ဟိုမိသားစုမှ ဂန်းချီစစ်သူရဲကောင်း

“ဟူအာ၊ ခရိုင်မြို့မှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ”

“အဖေ၊ ထျန်လီနောင်က ဂိုဏ်းဝင် အများအပြားနဲ့ ရောက်လာတယ်။ ချန်းယွဲ့က သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျောက်ယန်မြို့... ဆုံးရှုံးတော့မယ်”

ရန်ဖုန်း၏ နှလုံးသားသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပြီဖြစ်သည်။ ထျန်လီနောင်၏ အမည်ကို ကြားသောအခါ ကြောက်ရွံ့မှုလှိုင်းသည် ချက်ချင်း သူ၏ မျက်နှာကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ သူ၏သားရှေ့တွင် “ပြီးပြီ... အားလုံး ပြီးပြီ။ တောင်ဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျားစာရင်းမှ ကျွမ်းကျင်သူ ထျန်လီနောင်၊ ကျောက်ယန်က သေချာပေါက် ပျက်စီးတော့မယ်။ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက ငါ့ခေါင်းကို လိုချင်မှာ သေချာတယ်...” ဟု သူသည် တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေခဲ့သည်။

“အဖေ၊ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက နောက်ကျရင်ဖြစ်ဖြစ် စောစောဖြစ်ဖြစ် အဖေ့ခေါင်းကို လိုချင်မှာဆိုတော့ အဖေ့အသက်ကို ကျွန်တော့်ကို အရင်ပေးတာ ကောင်းမလား။ ဘယ်လိုလဲ”

...

သူ၏ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ် မတည်ငြိမ်သော်လည်း ရန်ဖုန်း၏ နားများသည် မကြားနိုင်သည် မဟုတ်ပေ။ ရန်ဟူ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ သူသည် ရုတ်တရက် ကြီးလေးသော အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် အသံ မရောက်မီ လူသည် ရွေ့လျားနေပြီဖြစ်သည်။

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရန်ဟူသည် သူ၏ နောက်ကျောမှ ကျန်းတစ်ကျန်းခန့် ရှည်သော တုတ်တစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် ညအမှောင်ထုတွင် မမြင်နိုင်လောက်အောင် မှောင်မည်းသော အရောင်ရှိသည်။

ရန်ဟူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပါးလွှာသော အနက်ရောင် ဂန်းချီ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူ၏ တုတ်သည် နဂါးကဲ့သို့ ထိုးထွက်လာပြီး အမှောင်ထုကို ဖြတ်၍ ရန်ဖုန်း၏ နဖူးကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။

ရန်ဖုန်းသည် မတည်ငြိမ်ဖြစ်နေသောကြောင့် ဤရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လုံးဝ အကာအကွယ်မဲ့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ အကာအကွယ် ဂန်းချီကို ရမ်းသမ်း ခေါ်ယူလိုက်ပြီး ချက်ချင်း ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ တုံ့ပြန်မှုသည် အလွန်မြန်သော်လည်း သူ၏ နဖူးကို အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ထိုးနှက်ချက်ကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဘယ်ဘက်ပခုံးကို ထိုးစိုက်ခံရပြီး သွေးထွက်သံယို အပေါက်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဖျောင်း...

“ဂန်းချီ တစ်ဝက်အဆင့်၊ မင်း ကြွက်ကလေး... အရမ်းကောင်းတယ်၊ ဒီကိုလာဖို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့လုပ်တာပဲ”

တုတ်က သူ့ကို ထိုးလိုက်သောအခါ ရန်ဖုန်းသည် အပြည့်အဝ နားလည်သွားသည်။ သူ့ရှေ့က ဒီလူက သူ့သား ရန်ဟူ မဟုတ်ဘဲ ဟိုမိသားစုက ကောင်ဆိုးလေးပင်။

သူသည် ထွက်ပြေးလို့လည်း မရ၊ ပြန်လို့လည်း မရသော ယခုအခြေအနေသည် ဟိုယုရှောင်ကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယခု သူ၏သားအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေဆဲဖြစ်သော ဟိုယုရှောင်ကို ကြည့်သောအခါ ရန်ဖုန်း၏ နှလုံးသားသည် လူသတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်လျှံနေပြီး သူ၏ အသံသည် ရူးသွပ်သံနှင့် နီးစပ်နေသည်။

