အကြီးဆုံးသားနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း

ဟိုယုချန် စကားပြောပြီးသည်နှင့် မြင်းကုန်းနှီးပေါ်မှ ခြေနှင့်ကန်လိုက်ပြီး သူ့၏ထွားကြိုင်းသော ကိုယ်လုံးအား ပြန်ကန်အားဖြင့် လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။ သူ့ခါးတွင်ချည်ထားသော ဓားကြီးကို ဆွဲထုတ်ကာ ပြင်းထန်သော နေရောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူလိုက်သည်။

ချလန်...

ခဏအတွင်း အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းအား တစ်ပြိုင်နက် ဖြတ်သွားပြီး သူတို့၏ နားထဲတွင် ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်မှ ထုတ်လိုက်သော အသံသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဓားသွားသည် အလွန်ထက်မြက်ပြီး လျင်မြန်သောကြောင့် မည်သူမျှ မျက်စိဖြင့် မလိုက်နိုင်ကြပေ။

ဟိုယုချန် ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားစဉ် သူ့မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ သူသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် လေထဲတွင် လခြမ်းပုံစံကို ခြစ်ဆွဲလိုက်စဉ် သူ၏လက်မောင်းများ တုန်ခါသွားသည်။

ဝံပုလွေ၏ လက္ခဏာများမှာ မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။

ရက်စက်ခြင်း၊ ရက်ရက်စက်စက်ရှိခြင်း၊ အဆိပ်အတောက်ရှိခြင်း။

တန်ဖေး၏ ဝံပုလွေအဆိပ် လက်ဝါးချက်သည် ဤအချက်သုံးချက်ကို အပြည့်အဝ ပုံဖော်သည်ဟု ဆိုနိုင်၏။ သူ၏လက်မနှင့် လက်သန်းများကို ပူးကပ်ထားပြီး ကျန်လက်သုံးချောင်းကို ပြင်းထန်စွာ ကွေးထားကာ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုအတွင်းသည် အဆိပ်ရှိသော သွားနှစ်တန်းနှင့် ဆင်တူသည်။

သူ၏ ရိုးတွင်းခြင်ဆီ ဆေးကြောခြင်းနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုဖြင့် သူ၏လက်ဝါးသုံးချောင်းကြားတွင် ကျားကိုးကောင်၏ အားကို ပေါင်းစည်းလိုက်ပြီး လေထဲသို့ အော်ဟစ်သံဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဟိုယုချန် ခြစ်ဆွဲလိုက်သော လခြမ်းပုံစံကို ကြည့်ရင်း တန်ဖေး၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ လှုပ်ခတ်သွား၏။ သို့သော် သူ၏ ဝံပုလွေအဆိပ် လက်ဝါးချက်သည် တတိယတန်းစား ကိုယ်ခံပညာဖြစ်သည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရပြီးနောက် သူရှုံးနိမ့်ရန် မဖြစ်နိုင်ဘူးဟု သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်ကာ သူ၏အမူအရာသည် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် တင်းမာသွားသည်။

တန်ဖေး၏ သွားကဲ့သို့ လက်ဝါးများသည် လေထဲတွင် မျဉ်းကြောင်း ခြောက်ကြောင်းအား ဖန်တီးကာ ဟိုယုချန်၏ ဓားသွားနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွား၏...

ချလန်…

ဓားရောင်နှင့် ဝံပုလွေလက်သည်းများ တိုက်မိမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဟိုယွီချန်သည် ခုန်ပြီး မြင်းပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားကာ တန်ဖေးမှာ လေထဲတွင် တောင့်တင်းစွာ ရပ်နေပြီး သူ့မျက်နှာတွင် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မယုံနိုင်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေ၏။

“အာ... မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ငါ့ရဲ့ ဝံပုလွေအဆိပ် လက်ဝါးချက်က ရှုံးနိမ့်သွားပြီ”

တန်ဖေး၏ လက်ဝါးနှစ်ဖက်စလုံးသည် သေသပ်စွာ ပြတ်တောက်သွားပြီး လက်ကောက်ဝတ်မှ ပြုတ်ထွက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်။ ရိုးတွင်းခြင်ဆီ ဆေးကြောခြင်းနယ်ပယ်မှ လေ့ကျင့်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ့၏ များပြားလှသော အသက်စွမ်းအင်သည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှ သွေးတိုင်နှစ်ခုအဖြစ် ပန်းထွက်သွားသည်။

