အန္တာရာယ်ကြားမှ လွတ်မြောက်ခြင်း
Vol. 3 Ch. 40
“ဒါဆို ကျွန်တော် စိတ်အေးလက်အေး နေလို့ရပြီ။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကျွန်တော့်မှာ အရေးတကြီး လုပ်စရာ မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့ကို နှိမ်နင်းဖို့ အချိန်ရှာလိုက်မယ်”
“စီနီယာအစ်ကို မင်းက သူတို့ကို ဖြေရှင်းဖို့ ကျောက်ယန်ကို သွားဖို့ စီစဉ်နေတာလား”
“ဟွန့်... ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အဆင့် ဆယ်ဆင့်ရဲ့ စစ်သည်တစ်ယောက်က ကျွန်တော့် တောင်ဓားဂိုဏ်းကို ရဲရဲတင်းတင်း ဝင်လာဖို့ ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ရဲတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်ရဲ့ ဂျူနီယာညီမရဲ့ စွမ်းအားရှိတဲ့ မြင်းကိုတောင် ဆေးခတ်ခဲ့တယ်။ လုံးဝ ရိုင်းစိုင်းတာပဲ”
“အခု တျန်လင်းခရိုင်က လူအများကြီးက ကျွန်တော်တို့ကို ရယ်နေကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ တောင်ဓားဂိုဏ်းက သေးငယ်တဲ့ သူခိုးတစ်ယောက်ကိုတောင် မကာကွယ်နိုင်တဲ့ စက္ကူကျားတစ်ကောင်ပဲလို့ ပြောနေကြတယ်။ ကျွန်တော်လို အဓိက တပည့်က မလုပ်ရင် ကျွန်တော်တို့ ဆရာက ဒီလို လူဆိုးကို ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖို့ မျှော်လင့်သင့်လား”
အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ထျန်ဟုန်လုသည် လူယွမ်ဟောင်က သူမ၏ စွမ်းအားရှိသော မြင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆေးခတ်ခဲ့သည်ဟု ပြောသောအခါ သူမ မျက်နှာနီရဲသွားသည်။
သူမကို ရှက်ရွံ့စေတာက ဆေးခတ်တဲ့ ဖြစ်ရပ် မဟုတ်ပေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်လက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ဆေးခတ်သောဖြစ်ရပ်ကို စီနီယာအစ်ကိုကြီးလူက မှတ်မိနေတာက သူမကို ဂရုစိုက်ကြောင်း ပြသနေသည်ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားလို့ပင်။ သူမက သူ့ကို စိတ်ထဲမှာ ခံစားချက်တွေ ရှိနေပြီးသားဖြစ်၍ ထိုအတွေးကြောင့် သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ပျော်ရွှင်မှုက သဘာဝအတိုင်း ပြည့်လျှံလာခဲ့သည်။
သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များ တည်ငြိမ်သွားသည့်အခါ လူနှစ်ယောက်က ဝေးဝေးကို လျှောက်သွားနေကြတာကို သူမ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ အစ်ကိုကြီးလူ အရင်ကပြောခဲ့သည့် စကားကို ပြန်အမှတ်ရသွားပြီး ထျန်ဟုန်လု၏ မျက်လုံးများက ပို၍တောက်ပလာခဲ့သည်။
“ကျွန်မက ဟိုယုရှောင်ကို ဖမ်းပြီး ပြန်ခေါ်လာရင် ကျွန်မရဲ့ ဖေဖေနဲ့ အစ်ကိုကြီးလူရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို သက်သာစေရုံသာမက ကျွန်မတို့ ဂိုဏ်းကိုလည်း ဂုဏ်သိက္ခာ ပြန်ရစေပြီး ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အင်အားကိုလည်း သက်သေပြနိုင်မယ်...”
ထိုနေရာတွင် အတော်ကြာ အတွေးထဲ နစ်မြောနေပြီးနောက် ထျန်ဟုန်လုသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ဤ နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်ကြီးကို ဖမ်းရန် ကျောက်ယန်ခရိုင်သို့ သွားတော့မည်ဖြစ်သည်။
“ဟိုယုရှောင်က ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အဆင့် ဆယ်ဆင့်ရဲ့ အင်အားရှိတယ်။ ကျွန်မက သူ့ကို မကြောက်ပေမဲ့ သတိထားတာက ပိုကောင်းတယ်။ စီနီယာအစ်ကိုကြီးဒွမ်မှာလည်း ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အဆင့် ဆယ်ဆင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ရှိတယ်။ သူသာ ကျွန်မနဲ့အတူ လိုက်ပါရင် လုံလောက်ပါတယ်”
......
