ကျန်းယန်မြို့၏ နံပါတ်တစ်ဗီလိန်

ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်၏ ပထမထပ်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အခုမှ ရောက်ရှိလာသော ဟိုမျိုးနွယ်စုဝင်များအပြင် ပထမထပ်တွင် ပျံလွှားဂိုဏ်း၏ မိသားစု သုံးခုနှင့် ရန်ခရိုင်ဝန်နှင့် ဆက်နွယ်သော အဖွဲ့လေးခုသာမက အခြား စားသုံးသူ အများအပြားလည်း ရှိသည်။ သို့သော် မည်သူပင်ဖြစ်စေ ဟိုယုရှောင်၏ မောက်မာလွန်းသော စကားများကြောင့် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ အင်အားသည် ကျန်းယန်းခရိုင်တစ်ခွင်တွင် ကောင်းစွာ အသိအမှတ်ပြုခံထားရသည်။

သို့သော် ဟိုယုရှောင်၏ ယခုစကားများသည် ရဲတင်းလွန်းနေခြင်းပင်။

ရန်ဖုန်းဆိုသည်မှာ မည်သူနည်း။

သူသည် ရက္ခိုသ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက ခန့်အပ်ထားသော ကျန်းယန်း၏ ခရိုင်ဝန် ဖြစ်သည်။

ကျန်းယန်းခရိုင်က အားနည်းသည်မှာ အမှန်ပင်။ ယုံကျိုးရှိ ခရိုင် နှစ်ရာကျော်တွင် အောက်ဆုံးတွင် ရှိနိုင်သော်လည်း လူဦးရေ လေးသိန်းနီးပါးရှိသော ခရိုင်ငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုခရိုင်ကို တာဝန်ယူသော ခရိုင်ဝန်မှာ ရန်ဖုန်းပင်။

ဟိုယုရှောင်က ထိုအချက်ကို ထည့်မတွက်သော်လည်း အနည်းဆုံး သူသည် ဂန်းချီအဆင့် စစ်သည်တော် ဖြစ်သည်။

ကျန်းယန်းခရိုင်တွင် တစ်ဦးတည်းသော ဂန်းချီအဆင့် စစ်သည်တော်။

ထို့အပြင် ဟိုယုရှောင်က သူ့မျက်နှာကို ပေါ်ပေါ်တင်တင် လှောင်ပြောင် ဆဲဆိုနေခြင်းပင်။

အားလုံး၏ မျက်လုံးများက ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် ရန်ဖုန်းဆီသို့ လှည့်သွားကြသည်။ စားသုံးသူ အများစုက နောက်ဆက်တွဲများကို မပူပန်ဘဲ ပွဲကြည့်ရသည်ကို ပျော်ရွှင်သော စိတ်ထားဖြင့် ပြဇာတ်ကို ကြည့်နေကြသည်။ သို့သော် ပေါ်ပေါ်တင်တင် စော်ကားခံရသူမှာ ခရိုင်ဝန် ဖြစ်သောကြောင့် ခရိုင်ဝန်ကို စော်ကားမည်ကို ကြောက်ရွံ့ကာ မရိုမသေ မပြုရဲကြပေ။

သူတို့အပြင် ကွီဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဟိုဖေးနှင့် သူဦးဆောင်သော အထက်ဟိုတံခါးရှိ ကွီဂိုဏ်းမှ လူ သုံးဆယ်တို့ပင် မိမိတို့၏ မိသားစုအကြီးအကဲဟောင်ယုရှောင်ကို ကြည့်ရင်း တုန်လှုပ်အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

တီးဘူဒုံ၊ တန်ဂန်းနှင့် ဂိုချန်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲသော်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြ၏။ ဟိုယုရှောင်က ရန်ဖုန်းကို ဤသို့ စော်ကားသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုမျိုးနွယ်စု ပြိုလဲတော့မည့်ပုံကို သူတို့ မြင်ယောင်နေကြသည်။

