ဒီခွေးမသားလေးပဲ ဥမပါလာဘူးပဲ

ခရိုင်အစိုးရရုံး၏ အဓိကခန်းမသည် တင်းမာမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး လုဖန်းဝမ်နှင့် ရောယှက်နေသော ချန်ရွဲ့အပြင် အခြား ဂန်းချီနယ်မြေ အကြီးအကဲသုံးဦးသည် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားနေရသည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုတစ်ခုလုံးသည် အစအနမကျန်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်မျိုးကို သူတို့ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် သူတို့၏ အခြေအနေကို မဖြေရှင်းနိုင်ခင်တွင် လက်နက်သုံးမျိုးဖြစ်သည့် ဓား၊ ဓားရှည်နှင့် ကြိမ်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် လေထဲတွင် ကွဲအက်သွားသည်။ ကျားကိုးကောင်၏ တန်ခိုးဖြင့် တောက်ပနေသော ဤရက်စက်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို တစ်ညလုံး ထိန်းထားခဲ့သော ဟိုမိသားစု မောင်နှမများက ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဟိုယုချန်၏ မျက်နှာတွင် မကောင်းဆိုးဝါးအပြုံးတစ်ခုသာ ပေါ်နေ၏။ သူ၏ ခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ခုန်တက်ကာ သူ၏ခါးတွင် ချည်ထားသော ဓားကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်သော လေးလက်မ အလင်းတန်းသည် ဘယ်ဘက်မှ လူကို တည့်တည့် ပစ်မှတ်ထားကာ ထွက်လာသည်။

အံ့အားသင့်သွားသော ထိုလူသည် သူ့၏ ဓားရှည်ကို ပိတ်ဆို့ရန် မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော ဂန်းချီကို အတားအဆီးက ဖယ်ရှားထားသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အလွှာဆယ်ခု၏ ကျင့်ကြံမှုသည် မပျက်စီးသေးပေ။ ကျားကိုးကောင်၏ တန်ခိုးဖြင့် ပေးအပ်ထားသော သူ၏ အမြင့်ဆုံး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဓားရှည်သည် ဓားအလင်းနှင့် တိုက်မိပြီး ချက်ချင်းပင် လေထဲတွင် သတ္တုသံမြည်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ချွမ်းးး...

သို့သော် ဟိုယုချန်၏ ဓားသည် အလွန်မြန်ဆန်ပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သည်။ ဓားရှည်နှင့် ထိတွေ့သောအခါ ၎င်းသည် မရပ်တန့်ဘဲ ဓားအတိုင်း အပေါ်သို့ ဆက်လက် ဆုတ်ဖြဲကာ နှစ်ဖက်သွား ဓားထဲတွင် အပေါက်အနည်းငယ်ကို ချက်ချင်း ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ငါ့ အစိမ်းရောင်နှင်းခဲက ကောင်းမွန်တဲ့ လက်နက်တစ်ခု၊ သာမန်ဓားတစ်ချောင်းနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် အပေါက်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

အကြီးအကဲက ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ပြီး သူ၏ ကောင်းမွန်သော အစိမ်းရောင်နှင်းခဲဓားကို ငုံ့ကြည့်ကာ ဟိုယုချန်၏ ဓားကြီးကို မော့ကြည့်ပြီး မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“အမှိုက်ကောင်၊ ကောင်းမွန်တဲ့ ဓားနဲ့တောင် အမှိုက်ပဲ”

ဟိုယုချန်က အေးစက်စွာ ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။ သူ၏ပါးစပ်က ကဲ့ရဲ့သော်လည်း သူ၏ဓားတွင် အနည်းငယ်မျှ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးထဲသို့ တစ်ဖန် တဝီဝီမြည်ကာ ဒုတိယအကြိမ် ဘေးမှ ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။

“အံ့အားသင့်မနေနဲ့။ ဒီကောင်လေးက အရမ်းလှည့်ကွက်များတယ်”

