စာကျက်ဖို့သာ စိတ်အားထက်သန်သည့် ဟိုယုဒွမ်

ဟိုမျိုးနွယ်၏ အဓိကခန်းမနောက်ကွယ်ရှိ တိတ်ဆိတ်သောအခန်းတွင်၊ ဟိုယုရှောင်သည် အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းလျက် ပေါင်ချိတ်ထိုင်နေပြီး၊ ကောင်းမွန်စွာ အချိုးအစားကျသော ကြွက်သားများနှင့် ကြေးရောင်အသားအရေတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံက ထုဆစ်ထားသော စုံလင်သော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ အမြင်အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်သော အထင်ကြီးဖွယ်အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ပေးစွမ်းသည်။

တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော အခန်းထဲတွင်၊ စည်းချက်ကျသော အသက်ရှူသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အမြင်အာရုံသည် ထက်မြက်ပါက သူတို့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်ရှိ အပေါက်ငယ်ထောင်ပေါင်းများစွာသည် အသက်ရှူမှုများနှင့်အတူ ပွင့်လိုက်ပိတ်လိုက်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်နိုင်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အနက်ရောင်စွမ်းအင်တစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် ရုတ်တရက် စုစည်းလာသည်။

သို့သော်လည်း အနက်ရောင်စွမ်းအင် ပျံ့လွင့်သွားခြင်းမပြုမီ ခဏလေးသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

အနက်ရောင်စွမ်းအင် ပျံ့လွင့်သွားပြီးနောက် သူ့ပါးစပ်ထဲတွင် ယွမ်ဂန်းပုလဲတစ်လုံးကို ထည့်ထားသော ဟိုယုရှောင်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ညင်ညင်သာသာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။ ပုလဲသည် ကျည်ဆံတစ်လုံးကဲ့သို့ ထွက်လာပြီး တိတ်ဆိတ်သောအခန်း၏ နံရံကို ထိမှန်သွားသည်။

နံရံပေါ်တွင် လုံးဝ အရောင်အဝါကင်းမဲ့သော ယွမ်ဂန်းပုလဲလေးလုံးကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာတွင် အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သွားသည်။

"ငွေ ခြောက်ထောင်ကျပ်၊ ယွမ်ဂန်းပုလဲ လေးလုံး၊ ပြီးတော့ ငါက ဂန်းချီအဆင့်ကို တိုးမပေါက်နိုင်သေးဘူး... မဆန်းပါဘူး၊ စစ်သည်တော်ကမ္ဘာမှာ ဂန်းချီအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေ အနည်းငယ်သာ ရှိတာက မဆန်းပါဘူး။ တိုးပေါက်ဖို့က တကယ်ကို ခက်ခဲတာပဲ!"

ငွေ ခြောက်ထောင်ကျပ်ကို တွေးလိုက်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ အဲဒါက လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း စုဆောင်းထားသော မိသားစုတစ်ခုလုံး၏ စုဆောင်းငွေဖြစ်သည်။

မူလက ဟိုထုန် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ဟိုမျိုးနွယ်၏ အင်အားသည် အလွန်လျော့နည်းသွားပြီး သူတို့ စုဆောင်းထားသော ငွေများကို ဟိုယုရှောင်သည် ခရိုင်ဝန် ရန်ဖုန်းအတွက် လာဘ်ထိုးရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဤလွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း၊ သူတို့၏ ယွမ်ချီသည် အနည်းငယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသော်လည်း ထောက်ပံ့ပေးရန် လိုအပ်သော လူဦးရေလည်း တိုးလာခဲ့ပြီး နှစ်စဉ်ပိုလျှံသောငွေသည် ငါးထောင်ကျပ်အောက်သာ ရှိသည်။ ငွေ ခြောက်ထောင်ကျပ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုခြင်းသည် အရိုးများကို ချိုးဖျက်ရန် မလုံလောက်သော်လည်း အပိုငွေမရှိဘဲ ကြာမြင့်စွာ နေရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