တစ်ဖက်တွင် လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် ရန်ဖုန်းသည် သူ၏ အိုစာသော မျက်နှာသည် ဝအမည်းရောင်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ရင်ဘတ်က ပြင်းထန်စွာ မြင့်တက်ကျဆင်းကာ ဒေါသကြောင့် ပေါက်ကွဲတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ မွေးစားထားသော သားဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်က ဟိုထုံနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် နို့ဖြတ်စအရွယ်သာ ရှိသေးသည်။ အသက်အရွယ်နှင့် အဆင့်အတန်းကို ထည့်မစဉ်းစားလျှင်ပင် ဂန်းချီအဆင့် စစ်သည်တော်အဖြစ် ရိုသေလေးစားခံရသော သူသည် လူအများရှေ့တွင် ဟိုယုရှောင်၏ ဤသို့ ကျိန်ဆဲခံရခြင်းသည် သူ့မျက်နှာကို နှစ်ကြိမ်တိုင် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခံရခြင်းနှင့် မခြားပေ။

ရန်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး ဟိုယုရှောင် ထိုင်နေသော ဘက်သို့ အာရုံစိုက်ကာ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် သတ်လိုစိတ် တော်တော်လေး ပြင်းထန်လာသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် အဝါရောင် အလင်းရောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာပြီး ထက်မြက်သော အစွန်းများက ထိုးဖောက်သွားကာ သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များက အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသောကြောင့် သူ၏ အိုစာသော ရုပ်သွင်က ခဏအတွင်းပင် နှစ်အနည်းငယ်လောက် ငယ်ရွယ်သွားပုံ ပေါ်၏။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရန်ဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်က အမူအရာသည် လုံးဝ ရပ်တန့်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟိုယုရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် ဂန်းချီ အလွှာတစ်ခုလည်း ပေါ်ထွက်လာပြီး နှစ်ကြိမ် အသက်ရှူရုံထက် မပိုသော်လည်း သူက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

ထို ခဏတာ အနက်ရောင် ဂန်းချီသည် နှစ်ကြိမ် အသက်ရှူရုံထက် မပိုသောကြောင့် ရန်ဖုန်း၏ အတွေးများသည် အကြိမ်ပေါင်း တစ်ထောင် လှည့်ပတ်သွားသည်။ သူ၏ ဆူပွက်နေသော ဒေါသသည် ချက်ချင်း အေးသွားသည်။

ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ဒီကောင်လေး ဖောက်ထွက်သွားတာလား။

သူက အသက် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်ပဲ ရှိသေးတာ… ဂန်းချီအဆင့် စစ်သည်တော်လား။

ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရန်ဖုန်း တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု စောင့်နေသူများ အားလုံးလည်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

တီးဘူဒုံသည် ရန်ဖုန်းကို ရပ်တန့်ရန် မခေါ်ဘဲ မနေနိုင်သော်လည်း ရန်ဖုန်း၏ အလွန် မဲ့ရွဲ့နေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တုံ့ဆိုင်းနေပြီး စကားမပြောဖြစ်တော့ပေ။

ဟိုယုရှောင်သည် လူ သုံးဦးရှေ့တွင် သူ့အရှိန်အဝါဖြင့် ထရပ်လိုက်ပြီး ခရိုင်ဝန်ကို စော်ကားခဲ့သော်လည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှု လက္ခဏာ မပြဘဲ ပို၍ပင် မောက်မာဟန် ရှိသည်။

“ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်း အိုကြီးကို ခေါ်လာပြီး ကျွန်တော့်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ နန်လင်းတောင်ရဲ့ သမိုင်းတွေမှာ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် စည်းကျော်ရဲရင် ဟိုမျိုးနွယ်စုက မခြွင်းချက် သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ သတိပေးတယ်ပဲ မှတ်လိုက်ပါ”

အေးစက်စွာ နှာမှုတ်ပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် သူ့လက်စွပ်များကို လျင်မြန်စွာ ခါလိုက်သည်။ ဒေါသတကြီး ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော သူ့နောက်မှ လူ သုံးဦးကို လျစ်လျူရှုကာ တံခါးဝသို့ လျှောက်သွားရန် လှည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်း လှမ်းပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ့ခေါင်းကို လှည့်၍ တီးဘူဒုံဘေးမှ လူငယ်တစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ဆိုးရွားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“မင်းရဲ့ မိန်းမ ဘိုင်ယုကျီက တော်တော်လေးကို စိုတာပဲ”

“မင်းကို သတ်ပစ်မယ်၊ ဟိုယုရှောင် မင်းက မကောင်းဆိုးဝါးပဲ... မင်းကို သတ်မယ်... အား...”

