ကျောက်ယန်းမြို့၏ သွေးစွန်းသောည

ဟိုင်နာရီ၏ အစောပိုင်းအချိန်၊ ဖေးယွန်လမ်း

တောက်ပသော လရောင်သည် လမ်း၏နှစ်ဖက်စလုံးသို့ ဖြာကျနေသည်။ ဒီဇင်ဘာလကုန်ပိုင်းဖြစ်ပြီး အေးစက်သော ရှုဖုန်းလေများ တစ်ခါတစ်ရံ တိုက်ခတ်လာကာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော အသံများကို ဖန်တီးပေးနေသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်စုကဲ့သို့ပင် ပျံလွှားအဖွဲ့၏ ရုံးချုပ်သည်လည်း လမ်းတစ်ခုလုံး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိသည်။ ငါးမီတာ သို့မဟုတ် ခြောက်မီတာခန့် မြင့်သော မုခ်ဦးပေါ်တွင် ပျံလွှားအဖွဲ့၏ စာလုံးသုံးလုံးသည် လရောင်အောက်တွင် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းနေသည်။

မြောင်...

ရုတ်တရက် အရိပ်များထဲမှ တောကြောင်တစ်ကောင် ခုန်ထွက်လာပြီးနောက် အရိပ်တစ်ခုပြီးတစ်ခု နံရံပေါ်မှ ဖြတ်ကျော်ကာ တိတ်တဆိတ် ပျံလွှားအဖွဲ့၏ ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ပိတ်ထားသော ခြံဝင်းအတွင်းတွင် ကိုယ်ခန္ဓာကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ငါးဆင့်ရှိသော ဂိုဏ်းဝင်နှစ်ဦးသည် ကြောင်၏အော်သံကြောင့် နိုးထလာပြီး အနည်းငယ် ဆန့်တန်းလိုက်ကာ ကျိန်ဆဲတော့မည့်အချိန်တွင် အရိပ်များစွာသည် သူတို့ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ နှစ်ဦးစလုံး ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်း နိုးလာကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်တော့မည့်အချိန်တွင်...

ရှူး...

ဓားအလင်းရောင်များ ဖြတ်သွားပြီး ခေါင်းနှစ်လုံး ချက်ချင်း ပျံတက်သွားသည်။ အလောင်းများ၏ လည်ပင်းမှ ပန်းထွက်လာသော သွေးများသည် တစ်မီတာကျော် မြင့်တက်သွားသည်။

သွေးများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး ပူနွေးနေဆဲဖြစ်သည်။

“စတုတ္ထအကြီးအကဲ၊ ခေါင်းဆောင်တွေကိုပဲ ဖယ်ရှားမယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား”

“အကယ်၍ ငါတို့က သူတို့ကို အခြားသူတွေကို သတိပေးခွင့်ပေးခဲ့ရင် အခက်တွေ့လိမ့်မယ်။ သူတို့က နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မအိပ်ခဲ့တာ သူတို့အမှားပဲ”

“အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်၊ ရှေ့ကို ဆက်သွားကြရအောင်။ သူတို့က တကယ်အိပ်နေတာလား ဒါမှမဟုတ် ဟန်ဆောင်နေတာလားဆိုတာ သူတို့ရဲ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ နိုးလာရဲတဲ့သူမှန်သမျှကို သတ်ကြရအောင်”

ဟိုယင်း၊ ဟိုချွန်းသည် ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်၏ ကြမ်းတမ်းပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စကားဝိုင်းကို ကြားသောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရုတ်တရက် အေးစိမ့်သွားပြီး ယနေ့ညတွင် ပျံလွှားအဖွဲ့တွင် အိပ်ပျော်နေသော လူများ ပိုများလာစေရန် ဆုတောင်းခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက အောက်ဟိုဂိုဏ်းကို အပြည့်အဝ စုစည်းနိုင်ရန် အချိန်မည်မျှ ကြာမည်ကို သူတို့ မသိခဲ့ပေ။

