မှောင်မိုက်ပြီး လေပြင်းထန်တဲ့ညမှာ အချိန်မနှောင်းခင် သတ်ပစ်လိုက်
Vol. 3 Ch. 30
အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနရှိ ခရိုင်အစိုးရရုံးနှင့် ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်တို့အားလုံးသည် ရက္ခိုသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံအဖွဲ့အစည်းများဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယုံကျိုးတွင် မည်သည့်နေရာတွင်ရှိနေပါစေ ထိုသုံးခုသည် အမြဲတမ်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကပ်လျက်တည်ရှိပြီးဇောင်ယန်းခရိုင်သည်လည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်သည်။
ဇောင်ယန်းခရိုင်သည် ယခင်က တရားသူကြီးကို ခန့်အပ်ထားခြင်းမရှိသော်လည်း အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးရုံးကို တည်ထောင်ပြီးဖြစ်ပြီး ခရိုင်အစိုးရ၏ ညာဘက်ခြမ်းတွင် တည်ရှိကာ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်နှင့် ကပ်လျက်တည်ရှိသည်။
ဟိုယုရှောင်သည် နေ့ခင်းဘက်က ဝတ်ဆင်ခဲ့သော အပြာရောင်အဝတ်အစားများဖြင့် သူ၏တည်နေရာကို ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပေ။ သူသည် အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ တံခါးစောင့်များက သူ့ကို မှတ်မိသွားကြသည်။
“ဒါက အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေပါ။ ပြင်ပလူတွေ ဝင်ခွင့်မရှိဘူး”
ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်အဆင့် ကိုးဆင့်ရှိ စစ်သည်တစ်ဦးဖြစ်သည့် တံခါးစောင့်သည် ထိုနေ့က ချန်ယွဲ့နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသော လူကိုးယောက်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူက ဟိုယုရှောင်ကို မှတ်မိသော်လည်း မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ အလွန်မောက်မာသော အမူအရာကို ပြသပြီး သူ့လမ်းကို တိုက်ရိုက်ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတော့ ပြည်နယ်မြို့တော်ကနေ လာတာဆိုတော့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်အဆင့် ကိုးဆင့်ရှိတဲ့ အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က တံခါးစောင့်အဖြစ်ပဲ ရပ်တည်နိုင်တာက အရှက်ကွဲစရာပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်သေးတာကတော့ ပြောစရာမလိုတော့ပေ။
ထိုကဲ့သို့သော မောက်မာမှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲကိစ္စအတွက် ဒေါသထွက်ရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။ သူက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချပြီး လက်အုပ်ချီကာ ရိုရိုသေသေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်က ဟိုမိသားစုရဲ့ သခင် ဟိုယုရှောင်ပါ။ တရားသူကြီး ချန်ကို တွေ့ချင်လို့ပါ။ အစ်ကိုက ကျွန်တော့်ကို မိတ်ဆက်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
