ဟိုမိသားစု၏ အစွယ်များ (၂)

ခဏအကြာမှာ မိသားစုအင်အား တိုးလာတာကို အံ့သဩနေသော သုံးယောက်သည် ဟိုယုဒွမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ သိသိသာသာ သတိဝင်လာကြပြီး အကူအညီမဲ့သည့်အရိပ်အယောင်ကို ပြသလာကြ၏။

ဟိုယုရှောင်က ထိုအရေအတွက်တွေကို အတွင်းထဲမှာ ပြင်ဆင်ထား​သော်လည်း သူ့မျက်နှာမှာ အကူအညီမဲ့သည့် အမူအရာကို မပြဘဲ သက်ပြင်းကို ညင်သာစွာ ချလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ဖိအားများ တိုးလာသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ပိုက်ဆံတစ်ပြားတည်းနဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်။

မိသားစု၏ အင်အားက တကယ်တိုးလာသော်လည်း လုပ်ငန်းကြီးလေ ထိန်းသိမ်းဖို့ ပိုက်ဆံပိုလိုလေဆိုတာကို လူတိုင်း နားလည်ကြသည်။

သိုင်းသမားတွေက လေ့ကျင့်ဖို့ လိုတယ်၊ သာမန်လူတွေက စားဖို့လိုတယ်၊ အခု ဟိုမိသားစုမှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ သွေးသားရင်းချာ ငါးယောက်သာ ရှိပြီး ကျောက်စီ၊ ဝမ်ဝူ၊ ဟိုဖေး၊ ဟိုယင်၊ ဟိုချွန်နဲ့ ဒေသဆိုင်ခွဲတွေကို တာဝန်ယူထားသည့် အခြား ဆယ့်နှစ်ယောက် အပါအဝင် ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အစောင့်အရှောက်ဟောင်းတွေဖြစ်သော အဖွဲ့ဝင် စုစုပေါင်း ဆယ့်ငါးယောက် ရှိပြီး ပိုက်ဆံမလိုဘဲ မိသားစုနောက်သို့ လိုက်နိုင်သော်လည်း ကျန်သည့်လူများအတွက်က ထိုသို့မဟုတ်ပေ။

ဒီကမ္ဘာမှာ ဘယ်သူမှ အရူးမဟုတ်ပေ။ လက်တွေ့ကျသည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို မတင်ပြနိုင်ရင် လူတွေက မင်းကို တစ်ချက်တောင် ကြည့်မှာမဟုတ်ပေ။ ဟိုမျိုးနွယ်စုထဲကို ဝင်ဖို့ဆိုလျှင် ဝေးစွ။

ကျုံးယန်ခရိုင်ရှိ သိုင်းသမားအရေအတွက် စုစုပေါင်းသည် တစ်ထောင်ပင် မပြည့်မီဟု ခန့်မှန်းရပြီး ခရိုင်အစိုးရအပါအဝင် အဓိကအင်အားလေးခုသည် ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးကို နေရာယူထားသည်။ ဟိုမိသားစုတွင် သိုင်းသမား နှစ်ရာရှိခြင်းက ၎င်းတို့အား အိမ်ငါးခုတွင် အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ထားရှိပြီးဖြစ်သည်။

ဟိုမိသားစုသည် သိုင်းသမားအများအပြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းမှာ ဟိုယုဒွမ်မှ ယခုပြောခဲ့သော အရေအတွက်များစွာကြောင့်ပင်။

အမှန်တကယ်တွင် ကျုံးယန်ခရိုင်ရှိ သိုင်းသမားအင်အားလေးခု၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများသည် များစွာမကွာခြားဘဲ သူတို့၏ လစဉ်အမြတ်အစွန်းများသည် အတော်လေး ဆင်တူကြသည်။ ဟိုမိသားစု၏ လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်အတွင်း လျင်မြန်စွာတိုးတက်မှုသည် မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုများအား အလွန်အကျွံချဲ့ထွင်မှုကြောင့်ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်က ဟိုယုရှောင်က ဤအစီအစဉ်များကို ကြေညာသောအခါ ဟိုယုချန်၊ ဟိုယုလင်နှင့် ဟိုယုကျယ်တို့က အနည်းငယ်ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြသော်လည်း ဟိုယုရှောင်၏ အခိုင်အမာပြောဆိုနေမှုကို မြင်သောအခါ နောက်ဆုံးတွင် လိုက်လျောခဲ့ကြသည်။ ယခု မိသားစု၏ ဘဏ္ဍာရေးသည် မတည်တံ့နိုင်တော့ကြောင်း ကြားသောအခါ သဘာဝကျကျပင် သူတို့၏ အာရုံစူးစိုက်မှုသည် သူ့အပေါ်တွင်သာ ရှိနေခြင်းပင်။