အဓိကပြဿနာကတော့ သူ၏ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း မအောင်မြင်ခြင်းကြောင့် ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် စိမ်းလွန်းဂိုဏ်း၊ ပျံလင်းတဂိုဏ်းနဲ့ ပျော်ရွှင်သောတောဂိုဏ်းတို့က ခရိုင်အစိုးရနှင့် ပူးပေါင်းပြီး ပစ်မှတ်ထားတိုက်ခိုက်ခြင်းကြောင့် အလွန်အန္တရာယ်ကြီးသည့် အခြေအနေကို ရောက်ရှိနေခြင်းပင်။

ဂန်းချီနယ်ပယ်မှ စစ်သည်တစ်ဦး ဖြစ်လာခြင်းက ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မှာဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သည့် တစ်လကျော်က တျန်းလင်းခရိုင်ကို ယွမ်ဂန်းပုလဲတွေ ဝယ်ဖို့ သွားခဲ့ခြင်းသည် ဟိုယုရှောင်၏ အစိက ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ မအောင်မြင်ခဲ့ချေ…

ဟိုယုရှောင်ဟာ ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘွားစဉ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာသည့် ရွှမ်းမို အစစ်အမှန်နည်းစနစ်ကို လည်ပတ်ရင်း မဖွဲ့စည်းရသေးသည့် အနက်ရောင်ဂန်းချီကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်လည်စုပ်ယူဖို့ ကြိုးစားရင်း စဉ်းစားနေ၏။

စစ်သည်လောကရှိ လေ့ကျင့်နည်းများက ကောင်းကင်မှာရှိသည့် ကြယ်များလောက် များပြားသော်လည်း အားလုံး၌ တူညီသော အခြေခံသဘောတရားတွေကို လိုက်နာလေ့ရှိကြသည်။

အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနည်းစနစ်နှင့် ကိုယ်ခံပညာဆိုပြီး နှစ်မျိုးခွဲခြားထားသည်။ ကိုယ်ခံပညာဟာ သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ နည်းစနစ်ဆိုရင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနည်းစနစ်ဟာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ပင်။

ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်းအဆင့် ဆယ်ဆင့်ဟာ စစ်သည်များက သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တွေကို ပွတ်သပ်တဲ့ အဆင့်ပင်။ နည်းလမ်းများမှာ ဆေးဝါး ဒါမှမဟုတ် စိတ်ဓာတ်ကို အားကိုးခြင်းနှင့် အတူတူပင်။ သို့သော်လည်း ဂန်းချီနယ်ပယ်ကို ရောက်သည့်အခါ မတူညီတော့ပေ။ လူတစ်ယောက်၏ ထူးခြားသည့် ဂန်းချီကို သန့်စင်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနည်းစနစ်၏ အထောက်အပံ့ကို ရယူရခြင်းပင်။

ကိုယ်ခံပညာနည်းစနစ်များကဲသို့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနည်းစနစ်များသည်လည်း အဆင့်ခြောက်ဆင့်ရှိသည်။ သူတော်စင်၊ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ပထမတန်းကနေ တတိယတန်းအထိဖြစ်သည်။ သို့ပေမဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနည်းစနစ်များသည် ကိုယ်ခံပညာများထက် ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိ၏။ သူတို့သည် စစ်သည်တစ်ယောက် မည်မျှအထိ တက်လှမ်းနိုင်မလဲဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ပေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဒီနယ်ပယ်ထဲ၌ ဂန်းချီနယ်ပယ်သည် နောက်ဆုံးပန်းတိုင် မဟုတ်ချေ။