လူတစ်ရာကျော်သည် ပျံလွှားအဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ လုံးဝတိတ်ဆိတ်နေလျှင်ပင် အရာရာကိုခြေရာမကျန်အောင်ထားဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။ တိတ်ဆိတ်စွာညည်းညူသံများနှင့် အော်ဟစ်သံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပျံလွှားအဖွဲ့သာမက အိပ်ရေးပေါ့သော အိမ်နီးချင်းအချို့ပင် ဆူညံသံများကို ကြားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ကိုယ်ခံပညာကမ္ဘာတွင် ဤကဲ့သို့သော ရန်ငြိုးများသည် ပုံမှန်ဖြစ်သောကြောင့် တတ်နိုင်သောသူများသည် မျက်စိမှိတ်နေရန် ရွေးချယ်လေ့ရှိပြီး သာမန်အိမ်နီးချင်းများအကြောင်း ပြောစရာမလိုပေ။

ပျံလွှားအဖွဲ့၏ အဓိကခန်းမတွင် ဆူညံသံများကြောင့် နိုးထလာသော စူလီသည် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် နောက်ခန်းမဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားသောအခါ ရုတ်တရက် ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် သူ၏မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ့ကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားစေသည်။

စူလီသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ခုန်တက်သွားပြီး နောက်ခန်းမသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားရန်သာ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ငွေရောင်အလင်းသည် မြန်ရုံသာမက သူ၏ဆီးခုံနှင့် မျက်နှာကို ပစ်မှတ်ထားကာ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ထောင့်ချိုးထားသည်။ သုံးလေးကြိမ် လှုပ်ရှားရုံဖြင့် သူသည် ပြန်လည်တွန်းထုတ်ခံခဲ့ရသည်။

ရွေးချယ်စရာမရှိသောကြောင့် စူလီသည် ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်တော့မည့်အချိန်တွင်...

“စူလီ၊ မင်းသာ အသံတစ်ခုခု ထွက်ရဲရင် မင်းမိသားစုတစ်ခုလုံး အသက်ရှင်ကျန်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မယုံဘူးလား။ စမ်းကြည့်လိုက်လေ”

ဟိုယုကျီ၏ မူလက နူးညံ့သောအသံသည် တစ္ဆေဆန်သော လရောင်ညနှင့် ရောနှောသွားသောအခါ လူတစ်ဦး၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားစေသည်။

တီးဘူးဒုံနှင့် သူ၏သားများအပြင် ပျံလွှားအဖွဲ့တွင် ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်ခြင်းအဆင့် ရှစ်ဆရှိသော စစ်သည်သုံးဦးလည်း ရှိပြီး စူလီသည် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ အသက်အငယ်ဆုံးသာမက သူ၏မျိုးရိုးအမည်သည် တီးမဟုတ်သော တစ်ဦးတည်းသောသူဖြစ်သည်။

ခြိမ်းခြောက်မှုကို ကြားပြီးနောက် စူလီသည် ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး ဟိုယုကျီသည် သူ့ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်း မရှိကြောင်း သဘောပေါက်သွား၏။

“မင်းက ဉာဏ်ကောင်းတဲ့လူပဲ၊ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ မင်းသိတယ် မဟုတ်လား”

စူလီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ပျံလွှားအဖွဲ့နှင့် ပတ်သက်၍ ဘာဖြစ်နေသည်ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ဟိုယုကျီသည် ဤနေရာသို့ လူများစွာကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး သူ့ကိုသတ်ရန် ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် အရာများစွာကို ရှင်းပြရန် လုံလောက်သည်။

ဟိုယုကျီရှေ့တွင် သူသည် သူ၏ခေါင်းပေါ်ရှိ ရှန်ထန်၊ အထက်ကြယ်အပ်စိုက်အမှတ်ကို အားဖြင့် ရိုက်နှက်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ မေ့လဲသွားသည်။

ဉာဏ်ကောင်းသောလူများနှင့် ဆက်ဆံခြင်းသည် တကယ်ကို ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသည်။

ဟိုယုကျီသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ စူလီကို နောက်ထပ် အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ သူ၏အကြည့်ကို ပျံလွှားအဖွဲ့၏ နောက်ခန်းမဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု မြင့်တက်လာသည်။