လူငယ်သည် ထိုစကားတစ်ခွန်းတည်းကြောင့် သူ့မျက်လုံးများ နီရဲလာကာ ဟိုယုရှောင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားရင်း ခုန်ထွက်လာ၏။ သို့သော် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းပြီးနောက် ဘေးတွင်ရှိသော တီးဘူဒုံက သူ့ကို ဆွဲထားလိုက်သည်။

တီးဘူဒုံသည် သူ့သား တီးတုချန်းကို ဆွဲထားစဉ် သူ၏ မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့် အပြာရောင်သို့ ပြောင်းလဲလာပြီး မျက်လုံးများက ဟိုယုရှောင်ကို မီးပွင့်ထွက်မတတ် စိုက်ကြည့်နေ၏။

ဘိုင်ယုကျီသည် သူ့သား တီးတုချန်း၏ ဇနီးနှင့် ချွေးမဖြစ်သည်။ ဟိုယုရှောင်က လူအများရှေ့တွင် ထိုသို့ ပြောဆိုခြင်းသည် ပျံလွှားဂိုဏ်းအတွက်ရော သူနှင့် သူ့သားအတွက်ပါ မျက်နှာအိုးမဲသုတ်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

သူလုပ်နိုင်သည်ဟု သေချာလျှင် သူ၏ အသက်ကိုပင် ပေးဆပ်ကာ ယနေ့ ဟိုယုရှောင်ကို သတ်ရန် ကြိုးစားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အခုလေးတင် ဂန်းချီအဆင့် စစ်သည်တော်ဖြစ်သော အင်အားကြီး ကျန်းယန်းခရိုင်ဝန်သည် ဟိုယုရှောင်ကြောင့် ဆုတ်ခွာခဲ့ရသည်။ သူသာ အလျင်အမြန် တက်သွားလျှင် ဘာကောင်းကျိုး ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ခန္ဓာကိုယ် ဖွင့်အဆင့် ခုနစ်ဆင့် ကျင့်စဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်သော သူ့သား တီးတုချန်းက တက်သွားလျှင် ဟိုယုရှောင်၏ ပန်းကန်ပေါ်တွင် သူ့ကိုယ်သူ တင်ပေးလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်။ သူသာ မတားဆီးလျှင် အသက်ကြီးပြီး အိုနေသည့်အဖေက ငယ်ရွယ်သည့်သားဖြစ်သူ၏ အလောင်းကို လိုက်ပို့ရမည်မှာ အသေအချာပင်။

အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပြင်ဆင်ထားသော ပါတီ လေးခု၏ ပူးပေါင်းကြိုးပမ်းမှုသည် ဟိုယုရှောင်၏ မောက်မာမှုအောက်တွင် ရုတ်တရက် အဆုံးသတ်သွား၏။

ဟိုယုရှောင် ထွက်သွားပြီးနောက် ပါတီ သုံးခုက ခဏမျှ ဆွေးနွေးပြီး အတူတကွ ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာကာ အနီးရှိ ခရိုင်အစိုးရရုံးသို့ သွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ရန်ဖုန်းနှင့် မဟာဗျူဟာကို တိုင်ပင်ရန် စီစဉ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

လူတိုင်း ထွက်သွားပြီးနောက် ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်မှ စားသုံးသူများသည် ဆွေးနွေးမှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။

“အကြီးအကဲဟောင်ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်၊ ခရိုင်ဝန်တောင် သူ့ဆီမှာ နှိမ်နင်းခံလိုက်ရတယ်”