တံခါးစောင့်၏မျက်နှာသည် ပျက်ယွင်းသွားပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဒုက္ခပေးရန် ရည်ရွယ်နေခြင်းပင်။ ထိုအချိန်တွင် ဟိုယွီရှောင်က သူ့ကို ငွေသားအနည်းငယ်ကို လျှို့ဝှက်စွာ ပေးလိုက်ပြီး တစ်ခုလျှင် ငွေသားအလေးချိန် ငါးဆယ်ကျပ်တန်ဖိုးရှိသည်။
တံခါးစောင့်က ငွေကို လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် သူ့မျက်နှာတွင် ချက်ချင်း အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ မျက်စိအားနည်းတာကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ သခင်ဟို ကိုယ်တိုင်ဖြစ်နေတာကိုး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စော်ကားမှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ ကျွန်တော် ချက်ချင်း တရားသူကြီးဆီကို သတင်းပို့ပါ့မယ်။ သခင်ဟို ခဏလောက်စောင့်ပေးပါ”
ဟိုယုရှောင်က နောက်တစ်ကြိမ် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တကယ်ကို ငွေက ကမ္ဘာကို လည်ပတ်စေတာပဲ။
ငွေသား အလေးချိန် တစ်ရာကျပ် အကုန်အကျခံရတာက အနည်းငယ်နာကျင်စေသော်လည်း သူက အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာန၏ အဓိကခန်းမမှာ စာလိပ်များကို လှန်လှောကြည့်နေသည့် ချန်ယွဲ့ကို ဆယ့်ငါးမိနစ်အတွင်း တွေ့ခွင့်ရသွားသည်။
“ဟိုယုရှောင်က တရားသူကြီး ချန်ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ပါတယ်”
“သခင်ဟို၊ ထပါ”
လူတစ်ယောက် ဝင်လာတာကို မြင်၍ ချန်ယွဲ့က စာလိပ်တွေကို ချထားပြီး ဟိုယုရှောင်ကို ထရပ်ဖို့ အချက်ပြလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ဟိုယုရှောင်ကို ချဉ်းကပ်ပြီး မေးလိုက်သည်။ “သခင်ဟို ဇောင်ယန်း သွေးနတ်ဆိုးအကြောင်းကို ကြားဖူးပါသလား”
ဟိုယုရှောင်၏အမူအရာက အံ့အားသင့်သွားပြီး ချန်ယွဲ့က စားပွဲပေါ်တွင် ချထားသော ဇောင်ယန်းခရိုင်မှတ်တမ်းများ ဟူသော စကားလုံးများပါရှိသည့် စာလိပ်ကို ကြည့်ပြီးနောက် နားလည်သဘောပေါက်သည့်အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်က ဇောင်ယန်းခရိုင်မှတ်တမ်းတွေကို အရင်က ဖတ်ဖူးပါတယ်။ ဒီကိစ္စကိုလည်း ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ တရားသူကြီးက ကျွန်တော့်ကို စမ်းသပ်နေတာကြောင့် ကျွန်တော်သိတဲ့အရာတွေကို နှိမ့်ချစွာ မျှဝေပါ့မယ်။
လွန်ခဲ့သော အနှစ်တစ်ထောင့်သုံးရာကျော်က ဝူဇုန်ခေတ်ရဲ့အဆုံးမှာ ရှန်ကျိုးက ရှုပ်ထွေးနေပြီး နတ်ဆိုးတွေက နေရာတိုင်းမှာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တယ်။ သွေးနတ်ဆိုးလို့ခေါ်တဲ့ ကြီးမားတဲ့နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က ဇောင်ယန်းခရိုင်မှာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တယ်။ ဒဏ္ဍာရီတွေအရ ဒီသွေးနတ်ဆိုးက အသိဉာဏ်ရရှိပြီး စစ်သည်တွေရဲ့ သွေးနဲ့ချီကို စားသုံးခဲ့တဲ့ အနှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိသော ကျိုင်းပင်ကြီးဖြစ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်”