ပျံလွှားအဖွဲ့၏ နောက်ခန်းမရှိ အဓိကအိပ်ခန်းတွင် သူ၏ကိုးယောက်မြောက် မောင်းမကို ပွေ့ဖက်ထားသော တီးဘူးဒုံသည် သူ၏ပါးပြင်ကို ဖြတ်၍ အေးစက်သောအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏နားရွက်သည် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးအိမ်များ ကျယ်လာကာ သူ၏လက်ထဲရှိ အမျိုးသမီးကို ရုတ်တရက် လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး အိပ်ရာမှ ခုန်ထကာ ပြတင်းပေါက်ဘေးရှိ ဓားအကြီးကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

အေးစက်သောအလင်းသည် အစသာရှိသေးသည်။ ရှုပ်ထွေးသော ဓားအလင်းတန်းများစွာသည် နောက်မှ လိုက်လာကာ ပျော့ပျောင်းသော အိပ်ရာကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် လှီးဖြတ်လိုက်သည်။

မောင်းမကတော့ အိပ်နေရင်း ခေါင်းပြတ်သွားသည်။

အိပ်ရာနှင့် မောင်းမကို မြင်သောအခါ တီးဘူးဒုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချွေးအေးများ စီးကျလာသည်။ ဓားအလင်းတန်းများ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ ဟိုယုကျီ၏ ဆိုးရွားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် သူသည် တောင့်တင်းသွားပြီး ဒေါသပေါက်ကွဲကာ

အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“စတုတ္ထအကြီးအကဲဟို မင်းကသေဖို့ ဖိတ်ခေါ်နေတာပဲ”

သူ၏ဒေါသသည် တရားမျှတသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ဝက်က ဟိူယုရှောင်နှင့် ချိတ်ဆက်ခြင်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်နေရာကို လုံခြုံစေရုံသာမက ပျံလွှားအဖွဲ့၏ အကုန်အကျဖြင့် ဟိုမျိုးနွယ်စုကို ပြာပုံမှ ထမြောက်စေခဲ့ပြီး သူ့ကိုကျော်တက်ကာ တက်လှမ်းစေခဲ့သောကြောင့် သူသည် ဟိုယုရှောင်ကို အရိုးထဲကပင် မုန်းတီးခဲ့ခြင်းပင်။

ယခု နှစ်ဝက်အကြာတွင် သူသည် အသက်ကြီးလာပြီဖြစ်ပြီး ဟိုယုရှောင်နှင့် မယှဉ်နိုင်တော့ကြောင်း ဝန်ခံရတော့မည်ပင်။

သို့သော် ဟိုယုကျီသည် သူ့ကိုသတ်ရန် ညသန်းခေါင်ယံတွင် သူ၏ပျံလွှားအဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သောအခါ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့် သူသည် ဘာအတွက် အရေးပါတော့မည်နည်း။

တီးဘူးဒုံ၏ သွေးများ ဆူပွက်လာပြီး သူ၏ဒေါသသည် သူ့၏ပုံမှန်စွမ်းအားထက် အလွန်ကျော်လွန်သော စွမ်းအားကို ပြသနိုင်စေခဲ့သည်။ သူ၏လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏သွေးစွမ်းအင်သည် ၎င်းအပေါ်တွင် စုစည်းလာသည်။ သူ၏ကျားကိုးကောင်၏ စွမ်းအားသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဓားသွားသည် ရေခဲကဲ့သို့ ထက်မြက်ကာ ပြင်းထန်သောလေကို ယူဆောင်လာသည်။

“ဟိုယုရှောင်ဆိုတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့လူမိုက်ရဲ့ မာနက မလုံလောက်သေးဘူး၊ မင်းက ဒီလောက်ထိ ရမ်းကားရဲသေးတယ်။ မင်းက ပုလွေကောင်လေး၊ ဒီနေ့ မင်းကို သေမင်းဆီ ပို့ပေးမယ်”

ပုလွေကောင်လေး ဟူသော စကားကို ကြားသောအခါ ဟိုယုကျီ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်သည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။

ဓားတစ်လက်သည် ဓားသွား၏ အရှိန်နှင့် မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

လျင်မြန်သောဓားသွားနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်ထားသော ဟိုယုချန်ပင်လျှင် ဟိုယုကျီနှင့် ယှဉ်မတိုက်ရဲပေ။ တီးဘူးဒုံ၏ ဓားသွားအကြောင်း ပြောစရာမလိုပေ...

