ဟိုယုကျီ၏ တားမြစ်ချက်များ

ကျောက်ယန်ခရိုင်တင် တရားဝင်လမ်းမကြီး လေးခုရှိ၏။

အရှေ့ဘက်သို့ ဦးတည်သော တရားဝင်လမ်းမကြီးသည် မိုင်သုံးဆယ်သာ ဝေးကွာပြီး ထိုထက်ကျော်လွန်ပါက အလယ်လမ်းကြောင်းရှိ ဆူကျိုး၏ ထျန်လင်ခရိုင် တည်ရှိသည်။

အနောက်ဘက်တွင် တရားဝင်လမ်းမကြီး သုံးခုရှိပြီး အနောက်မြောက်လမ်းသည် ယုလင်ခရိုင်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ကာ၊ အနောက်တောင်လမ်းသည် ဘိုင်ယဲခရိုင်သို့ ဦးတည်ပြီး အနောက်ဘက် တရားဝင်လမ်းမကြီးသည် တုံလင်ခရိုင်၏ မြို့တော် တုံလင်မြို့သို့ ဦးတည်၏။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူများသည် အဘယ်ကြောင့် တောင်များမှတဆင့် သေးငယ်သောလမ်းများ သို့မဟုတ် လမ်းသစ်များ ဖောက်လုပ်မည့်အစား တရားဝင်လမ်းမကြီးများကို တညီတညွတ်တည်း သွားလာကြတာလဲ။

ကိုယ်ခံပညာကို မလေ့ကျင့်သော သာမန်လူများအတွက်မူ တောင်များရှိ ဝံပုလွေများ၊ မြေခွေးများ၊ ကျားများနှင့် ကျားသစ်များကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် သေးငယ်သောလမ်းများကို မသွားရဲခြင်း သို့မဟုတ် တောင်များကို ကိုယ်တိုင် မဖြတ်ကျော်ရဲခြင်းကြောင့်ပင်

သို့သော် ကျွမ်းကျင်သော ကိုယ်ခံပညာရှင်များရော။

သူတို့သည် အဘယ်ကြောင့် တရားဝင်လမ်းမကြီးများကိုလည်း သွားလာကြသလဲ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တောင်များတွင် ဝံပုလွေများနှင့် ကျားသစ်များသာမက လိမ္မာပါးနပ်သော နတ်ဆိုးများနှင့် မိစ္ဆာများလည်း ရှိသောကြောင့်ပင်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရတွင် အမြဲစိမ်ခံပြီး နေနှင့်လ၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကြောင့် ဤနတ်ဆိုးများနှင့် မိစ္ဆာများသည် အသိစိတ်ရှိလာကြပြီး တစ်ဦးထက်တစ်ဦး ပို၍ လိမ္မာပါးနပ်ကာ လှည့်စားတတ်လာကြသည်။ သူတို့ထဲမှ အချို့သည် နတ်ဘုရားအတတ်များကိုပင် လေ့ကျင့်ထားပြီး ကြယ်များကို ဆွတ်ခူးနိုင်ကာ လများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ပျံသန်းနိုင်ကာ ဥမင်တူးနိုင်ပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားများသည် အကန့်အသတ်မရှိပေ။

ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်လှစ်ခြင်းနယ်ပယ်မှ သာမန်ကိုယ်ခံပညာရှင်များပင် ဝံပုလွေများနှင့် ကျားသစ်များအုပ်စုနှင့် တွေ့ဆုံပါက သေဆုံးရန် အခွင့်အရေး ဆယ်ကြိမ်တွင် ကိုးကြိမ်ရှိနိုင်ပြီး လိမ္မာပါးနပ်သော နတ်ဆိုးများနှင့် မိစ္ဆာများနှင့် တွေ့ဆုံပါက သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်ကို မပြောနှင့်တော့။

ဂန်းချီနယ်ပယ်ထက် မြင့်သော ကိုယ်ခံပညာရှင်များပင် သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံပါက အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်ခြေရှိသည်။

