျက်နှာ​​အ​ရေထူခြင်း

ကုန်းထျန်းဟောက်ထိုးနှက်ချက်သည် ယန်စစ်မင် ကြိုးစားတည်​ဆောက်ထားသည်များကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့​လေသည်။

မေမေရှောင်သည် သတိဖြင့် တစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်​တောင့်​တောင့် ပြုံးလိုက်ကာ "အဲ့လိုလား မစ္စတာယန်က ကံ​ကောင်းတာပဲ"ဟု ပြော​လေသည်။

ထို့​နောက် သူမသည် လက်ဖက်ရည်အိုးကို ချလိုက်ပြီး သန့်ရှင်း​ရေးလုပ်ရန် အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။

ယန်စစ်မင်၏ နှုတ်ခမ်း​ထောင့်စွန်း​လေးသည် တွန့်သွား​လေသည်။ 'ဒီကုန်းထျန်းဟောက်က တစ်ကယ်ပဲ စာနာစိတ်လုံးဝမရှိတာပဲ။ ကောလဟာလတွေွအရ သူက​ကောက်ကျစ်တယ်လို့ ကြားထားတာ အမှန်ဖြစ်​နေတာပဲ။ သူရဲ့စကားတစ်ခွန်းနဲ့ ငါခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစား တည်ဆောက်ထားခဲ့ရတဲ့ပုံရိပ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ။'

သူသည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ အေးစက်လျစ်လျှူရှုတတ်​သော မျက်နှာကို ရိုက်ပစ်ချင်​ပေသည်။

သို့​သော် သူသည် ကျိုး​ကျောင်းဆင်ခြင်ကာ သူ၏လှည့်ကွက်ထဲသို့ မကျခဲ့​ပေ။ သူသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို တစ်ကယ် ရိုက်လိုက်ပါက သူ၏အလိမ်အညာများ ပေါ်သွားသဖြင့် စိတ်ဆိုး၍ ရိုက်သည်ဟု ထင်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှောင်အဖေနှင့် အမေကို အထင်မလွဲ​စေလို​ပေ။

ဘယ်မိဘကမှ သူတို့၏သမီးကို မိန်းမများစွာနှင့် အိပ်ခဲ့​သော ယောကျ်ားတစ်​ယောက်နှင့် လက်မထပ်​စေလို​ပေ။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ သမီးကို ဖျက်ဆီးသည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်​လေသည်။

ယန်စစ်မင်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြုံး၍ "ဒါ​ကောလဟာလ​တွေပါ"ဟု ရှင်းပြ​လေသည်။

ဖေဖေရှောင်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး "မစ္စတာယန်လို အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ လူမျိုးအတွက် မိန်းကလေးအများစု သ​ဘောကျကြတာ သာမန်ပါပဲ"ဟု ဆိုလေသည်။

ယန်စစ်မင်, "..." သူသည် ငိုချင်လာ​ပေသည်။ 'ဦး​လေးက သာမန်ပဲလို့​ပြော​ပေမယ့် တစ်ကယ်အဲ့လိမထင်မှန်း သိပါတယ်'

ယန်စစ်မင်သည် ရှောင်လင်းယွီဘက်သို့ မသိမသာ လှည့်လိုက်လေသည်။ သူမသည် နောက်မှီထိုင်ခုံ​ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ခေါင်းအနည်းငယ်ငုံ့၍ ရေ​သောက်​နေ​လေသည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်း​ထောင့်စွန်း​လေးသည် မသိမသာ ကွေး​နေသည်ကို မြင်ရ​လေသည်။

သူမပြုံး​နေ​လေသည်။

ယန်စစ်မင်သည် အနည်းငယ် စိတ်အ​နှောင့်အယှက် ဖြစ်သွား​လေသည်။ သူသည် ဖြေရှင်းစရာမလိုမှန်းသိ​လေသည်။ သူနှင့် ရှောင်လင်းယွီသည် မိတ်​ဆွေများသာဖြစ်ကြပြီး အချစ်ရေးကိစ္စများ တစ်​ယောက်နှင့်တစ်​ယောက် ပြော​လေ့မရှိကြ​ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ယန်စစ်မင်၏ စိတ်အ​နှောင့်အယှက် ဖြစ်​နေသည့်ပုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရေ​နွေးကြမ်း​သောက်ရင်း ပြုံးလိုက်​လေသည်။ သူစိတ်​ကျေနပ်သွားသည်မှာ အသိအသာပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖေဖေရှောင်သည် ကုန်းထျန်းဟောက် ေဘးတွင်ရှိ​သော ခရီး​ဆောင်အိတ်ကို မြင်သွားသဖြင့် "ဘယ်သူ့အိတ်လဲ"ဟု သိလိုစွာ​မေး​လေသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ခွက်ကိုချလိုက်၍ "ကျွန်​တော့်အိတ်ပါ ဦး​လေး"ဟု ဖြေ​​လေသည်။

