ငါမင်းနဲ့ သေတဲ့အထိကစားပေးမယ် ခွေးကောင်လေး

ဟိုယုရှောင်သည် မြေပြင်မှ ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အမှောင်အရိပ်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

အပြာရောင်ကြိတ်ဆုံရှေ့တွင် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ဆံပင်ဖြူသော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးသည် မီတာသုံးဆယ်ခန့်ရှည်သော လှံကိုကိုင်ကာ မားမားမတ်မတ်ရပ်နေသည်။

သူသည် ထျန်လင်းခရိုင်သို့ တစ်ကြိမ်ရောက်ဖူးပြီး တောင်ဓားဂိုဏ်းအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည်။

ကျားစာရင်းတွင် ပါဝင်သော ဒန်ပွေ့ဖက်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဂူရှင်းဓား ထျန်လီနောင်အပြင် တောင်ဓားဂိုဏ်းတွင် ဂန်းချီနယ်မြေ၌ အကြီးအကဲလေးဦးရှိသည်။ အဆင့်အမြင့်ဆုံးလေ့ကျင့်မှုရှိသူမှာ ချန်ရွဲ့နှင့် တန်းတူဖြစ်သော မကောင်းဆိုးဝါးစုဆောင်းခြင်းအဆင့်၊ ချီစုစည်းခြင်းဒုတိယနယ်မြေမှ အကြီးအကဲ လုဖန်းဝမ်ဖြစ်သည်။

ချန်ရွဲ့ကို ဘာလို့ တွေးမိတာလဲ။ ဟိုယုရှောင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ရှေ့တွင်ရှိသော လုဖန်းဝမ်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းကိုလှည့်ကာ ခရိုင်အစိုးရရုံး၏ နံရံများဆီသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒီနတ်ဆိုးကို ပိတ်ဆို့ဖို့ တရာသူကြီးမင်းချန် မြန်မြန်လာကူညီပေးပါလို့ တောင်းဆိုပါတယ်။ မဟုတ်ရင် အတားအဆီးကို အသက်မသွင်းရင် ကျောက်ယန်ဟာ အန္တရာယ်ရှိလိမ့်မယ်”

ဖူလင်းက ချန်ရွဲ့ကို ကူညီခိုင်းဖို့ ပြောခဲ့ပြီး ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။ သူသည် အကြောင်းပြချက်ကောင်းမရှိဘဲ ဟိုယုချန်နှင့် အခြားသူများကို အတားအဆီးအကြောင်း ရှင်းပြခြင်းကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ကြန့်ကြာစေခဲ့သည်။

ခရိုင်အစိုးရရုံး၏ နံရံတစ်လျှောက်တွင် အမှောင်အရိပ်တစ်ခု ပြေးလာသည်။ ဟိုယုရှောင်၏ နောက်သို့ အချိန်တိုင်း လိုက်နေသော ချန်ရွဲ့မှလွဲ၍ မည်သူဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ချန်ရွဲ့၏ အနက်ရောင်အဝတ်အစားများသည် လတ်ဆတ်သော သွေးများစွာဖြင့် စွန်းထင်းနေပြီး သူ၏ ဂူရှင်းဓား ထျန်လီနောင်နှင့် မကြာသေးမီက ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုမှဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏အမူအရာသည် အလွန်ရုပ်ဆိုးပြီး သူ၏လက်စွပ်အောက်ရှိ လက်သီးများသည် သွေးထွက်သည်အထိ တင်းတင်းဆုပ်ထားကာ ဟိုယုရှောင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဒေါသဖြင့် တုန်ခါနေသည်။

သူ့ကိုကစားရန် ဟိုယုရှောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များသည် အလွန်ရှင်းလင်းပြီး သူသည် ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ရန်ပင် မကြိုးစားချေ။ သူက သူ့ကို လုဖန်းဝမ်ကို ပိတ်ဆို့ဖို့ ထွက်လာခိုင်းသောအခါ သူသည် အပြစ်ကင်းသော မျက်နှာကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

“မင်း ကောင်စုတ်... ကောင်စုတ်... ငါ... ငါ...”