တရားဝင်လမ်းများသည် မတူညီပေ။ တန်မင်းဆက်ကြီးအောက်ရှိ ပြည်နယ်ဆယ့်သုံးခုရှိ လက်ရှိ တရားဝင်လမ်းအားလုံးသည် နတ်ဘုရားမင်းဆက်ခေတ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ထို့နောက် ပြန်လည်ပြုပြင်ခဲ့သော ပြည်နယ်လမ်းများကို အခြေခံထားသည်။

ယုရှင်ဇုံ၏ အုပ်စိုးမှုအတွင်းတွင် ကောင်းကင်အောက်ရှိ လူမျိုးနွယ်အားလုံးသည် နတ်ဆိုးများနှင့် မိစ္ဆာများ အပါအဝင် လက်အောက်ခံခဲ့ကြသည်။

ယုပြက္ခဒိန် ၂၅၇၃ ခုနှစ်တွင် ယုရှင်ဇုံမှ အမိန့်တော်တစ်ရပ် ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး တောင်များ၊ မြစ်များ၊ အပင်များနှင့် သစ်ပင်များရှိ အသိစိတ်ရှိသော သတ္တဝါအားလုံးသည် ဤညွှန်ကြားချက်ကို ကြီးကြပ်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ထားသော ယုမိစ္ဆာဖမ်းဆီးသည့် အဖွဲ့အသစ်တွင် မှတ်ပုံတင်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

တစ္ဆေများနှင့် ဘီလူးများသည် တောင်တန်းများနှင့် နိုင်ငံရပ်ခြားဒေသများသို့ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ပြီး လွတ်လပ်မှုကို တမ်းတနေကြရာ ယင်းကဲ့သို့ ကန့်သတ်ချက်များကို လက်ခံရန် မလိုလားကြသဖြင့် ဧကရာဇ်၏ အမိန့်ကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ရှန်ကျုံး၏ အားပေးမှုဖြင့် အစွမ်းထက်သူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဘီလူးဖမ်းအဖွဲ့သည် အရည်အချင်းရှိသူများစွာကို စုစည်းကာ ဘီလူးသုတ်သင်ရေး လှုပ်ရှားမှုကို စတင်ခဲ့၏။ ထိုလှုပ်ရှားမှုသည် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ဘီလူးလူဦးရေ၏ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကာ အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး မည်သူနှင့်မျှ မယှဉ်နိုင်သော ဘီလူးအချို့လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။

ထိုအခြေအနေကို ကြောက်ရွံ့သော ကျန်ရှိသည့် ဘီလူးများသည် ရှန်ကျုံးက ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို မရပ်တန့်မီမှာပင် မိမိတို့အလိုအလျောက် အရှင်ယုကို လက်အောက်ခံပြီး ဒေသခံ ဘီလူးဖမ်းအဖွဲ့များတွင် နာခံမှုရှိစွာဖြင့် မှတ်ပုံတင်ခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ရှန်ကျုံးသည် ထိုသတ္တဝါများကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးမပစ်ဘဲ ၎င်းတို့အား စီမံခန့်ခွဲရန်အတွက် အဆင့်ကိုးဆင့်ရှိသော နတ်ရာထူးစနစ်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဒေသခံ အသိုင်းအဝိုင်းများအတွက် အကျိုးပြုသူများကို နတ်ဘွဲ့များ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး မသေနိုင်သော ကိုယ်ခန္ဓာများကို ပုံဖော်နိုင်ကာ ထောင်ပေါင်းများစွာ၏ ပူဇော်မှုများကို ခံယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။

“ဆုလာဘ်တွေအပြင် အပြစ်ပေးမှုတွေလည်း ရှိပါတယ်။ ဆက်လက်ခုခံပြီး ပြစ်မှုကျူးလွန်သူတွေကို အရှင်ယု ဘီလူးဖမ်းအဖွဲ့က ကွပ်မျက်ခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့တည်ရှိမှုကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်”

