ကျောက်ယန်မြို့ ကျရှုံခြင်း

“အရင်ကတည်းက မင်းကို အရင်ပုန်းခိုင်းပြီး အလျင်စလို ပြန်မလာဖို့ ပြောခဲ့တယ်။ မင်းက ငါ”ကို နားထောင်ခဲ့ရင် ဒီလို ဘယ်လို ဖြစ်ရမှာလဲ၊ အား...”

ကူကယ်ရာမဲ့မှု အပြည့်ရှိသော အသံတစ်ခုသည် ည၏ အမှောင်ထုမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လူယွမ်ဟောင်ကို ပြင်းထန်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်စေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထက်မြက်မှုတစ်ခု တောက်ပလာပြီး သူ၏ ဓားလှုပ်ရှားမှုများက ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာသည်။

ဝှစ်... ဝှစ်

သို့သော် ညာဘက်မှ ကြမ်းတမ်းသော လက်သီးချက် နှစ်ချက် တိုက်ခိုက်လာသည်။ လူယွမ်ဟောင်၏ နောက်ကျော မွှေးညှင်းထောင်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားကာ မူလက ထျန်ဟုန်လု၏ လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်ထားသော ဓားရှည်သည် ရုတ်တရက် ဦးတည်ရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အကာအကွယ် ဂန်းချီများ တက်လာသောကြောင့် သူ၏ ဘေးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ဘန်း...

၎င်းသည် လက်သီးနှင့် ဓားရှည်ကြား တိုက်မိခြင်း ဖြစ်ပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းသည် ဂန်းချီပုံစံ နှစ်ခုကြား တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ခဏတာအတွင်း ဖုန်မှုန့်များ ပျံနှံ့သွားပြီး ဆူညံသံသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

လူယွမ်ဟောင်သည် သုံးမီတာမှ ငါးမီတာအထိ နောက်သို့ တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်။ သူသည် သူ့ရှေ့တွင် အလွန် သန့်စင်သောပုံရသော လူငယ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

“ဒါ ဘယ်သူလဲ။ မင်းရဲ့ နာမည်ကို ပြောစမ်း”

အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်သည် သူ၏ လက်သီးကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို သူ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွှေ့လိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းကို မော့လိုက်သောအခါ လူယွမ်ဟောင်ကို ကြည့်ကာ သန့်စင်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော အပြုံးကို ဖော်ပြသည်။

“ကျောက်ယန်... ဟိုယုဒွမ်”

......

ဟိုင်အချိန်၏ တတိယမြောက် စောင့်ကြည့်ချိန်တွင် ကျောက်ယန်မြို့၊ ပင်ယန်လမ်းတွင်။

ဤနေရာသည် အရှေ့မြို့တံခါးမှ သုံးမိုင်ခန့်အကွာတွင် ရှိသည်။ လမ်း၏ အလယ်တွင် နှစ်မိုင်ပတ်လည်ခန့်ရှိသော စတုရန်းတစ်ခုရှိပြီး ယခုအချိန်တွင် လူငါးရာကျော်သည် စတုရန်းတွင် စုရုံးနေကြသည်။

အထက်ဟိုတံခါးမှ ကွီဌာနမှ မြင်းစီးသူရဲ သုံးဆယ်ကို ဦးဆောင်သော ဟိုဖေးသည် ရှေ့တန်းတွင် ရပ်နေသည်။ သူ့နောက်တွင် အောက်ဟိုဂိုဏ်း၏ ဆယ့်နှစ်ဌာနမှ လူတစ်ရာကျော်ကို ဦးဆောင်သော ဟိုယင်နှင့် ဟိုချွမ်တို့ ရှိသည်။ သူတို့တွင် မြင်းများ မရှိသော်လည်း အားလုံးသည် အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာတည်တင်းကာ အမှောင်ထဲတွင် သူတို့၏ တည်ရှိမှုသည် အတော်လေး အားကောင်းသည်။

