ဖူလင်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ

မင်းက ခွေးလို ဟောင်နေတယ်...

ကျောက်ယန်း အရှေ့မြို့ ကောင်းကင်ထက်တွင် ဟိုယုရှောင်၏ စကားများ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေဆဲပင်။

ချန်ယွဲ့၏ မျက်နှာသည် အနီရောင်ကဲ့သို့ အရောင်ပြောင်းသွားပြီး သူ၏ပခုံးများပင် အနည်းငယ် တုန်ခါလာသည်။ ယခင်က ထျန်လီနောင်နှင့် တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံခန့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု ခံစားနေရသော်လည်း သူသည် သူ၏ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် ကျောက်ယန်းမြို့သို့ လာရောက်ခြင်းအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ ရှုကျိုးပြည်နယ် တျန်လင်းခရိုင်ရှိ အနှောင့်အယှက်များအကြောင်း သတင်းများက ခရိုင်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် သူတို့သည် သူ့ကို ကျောက်ယန်းသို့ ရုတ်တရက် စေလွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။

ချန်ယွဲ့အား ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက တင်ဒျန်က ခေါ်ဆောင်ထားခြင်းပင်။ အငယ်ဆုံးနှင့် အတော်ဆုံး တပည့်ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ အစ်ကိုကြီး နှစ်ဦးက သူ့ကို အလွန်ဂရုစိုက်ရုံသာမက သူ၏ဆရာ တင်ဒျန်ကလည်း သူ့ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ အနားတွင် ထားပြီး သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းသို့ စောစီးစွာ မိတ်ဆက်ပေးကာ တရားဝင်တပည့် ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

အသက်သုံးဆယ်မပြည့်မီမှာပင် သူသည် မကောင်းဆိုးဝါးစုစည်းခြင်းအဆင့်၊ ချီစုစည်းခြင်း ဒုတိယအဆင့်၏ လေ့ကျင့်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ တုံလင်းခရိုင် အုပ်ချုပ်သူ တင်ဒျန်၏ တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏အဆင့်အတန်းသည် အလွန်ထူးခြားသည်။ လူဦးရေ ငါးသန်းကျော်ရှိသော ခရိုင်တစ်ခုလုံးတွင် သူ၏အဆင့်အတန်းထက် သာလွန်သူ အနည်းငယ်သာရှိသည်။

သူ့အတွက် ကျောက်ယန်းခရိုင်သို့ လာရောက်ခြင်းကို သန့်ရှင်းသောမယ်တော်ရှေ့တွင် သူ၏အရည်အချင်းကို ပြသရန်နှင့် သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်း၏ အထက်အဆင့်များတွင် အနာဂတ်ရာထူးအတွက် ပြင်ဆင်ရန် သူ၏ဆရာက ပေးသော အခွင့်အရေးတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့သည်။

ဟိုယုရှောင်ကရော ဘာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်မှာလဲ။ ချန်ယွဲ့သည် သူ့ကို အစကတည်းက ဒုတိယအကြည့်ပေးရန်ပင် ပျင်းရိခဲ့၏။

သို့သော် အရေးမပါသောကြောင့် သေချာကြည့်ရန်ပင် မထိုက်တန်သော ဤပုရွက်ဆိတ်သည် ကျောက်ယန်းမှ ကိုယ်ခံပညာရှင်များအားလုံးရှေ့တွင် သူ့ကို အရှက်ခွဲလိုက်ခြင်းပင်။

“မင်းကို ငါ သတ်မယ်... မင်းကို ငါ သတ်မယ်...”

ဇိမ်ခံမှုနှင့် အခွင့်အရေးများဖြင့် အကျွမ်းတဝင်ရှိသော ချန်ယွဲ့သည် ထိုအချိန်တွင် သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူ၏ ဂန်းချီများ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အမြောက်လုံးကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ပျံတက်သွားပြီး သူ၏လက်ဝါးကို ဓားအဖြစ်ပြောင်းကာ ဟိုယုရှောင်၏ ဦးခေါင်းကို တည့်တည့်ချိန်ရွယ်လိုက်၏။

ချန်ယွဲ့ ဒေါသတကြီး ထိုးနှက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုသော်လည်း... သူ မမြင်လိုက်ရပေ။