ထိုအချိန်မှစ၍ ဒေသအသီးသီးရှိ ဘီလူးများသည် လုံးဝ နာခံလာကြသည်။ နတ်ရာထူးကို ရရှိရန်အတွက် နတ်စွမ်းရည်ရှိသော အစွမ်းထက်သည့် ဘီလူးအချို့ပင် ရာသီဥတုကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ကမ္ဘာကြီးကို သန့်စင်ခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ အငွေ့အသက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းဖြင့် လူများကို ကူညီခဲ့ကြသည်။

"ရှန်ကျုံးရဲ့ ခေတ်ကြီးက ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကုန်လွန်သွားခဲ့တာက တကယ်ကို စိတ်မကောင်းစရာပါပဲ။ ရှန်ကျုံးရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို မခံရတော့တဲ့ အဲဒီဘီလူးတွေအားလုံးက သွေးဆာပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာကြတော့ ကြင်နာမှုဆိုတာ ရှားပါးသွားတယ်။

ယနေ့မှာတော့ ကမ္ဘာ့အကြီးကျယ်ဆုံး သန့်ရှင်းတဲ့ စွမ်းအားဆယ်ခုက အုပ်စိုးနေပြီး နာမည်အရကောင်းခြင်းနဲ့ ဆိုးခြင်းလမ်းကြောင်းတွေအဖြစ် ခွဲခြားထားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မဟာမိတ်တွေကြားမှာတောင် ပြည်နယ်တွေက တစ်ခုကိုတစ်ခု သတိထားနေကြတယ်။ တရားဝင်လမ်းတွေ ပျက်စီးနေပြီး ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်းရဲ့ အန္တရာယ်တွေက အစဉ်အမြဲ တိုးလာနေပါတယ်”

ကျုံးယန်းခရိုင်၏ တရားဝင်လမ်း အနောက်မြောက်ဘက် မိုင်သုံးဆယ်အကွာတွင် လူအုပ်စု ၁၅ ယောက်က မြင်းဆွဲလှည်းသုံးစီးကို ယူလင်ခရိုင်ဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း သွားနေကြ၏။

လူ ၁၅ ယောက်ထဲမှ ၁၃ ယောက်သည် အသားအရေ တင်းတင်းရင်းရင်းဖြစ်ကာ ကိုယ်ခန္ဓာပြုပြင်ခြင်း အဆင့်ငါးဆင့်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ လေ့ကျင့်ထားသူများဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှား၏။ လှည်းတစ်စီးစီတွင် လူငါးယောက်စီ ထိုင်ပြီး သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီစဉ်ထားကာ လှည်းတစ်စီးစီ၏ အရှေ့တွင် လင်းယုန်ပျံတံဆိပ်ပါသည့် အလံတိုင်တစ်ခုစီ တပ်ဆင်ထားသည်။

ခေါင်းဆောင်လှည်းပေါ်တွင် စကားပြောနေသော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားနှစ်ဦးထဲရှိ ဘယ်ဘက်မှလူသည် အခြားတစ်ဦးက ရှန်ကျုံးခေတ်၏ ကုန်လွန်သွားသောအကြောင်း သက်ပြင်းချသည်ကိုကြား၍ သူလည်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့မျက်နှာသည် မကြာမီတွင် ရှုပ်ထွေးသောပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

“ဒါပေမယ့် အကြောင်းအရာက မဆီလျော်ဘူး ခေါင်းဆောင်အစောင့်ဝမ်။ ရှန်ကျုံးခေတ်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်လောက်ကတည်းက ကုန်လွန်သွားတာ။ ခင်ဗျားပြောတာက နတ်ဆိုးတွေကို နှိမ်နင်းပေးနိုင်တဲ့သူ မရှိတော့တဲ့အခါ သူတို့တွေက ဆိုးသွမ်းပြီး ရိုင်းစိုင်းလာတယ်လို့ မဟုတ်လား။ ဒါဆို သူတို့က ဘာလို့ ဒီကို မလာရဲတာလဲ”