တီးဘူးဒုံ၏ ဓားသွားသည် သူ့ဆီသို့ မရောက်ရှိမီ ဟိုယုကျီ၏ ပျော့ပျောင်းသောဓားသည် သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

လရောင်အောက်တွင် မိုးရေစက်များကဲ့သို့ သေးငယ်သိပ်သည်းသော ဓားအလင်းတန်းများကို သူ၏ရှေ့တွင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူသည်လည်း ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်ခြင်းအဆင့် ဆယ်ဆင့်ရှိသော စစ်သည်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏စွမ်းအားအပြည့်ကို ထုတ်လွှတ်သောအခါ ကျားကိုးကောင်၏ စွမ်းအားသည် ထိုမိုးရေစက်များကဲ့သို့ ဓားအလင်းတန်းများကို မြှင့်တင်ပေးသောကြောင့် အခန်းတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားပြီး တီးဘူးဒုံ၏ မျက်လုံးအိမ်များထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ထင်ဟပ်စေသည်။

“တကယ်ကို မိုးသည်းထန်စွာရွာသွန်းခြင်းကို ဖန်တီးနိုင်တယ်၊ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

ကျောက်ယန်းခရိုင်တွင် ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်ခြင်းအဆင့် ဆယ်ဆင့်ရှိသော စစ်သည်အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး အခြားသူများ လေ့ကျင့်သော ကိုယ်ခံပညာများကို လူတိုင်းသိကြသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ တတိယတန်းစား ကိုယ်ခံပညာတစ်ခုတည်းဖြစ်သော အနက်ရောင်နဂါးပုံစံဆယ့်သုံးမျိုးကို ဟိုယုရှောင်ကသာ လေ့ကျင့်သည်။ ဟိုယုချန်က လျင်မြန်သောဓားသွားနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်ပြီး ဟိုယုကျီက မိုးသည်းထန်သောဓားသွားနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်ကာ ဟိုယုလင်းက ကြိမ်လုံးနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ဝက်က ဟိုမိသားစုမှ သုံးဦးသည် အနက်ရောင်နဂါးပုံစံဆယ့်သုံးမျိုးကို မလေ့ကျင့်ကြောင်း သိရှိသောအခါ တီးဘူးဒုံအပါအဝင် ကျောက်ယန်းခရိုင်ရှိ လူတိုင်းသည် သူတို့၏မိုက်မဲမှုကို ရယ်မောခဲ့ကြသည်။

ပုံမှန်မဟုတ်သော ကိုယ်ခံပညာတစ်ခုသည် အနက်ရောင်နဂါးပုံစံဆယ့်သုံးမျိုးနှင့် မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

ထိုအချိန်က အများစု၏ အတွေးအမြင်ဖြစ်ပြီး တီးဘူးဒုံသည်လည်း ထိုနည်းတူစွာ တွေးခဲ့ခြင်းပင်။ သို့သော် ယခု ဟိုယုကျီက မိုးရေစက်များကဲ့သို့ သိပ်သည်းသော ဓားအလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်သည်ကို ကြည့်နေစဉ် သူသည် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကိုယ်ခံပညာအများစုအတွက် သူတို့၏အမည်များဖြင့် ပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူတို့၏ပုံစံကို ပြောပြနိုင်သည်။

အနက်ရောင်နဂါးပုံစံဆယ့်သုံးမျိုးကဲ့သို့သော ပုံမှန်ကိုယ်ခံပညာများ သို့မဟုတ် သူလေ့ကျင့်သော ဗုဒ္ဓဘာသာလူသတ်ဓားသွားနည်းစနစ် သို့မဟုတ် အစိမ်းရောင်ဝံပုလွေဂိုဏ်း၏ ဝံပုလွေအဆိပ်လက်ဝါးပင်လျှင် ထိုနည်းတူစွာပင်။

