မင်းရဲ့ ခွေးနာမည်ကဘာလဲ
Vol. 4 Ch. 43
ချန်ယွဲ့တစ်ယောက်သာ ကူကယ်ရာမဲ့ဖြစ်နေ၏။ တောင်ဓားဂိုဏ်းသားများအားလုံး မြို့ထဲသို့ဝင်လာကြခြင်းပင်။ ယခု သူသာ ခုခံမလျှင် အရှေ့မြို့သည် မကြာမီ ဆုံးရှုံးရတော့မည်ပင်။
“ဒီလူတွေကို ငါတို့က ခြိမ်းခြောက်ပြီး ဒီကိုခေါ်လာတာ။ သူတို့ရင်ထဲမှာ ဒေါသတွေကစုနေတာ။ အခု ဟိုဖေးနဲ့ ဟိုယင်ဦးဆောင်ပြီး အရာအားလုံးကို နောက်ကိုပစ်ထားလိုက်ပြီ”
ဟိုယွီကျယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဟိုဖေးက ပြည်သူ့ဒေါသကို ငြှိမ်းသတ်ရန် ခက်ခဲကြောင်း သတိပေးခဲ့သည်ကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။ သူသည် ရုတ်တရက် စိတ်သက်သာရာရသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ သူသာ စောစောက ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကိုယ်ခံပညာရှင်များနှင့် စကားပြောခဲ့လျှင် ယခု သူသည် ခက်ခဲသောအခြေအနေတွင် ရှိနေရမည်ပင်။
“စတုတ္ထအကြီးအကဲ မိသားစုခေါင်းဆောင်က မရောက်သေးပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ညီအကိုတွေကို အရင်ဆုတ်ခိုင်းသင့်သလား။ တောင်ဓားဂိုဏ်းက လူတွေကို သတ်နေပြီ။ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလူတွေ... သူတို့က ကျွန်တော့်ထက်တောင် ရက်စက်သေးတယ်”
ဟိုဖေး၏ သတိပေးချက်ကြောင့် ဟိုယွီကျယ်သည် အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
တောင်ဓားဂိုဏ်းသား တစ်ထောင်ကျော်သည် ထျန်လီနောင်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ရှေ့တန်းမှလူများနှင့် တိုက်ခိုက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဂန်းချီအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ လေးဦးသည် မည်သူ့ကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ သတ်ဖြတ်နေပြီး၊ ခဏလေးအတွင်း လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ အသက်ကို ယူဆောင်သွားသည်။
အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို သိသောကြောင့် ဟိုယင်၊ ဟိုစွန်းတို့သည် ဟိုမိသားစုနှင့် ပျော် ရွှင်သောတောအုပ်မှလူများကို နောက်သို့ ဆုတ်ခိုင်းခဲ့သော်လည်း အင်အားကွာခြားမှု ကြီးမားသောကြောင့် သူတို့လည်း အထိအခိုက်အချို့ ခံစားခဲ့ရသည်။
ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ တောင်ဓားဂိုဏ်းသားများသည် ကိုယ်ခံပညာရှင်များကိုသာ ပစ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ အရှေ့မြို့တွင် အိမ်များစွာရှိပြီး တောင်ဓားဂိုဏ်းသားအချို့သည် ညအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သာမန်လူများ၏ အိမ်များထဲသို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ မကြာမီ ထိုအိမ်များမှ အော်ဟစ်သံများကို ကြားရတော့သည်။
တစ်ခုခု မှားနေသည်ကို လျင်မြန်စွာ သိရှိသော သာမန်လူများအားလုံးသည် သူတို့၏ တန်ဖိုးရှိပစ္စည်းများကို ယူဆောင်ကာ အနောက်မြို့သို့ အမှောင်ထုကို အကာအကွယ်ယူပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် တောင်ဓားဂိုဏ်းသားများအတွက် ပစ်မှတ်များကို ပို၍ပင် ရှင်းလင်းစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် လမ်းတွင်တွေ့သော မည်သူ့ကိုမဆို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
“ဘာမှမဟုတ်တဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းစဉ်၊ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့က သိုးသားအင်္ကျီခြုံထားတဲ့ ဝံပုလွေတွေပဲ”
ဟိုယွီကျယ်က ကဲ့ရဲ့လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် အခြားသူများကို သိပ်ဂရုမစိုက်သော်လည်း သူ၏မျိုးနွယ်မှ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးစီကို ငွေဖြင့် လေ့ကျင့်ပေးထားတာဖြစ်သည်။ တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားပါက သူသည် ကြာရှည်စွာ နာကျင်ရလိမ့်မည်။