"သခင်လေးကုန်းက ထောင်ယွမ်ရွာကို ရောက်ကတည်းက ဒီကို တန်းလာခဲ့တာလား။ သခင်​လေး အဖိုးဆီကို အရင်သွားမ​တွေ့ဘူးလား"ဟု ဖေဖေရှောင်က မေးလိုက်​လေသည်။

ယန်စစ်မင်သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်​သောအခါ ပြုံးလိုက်​ေလသည်။ 'အ​​စော​လေးကတင် ငါ့ကို​ပြောထားတာဆို​တော့ အခုငါ့အလှည့်ပဲ'

ကျေးလက်​ဒေသများတွင် ဂါရဝတရားသည် လွန်စွာအ​ရေးကြီး​ပေသည်။ ထို့​ကြောင့် ကုန်းထျန်းဟောက်အ​နေဖြင့် သူ၏အဖိုးကို အရင်သွား​မတွေ့ဘဲ ဒီကိုလာခြင်းသည် မလေးစားရာကျပေသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ယန်စစ်မင်ကို မျက်​ထောင့်ဖြင့် တစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး​နောက် ညင်သာစွာ ပြော​လေသည်။ "အစက​တော့ အဖိုးဆီကို အရင်သွားမလို့ပါပဲ။ ဒါ​ပေမယ့် စတော်ဘယ်ရီတွေရဲ့ စျေးကိုသိလိုက်ရ​​တော့ ဒီကိုအရင်ညှိနှိုင်းဖို့လာလိုက်တာ"

ယန်စစ်မင်သ​ည​် ရေ​နွေးသီးသွား​လေသည်။ 'ဒီလူ​တော်​တော် မျက်နှာအ​ရေထူတာပဲ။ ဘယ်လိုများ ဒီလိုဆင်​ခြေကြီးကို ဖေဖေရှောင်အ​​ပေါ် ပြန်သုံးနိုင်ရတာလဲ'

ဖေဖေရှောင်သည် မျက်​မှောင် အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်ပြီး သံသယဖြင့်​မေး​လေသည်။ "သခင်လေးကုန်း သခင်ကြီးက ညှိနှိုင်းပြီးသားမဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ကိုယ်တိုင်လာ​ဆွေး​နွေးရတာလဲ။ သခင်ကြီးက တစ်ခုခုလွဲသွားတာရှိလို့လား"

ရိုးသား​သော ဖေဖေရှောင်သည် ဆင်​ခြေဟုမထင်ဘဲ တစ်ကယ်ပင် စီးပွား​ရေးကိစ္စ​ကြောင့် လာသည်ဟု ထင်ထား​လေသည်။

ထို့အပြင် သခင်ကြီးမှာ စ​တော်ဘယ်ရီများကို တစ် ကတ်တီ ၂၀၀ ယွမ်ဖြင့် ဝယ်ခဲ့​သော​ကြောင့် စျေးမှာများ​ပေသည်။ သူတို့သည် သခင်ကြီးကို ၅၀၀၀ ကတ်တီ​ ရောင်းခဲ့သဖြင့် ယွမ် ၁သန်း ကျသင့်သည်ဖြစ်ရာ ဖေဖေရှောင်အတွက် ထိုပမာဏမှာ များလွန်းသည်ဖြစ်​သည်။ ထို့​ကြောင့် တစ်ခုခုအမှားအယွင်း ဖြစ်သွား၍ ဒီကိုအ​ရေးတကြီး တန်းလာမည်ဆိုသည်မှာ လက်သင့်ခံစရာဖြစ်ပေမည်။ ဖေဖေရှောင်သည် သခင်လေးကုန်း၏ နောက်ခံအ​ကြောင်းကို သေချာမသိပေ။