ခေါင်းဆောင်အစောင့်ဝမ်က သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အချိန်အတော်ကြာထိုင်နေရ၍ တောင့်တင်းနေသလို ခံစားနေရပုံပင်။ သူသည် လှည်းပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်ကာ သူ့လက်များကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ခိုင်မာသော သွေးနှင့် ချီကြောင့် အခြားသူများက မနာလိုသည့် မျက်နှာများဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။

ထိုခိုင်မာသော သွေးနှင့် ချီသည် ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အဆင့်ကိုး သွေးလဲလှယ်ခြင်းနယ်ပယ်အား ရောက်ရှိနေသူဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေခြင်းပင်။

အသက်ရှူသည့် အကြိမ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်အစောင့်ဝမ်က နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ရှေးရှေးတုန်းက နတ်ဆိုးတွေ ရှန်ကျုံးရဲ့ အမိန့်ကို မလိုက်နာတဲ့အခါ တစ်ဝက်လောက် အသတ်ခံခဲ့ရတယ်။

ပြည်နယ်လမ်းတွေ ဆောက်တဲ့အခါမှာ အသတ်ခံလိုက်ရတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို ဆောက်လုပ်ရေးထဲမှာ ရောနှောထည့်သွင်းခဲ့တယ်။ ဒီနေ့မှာတော့ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ နတ်ဆိုးတွေ မကျန်တော့ဘဲ အများဆုံးဆိုရင် အကြီးစား နတ်ဆိုးတွေပဲ ရှိတော့တယ်။ သူတို့က ဒီအစိုးရလမ်းတွေပေါ်က အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိတာနဲ့ ရွေ့ဖို့တောင် မပြောနဲ့၊ ဒီနားကို လာဖို့တောင် ကြောက်လွန်းနေကြတာ”

ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ အသားကို ပစ္စည်းအဖြစ်သုံးပြီး ကမ္ဘာ့ပြည်နယ် ၁၃ခုကို ချိတ်ဆက်ထားတာ...

ထိုအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်းသည် အံ့အားသင့်သွားကာ အသက်ရှူမှားသွားကြပြီး ခေါင်းဆောင်အစောင့်ဝမ်ကဲ့သို့ တမ်းတသည့် မျက်နှာအမူအရာကို ပြသနေကြ၏။

“ဒါဆို ဒီအတိုင်းဆိုရင် ဒီအစိုးရလမ်းတွေက အတော်လေး လုံခြုံတယ် မဟုတ်လား။ ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ အစောင့်အေဂျင်စီက လူတွေက ဘာလို့ လိုအပ်သေးတာလဲ”

လူတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

အခြားသူများကလည်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

နတ်ဆိုးတွေတောင် အစိုးရလမ်းတွေကို မချဉ်းကပ်ရဲဘူးဆိုရင် သူတို့လို အစောင့်တွေက ဘာလိုအပ်နေသေးတာလဲ။

ခေါင်းဆောင်အစောင့်ဝမ်သည် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် အဖွဲ့ကို အကဲခတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီအစိုးရလမ်းတွေရဲ့ လုံခြုံရေးက နတ်ဆိုးနဲ့ သရဲတွေကို ကာကွယ်နိုင်ပေမယ့် လူ့စိတ်နှလုံးသားတွေကိုရော ကာကွယ်နိုင်မှာလား”

"မင်းတို့အားလုံးက ငယ်သေးလို့ နားမလည်ကြတာပါ။

လူသားရဲ့ နှလုံးသားဟာ ဘယ်လိုနတ်ဆိုးထက်မဆို ပိုပြီး ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်”

လက်ခုပ်သံများ တဖြောင်းဖြောင်း၊ တဖြောင်းဖြောင်း၊ တဖြောင်းဖြောင်း...

