အရှေ့ဘက်ဂိတ်၏ တိုက်ပွဲ

ခရိုင်သည် လီနှစ်ဆယ်အကွာ၊ စီရင်စုမြို့သည် လီငါးဆယ်၊ ပြည်နယ်မြို့သည် လီတစ်ရာနှင့် ပြည်နယ်မြို့တော်သည် လီနှစ်ရာအကွာတွင် ရှိသည်။ ဤမြို့အဆင့် စည်းမျဉ်းများကို ဒါယွီမင်းဆက်မှ ချန်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယနေ့ခေတ်တွင်ပင် အထူးတည်ဆောက်ထားသော မြို့အနည်းငယ်ကို ဖယ်ထုတ်လျှင် ကမ္ဘာ့ပြည်နယ် ဆယ့်သုံးခုသည် ဤစည်းမျဉ်းများကို အများအားဖြင့် လိုက်နာနေကြဆဲပင်။

ကျောက်ယန်ခရိုင်သည်လည်း ထိုနည်းတူပင်။ လီနှစ်ဆယ်စတုရန်းအကျယ်အဝန်းရှိပြီး အသေးငယ်ဆုံး အဆင့်စည်းမျဉ်းဖြစ်သော်လည်း အရာအားလုံး ပြည့်စုံသည်။ မြို့၏ အပြင်အဆင်ကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မြို့တံခါးများ၏ အမြင့်သည် ဆယ်မီတာရှိပြီး ထောင်ချီသန့်စင်ထားသော သံကောင်းများဖြင့် သွန်းလုပ်ထားခြင်းကြောင့် သာမန် ဂန်းချီနယ်ပယ်မှ စစ်သည်တစ်ဦးမှ ဖောက်ထွင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဟိုင်အချိန်၏ အစတွင် ကျောက်ယန်ခရိုင်တစ်ခုလုံးသည် အိပ်မောကျခြင်းမှ နိုးထလာကြသည်။ မီးအိမ်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွန်းညှိလာပြီး အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် စိတ်အားထက်သန်သော စစ်သည်အချို့သည် အရှေ့မြို့တံခါးသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကြသည်။

ဟိုင်အချိန်အစောပိုင်းသို့ ပြန်သွားကြည့်ပါက…

ကျောက်ယန်ခရိုင်မြို့၊ အရှေ့မြို့တံခါး

“ဆရာ၊ ခရိုင်အစိုးရရဲ့ အဓိကတံခါးတွေ ပိတ်ထားတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အတင်းဝင်ပြီးနောက် ခရိုင်တရားသူကြီး ရန်ဖုန်းကိုလည်း မတွေ့ဘူး၊ ဆရာပြောတဲ့ ခရိုင်တရားသူကြီး တံဆိပ်ကိုလည်း မတွေ့ဘူး။ ရန်ဖုန်းကိုယ်ပေါ်မှာ ပါသွားပုံရတယ်။"

အောက်တွင် တံခါးများ ပိတ်ထားသော်လည်း ချန်းယွဲ့၏ မျက်နှာသည် အလွန်ရုပ်ဆိုးနေ၏။

ထိုအချိန်တွင် အလျင်အမြန်ရောက်လာသော လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးသည် ချန်းယွဲ့၏ နားထဲသို့ တစ်စုံတစ်ခုကို တီးတိုးပြောလိုက်ရာ သူ၏ ပါးပြင်များတွင် နီရဲသော အရောင်များ ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း နီရဲသွားသည်။

“ဒီနေ့ နေ့လည်က ပြဿနာကို သတိထားဖို့ ပြောလိုက်ရုံပဲရှိသေးတယ်၊ ညနေရောက်တော့ သူ ပျောက်သွားပြီး ခရိုင်တရားသူကြီး တံဆိပ်ကိုပါ ယူသွားတယ်။ မိုက်မဲလိုက်တာ၊ မိုက်မဲလိုက်တာ၊ ငါ သူ့ကို သတ်ပစ်မယ်၊ ငါ သူ့ကို သတ်ပစ်မယ်...”