“ပိုက်ဆံက အရေးကြီးလား၊ အင်အားက အရေးကြီးလား”

လူလေးယောက်၏ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း ဟိုယုရှောင်က အဖြေကို သေချာသလောက် သိနေတာကြောင့် တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ လူလေးယောက်အား ပြန်ဖြေဖို့ မစောင့်ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်၏။

“အဖိုး ကျုံးယန်ခရိုင်ကို ပထမဆုံးရောက်လာတုန်းက ဒီနေရာနဲ့ မရင်းနှီးဘူး။ အင်အားရှိပေမယ့် သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ လူတိုင်းကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။ နန်လင်တောင်လို တန်ဖိုးရှိတဲ့ ဒေသကို မြင်တော့ သူတစ်ယောက်တည်း မပိုင်ဆိုင်ရဲဘူး။

ရွေးချယ်စရာမရှိတော့လို့ ခရိုင်အစိုးရနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ကြိုးစားပြီး နန်လင်တောင်ကို အတူတကွ တိုးတက်ဖို့ အဓိကအင်အား သုံးခုကို စုစည်းခဲ့တယ်။ ဒီနေ့မှာ နန်လင်တောင်က တူးဖော်ရရှိတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေနဲ့ သံရိုင်းတွေက စုစုပေါင်း ငွေသား တစ်သောင်းခြောက်ထောင်လောက် တန်ဖိုးရှိပြီး အခွန်အဖြစ် လေးပုံတစ်ပုံကို နုတ်လိုက်ရင် ငွေသား တစ်သောင်းလောက် ကျန်ပြီး မိသားစုငါးခုကြားမှာ တူညီစွာ ခွဲဝေတယ်။

အဖိုးက ပထမဆုံးရောက်လာတုန်းက တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ပြီး ကလေးငယ်ငါးယောက်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရတာကြောင့် သူ့စွမ်းရည်တွေကို ထိန်းချုပ်ထားရတာကို နားလည်နိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် အချိန်တွေ ပြောင်းလဲသွားပြီ။ အခု ငါတို့ ငါးယောက်ထဲက ဘယ်သူမဆို လက်တစ်ချက်နဲ့ ကျုံးယန်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်။ ဟိုနေ့က ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်မှာ အဲဒီအဖိုးကြီး ရန်ဖုန်းက ငါ့ကြောင့် အရှက်ကွဲတာတောင် ပြန်မတိုက်ရဲဘူး။ ဒါက သက်သေပဲ”

ဟိုယုရှောင်၏ အမိန့်ပေးသံက လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး လူလေးယောက်၏ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေသည့် မျက်နှာအမူအရာများကို မြင်၍ ခဏတာ ရပ်တန့်ပြီး ဆွဲဆောင်သည့် လေသံနှင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“နန်လင်တောင်တစ်ခုလုံးက ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုသာ ဖြစ်လာဆိုရင် ဘယ်လိုထင်လဲ။

ချန်လယ်လမ်းရဲ့ တစ်လစာ အကာအကွယ်အခွန်က ငွေသား တစ်ထောင်ကျော်တယ်။ ဒုံကန်းနဲ့ ဖေးယွန်းလမ်းနှစ်ခုက အကာအကွယ်အခွန်တွေကိုပါ ငါတို့ ယူရင် ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ။

သံနဲ့ ဆေးဖက်ဝင်လုပ်ငန်းတွေအပြင် ပျံလင်းယုန်ဂိုဏ်းမှာ ရန်ဖုန်းနဲ့ အတူတကွ စီမံခန့်ခွဲတဲ့ အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့တစ်ခုရှိပြီး တုန်လင်ခရိုင်ကို သီးသန့် ဝန်ဆောင်မှုပေးတာက တစ်လကို ငွေသား တစ်ထောင်ကျော် ဝင်ငွေရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ဒါကို ငါတို့သာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်မယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

စိမ်းဝံပုလွေဂိုဏ်းကလည်း လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ရန်ဖုန်းနဲ့ အတူ အတိုးနှုန်းမြင့်တဲ့ ချေးငွေလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်နေပြီး အမြတ်အစွန်း အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒါကိုလည်း ငါတို့သာ လွှဲယူနိုင်မယ်ဆိုရင်ရော။

ဒီလုပ်ငန်းတွေအားလုံးသာ ငါတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ ဖြစ်လာရင် တစ်လကို ဘယ်လောက်ရနိုင်မလဲဆိုတာကို စဉ်းစားဖူးကြလား”