ရုတ်တရက် တရားဝင်လမ်းမကြီး၏။ ဘယ်ဘက်ခြမ်းကနေ လက်ခုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မြင်းစီးအနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် လူနှစ်ဆယ်ကျော်သည် လမ်း၏ ဘေးနှစ်ဖက်စလုံး၌ ပေါ်လာကြသည်။

လက်ခုပ်သံကြားသည်နှင့် ဝမ်ဂုံ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူနှင့် သူ့၏ လက်အောက်ငယ်သား ၁၄ ယောက်သည် နေရာအသီးသီးတွင့် ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက် သူ၏ ဗျူဟာကို စဉ်းစားနေသည်။

သို့သော် လမ်း၏ ဝဲယာနှစ်ဖက်စလုံးမှ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် လူအယောက်ငါးဆယ်ကျော် ပေါ်လာတာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ့နှလုံးသားသည် ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွား၏။ ဗျူဟာများအား ချမှတ်ခြင်းသည် အင်အားချင်း တူသည့်အခါမှာသာ အလုပ်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ အခြေအနေအရ သူ ဘယ်လောက်ပဲ တော်နေပါစေ ထိုကုန်ပစ္စည်းတွေကို မကာကွယ်နိုင်ပေ။

သူ့နှလုံးသား အေးစက်သွားသည့်အချိန်မှာပင် ခုနက လက်ခုပ်တီးခဲ့သောလူသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လူများ၏ ခေါင်းဆောင်ဟု ထင်ရသူသည် သူ့မြင်းကို ခြေနှစ်လှမ်း ခန့်တိုးကာ ကြောက်စရာ​ကောင်းသည့် အသံဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။

“အစောင့်ခေါင်းဆောင်ဝမ်က ဝမ်ယန်ခရိုင်က တတိယတန်း ဖူဝေ အစောင့်အဖွဲ့မှာ ငယ်ငယ်တုန်းက မြောက်နဲ့တောင်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ သွားလာခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်လို့ ကြားထားတယ်။ အရင်က အနည်းငယ် သံသယရှိခဲ့သော်လည်း အခုလို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လူတွေရဲ့ နှလုံးသားက နတ်ဆိုးတွေထက် ပိုပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ငြင်းမရနိုင်တော့ပေ။ ဒီခံစားချက်ကို ငါလုံးဝ သဘောတူတဘ်”

မျက်နှာဖုံးစွပ်ခေါင်းဆောင်၏ အသံကို ကြားရသောအခါ ဝမ်ဂုန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရင်းနှီးသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ အသက်ရှူသံ ၁၂ ကြိမ်ခန့် နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားပြီးနောက် မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို သူ မမှတ်မိနိုင်သေးချေ။

“ကျွန်တော်က လင်းတပျံ အစောင့်အရှောက် အဖွဲ့ရဲ့ အကြီးအကဲ ဝမ်ဂုန်ပါ။ အားလုံးကို အနည်းငယ် သနားညှာတာပြီး ဖြတ်သန်းခွင့်ပြုပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ လမ်းစရိတ်အဖြစ် ငွေသား ၅၀၀ ရှိပါတယ်။ ဘယ်လိုသဘောရလဲ”

ဝမ်ဂုန်သည် သူကိုင်ဆောင်ထားသော ငွေတုံးငါးတုံးကို ပစ်ထုတ်လိုက်ပြီး ရက်ရောစွာ ပြောဆိုသော်လည်း သူ့စိတ်ထဲတွင် သွေးထွက်နေဆဲပင်။ သူ အစောင့်အရှောက်လုပ်နေသော ပစ္စည်းသည် လင်းတပျံ ဂိုဏ်းမှ ပိုင်ဆိုင်သော သံတုံးသုံးလှည်းဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်း အတုံးရေ ၂၀၀၀ ရှိကာ တန်ဖိုးမှာ ငွေ ၁၂၀၀၀ ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အစောင့်အရှောက် အဖွဲ့၏ ၁၁ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ကော်မရှင် ယူသော စည်းမျဉ်းအရ သူ၏ အမြတ်ငွေမှာ ငွေ ၁၂၀၀ ဖြစ်သင့်သော်လည်း လင်းတပျံ အစောင့်အရှောက် အဖွဲ့သည် လင်းတပျံ ဂိုဏ်း၏ လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် သူသည် မိမိလူများအတွက် ကုန်ပစ္စည်းပို့ဆောင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ငွေ ၁၀၀၀ သာ လျှော့စျေးဖြင့် ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။ ထိုကဲ့သို့ ငွေ ၅၀၀ ကို ပစ်ထုတ်လိုက်ခြင်းသည် သူ မည်သို့ ခံစားရကြောင်းကို စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်နိုင်၏။