ဒုန်း…

ဒေါသတကြီးဖြင့် ချန်းယွဲ့သည် မြို့ရိုးကို တိုက်ရိုက်ထိုးလိုက်သည်။ အုတ်နှင့် ကျောက်တုံး အပိုင်းအစကြီးတစ်ခုသည် ကွဲအက်သွားရုံသာမက အမှန်တကယ် အမှုန့်အဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ချန်းယွဲ့သည် ခေါင်းကိုလှည့်ကာ သံမဏိတံခါးပြင်ပသို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူမျက်လုံးများ ပို၍မာကျောလာသည်။

ဆယ်မီတာမြင့်သော သံတံခါးအပြင်ဘက်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သည်တစ်ထောင်နီးပါးသည် မြို့ကို စူးစူးရှရှ ကြည့်နေကြ၏။

သူတို့အားလုံး၏ လက်စွပ်များပေါ်တွင် ရွှေတောင်ပုံစံ တံဆိပ်များ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထက်မြက်သော ဓားများကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအားလုံးသည် ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အဆင့်သုံးဆင့်ထက် မြင့်မားသည်။ ၎င်းတို့သာ ချန်းယွဲ့အတွက် စိုးရိမ်စရာဖြစ်ပါက အရှေ့ဆုံးတွင်ရှိသော လူတစ်ရာခန့်သည် ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အဆင့်ခြောက်ဆင့်ထက် နိမ့်သော ကျင့်ကြံမှု မရှိကြဘဲ ချန်းယွဲ့၏ မျက်လုံးများကို အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်သလိုပင်။

လူအုပ်ကြီး၏ အရှေ့ဆုံးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အဖြူရောင်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သုံးပေရှိသော ချင်းဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လေးထောင့်မျက်နှာရှိ အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသော ချန်းယွဲ့၏ မျက်လုံးအိမ်များသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ကျယ်လာသည်။

ချန်းယွဲ့ပင် ဤသို့ခံစားရလျှင် တံခါးသို့ ရောက်ရှိလာသော အခြားစစ်သည်များ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

“ရွှေတောင်တန်း၊ သူတို့က တောင်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းဝင်တွေလား”

“လူတွေ အများကြီးပဲ၊ သူတို့ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို စုစည်းထားတာ...”

“သူတို့က တရားဝင်လမ်းမပေါ်မှာ သွားလာပြီး ယုံကျိုးကို ပုဂ္ဂလိကအနေနဲ့ ဝင်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ရဲတာလဲ”

“အရှေ့ကလူက ဂွေရှင်းဓား ထျန်လီနောင်လား”

သူ၏ နားအနီးမှ တီးတိုးပြောသံများသည် ချန်းယွဲ့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို တိုးပွားစေပြီး ထိုလူများကို တိတ်ဆိတ်စွာနေရန် အော်ဟစ်ချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူသည် မြို့ကို ကာကွယ်ရန် သူတို့၏ အကူအညီ လိုအပ်နိုင်သေးကြောင်း ချက်ချင်း သတိပြုမိသောကြောင့် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ ဒေါသကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ကာ တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ ထျန်လီနောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်းယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် ပြေးလွှားနေပြီး သူ စကားပြောရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ထျန်လီနောင်က အရင် စကားပြောလိုက်သည်။

“ယုံရုံအညံ့စားတွေ၊ ငါ့သမီးကို ပြန်ပေးဆွဲဖို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့လုပ်တာ ဓမ္မလမ်းကြောင်းမှာ ဘယ်သူမှ မကျန်တော့ဘူးလို့ မင်းတို့ ထင်နေကြတာလား။ ကျောက်ယန်မှာရှိတဲ့ နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်းက လူတိုင်း သေသင့်တယ်။ တောင်ဓားဂိုဏ်းဝင်တွေ၊ ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ကြ၊ ကျောက်ယန်မြို့ရဲ့ တံခါးတွေကို ဖောက်ပြီး ဒီနတ်ဆိုးလမ်းကြောင်း ဓားပြတွေကို မညှာမတာ သတ်ဖြတ်ကြ”

ထျန်လီနောင်၏ လေးထောင့်မျက်နှာနှင့် သူ၏ အသံထွက်သည် ဂန်းချီဖြင့် ခိုင်မာသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို သယ်ဆောင်သည်။ ထုတ်လွှင့်သောအခါ မည်သူမဆို ဤစစ်ပွဲကို စတင်ရန် အတင်းအကျပ် လုပ်ခံရသည်ဟု ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