စတုရန်းတွင် ဟိုမိသားစုမှ လူများအပြင် အခြား လူသုံးရာခန့်လည်း စုရုံးနေကြသည်။ သူတို့အားလုံးတွင် အသက်စွမ်းအင်များ ရှိပြီး အချို့သည် အားကောင်းကာ အချို့သည် အားနည်းသော်လည်း အရေးကြီးသောအချက်မှာ သူတို့အားလုံး စစ်သည်များ ဖြစ်ကြသည်။

“လေးယောက်မြောက် သခင်လေး၊ ချန်လီလမ်းနှင့် ဒုံကန်လမ်းမှ စစ်သည် သုံးရာခုနစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်ကို စုစည်းပြီးပါပြီ။ အစိမ်းရောင်ဝံပုလွေဂိုဏ်းမှ လူငါးဆယ်ကျော်လည်း ပါဝင်ပါတယ်။ လူတိုင်း ရောက်နေပါပြီ”

ဟိုယုကျယ်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် အသက်စွမ်းအင် ဘယ်နှစ်ခု ရှိသည်ကို အနည်းငယ် ခံစားခြင်းဖြင့် တက်ရောက်လာသော စစ်သည်အရေအတွက်ကို အရင်ကတည်းက သိထားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟိုဖေးကသာ ၎င်းတို့၏ အမည်များနှင့် ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေကို အတည်ပြုနိုင်သည်။

“ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အဆင့် ဆယ်ဆင့်ရဲ့ စစ်သည် တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။ အဆင့် ကိုးဆင့်မှာ သုံးယောက်၊ အဆင့် ရှစ်ဆင့်မှာ ခြောက်ယောက်၊ အဆင့် ခုနစ်ဆင့်မှာ ဆယ့်သုံးယောက်နဲ့ အဆင့် ခြောက်ဆင့်မှာ ဆယ့်ခြောက်ယောက် ရှိတယ်။ ကျန်တာတွေကိုတော့ ကျွန်တော် မပြောတော့ဘူး။ ပထမမှ တတိယအဆင့်အထိ စစ်သည် သုံးရာရှစ်ယောက် ရှိတယ်”

ဟိုယုကျယ်၏ မျက်ခုံးများ ချက်ချင်း ရှုံ့သွားသည်။ သူသည် ကျောက်ယန်ခရိုင်၏ အင်အား ချို့တဲ့ကြောင်းကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိထားသော်လည်း ဤမျှလောက် ဆိုးရွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

စုစုပေါင်း ၃၇၂ ယောက်တွင် အဆင့် တစ်မှ သုံးအထိ စစ်သည် ၃၀၈ ယောက် ရှိသည်။ အဆင့် ခြောက်အထက် ၃၈ ယောက်သာ ရှိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အဆင့် လေးမှ ခြောက်အကြား စစ်သည် ၂၆ ယောက်သာ ရှိသည်။

သူတို့သည် မြို့ကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့ အားနည်းမှုသည် မဖြစ်သင့်ပေ။

“လေးယောက်မြောက် သခင်လေး၊ ခင်ဗျားက အစောပိုင်းမှာ လူတွေကို ခေါ်တုန်းက အရမ်း ရက်စက်လွန်းတယ်။ အဲဒီ ငါးယောက်ကို မသတ်ခဲ့ရင် အခုဆိုရင် အဆင့် ရှစ်ဆင့် စစ်သည် ငါးယောက် ပိုရနေလောက်ပြီ...”