သခင်လေးကုန်း၏ စီးပွား​ရေးလုပ်ငန်းများမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးထိရှိ​နေ​သည်ဖြစ်ရာ စီးပွားရေး အပေးအယူများမှာ သန်း၁၀၀ ဝန်းကျင်ချည်းသာဖြစ်​လေသည်။ ထို့​ကြောင့် သန်း၃၀​အောက်ရှိ​သော ကိစ္စမှန်သမျှသာ စီးပွား​​ရေးအ​သေးစားသာ ဖြစ်​လေသည်။

သို့​သော် ဖေဖေရှောင်သည် ဒီကိစ္စကို မသိ​ချေ။

ထိုအချိန်တွင် ယန်စစ်မင်သည် ဝင်​ပြောလိုက်​လေသည်။ "ဦး​​လေး ဒါကိုမသိ​သေးဘူးထင်တယ်။ သခင်လေးကုန်းက ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုရဲ့ သူ​ဌေးပဲ။ အဲ့​တော့ စီးပွား​ရေး အ​​ပေးအယူမှန်သမျှက သန်း၁၀၀ ဝန်းကျင်ရှိတယ်"

ထို့​ကြောင့် သူသည် ၁သန်း​လောက်ကို အ​ရေးစိုက်​နေစရာမလို​​ချေ။ အခြားအ​ကြောင်း​ကြောင့် ဒီကို ရောက်လာခြင်းဖြစ်​​ပေသည်။

သို့​သော် သူသည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ ရည်ရွယ်ချက်အမှန်ကို မ​ပြောရဲ​ချေ။ အကယ်၍ ဖေဖေရှောင်နှင့် အ​မေမေရှောင်က ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ပို၍သ​ဘောကျသည်ဆိုပါက မည်သို့လုပ်မည်နည်း​။

ထို့​ကြောင့် သူသည် ကုန်းထျန်းဟောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထား​သော ကိစ္စရှိသည့်အ​ကြောင်းသာ ဖော်ထုတ်ခဲ့​လေသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခု၏ သူ​ဌေးဖြစ်ပြီး နေ့စဥ်သန်း၁၀၀နှုန်းဖြင့် စီးပွားရေးကိစ္စများ အ​ပေးအယူလုပ်​နေသည်ကို ကြားလိုက်ရ​သောအခါ ဖေဖေရှောင်သည် လက်ထဲမှ ခွက်လွတ်ကျခါနီး ဖြစ်သွား​လေသည်။ သူ့မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်ဘဲ အံ့အားသင့်နေ​လေသည်။

ဖေဖေရှောင်သည် အံ့သြစွာ​ပြော​လေသည်။ "စီးပွား​ရေးအ​ပေးအယူ​တွေက သန်း၁၀၀​တောင်"

သူသိ​သော မိသားစုထဲရှိ အချမ်းသာဆုံးသူမှာ လပိုင်းအတွင်း ၂သန်းမှ ၃သန်းအတွင်း ရှာနိုင်သည်ဖြစ်သည်။

ထို့​ကြောင့် နေ့စဥ်သန်း၁၀၀ရှိ​သော စီးပွားရေး အ​ပေးအယုများလုပ်​နေ​သော လုပ်ငန်းများသည် မည်မျှ ကြီးမားသနည်း။ ဤသူ​ဌေးသည်လည်း မည်မျှအာဏာကြီး​ပေမည်နည်း။

ထောင်ယွမ်ရွာ၏ လမ်းတည်​ဆောက်​ရေးအတွက် ကုန်းထျန်းဟောက်​လှူခဲ့သည်မှာ မဆန်းတော့ချေ။ သူသည် ပိုက်ဆံ​ထောင်ချီကို မျက်​တောင်ပင် တစ်ချက်မခတ်ဘဲ ပေးခဲ့သည်ဖြစ်လေသည်။

သခင်ကြီးကုန်းသည် ရွာသားများ၏ တောင်ပန်းများကို ဝယ်စဥ်ကလည်း စျေးများစွာ ပေးခဲ့လေသည်။

အခုအချိန်တွင် ဖေဖေရှောင် သိသွားသည်မှာ ကုန်းမိသားစုသည် ပိုက်ဆံမရှား​ခြင်း ဖြစ်​ပေမည်။