“မင်းက အရမ်းမိုက်မဲပေမဲ့ ခရိုင်အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ငါ မင်းကို ပြောမထားဘူးလား၊ ငါ့မျက်လုံးတွေက အဲဒီ ဘဏ္ဍာတိုက်ပေါ်မှာ ရှိနေတယ်လို့။ ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား”

သူသိသွားသည်နှင့် ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ အစစ်အမှန်ပုံစံသို့ ပြန်ပြောင်းသွားပြီး သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် ဆိုးရွားသော အပြုံးတစ်ခု ကပ်တွယ်နေသည်။ သူသည် ထိုထိုးနှက်ချက်ဖြင့် ရန်ဖုန်းကို သတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ရန်ဖုန်း၏ ပခုံးတွင် ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဒဏ်ရာကို ပေးနိုင်ခဲ့သည်မှာ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းသည်။

“မင်း ကောင်ဆိုးလေး၊ ကောင်ဆိုးလေး၊ ဒီနေ့ မင်းကို မသတ်ရင် ငါ လူမဟုတ်ဘူးလို့ ကျိန်ဆိုတယ်”

ရန်ဖုန်း၏ နှလုံးသားသည် ကြောက်ရွံ့မှုများ အလွန်အကျွံ ပြည့်နှက်နေပြီး ယခု ဟိုယုရှောင်က သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် ဒေါသနှင့် ဖြူဖျော့သော အရောင်များကြားတွင် တလှည့်စီ ပြောင်းလဲနေသည်။ နှစ်ကြိမ်ခန့် တိုးညင်းစွာ ပြောဆိုပြီးနောက်သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ဂန်းချီကို စုစည်းလိုက်သည်။ သူ့လက်ချောင်းများကို လက်သည်းများအဖြစ် ကွေးလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။

သူ၏ ဂန်းချီ စိမ့်ဝင်နေသော လက်ဝါးသည် လေထဲသို့ ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး ထိုးဖောက်သော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ အမှောင်ထဲတွင် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာဆီသို့ မီးအစင်းသုံးခု အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးထွက်လာသည်။ အရှိန်သည် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးအိမ်များကို ချက်ချင်း ကျုံ့သွားစေသည်။

သူသည် ရန်ဖုန်းက သူ၏ ပခုံးတွင် ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရှိနေလျက် ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာမည်ဟု အမှန်တကယ် မမျှော်လင့်ထားပေ။

သို့သော် သူသည် ဒီကိုလာဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့် ရန်ဖုန်းသည် ယနေ့တွင် ကံကြမ္မာတစ်ခုတည်းကိုသာ တွေ့ဆုံရမည်ဟု ရည်ရွယ်ထားသည်။

မျောက်နတ်ဆိုးတုတ်သည် ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဟိုယုရှောင်သည် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ ဂန်းချီ ပါးလွှာနေသည်ကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူသည် ၎င်းကို ချက်ချင်း စုစည်းလိုက်ပြီး ရန်ဖုန်းကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံရန် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ လက်ထဲရှိ မျောက်နတ်ဆိုးတုတ်ပေါ်သို့ စုစည်းလိုက်သည်။

မှောင်မည်းသော မျောက်နတ်ဆိုးတုတ်သည် ရုတ်တရက် ပါးလွှာသော အနက်ရောင်လေ အနည်းငယ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဤအရာကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာတွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရန်ဖုန်း၏ လက်သည်းများ သူ့ဆီ မရောက်မီ သူသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ မျောက်နတ်ဆိုးတုတ်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ခဏတာအတွင်း တုတ်၏ အရိပ်များစွာသည် သူ့ကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားပြီး မည်သည့် အရာမျှ မမြင်ရလောက်အောင် ခိုင်မာသော ကာကွယ်ရေးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။

ထိုခဏတာအတွင်း ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးအိမ်များ စုစည်းသွားပြီး သူသည် ရန်ဖုန်း၏ ပတ်လည်ရှိ နေရာအားလုံးကို သူ၏ တုတ်ဖြင့် လှီးဖြတ်လိုက်ကာ နှစ်ကျန်း သို့မဟုတ် သုံးကျန်းရှည်သော အနက်ရောင် အရိပ်ကိုးခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

“အနက်ရောင်နဂါး ထိုးချက် ဆယ့်သုံးချက်၊ မင်းက ငါ့ရှေ့မှာ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုလို့ မပြောနိုင်ဘူး။ မင်းလို တိရစ္ဆာန်ကလေးက ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ဖို့ စဉ်းစားနေတာ၊ မင်းက အရမ်း အားနည်းနေသေးတယ်”