ဟိုဖေးသည် ကူကယ်ရာမဲ့သော အမူအရာကို ပြသသည်။ မိသားစုခေါင်းဆောင်က မြို့၏ စစ်သည်များကို စုစည်းရန် သူတို့ကို အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး ထိုစစ်သည်များသည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် နောက်ဆုံးထက် ပို၍ ဆန့်ကျင်နေကြပြီး သူတို့၏ စုဆောင်းမှုကို နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ လိုက်နာရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

ထို့အပြင် မြို့အပြင်တွင် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသောကြောင့် ဟိုမိသားစု၏ စုစည်းမှု၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ထင်ရှားသည်။ ဤလူများသည် ၎င်းကို ကောင်းစွာ သိရှိကြပြီး အများအပြားသည် သူတို့၏ တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးကာ ထွက်ပြေးရန်ပင် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့ပြောတာကို နားထောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြပေ။

ထို့ကြောင့် ဟိုယုကျယ်သည် လိုက်နာရန် အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်ရန် နမူနာအနည်းငယ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

“အဲဒီ ငါးယောက်ကို မသတ်ခဲ့ရင် ဒီ လူသုံးရာကျော်က ဒီမှာ နာခံစွာ ထိုင်နေမှာလား။ အမိန့်ကို မလိုက်နာရင် အင်အားက ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ။ သတ်ဖို့ လိုအပ်ရင် သတ်ပါ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့ အရှေ့မြို့တံခါးကို ရောက်တဲ့အခါ ကာကွယ်ဖို့ ကူညီမှာ မဟုတ်ဘဲ ပြဿနာ ဖန်တီးဖို့ပဲ ရှိမှာ...”

ဟိုယုကျယ်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင် အနည်းငယ် တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်သွားပြီး သူ၏ အကြည့်သည် အောက်ရှိ လူသုံးရာကျော်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ သူ၏ စိစစ်မှုအောက်တွင် ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာများစွာသည် သူတို့၏ ခေါင်းများကို ငုံ့ထားကြသည်။

ကျုံး……ကျုံး…..

ရုတ်တရက် မြေပြင်သည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဖေးယွမ်လမ်း၏ အဆုံးတွင် မြင်းစီးသူရဲ တစ်ဒါဇင်ကျော်က လူနှစ်ရာကျော်ကို ဦးဆောင်ပြီး သူတို့ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးလာသောကြောင့် လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ကို ဦးဆောင်နေသူများမှာ ပျော်ရွှင်သောတောအုပ်မှ ဂေါ့ချန်နှင့် ဂေါ့ဟူတို့ ဖြစ်သည်။

“လေးယောက်မြောက် သခင်လေး၊ ပျံလင်းယုန်ဂိုဏ်းက ကျန်တဲ့ အဖွဲ့ဝင် ငါးဆယ့်နှစ်ယောက်၊ ပြီးတော့ ပျော်ရွှင်သောတောအုပ်က ကျွန်တော်တို့ ကိုးဆယ့်ရှစ်ယောက်၊ ဖေးယွမ်လမ်းပတ်လည်မှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ စစ်သည် တစ်ရာ့ငါးဆယ့်နှစ်ယောက်၊ စုစုပေါင်း သုံးရာ့နှစ်ယောက် အားလုံး ရောက်ရှိပါပြီ”

“ကျွန်တော်က ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အဆင့် ဆယ်ဆင့်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော စစ်သည်ပါ။ အဆင့် ကိုးဆင့်မှာ ဂေါ့ဟူ၊ အဆင့် ရှစ်ဆင့်မှာ လေးယောက်၊ အဆင့် ခုနစ်ဆင့်မှာ ကိုးယောက်၊ အဆင့် ခြောက်ဆင့်မှာ ဆယ့်တစ်ယောက်နဲ့ ကျန်ရှိတဲ့ ၂၇၆ ယောက်မှာ အဆင့် လေးအထက် ကျင့်ကြံမှုရှိတဲ့ ၁၉ ယောက်သာ ရှိပါတယ်။ ကျန်တဲ့ ၂၅၇ ယောက်မှာ ပထမနဲ့ တတိယအဆင့်ကြား ကျင့်ကြံမှု ရှိပါတယ်။"