ချန်ရွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သုံးကြိမ်တိုင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ သူသည် အသံနိမ့်ဖြင့် ဟိပြောလိုက်ပြီး အညိုရောင်ဆေးရည်တစ်မျိုးကို ထုတ်ကာ မျိုချလိုက်ပြီး သူ၏ ဂန်းရှ၏ သိသာထင်ရှားသော ပမာဏကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ရရှိစေခဲ့သည်။

သူ၏မျက်နှာသည် ဒေါသဖြင့် နီရဲနေဆဲဖြစ်ပြီး သူသည် မော့ကြည့်ကာ အားပြင်းသော ခုန်တက်မှုဖြင့် သူ၏ လက်သီးဂန်းသည် ထက်မြက်သော ဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်ကာ ခရိုင်အစိုးရရုံး၏ အဓိကခန်းမဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

“ဟိုယုရှောင်၊ မင်းက ပိုကြာအောင် နှောင့်နှေးဖို့၊ အတားအဆီးကို အသက်သွင်းဖို့ ငြင်းဆန်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ ကျောက်ယန်မြို့ ကျဆုံးသွားအောင် လုပ်ရဲရင် သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်း မလိုအပ်ဘူး။ ငါ ခရိုင်ဝန်ကိုယ်တိုင် မင်းရဲ့ ဟိုမိသားစုကို မြေပြန့်ဖြစ်အောင် တိုက်ခိုက်ပြီး ဟိုမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးကို အမြစ်ဖြတ်ပစ်မယ်၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ယောက်မှ မထားခဲ့ဘူး”

တစ်ဖက်တွင် ရပ်နေသော ဟိုယုရှောင်သည် ချန်ရွဲ့၏ ဒေါသစကားများကို ကြားသောအခါ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ချန်ရွဲ့နှင့် လုဖန်းဝမ်တို့ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ကြည့်နေပြီး အတားအဆီးကို ချက်ချင်း အသက်မသွင်းသေးပေ။

ဟိုယုရှောင်သည် ချန်ရွဲ့၏ စကားများကိုသာမက ဟိုယုချန်၊ ဟိုယုလင်းနှင့် ဟိုယုကျဲတို့သည် ဟိုမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးကို အမြစ်ဖြတ်ပစ်မယ် ဟူသော စကားကို ကြားသောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်သော အရောင်တောက်လာပြီး သူတို့၏ လက်များသည် သူတို့၏ လက်နက်များဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

ဟိုယုချန်၏ အမူအရာသည် အလွန်ဆိုးရွားပြီး သူသည် ဟိုယုရှောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ ငါတို့တွေ ပူးပေါင်းပြီး သူ့ကို ချလိုက်ရမလား”

ဟိုယုရှောင်သည် ခရိုင်အစိုးရရုံးဘေးရှိ ရှန်ရှင်းအိမ်တော်ကို လှည့်ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် ချန်ရွဲ့ကို ကြည့်ကာ သူတို့လေးဦးသာ ကြားနိုင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ဒီလူမိုက်က ကြာကြာခုန်နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

လုဖန်းဝမ်သည် ချန်ရွဲ့နှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ် သူ၏ အမြင်အာရုံသည် ဟိုယုရှောင်၏ဘက်ကို အမြဲ စကင်ဖတ်နေသည်။ လိမ္မာပါးနပ်သော လူအိုကြီးသည် နှစ်ဦးကြား အခြေအနေကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပြီး ဟိုယုရှောင်က သူ့ကို လူသတ်ကိရိယာအဖြစ် အသုံးပြုနေကြောင်း သိသော်လည်း ချန်ရွဲ့က အစပြု၍ ချဉ်းကပ်လာသောကြောင့် သူသည် ပါဝင်တိုက်ခိုက်ရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

ချန်ရွဲ့က အနာကျက်ဆေးများ မျိုချထားသော်လည်း ထျန်လီနောင်နှင့် ယခင်တိုက်ပွဲမှ သူ၏ဒဏ်ရာများသည် မပေါ့ကြောင်း သတိရရမည်ဖြစ်သည်။ ယခု သူသည် တူညီသော လေ့ကျင့်မှုအဆင့်ရှိသော လုဖန်းဝမ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

စုစည်းခြင်း မကောင်းဆိုးဝါးအဆင့်တွင်သာရှိသော လုဖန်းဝမ်သည် သဘာဝအားဖြင့် ချန်ရွဲ့နှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း သူ၏ လှံကို ကျွမ်းကျင်မှုသည် ထင်ရှားစွာ သာလွန်ပြီး ချန်ရွဲ့ကဲ့သို့ ငယ်ရွယ်သူတစ်ဦးသည် တူညီသော လေ့ကျင့်မှုရှိကြောင်း သိသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မနာလိုမှုများ လောင်ကျွမ်းနေသည်။ သူသည် ချန်ရွဲ့၏ ဒဏ်ရာများကို တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းဖြင့် ရက်ရက်စက်စက် ပစ်မှတ်ထားသည်။ ရွေ့လျားမှု အနည်းငယ် တစ်ရာအတွင်း သူသည် ချန်ရွဲ့ကို အသည်းအသန် ထွက်ပြေးစေခဲ့သည်။

