ဖူလင်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ(၂)

နောက်တွင်ရှိသည့် ချန်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများသည် မှောင်မိုက်ပြီး ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေ၏။ သူသည် ဟိုယုရှောင်၏ သေဆုံးမှုကို တောင့်တသော်လည်း သူ့ကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ထျန်လီနောင်က သူ့ကို ကူညီနိုင်လျှင် သူသည် မငြင်းဆန်ပေ။

“ဂိုဏ်းချုပ်ထျန်၊ မင်းသမီးက ယုံကျိုးမှာ လုံးဝမရှိဘူး။ မင်းရဲ့ လက်ရှိလုပ်ရပ်တွေက ပြည်နယ်နှစ်ခုကြားက မဟာမိတ်ကို တစ်ဖက်သတ် ဖျက်သိမ်းတာနဲ့ အတူတူပဲ။ မင်းက ကြီးလေးတဲ့ အမှားတစ်ခုကို ကျူးလွန်လိုက်ပြီ။ အခု ပြန်လှည့်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိသေးတယ်။ မင်းသာ ဆက်ပြီး ခေါင်းမာနေရင် မင်း အခုမှ တည်ထောင်ထားတဲ့ ဓားဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က အန္တရာယ်ရှိလိမ့်မယ်”

“သေခါနီးမှာတောင် ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲသေးတယ်၊ မျက်နှာနှစ်ဖက်နဲ့ လှည့်စားတတ်တဲ့ မင်းလို ယုတ်မာတဲ့ သတ္တဝါအတွက် ငါဘာမှ မပြင်ဆင်ထားဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား။ မင်းရဲ့အသက်ကို ယူပြီး ကျောက်ယန်းခရိုင်ကိုလည်း ငါ ထိန်းချုပ်မှာ”

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားပြီး သူသည် နောက်မှလာသော ဓားချီကို ရှောင်တိမ်းနိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူသည် မသေချာမှုများ ခံစားနေရသော်လည်း သူသည် သူ၏ မျောက်နတ်တံကို မြှောက်ပြီး သူ၏ အားကောင်းသောချီကို ကာကွယ်ရန် လှည့်ပတ်စေခြင်းမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

သူ၏ မျောက်နတ်တံသည် ကောင်းမွန်သော လက်နက်ဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်၏ သုံးပေဓားသည်လည်း ထိုနည်းတူစွာပင် ကောင်းမွန်ပြီး အဆင့်ပင် ပိုမြင့်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ထိခိုက်ခံရလျှင် သူသည် သေမည် သို့မဟုတ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရမည်ဖြစ်ကြောင်း ဟိုယုရှောင်က ၎င်းကို ကောင်းစွာ သိထား၏။

ရုတ်တရက် မွှေးကြိုင်သော လေပြေတစ်ခုသည် သူ၏ နှာခေါင်းပေါက်ထဲသို့ ဝင်လာပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာတွင် ချက်ချင်း စိတ်သက်သာရာရသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ မယ်တော်ကြီး..မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ။

ကျက်သရေရှိသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဟိုယုရှောင်၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ သူမသည် လှပပြီး အလွန်အားကောင်း၏။ သူမ၏ လက်ဝါးမှ အားကောင်းသောချီကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရုံဖြင့် သုံးပေဓားမှ ထွက်လာသော ဓားချီလှိုင်းများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

သူမသည် သန့်ရှင်းသောမယ်တော် မဟုတ်ဘဲ ဖူလင်းဟု အမည်ရသော ပထမဆုံးစေလွှတ်လိုက်သော အစေခံဖြစ်သည်။

ကျားစာရင်းမှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ပိတ်ဆို့နိုင်သော အစေခံတစ်ဦးလား။

ထိုသို့သော အစေခံတစ်ဦး၊ သူတို့က နှစ်ယောက်တောင်ရှိတာလား။

ပြီးတော့ အဲ့ဒီ သန့်ရှင်းသောမယ်တော်ကရော…..အစေခံတွေက ဒီလောက် အားကောင်းရင် သန့်ရှင်းသောမယ်တော်ရဲ့ အရည်အချင်းက...