မိုးသည်းထန်သောဓားသွားနည်းစနစ်သည် သူ၏အမည်အရ ပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ်တွင်သာ မိုးသည်းထန်သောဓားအလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။

ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

တီးဘူးဒုံသည် ဟိုယုကျီ၏ ယုံကြည်မှုရှိသော အကြည့်ကို တွေ့သောအခါ သူ၏မျက်လုံးအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး သူ၏မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှေ့သို့ မှီသွားပြီး သူ၏ဓားအလင်းသည် မဆုတ်မနစ် တိုးဝင်လာသည်။

“ပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ်ဖြစ်ရင် ဘာဖြစ်လဲ။ ဒါက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာပဲ။ ငါ ဗုဒ္ဓဘာသာလူသတ်ဓားသွားနည်းစနစ်မှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ နှစ်မြှုပ်နေခဲ့တာ၊ မင်းကို ငါ ဘာကြောင့် ကြောက်ရမှာလဲ၊ သေစမ်း”

ဓားအလင်းသည် လေကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး ရုတ်တရက် နက်ရှိုင်းသော ဗုဒ္ဓဘာသာရွတ်ဆိုသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ကျားကိုးကောင်၏ အင်အားအားလုံးသည် ဓားပေါ်တွင် စုစည်းသွားပြီး ရှေ့မှ မိုးသည်းထန်သောဓားအလင်းနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားသည်။

အင်အားနှစ်ခု တိုက်မိသည့်အချိန်တွင် တီးဘူးဒုံ၏ ပါးစပ်ထောင့်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ကျားချိုးဓားသည် ကောင်းမွန်သောဓားအဖြစ် မသတ်မှတ်ထားသော်လည်း အဖိုးတန်သော သာမန်အဆင့်တစ်ခုလည်းဖြစ်ပြီး ပျံလွှားအဖွဲ့က ငွေသားတစ်သောင်းဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့သည်။

ဟိုယုကျီ၏ ပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ် မိုးသည်းထန်သောဓားသွားနည်းစနစ်သည် တကယ်ကို မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် လှပသော်လည်း သူ၏ အပြည့်အဝ တိုးတက်လာသော ဗုဒ္ဓဘာသာလူသတ်ဓားသွားနည်းစနစ်သည်လည်း အားနည်းခြင်း မရှိသည့်အပြင် သူတို့၏လက်နက်များကွာခြားချက်အကြောင်း ပြောစရာမလိုပေ။

ဤတိုက်ပွဲတွင် သူ အနိုင်ရခဲ့သည်...

တီးဘူးဒုံ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်းမြောက်မှုအနည်းငယ် ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပိုများခဲ့သည်။ စတုတ္ထအကြီးအကဲက သူ့ကို အသက်နှင့်ရင်း၍ တိုက်ခိုက်စေနိုင်လျှင် အကြီးအကဲဟိုနှင့် တတိယအကြီးအကဲနှင့် ဒုတိယအကြီးအကဲက ဘယ်လိုနေပါ့မလဲ။

“ငါ တစ်ယောက်တည်းလာတယ်လို့ မင်းမထင်ဘူး မဟုတ်လား”

ဟိုယုကျီ၏ အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်သော နူးညံ့သောအသံသည် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး တီးဘူဒုံ၏ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်း တင်းကျပ်သွားစေသည်။ ရုတ်တရက် တံခါးအပြင်ဘက်မှ လုံးဝန်းသောအရာဝတ္ထုတစ်ခု ပစ်ဝင်လာပြီး သူသည် ဘေးသို့ အလိုလို ရှောင်လိုက်သည်။

ရှောင်ပြီးနောက် ၎င်းသည် ဘာလဲဆိုတာကို သိရန် သူ၏ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ဒေါသများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်သွားသည်...