“တတိယတန်းစား ကိုယ်ခံပညာက ငါ့ကိုအနိုင်ရဖို့ အာမခံနိုင်တယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ။ ငါ့ရဲ့ လျှင်မြန်သော ဓားချက်နည်းက အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ်ရဲ့ တစ်လှမ်းအကွာမှာပဲ ရှိတယ်။ မင်းရဲ့ အရေးမပါတဲ့ ဝံပုလွေအဆိပ် လက်ဝါးချက်က ငါ့ရှေ့မှာ မြေစေးကြက် ဒါမှမဟုတ် မြေအိုးခွေးထက်ကို မပိုဘူး”

သူ့စကားကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ဟိုယုချန်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရက်စက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု လက်သွား၏။ သူသည် မြင်းကြိုးကို ဆွဲပြီး မြင်းကို တိုက်ခိုက်စေကာ တန်ဖေး၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်ရန် ဓားကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

တန်ဖေး၏ လက်များ ပြတ်တောက်သွားပြီး အသက်စွမ်းအင်များ ယိုစိမ့်သွားသဖြင့် သူ့ခွန်အား၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံသာ ကျန်တော့၏။ ဟိုယုချန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် အကူအညီအတွက် အော်ဟစ်ရန် ပါးစပ်ဖွင့်ရန်ပင် အားအင်မရှိဘဲ ဓားသွားသည် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်ကို ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သော မျက်လုံးများဖြင့်သာ ကြည့်နေနိုင်တော့သည်။

“ဒုတိယအကြီးအကဲဟို ရပ်လိုက်စမ်း”

တန်ဖေး၏ နောက်မှ အစိမ်းရောင် ဝံပုလွေဂိုဏ်း၏ သတ္တုတွင်းအတွင်းမှ အရေးပေါ် အသံတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် အရေးယူမှုကို ရပ်တန့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဟိုယုချန်သည် ထိုအသံကို ကြားလျှင်ပင် ခေါင်းမော့မကြည့်ဘဲ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်ရန် မပြောနှင့်။

ဓားသည် အလွန်မြန်ဆန်သောကြောင့် တန်ဖေး၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းသည် အရိုးအပါအဝင် လည်ပင်းမှ ခေါင်းကို သေသပ်စွာ ဖြတ်တောက်လိုက်သကဲ့သို့ပင်

ဒုန်း...

သွေးများသည် အမြင့်တစ်မီတာခန့်အထိ ပန်းထွက်သွားပြီး ကြည့်ရှုနေသော အစိမ်းရောင် ဝံပုလွေဂိုဏ်းဝင်များသည်ပင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုန်လှုပ်သွားကြကာ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သော မျက်လုံးများဖြင့် ဟိုယုချန်ကို ကြည့်ရန် သူတို့ခေါင်းများကို လှည့်လိုက်ကြသည်။

အကြီးအကဲဟိုသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အစိမ်းရောင် ဝံပုလွေဂိုဏ်း၏ ဒုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် တန်ကို ခေါင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ကျုံးယန်ခရိုင်ရှိ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ အယောက်နှစ်ဆယ်တွင် တစ်ဦးအပါအဝင်ဖြစ်သော ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်ခြင်း အလွှာဆယ်ဆင့် ရိုးတွင်းခြင်ဆီ ဆေးကြောခြင်းနယ်ပယ်၏ ကျင်ကြံသူ.. အကြိးအကဲဟိုက... တကယ်ပဲ အဲ့လောက်အထိ အစွမ်းထက်တာလား။

သို့သော် ဟိုယုချန်သည် လုံးဝ အရေးမပါသော အရာတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သကဲ့သို့ သူ၏ဓားပေါ်မှ သွေးများကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ခါထုတ်လိုက်ပြီးမှ သူအားရပ်တန့်ရန် ခေါ်လိုက်သော သတ္တုတွင်းမှ ထွက်လာသော လူကို ကြည့်ရန် သူ့ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။

“ဒါက ခရိုင်ဝန်ရဲ့ မိသားစုက သခင်လေး ရန်ဟူ မဟုတ်လား။ မင်းကို ဒီရက်ပိုင်းမှာ ဘာလို့မတွေ့ရတာလဲလို့ ငါတွေးနေတာ။ မင်းက သံတွင်းမှာ ရှိနေတာကိုး”