ထျန်လီနောင်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ချန်းယွဲ့၏ အမူအရာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် "ကျောက်ယန်မြို့၏ တံခါးများကို ဖောက်ဝင်ပါ" ဟူသော အတွေးများသာ ရှိသည်။ သူသည် အတွင်းမှ လူများ ကြားနိုင်သည်ဖြစ်စေ မကြားနိုင်သည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ဂန်းချီကို ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်ကာ အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ကျောက်ယန်မြို့ကို တိုက်ခိုက်တာလား၊ ထျန်လီနောင်၊ မင်း ရူးသွားပြီလား။ ပြည်နယ်နှစ်ခုကြားက ငြိမ်းချမ်းရေး သဘောတူညီချက်ကို ချိုးဖောက်ဖို့ မင်း ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လုပ်ရဲတာလား”

မြို့တံခါးအောက်တွင် ထျန်လီနောင်သည် သူ၏ ဓားရှည်ကို တံခါးဆီသို့ မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဖြောင့်မတ်သော အငွေ့အသက်သည် နက်ရှိုင်းသည်။

“သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက ကိုယ်တိုင် လက်မှတ်ရေးထိုးထားသော ငြိမ်းချမ်းရေး သဘောတူညီချက်ကို သခင်ထျန်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရမ်းသမ်းဖျက်ဆီးရဲမှာလဲ။ သို့သော် မင်းတို့ ယုံကျိုးက နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်းက ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော သမီးလေးကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး ငါ့ကို အလွန်အကျွံ တွန်းပို့နေတာလေ။ ဒါကို သည်းခံလို့ မရဘူး။ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက ငါ့ကို အပြစ်တင်ရင်တောင် နောက်ဆက်တွဲတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ငါ အဆင်သင့်ပဲ။

စကားတွေ တော်ပါတော့၊ ဒါကို ခံယူလိုက်”

သူ၏ စကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့် တောင်ကဲ့သို့ ဓားအရှိန်သည် ထျန်လီနောင်အတွင်းမှ ရုတ်တရက် နိုးထလာသည်။ သူ၏ ဓားရှည်ကို ရှေ့သို့ ထိုးလိုက်သောအခါ သူ၏ ဒန်ဂန်းသည် ဓားကို အရောင်ဆိုးစေပြီး ချန်းယွဲ့ကို မရည်ရွယ်ဘဲ အရှေ့မြို့တံခါးကို ဦးတည်ကာ ဆယ်မီတာကျော် မြင့်သော တောက်ပသော ဓားချီကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ချန်းယွဲ့၏ အမူအရာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏အတွင်းမှ ဂန်းရှာသည် မြို့တံခါးမှ ခုန်ဆင်းကာ ထျန်လီနောင်ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

သူတို့ကြားတွင် မြို့တံခါးရှိနေသောကြောင့် သူသည် ထျန်လီနောင်ကို မတားဆီးနိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံး တောင်ဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်များကို ခဏတာ ထိန်းထားနိုင်သည်။ သို့သော် တံခါး ပျက်စီးသွားပြီး ဤလူများ ဝင်ရောက်ရန် လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်လျှင် ကျောက်ယန်သည် အန္တရာယ်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

မည်သည့်လက်နက်မှ မကိုင်ဆောင်ဘဲ ချန်းယွဲ့သည် မြို့ရိုးမှ ခုန်ဆင်းကာ ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ်မျှ မရှိဘဲ ထျန်လီနောင်၏ တောက်ပသော ဓားအလင်းကို ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုသာ ပြသထားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖောင်းကားလာသည်နှင့် ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး အလွန်အားကောင်းသော ဂန်းရှာက သူ့ကို လွှမ်းခြုံကာ သူ၏ အရှိန်ကို အဆင့်များစွာ ချက်ချင်း မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။

ဂန်းသည် အင်အားဖြစ်ပါက ရှာသည် အနားစွန်းဖြစ်သည်။ ချန်းယွဲ့သည် လက်သီးများကို အသုံးပြုနေသော်လည်း ဓားနှစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မရပ်မနား ဂန်းရှာချီနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ထျန်လီနောင်ကို အနည်းငယ်မျှ မလျော့ပေးခဲ့ပေ။

ဒုန်း...