“တီးတူးချန်”

လုံးဝန်းသောအရာဝတ္ထုသည် သူ၏တစ်ဦးတည်းသောသား တီးတူးတူချန်မှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ပေ။

သူ အပန်းဖြေရန် အချိန်မရသေးမီ ရုတ်တရက် ခေါင်းငါးလုံး သို့မဟုတ် ခြောက်လုံးကို တံခါးမှ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ တီးဘူးဒုံသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သူတို့၏လမ်းကြောင်းကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ခဏအတွင်း သူ၏မျက်လုံးအိမ်များ ပွင့်ထွက်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်သွားကာ သူ၏ပါးစပ်ဟောင်းလောင်းဖြစ်ကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်တော့ပေ။

သူ ကြောင်အသွားစဉ် လျင်မြန်ပြီး ပြင်းထန်သော ဓားအလင်းတစ်ခုသည် ပြတင်းပေါက်မှ တည့်တည့် ပစ်ဝင်လာပြီး ဟိုယုချန်သည် ဓားအကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဓားရှည်သည် ရှေ့သို့ ထိုးဆင်းသွားပြီး တီးဘူးဒုံကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားသည်။

ကျောက်ယန်းခရိုင်တွင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အမြစ်တွယ်ခဲ့သော ပျံလွှားအဖွဲ့၏ အကြီးအကဲ တီးဘူးဒုံသည် ထိုသို့ဖြင့် ဝမ်းနည်းမှုအပြည့်ရှိသော မျက်နှာဖြင့် ခေါင်းပြတ်ကာ သွေးအိုင်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားပြီး သေဆုံးသွားသည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က ငါ့အဖေ သေဆုံးခဲ့တယ်။ မင်းတို့အားလုံး ငါ့ဟိုမျိုးနွယ်စုကို နှိမ်နင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်တဲ့နေ့ကစပြီး မင်းတို့ရဲ့ ပျံလွှားအဖွဲ့ရဲ့ ကံကြမ္မာက ဒီအချိန်မှာ တံဆိပ်ခတ်ပြီးသားပဲ”

ဟိုယုချန်၏ အာဏာရှင်ဆန်သော အသံသည် တီးဘူးဒုံ၏ နောက်ဆုံးအသိစိတ်အနည်းငယ်ကို ချေမှုန်းလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ ဝမ်းနည်းမှုကို ပြင်းထန်သော နောင်တနှင့် မလိုလားမှုကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

“တတိယအကြီးအကဲဘက်ကလည်း အချိန်ကျလောက်ပြီ၊ အပြီးသတ်ကြရအောင်”

ဟိုယုကျီသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပျံလွှားအဖွဲ့၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်များအားလုံး သေဆုံးသွားသောကြောင့် သဘာဝအားဖြင့် သူတို့ရိတ်သိမ်းရန် အချိန်ရောက်လာသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် အောက်ဟိုဂိုဏ်းမှ လူတစ်ရာကျော်ကို ဦးဆောင်ကာ ပျံလွှားအဖွဲ့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို လုံးဝ လုယက်ခဲ့သည်။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးသည်နှင့် သူတို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် မြို့ပြင်မှ အားကောင်းသော ရောင်ဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လူနှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာများသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

......

ဒုံကန်းလမ်း၊ အစိမ်းရောင်ဝံပုလွေဂိုဏ်း၏ အခိုင်အမာခံတပ်။

ပျံလွှားအဖွဲ့ကဲ့သို့ပင် အစိမ်းရောင်ဝံပုလွေဂိုဏ်း၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်များသည် ဟိုယုလင်းနှင့် ဂေါချန်တို့၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရောင်ဝါကို ခံစားမိသောအခါ သူတို့သည် အရှေ့မြို့တံခါးဆီသို့ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများသည် တစ်ညီတည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

အမှန်တော့ သူတို့သာမက မြို့ထဲတွင် အသက်စွမ်းအင်၏ အပြောင်းအလဲကို ခံစားနိုင်သော ကိုးလွှာသွေးလဲလှယ်ခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော မည်သည့်ကိုယ်ခံပညာရှင်မဆို အိပ်ပျော်နေလျှင်ပင် နိုးထလာပြီး မြို့၏အရှေ့ဘက်သို့ ကြည့်ကာ ရဲရင့်သောသူများစွာပင် သူတို့ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားခဲ့သည်။