သို့သော် သူ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် မြို့ပြင်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၊ ဟိုဖေးနှင့် အောက်တွင်ရှိသော ဟိုမျိုးနွယ်ဝင်များနှင့် ပျော်ရွှင်သောတောအုပ်မှ လူများသည် ချက်ချင်း ပျော်ရွှင်သော မျက်နှာများ ပေါ်လာကြသည်။
“တောင်ဓားဂိုဏ်း၊ မင်းတို့ စစ်ကို လှုံ့ဆော်ရဲတယ်၊ သတ်ဖြတ်လုယက်ပြီး ကျောက်ယန်းကို ဒုက္ခရောက်စေတယ်၊ မတရားတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကျူးလွန်ပြီးတော့ မင်းတို့က ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းစဉ်ကလို့ ပြောရဲသေးတယ်။ ဒီစကားတွေ ပြန့်သွားရင် ရယ်စရာဖြစ်မှာကို မကြောက်ဘူးလား”
ရုတ်တရက် ဂန်းချီနှင့် ဖြောင့်မတ်သော ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အသံတစ်ခုသည် ညကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်ပြီး ကျောက်ယန်းမြို့တစ်မြို့လုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ည၏ အမှောင်ထုထဲတွင် သတ်ဖြတ်မှု၌ ပါဝင်နေသော တောင်ဓားဂိုဏ်းသားများဖြစ်စေ၊ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ကျောက်ယန်းမြို့မှ စစ်သည်များနှင့် သာမန်ပြည်သူများဖြစ်စေ၊ ဤအသံကို သူတို့အားလုံး ကြားလိုက်ရသည်။
ဤစကား၏ အကြောင်းအရာသည် အလွန်ထိုးဖောက်နိုင်သောကြောင့် တောင်ဓားဂိုဏ်းသားများသည် ခဏတာ သူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး၊ ကျောက်ယန်းမြို့မှ လူများ၏ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း မျှော်လင့်ချက်အလင်းရောင်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ရှေ့တန်းတွင် ရပ်နေသော ထျန်လီနောင်သည် ဤအသံကိုကြားသောအခါ စိတ်ဝင်စားဖွယ် အမူအရာတစ်ခုကို ပြသပြီး အရှေ့မြို့ရိုး၏ အပေါ်ဆုံးသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံဖြင့် ဟိုယုရှောင်သည် ညအချိန်တွင်ပင် ထင်ရှားစွာ မြင်နိုင်သော လှည့်ပတ်နေသည့် ရွှမ်းမိုဂန်းချီများ ဝန်းရံလျက် မြို့ရိုးထိပ်တွင် ဂုဏ်ယူစွာ ရပ်နေသည်။ မျောက်နတ်တံကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူသည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာနှင့် မတ်မတ်ရပ်နေကာ သူ၏ ရုပ်ရည်ချောမောမှုသည် လူတိုင်း၏ အကြည့်ကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။
ဟိုယုချန်နှင့် ဟိုယုလင်းတို့လည်း ဘေးချင်းကပ်လျက် ပေါ်လာကြသည်။ ဟိုယုကျီ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ သွေးများရွှဲနေသော မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် မေးမြန်းပြီးနောက် ချန်ယွဲ့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု လက်သွားသည်။
ဟိုမိသားစုမှ လူများအပါအဝင် လူတိုင်းသည် ယခု မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ဟိုယုရှောင်ကို မော့ကြည့်နေကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် သူ၏ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေသော အနက်ရောင် ဂန်းချီအလွှာကို ကြည့်နေကြသည်။ အထူးသဖြင့် အနီးနားရှိ ဟိုယုကျီ၊ ဟိုဖေးနှင့် အောက်ရှိ ဟိုယင်၊ ဟိုစွန်းနှင့် အခြားသူများအတွက် အံ့အားသင့်မှုသည် သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့ရပြီး၊ သူတို့သည် အံ့အားသင့်မှုထက်ပင် ကျော်လွန်သွားကြသည်။
“ကျွန်တော် မှားမနေဘူးဆိုရင် ဒါက ဂန်းချီပဲ မဟုတ်လား”
“မိသားစုခေါင်းဆောင်က ဂန်းချီအဆင့် စစ်သည်တစ်ဦး ဖြစ်သွားပြီလား”
“ဒါက ဂန်းချီပဲ၊ ကျွန်တော် အရင်မိသားစုခေါင်းဆောင်ဆီမှာ မြင်ဖူးတယ်။ ဒါ ဂန်းချီပဲ”
“ဟား ဟား ဟား မိသားစုခေါင်းဆောင်က အဆင့်တက်သွားပြီ”
......