ဟိုင်အချိန်၏ တတိယမြောက် စောင့်ကြည့်ချိန်၊ ယုံပြည်နယ်နှင့် ရှုပြည်နယ်ကြား နယ်စပ်တွင်
ထျန်ဟုန်လုသည် သူမ၏ စိနီယာအစ်ကိုကြီး ဒွမ်ကျန့်ချီနောက်ကို အနီးကပ် လိုက်ပါသွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ပေ။ ပြည်နယ်နှစ်ခု၏ နယ်နိမိတ် အမှတ်အသားသည် တစ်လီကျော်အကွာတွင် မြင်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။
သူမသည် ဟိုယုဒွမ်နှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် အသက်ရှူ လေးငါးရာခန့်သာ ကြာသေးပြီး သူမနှင့် အစ်ကိုကြီး ဒွမ်ကျန့်ချီတို့သည် အရှေ့ဘက်သို့ လေးလီခန့်သာ လျှောက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဟိုယုဒွမ်၏ မကြာသေးမီက စကားများ၏ အဓိပ္ပါယ်များသည် သူမ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သော တစ်လခွဲက အမှတ်တရများ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာကတည်းက ထျန်ဟုန်လု၏ အသားအရေသည် တဖြည်းဖြည်း တုန်လှုပ်လာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် လမ်းကို ဦးဆောင်နေသော ဒွမ်ကျန့်ချီသည် ရုတ်တရက် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများ ဆုံမိသောအခါ ဒွမ်ကျန့်ချီ၏ အသားအရေသည် သူမထက်ပင် ပိုဆိုးကြောင်းနှင့် သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များတွင် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေကြောင်း ထျန်ဟုန်လုက သတိပြုမိလိုက်သည်။
ထျန်ဟုန်လု၏ နှလုံးသား တင်းမာသွားပြီး သူမ၏ အစ်ကိုကြီးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူမသည် မေးခွန်းထုတ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူက အရင်ပြောလိုက်သည်။
“ဂျုနီယာညီမလေး ဟိုယုဒွမ် ပြောခဲ့တဲ့အရာက... မှန်နိုင်တယ်”
ဒွမ်ကျန့်ချီ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေပြီး သူ၏ အသံသည် အနည်းငယ် တုန်ရီနေသည်။ ထျန်ဟုန်လုကို ဤစကားများ ပြောခြင်းသည် သူ့အတွက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
“ကျွန်တော်တို့ကို ကျောက်ယန်ခရိုင်ရဲ့ ဒီခရီးမှာ အသုံးချခဲ့တာ။ ဒီအရာအားလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိလဲ ကျွန်တော် မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ အစ်ကိုကြီးလူက မင်းကို အသုံးချခဲ့တယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် အသေအချာပြောနိုင်တယ်”
...
ထျန်ဟုန်လု၏ မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးအိမ်များတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများ ထင်ရှားသည်။ သူမ လေးစားမြတ်နိုးသော ဂိုဏ်း၏ အဓိက တပည့် အစ်ကိုကြီး လူယွမ်ဟောင်က သူမကို ဘယ်လိုများ အသုံးချနိုင်မှာလဲ။ သူမသည် သူမ၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများဖြင့် ခေါင်းကို ထပ်ခါထပ်ခါ ခါယမ်းလိုက်သည်။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူး... အစ်ကိုကြီးလူက ကျွန်မကို ဘယ်တော့မှ အသုံးချမှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူ မလုပ်ဘူး...”
“လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လခွဲက မင်းက အဲဒီ တောင်ကုန်းနောက်မှာ ပုန်းနေတုန်းက ကျွန်တော်တောင် မင်းကို တွေ့ခဲ့တယ်။ အစ်ကိုကြီးလူက ဂန်းခဲ စစ်သည်တစ်ယောက်ပါ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် မသိနိုင်မှာလဲ။ အဲဒီတုန်းက သူက မင်းရှေ့မှာ ဘာလို့ အဲဒီလို အရာတွေကို ပြောနေတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် တွေးမိခဲ့တယ်။ အခု ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ သူက အဲဒီကတည်းက သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ချမှတ်နေခဲ့တာ...”