သူတို့၏ လက်သီးများနှင့် ဓားများသည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိပြီး အရှေ့မြို့တံခါးအပြင်ဘက်တွင် သတ္တုသံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တိုက်ခိုက်မှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားသည် လေထဲသို့ ဖုန်မှုန့်များနှင့် သဲများကို ပျံတက်စေပြီး ညအမှောင်ထဲတွင် ကျောက်ယန်မြို့အတွင်းမှ လူများနှင့် တောင်ဓားဂိုဏ်းဝင်များသည် အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ကြပေ။

သို့သော် ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ အံ့အားသင့်မှု ခဏတာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

ထျန်လီနောင်၏ ဓားအလင်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ချန်းယွဲ့သည် သုံးလှမ်းသာ ဆုတ်ခဲ့သည်။

သူသည် အမှန်တကယ် ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့သည်... ဂွေရှင်းဓား ထျန်လီနောင်ကိုလေ…

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

“အဲဒါက ကျားအဆင့် ၄၉၆ က ဂွေရှင်းဓား ထျန်လီနောင်လေ”

“ငါ မျက်စိလည်နေတာလား...”

...

နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်းတွင် ကြယ်သစ်များ၊ နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်များနှင့် ဧရာမများ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များ ရှိပြီး ဓမ္မလမ်းကြောင်းတွင် မတူညီသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်း စာရင်းများအပြင် ကောင်းကင်၊ နဂါးနှင့် ကျား အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များလည်း ရှိသည်။

ကြယ်သစ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် ဂန်းချီနယ်ပယ်မှ အသက်ငါးဆယ်အောက် စစ်သည် တစ်ရာ ပါဝင်ပြီး ကျားစာရင်းသည် မတူညီပေ။ ဤစာရင်းတွင် ဓမ္မလမ်းကြောင်း၏ ပြည်နယ်ခုနစ်ခုမှ ဂန်းချီနယ်ပယ်မှ ထိပ်တန်း အားအကောင်းဆုံး စစ်သည် ငါးရာ ပါဝင်သည်။

နှစ်ခုကြား ကွာခြားချက်သည် ထင်ရှားလွန်းလှသည်။ ဂန်းချီနယ်ပယ်၏ အလားအလာ အရှိဆုံး စစ်သည်များနှင့် ဂန်းချီနယ်ပယ်၏ အားအကောင်းဆုံး စစ်သည်များကြား ကွာခြားချက်ဖြစ်သည်။

ဥပမာတစ်ခုက သူတို့ကြား ကွာဟချက်ကို ဖော်ပြသည်။ ကျားစာရင်းရှိ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ ၅၀၀ သည် ဂန်းချီနယ်ပယ်၏ အဆင့်သုံးဆင့်ရှိ အဲလီဇာကို ပွေ့ဖက်သည့် အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင်ရှိသော စစ်သည်များဖြစ်ပြီး ကြယ်သစ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် ဂန်းချီ ဒုတိယနယ်ပယ် မကောင်းဆိုးဝါးစုစည်းသည့် အဆင့်၏ ကျင်ကြံမှုကိုသာ ပိုင်ဆိုင်သော ချန်းယွဲ့ကဲ့သို့ လူများစွာ ရှိသည်။

စစ်သည်လောကမှ လူများသည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်နှစ်ခုမှ စစ်သည်များကို အမြဲတမ်း နှိုင်းယှဉ်သော်လည်း သူတို့၏ အလေးချိန်တွင် ကြီးမားသော ကွာခြားချက်ရှိကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။

ရှန်ကျိုးတွင် လူပေါင်း ဆယ်ဘီလီယံကျော်ရှိပြီး ကြယ်များကဲ့သို့ များပြားပြီး မီးခိုးပင်လယ်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြောသော စစ်သည်များရှိရာ အဆင့် ၄၉၆ တွင်ရှိသော ထျန်လီနောင်ကဲ့သို့ လူသည် စာရင်းတွင် ပါဝင်ရန် အနည်းငယ်သာ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏ အင်အားကို လျှော့မတွက်သင့်ပေ။

တစ်လှမ်းဆုတ်ကြည့်လျှင်ပင် ချန်းယွဲ့သည် နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်း ကြယ်သစ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း ထျန်လီနောင်သည် ကျားစာရင်းတွင် အဆင့်သတ်မှတ်ထားသော စစ်မှန်သော ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။

.........