“ကျစ်…ကျစ်…. တီးတုချန်းရဲ့ မျက်နှာ အစိမ်းရောင်ပြောင်းလောက်အောင် အစိမ်းရောင် ဦးထုပ်ကို တင်းတင်းဆောင်းထားတာပဲ။ အခုလေးတင် သူ ဘယ်လောက် ဒေါသထွက်နေလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ပါဦး၊ ဟားဟားဟား”

ရှန့်ရှင်းအိမ်တော် ဒုတိယထပ်တွင် အနက်ရောင်ဝတ် အစေခံ မိန်းကလေး သုံးဦးသည် ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်ကာ တခွိခွိ ရယ်မောနေကြသည်။ အောက်ထပ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ပျော်ရွှင်နေကြပုံရသည်။

“ဟိုယုရှောင်ဆိုတဲ့သူက မျက်နှာက တကယ်ကို ချောမောတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အရမ်း မောက်မာလွန်းတယ်”

“မန်နေဂျာ ယွမ် ပြောတာအရဆိုရင် ဒီဟိုယုရှောင်က တစ်ချိန်က နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ လူလည်တစ်ယောက်တဲ့။ သူ့အဖေ ဆုံးရှုံးပြီး နှစ်နှစ်အကြာမှာ မိသားစု စီးပွားရေးကို သူ့ခြေထောက်ပေါ် သူရပ်တည်အောင် ထိန်းသိမ်းနိုင်ပြီး အခုဆို ကျန်မိသားစု သုံးခုကိုတောင် သွယ်ဝိုက်ပြီး လွှမ်းမိုးနေတာကြောင့် သူက တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိရမယ်။ မောက်မာတာ နည်းနည်းပါးပါးတော့ ခွင့်လွှတ်နိုင်ပါတယ်”

“ဒါပေမဲ့ မင်းမိန်းမက တော်တော်လေး စိုနေတာပဲ ဆိုတဲ့ မှတ်ချက်ကတော့... အရမ်း ရိုင်းစိုင်းတာပဲ”

“အဲဒီ စိုနေတာ ဆိုတာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး...”

“ပန်းပွင့်ဆေးပင်ကတော့ ဒီအဓိပ္ပာယ်ကို သိမှာ သေချာတယ်။”

“ဖူလင်း… အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့။ ငါ လုံးဝ မသိဘူး”

ပန်းပွင့်ဆေးပင် ပြောလိုက်သည့် စကားကြောင့် အခြား အစေခံ မိန်းကလေး နှစ်ဦးဖြစ်သည့် ဖူလင်းနှင့် ပန်းပွင့်တို့သည် ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ ရယ်မောကြပြီး သူမ၏ နားရွက်များ နီရဲလာသည်အထိ စနောက်ကြပြီးမှ လွှတ်ပေးလိုက်ကြသည်။

“အဲဒီ ဟိုယုရှောင်က... မင်းတို့ ထင်သလောက် မရိုးရှင်းဘူး”

အပြာရောင်ဝတ် မိန်းကလေး၏ နူးညံ့ပြီး ပေါ့ပါးသော အသံက အစေခံ မိန်းကလေးများ၏ ဟာသပြောဆိုမှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမက ဆက်လက် မရှင်းပြဘဲ ဟိုယုရှောင်သည် သူမအတွက် အရေးပါသောသူ မဟုတ်သကဲ့သို့ သူမ၏ အကြည့်က အရှေ့ဘက်သို့သာ အာရုံစူးစိုက်နေသည်။

......

မကောင်းမှုဆိုတာ ဘာလဲ။

ဟိုယုရှောင်သည် ဤမေးခွန်းကို ဂရုတစိုက် စဉ်းစားခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် အဖြေ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

တစ်ကြိမ် သေဆုံးပြီးဖြစ်သော်လည်း မကောင်းမှုကို တိတိကျကျ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် သူ့အတွက် ခက်ခဲနေဆဲဖြစ်သည်။ တစ်သက်သာ ရှင်သန်ခွင့်ရှိသော သက်ရှိများစွာကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် မေးလျှင် သူတို့လည်း အဖြေ မရနိုင်ကြပေ။