ဟိုမိသားစုမှ လူများ၏ ပျော်ရွှင်သော အသံများသည် မပြတ်မတောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဤပျော်ရွှင်မှုသည် ကျောက်ယန်းမြို့ရှိ အခြား ကိုယ်ခံပညာရှင်များကို ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်ပြီး သူတို့သည် ဟိုယုရှောင်ကို ကြည့်ကာ မျှော်လင့်ချက်အလင်းရောင်တစ်ခုကို မခံစားရဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။
“ကျောက်ယန်းက လူဆိုးတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ ချစ်လှစွာသော သမီးကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး ကျွန်တော့်ကို အရင်ရန်စခဲ့တာကို မမေ့နဲ့၊ ကျွန်တော် ဒီပဋိပက္ခကို စတင်ခဲ့တာက လိုအပ်ချက်အရသာ ဖြစ်တယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ကျောက်ယန်းနတ်ဆိုးလမ်းစဉ်က မကောင်းမှုတွေနဲ့ နာမည်ဆိုးထွက်တာကြောင့် အားလုံးက ဖျက်ဆီးသင့်တယ်။ ကျွန်တော့် တောင်ဓားဂိုဏ်းက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်အတိုင်း လုပ်ဆောင်နေတာ၊ ကန့်ကွက်စရာ ဘာရှိလဲ”
ထျန်လီနောင်သည် အနှစ်သာရဆေးလုံးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် သူ၏အသံသည် ဒန်ဂန်းဖြင့် အားဖြည့်ထားပြီး မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်ကာ ဖြောင့်မတ်ပြီး ကြောက်ရွံ့လေးစားဖွယ်ကောင်းပြီး သူ၏ တည်ရှိမှုသည် ဟိုယုရှောင်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားသည်။
“အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ စွပ်စွဲချက်တွေ။ မင်းက ဒီနေ့ ကျောက်ယန်းက တစ်ယောက်ယောက်က မင်းသမီးကို ပြန်ပေးဆွဲတယ်လို့ ပြောပြီး ကျောက်ယန်းခရိုင်ကို တိုက်ခိုက်တယ်။ မနက်ဖြန်ကျတော့ တုံလင်းခရိုင်က တစ်ယောက်ယောက်က မင်းမိန်းမကို ခိုးသွားတယ်လို့ ပြောပြီး တုံလင်းခရိုင်မြို့ကို တိုက်ခိုက်မှာလား။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပါလျက်နဲ့ မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူး”
ဟိုယုရှောင် စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရှေ့မြို့တံခါးအနီးရှိ လူတိုင်းသည် သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး၊ ထိုနေရာသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ချန်ယွဲ့သည် သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦး၊ တင်ဒျန်၏ ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ မကောင်းဆိုးဝါးစုစည်းခြင်းအဆင့်တွင် လေ့ကျင့်ထားသောကြောင့် သူ၏အင်အားသည် ထူးခြားသည်။ သူသည် ထျန်လီနောင်နှင့် ယခုလေးတင် စကားပြောသောအခါ ရိုသေလေးစားမှု အပြည့်အဝပေးခဲ့ပြီး မရိုမသေပြုလုပ်ရန် မရဲဝံ့ခဲ့ပေ။
ပြီးတော့ မင်းကရော၊ ဟိုယွီရှောင်။
ဂန်းချီအဆင့်၏ ပထမအဆင့်-ဂန်းချီစုစည်းခြင်းအဆင့်သို့ ယခုမှပင် တက်ရောက်လာသော ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး။
ကျောက်ယန်းရှိ အင်အားနည်းသော ဟိုမိသားစု၏ အကြီးအကဲလား။
ဤအထောက်အထားများထဲမှ မည်သည့်အရာကမှ သူ့အား ထျန်လီနောင်နှင့် ထိုသို့ စကားပြောရန် လုံလောက်ခြင်း မရှိပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဒန်အနှစ်သာရအဆင့် ကျင့်ကြံမှုသာရှိပြီး၊ ကျားစာရင်းတွင် အဆင့် ၄၉၆ တွင်ရှိကာ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် လူသိများသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ဟိုယုရှောင်ကို ကြည့်နေသော ချန်ယွဲ့ပင်လျှင် သူ၏မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ တိုးပွားလာခဲ့သည်။