“အဲဒီအချိန်တုန်းက ဇောင်ယန်းနဲ့ အနီးနားခရိုင်တွေက စစ်သည်တွေ အားလုံးအပါအဝင် သူတို့အားလုံးကို သွေးနတ်ဆိုးက ဝါးမျိုခဲ့တယ်။ သွေးကို စားသုံးခြင်းဖြင့် နတ်ဆိုးက တိုးတက်လာပြီး တတိယအဆင့် နတ်ဆိုးဖြစ်လာကာ မရိုင်းစိုင်းနိုင်အောင် တားဆီးလို့မရတော့ဘူး”
ချန်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြီး တန်ဖိုးထားသည့်အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ပြသကာ ဆက်လက်ပြောကြားရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။
ဟိုယုရှောင်က အနည်းငယ်ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း လိုက်လျောလိုက်သည်။
“သူ့ရဲ့အင်အားကို အလွန်အမင်းတိုးမြှင့်ပြီးနောက် သွေးနတ်ဆိုးက အရမ်းရမ်းကားလာတယ်။ သူက သူ့ရဲ့ အနှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိတဲ့ သွေးအနှစ်ကို သွေးအစာအဖြစ်သုံးပြီး စစ်သည်တွေကို ပိုပြီးဝါးမျိုဖို့ ဆွဲဆောင်ခဲ့တယ်။
ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်က ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် လက်နက်ပြုပြင်သူ မိုယွန်းဇီကို ဆွဲဆောင်မိသွားတယ်။ မိုယွန်းဇီက လက်ညှိုးတစ်ချက်တောက်ရုံနဲ့ နတ်ဆိုးရဲ့နှလုံးသားကို ချိုးဖဲ့ပစ်လိုက်တယ်။
မိုယွန်းဇီက အဲဒီနှလုံးသားကို သွေးကျောက်အနေနဲ့ သွေးအရိပ်လို့ခေါ်တဲ့ ဝိညာဉ်ဓားသုံးလက်အဖြစ် ပြုပြင်ခဲ့တယ်လို့ ကောလဟာလတွေ ထွက်နေတယ်။ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ သွေးအရိပ်ဓားကို ချန်ထားပြီး သွေးနေဓားနဲ့ သွေးကျောက်ဓားက ဒီနေ့အထိ ဝိညာဉ်လက်နက်စာရင်းရဲ့ ထိပ်ဆုံးတစ်ရာထဲမှာ ရှိနေပြီး လူသိများနေတုန်းပဲ”
ဟိုယုရှောင်က စကားအရှည်ကြီးကို အဆုံးသတ်ပြောကြားခဲ့သော်လည်း အသက်ရှူမှန်အောင် မလုပ်နိုင်ခင်မှာပင် ချန်ယွဲ့က သူ့ကို ကျောခိုင်းပြီး စကားပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းကင်က ပထမဆုံးရူးသွပ်စေတဲ့သူတွေကို ဖျက်ဆီးချင်တယ်။ ဒီသွေးနတ်ဆိုးက မူလက ဇောင်ယန်းရဲ့နယ်မြေကို အားကိုးပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ခဲ့တယ်။ သူက ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးသိတဲ့ ရှန်ကျိုးတစ်ခွင်မှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ပထမတန်းစား ကြီးမားသောနတ်ဆိုး ဖြစ်လာနိုင်တယ်။
နောက်ဆုံးမှာ၊ သူက သဘာဝအားဖြင့် သေးငယ်နေတုန်းပဲ။ စွမ်းရည်အနည်းငယ်ရရှိပြီး သူက တခြားသူတွေကို အထင်သေးခဲ့တယ်။ အကျိုးကျေးဇူးတချို့ကို ရရှိပြီး သူက သူ့ကိုယ်သူ မသိနိုင်တော့ဘဲ ဦးတည်ချက်တွေအားလုံးကို ဆုံးရှုံးခဲ့တယ်။ သူရဲ့ မာနကြီးမှုအတွက် ဒီလိုကံကြမ္မာကို ရရှိသင့်တယ်။
သခင်ဟို၊ မင်းဘယ်လိုထင်လဲ ချန်ပြောတာ မှန်လား... ဒါမှမဟုတ် မမှန်ဘူးလား?"
ဟိုယွီရှောင်၏အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချန်ယွဲ့ကို မော့ကြည့်ကာ သူ့မျက်နှာတွင် အပြုံးမဟုတ်သလို အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူက ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။
ဒါက သူ့ကိုယ်သူ သတိပေးနေတာပဲ။
သူက တစ်ခုခုကို အသေအချာ သိနေတယ်...