ငါ ရတနာမှန်ကို လောင်းကြေးထပ်လိုက်တာ၊ ရတနာမှန်ကို လောင်းကြေးထပ်လိုက်တာ။

ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ရှေ့မှ မိန်းကလေးသည် သန့်ရှင်းသောမယ်တော် မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ ကယ်တင်ခံရပြီးနောက် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ရှိနေသော်လည်း သူသည် ဦးစွာ ဖူလင်းကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ပြီး ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် “ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် မယ်တော်ကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖူလင်းသည် လှည့်ပြီး ဟိုယုရှောင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို တွေးမိသောအခါ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုအပြုံးက မှောင်မိုက်သောညကို အရောင်အသွေး အနည်းငယ် ပေါင်းထည့်လိုက်သလိုပင်။

“ဘယ်သူလဲ..မင်းနာမည်ကို ပြောစမ်း”

ထိုမိန်းကလေး ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထျန်လီနောင်၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အထူးသဖြင့် မိန်းကလေးထံမှ အားကောင်းသောချီသည် သူ၏ချီထက် မလျော့ကြောင်း သူခံစားမိသောအခါဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ၏ ဓားချီလှိုင်းများကို လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ဖယ်ရှားလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်ခုံးသည် နက်ရှိုင်းစွာ တွန့်သွားသည်။

“ရှုကျိုးက ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်ကို အမြဲ ဂုဏ်ယူခဲ့တယ်။ တောင်ဓားဂိုဏ်းမှ ဂွီရှင်းဓား ထျန်လီနောင်သည် ကျားစာရင်းမှ ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်၏ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအဖြစ် ကမ္ဘာတွင် နာမည်ကျော်ကြားတယ်။ ကိုယ်ကျိုးအတွက် မင်းက မင်းရဲ့ဂိုဏ်းဝင်တွေကို သတ်ဖြတ်လုယက်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကျူးလွန်ခွင့်ပေးတာကို တွေးကြည့်စမ်းပါ။ ဒီအကြောင်းတွေသာ ပြန့်သွားရင် မင်းက ကမ္ဘာရဲ့ ရယ်စရာဖြစ်မှာကို မကြောက်ဘူးလား”

ထိုမိန်းကလေး၏ သာယာပြီး နတ်သမီးသဖွယ် အသံသည် ညကောင်းကင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ ဟိုယရှောင်နှင့် ကျန်သည့်သူများကို သတိပေးလိုက်ပြီး သူတို့အားလုံးသည် မြို့၏အရှေ့ဘက်သို့ ကြည့်ရန် လှည့်လိုက်သောအခါ ရုတ်တရက် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

မြို့တံခါးအနီးတွင် အရာများစွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီး တစ်နာရီနီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခု ဇိရှီအချိန်ကို ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။ ဤကြာမြင့်သောအချိန်အတွင်း သူတို့သည် ထျန်လီနောင်နှင့်သာ ရောထွေးနေခဲ့ပြီး အခြားကိစ္စများကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြပေ။

ဖူလင်း၏ သတိပေးချက်ကြောင့် သူတို့သည် သေချာစွာ ကြည့်လိုက်သောအခါ တောင်ဓားဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းဝင် တစ်ထောင်ကျော်သည် မြို့၏အရှေ့ဘက် တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

အရှေ့မြို့ရှိ အိမ်များစွာသည် မီးလောင်နေပြီဖြစ်ပြီး အမှောင်ထုထဲမှ အော်ဟစ်သံများသည် မပြတ်မတောက် ထွက်ပေါ်လာကာ မြို့၏ အနောက်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မြေပြင်တွင် အလောင်းများစွာ ပြန့်ကျဲနေပြီး လေထဲတွင်ပင် သွေးနံ့များ ပြည့်နှက်နေသည်။

အမှောင်ထုထဲတွင် ဓားဂိုဏ်းဝင် အနည်းငယ်သည် အိမ်များမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့ သယ်ဆောင်လာသော ရွှေငွေတန်ဖိုးရှိပစ္စည်းများသည် လရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေသည်။ ဖူလင်း ယခုလေးတင် ပြောခဲ့သော ဖြောင့်မတ်သော စကားများနှင့်အတူ သရော်မှုသည် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အကယ်၍ ရန်ပွဲတွင် သာမန် ကိုယ်ခံပညာရှင်များ ပါဝင်ခဲ့လျှင် ၎င်းသည် တစ်မျိုးဖြစ်မည်ပင်။ သို့သော် ဤဓားဂိုဏ်းဝင်များသည် သာမန် အရပ်သားများကိုပင် မချန်လှပ်ခဲ့ပေ။

“နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်ကို ဖယ်ရှားခြင်းမှာ ဘေးထွက်ပျက်စီးမှု အချို့ မလွဲမသွေ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ကျောက်ယန်းက နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်ရဲ့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ကြာမြင့်စွာ ခံစားခဲ့ရပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂိုဏ်းဝင်တွေက ဒီလူတွေကို သူတို့ရဲ့ ဝမ်းနည်းမှုတွေကနေ လွတ်မြောက်စေဖို့နဲ့ ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်ရဲ့ အလင်းရောင်ကို ထွန်းလင်းစေဖို့ ကူညီဖို့ လာခဲ့တာပါ။ ဒီလို ကောင်းမှုတွေက ကမ္ဘာက ရယ်စရာလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာပါတယ်”