နိုးလာသော ကိုယ်ခံပညာရှင်အချို့အတွက် ပထမဆုံးအာရုံခံစားမှုမှာ မြို့သည် သွေးရနံ့အနည်းငယ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခြင်းဖြစ်ပြီး အားကောင်းသော ကျင့်ကြံသူအချို့သည် ဤသွေးရနံ့၏ အရင်းအမြစ်သည် ဒုံကန်းနှင့် ဖေးယွန်လမ်းများမှဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိခဲ့သည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် ဟိုမိသားစုမှ လူများသည် ဤနေရာများမှ ဆုတ်ခွာလာပြီး ချမ်းလဲ့လမ်းဆီသို့ စုရုံးနေကြသည်။ အနည်းငယ် ဉာဏ်ကောင်းသောသူများသည် မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့သွားသောကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ခန့်မှန်းလိုက်ကြသည်။

ဤလူများသည် ရဲရင့်မှုကို စုစည်းကာ ဒုံကန်းနှင့် ဖေးယွန်လမ်းများဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး အစိမ်းရောင်ဝံပုလွေဂိုဏ်းနှင့် ပျံလွှားအဖွဲ့၏ အခြေစိုက်စခန်းများသို့ အသီးသီး ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခု၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်အခြေအနေသည် သူတို့၏ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားစေခဲ့သည်...

သူတို့ ကြောက်လန့်နေချိန်တွင် ညသန်းခေါင်ယံ၌ မြို့၏အရှေ့ဘက်တွင် မီတာဆယ်ကျော်ရှည်သော မျက်စိကျိန်းလောက်သော ဓားအလင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွန်းလင်းလာပြီး လူတိုင်း၏မျက်နှာများကို ကြောင်အသွားဖြစ်စေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဖြောင့်မတ်သောချီဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်သော အားကောင်းသော အသံတစ်ခုသည် ကျောက်ယန်းမြို့၏ ကောင်းကင်ယံတွင် လျှပ်စီးပစ်လိုက်သည်။

“ယုံရုံ လူယုတ်မာတွေ ငါ့သမီးကို ပြန်ပေးဆွဲရဲတယ်၊ ဖြောင့်မတ်သောလမ်းကြောင်းမှာ ဘယ်သူမှ မကျန်တော့ဘူးလို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား။

ကျောက်ယန်းနတ်ဆိုးလမ်းကြောင်း၊ လူတိုင်း သေသင့်တယ်၊ တောင်ဓားဂိုဏ်းဝင်များ ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြ၊ ကျောက်ယန်းမြို့တံခါးကို ဖောက်ထွင်းပြီး ဒီနတ်ဆိုးလမ်းကြောင်းမှ လူယုတ်မာများကို အပြည့်အဝ သတ်ဖြတ်ကြ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ မချန်ထားနဲ့”

“ကျောက်ယန်းမြို့ကို တိုက်ခိုက်ပါ၊ ထျန်းလီနောင် မင်း စိတ်ပျက်သွားတာလား၊ ပြည်နယ်နှစ်ခုကြားက မဟာမိတ်ကို ဖျက်ဆီးရဲတယ်လား”

ဤအသံသည် နေ့ခင်းပိုင်းက ခန့်အပ်ခံရသော အုပ်ချုပ်ရေးမှူးချုပ် ချန်ယွဲ့၏အသံဖြစ်သော်လည်း ယခု သူ၏အသံတွင် မယုံကြည်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ထင်ရှားစွာ သယ်ဆောင်လာသည်။

သို့သော် အခြားတစ်ဖက်က သူဘာပြောမည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မျှော်လင့်ထားပြီး လေသံသည် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေသည်။

“သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက ကိုယ်တိုင် လက်မှတ်ရေးထိုးထားတဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးသဘောတူညီချက်ကို ထျန်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မိမိသဘောနဲ့ ဖျက်ဆီးရဲမှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ယုံကျိုးနတ်ဆိုးလမ်းကြောင်းက ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသောသမီးကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကျော်လွန်သွားခဲ့တယ်၊ သည်းခံနိုင်စရာမရှိတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက အပြစ်တင်ခဲ့ရင်တောင် ထျန်းက ခံယူဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။

စကားတွေ လုံလောက်ပြီ၊ ငါ့ဓားကို ရင်ဆိုင်လိုက်ပါ”