ကျွန်မ မယုံဘူး၊ နောက်ထပ် မပြောပါနဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးဒွမ်... ကျွန်မတို့ ပြန်သွားကြရအောင်။ ကျွန်တော်တို့ ရှုကျိုးကို ပြန်ရောက်ရင် အမှန်တရားကို သိရလိမ့်မယ်။ ဒီမှာ ရမ်းသန်းမတွေးပါနဲ့။ အစ်ကိုကြီးလူက အရမ်း ကြင်နာတတ်တယ်။ သူက ကျွန်မကို ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ဘူး”
ထျန်ဟုန်လု၏ အမူအရာသည် တဖြည်းဖြည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လာပြီး သူမ၏ အသံတွင် တောင်းပန်သော အရိပ်အယောင်ပင် ပါဝင်လာသည်။
ဒွမ်ကျန့်ချီ၏ နှလုံးသား ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ထျန်ဟုန်လု၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ သူသည် ရုတ်တရက် သတိဝင်လာပြီး သူ့ ဂျုနီယာညီမငယ်၏ တုံ့ပြန်မှုသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ပြင်းထန်ရကြောင်းကိုလည်း နားလည်သွားသည်။
သူ အခုလေးတင် ပြောခဲ့သလိုပဲ ပြည်နယ်နှစ်ခု၏ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ပါဝင်ပတ်သက်သော ဤကဲ့သို့ ကြီးကျယ်သော ပူးပေါင်းကြံစည်မှုသည် အစ်ကိုကြီးလူကဲ့သို့ သာမန် ဂန်းခဲ စစ်သည်တစ်ယောက်က တစ်ယောက်တည်း လုပ်ဆောင်ရန် ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ရဲသော အရာ မဟုတ်ပေ။ သူ့နောက်ကွယ်တွင် အမိန့်ပေးသော တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိရမည်။
သူ့ကို အမိန့်ပေးနိုင်သော လူအရေအတွက်သည် သေချာပေါက် မများပေ။
ဒွမ်ကျန့်ချီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရုတ်တရက် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။
သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခန့်မှန်းချက်ကိုပင် သံသယဝင်လာပြီး နယ်နိမိတ် အမှတ်အသားကို ဖြတ်ကျော်နေသော သူ၏ ဂျုနီယာညီမငယ်ကို အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်နှာတွင် ချက်ချင်း တင်းမာမှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။
သူကပြောလိုက်သည်။
“ဂျုနီယာညီမလေး ငါ့ကို စောင့်ဦး၊ ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းကို အရင် မပြန်ဘဲသွားကြရအောင်”
သူ၏ သံသယအားလုံး မှန်ကန်ပါက သူ၏ ညီမငယ်နှင့်အတူ ယုံပြည်နယ်သို့ သူ ဖြတ်ကျော်ခြင်းသည် ယနေ့ည ဂိုဏ်းက ကျောက်ယန်ခရိုင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် တရားဝင် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ဖန်တီးရန် ရည်ရွယ်ထားသော ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ ယခု ပြန်သွားပါက သေခြင်းဆန္ဒတစ်ခုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဒွမ်ကျန့်ချီသည် ဤအရာကို သဘောပေါက်ပြီး သူ၏ ဂျုနီယာညီမငယ် ထျန်ဟုန်လုကို အလျင်အမြန် ခေါ်လိုက်သည်။
သို့သော် လုံးဝ ရှုပ်ထွေးနေသော ထျန်ဟုန်လုသည် ထိုအချိန်တွင် သူ၏ စကားများကို နားထောင်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ အနောက်ဘက်သို့ ရိုင်းပျစွာ ပြေးသွားသည်။ သူမသည် မကြာမီ တစ်လီ သို့မဟုတ် နှစ်လီ အကွာအဝေးကို ရောက်ရှိသွားပြီး ထူထပ်သော တောအုပ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ရုတ်တရက် ထူထပ်သော တောအုပ်မှ ဓားအနားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထဲတွင် တောက်ပသော အစက်အပြောက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဓားအနား ဆယ့်တစ်ချက်သည် အလျင်အမြန် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထဲတွင် တောင်တန်းများ၏ အရိပ်အယောင်ကို ဖန်တီးကာ ထျန်ဟုန်လု၏ နှလုံးသားဆီသို့ ရက်စက်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်...