ယင်က ယန်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ မြေကြီးက ကောင်းကင်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ အအေးက အပူနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးသည် နှစ်ထပ်ကိန်းမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် မကောင်းမှုတွင် သက်ဆိုင်ရာ ကောင်းမှု ရှိသည်။

ယန်ရှိသောကြောင့် ယင်ရှိသည်။ ကောင်းကင်ရှိသောကြောင့် မြေကြီးရှိသည်။ အပူရှိသောကြောင့် အအေးရှိသည်။ ဤအရာမှ ကောင်းမှုရှိသောကြောင့် မကောင်းမှုရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ ဘဝနှစ်ခု နေထိုင်ခြင်းမှ ဟိုယုရှောင် ရရှိခဲ့သော အမှန်တရားဖြစ်သည်။

သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် သူသည် အလွန်ကောင်းသောသူ၊ အခြားသူများက သူတော်ကောင်းဟု ခေါ်သောသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် မကောင်းမှုကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ကောင်းမှုကို နားလည်ခြင်းတွင် နက်ရှိုင်းသော ထိုးထွင်းဉာဏ်များ ရှိခဲ့သည်။

အဘွားအိုတစ်ဦး လမ်းဖြတ်ကူးလိုသောအခါ သူက ကူညီခဲ့သည်။

ဆာလောင်မှုကြောင့် တုန်ရီနေသော လူတစ်ဦး အစားအစာ လိုချင်သောအခါ သူက ပံ့ပိုးပေးခဲ့သည်။

ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေသူတစ်ဦး ငွေလိုချင်သောအခါ သူက ပေးကမ်းခဲ့သည်။

နက်ရှိုင်းစွာ လက်စားချေလိုစိတ်ရှိသူတစ်ဦး လက်စားချေလိုသောအခါ သူက ဓားကို ပေးခဲ့သည်။

...

နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းမှုဆိုသည်မှာ အခြားသူတို့၏ ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းဖြစ်သည်။ မည်မျှ အရေးပါသည်ဖြစ်စေ၊ အသေးအဖွဲဖြစ်စေ သူတို့၏ ဆန္ဒများ ပြည့်ဝနေသရွေ့ မင်းက လူကောင်းတစ်ယောက်ပင်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းမှု၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည့် မကောင်းမှုကို နားလည်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုကို နားလည်လိုရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူ့စိတ်ထဲတွင် ဆိုင်းငံ့နေသော မွေးရာပါ ကောင်းဆိုး နတ်ပဒုမ္မာကြာပန်းမှလွဲ၍ အခြားမဟုတ်ပေ။

ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်အတွင်း၌ ရန်ဖုန်းသည် အကျိုးအမြတ်နှင့် မျက်နှာရလို၍ သူ့ကို ဆဲဆိုချင်သည်။ ပျံလွှားဂိုဏ်းမှ တီးဘူဒုံ၊ ပျော်ရွှင်သောတောအုပ်မှ ဂိုချန်း၊ အစိမ်းရောင်ဝံပုလွေဂိုဏ်းမှ တန်ဂန်း….

ဤသုံးဦးသည် ဟိုမျိုးနွယ်စုကို နှိမ်နင်းလိုရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ပိုမိုအကျိုးအမြတ်များနှင့် မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းကို ရရှိလိုခြင်းသာဖြစ်သည်။

ကြည့်ရှုသူများပင် ဟိုယုရှောင်နှင့် ရန်ငြိုးမရှိသော်လည်း သူ့၏ မောက်မာမှုကို မနှစ်သက်ခြင်း၊ ဟိုမျိုးနွယ်စု အင်အားကြီးထွားလာသည်ကို မမြင်လိုခြင်းတို့မှ လွတ်ကင်းခြင်း မရှိကြပေ။ ရန်ဖုန်း ဝင်ရောက်၍ သူ့ကို အရှက်ခွဲစေလိုခြင်း၊ သို့မဟုတ် ပိုကောင်းလျှင် ခေါင်းဖြတ်စေလိုခြင်းကို မျှော်လင့်နေကြသည်။