လေထုထဲတွင် ဓားသွားချင်းထိခတ်သံသည် ချွန်ထက်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ မျက်နှာဖုံးစွပ်ခေါင်းဆောင်၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်သည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး နောက် ငွေရောင်တောက်ပနေသော ငွေတုံးငါးခုကို အလွယ်တကူ ကောက်ယူလိုက်သည်။ ငွေတုံးများသည် လှည်းပေါ်မှ လွင့်စင်ထွက်ကာ လေထဲတွင် ခဏမျှ ဝဲပျံနေပြီးနောက် မျက်နှာဖုံးစွပ်ခေါင်းဆောင်၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

“ငါတို့က ဒီလောက်လူအုပ်ကြီးနဲ့ လာခဲ့တာကို မင်းက ငွေတရာကျပ်သားလောက်နဲ့ ပြီးမယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ခေါင်းဆောင်ဝမ်၊ မင်း အိပ်မက်တွေ အရမ်းလှနေပြီထင်တယ်”

မျက်နှာဖုံးစွပ်ခေါင်းဆောင်၏ အေးစက်စူးရှသော အသံက မှောင်မိုက်သော ညဉ့်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

“ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ခေါင်းဆောင်ဝမ်ကို ဒီထက်ပိုပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးချင်ဘူး။ ဒီလှည်းသုံးစီးထဲက သံတုံးတွေကိုသာ ငါတို့ဆီအပ်လိုက်ပြီး ငါတို့နဲ့ ရက်အနည်းငယ်လောက် အတူလိုက်ခဲ့ပေးပါ။ အာ့ဆိုရင် ဒီည သွေးထွက်သံယို ဖြစ်စရာမလိုဘူးလေ၊ ဘယ်လိုသဘောရလဲ”

သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ လှည်းပေါ်မှ ကုန်ပစ္စည်းများကို ရယူလိုသည့်အပြင် ဝမ်ကုန်းနှင့် အဖွဲ့သားများကိုလည်း ဖမ်းဆီးရန် ကြံရွယ်နေခြင်းပင်။ ဝမ်ကုန်း၏ မျက်နှာသည် တင်းမာသွားပြီး မျက်နှာဖုံးစွပ်ခေါင်းဆောင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအသံ၏ မူရင်းပိုင်ရှင်ကို သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွား၏။

ကျောက်ယန်းခရိုင်အတွင်းတွင် လင်းတပျံဂိုဏ်း၏ ကုန်တင်ယာဉ်တန်းကို ရဲရဲတင်းတင်း လုယက်ရန် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရှိသော အဖွဲ့သည် သုံးဖွဲ့သာ ရှိသည်။ ထိုသုံးဖွဲ့ထဲတွင် ယခုအချိန်၌ စွမ်းရည်ရော ရည်ရွယ်ချက်ပါ ပြည့်စုံသော အဖွဲ့သည် တစ်ဖွဲ့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ထိုလူ၏ ချွန်ထက်အေးစက်သော အသံနှင့် ပေါင်းလိုက်ပါက ထိုလူသည် တစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်နိုင်တော့သည်။