“ဒုတိဘအကြိးအကဲဟို မင်းကို ရပ်ဖို့ ငါပြောလိုက်တယ်လေ၊ မင်းမကြားဘူးလား”

ရန်ဟူသည် သူ့ဖခင် ရန်ဖုန်းနှင့် ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် တူညီပြီး ငယ်ရွယ်သောကြောင့် ရန်ဖုန်းထက် အများကြီး ပိုမို တက်ကြွနေတာကို မြင်ရသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ၏အသံသည် လေးလံပြီး သူ့မျက်နှာသည် အမျက်ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ဟိုယုချန်၏ လျစ်လျူရှုအပေါ် သိသိသာသာ စိတ်ဆိုးနေခြင်းပင်။

“အိုး.. သခင်လေးရန်ရဲ့ အသံက မလုံလောက်လို့လား မသိဘူး၊ ငါ သေချာမကြားလိုက်ဘူး။ နောက်တစ်ခါကျရင် အသံပိုကျယ်ကျယ် ပြောပေးပါ သခင်လေးရန်”

ဟိုယုချန်၏ ဂရုမစိုက်သော ပယ်ချသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရန်ဟူ၏ မျက်နှာသည် သွေးများ ဆောင့်တက်လာပြီး သူ့အတွင်းမှ အသက်စွမ်းအင်များပင် လှုပ်ခတ်လာသည်။ သူ၏လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသောကြောင့် သူ၏လက်သည်းများသည် လက်ဖဝါးထဲသို့ နစ်ဝင်လုနီးပါးဖြစ်ကာ သူသည် အရေးယူတော့မည့် အခြေအနေတွင် ရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေ၏။

ဟိုယုချန်၏ မျက်ဝန်းများသည် တလက်လက်တောက်ပသွားပြီး သူ၏လက်ယာဘက်ကို ဓားအိမ်ပေါ်တွင် ညင်သာစွာ တင်လိုက်သည်။

ရန်ဟူ၏ ကျင့်ကြမှုသည် သူ့နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း သူတွင် ခရိုင်ဝန်ဖခင်ရှိပြီး တတိယတန်းစား ကိုယ်ခံပညာများကိုလည်း လေ့ကျင့်ထားသည်မှာ အသေအချာပင်။ သူသည် ပေါ့ဆလို့ မရပေ။

“ဖြစ်ပြီးသွားတဲ့ကိစ္စဆိုတော့ အတိတ်ကကိစ္စတွေကို မေ့လိုက်မယ်။ မင်းလူတွေကိုခေါ်ပြီး ဒီကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားတော့”

ရန်ဟူ လှုပ်ရှားလာပါက ဟိုယုချန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေချိန်တွင် ရန်ဟူသည် သူလက်သီးများကို ဖြေလျော့ပြီး ထိုစကားများကို ပြောလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဟိုယုချန်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဘေးနားမှ ဟိုဖေးနှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ရာ နှစ်ဦးစလုံးက အဓိပ္ပါယ်ရှိသော အမူအရာကို ဖော်ပြလိုက်ကြသည်။

“သခင်လေးရန် မသိသေးတာ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် တန်ဖေးက သေခါနီးမှာ ကျွန်တော့်နဲ့ လောင်းကြေးထပ်ခဲ့တယ်။ သူရှုံးရင် အစိမ်းရောင် ဝံပုလွေဂိုဏ်းက ဒီလ ထုတ်လုပ်တဲ့ သံတုံးတွေကို ကျွန်တော့်ကို ပေးမယ်လို့ သူပြောတယ်။ အခု ကျွန်တော်နိုင်သွားတော့ အဲဒီသံတုံးတွေ...”