ဤအင်အားသည် ချန်လီလမ်းနှင့် ဒုံကန်လမ်းတို့၏ ပေါင်းစပ်မှုထက်ပင် ပိုဆိုးသည်။

၃၀၂ ကို ၃၇၂ နှင့် ပေါင်းလိုက်ပြီး ဟိုမိသားစုမှ လူ ၁၉၄ ယောက်ကို ထည့်လိုက်လျှင် စုစုပေါင်း ၈၆၈ ယောက် ရောက်ရှိလာသည်။

ဟိုယုကျယ်သည် လူတိုင်းကို ပတ်ပတ်လည် ကြည့်ရှုရင်း သူ့မျက်ခုံးများ ရှုံ့သွားပြီး လူတိုင်း၏ ကျင့်ကြံမှုကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်နေသည်။ အရိပ်တစ်ခုသည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

“လေးယောက်မြောက် သခင်လေး၊ ဟိုင်အချိန်ရဲ့ တတိယမြောက် စောင့်ကြည့်ချိန် နီးကပ်လာပါပြီ။ မိသားစုခေါင်းဆောင်က အရှေ့မြို့တံခါးမှာ စောင့်နေလောက်ပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ အခု ထွက်ခွါသင့်လား”

ဟိုဖေးက ရှေ့သို့ တက်လာပြီး မေးသည်ကို ကြားသောအခါ ဟိုယုကျယ်သည် ကောင်းကင်တွင် လ၏ တည်နေရာကို မော့ကြည့်ကာ ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဟိုဖေးသည် ချက်ချင်း သူ၏ အသက်စွမ်းအင်ကို လည်ပတ်စေပြီး လှည့်ကာ လူတိုင်းကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“လူတိုင်း၊ အရှေ့မြို့တံခါးကို သွားကြ”

ဤစစ်သည်များသည် အစကတည်းက စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အဖွဲ့ဖြစ်ပြီး အများအပြားသည် ညသန်းခေါင်တွင် စုစည်းခံရရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။ လူအုပ် စတင်ရွေ့လျားသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ အတော်များများသည် မကောင်းသော အတွေးများကို စတင်တွေးတောနေကြသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အဆင့် ခြောက်ဆင့်၏ စစ်သည်တစ်ဦးသည် လမ်းကြားတစ်ခုကို ဖြတ်သွားသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ လျှောက်ကြည့်နေသည်။ ဟိုမိသားစုမှ လူများ ဝေးဝေးတွင် ရှိသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် အရိပ်များကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ခုန်တက်ပြီး လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

ဖွတ်...

မမျှော်လင့်ဘဲ သူသည် ဝှက်ထားသော ပျော့ပျောင်းသော ဓားထဲသို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်သွားပြီး သူ၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်ကာ သန့်ရှင်းစွာ ထိုးဖောက်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များသည် အံ့အားသင့်စွာ ကျယ်သွားရန် အချိန်မရလိုက်မီ သေဆုံးသွားသည်။

သူ့ထက် အင်အားကြီးပြီး သူနှင့် ရည်ရွယ်ချက်တူသော လူအများအပြားသည် ဤမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်တွေ့ရှိပြီး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

အမှောင်ထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသော ဟိုယုကျယ်သည် နီညိုရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပျော့ပျောင်းသော ဓား၏ နောက်တွင် ရပ်နေသည်။

“သူ့လို ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားရဲတဲ့သူ ရှိရင် မင်းရဲ့ အသက်ကိုပဲ ယူမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းနဲ့ ဘယ်လို ဆက်ဆံရေးမျိုးပဲ ရှိရှိ ကျောက်ယန်မြို့က လူတိုင်း သေရလိမ့်မယ်”

ဟိုယုကျယ်၏ အသံသည် အနည်းငယ် ထက်ရှကာ နူးညံ့သော်လည်း ထိုးဖောက်နိုင်သော အသံဖြစ်ပြီး လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး အရှေ့မြို့တံခါးသို့ ဦးတည်ကာ လူအုပ်၏ စီးဆင်းမှုကို အလျင်အမြန် လိုက်နာခဲ့ကြသည်။

သူတို့ အလျင်အမြန် သွားလာနေစဉ် သူတို့သည် သူတို့ဘေးရှိ လူများကိုပင် စောင့်ကြည့်ရန် စတင်ခဲ့ကြသည်...