သို့သော် ထျန်လီနောင်သည် ဤအရာအားလုံးကို မျက်ကွယ်ပြုပြီး သူ၏လေသံသည် ပို၍ပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ခံယူကာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်လာသည်။

ဤသိသာထင်ရှားသော လိမ်လည်မှုသည် နားထောင်နေသော လူတိုင်းကို သူတို့၏ မျက်ခုံးများကို ဆက်တိုက် တွန့်ချိုးစေသည်။

ငယ်ရွယ်သေးသော ဖူလင်းသည် ဤရှက်ရွံ့မှုမဲ့သော စကားများကြောင့် အလွန်ထိခိုက်ခဲ့သည်။ ဒန်ဂန်း၏ စွမ်းအင်များ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခါးသည် ပိုးသားကဲ့သို့ နူးညံ့သွားပြီး၊ လျင်မြန်သော မြွေနက်တစ်ကောင်နှင့် တူကာ သူ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်များသည် ပြင်းထန်ပြီး လျင်မြန်သည်။ ခဏလေးအတွင်း သူသည် ထျန်လီနောင်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် ရောထွေးသွားသည်။

ဒန်အနှစ်သာရအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်သောအခါ သူတို့၏ တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲသည် မီတာဆယ်ကျော်အထိ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဟိုယုရှောင်နှင့် အခြားသူများကို ချက်ချင်း ဘေးသို့ ဆုတ်ခွာစေခဲ့သည်။

“မင်းမှာ ခရိုင်တရားသူကြီးရဲ့ တံဆိပ် ပါလာတယ်မလား။ မြို့တော်အစိုးရရုံးကို အမြန်သွားပါ။ အဲဒီမှာ အတားအဆီးအူတိုင် ရှိတယ်။ မင်းက မြို့ကာကွယ်ရေးအတားအဆီးကို အသက်သွင်းပြီး ဓားဂိုဏ်းရဲ့ အရှေ့ဘက်က ဂိုဏ်းဝင်တွေကို ပိတ်ဆို့နိုင်တယ်။ မင်းကို ကူညီဖို့ ချန်ယွဲ့ကို ငါ လွှတ်လိုက်ပြီးပြီ၊ အမြန်သွားတော့”

ရုတ်တရက် အသံတစ်ခုသည် သူ၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာသည် တည်ကြည်သွားပြီး၊ သူသည် ဖူလင်းက ထျန်လီနောင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ နောက်ထပ် စကားမပြောဘဲ သူ့အဖွဲ့ကို ကျောက်ယန်း၏ အလယ်ဗဟို၊ ပင်ယန်းလမ်းသို့ ဦးဆောင်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ဘေးမှ ချန်ယွဲ့သည် ဖူလင်း၏ အသံသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသောကြောင့် သူသည် အံကြိတ်လိုက်၏။ ဘာမှ မတတ်နိုင်သောကြောင့် သူသည် နောက်မှ လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

......

“အဖေ၊ အမေ...”

လမ်းထောင့်တွင် ခုနစ်နှစ် သို့မဟုတ် ရှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးမလေးတစ်ယောက်သည် စိတ်ဆင်းရဲစွာဖြင့် အလောင်းနှစ်လောင်းပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ ကြောက်လန့်လွန်းသောကြောင့် သူသည် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို မသိပုံရပြီး၊ ငိုရန်ပင် မေ့လျော့သွားကာ သွေးများရွှဲနေသော သူ၏မိဘများကို ဆက်တိုက် ခေါ်နေရုံသာတက်နိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အဆင့်ခြောက်ဆင့်ရှိ တောင်ဓားဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦးသည် အိမ်တစ်လုံးမှ ထွက်လာသည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကလေးမလေးကို မြင်သောအခါ ရက်စက်သော အလင်းရောင်တစ်ခုသည် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူ၏ဓားကို တည့်တည့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဖြောင်း...

အနီရောင် ကြာပွတ်တစ်ခုသည် အပေါ်မှ ရိုက်ခတ်လာပြီး ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်ကြောင့် ထိုဂိုဏ်းဝင်တွင် ရှောင်တိမ်းရန် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ချက်ချင်း ကြာပွတ်ဖြင့် သူ၏လည်ပင်းကို ပတ်၍ ချည်နှောင်ခံလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်တွင် ဟိုယုလင်းသည် သူ၏ ငွေရောင်သွားများဖြင့် အံကြိတ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ ကျားကိုးကောင်အားသည် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ထိုဂိုဏ်းဝင်၏ ဦးခေါင်းကို သူ၏လည်ပင်းမှ အားအပြည့်ဖြင့် ရက်ရက်စက်စက် ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ထိုလူ၏ သွေးများ အား သုံးမီတာအကွာအဝေးအထိ ပန်းထွက်သွားစေသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကလေးမလေးသည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နားမလည်သေးပေ။ သူမ၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတွင် ဘာဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ရန် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ရုတ်တရက် နူးညံ့သော လက်တစ်စုံက သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး နူးညံ့သော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခုက သူမ၏ နားနားတွင် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ညီမလေး မမစကား နားထောင်နော်၊ မကြည့်ရဘူး။ မမက ခေါ်သွားပေးမယ်”