သို့သော် ဟိုယုရှောင်၏ အထင်ကြီးလောက်သော လှုပ်ရှားမှုသည် ရန်ဖုန်းကို မကြောက်လန့်စေပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ၎င်းသည် သူ့ကို ယုံကြည်မှု တိုးစေပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိုမို ပြတ်သားပြီး ပြင်းထန်စေသည်။

ရန်ဖုန်းသည် ဟိုယုရှောင်က ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်အတွင်းတွင် ဟန်ဆောင်ပြောဆိုနေခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံး အတည်ပြုနိုင်သွားသည်။ သူသည် ဂန်းချီနယ်ပယ်သို့ လုံးဝ မရောက်ရှိသေးပေ။

သူ၏ လက်သည်းများသည် လေထဲသို့ ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး တုတ်အရိပ်ကိုးခုသည် ရန်ဖုန်းဆီ မရောက်မီ သူ၏ လက်ဗလာဖြင့် နှိမ်နင်းခံလိုက်ရသည်။ အသာစီးရသော ရန်ဖုန်း၏ လက်သည်းထိုးချက်များသည် ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး မျောက်နတ်ဆိုးတုတ်မှ လွှင့်တင်ထားသော အရိပ်များကို ဖောက်ထွင်းကာ ဟိုယုရှောင်ပေါ်တွင် ခဏတာအတွင်း လက်သည်းရာများစွာ ချန်ထားခဲ့သည်။

သံသတ္တုတွင်း ပတ်လည်တွင် သွေးနံ့တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရန်ဖုန်း၏ စိတ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ထိတ်လန့်မှုသည် သွေးနံ့နှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အထူးသဖြင့် ဟိုယုရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးစွန်းထင်းမှုများ ပိုမိုများပြားလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာတွင် ပိုမိုရူးသွပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“မင်း ကောင်ဆိုးလေးက ငါ့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့လုပ်တာပဲ။ ဒီနေ့ မင်းကို ဟိုထုံနဲ့ ပြန်ဆုံဖို့ ပို့ပေးမယ်၊ သက်တမ်းတိုတဲ့ တစ္ဆေ။ သွား... သေလိုက်တော့”

နောက်ဆုံးစကား ပြောပြီးသည်နှင့် ရန်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဂန်းချီသည် တစ်ဖန် ပေါက်ထွက်လာပြီး သူ၏ လက်သည်းများသည် ရုတ်တရက် လက်သီးများအဖြစ်သို့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ကာ ခါးမှ ကွေးလိုက်ပြီး လက်သီးနှစ်လုံးကို အမြင့်တစ်လုံး၊ အနိမ့်တစ်လုံးကို တိုးထိုးလိုက်သည်။ တောင်များမှ ဆင်းသက်လာသော ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဟိုယုရှောင်၏ တုတ်အရိပ် အလွှာများကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းပြီး သူ၏ နဖူးကို ထိတော့မည့် သန့်စင်သော ဂန်းချီ ထိုးချက်နှစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

“လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ရန်ဖုန်း၊ မင်းက လက်သီးနဲ့ လက်သည်း နှစ်ခုလုံးရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်နေတာကိုး”

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးအိမ်များသည် ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ အသုံးမပြုတော့သော ရန်ဖုန်း၏ အမည်ပြောင်ကို ပြန်လည်သတိရလိုက်သည်။ ဝင်လာသော သန့်စင်သော ဂန်းချီ ထိုးချက်နှစ်ခုကို ရင်ဆိုင်သောအခါ သူ၏ အမူအရာသည် တည်ကြည်လာသည်။ သူသည် မျောက်နတ်ဆိုးတုတ်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အင်အားအားလုံးကို စုစည်းကာ ရန်ဖုန်း၏ ချဉ်းကပ်မှုကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ၎င်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တုတ်သည် လေထဲတွင် အရိပ်များ ချန်ထားခဲ့လောက်အောင် မြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။

ခဏတာအတွင်း အချင်းဝက် တစ်ဝက်ခန့်ရှိသော အနက်ရောင် တုတ်အရိပ် လေးခုသည် မေးရိုးများ ဖွင့်ထားသော ရိုင်းစိုင်းသော အနက်ရောင် နဂါးလေးကောင်ကဲ့သို့ ရန်ဖုန်းဆီသို့ ဒေါသတကြီး တိုးဝင်သွားသည်။