“လေးယောက်မြောက် အကြီးအကဲ ပြောတာ မင်း မကြားဘူးလား။ လူတစ်ယောက် ထွက်ပြေးရင် ဆက်စပ်သူအားလုံးပါ အသတ်ခံရမှာ”

ကျောက်ယန်မြို့သည် စတုရန်းလီ နှစ်ဆယ်ခန့်သာ ရှိပြီး လူရှစ်ရာကျော် ရောက်ရှိလာခြင်းသည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသော်လည်း အကွာအဝေးသည် အလွန်တိုသောကြောင့် သူတို့သည် အရှေ့မြို့တံခါးသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားကြသည်။

အရှေ့မြို့တံခါးတွင် စစ်သည်အတော်များများ စုရုံးပြီးဖြစ်ပြီး ဟိုယုကျယ်က လူရှစ်ရာကျော်ကို ဦးဆောင်လာကာ သူတို့၏ ထူထပ်ပြီး တက်ကြွသော ချီကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

“ဟိုမိသားစုက လူတွေပဲ။ လေးယောက်မြောက် အကြီးအကဲက သူတို့ကို ဦးဆောင်နေတာ မဟုတ်လား။"

“စစ်သည်တွေ ဘာလို့ ဒီလောက်များနေတာလဲ။ သူတို့ ဘာအတွက် ဒီကို လာနေကြတာလဲ”

“သူတို့က မြို့ကို ကာကွယ်ဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။ ရယ်စရာပဲ၊ ဒီလူနည်းစုက တောင်ဓားဂိုဏ်းကို ကာကွယ်ပေးမယ်။ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

“သူတို့က မြို့ကို ကာကွယ်ဖို့ လာတာလို့ ဘယ်သူက ပြောတာလဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက... ဟဲဟဲ”

“မင်းက တကယ်ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား”

..........

ဟိုယုကျယ်သည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ရှုကာ အနည်းဆုံး စစ်သည် တစ်ရာကျော် စုရုံးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဤလူအများစုသည် အနည်းဆုံး စတုတ္ထအဆင့် သို့မဟုတ် ထို့ထက်မြင့်သော စစ်သည်များဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး သူတို့ စုစည်းခဲ့သော လူများ၏ ကျင့်ကြံမှု အဘယ်ကြောင့် အလွန်နိမ့်ကျရကြောင်း ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။

အရှေ့မြို့တံခါးတွင် ဤမျှ ဆူညံသော အခြေအနေနှင့်အတူ မြို့ရှိ အင်အားကြီးသော စစ်သည်များအားလုံးသည် ညကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဘာဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ရှုရန် စောစောရောက်လာခဲ့ကြသည်။

“လေးယောက်မြောက် သခင်လေး၊ လူအုပ်ရဲ့ ဒေါသကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ခက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ နောက်က လူရာဂဏန်းက သူတို့ရဲ့ ဒေါသကို ထိန်းထားတုန်းပါ။ ဒီလို ကြည့်ရှုနေတဲ့သူတွေကိုပါ စော်ကားရင် ဒီလို ပိုအင်အားကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေက အုံကြွမှုကို ဦးဆောင်နိုင်ပြီး အုံကြွမှု ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါတယ်”

ကြည့်ရှုနေသောသူများကို ကြည့်ရင်း ရက်စက်သော အမူအရာကို ပြသခဲ့သော ဟိုယုကျယ်အား သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ခန့်မှန်းခဲ့သော ဟိုဖေးက ဝင်ရောက် နှောင့်ယှက်ခဲ့သည်။