“ဒိန့်ဘုရင်ရဲ့ ထိပ်တန်းတပည့်နဲ့ ထိုက်တန်စွာပါပဲ၊ မင်းရဲ့ ဖြောင့်မတ်သော ဂန်းချီက အမှန်တကယ် အထင်ကြီးစရာကောင်းတယ်။ မင်းအတွက် နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်း ကြယ်သစ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ နေရာတစ်ခု ရှိသင့်တယ်”

ချန်းယွဲ့ကို ကြည့်နေသော ထျန်လီနောင်၏ အမူအရာပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် ဆေးလုံးပွေ့ဖက်သည့် နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံမှုတွင် ရှိသည်။ သူ ယခုထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဓားချီသည် သူ၏ အားအကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမဟုတ်သော်လည်း မကောင်းဆိုးဝါးစုစည်းသည့် အဆင့်ရှိ သာမန်စစ်သည်တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်ထက် များစွာ သာလွန်သည်။ သို့သော် ချန်းယွဲ့သည် ၎င်းကို ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့သည်။

စစ်သည်လောကတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လှုပ်ရှားခဲ့ပြီးနောက် သူသည် ချန်းယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဂန်းချီ၏ အရင်းအမြစ်သည် ထုံလင်းခရိုင်၏ ဘာသာရေးအကာအကွယ်ဘုရင် ဒိန့်တျန်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး နည်းစနစ်ဖြစ်သော ဖြောင့်မတ်သော ဂန်းချီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိသွာူသည်။

ဤတောက်ပသော ဂန်းချီသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နည်းလမ်းမဟုတ်ဘဲ မရပ်မနား မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်နက်အဖြစ်သို့ သွန်းလုပ်ပေးသော သီးသန့် ပထမတန်းစား စစ်အနုပညာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သာမန် လက်နက်များကို များစွာ သာလွန်သည်။ ယခုလေးတင် ချန်းယွဲ့၏ လက်သီးများသည် ဓားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မပြောနှင့်၊ ဤစစ်အနုပညာ၏ အဆင့်မြင့်ပိုင်းများတွင် တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် လက်နက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

ထျန်လီနောင်၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ရရှိသော ချန်းယွဲ့သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှု အနည်းငယ်မျှ မခံစားရဘဲ တည်ကြည်လေးနက်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ထိုလှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူ၏ အင်အားအပြည့်နီးပါးကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး အခြားတစ်ဖက်သားသည် လေးလေးနက်နက် မလုပ်သေးပေ...

သူသည် ဤတိုက်ပွဲကို မည်သို့ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နိုင်မည်နည်း။

“ဂိုဏ်းချုပ်ထျန်...”

“နောက်ထပ် ဘာမှ ပြောဖို့ မလိုဘူး၊ မင်းသာ ငါ့ကို ပိတ်ဆို့နိုင်ရင် ဒီနေ့ ကျောက်ယန်မြို့ထဲကို မဝင်တာ ကောင်းမယ်”

ချန်းယွဲ့သည် ငြင်းခုံရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း ထျန်လီနောင်သည် သူ့ကို အခွင့်အရေးပင် မပေးခဲ့ပေ။

ထျန်လီနောင်သည် ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ လေထဲသို့ ညွှန်ပြလိုက်ပြီး တောက်ပသောအစက်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်သည်။ ခဏတာအတွင်း သူ၏ အတွင်းအူတိုင်သည် ဓားထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။ ခုန်တက်လိုက်ပြီး တောင်များကဲ့သို့ လေးလံသော ဓားအင်အားကို ဖန်တီးကာ တစ်နေရာလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

သူ ယခုလေးတင် ဖန်တီးခဲ့သော တောက်ပသောအစက်သည် လေထဲတွင် ဓားစွမ်းအင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ငွေရောင်တောင်တန်းတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။ ထို့နောက် တောင်သည် ပြိုလဲသွားပြီး ရုတ်တရက် အတူတကွ စုစည်းကာ ချန်းယွဲ့၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်၍ တိုက်ခတ်လာသည်။