ဟိုယုချန်သည် မျက်လုံးဖွင့်လျက် လုံးဝ ဗြောင်လိမ်နေသောကြောင့် ရန်ဟူ၏ လည်ပင်းကြွက်သားများ ဒေါသတကြီး ထောင်တက်လာ၏။ ခဏတာ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် သူက အသံနိမ့်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက် လောင်းကြေးထပ်တာကို ငါမကြားဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား။ ဘယ်တုန်းက လောင်းကြေးထပ်တာလဲ”

ထိုအချိန်တွင် ဟိုဖေးက သူ့ကို အားပေးရန် ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လာသည်။

“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒုတိယ အကြီးအကဲနဲ့ ဒုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် တန်တို့ လောင်းကြေးထပ်တာကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့တယ်။ သခင်လေးရန်က ခရိုင်ဂုဏ်ထူးဆောင်ရဲ့ သားဖြစ်ရင်တောင် ဒီလိုမျိုး အမှန်တရားကို လျစ်လျူရှုလို့ မရဘူးလေ”

စကားပြောပြီးသည်နှင့် ဟိုဖေးသည် သူ့နောက်ရှိ ကွေဂိုဏ်းမှ လူများကို မျက်လုံးဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့လည်း မြင်တယ်

“ငါလည်း မျက်မြင်တွေ့တယ်။ အဲ့ဒါအမှန်ပဲ”

“တန်ဖေးက ပြောတယ်။ သူရှုံးရင် ဒီလရဲ့ သံတုံးအားလုံးကို ဒုတိယ အကြီးအကဲကို ပေးမယ်လို့။ ငါတို့ကိုယ်တိုင် နားနဲ့ကြားခဲ့တာ”

“သခင်လေးရန် အခုမှ စကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလို့ မဖြစ်ဘူးလေ...”

...

ဟိုမျိုးနွယ်စုမှ လူများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း သံပြိုင်ပြောဆိုကြသဖြင့် ရန်ဟူသည် ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူ့နောက်မှ အစိမ်းရောင် ဝံပုလွေဂိုဏ်းဝင်များကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဟိုယွီချန်ကို ပြောလိုက်သည်။

“မင်းလူတွေ မင်းကို ထောက်ခံတာက ဘာသက်သေအထောက်အထားမှ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က တန်ဖေး လောင်းကြေးထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်တာကို မြင်လားလို့ မေးရဲလား”

ချက်ချင်းဆိုသလို အစိမ်းရောင် ဝံပုလွေဂိုဏ်းဝင်များစွာက အဖြေပေးရန် အသင့်ဖြစ်နေကာ ရှေ့သို့ တိုးလာကြသော်လည်း ဟိုယုချန်က ရုတ်တရက် ချောင်းဟန့်လိုက်သောအခါ လူတိုင်းသည် သူ့မျက်ဝန်းထဲမှ အေးစက်သော အလင်းရောင်ကို ကြည့်ရန် လှည့်လာကြသည်။ သူတို့သည် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ်ကို ဖော်ပြကာ တိတ်ဆိတ်စွာနေရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ မြင်ခဲ့သည်ဟု ဖြေဆိုခြင်းသည် ရန်ဟူကို စော်ကားခြင်းဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး မမြင်ခဲ့ဘူးဟု ပြောပါက ဒုတိအကြီးအကဲဟို၏ စိတ်သဘောထားကို ထည့်တွက်ကည့်လျှင် ရန်ဟူကို စော်ကားခြင်းနှင့် အတူတူပင်။ ထို့ကြောင့် ယင်းအဖွဲ့သည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တိတ်ဆိတ်စွာနေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်...

ဟိုယုချန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ဖြန့်ကျက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နောက်ဆုံးတွင် ကျေနပ်သော အမူအရာကို ပြသပြီး ရန်ဟူအား အာဏာရှင်ဆန်သော လေသံဖြင့် ကြည့်ကာ သူ့လေသံတွင် စုံစမ်းသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရောနှောပါဝင်နေ၏။

“သခင်လေးရန်က ဒီပြိုင်ပွဲကို အသိအမှတ်ပြုပါသလား”

ရန်ဟူသည် ဟိုယုချန်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်ကာ သူ့သွားများပင် ကြေမတတ် ဖြစ်နေသည်။ အသက်ရှူခြင်း ဆယ်ကြိမ်ကျော်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏စိတ်ထဲရှိ ဒေါသကို ဖိနှိပ်ကာ နောက်သို့ လှည့်ပြီး အစိမ်းရောင် ဝံပုလွေဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦးကို ခုန်အုပ်လိုက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

“မင်းတို့အားလုံး တန်ဖေး လောင်းကြေးရှုံးတာကို မြင်တယ်ဆိုတော့ သံတုံးတွေကို သွားယူပြီး သူတို့ကို အခုပဲ ပေးလိုက်စမ်း”