“အား... အား... ဒီလူယုတ်မာက ဘာမှမလုပ်ဘဲ အဲဒီမှာ ရပ်နေတုန်းပဲ”

ချန်ရွဲ့က အရေးနိမ့်စွာ ထွက်ပြေးသောအခါ ဟိုယုရှောင်နှင့် အခြားသူများက ဘာမှမလုပ်ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး လုဖန်းဝမ်၏ နောက်လိုက်ခြင်းကို ခံရသောအခါ အေးစက်စွာ ပြုံးနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ ဒေါသသည် ပြင်းထန်လာသည်။

“မင်းကောင်တွေကို အဲဒီမှာ ရပ်ပြီး ကြည့်ခိုင်းမယ်”

ချန်ရွဲ့၏အသံသည် သူ့သွားများကြားမှ ညှစ်ထုတ်ထားပုံပင်။ လုဖန်းဝမ်၏ လှံရှည်က သူ့ဆီသို့ ရောက်လာသောအခါ သူသည် လှံရှည်ကို ခုန်ကျော်ကာ ဟိုယုရှောင်နှင့် အခြားသူများ ရပ်နေသောနေရာသို့ ပြေးသွားသည်။

မင်းတို့ ကြည့်ရတာ ပျော်နေတယ် မဟုတ်လား။ အတားအဆီးကို မဖွင့်ချင်ဘူး မဟုတ်လား။ ကောင်းပြီလေ ငါက လုဖန်းဝမ်ကို မင်းတို့ဆီကို ခေါ်လာခဲ့မယ်။ ဒါမှ မင်းတို့ ကြည့်ချင်သလောက် ကြည့်လို့ရအောင်...

သူမသိရှာသည်မှာ ဟိုယုရှောင်က သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိထားပြီးဖြစ်သည်။ ချန်ရွဲ့က ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ဂန်းချီကို ခရိုင်ဝန်တံဆိပ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး အတားအဆီး၏ အလင်းရောင်သည် တောက်ပစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“တ၇ားသူကြီးချန် အတားအဆီးက ပွင့်တော့မယ်၊ လုဖန်းဝမ်ကို ဖြတ်သွားခွင့် မပေးနိုင်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် အတားအဆီးက ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်”

ချန်ရွဲ့သည် ဟိုယုရှောင်နှင့် မီတာငါးဆယ်အောက်သာ ကွာဝေးသောအခါ သူ၏အမူအရာ တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် နောက်သို့ လှည့်ကာ ဟိုယုရှောင်၏ ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်ရန် ကြိုးစားသော လုဖန်းဝမ်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် လုဖန်းဝမ်ကို ပိတ်ဆို့ရန် ရွေ့လျားသောအခါ သူ၏နောက်မှ ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ ဂန်းချီစီးဆင်းမှုကို ရပ်တန့်ကာ မူးဝေဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

“အာ... ငါက ဂန်းခဲအဆင့်ကို အခုမှ ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် ငါ့ ဂန်းချီက နောက်ဆက်တွဲကို မထိန်းနိုင်ဘူး။ တရားသူကြီးချန်ကို နောက်ထပ် ခဏလောက် ထိန်းထားဖို့ အခက်တွေ့စေမှာကို ငါကြောက်တယ်”

အဟွတ် အဟွတ်...

ဒေါသထွက်နေသော ချန်ရွဲ့သည် သူ၏လည်ချောင်းမှ သွေးမည်းတစ်လုတ် တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူသည် အံကြိတ်ကာ သွေးများ မထွက်အောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် လုဖန်းဝမ်က သူ့ရှေ့တွင် မရှိလျှင် သူသည် လှည့်ပြန်ကာ ဟိုယုရှောင်ကို မဆိုင်းမတွ ခုတ်လှဲပစ်လိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင်။

သန့်ရှင်းသောမယ်တော်က သူ့ကို အပြစ်ပေးလျှင်ပင် သူသည် မဆိုင်းမတွ လုပ်ဆောင်မှာပင်။

ဟိုယုရှောင်သည် ခေါင်းကိုမော့ကာ ဖျားနာဟန်ဆောင်ပြီး ချန်ရွဲ့သည် လုဖန်းဝမ်နှင့် တစ်ဖန် ရောယှက်နေသည်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သွေးထွက်ပေါက်နှစ်ပေါက် ထပ်မံထိုးဖောက်ခံရသည်ကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်းကို သေတဲ့အထိ ကစားပြီးမှသာ ငါ အနားယူမှာ… ခွေးကောင်”

ဟိုယုကျဲနှင့် အခြားသူများသည် သူ့နောက်မှ တခွိခွိရယ်မောကြပြီး ဟိုယုရှောင်သည် ချန်ရွဲ့ကို ဤသို့ ကစားနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် သက်သာရာရသွားသည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ လူတစ်ယောက် ရောက်လာပြီ”