“ခေါင်းဆောင် အဲဒီ လိင်အမျိုးအစား မခွဲခြားနိုင်တဲ့ အသံအနိမ့်အမြင့်ကြောင့် ဒါက စတုတ္ထအကြီးအကဲ ဟိုယုကျီပဲ…. ခံတွင်းပျက်နေတဲ့ ဟိုယုကျီဆိုတာ သေချာတယ်။ ဒီကိစ္စကို ခရိုင်ဝန်ကိုသာ တိုင်ကြားရင် သူက တရားဝင်လမ်းမပေါ်မှာ ကျွန်တော်တို့ကို လုယက်ပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ဝမ်ကုန်း၏ နောက်လိုက်တစ်ဦးက တုန်ယင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အတွေးများ မီးပွားပွင့်အလား လျင်မြန်စွာ လက်တွေ့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားချိန်တွင် ဝမ်ကုန်းဘေးမှ သတ်လတ်ပိုင်း လူကြီး၏ တိုးတိတ်သော ရေရွတ်သံက ညဉ့်ယံ၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် အခြေအနေကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေခြင်းပင်။

ဟိုမျိုးနွယ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ မုန်းတီးသည့် လင်းတပျံဂိုဏ်း၏ အဓိက တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဟိုယုကျီ၏ အထောက်အထားကို သိလိုက်သည်နှင့် ဝမ်ကုန်းအား ချက်ချင်း အကြံပေးရန် စတင်လိုက်သည်။

သူ၏ အသံသည် တိုးသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် လမ်းမပေါ်၌ လူမည်းဝတ်အုပ်စုမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ မရှိပေ။ ဝမ်ကုန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသောကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ စကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုနေရာတစ်ခုလုံးသည် သေလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ကျုံးယန်းခရိုင်တွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ဟိုမိသားစု၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အပြောင်းအလဲကြီးကြောင့် ဟိုယုကျီသည် ပုဆိန်ဖြင့်ရိုက်ခံခဲ့ရပြီးနောက် သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်ကို မသိသူ မရှိပေ။ သူ၏ ရှေ့မှောက်၌ မည်သူမဆို ထိုအကြောင်းကို ပြောပါက သူသည် အလွန်အမင်း ထိခိုက်လွယ်၏။

လိင်မခွဲခြားနိုင်သော အသံ၊ ခံတွင်းပျက်နေသော ဟိုယုကျီ…. ခရိုင်ဝန်ထံ တိုင်ကြားရန်အကြောင်းကိုပင် ပြောနေသေးသည်... ထိုစကားလုံးများသည် မှောင်မိုက်သော ညဉ့်ယံတွင် အဆိပ်အတောက်ကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

“မင်း အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ဘူးလား၊ မင်းရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို နားမလည်ဘူးလား”

ဝမ်ကုန်းသည် ထိုလူကို ထိုနေရာတွင်ပင် ရိုက်သတ်ပစ်လိုက်ချင်သည်။ သူသည် တောင်းပန်ရန် ကြံရွယ်သော်လည်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။

ဟိုယုကျီသည် ဘယ်အချိန်ကမှန်းမသိခင် သူ၏ အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ပြီး ဝမ်ကုန်း၏ သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် အဖော်ကို မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အပြုံးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခြင်းပင်။

မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ခြင်းသည် မည်သူမျှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။ တရားဝင် လမ်းမပေါ်တွင် ကုန်တင်ယာဉ်တန်းကို လုယက်ခြင်းသည် သေးငယ်သော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

“လေးစားဖို့ကောင်းတယ်၊ လေးစားဖို့ကောင်းတယ်။ လင်းတပျံဂိုဏ်းက လူတွေက တကယ်ကို ရဲရင့်တာပဲ၊ ကောင်း... ကောင်း...”

သူ၏ အသံသည် ပို၍ပင် ချွန်ထက်လာပြီး သူ၏ စကားလုံးများမှ အေးစက်မှုသည် လူတိုင်းအား အေးစက်မှု အနည်းငယ်ကို ခံစားစေကာ သူတို့မျက်နှာများပင် ရှုံ့မဲ့သွားစေသည်။

“ကောင်း….”