ဟိုယုချန်သည် ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဟိုဖေးနှင့် ချက်ချင်း မျက်လုံးချင်း ဖလှယ်လိုက်ရာ နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ခိုင်မာသော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။

တန်ဖေး သေဆုံးသွားခြင်းကြောင့် အစိမ်းရောင်ဝံပုလွေဂိုဏ်း၏ သတ္တုတွင်းရှိ အဓိကပုဂ္ဂိုလ် ပျက်စီးသွားပြီး ရန်ဟူ၏ အလျှော့ပေးလိုက်ခြင်းကြောင့် သံတုံးများကို မကြာမီ ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ စုစုပေါင်း မြင်းလှည်း တစ်စီးစာ အပြည့်နီးပါးဖြစ်ကာ အပိုင်းပေါင်း တစ်ထောင့်ငါးရာခန့် ရှိသည်။

ဟိုယုချန်သည်လည်း ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ဆောင်ကာ သံတုံးများကို ယူပြီး ဟိုဖေးကို လူများ စီစဉ်၍ သယ်ဆောင်စေရန် ညွှန်ကြားကာ နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားပြီး ခရိုင်မြို့ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

သူတို့သည် အစိမ်းရောင်ဝံပုလွေဂိုဏ်း၏ သတ္တုတွင်းဧရိယာမှ ဝေးကွာသွားသောအခါ ဟိုဖေးသည် ဟိုယုချန်ထံ ချဉ်းကပ်လာ၏။

“ဒုတိယအကြီးအကဲ.. ရန်ဟူက ဒီမှာ ဘာလို့ ပုန်းနေတာလဲ။ ဒီသတ္တုတွင်းနေရာမှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်”

ဟိုဖေးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ငါသိတယ်.. အရင်ဆုံး အစ်ကိုကြီးဆီ ပြန်ပြီး သတင်းပို့ရအောင်.. မြွေကို မနှိုးဆော်မိစေနဲ့”

အကြီးအကဲဟိုက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဤအဖွဲ့သည် ခရိုင်မြို့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သွားခဲ့သည်။ မြင်းလှည်းထဲတွင် သံတုံးများ တိုက်ခတ်သည့် သံများသည် သူတို့၏ နှလုံးသားကို ပျော်ရွှင်စေသည်။

......

၎င်း၏ အဓိကလမ်းမကြီးလေးခုအပြင် ကျောက်ယန်ခရိုင်တွင် ပျော်ရွှင်သောတောအုပ်ဟုခေါ်သော အင်အားတစ်ခုမှ ကာကွယ်ထားသော အရပ်သားစုဝေးရာနေရာကြီးတစ်ခုလည်း ရှိသည်။

အမှန်စင်စစ်ပင် ပျော်ရွှင်သောတောအုပ်သည် မူလက အင်အားစုတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

ကိုယ်ခံပညာလောကတွင် ပါဝင်သော အင်အားစုသည် စီးပွားရေးကတ်ပြားတစ်ခုနှင့် တူသည်။ မင်း၏ အထူးကိုယ်ခံပညာများ သို့မဟုတ် အခြားသော သတ်မှတ်မှုများ ဖြစ်စေ၊ အများအပြားကိစ္စများတွင် သူတို့သည် အသက်ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။

ဤအကြောင်းကြောင့် ကိုယ်ခံပညာလောကရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်များသည် မည်မျှပင် အင်အားကြီးမားစေကာမူ အမြဲတမ်း အင်အားစုတစ်ခုတွင် ပါဝင်ကြသည်။ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း ဤအရာသည် လူများကြားတွင် သဘောတူညီချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဤလောကတွင် လွတ်လပ်မှုကို ကန့်သတ်ချက်များထက် တန်ဖိုးထားပြီး မည်သည့် အင်အားစုတွင်မှ ပါဝင်ရန် စိတ်မပါဝင်သော ကိုယ်ခံပညာရှင်အချို့ အမြဲတမ်း ရှိနေဆဲပင်။ ယင်းသည် ကျောက်ယန်ခရိုင်အပါအဝင် နေရာတိုင်းတွင် မှန်ကန်ခဲ့၏။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ကျော်က ကျုံးယန်ခရိုင်တွင် အင်အားသုံးရပ် အပြိုင်အဆိုင်ဖြစ်နေသော ကာလအတွင်း အင်အားကြီးသုံးရပ်ထဲမှ မည်သည့်အဖွဲ့တွင်မှ ပါဝင်လိုခြင်းမရှိသော ကိုယ်ခံပညာရှင်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရှိခဲ့သည်။