ဟိုယုကျဲက ရုတ်တရက် သတိပေးလိုက်သောကြောင့် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ခရိုင်အစိုးရရုံးသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာသော လူဖြူသုံးဦးကို မြင်ရန် လှည့်ကြည့်ပြီး မလဲသေးသော ချန်ရွဲ့ကို ပြန်ကြည့်သောအခါ သူ၏မျက်နှာတွင် နောင်တအနည်းငယ် လင်းလက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ချန်ရွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများသည် အရှေ့မြို့တံခါးတွင် ရှိခဲ့သည်ထက် သိသိသာသာ ဆိုးရွားကြောင်း သတိပြုမိသောအခါ သူ၏စိတ်သည် အတော်လေး ကျေနပ်သွား၏။

“ပျော်ရွှင်တာက လုံလောက်ပြီ၊ ဆက်သွားရင် တကယ်လူသေနိုင်တယ်”

ဟိုယုရှောင်က သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ပြီး နောက်ထပ် အချိန်မဆွဲတော့ပေ။ အပြင်ဘက်ရှိ လူသုံးဦး မဝင်လာနိုင်ခင် သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဂန်းချီအမှတ်တစ်ခုကို အာရုံစိုက်ကာ ၎င်းအားလုံးကို ခရိုင်ဝန်တံဆိပ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ကျောက်ယန်မြို့အထက်တွင် ဖန်ယင်ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး ကောင်းကင်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်းများစွာ ရောယှက်ကာ ကျောက်ယန်အနောက်မြို့၏ မိုင်တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို တဖြည်းဖြည်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။

“ရက္ခိုသစုစည်းခြင်းအတားအဆီး၊ ပွင့်ပြီ”

အရှေ့မြို့။

ဖူလင်းနှင့် တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်အရှုံး မဆုံးဖြတ်ရသေးသော ထျန်လီနောင်သည် အတားအဆီး ဖြန့်ကျက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်နှာသည် အလွန်ရုပ်ဆိုးသွားသည်။ သူ၏ ဓားရှည်သည်လည်း မလွဲမသွေ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

“ငါနဲ့ တိုက်နေရင်း အာရုံပျံ့နေတာလား။ မင်း သေဖို့ ဖိတ်ခေါ်နေတာပဲ”

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဖူလင်းသည် အတားအဆီး ဖြန့်ကျက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ပို၍ သက်တောင့်သက်သာ ခံစားရသည်။ သူမ၏ လက်ဖဝါးများသည် စိတ်ဝိညာဉ်မြွေ၏ အဆိပ်ရှိသော သွားများကဲ့သို့ ထျန်လီနောင်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လျင်မြန်စွာ ရိုက်နှက်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကာကွယ်ရေး ဒန်ချီကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပျံ့လွင့်စေခဲ့သည်။

ခရိုင်အစိုးရရုံးအတွင်း။

အတားအဆီး ဖြန့်ကျက်သောအခါ လုဖန်းဝမ်သည် သူ၏ ဓားရှည် ဂန်းရှသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ချန်ရွဲ့၏ ရှန်ကျောက်ဂန်းချီသည်လည်း မျက်တမှိတ်အတွင်း ပျံ့လွင့်သွားကာ သူတို့၏ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသော တိုက်ပွဲ၏ ပြင်းထန်မှုကို သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားစေသည်။

အပြင်မှ လူသုံးဦးသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြေးဝင်လာသော်လည်း အတားအဆီး ဖြန့်ကျက်သောအခါ သူတို့၏ ဂန်းချီနယ်မြေမှ ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အလွှာဆယ်ခုအထိ တိုက်ရိုက်ကျဆင်းသွားသော ကျင့်ကြံမှုသည် သူတို့၏ အမူအရာများကို အံ့အားသင့်စေကာ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

“မင်းတို့ သုံးယောက်က တောင်ဓားဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတွေ ဖြစ်ရမယ်။ အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ”

ဟိုယုရှောင်၏ အသံတွင် ရယ်မောသံ အနည်းငယ် ပါဝင်ပြီး ဒုတိယအကြီးအကဲ၊ စတုတ္ထအကြီးအကဲနှင့် တတိယအကြီးအကဲတို့၏ ဘေးတွင် ရပ်နေကာ သူတို့၏ အမူအရာများသည် ပို၍ ရောင်စုံဖြစ်နေသည်...

“ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း ကျင့်ကြံမှု အလွှာဆယ်ခုမှာ အားလုံးရှိနေတော့ မြို့ထဲမှာ စိတ်ဝင်စားစရာတွေ ဖြစ်တော့မှာပဲ”