ဟိုယွီရှောင်က ချန်ယွဲ့၏လေထု တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့အမူအရာက တင်းမာလာခဲ့သည်။ သူက အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“တရားသူကြီးက ဒါကို ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ကျွန်တော် နားမလည်ပါဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီးရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပေးပါ”
“ဒီအချိန်မှာတောင် ပြန်ပြောရဲသေးတယ်၊ သေခြင်းကို ရှာနေတာပဲ”
ချန်ယွဲ့၏မျက်နှာတွင် ဒေါသများ ပေါ်လာပြီး သူက ဟိုယုရှောင်၏ပခုံးပေါ်သို့ လက်ဝါးကို အားပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဟိုယွီရှောင် တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အားပြင်းသော အင်အားတစ်ခုက သူ့ကို ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအနည်းငယ် ပေါ်လာပြီး ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူက နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ သူ့နောက်က နံရံကို တိုက်မိပြီး ကြီးမားသော ချိုင့်ခွက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောစွမ်းအင်က ဓားသွားတစ်ခုကဲ့သို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် ဖျက်ဆီးနေသည်။ သူ၏အခုမှ စုစည်းထားသော ဂန်းချီက ဒီစွမ်းအင်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ လုံးဝအသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။
ဖွတ်...
အသက်ရှူသုံးကြိမ်ကြာအောင် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်စုစည်းပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်က သူ့ဒဏ်ရာတွေကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သွေးတစ်လုတ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။
“ဟိုင်အချိန်မှာ ရန်လိုတဲ့လုပ်ရပ်ကို လုပ်ဆောင်တာ... ဘယ်လောက်တောင်ရဲရင့်တာလဲ”
ဟိုယုရှောင်က သူ့ဒဏ်ရာတွေကို ထိန်းချုပ်နေတုန်း ချန်ယွဲ့ရဲ့စကားတွေကို ကြားလိုက်ရပြီး သူ့မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျုံ့သွားကာ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ အေးစိမ့်သည့်အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူက ဒါကိုလည်း သိနေတာလား။ ဒါဆို သူက ငါ အခုလေးတင် အဓိကခန်းမမှာ စီစဉ်ထားတဲ့အရာအားလုံးကို ကြားပြီးပြီပေါ့။
“ဒီနေ့နေ့လည်က ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်မှာ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ မင်းတို့က ကိုယ့်ဘာသာ ဘာလုပ်ရပ်မှ မလုပ်ဆောင်ရဘူးလို့ ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောခဲ့တယ်။ ငါ့ရဲ့ရှေ့ခြေက အမိန့်ကို ပြောပြီးတာနဲ့ မင်းတို့ရဲ့နောက်ခြေက ပြဿနာစတော့တာပဲ။
မင်းတို့က ဟိုယုလင် အဲဒီမိန်းမယုတ်က မီးတောက်တဲ့ဆံပင်နဲ့ ငါ့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ငါ့ရှေ့မှာ မင်းတို့ရဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်စုက ခုန်ပေါက်နေတဲ့လူပြက်တစ်ယောက်ပဲ၊ အများဆုံးဆိုရင် ထန်ဂန်းနဲ့ တီးဘူးဒုံထက် နည်းနည်းပိုအားကောင်းတဲ့ လူပြက်တစ်ယောက်ပဲ။
ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ မင်းတို့ကို ဘယ်သူက ရဲရင့်စေတာလဲ၊ ဟမ်”