“ငါ သိတယ်။ အခြေအနေကို အရင် စောင့်ကြည့်ရအောင်။ အစ်ကိုကြီးက မကြာခင် ရောက်လာလိမ့်မယ်”

ဟိုယုကျယ်သည် ဟိုယင်နှင့် ဟိုချွမ်တို့ကို ဟိုမျိုးနွယ်နှင့် ပျော်ရွှင်သောတောအုပ်မှ လူနှစ်ရာကျော်နှင့်အတူ အောက်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်ကာ စစ်သည်အုပ်စုကို စောင့်ကြည့်ရန် ထားခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင် ဂေါ့ချန်နှင့် ဟိုဖေးတို့နှင့်အတူ အရှေ့မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။

မြို့တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ တောင်ဓားဂိုဏ်း၏ ထောင်ဂဏန်းခန့်ရှိသော ထူးချွန်သော တပည့်များကို မြင်သောအခါ သူတို့ သုံးဦးသည် သူတို့၏ နှလုံးသားတွင် အေးစိမ့်သွားပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် လေးနက်သော အကြည့်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။

“အဆင့် ခြောက်အထက် စစ်သည် ရာကျော်၊ ကျန်ဂိုဏ်းဝင်များ အားလုံး အဆင့် သုံးအထက် ရှိပြီး ကျွန်တော်နဲ့ အတူတူ အဆင့် ဆယ်ဆင့်မှာ အနည်းဆုံး လူသုံးဆယ်ရှိတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် မမြင်နိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုရှိတဲ့ ငါးယောက် ရှိတယ်။ လုံးဝ ဂန်းချီနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတွေပဲ။ တတိယတန်းစား အင်အားစုအနေနဲ့ ဒီအုပ်စုတစ်ခုတည်းက ကျောက်ယန်ခရိုင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးဖို့ လုံလောက်တယ်”

ဂေါ့ချန်သည် သူ၏ အသံတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ်ဖြင့် စကားပြောသော်လည်း သူသည် မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် သူ့ကို အေးစိမ့်သွားစေသော အင်အားကွာခြားမှု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

အဆင့် ဆယ်ဆင့် စစ်သည်များကို ဖယ်ထားလျှင် ဟိုမျိုးနွယ်မှ လူ ၁၉၄ ယောက်ကို ပေါင်းလိုက်လျှင် သူတို့တွင် စုစုပေါင်း လူ ၈၆၇ ယောက် ရှိသည်။ အဆင့် ခြောက်အထက် စစ်သည်များသည် စုစုပေါင်း ၇၆ ယောက်သာ ရှိပြီး အဆင့် သုံးအထက် စစ်သည် ၆၉ ယောက် ရှိသည်။ ကျန်ရှိသော လူ ၇၂၂ ယောက်မှာ အဆင့် သုံးအောက် ဖြစ်ပြီး အများစုမှာ ပထမအဆင့် စစ်သည်များ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့ရှေ့ရှိ တောင်ဓားဂိုဏ်း၏ ထောင်ဂဏန်းခန့်ရှိသော စစ်သည်များသည် အဆင့် သုံးအောက် တစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။ အဆင့် ခြောက်အထက် ကျင့်ကြံမှုရှိသော စစ်သည် ရာကျော် ရှိသည်ကို မပြောနှင့်ဦး။

မြင့်မားသော တိုက်ခိုက်ရေး အင်အားကို နှိုင်းယှဉ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

“အနိုင်ရသူကို မကြာခင် ဆုံးဖြတ်တော့မှာပါ။ ချန်ယွဲ့က ရှုံးတော့မယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားနေရတယ်...”

ဟိုယုကျယ်သည် တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ဂေါ့ချန်နှင့် အခြားသူများက မြို့တံခါးမျှော်စင်ကို ငုံ့ကြည့်ရန် ခေါင်းများကို လှည့်လိုက်ကြပြီး တိုက်ပွဲတွင် ရစ်ပတ်နေသော ပုံရိပ်နှစ်ခုကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးအိမ်များတွင် ချက်ချင်း ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်...