ထျန်လီနောင်၏ လက်ထဲရှိ ဓား၏ အမည်သည် ဂွေရှင်းဓား မဟုတ်ဘဲ သုံးပေအနားစွန်း ဓားဖြစ်သည်။

ဂွေရှင်းဓားသည် သူ၏ ကျော်ကြားသော ဓားနည်းစနစ်ကို ရည်ညွှန်းသည်။

ဒုတိယတန်းစား စစ်အနုပညာ၊ တောင်နှလုံးသား ပြန်လာသော ဓားအနုပညာ...

ချန်းယွဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် ထင်ဟပ်နေသော ဓားချီနှင့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့သောအမူအရာ ပေါ်လာသော်လည်း ရူးသွပ်မှုနှင့် ရက်စက်မှုများ ပိုမို ရောနှောနေသည်။

“သန့်ရှင်းသောမယ်တော် ရောက်နေပြီ၊ မင်းကို ဒီလောက် မောက်မာခွင့် ဘယ်လိုပေးရမလဲ။ မင်းက ကျားစာရင်းရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ရင်တောင် ဒီနေ့ ငါ့မှာရှိတဲ့ အားအကုန်သုံးပြီး မင်းကို တိုက်ခိုက်မယ်”

ချန်းယွဲ့သည် တိုးညင်းစွာ ဟိန်းဟောက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဖြောင့်မတ်သော ဂန်းချီကို မရပ်မနား ထုတ်လွှတ်သည်။ လက်သီးနှစ်ဖက်နှင့် လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို အသုံးပြုကာ မရပ်မနား တောက်ပသော ဂန်းချီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံပြီး ထက်မြက်သော ဓားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဓားအလင်းကို ရင်ဆိုင်ရန် မဆုတ်မနစ် တိုးဝင်သွားသည်။

.............

နန်လင်းတောင်၊ အစိမ်းရောင်ဝံပုလွေဂိုဏ်း၏ သတ္တုတွင်းတွင်…

ရန်ဖုန်းသည် သူကိုင်ဆောင်ထားသော ခရိုင်တရားသူကြီး တံဆိပ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ တောက်ပသော အနီရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူသည် မြို့ဘက်သို့ တစ်ခါတစ်ရံ ကြည့်နေသည်။ သူ၏ အိုမင်းသော မျက်နှာသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီဖြစ်သည်။

“ငါ ကျောက်ယန်မြို့ကနေ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် မထွက်ခဲ့ဘူး၊ ငါ အပြင်ထွက်တဲ့အခိုက်မှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ငါ အဲဒီ ကလေးဆိုးရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရပြီ၊ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရပြီ...”

သူသည် သူ၏ ပြောင်းပြန် စိတ်ပညာ အလုပ်ဖြစ်သွားပြီဟု ထင်ခဲ့ပြီး ဟိုယုရှောင်သည် ယနေ့ညတွင် ရွှေတွင်းသို့ အမှန်တကယ် လာလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နေ့လည်တွင် ချန်းယွဲ့နှင့် ခွဲခွာပြီးနောက် သူသည် တွင်းသို့ လာခဲ့သည်။

ယိုအချိန်မှစ၍ ဟိုယုရှောင်ကို တစ်ချက်မျှ မမြင်ရဘဲ ဟိုင်အချိန်အစောပိုင်းအထိ စောင့်ဆိုင်းရမည်ဟု မည်သူက ထင်ခဲ့မည်နည်း။

ခရိုင်တရားသူကြီး တံဆိပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အနီရောင်အလင်းကို သူ သတိပြုမိသောအခါ ဟိုင်အချိန်အစောပိုင်း ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ပြည်နယ် ဆယ့်သုံးခုသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် မစွက်ဖက်ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ နေရာတစ်ခုစီ၏ ခရိုင်တရားသူကြီး တံဆိပ်၊ စီရင်စုတရားသူကြီး အမိန့်နှင့် ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အမိန့်များသည် ဒေသတွင်း ဝန်ထမ်းလှုပ်ရှားမှုများကို အချိန်မရွေး စောင့်ကြည့်နိုင်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

တစ်ဦးချင်း လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်ကို နေရာတိုင်းတွင် တွေ့မြင်နိုင်သော်လည်း ကြီးမားသော ပြဿနာများ မရှိသရွေ့ မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

သို့သော် ယခု ကျောက်ယန်မှ သူ၏ ခရိုင်တရားသူကြီး တံဆိပ်သည် ထိုကဲ့သို့ တောက်ပသော အနီရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသောကြောင့် အဓိပ္ပါယ်တစ်ခုသာ ရှိနိုင်သည်...