သူတို့သည် တစ်ဦးချင်း၏ အင်အားကိုသာ အခြေခံ၍ ကျုံးယန်ခရိုင်တွင် မိမိတို့ဘာသာ ရပ်တည်နိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့ကြခြင်းပင်။

အမှန်စင်စစ်ပင် သူတို့သည် အတွေ့အကြုံမရှိဘဲ အကောင်းမြင်လွန်းခဲ့ကြသည်။

ကိုယ်ခံပညာလေ့ကျင့်ခြင်းသည် ငွေကြေးလိုအပ်ပြီး သာမန်လူများ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းခြင်းသည် သူတို့အား မထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပေ။

သို့ရာတွင် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး၏ လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်ရာတွင် မလွဲမသွေ ရင်ဆိုင်မှုများ ရှိလာနိုင်ပြီး ဤလူတစ်ဦးချင်းစီသည် အထီးကျန်ဆန်ကာ အားနည်းနေသောကြောင့် အစိမ်းရောင်ဝံပုလွေဂိုဏ်း၊ ပျံလွှားငှက်ဂိုဏ်းနှင့် ဟိုမျိုးနွယ်စုတို့ကဲ့သို့ လူများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ဤသုံးဖွဲ့သည် ဒုတိယအဆင့် အင်အားစုများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသော်လည်း သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

အင်အားကြီးသုံးရပ်၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် သူတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်၍ ထိုအဖွဲ့သည် ထိုလူများ၏ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် ငွေယူသည့် အလုပ် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောရလျှင် လုပ်ကြံခြင်းကို လုပ်ကိုင်ရန် ပြောင်းလဲခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး အခြားအင်အားကြီးသုံးရပ်နှင့် မလွဲမသွေ ပဋိပက္ခများ ဖြစ်ပွားစေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ လုပ်ကြံရန် ငွေပေးဆောင်ရန် တွန်းအားပေးခံရသူများသည် ကိုယ်ခံပညာရှင်များ ဖြစ်နိုင်ချေများသောကြောင့်ပင်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့သည် အင်အားကြီးသုံးရပ်နှင့် မလွဲမသွေ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီး ထို့ကြောင့် အစ်မကြီးဂေါ်ဟု လူသိများသော ဂေါ်ချန်သည် ရှေ့သို့ တက်လာခဲ့သည်။

သူမသည် လှည့်လည်သွားလာနေသော ကိုယ်ခံပညာရှင် ငါးဆယ့်ခုနစ်ဦးနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်သောတောကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး အခြားသုံးခုနှင့် ပခုံးချင်းယှဉ်နိုင်သော အင်အားငယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ကာ ကျုံးယန်ခရိုင်ရှိ လုပ်ကြံရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုလုံးကိုသာ လက်ဝါးကြီးအုပ်နိုင်ခဲ့သည်သာမက အခြားခရိုင်နှစ်ခုအထိလည်း တိုးချဲ့နိုင်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် နန်လင်တောင်၏ သံနှင့် ဆေးဝါးလုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ကြသည်။

နှစ်နှစ်ဆယ်နီးပါး တိုးတက်လာပြီးနောက် ပျော်ရွှင်သောတောအုပ်တွင် ယခုအခါ ဆယ်ဆင့် ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်သူ စစ်သည်နှစ်ဦးဖြစ်သော ဂေါ်ချန်နှင့် ဂေါ်ဟူတို့၏ ထောက်ပံ့မှုရှိပြီး သူတို့၏လက်အောက်တွင် စစ်သည် ရှစ်ဆယ်ကျော်ရှိသောကြောင့် သူတို့၏ တည်ရှိမှုသည် သေးငယ်သည့်ကိစ္စ မဟုတ်တော့ပေ။

“ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲ… ဒီဘက်ကို ကြွပါခင်ဗျာ”

အရပ်သားဧရိယာ၏ လမ်းထောင့်တွင် မျက်နှာအမူအရာမဲ့နေသော ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုအဆင့် ငါးဆင့်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးသည် ဟိုယုရှောင်ကို လမ်းများနှင့် လမ်းကြားများမှတစ်ဆင့် ခေါ်ဆောင်သွားကာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကွေ့ဝိုက်ပြီးနောက် သာမန်နေအိမ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကာ ဟိုယုရှောင်အား အတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်ရန် သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