သို့သော် ချန်ယွဲ့သည် လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ အောက်တွင်ရှိသော ကိုယ်ခံပညာရှင်အများစုသည် ဟိုမျိုးနွယ်ဝင် တပည့်များဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ဟိုယုရှောင်ကို စကားနားထောင်စေပြီး ဤကိုယ်ခံပညာရှင်များကို မြို့ကိုကာကွယ်ရာတွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်စေနိုင်ပါက ပြဿနာမရှိသင့်ပေ။
“ဟိုယုရှောင်၊ တရားသူကြီးက မင်းကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက သတိပေးထားတယ်။ ဟိုမျိုးနွယ်က လင်းတပျံဂိုဏ်းနဲ့ အစိမ်းရောင်ဝံပုလွေအဖွဲ့ကို မထိရဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အကျဉ်းထောင်စီမံခန့်ခွဲရေးဌာနကို ဆန့်ကျင်ပြီး သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းကို မလေးစားဘဲ မင်းရဲ့သဘောအတိုင်း လုပ်ဆောင်နေတုန်းပဲ။ အဲဒီစွဲချက်တွေထဲက ဘယ်တစ်ခုမဆို မင်းကို အကြိမ်တစ်ရာ သတ်ဖို့ လုံလောက်တယ်။
ဒါပေမဲ့... ဒါက မင်းရဲ့ ပထမဆုံးအမှားဖြစ်တာကို ထည့်စဉ်းစားပြီး၊ မင်းကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်မယ်။ မင်းရဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်ဝင် တပည့်တွေနဲ့ အခြားသူတွေကို မြို့ကိုကာကွယ်ရာမှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်စေပါ။ ပြီးရင် မင်းကို ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး နောက်ထပ် မလိုက်တော့ဘူးလို့ အာမခံတယ်။ ဘယ်လိုလဲ”
ချန်ယွဲ့သည် ခြိမ်းခြောက်ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သော်လည်း မကြာမီ သူ၏လေသံကို များစွာ လျော့ချလိုက်သည်။ သူသည် ဟိုယုရှောင်၏ အင်အားကို စိုးရိမ်သောကြောင့် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဂန်းချီအဆင့်တွင် ဂန်းချီစုစည်းခြင်းအဆင့် စစ်သည်တစ်ဦးမျှသာ။ ထိခိုက်ဒဏ်ရာများရှိနေသော်လည်း ချန်ယွဲ့သည် သူ့ကို မကြောက်ပေ။
ပြဿနာမှာ ကျောက်ယန်းမြို့သည် မကျရှုံးသင့်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် သူက ပြည်သူ့ဒေါသကို လှုံ့ဆော်ပြီးသော ယခုအချိန်တွင်ဖြစ်သည်။ ကျောက်ယန်းမြို့မှ ကိုယ်ခံပညာရှင်များကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်စေရန်အတွက် သူသည် လက်ရှိတွင် ဟိုယုရှောင်ကို အမှန်တကယ် အားကိုးရမည်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ချန်ယွဲ့သည် အတော်လေး ညှိနှိုင်းပေးခဲ့ပြီး၊ ခိုင်မာသောနည်းလမ်းနှင့် ညင်သာသောနည်းလမ်းကို ပေါင်းစပ်ခဲ့ပြီး ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ကို ဆန့်ကျင်ရန် မရဲဝံ့ကြောင်း သေချာစေလိုခြင်းပင်။
သို့သော် ခဏစောင့်ပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်၏ တုံ့ပြန်မှု မလာခဲ့ပေ။ ချန်ယွဲ့၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားပြီး သူသည် အသံနိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဟိုယုရှောင် ငါ မင်းကို စကားပြောနေတယ်ကွ…..”
ခဏကြာ စောင့်နေသော်လည်း တုံ့ပြန်မှု မလာသေးပေ။
“ဟိုယွီရှောင်... ငါ မင်းကို စကားပြောနေတယ်…..”
“မင်းလို အသုံးမကျတဲ့ သတ္တဝါနဲ့အတူ သန့်ရှင်းသောမယ်တော်ကို အမှုတော်ထမ်းဆောင်ရတာ၊ အမိန့်ပေးပြီး သုံးနာရီမပြည့်ခင် မြို့ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာဟာ အရှက်ရစရာသက်သက်ပဲ။ ပြီးတော့ မင်းက ငါ့ကို ဝေဖန်ရဲတယ်၊ ငါ့ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးရဲတယ်။ မင်း ဘာတွေ ဟောင်နေတာလဲ၊ မင်း ဘာတွေ ဟောင်နေတာလဲ၊ ဟမ်…”