အံ့အားမသင့်ပါနဲ့။ ဤသည်မှာ လူ့သဘာဝဖြစ်သည်။ အခြားသူများ အင်အားကြီးသည်ကို မုန်းတီးခြင်းသည် လူအများကြားတွင် အဖြစ်များသော ရောဂါတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်တွင် သူသည် လူလေးဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး ကြည့်ရှုသူများကြားတွင် မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကိုလည်း ပျက်ပြားစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့အတွက် ဟိုယုရှောင်၏ လုပ်ရပ်များသည် ကြီးမားသော မကောင်းမှုများဖြစ်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ အဓိက ခန်းမ၏ အဓိက ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ကာ ပြင်ပကမ္ဘာမှ အနက်ရောင်ချီများ သူ့စိတ်ထဲရှိ နတ်ပဒုမ္မာ ကြာပန်းပေါ်သို့ စီးဆင်းနေသည်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အနည်းငယ် ပြည့်နှက်နေသည်။

နတ်ပဒုမ္မာ ကြာပန်း၏ အနက်ရောင် ခြောက်ရွက်နှင့် အဖြူရောင် ခြောက်ရွက်တွင် ပထမ အနက်ရောင် ရွက်ဖတ်သာ လင်းနေသေးသည်။ သူ၏ မကောင်းမှုများစွာမှ အနက်ရောင်ချီများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ဒုတိယ အဖြူရောင် ရွက်ဖတ်က မလင်းသေးသောကြောင့် မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုကိုမျှ မဖြစ်စေနိုင်ပေ။

“အခု ပဉ္စမမြောက်ရဲ့ ကောင်းမှုတွေကို စောင့်နေတာက ငါ့အတွက် အဖြူရောင် ရွက်ဖတ်တစ်ခု လင်းမလားဆိုတာ ကြည့်ဖို့ပဲ။ အနက်ရောင် ရွက်ဖတ်က ပေးတဲ့ ပထမ စွမ်းရည်က ပုံပြောင်းခြင်းပဲ။ အဖြူရောင် ရွက်ဖတ်ကလည်း အရေးပါတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်သင့်တယ်”

ဟိုယုရှောင်က သူ့ကိုယ်သူ စဉ်းစားနေတုန်းမှာ အပြင်မှ ခြေသံတိုးတိုးကို ကြားလိုက်ရပြီး မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ဤမျှ ပေါ့ပါးသော ခြေသံများသည် ပေါ့ပါးသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် ဟိုဖေး၏ ခြေသံသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

“မိသားစုအကြီးအကဲ ပဉ္စမသခင်က နန်လင်းတောင်ကို စတုတ္ထသခင်ကို ရှာဖို့ သွားနှင့်ပါပြီ။ သူက ပစ္စည်းတင်လှည်း နှစ်စီး ယူသွားတယ်။ မိသားစုအကြီးအကဲ ပြောခဲ့သလိုပဲ အဲဒီ သတ္တုတွင်းလုပ်သားတွေရဲ့ ဘဝကို တိုးတက်စေဖို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”

ဟိုဖေးက အစီရင်ခံလိုက်သည်။

သတ္တုတွင်းလုပ်သားများ၏ အန္တရာယ်များသော ဘဝများကို တိုးတက်စေခြင်းသည် တကယ်ကို ကြီးမားသော ကြင်နာမှု လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဟိုယုရှောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဟိုဖေးက ထပ်ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရ၏။

“ဒါပေမယ့် မိသားစုအကြီးအကဲ ပဉ္စမသခင်က မိသားစုအကြီးအကဲ အနောက်ဘက်ဆောင်မှာ ပိတ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးကို ခေါ်သွားပါတယ်။ သူမက အခု ပဉ္စမသခင်နဲ့ တော်တော် ရင်းနှီးနေပုံရတယ်။ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး စကားပြောပြီး ရယ်မောနေကြတယ်။ ဒုတိယသခင်က သူမ ထွက်ပြေးမှာကို စိုးရိမ်ပြီး သူတို့နောက် လိုက်သွားတယ်။ သူက မိသားစုအကြီးအကဲကို အစီရင်ခံဖို့ ကျွန်တော့်ကို အရင် ပြန်လာခိုင်းလိုက်တာ”