ချန်ယွဲ့က ဟိုယုလင်ကို မိန်းမယုတ် ဆိုသည့်စကားနှင့် စော်ကားတာကို ကြားသည့်အခါ ဟိုယုရှောင်၏ ငုံ့ထားသည့် မျက်လုံးများထဲမှာ အေးစက်သောအလင်းရောင်တစ်ခု ခဏတာ ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ့ခေါင်းကိုမော့ပြီးနောက် သူ့အမူအရာက ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီး ချန်ယွဲ့က ဖမ်းမိပြီး ဖော်ထုတ်ခံရတဲ့သူတစ်ယောက်ရဲ့ပုံစံအတိုင်း ဖြစ်နေ၏။
အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်က တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိသလိုမျိုး နောက်ဆုံးမှာ စကားပြောခဲ့သည်။
“တရားသူကြီးရဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အသိအမှတ်ပြုပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဆန့်ကျင်တဲ့လုပ်ရပ်ကို လုပ်ခဲ့ပေမယ့် မင်းပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဇောင်ယန်းက တကယ်ကို ပြဿနာတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပါတယ်။ ဒေသတွင်း အင်အားစုလေးခုက သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စတွေကို အုပ်ချုပ်နေတာ မင်းနဲ့ ဘယ်လိုကောင်းကောင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မှာလဲ။
သခင်ဟိုက အဲဒီမိသားစုသုံးခုနဲ့ သိပ်မတည့်တဲ့ အငြိုးအတေးတချို့ရှိတယ်။ ဒီညမှာ သူတို့ကို တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ အပြီးသတ်ဖယ်ရှားနိုင်ရင် ဇောင်ယန်းခရိုင်က စစ်သည်အားလုံးကို မင်းရဲ့အမိန့်အောက်မှာ ရှိနေအောင် ငါ အာမခံနိုင်ပါတယ်။ အခုကစပြီး ဟိုမျိုးနွယ်စုက မင်းကို အစေခံဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ် ခွေးနဲ့မြင်းလိုမျိုး ပင်ပန်းစွာ အလုပ်လုပ်ပေးပါ့မယ်”
ဟိုယုရှောင်က ဒီလိုပြောတာကို ချန်ယွဲ့က ကြားသည့်အခါ သူ့အမူအရာက ချက်ချင်း ထက်မြက်လာပြီး အသံနိမ့်နိမ့်ြင့် မေးလိုက်သည်။
“မင်း ဘာတွေသိထားလဲ”
ဟိုယုရှောင်က ခဏလောက် အံ့အားသင့်တဲ့ အမူအရာကို ဖော်ပြပြီး ခေါင်းခါယမ်းခဲလိုက်သည်။
“တရားသူကြီး ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ ကျွန်တော် နားမလည်ပါဘူး”
“ငါ မင်းကို မေးနေတာ၊ မင်းက အဲဒီမီးတောက်တဲ့ဆံပင်ကို ဘယ်ကရခဲ့တာလဲ”
ဟိုယုရှောင်၏နှလုံးသားက တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ချန်ယွဲ့က ဒါကို ထုတ်ပြောမယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ပြီးတော့ နေ့ခင်းတုန်းက ချန်ယွဲ့က ဟိုယုလင်ကို လှည့်စားခဲ့သော ချစ်ကြိုးသွယ်သည့် လူမိုက်တစ်ယောက်၏ပုံရိပ်က ချန်ယွဲ့၏ သရုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း သူ အခုမှ သဘောပေါက်သွားသည်။
သူ့စိတ်က အလျင်အမြန် ပြေးလွှားနေသော်လည်း ဟိုယုရှောင်က သူ့စကားတွေကို တုံ့ဆိုင်းမနေဖို့ ပိုပြီးသတိထားကာ သူ့ကိုယ်သူ ထုတ်ဖော်မိမှာကို ကြောက်ပြီး သူက ချက်ချင်း မတရားခံရတဲ့အမူအရာကို ပြသကာ ပြောလိုက်သည်။
“တရားသူကြီးမင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ တရားဝင်လမ်းပေါ်မှာ မီးတောက်တဲ့ဆံပင်ကို အမှတ်မထင် တွေ့ခဲ့တာပါ။ တောမြင်းတစ်ကောင်လို့ ထင်ပြီး၊ မင်းက မြင်းကောင်းတွေကို တန်ဖိုးထားတယ်ဆိုတာ သိလို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ညီမငယ်က မင်းကို လက်ဆောင်ပေးဖို့ ကျွန်တော့်ဆီကနေ ယူသွားခဲ့တာပါ။ အဲဒီမီးတောက်တဲ့ဆံပင်မှာ တစ်ခုခုမှားနေတာများ ရှိနေသလား”