ထိုလူသုံးယောက်၏ အသက်ရှူသံသည် မြန်ဆန်လာပြီး ဟိုယုဒွမ်တစ်ယောက်တည်းသာ သတိရှိနေပြီး ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ထပြောလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီးပြောတဲ့အတိုင်းသာဆိုရင် ဒီလုပ်ငန်းတွေအားလုံးက ကျွန်တော်တို့ပိုင်ရင် ခရိုင်အစိုးရရဲ့ လေးပုံတစ်ပုံအခွန်ကို နုတ်ပြီးရင် မိသားစုဝင်ငွေက တစ်လကို အနည်းဆုံး ငွေသား တစ်သောင်းငါးထောင်လောက် ဖြစ်လိမ့်မယ်။

ဒါပေမယ့် ဒါက မဖြစ်နိုင်ပါဘူး”

ထိုနောက်ဆုံးစကားများဖြင့် ဟိုယုဒွမ်က ဟိုယုချန်နှင့် ကျန်သည့်လူများကို သူတို့၏ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်တွေကနေ လက်တွေ့ဘဝသို့ ရုတ်တရက် ပြန်ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။

တကယ်တော့ ဒါက မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဟိုမိသားစုမှာ မိသားစုသုံးခုကို ရှင်းထုတ်ဖို့နဲ့ သုံးခုလုံးကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အင်အားမရှိဘူးဆိုတာ မပြောနှင့် မိသားစုတစ်ခုစီ၏ လုပ်ငန်းမှာ ခရိုင်အုပ်ချုပ်သူ ရန်ဖုန်း၏ ရှယ်ယာပါရှိနေ၏။ သူတို့သာ ထိုလုပ်ငန်းတွေအားလုံးကို တကယ်သိမ်းယူမည်ဆိုပါက ရန်ဖုန်းက ကျွန်တော်တို့ ဟိုမိသားစုနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ပြတ်တောက်သွားမှာ အသေအချာပဲ။

သို့သော် ဟိုယုလင်က တစ်ခုခုကို အရင်ဆုံး တွေးမိပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။

“ခရိုင်အုပ်ချုပ်သူဘက်ကို စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ အဲဒါကို စီစဉ်ပြီးပါပြီ။ အဲဒီမိသားစုသုံးခုအတွက် ငါ့မှာ အစီအစဉ်တွေ ရှိတယ်။ ငါတို့မိသားစုတစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုးရင် မိသားစုသုံးခုကို ရှင်းထုတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ သေချာတယ်။ ဒါပေမယ့် ပြင်ပအင်အား ပါလာရင်တော့ အခြေအနေက မတူတော့ဘူးလေ”

“ဘယ်ပြင်ပအင်အားလဲ အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုက ပြင်ပအကူအညီလည်း ရှာထားတာလား”

ဟိုယုချန်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

“မင်းတို့ ဖမ်းခေါ်လာတဲ့ ကောင်မလေးကို ဘယ်မှာထားထားလဲ”

“ကျွန်တော်တို့ ပြန်လာတုန်းက သူ့ကိုလည်း ခေါ်လာခဲ့တယ်။ သူ့စီနီယာအစ်ကိုနာမည်က ဒွမ်ကျန့်ချီ… သူ့ဒဏ်ရာတွေကလည်း သက်သာလုနီးပါးဖြစ်နေပြီး သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို အနောက်ဘက်ဆောင်မှာ ပိတ်လှောင်ထားတယ်”

လူလေးယောက်ထဲမှာ ဟိုယုကျီတစ်ယောက်တည်းသာ တဖြည်းဖြည်း သတိဝင်လာပြီး သူက တစ်စုံတစ်ခုကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွား၏။

သူသည် ထျန်လင်ခရိုင်ကို သွားဖူးပြီး တောင်ဓားဂိုဏ်းအတွက် မြင်းမများကို မွေးမြူဖို့ ခေါ်သွားဖူး၏။ ထျန်ဟောင်လူ၏ အထောက်အထားအကြောင်းကို သူအကုန်သိသည်။

“အစ်ကို… မင်းက ကျန့်နဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်ထားတာလား...”