ပင်ယန်းလမ်းအဝင်ဝတွင် ဟိုယုလင်းသည် ကလေးမလေးကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ရှေ့သို့ ခုန်တက်ကာ ယခုလေးတင် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဟိုယုရှောင်နှင့် အခြားသူများအားလုံး စောင့်ဆိုင်းနေသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“သူတို့က ဒီလို ကလေးငယ်တွေကိုတောင် မချန်ဘူး၊ ဒါ ဘယ်လို ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းစဉ်လဲ။ ငါက ဒါကို တံတွေးထွေးလိုက်တယ်”

“ဒီလူတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်က ငါတို့တွေက ဘာလဲ”

“စတုတ္ထအကြီးအကဲဖြစ်တဲ့ ငါတောင်မှ ရက်စက်တယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယူဆထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတောင်ဓားဂိုဏ်းဝင်တွေဘေးမှာ ငါက အရေးမပါသလောက်ပဲ။ အခုကစပြီး ငါ ပိုပြီး ရက်စက်ရမယ်နဲ့ တူတယ်”

“ပဉ္စမမြောက်အဘိုးကြီးက ဒီမှာ မရှိတာ ကောင်းတယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်ရင် သူ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မယ်”

...

လူတိုင်း ဆွေးနွေးနေစဉ် ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဒုတိယအဆင့် ကောင်းမွန်ခြင်းနှင့် မကောင်းမှု နတ်ဘုရားပဒုမ္မာကို အာရုံစိုက်နေသည်။ ကလေးမလေးကို သတ်ရန် နီးကပ်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်ကို ဟိုယုလင်းအား သူမကို ကယ်တင်ရန် စေလွှတ်ခဲ့သောကြောင့် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ သဘာဝအတိုင်း ဤကောင်းမှုသည် သူ့ကို ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။

ထူထပ်သော အဖြူရောင် ကောင်းမှုလှိုင်းတစ်ခုသည် အပေါ်မှ နတ်ဘုရားပဒုမ္မာထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး ဟိုယုရှောင်သည် ဤကောင်းမှုများကို ဒုတိယ အဖြူရောင် ပွင့်ချပ်ထဲသို့ ပေါင်းစည်းပြီး ကိုယ်ခံပညာ အနည်းငယ် ပြန်လည်နုပျိုစေသော ဆေးပြားများနှင့် လဲလှယ်နိုင်ပြီး တတိယ အဖြူရောင် ပွင့်ချပ်ကို ထွန်းလင်းစေရန်လည်း အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

အခြေအနေ၏ အရေးပေါ်အခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ ဟိုယုရှောင်သည် ထိုနေရာတွင် လဲလှယ်မှုများ ပြုလုပ်ရန် မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် ကျောက်ယန်းမြို့၏ အထက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ထူထပ်လာသော သွေးများစွန်းထင်းနေသော လေထုကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီးသူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထက်မြက်သော အရောင်အဝါတစ်ခု တောက်ပနေသည်။

ဤဖြောင့်မတ်သော လူများသည် ထိုသို့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ သတ်ဖြတ်မှုများ ကျူးလွန်နေသောကြောင့် ငါသည် ဤကြီးမားသော အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ရမည်။ ၎င်းသည် ငါ့ကို ကောင်းမှုများစွာ စုဆောင်းနိုင်စေရုံသာမက ဟိုမျိုးနွယ်ကို အပြစ်ကင်းကြောင်း သက်သေပြရန်နှင့် ကျောက်ယန်းခရိုင်မှ လူများ၏ နှလုံးသားများကို စည်းလုံးစေရန် ကူညီပေးလိမ့်မည်။ အမှန်တကယ် ငှက်သုံးကောင်ကို ကျောက်တုံးတစ်လုံးတည်းဖြင့် ပစ်ခတ်ခြင်းပင်။

“ငါနဲ့အတူ မြို့တော်အစိုးရရုံးကို အမြန်သွားရအောင်။ တောင်ဓားဂိုဏ်းက ပင်ယန်းလမ်းကို တိုက်ခိုက်နေတယ်။ သူတို့က မြို့တော်အစိုးရရုံးမှာရှိတဲ့ အတားအဆီးအူတိုင်အကြောင်းကို သေချာသိမှာပဲ၊ အမြန်သွား...”