ထို့အစား ဟိုယုရှောင်က သူ့ကို အနည်းငယ်ပင် ပြုံးရယ်ပြလိုက်သေးသည်။

တစ်ဖန် ထိုးနှက်ခံလိုက်ရသော ချန်ယွဲ့၏ ဒေါသသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူသည် ကျောက်ယန်းမြို့ရှိ အကျပ်အတည်းကို မေ့လျော့ကာ ပြင်းထန်သော ဂန်းချီများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ဒဏ်ရာများကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏လက်သီးသည် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

သို့သော် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ခုံးမှ တစ်လက်မအကွာတွင် အသံတစ်ခုသည် ချန်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏မျက်နှာကို တောင့်တင်းသွားစေကာ သူ၏လက်ကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားစေသည်။

“ချန်ယွဲ့ မင်းရဲ့လက်ကို ရပ်လိုက်ပါ။ သန့်ရှင်းသောမယ်တော်က ကျောက်ယန်းပြည်သူတွေကို ကာကွယ်ဖို့နဲ့ တောင်ဓားဂိုဏ်းသားတွေကို မြို့ထဲကနေ မောင်းထုတ်ဖို့ ဟိုယုရှောင်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်”

ထိုအခါမှ ချန်ယွဲ့သည် ဟိုယုရှောင်က သူသည် သန့်ရှင်းသောမယ်တော်၏ ကိုယ်စားလည်း လုပ်ဆောင်နေသည်ဟု ပြောခဲ့သည်ကို သတိရသွားသည်။ မနာလိုမှုသည် သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရုတ်တရက် တောက်လောင်လာပြီး သူသည် အသံနိမ့်ဖြင့် “မင်း သန့်ရှင်းသောမယ်တော်ကို တွေ့ဖူးလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ထိုအရာကို ထည့်စဉ်းစားကာ ဟိုယုရှောင်သည် တစ်ဖန် ပြုံးရယ်လိုက်ပြီး သူ့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ ဟိုယုချန်နှင့် အခြားသူများကို ခေါ်လိုက်ပြီး မြို့ရိုးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းသွားသည်။

“မင်းလို ခွေးဆိုးကောင်... မင်းလို ခွေးဆိုးကောင်...”

ဟိုယုရှောင်၏ မောက်မာမှုကို မြင်ပြီး သူသည် မြို့ကိုကာကွယ်ရာတွင် သူ့နှင့် အမှန်တကယ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမည်ဟု တွေးလိုက်သောအခါ ချန်ယွဲ့၏ မျက်နှာသည် အစိမ်းရောင်မှ အဖြူရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် ဒေါသပြန်ထွက်လာသည်။

သို့သော် သူသည် သူ၏လက်သီးများကို မည်မျှပင် တင်းတင်းဆုပ်ထားပါစေ၊ သန့်ရှင်းသောမယ်တော်၏ အမိန့်ဖြင့် သူသည် သူ့ကို နောက်ထပ် မထိရတော့ကြောင်း သူကိုယ်သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားသည်။

......

မြို့ရိုးပေါ်တွင် အရာများစွာ ဖြစ်ပျက်နေပုံရသော်လည်း သူတို့အားလုံးသည် ခဏလေးအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းပင်။ ယခုအချိန်တွင် ကျောက်ယန်းအရှေ့မြို့ရှိ လူတိုင်းသည် ထျန်လီနောင်၏ အဓိပ္ပါယ်မရှိသော လုပ်ရပ်များအတွက် ဟိုယုရှောင်၏ မကြာသေးမီက ဆုံးမခြင်းကြောင့် အံ့အားသင့်နေကြဆဲပင်။ ထျန်လီနောင်ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုနည်းတူစွာ အံ့အားသင့်နေ၏။

ထျန်လီနောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဟိုယုရှောင်၏ စကားများကြောင့် ဒေါသထွက်နေပုံ ပေါ်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများက ထူထပ်သော မကောင်းဆိုးဝါးလေထုကို ဖော်ပြနေဆဲပင်။

လွန်ခဲ့သော သုံးလက ဟိုယုရှောင်သည် တျန်လင်းခရိုင်တွင် သူနှင့် အကြီးအကဲထုန်ကို တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က သူ၏ အမူအကျင့်သည် ယခုကဲ့သို့ မဟုတ်ခဲ့ပေ...