ဖေဖေရှောင်၏ အကြည့်များသည် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်​ထွေးဟန်ပြလာ​လေသည်။ 'သခင်​ကြီးနဲ့ သခင်လေးကုန်းတို့က လူ​ကောင်း​တွေပဲ။ သူတို့က ထောင်ယွမ်ရွာကို လာပြီး ဘာမှပြန်မလိုချင်ဘဲ သက်သက်လာကူညီ​ပေးကြတယ်'

ကုန်းထျန်းဟောက်အ​ပေါ်ထား​သော သူ၏​လေးစားမှုသည် ပိုတိုးလာခဲ့​ပေသည်။

သို့​သော် ဖေဖေရှောင်သည် သိုဝှက်​သောလူစားဖြစ်​ပေသည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ယန်စစ်မင်သည် သူ၏ မျက်နှာ​အမူအယာတွင် ပြောင်းလဲသွားသည်များကို မသိလိုက်​ပေ။ သူတို့သည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ ပုံစံအမှန်ကိုသိသွားသဖြင့် အံ့သြ​နေ​သေးသည်ဟုသာ ထင်ကြ​လေသည်။

ယန်စစ်မင်သည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ပြုံးပြလိုက်​လေသည်။ အခုလို မျက်နှာအရေထူသောသူသည် သူ့အဖိုးဆီ အရင်မသွားဘဲ ရှောင်လင်းယွီဆီ အရင်လာခြင်းကို မည်ကဲ့သို့ ရှင်းပြမည်ကို မြင်ချင်​နေ​ပေသည်။

မည်သည့်ဖခင်ကမှ သူတို့၏သမီးနားတွင် ယခုလို မူမမှန်သည့် ခြေလှမ်းများ မြင်​တွေ့ရသည်ကို မကြိုက်​ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ယန်စစ်မင်ကို စူးရှစွာ တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်​လေသည်။ ထို့​နောက် သူသည် ဖေဖေရှောင်ကို ရင့်ကျက် တည်ငြိမ်​သော လေသံဖြင့် "စီးပွား​​ရေးနဲ့ ပတ်သက်လာရင် ကြီးတာသေးတာ မရှိပါဘူး။ ကြီးတာပဲဖြစ်ဖြစ် သေးငယ်တာပဲဖြစ်ဖြစ် စီးပွား​ရေးပါပဲ။ သန်း၁၀၀ပဲ တန်တန် ၁သန်းပဲ တန်တန် ကျွန်​တော့်အတွက်​တော့ စီးပွား​ရေးပါပဲ။ အကုန်လုံးကို အ​ရေးစိုက်ပါတယ်။"

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ အ​ဖြေကို ကြားလိုက်ရ​သောအခါ ယန်စစ်မင်သည် ခြေ​ဆောင့်ချင်စိတ် ပေါက်သွား​လေသည်။ သူသည် မြို့နံရံထက်ပင် မျက်နှာအ​ရေထူ​ချေ​တော့သည်။ သူသည် ဤဆင်ခြေကိုသာ ထပ်တလဲလဲ သုံး​နေ​လေသည်။

ရှောင်မိသားစုမှာ ရိုးသားသဖြင့် ယခုလိုယုံရခြင်းဖြစ်​လေသည်။ သူတို့သည် ကုန်းထျန်းဟောက် ပြောသမျှကို ယုံ​နေကြ​ပေသည်။ အကယ်၍ ထို​နေရာမှာ ပို၍နှံ့စပ်​သောသူဖြစ်ပါက ထိုဆင်​ခြေကို ယုံမည်မဟုတ်ချေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်က ပွေ့ချီလိုက်ပြီး​နောက်တွင် ရှောင်လင်းယွီသည် တည်ငြိမ်သော ကိုယ်ဝန်သည်လို နေ​လေသည်။ သူမသည် တိတ်ဆိတ်စွာ စား​သောက်ပြီး နား​​ထောင်​နေ​လေသည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူမ၏မိဘများကို တူညီ​သော ဆင်​ခြေဖြင့် ရှင်းပြ​နေသည်ကို ကြားရ​သောအခါ သူမ၏ နှုတ်ခမ်း​ထောင့်စွန်း​လေးသည် ကွေးသွား​လေသည်။

သူမသည် စိတ်ထဲမှ ယန်စစ်မင်ကဲ့သို့ပင် မျက်နှာအ​ရေထူလိုက်သည်ဟု တွေး​နေ​လေသည်။

ဖေဖေရှောင်သည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ စကားများကို သံသယမရှိရုံသာမက သူ၏အလေးအနက်ထားတတ်​သော စရိုက်ကိုမြင်၍ သ​ဘောကျ​နေ​သေး​ပေသည်။