တျန်ဟောင်လူက ဟိုယုဒွမ်နှင့်အတူ ထွက်သွားခြင်းသည် ဟိုယုရှောင်ကို လုံးဝ အံ့အားသင့်စေခြင်း မရှိပေ။ သူက တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်ပြီး ဘာမှ မပြောခဲ့ချေ။

ဟိုဖေးက ချက်ချင်း မထွက်သွားဘဲ ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်က ဖြစ်ရပ်ကို ပြန်သတိရပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"မိသားစုအကြီးအကဲ ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်မှာ ကျွန်တော်တို့ နည်းနည်း လွန်လွန်ကျူးကျူး လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ တီးဘူဒုံနဲ့ ကျန် သုံးယောက်က တစ်ပိုင်းဖြစ်ပေမဲ့ ခရိုင်ဝန် ရန်ဖုန်းက အရမ်း ဒေါသထွက်နေပုံရတယ်။ အခြေအနေတွေက အသက်အိုးအိမ် စည်းစိမ်ကို ထိပါးတဲ့အထိ ပြင်းထန်လာမှာကို ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိတယ်...”

ဟိုယုရှောင်သည် မထီမဲ့မြင်ပုံစံဖြင့် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“အသက်အိုးအိမ် စည်းစိမ်ကို ထိပါးတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်တာက လူငယ်တွေရဲ့ ကစားနည်းပဲ။

အဲဒီ အဖိုးကြီးက အသက် တစ်ရာကျော်နေပြီး ဂန်းချီအဆင့်မှာ ကျင့်စဉ်နဲ့ အသက်ကို မနည်း ထိန်းထားရတာ။ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ဂန်းချီရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို တမင်တကာ ပြခဲ့တာ။

သူက ဉာဏ်ကောင်းရင် ငါတို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုက ကျန် သုံးခုနဲ့ အကြွေးရှင်းတဲ့အထိ သူ့ဘာသာသူ နေလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူက ပြဿနာရှာရဲသေးရင် သူ့ကို ငါကိုယ်တိုင် ပို့ပေးဖို့ ဝန်မလေးဘူး”

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် အလေးအနက်ထားမှု အနည်းငယ် ရှိနေသည်။

သူသည် ဂန်းချီအဆင့်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို နားလည်တော့မည့်အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်မှာ မှန်သည်။ လှည့်စားခြင်းသည် ပြဿနာမဟုတ်သော်လည်း ရန်ဖုန်းက တကယ်ကို ရမ်းကားလာလျှင် သူ အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေးများစွာ မရှိပေ။

သို့သော် ရန်ဖုန်းသည် မိသားစု သုံးခုနှင့် ပူးပေါင်းထားပြီးဖြစ်သည်။ ဟိုယုရှောင်သာ အားနည်းချက် တစ်စုံတစ်ရာ ပြလျှင် ပြိုင်ဘက်၏ ရဲရင့်မှုသည် ပို၍သာ ကြီးထွားလာလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဆန့်ကျင်ဘက်ကိုသာ လုပ်ပြခဲ့ပြီး သူ့၏ စွမ်းရည်အမှန်ကို ပြိုင်ဘက်က ခန့်မှန်းမရအောင် ထားခဲ့ခြင်းမှာ အချိန်ပိုရရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

“ကြမ်းတမ်းတဲ့ အမွေးအမျှင်က အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသင့်တယ်။ ငါသာ ချို့ယွင်းချက် တစ်စုံတစ်ရာ မပြသရွေ့ သူတို့က မထီမဲ့မြင် ပြုရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ဂန်းချီအဆင့်ကို ဖောက်ထွက်ပြီးတာနဲ့ အခက်အခဲအားလုံးကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့... ပထမ အဖြူရောင် ရွက်ဖတ် လင်းလာတာနဲ့ ငါ့မှာ နောက်ထပ် လှည့်ကွက်တစ်ခု ရှိလာမှာပဲ။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျန်းယန်းခရိုင်ကို ငါ့ရဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်စုက အုပ်ချုပ်လိမ့်မယ်”