ဓားအနားသည် အားကောင်းသော်လည်း အကွာအဝေး အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိုးဖောက်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် ထျန်ဟုန်လု၏ နှလုံးသားကို အပြာရောင်မှ လျှပ်စီးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ထိမှန်ခဲ့သည်။
သူမ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားပြီး သူမ၏ ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိခဲ့သော ကမ္ဘာ့အမြင်သည် ချက်ချင်း ပြိုလဲသွားသည်။
ဓားရှည်နောက်သို့ လူယွမ်ဟောင်သည် သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ရန်ပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ ဦးခေါင်းတွင် တောင်ဓားဂိုဏ်း၏ အဓိက တိုက်ရိုက် တပည့်ကို ကိုယ်စားပြုသော တောင်ပန်းထိုး လိမ္မော်ရောင် ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားပြီး ထျန်ဟုန်လု၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဖြူဖျော့မှုကို ကြည့်ကာ နောင်တ အနည်းငယ်ကို ပြသသည်။
“ဂျုနီယာညီမလေး ကျွန်တော့်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ စီနီယာအစ်ကိုကြီးကလည်း အမိန့်အရ လုပ်ဆောင်နေရတာပါ”
လူယွမ်ဟောင်က ပြောလိုက်သည်။
ထျန်ဟုန်လု၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခဏတာအတွင်း အားကုန်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ စိတ်သည် ဗလာဖြစ်သွားကာ ခုခံရန် မပြောနှင့်၊ သူမတွင် ကြွက်သားတစ်ရွေ့ပင် လှုပ်ရှားရန် အားအင် မရှိတော့ပေ။
သူမနှင့် မဝေးသော ဒွမ်ကျန့်ချီသည် လူယွမ်ဟောင်က ထျန်ဟုန်လုကို ထိုးနှက်သတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့ကြား အင်အားကွာခြားမှုကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်ပြီး ထျန်ဟုန်လု၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။
“လူယွမ်ဟောင်၊ မင်းသာ ဂျုနီယာညီမငယ်ကို သတ်ရင် ဂိုဏ်းချုပ်က မင်းကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”
ဒွမ်ကျန့်ချီက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“မိုက်မဲတဲ့ ကောင်လေး၊ ငါက မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ အမိန့်နဲ့ လာခဲ့တယ်လို့ ထင်နေတာလား...”
လူယွမ်ဟောင်က ပြောလိုက်သည်။
ဒွမ်ကျန့်ချီသည် သူ၏ စကားများက လူယွမ်ဟောင်အား သူတို့ကို သတ်ခြင်းမှ လက်လျှော့စေမည်ဟု ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူသည် အချိန်အနည်းငယ်ကိုသာ လိုချင်ခြင်းပင်။ သို့သော် လူယွမ်ဟောင်က တုံ့ပြန်သော်လည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက အနည်းငယ်မျှပင် မနှေးကွေးခဲ့ပေ။
တောင်ဓား နည်းစနစ်သည် တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး အဆုံးစွန် တောက်ပသော အစက်အပြောက်သည် ဒွမ်ကျန့်ချီ၏ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်ကာ သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် သုံးလက်မရှိသော သွေးပေါက်တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်...
“စီနီယာအစ်ကိုကြီးဒွမ်”
ထျန်ဟုန်လုသည် ဝမ်းနည်းပက်လက် အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူမ၏ ဝမ်းနည်းသော အသံသည် ည၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ထိုးဖောက်သွားပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ဝမ်းနည်းစရာမှာ သူမ၏ ဝမ်းနည်းမှုသည် လူယွမ်ဟောင်၏ ဓားကို အနည်းငယ်မျှပင် နှေးကွေးစေရန် မလုံလောက်ပေ။ လူယွမ်ဟောင်သည်လည်း အလျင်လိုနေပုံရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်မှုများ တောက်ပလာပြီး သူသည် ထျန်ဟုန်လု၏ လည်ပင်းကို အလျင်အမြန် ချိန်ရွယ်လိုက်သည်...