ဖေဖေရှောင်သည် ပြုံး၍​ပြော​လေသည်။ "ဪ ဟုတ်ပါပြီ။" ထို့​နောက် သူသည်​မေး​လေသည်။ "ဒါဆိုရင် ကျွန်​တော်တို့ရဲ့ အ​ရောင်းအဝယ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှားသွားလို့ ဒီ​လောက် အ​လောတကြီး ရောက်လာရတာလဲ သခင်​လေး"

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ခေါင်းခါလိုက်​လေသည်။ ထို့​နောက် သူသည် "ဘာမှမမှားပါဘူး ဦး​လေး။ အဖိုးညှိနှိုင်းထားတာကို ကျွန်​တော် ကန့်ကွက်စရာမရှိပါဘူး။ ကျွန်​တော့်ကုမ္ပဏီက ဝန်ထမ်းတွေကို ဆုချချင်လို့ စ​တော်ဘယ်ရီ ထပ်မှာချင်လို့ပါ"ဟု ပြော​လေသည်။ သူ၏ဆင်​ခြေကို သူသည်​ကျေနပ်သွား​လေသည်။

"ဒါက...." ဖေဖေရှောင်သည် ခဏစဉ်းစားလိုက်ပြီး ရှောင်လင်းယွီကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။ "ယွီအာရေ သမီးဘယ်လိုထင်လဲ" စီးပွား​ရေးကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်လျှင် ရှောင်လင်းယွီသည် ဆုံးဖြတ်သူဖြစ်​လေသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ပြုံး၍ပြန်​ဖြေ​လေသည်။ "ကျွန်မစိတ်မ​ကောင်းပါဘူး သခင်လေးကုန်း။ စတော်ဘယ်ရီ ကတ်တီ ၅၀၀၀က ကျွန်မ​ရောင်းနိုင်တာ အကုန်ပါပဲ။ ကျန်​သေးတဲ့ စ​တော်ဘယ်ရီ​တွေကို စီးပွား​ရေး​စျေးကွက် ချဲ့ဖို့လို​နေ​သေးလို့ပါ"

ဖေဖေရှောင်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ ပြန်​ဖြေ​လေသည်။ "ဟုတ်တယ်။ ဦး​လေးတို့ သခင်​ကြီးနဲ့ ပြောပြီးသားပါ။"

ရှောင်လင်းယွီက ဆက်​ပြော​လေသည်။ "မစ္စတာကုန်း အကယ်၍ ထပ်မှာချင်တယ်ဆိုရင်​တော့ နောက်​ကောက်ရိတ်ချိန်အထိ စောင့်ရပါလိမ့်မယ်။"

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်​လေသည်။ "အမ်၊ ကောင်းပါပြီ။" သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှောင်လင်းယွီနှင့် သူ၏က​လေးကို တွေ့ရန်ဖြစ်ပြီး စီးပွား​ဆွေး​နွေးရန် မဟုတ်​ချေ။ သို့သော်လည်း သူသည် ဆွေး​နွေးသကဲ့သို့ လုပ်ရ​လေသည်။

"သခင်​လေးက တစ်ကယ်နားလည်​ပေးတတ်တာပဲ"ဟု ဖေဖေရှောင်သည် ကျေနပ်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြုံးကာ​ပြော​လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယန်စစ်မင်သည် စိတ်အချဥ်​ပေါက်​လေသည်။

သူသည် ရှောင်လင်းယွီကို ဖွင့်ပြောရန် လာခဲ့​သော်လည်း ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် လာတိုး​နေလေသည်။ ပို၍ဆိုးသည်မှာ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူ၏အချစ်ပြိုင်ဘက် ဖြစ်​နေ​လေသည်။

ပိုင်ဆိုင်မှုအရကြည့်လျှင် ကုန်းထျန်းဟောက်မှာ ပိုချမ်းသာ​လေသည်။ ရုပ်ရည်အရဆိုလျှင် သိပ်မကွာခြား​သော်လည်း ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ခန့်ညားပြီး ယောကျ်ားဆန်​သော အသွင်ရှိလေသည်။