လ
ချန်ယွဲ့က ဟိုယွီရှောင်ကို အသက်ရှူဆယ်ကြိမ်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်ခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်အဆင့် ဆယ်ဆင့် ထိပ်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုကို မြင်၍ နောက်ဆုံးမှာ သူ့နှလုံးသားထဲက အခုလေးတင် ပေါ်လာသည့် သံသယကို လျော့ပါးသွားစေပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
“ဇောင်ယန်းက ပြဿနာတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတယ်ဆိုတာ မင်းသိနေပြီဆိုတော့ ငါ့ကို ဘာပြဿနာမှ မပေးနဲ့”
“ငါက အခု လူတွေ လိုအပ်နေတယ်။ မင်းက ငါ့ကို နာခံစွာ လက်အောက်ခံရင် ဒီကိစ္စ ပြီးသွားပြီးနောက် မင်းတို့ရဲ့ ဟိုမိသားစုကို ထောက်ပံ့ပေးဖို့ ငါ မငြင်းဆန်ဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ စိတ်ကို ရင်ထဲမှာ သိမ်းမထားရင် ငါ ရက်စက်တယ်လို့ မပြောနဲ့”
ချန်ယွဲ့က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ဝါးက လေထဲကို မျက်နှာမူကာ ဟိုယုရှောင် အခုလေးတင် တိုက်မိခဲ့သည့် နံရံကို ရိုက်ချလိုက်သောအခါ နံရံတစ်ခုလုံးက မိုးခြိမ်းသံလို ကွဲကြေသွား၏။
ဟိုယွီရှောင်၏ခန္ဓာကိုယ်က အချက်ပြသည်အတိုင်း တုန်ယင်သွားပြီး ကြောက်ရွံ့သည့်အမူအရာကို ပြသကာ အလျင်အမြန် ဒူးထောက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“တရားသူကြီး စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ရဲ့လူတွေကို ချက်ချင်း ပြန်ခေါ်ပြီး ဒီညမှာ ဘာမှမဖြစ်အောင် အာမခံပါ့မယ်”
“မင်းသိရင် ပြီးတာပဲ၊ ထွက်သွား”
ချန်ယွဲ့က သူ့လက်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏သတိပေးချက်ပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်က နောက်ထပ်မလှုပ်ရှားရဲဘူးလို့ အလွန်ယုံကြည်နေခြင်းပင်။
.........
အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးရုံး၏တံခါးဝကို ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ဟိုယုရှောင်၏မျက်နှာပေါ်က ကြောက်ရွံ့သည့် အမူအရာက ချက်ချင်း မကောင်းကြံသည့်အမူအရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ချန်ယွဲ့က သူ့ပခုံးပေါ်မှာ အခုလေးတင် ရိုက်နှိပ်ခဲ့တဲ့ လက်ဝါးရာကို ကြည့်ပြီး သူ့မျက်ခုံး၏ ဘုရားပန်းကြာထဲက ချန်ယွဲ့၏လေထုကို ခံစားလိုက်ရ၍ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွေက အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။
“ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်ရဲ့ ဒုတိယထပ်ထဲကို ဘယ်လိုရောနှောဝင်ရောက်ရမလဲဆိုတာကို စိုးရိမ်နေခဲ့တာ အခု အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ”
ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်ကို ပြန်ငေးကြည့်နေပြီး ဟိုယုရှောင်က ချက်ချင်း မသွားဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း ပထမဦးဆုံး ဟိုအိမ်တော်ကို ပြန်သွားလိုက်သည်။
ဟိုအိမ်တော်၏ အဓိကခန်းမအပြင်ဘက်တွင် ဟိုယုချန်နှင့် အခြားသူများ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် အထက်ဟိုဂိတ်၏ ကွီအဖွဲ့မှ လူသုံးဆယ်နှင့် အောက်ဟိုဂိတ်မှ စုစုပေါင်း လူတစ်ရာ့တစ်ဆယ့်နှစ်ဦးသည် ညဝတ်အင်္ကျီများ ဝတ်ဆင်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီး လေထုက အလွန်တည်ငြိမ်နေသည်။