ဓားအနား၏ အရိပ်အယောင်သည် မီတာဆယ်ကျော် အချင်းဝက်အတွင်း ပြည့်နှက်နေပြီး ငွေရောင်အလင်းသည် အတောင်များကို ဖြန့်ကျက်နေသော လင်းယုန်ငှက်ကဲ့သို့ တောက်ပစွာ လင်းလက်နေသည်။ ၎င်းသည် ထျန်လီနောင်က သုံးပေအနားစွန်း ဓားကို ထိုကဲ့သို့ မြန်နှုန်းဖြင့် ကိုင်ဆောင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော အမြင်အာရုံ အကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်သည်။ သဲနှင့် ကျောက်တုံးများသည် မြေပြင်မှ ပျံထွက်သွားကာ ဓားအရိပ်များစွာသည် လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး ဒန်ဂန်း တက်ကြွသောလမ်းကြောင်းဖြင့် ခုတ်ထစ်ထားသော ဓားချီသည် မြေပြင်ကို ထိသည်နှင့် ငါးမီတာမှ ခြောက်မီတာအထိ နက်သော ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုကို ဖန်တီးမည်ဖြစ်သည်။

“ဂန်းချီ တတိယနယ်ပယ် ပေါဒန်ကာလရဲ့ အင်အားက အရမ်း အားကောင်းတယ်။ ဒါက လူသားတွေရဲ့ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သွားပြီ။ နတ်ဆိုးတွေ လာရင်တောင် ဒီဓားချီတွေကို မတားနိုင်မှာကို ကျွန်တော် ကြောက်တယ်”

“ကျားစာရင်း ကျွမ်းကျင်သူ ဂွေရှင်းဓား ထျန်လီနောင် ဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်”

“ဒီလောက် အားကောင်းတာတောင် အဆင့် ၄၉၆ မှာပဲ ရှိသေးတယ်။ ဖြောင့်မတ်သောလမ်းကြောင်း ကျားစာရင်းက တကယ်ပဲ ဒီလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတာလား”

“ချန်ဆီကျန့်ရဲ့ အင်အားကလည်း မအားနည်းပါဘူး...”

ညတွင် ချန်ယွဲ့ကို ဖော်ပြသော တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိသည်အထိ အာမေဍိတ်သံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်ခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် ထျန်လီနောင်နှင့် တိုက်ပွဲဝင်နေသော ချန်ယွဲ့ကို လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အေးစိမ့်သွားကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် တညီတည်း ချီးကျူးလေးစားမှုများ ပြသခဲ့သည်။

ချန်ယွဲ့၏ အလင်းရောင် ဂန်းချီကို ထျန်လီနောင်က အပိုင်းပိုင်း ချိုးဖျက်ပြီး ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြမ်းတမ်းမှုသည် လုံးဝ မလျော့နည်းခဲ့ဘဲ မြို့တံခါးရှေ့တွင် တစ်ကောင်တည်း ဝံပုလွေကဲ့သို့ မာန်ပါပါ ရပ်နေသည်။

သုံးချက်ကြာ ကျားစာရင်း ကျွမ်းကျင်သူ ထျန်လီနောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းသည် ချန်ယွဲ့အတွက် အောင်မြင်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူသည် အသက်သုံးဆယ်မပြည့်သေးဘဲ ချီစုစည်းခြင်း ဒုတိယနယ်ပယ်၊ မကောင်းဆိုးဝါး စုဆောင်းခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသောကြောင့် တက်ရောက်လာသူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။

“ဒီညပြီးရင် မင်းက နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်းရဲ့ ကြယ်သစ်အဆင့် သတ်မှတ်ချက်မှာ နေရာတစ်ခု သေချာပေါက် ရလိမ့်မယ်”