“တိတ်... တိတ်တိတ်နေစမ်း”

ဟိုယုရှောင်က သတိထားသည့်ပုံဖြင့် သူ့လက်ညှိုးကို နှုတ်ခမ်းပေါ်တင်ထားတာကို မြင်သောအခါ ဟိုယုကျီက ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး သူ့အမူအရာက အလွန်တက်ကြွလာ၏။ ဟိုယုချန်သည်လည်း ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခုရသွားပြီး သူ့မျက်နှာတွင် အံ့သဩသည့်ပုံပေါ်လာသည်။

အံ့သြစရာမရှိဘူး... အံ့သြစရာမရှိဘူး ထျန်ဟောင်လူကို ဖမ်းထားတာ တစ်လနီးပါးရှိသော်လည်း သူ့ကို ကယ်ဖို့ ဘယ်သူမှ မလာသေးပေ။ ဟိုယုရှောင်က သူတို့နှင့် အဆက်အသွယ်လုပ်ထားပြီးသားဆိုတာကို သိလိုက်ရသည်။

“လောလောဆယ်တော့ ဒီလောက်ပဲ ပြောပြထားမယ်။ ခရိုင်မြို့မှာရှိတဲ့ ဟိုချွန်ကို လူငါးဆယ်ခေါ်ပြီး ဒီကို အမြန်ပြန်လာဖို့ အကြောင်းကြားထားပြီးပြီ။ သူတို့က နောက်ဆုံးထားပြီး မနက်ဖြန်ညမှာ ပြန်ရောက်လိမ့်မယ်။

ဒီနေ့က ဒီဇင်ဘာ ၁၅ ရက်နေ့။ နောက်ထပ် တစ်လခွဲအတွင်းမှာ စိမ်းဝံပုလွေဂိုဏ်းနဲ့ ပျံလင်းယုန်ဂိုဏ်းကို ရန်စဖို့ အခွင့်အရေးတွေ ရှာထားပါ။ အခုအချိန်မှာ သူတို့က ရန်ဖုန်းကို အများဆုံး တိုင်ကြားရုံပဲ တတ်နိုင်ပြီး သိသာတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေ လုပ်ဖို့ မရဲကြသေးဘူး”

“ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်မှာ အဖိုးကြီး ရန်ဖုန်းကို ငါ့ဂန်းချီနဲ့ နှိမ်နင်းထားတာကြောင့် အစောင့်အသစ် မရောက်ခင်အထိ ငါတို့သာ သူ့နဲ့ တိုက်ရိုက် မရင်ဆိုင်သရွေ့ သူ့ရဲ့ သေမှာကြောက်တဲ့စိတ်နဲ့ သူက သည်းခံဖို့ ရွေးချယ်မှာ အသေအချာပဲ။

ဒီတစ်လခွဲအတွင်းမှာ မင်းတို့က လက်စားချေဖို့ပြင်ထားပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က ဒေါသတွေကို အကုန်ထုတ်ပြီး အဲဒီမိသားစုနှစ်ခုရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေကို အပြည့်အဝ နှိမ်နင်းထား။ ပထမအဆင့်က သူတို့ နေထိုင်တဲ့နေရာကို ညှစ်ထုတ်ဖို့ဖြစ်ပြီး နန်လင်တောင်ကနေ စဖို့ ငါအကြံပြုတယ်”

“နားလည်ပါပြီ အစ်ကိုကြီး”

လူသုံးယောက်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထရပ်လိုက်ပြီး သူတို့၏ အမူအရာများက စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဟိုယုချန်သည် သူ့ခါးမှာ ချည်ထားသော ဓားကြီးကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်

ဟိုယုကျီသည် သူ၏ ခြောက်သွေ့နေသော နှုတ်ခမ်းတွေကို အနည်းငယ် လျှာနဲ့သပ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာ၏။

ဟိုယုလင်က လှည့်စားသည့် အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒတွေကို သူမ၏ လှပသည့် မျက်လုံးတွေထဲမှာ အကုန်ဝှက်ထားပြီး မသိသောသူများအတွက်မူ သူမက ပျော်စရာကောင်းသည့် အရာတစ်ခုခုကို တွေးနေတယ်ဟု ထင်ကြမှာပင်။

ဟိုယုဒွမ်တစ်ယောက်တည်းသာ သူ့မောင်နှမတွေဆီက သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို ခံစားမိရင်း ဘေးကနေ ထပ်ခါထပ်ခါ သက်ပြင်းချနေသည်။ သူ နှစ်သိမ့်စကား အနည်းငယ်ပြောချင်သော်လည်း လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်က သူတို့အဖေ ဟိုထုံ သေဆုံးတုန်းက ဟိုမိသားစု၏ ဆိုးရွားသော အခြေအနေကို ပြန်တွေးမိ၍ သူသည် တိတ်ဆိတ်နေဖို့သာ ရွေးချယ်လိုက်၏။

သူက သူတော်ကောင်းလမ်းကို လိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပေမယ့် သူတော်ကောင်းတွေမှာတောင် ခံစားချက်နဲ့ ဆန္ဒတွေရှိတာပဲ။ သူ့ကိုဆိုရင် မပြောနဲ့တော့။