ဓမ္မလမ်းကြောင်းမှ လူအုပ်ကြီးသည် တရားဝင်လမ်းမကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ကျောက်ယန်မြို့ရှိ အခြေအနေကို သူ၏ လက်ရှိ အသိအမြင်နှင့် ထိုတောက်ပသော ဓားအလင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းဖြင့် ရန်ဖုန်းသည် လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်တော့ပေ...

“ဒီကောင်လေးက ဓမ္မလမ်းကြောင်းနဲ့ ပူးပေါင်းထားတယ်။ ငါ ပြန်သွားပြီး စီရင်စုတရားသူကြီးကို အစီရင်ခံရမယ်၊ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းကို အစီရင်ခံရမယ်။ ဒါ သူ့အမှားတွေပဲ... သူ့အမှားတွေပဲ”

ရန်ဖုန်းက ထိုသို့ပြောသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ကြောက်ရွံ့မှုသည် လုံးဝ မလျော့သွားခဲ့ချေ။ သူသည် ခရိုင်တရားသူကြီးဖြစ်ပြီး ရှုပြည်နယ်ရှိ ပြောင်းလဲမှုများကို အချိန်မီ သတိမထားမိခြင်းသည် ကြီးလေးသော အမှားဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ ယခု ဓမ္မလမ်းကြောင်းသည် မြို့ကို ဝင်တိုက်နေချိန်တွင် သူသည် ခရိုင်ထဲတွင်ပင် မရှိနေပေ။

ဤ ခရိုင်တရားသူကြီး တံဆိပ်သည် မြို့ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အခြေချအတားအဆီးကို အသက်သွင်းရန် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သည်။

“ငါဘာလုပ်ရမလဲ၊ ငါ အခု ပြန်သွားရင်တောင် မြို့ကို ဖောက်ဝင်ခံရသည်ဖြစ်စေ မခံရသည်ဖြစ်စေ ဓမ္မလမ်းကြောင်းက လူတွေက ငါ့ကို ချမ်းသာပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ တာဝန်ကို လျစ်လျူရှုခဲ့တာကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ဖို့ နောက်ကျသွားပြီ။ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက အပြစ်တင်ရင် ငါလည်း သေလမ်းပေါ် ရောက်နေပြီ။ ဘာလုပ်ရမလဲ၊ ဘာလုပ်ရမလဲ...”

ရန်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လှည့်ပတ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် အလွန်ထိတ်လန့်သော အမူအရာ ပေါ်လာသောကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် သွေးထွက်တော့မတတ် ဖြစ်နေသည်။

“ကောင်လေး၊ ကောင်လေး၊ ကောင်လေး၊ ဟိုယုရှောင် မင်း ကောင်စုတ်လေး မင်းက ငါ့ကို ဒီလို အခြေအနေဆိုးထဲမှာ ထောင်ချထားတာ၊ နောင်မှာ မင်းရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ငါ ရှင်းပစ်မယ်၊ မင်းကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်မယ်၊ အား အား အား အား”

“အဖေ၊ ကျွန်တော် ပြန်လာပါပြီ...”

သူသည် နေရာတွင် စိုးရိမ်တကြီး လမ်းလျှောက်နေစဉ် ရုတ်တရက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် သူ စေလွှတ်ခဲ့သော သူ၏သား ရန်ဟူ၏ အသံပင်။

ချက်ချင်းပင် ရန်ဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင် တစ်ချက် ပေါ်လာပြီး သူ၏သားသည် ညဘက်တွင် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြည့်ကာ သတင်းကောင်း အချို့ ယူလာမည်ဟု မျှော်လင့်နေ၏။