“အကြီးအကဲထုန်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ထျန်၊ ကျွန်တော် ကတိသစ္စာပြုပါတယ်။ မိန်းကလေးထျန်ကို ကျောက်ယန်းကို ပြန်ခေါ်လာပြီးတာနဲ့ သူ့ကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပေးပါ့မယ်။ ခရိုင်အုပ်ကို မြို့ပြင်သို့ ဆွဲဆောင်ပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော် ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပါ့မယ်။ ဟိုအိမ်တော်မှ ဂိုဏ်းဝင်တွေကို စုစည်းပြီး အရှေ့မြို့တံခါးကို ဖွင့်ပေးကာ ကျောက်ယန်းပြည်သူတွေအတွက် ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးကို ပြန်လည်ထူထောင်ဖို့ ဖြောင့်မတ်တဲ့တပ်တွေကို ဝင်ခွင့်ပေးပါ့မယ်”

ဟိုယုရှောင်၏ စကားများသည် ထျန်လီနောင်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် စွဲထင်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ယခု အများအပြားရှေ့တွင် သူ၏ ကျယ်လောင်စွာ ဆုံးမခြင်းသည် ကျောက်ယန်း၏ အတွင်းလူတွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် သူ၏သမီးအတွက် အခြားစီစဉ်မှုများလည်း ပြုလုပ်ထားရမည်...

ဤအရာကို သဘောပေါက်သောအခါ ထျန်လီနောင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် မကောင်းကြံမှုများ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသော်လည်း သူ၏ အတွေးများသည် ကြည်လင်ပြတ်သားနေသည်။ ဟိုယုရှောင်က ချန်ယွဲ့ကို ယခုလေးတင် ပြောခဲ့သောစကားများကို ပြန်လည်အမှတ်ရပြီး သူ၏ လက်ရှိအပြုအမူနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သောအခါ သူသည် လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားသည်။

“သူက နောက်ခံလူသစ်တစ်ယောက်ကို တွေ့ထားတာ။ သန့်ရှင်းသောမယ်တော်၊ ရက္ခိုသမိန်းကလေးက ကျောက်ယန်းမှာ အမှန်တကယ်ရှိနေတယ်”

ထျန်လီနောင်သည် ရက္ခိုသမိန်းကလေး ဟူသော အမည်ကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုလိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပြင်းထန်သော ကြောက်ရွံ့မှုများ တောက်ပလာပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင်ပင် တုံ့ဆိုင်းမှုများ ပေါ်လာသည်။

သို့သော် သူသည် တစ်ခုခုကို တွေးမိသည်မှာ ရှင်းနေပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ တုံ့ဆိုင်းမှုသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူသည် သူ၏ မျက်ဝန်းအနက်ရှိုင်းဆုံးတွင် တပ်မက်မှုဖြင့် ခရိုင်အုပ်အိမ်တော်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဖြောင့်မတ်သော ဟန်ဆောင်မှုဖြင့် ဟိုယုရှောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော့် တောင်ဓားဂိုဏ်းက ဂုဏ်သရေရှိ မျိုးနွယ်စု မဟုတ်ပေမယ့်လည်း ကိုယ်ခံပညာလောကရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် ထျန်လီနောင်က အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ စွပ်စွဲချက်တွေနဲ့ ပြည်နယ်နှစ်ခုကြားက မဟာမိတ်ကို ချိုးဖောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက ဘာမေးခွန်းထုတ်ရဲတာလဲ”

သူ၏ စကားများ မဆုံးမီမှာပင် ထျန်လီနောင်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရောင်အဝါတစ်ခု လက်သွားသည်။ သူသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး သူ၏ ဓားချီကို သုံးပေဓားအဖြစ် စုစည်းကာ ညကောင်းကင်ကို ဖြတ်၍ ဟိုယုရှောင်ဆီသို့ ထိုးခုတ်လိုက်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ချက်ချင်း ကြောက်ရွံ့မှုကို ပြသပြီး ထွက်ပြေးရန် လှည့်လိုက်သည်။

ချန်ယွဲ့ကို အခက်တွေ့စေခဲ့သော ဒန်ဂန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အားကောင်းသောချီသည် သူ၏ ယခုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဂန်းချီနှင့် မခံနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ သူသည် ထျန်လီနောင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အရည်အချင်းပင် မရှိပေ။

သို့သော် ထျန်လီနောင်က သူ့ကို အခွင့်အရေးပေးမည်လား။ သုံးပေဓား၏ ဓားချီသည် လျင်မြန်စွာပင် ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ဟိုယုရှောင်၏ ထွက်ပြေးနေသော ပုံရိပ်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ညကို ဖြတ်၍ သူ၏ရှေ့သို့ ခဏလေးအတွင်း ရောက်ရှိသွားသည်။