ယှဥ်ရမည်ဆိုလျှင် ယန်စစ်မင်သည် ခန့်ညားသည်ထက် လှပသည်ဟု ဆိုနိုင်​လေသည်။ ယခင်က သူသည် ယောကျ်ားအချို့၏ စိတ်ဝင်စားခြင်းကိုပါ ခံရ​လေသည်။ ထိုလူများကိုလည်း သူသည် ပြင်းထန်စွာ သတိ​ပေးခဲ့​လေသည်။ သူသည် ဤ​နေရာတွင် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ရှုံးသည်ကို လက်ခံရလေသည်။

ယန်စစ်မင်သည် သူ့အ​တွေးထဲတွင် နစ်​မျော​နေပြီး မည်သူမှ သူ​တွေးသည်ကို မသိရ​ချေ။

"သခင်လေးကုန်း " ဖေဖေရှောင်က စကားစလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်​လေသည်။ "ကျွန်​တော်တို့က ရင်းနှီး​နေပြီးသားပဲ။ ကျွန်​တော့်ကို ထျန်းဟောက်လို့ပဲ ခေါ်ပါ။ စီးပွား​ရေးကိစ္စ​တွေ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပါဦး။ ဦး​လေးနဲ့အ​ဒေါ်က အဖိုးကို မိသားစုလို စောင့်​​​ရှောက်​နေကြတာ​လေ ကျွန်​တော့်ကို သခင်​လေးလို့ အမြဲခေါ်​နေတာကို အဖိုးသိရင် ကျွန်​တော့်ကို ဆူ​နေပါလိမ့်မယ်"

သူ့ကို သခင်လေးကုန်းဟု ခေါ်ခြင်းကို သူသည်မနှစ်သက်​ပေ။ ဖေဖေရှောင်နှင့် အ​မေသည် သူ၏​ယောက္ခမများ ဖြစ်ကြပြီး အနာဂါတ်တွင် သူ့က​လေး၏ အဖိုးအဘွားများ ဖြစ်လာကြမည့်သူများ ဖြစ်သည့်အတွက် သူ့အ​နေနှင့် ရင်းနှီးရန် ကြိုးစားထားရ​ပေမည်။

ယန်စစ်မင်၊ "..."

'၁လက်မ​လောက်ပေးရင် ၁မိုင်​​လောက် လိုချင်​နေတယ်။ ဒီလူမျက်နှာအ​ရေ တော်​တော်ထူတာပဲ'

ယန်စစ်မင်သည် ရုတ်တရက် ကြားဖြတ်​ပြောလိုက်​လေသည်။ "ကျွန်​တော့်ကိုလည်း စစ်မင်လို့ပဲခေါ်ပါ ဦး​လေး။ မဟုတ်လည်း ကျွန်တော်တို့က ရင်းနှီးပြီးသားပဲ။ ပြီး​တော့ ဦး​လေးတို့က လင်းယွီရဲ့ မိဘ​တွေဖြစ်ပြီး ကျွန်​တော်ထက်အကြီး​လေ။ မစ္စတာယန်လို့ခေါ်တာ ကြားရရင်တစ်မျိုးကြီးပဲ"

သူ၏စကားမဆုံးလိုက်ခင်မှာပင် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် စူးရှစွာ ကြည့်လိုက်​လေသည်။

ယန်စစ်မင်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ရန်စလိုက်​လေသည်။

ဖေဖေရှောင်သည် ခေါင်းညိတ်၍​ပြော​လေသည်။ "လူငယ်​လေးနှစ်​ယောက်က မျက်နှာသာ​ပေး​နေမှ​တော့လည်း ဟန်လုပ်မ​နေ​တော့ပါဘူး" သူတို့သည်လည်း သာမန်လူများသာ ဖြစ်လေသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ယန်စစ်မင်သည် "ကျွန်​တော့်ကို ဂျူနီယာတစ်​ယောက်လိုပဲ ဆက်ဆံပါ ဦးလေး"ဟု ပြိုင်တူ​ပြောလိုက်မိ​လေသည်။

သူတို့သည် အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး စိတ်ဆိုးစွာ မျက်နှာလွှဲ​လိုက်​လေသည်။

ဖေဖေရှောင်၊ "..."

'ဒီနှစ်​ယောက်က ဘယ်ဖြစ်​နေတာလဲ'

ရှောင်လင်းယွီ, "..."

'က​လေးဆန်လိုက်တာ'

***