ဟိုယုရှောင် ပြန်လာတာကို မြင်သော ဟိုယုကျီက ရှေ့သို့တိုးလာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“ငါက ပဉ္စမအဘိုးကြီးကို အရိပ်အမြွက်ပြောထားတယ်။ ဒီည ရှုအချိန်ပြီးရင် အိမ်တော်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူး။ ထျန်းဟုန်လုနဲ့ အခုနောက်ပိုင်း အခြေအနေတွေအရ သူက သူတို့ကို လွှတ်ပေးဖို့ ဒီကောင်းတဲ့အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး”
ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများထဲမှ နောက်ဆုံး စိုးရိမ်ပူပန်မှု အနည်းငယ်သည် ပြေလျော့သွားပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ရှုနာရီအထိ နှစ်မိနစ်သာ ကျန်တော့ပြီး ကောင်းကင်မှ လသည် ပို၍ တောက်ပလာကာ ကျောက်ယန်းခရိုင်ရှိ အဆောက်အအုံများအားလုံးအပေါ် လှပသော ငွေရောင်အလင်းတန်းကို ဖြာထွက်စေပြီး သူတို့ကို ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ လှပသော အသွင်အပြင်ကို ပေးစွမ်းသည်။
လူတိုင်းရှေ့တွင် ဟောင်ယုရှောင်သည် ထျန်းလင်ခရိုင်မှ ပြန်လာကတည်းက သူသယ်ဆောင်လာသော ငွေရောင်တံဆိပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ကျဲပါးသော အနက်ရောင်ဂန်းချီကို တံဆိပ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီးနောက် တံဆိပ်မှ မျက်စိကျိန်းလောက်သော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
“အကြီးအကဲထုံ၊ ခရိုင်အုပ်ချုပ်သူ ရန်ဖုန်းက မြို့ထဲမှာ မရှိဘူး၊ ခန့်အပ်ခံရတဲ့ တရားသူကြီး ချန်ယွဲ့ပဲ ရှိတယ်။ ငါတို့ အခု လုပ်ဆောင်လို့ရပြီ”
ဟောင်ယုရှောင်က တံဆိပ်ကို စကားပြောသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း ခေတ္တမျှ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး သူသည် အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ဘာကြောင့် စကားပြောနေသည်ကို နားမလည်ကြပေ။
“နားလည်ပြီ”
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် တံဆိပ်မှ မျှော်လင့်မထားဘဲ အာဏာရှင်ဆန်သော တုံ့ပြန်မှုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဟိုယုရှောင်သည် တံဆိပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လူတိုင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရှင်းပြခြင်းမရှိဘဲ သူသည် ထူးဆန်းသောအပြုံးကိုသာ ပြသလိုက်သည်။
အေးစက်သော လေပြေတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး ဟိုယုရှောင်၏ အပြုံးနှင့်အတူ လူတိုင်း ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့ စကားပြောရန် မစောင့်ဘဲ သူ၏ တစ္ဆေဆန်သော အသံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
“လမဲ့လေထန်တဲ့ညမှာ သတ်ဖို့ စောလွန်းနေပြီ...”
ထို့ကြောင့် ဟိုင်နာရီ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
အသက်ရှူဆယ်ကြိမ်အတွင်း လူ ၁၄၅ ယောက်ပါ နှစ်ဖွဲ့စလုံးသည် ဟိုယုရှောင်၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
လူတိုင်း ထွက်သွားပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်နေကာ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားနေပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်လိုက်ပုံပင်။ သူသည် ခုန်လိုက်ပြီး ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။