သူတို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်နှင့် ဟိုယုရှောင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန် သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နေအိမ်အတွင်းသို့ ထိုလူနောက်မှ လိုက်ဝင်သွားသောအခါ သူ၏ ကိုယ်မွှေးများပင် အနည်းငယ်ပို၍ ထောင်လာ၏။

ဤနေအိမ်သည် အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် မိသားစု ငါးဦးအတွက် သေးငယ်သော ခြံဝင်းအိမ်တစ်လုံးဖြစ်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ကမ္ဘာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပထမဦးစွာ နေရာအကျယ်အဝန်းသည် အပြင်ဘက်မှ ထင်ထားသည်ထက် အတွင်းဘက်တွင် အများကြီး ပိုကျယ်ဝန်း၏။

အနည်းဆုံး ခြံဝင်းခုနစ်ခု သို့မဟုတ် ရှစ်ခု ဆက်စပ်ထားပြီး ကြီးမားသော လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခု ပါဝင်သည်။ လက်နက်စင်များတွင် ဓားမြှောင်များ၊ ဓားတိုများ၊ ငွေအပ်များ၊ ပါးလွှာသောဓားသွားများနှင့် ပျော့ပျောင်းသောဓားများသည် သေးငယ်သော်လည်း သေစေနိုင်သော လက်နက်များပင်။

ခြံဝင်းထဲတွင် လူအများအပြား မရှိဘဲ နှစ်ဆယ်ခန့်သာ ရှိပြီး ၎င်းတို့တွင် အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ ပါဝင်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် မျက်နှာအမူအရာမဲ့နေပြီး ဟိုယုရှောင်ကဲ့သို့သော သူစိမ်းတစ်ဦး ဝင်လာသည်ကို မြင်သည့်တိုင် သူတို့၏ မျက်လုံးများ မလှုပ်မယှက်ဘဲ အလွန်တည်ငြိမ်နေသောကြောင့် သူကျောပြင်ထဲအထိ ချမ်းတုန်သွားစေသည်။

အဆင့်ငါးဆင့် တပည့်မွေးမြူရေး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ နှစ်ဆယ်ခန့်ကို ကြည့်ရင်း ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် လေးစားမှုအပြည့်နှင့် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်ပင် ရှိနေသည်။

သူ့ကို ခေါ်ဆောင်လာသူသည် ဟိုယွီရှောင်ကို အနောက်ဘက်ဆုံးရှိ အိမ်နိမ့်တစ်ခု၏ တံခါးဝသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး တံခါးကို ညင်သာစွာ တွန်းဖွင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစ်မကြီးဂေါ်က အတွင်းမှာ စောင့်နေပါတယ်။ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲ အတွင်းကို ကြွပါခင်ဗျာ”

ဟိုယုရှောင်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်ဝင်သွားသည်။ သူ အထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် အဆင့်ငါးဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်သည် နောက်မှ တံခါးကို ညင်သာစွာ ပိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမဲ့နေသော မျက်နှာတွင် နောက်ဆုံး၌ အံ့အားသင့်မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

အိမ်နိမ့်အတွင်းတွင် ပိန်လှီသော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားနှစ်ဦးသည် အရိပ်ထဲတွင် ရပ်နေပြီး ဟိုယွီရှောင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့၏ မတုန်မလှုပ်သော မျက်နှာများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဖြတ်ပြေးသွား၏။

ရှန်ရှင်းအိမ်တော်တွင် ဟိုယုရှောင်ကို ယခင်က မခံချိမခံသာ ရပ်တည်ခဲ့သည့် ဘယ်ဘက်မှ လူသည် ဂေါ်ချန်ဟုခေါ်သည့် အစ်မကြီးဂေါ်ဖြစ်ပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ ရန်လိုသည့် အမူအရာ လုံးဝမတွေ့ရဘဲ ကွဲပြားခြားနားသော ပုံရိပ်တစ်ခုပင်။ သူမသည် သူမဘေးမှ အစ်ကို ဂေါ်ဟူနှင့်အတူ ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် တိုးဝင်လာပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ ဒူးထောက်လိုက်သည်။

“ဂေါ်ချန်က မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”

“ဂေါ်ဟူက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”