အင်အားအနည်းဆုံး တတိယတန်းအဖွဲ့အစည်းများတွင် သူတို့၏ အထွတ်အထိပ်နည်းစနစ်များအဖြစ် တတိယတန်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနည်းစနစ်တစ်ခုနှင့် တတိယတန်း ကိုယ်ခံပညာနည်းစနစ် သုံးခုလောက် အနည်းဆုံး ရှိရမည်။ ဟိုမျိုးနွယ်စုတွင် ရွှမ်းမို အစစ်အမှန်နည်းစနစ်နှင့် အနက်ရောင်နဂါးလှုပ်ရှားမှု ဆယ့်သုံးခု ရှိခြင်းသည် တော်တော်ကောင်း၏။ ကျောက်ယန်းခရိုင်ထဲရှိ တခြားအင်အားနည်းသည့် အဖွဲ့အစည်းများမှာပင် တတိယတန်း ကိုယ်ခံပညာနည်းစနစ် တစ်ခုလောက်ပဲ ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရွှမ်းမို အစစ်အမှန်နည်းစနစ်နှင့် အနက်ရောင်နဂါးလှုပ်ရှားမှု ဆယ့်သုံးခုစလုံးသည် အခုသူကြုံနေရသော အခက်အခဲကို ဖြေရှင်းဖို့ ဟိုယုရှောင်အား မကူညီနိုင်ပေ။

“ငါက မွေးရာပါကောင်းမွန်ခြင်းနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး ဘုရားပန်းကြာကနေပဲ အဖြေရှာနိုင်တော့တယ်။ ငါ့ရဲ့ အရင်စမ်းသပ်မှုတွေအရ ငါကိုယ်တိုင် တစ်နေ့ကို ကောင်းမှုတစ်ခုပဲ လုပ်နိုင်ပေမဲ့ ကောင်းမှုတစ်ခုဖြစ်သရွေ့ တခြားသူလုပ်ရင်တောင် ငါ့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ ပြီးမြောက်ရင် ငါ့ရဲ့ ကောင်းမှုအဖြစ် သတ်မှတ်လို့ရပြီး ဘုရားပန်းကြာကို ထွန်းညှိဖို့ အသုံးပြုနိုင်တယ်။ အခုတော့ ဒီပထမဆုံး အဖြူရောင်ပွင့်ချပ်က ငါ့ကို ဘာအကူအညီပေးနိုင်မလဲဆိုတာကို ကြည့်ရတော့မယ်”

ကျုံးယန်းခရိုင်တစ်ခုလုံးမှာတင်မက ဟိုမျိုးနွယ်ထဲမှာပင် ကောင်းမှုကုသိုလ်လုပ်ဖို့ လူရှာရင် ဟိုယုတွမ်ထက် သင့်တော်သည့်သူ မရှိပေ။

ထိုဆုံးဖြတ်ချက်နှင့်အတူ ဟိုယုရှောင်သည့် တိတ်ဆိတ်နေသောအခန်းကနေ ချက်ချင်းထွက်ပြီး အနောက်ဘက်မှာရှိသည့် ဟိုယုတွမ်နေထိုင်ရာ ယားရှန်းခြံဆီကို ဦးတည်ထွက်လာ၏။

သို့သော်လည်း တိတ်ဆိတ်သည့်အခန်းကနေ ခြေချလိုက်သည်နှင့် အရပ်ငါးပေမပြည့်သည့် ပိန်လှီလှီပုံရိပ်တစ်ခုက သူ့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ အရင်က တျန်လင်းခရိုင်ကို သွားတုန်းက ဟိုယုရှောင်၏ အသွင်သဏ္ဍာန် အတိအကျတူသည့် မျက်နှာချောင်ချောင်နဲ့ လူတစ်ယောက်ပင်။

“ဟိုဖေး… ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဟိုဖေးအကြောင်းပြောရင် သူတို့၏ ကွယ်လွန်သူဖခင် ဟိုထုံရဲ့ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုကို ပြောရမည် ဖြစ်သည်။