ထျန်လီနောင်၏ နက်နဲသော ဓားချီ၏ အကြွင်းအကျန်များသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့် သူသည် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ချီးကျူးစကားကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သည်။

သို့သော် ဤချီးကျူးစကားကြောင့် ချန်ယွဲ့၏ မျက်လုံးအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မကြုံစဖူး လေးနက်သော အကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သုံးပေအနားစွန်း ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ထျန်လီနောင်သည် လေထဲတွင် ရွှေရောင် ဓားအနား ဆယ့်သုံးချက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဓားအနားများသည် ရွှေရောင် တောင်တစ်လုံး၏ အရိပ်အယောင်ကို ဖန်တီးရန် စုစည်းသွားပြီး ထို့နောက် လေဟာနယ်တွင် ခတ်လိုက်သောအခါ အဓိက အနှစ်သာရ ချီသည် ထိုအလင်းရောင် အစက်အပြောက်ကို လိုက်ကာ ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တက်လာပြီး လေထဲတွင် ပျံသန်းလာသော မီတာဆယ်ကျော်ရှည်သော မျက်စိကျိန်းစပ်စေသော ဓားချီကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

“အခြေခံက... မင်း အသက်ရှင်နိုင်ဖို့ပဲ”

ဓားအလင်းသည် သူ၏ မျက်လုံးအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ချန်ယွဲ့၏ ကြောက်ရွံ့မှုအပြည့်ရှိသော မျက်နှာကို ထင်ဟပ်ပြသည်။ ထျန်လီနောင်၏ ဓားချီကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ၎င်း၏ အကန့်အသတ်တွင် ရှိနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် မြို့တံခါးကို ပိတ်ဆို့ရန် မရဲတော့ဘဲ မြို့ရိုးပေါ်သို့ တည့်တည့် ခုန်တက်ကာ အလင်းရောင် ဂန်းချီကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မည်သူမျှ ချန်ယွဲ့ကို ရယ်မောရန် သတ္တိမရှိကြပေ။ အားလုံးပြီးနောက် တက်ရောက်လာသူများထဲတွင် မည်သူမျှ ထျန်လီနောင်ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန် သတ္တမရှိကြပေ။ သုံးချက်ကြာ ခံနိုင်ရည်ရှိသူမှာ ချန်ယွဲ့မှလွဲ၍ အခြား မည်သူမျှ မရှိပေ။

သို့သော် ချန်ယွဲ့သည် မြို့ရိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သောအခါ ဓားချီသည်လည်း မည်သည့် ပိတ်ဆို့မှုကိုမဆို ဆုံးရှုံးသွားပြီး ထျန်လီနောင်၏ မျက်လုံးအိမ်များတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ သုံးပေအနားစွန်း ဓားသည် အရှေ့မြို့တံခါးကို တည့်တည့် ချိန်ရွယ်ကာ မဆုတ်မနစ် ဆက်လက် ဖိအားပေးသည်။

အလွှာတစ်ထောင်ရှိသော သံကောင်းများဖြင့် ပုံသွင်းထားသော အရှေ့မြို့တံခါးသည် သာမန်အားဖြင့် ဂန်းချီနယ်ပယ်၏ သာမန် စစ်သည်တစ်ဦးမှ ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်ပေ။ သို့သော် ထျန်လီနောင်သည် သာမန်လူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

အဓိက အနှစ်သာရ ချီ အင်အားသည် တက်လာပြီး ဓားအလင်းသည် လွှမ်းမိုးသော အင်အားကို သယ်ဆောင်ကာ မြို့တံခါးပေါ်သို့ အော်ဟစ်ကာ ပြေးဝင်သွားသည်။

ဘန်း

မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အရှေ့မြို့တံခါး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ဟိုင်အချိန်၏ တတိယမြောက် စောင့်ကြည့်ချိန်တွင် ကျောက်ယန်ခရိုင်၊ တံခါးများ ပွင့်သွားသည်...