ထိုကဲ့သို့ နှစ်ခါပြောပြီးနောက် ဟိုယုကျီသည် ရုတ်တရက် မြင်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။ သူ ဓားသွား၏ အေးစက်နေသော အရောင်သည် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထင်ဟပ်နေ၏။

ရှုပ်ထွေးသော ဓားပန်းများသည် တရားဝင် လမ်းမပေါ်တွင် ချက်ချင်း ပွင့်လန်းသွားပြီး အေးစက်သော အလင်းတန်းများနှင့် သွေးများ ရောယှက်ထားသော လှပသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ဖန်တီးလိုက်သလိုပင်။ အနက်ရောင် ဝတ်စုံပါးပါးလေး ဝတ်ဆင်ထားသော ဟိုယုကျီသည် ထိုပန်းချီကား၏ အဓိက ဇာတ်ကောင် ဖြစ်သည်။

အသက်ရှူချိန် တစ်ရာ မပြည့်ခင်မှာပင် ဝမ်ကုန်း တစ်ယောက်တည်းကလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသော ဆယ့်လေးယောက်သည် အသံပင် မထွက်နိုင်ဘဲ ခေါင်းပြတ်ကာ မြေခခဲ့ရလေသည်။

“မိုးမြန်ဓားကွက်ဆိုတာ တကယ်ပဲ သာမန် ဓားကွက်တစ်ခုပါလား... ဘာလို့ ငါက တတိယတန်း စစ်ပညာထက်တောင် ပိုပြီး အားကောင်းတယ်လို့ ခံစားနေရတာလဲ...”

ဝမ်ကုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး စကားပင် မပြောနိုင်အောင် ကြောင်အသွားသည်။ ထို ဆယ့်လေးယောက်သည် ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ငါးဆင့်ကို ကျွမ်းကျင်သော စစ်ရေးသိုင်းပညာရှင်များပင်။ ဟိုယုကျီသည် ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ဆယ်ဆင့်တွင် ရှိနေလျှင်တောင် သူတို့ ဆယ့်လေးဦးပေါင်းလျှင် အဲဒီလောက်အထိ အင်အားမဲ့သွားစရာ မရှိပေ။

သို့သော် သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် သူ့၏ အရင် နားလည်မှုကို လုံးဝ ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်၏။

“ခေါင်းဆောင်ဝမ် ငါ့အစ်ကိုကြီးက မင်းကို အရည်အချင်းရှိသူတစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်ပြီး မင်းအတွက် သတင်းစကားတစ်ခု ပါးလိုက်တယ်။ မင်း ဟိုမျိုးနွယ်ထဲကို ဝင်ချင်လားလို့ မေးတယ်။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ”

ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံက သူ့နားထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာပြီး ဝမ်ကုန်းကို ကြက်သီးထစေသည်။ အရင်က တတိယတန်း အင်အားတစ်ခုတွင် နေခဲ့ဖူးသော သူသည် အဲဒီလောက် အားကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် အဲဒီလောက် ရက်စက်သောသူကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးပေ။

“အကြီးအကဲဟိုရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိတာဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပါပဲ။ ဒီနေ့ကစပြီး ဟိုမျိုးနွယ်အတွက် မြင်းပေါ်မှာရော မြင်းအောက်မှာပါ အမှုတော်ထမ်းဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”

ဝမ်ကုန်းသည် ချက်ချင်း ဒူးထောက်ပြီး ဟိုယုကျီကို လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ဟိုယုကျီ၏ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားပြီး လှည်းသုံးစီးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ဟိုကွန် လူအချို့ကို ခေါ်ပြီး ခေါင်းဆောင်ဝမ်နဲ့အတူ ဒီတရားဝင် လမ်းပိုင်းကို ရှင်းလင်းလိုက်ပါ။ ပြီးရင် လှည်းပေါ်က လင်းတပျံ တံဆိပ်အားလုံးကိုလည်း အစားထိုးလိုက်ပါ။ ပြီးရင် တရားဝင် လမ်းအတိုင်း ပြန်သွားလို့ရပြီ”

“ဟုတ်ကဲ့… စတုတ္ထမြောက် သခင်လေး”