ဟိုမျိုးနွယ်သည် မိသားစုတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ဟိုထုံနှင့် သူတို့မောင်နှမခြောက်ယောက်ပဲ ရှိ၏။ တိုက်ရိုက်အဖွဲ့ဝင်နည်းပါး၍ အပြင်လူတွေကို မွေးထုတ်မှသာ အင်အားတိုးမြှင့်ဖို့ လွယ်ကူမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ့မောင်နှမငါးယောက်နှင် သူသည် ငါးနှစ်၊ ခြောက်နှစ်အရွယ်လောက်မှာ ဟိုထုံက ဇကျုံးယန်းခရိုင်အနီးတစ်ဝိုက်နှင့် တျန်လင်းခရိုင်ထဲကပါ အသက်အရွယ်တူတဲ့ မိဘမဲ့ကလေးတွေကို ရှာဖွေပြီး တချို့ကို တပည့်အဖြစ်မွေးစားပြီး တချို့ကို မွေးစားသားအဖြစ် ခေါ်ယူခဲ့၏။ အားလုံးပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်ရှိသည်။ ဟိုဖေးသည်လည်း သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ပင်။

ထို့အပြင် ဟိုဖေးသည် ကိုယ်ခံပညာပိုင်းမှာ အကောင်းဆုံးအရည်အချင်းရှိသည့် သူများထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ အသက်နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်မပြည့်သေးခင်မှာပဲ ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ရှစ်ဆင့် အင်အားကို ရောက်ခဲ့၏။ အခုအချိန်မှာ သူသည် အထက်ဟိုတံခါးဌာနရဲ့ နဂါးခေါင်းဆောင်ရာထူးကို ရယူထားပြီး ဟိုမျိုးနွယ်ရဲ့ အဓိက အင်အားတိုင်တွေထဲက တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရခြင်းပင်။

ဟိုဖေးတွင် ထင်ရှားတဲ့အချက်တစ်ခုရှိသော်လည်း သူသည် ထူးခြားမှုသိပ်မရှိပေ။

သူသည် အရပ်ပုပု၊ ရုပ်ရည်လည်း ထူးခြားမှုမရှိပေ။ ပုံမှန်အားဖြင့်လည်း သပ်သပ်ရပ်ရပ်မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် အာရုံစိုက်မကြည့်ရင် လူအုပ်ထဲတွင် အလွယ်တကူ လျစ်လျူရှုခံရနိုင်၏။ ထိုကဲ့သို့ အားနည်းပုံရသည့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ရှစ်ဆင့် အင်အားရှိတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ ယုံမှာ မဟုတ်ပေ။

“မိသားစုခေါင်းဆောင် ရန်ဖုန်းက မွန်းတည့်မှာ ရှန့်ရှင်းမျှော်စင်မှာ ပွဲတော်တစ်ခုကို ဖိတ်ထားတယ်။ ပျံလွှားဂိုဏ်းက ထျဲပူဒုံ၊ အစိမ်းရောင်ဝံပုလွေအဖွဲ့က ဝမ်ဟူနဲ့ ပျော်ရွှင်သောတောက အစ်မကြီးဂေါတို့လည်း ပါလိမ့်မယ်။ အရင်တုန်းက ဒုတိယသခင်ရဲ့ လူသတ်မှုနဲ့ ပတ်သက်နေပုံရတယ်”

ဟိုဖေးသည် ငယ်ရွယ်စဉ်က ဒုက္ခအချို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ သူလေးစားသည့် ဟိုယုရှောင်နှင့်စကားပြောရင်တောင်မှပဲ အမြဲတမ်း စိတ်သောကများသည့် အမူအရာဖြင့်ပင်။

ဟိုယုရှောင်သည် သူ့အမူအကျင့်ကို အသားကျနေပြီး စိတ်ထဲ မထားပေ။ သူပြန်လာသည့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဟိုယုချန်က နန်လင်းမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာတွေကို ပြောပြပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူက ခေါင်းညိတ်ပြီး အသိအမှတ်ပြုလိုက်၏။