အကြီးအကဲသည် ဘေးသို့ ခုန်ထွက်ကာ ရှောင်တိမ်းပြီး အခြား တောင်ဓားဂိုဏ်း အကြီးအကဲနှစ်ဦးထံမှ အကူအညီတောင်းရန် လှည့်ကြည့်သော်လည်း စကားပြောပြီးမှ နှစ်ဦးသည် ထူးဆန်းသော လှည့်ကွက်များစွာဖြင့် ပျော့ပျောင်းသော ဓားရှည်နှင့် နှစ်ကျန်းရှည်သော ကြိမ်တို့ဖြင့် ရောယှက်နေကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ဟိုယုကျဲ၏ ပါးလျသော ပျော့ပျောင်းသော ဓားရှည်သည် လေထဲတွင် ကခုန်နေပြီး ကြယ်ကဲ့သို့ နောက်ခံရိပ်များ၏ အစွန်းအထင်းများကို ချန်ထားခဲ့သည်။ ဂန်းချီ သို့မဟုတ် အခြားအရာများ မဟုတ်ဘဲ ဓားထိပ်၏ လျင်မြန်သော ရွေ့လျားမှုသာဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းပင် တောက်ပသော အမှတ်များစွာကို ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး မိုးရေစက်များကဲ့သို့ ထူထပ်စွာ စုစည်းကာ အခြား အကြီးအကဲတစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်သည်။

ခရမ်းရောင် စကပ်ဝတ်ထားသော တတိယအကြီးအကဲဟိုသည် သူမ၏ ကြိမ်ကို ရိုက်ခတ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တွင် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လှပသည့်ပုံရိပ်ကို အပြည့်အဝ ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ ကြိမ်၏ အစွန်းများတွင် ထက်မြက်သော နောက်ပြန်ဓားများ တန်းစီထားပြီး အခြား အကြီးအကဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိတွေ့တိုင်း သွေးစွန်းထင်းတစ်ခု ပွင့်ထွက်ကာ အသားနှင့် အရေပြားကို ဆွဲထုတ်သွားပြီး အတော်လေး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

“ဒီသုံးယောက်က ဒီလောက်ငယ်ရွယ်သေးပေမယ့် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြင့်မားတဲ့ ကိုယ်ခံပညာစွမ်းရည်တွေ ရှိနိုင်ရတာလဲ”

ချန်ရွဲ့နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော လုဖန်းဝမ်သည် ဤဘက်သို့ သူ၏ သတိကို မလျှော့ချခဲ့ပါ။ ဂန်းချီနယ်မြေ အကြီးအကဲသုံးဦးသည် ဟိုယုရှောင်၏ မောင်နှမသုံးဦး၏ ချက်ချင်း ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် လင်းလက်သွားသည်။

သူသည် အမြင့်ဆုံးနယ်မြေမှဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝအားဖြင့် အမြင်အာရုံ အကောင်းဆုံးရှိပြီး အရေးကြီးသော ပြဿနာကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ခွဲခြားနိုင်ခဲ့သည်။

ဝူးရှ်...

အားပြင်းသော လေနှင့် အပူ၏ အသံသည် သူ၏ နားရွက်ကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး လုဖန်းဝမ်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်သောအခါ ကျားကိုးကောင်၏ ကြီးမားသော တန်ခိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော တစ်ကျန်း အနက်ရောင် တုတ်ချောင်းသည် သူ၏ နားရွက်တွင် ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် ဟိုယုချန်နှင့် အခြားသူများကို အာရုံစိုက်နေသောကြောင့် ဟိုယုရှောင်က သူ့ကိုလည်း စောင့်ကြည့်နေကြောင်း သတိမထားမိခဲ့ပေ။ တုတ်ချောင်း၏ ချဉ်းကပ်မှုသည် သူ့ကို ချက်ချင်း ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်စေခဲ့သည်။ အလိုလိုနေရင်း သူသည် ကာကွယ်ရန် သူ၏ ဂန်းချီကို လည်ပတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သဘောပေါက်သွားသည်မှာ သူသည် ဂန်းချီကို ခေါ်ယူ၍ မရနိုင်သော အတားအဆီးအတွင်းတွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ ဒေါသသည် အလွန်ထိတ်လန့်သွားပြီး အသည်းအသန် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် ဤသို့ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်မျှော်ခဲ့သော အခွင့်အရေးကို အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်စေမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် မျောက်နတ်တုတ်ချောင်းကို နှစ်နှစ်ကျော် ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ပြီး ဦးတည်ရာကို ချောမွေ့စွာ ပြောင်းလဲကာ လေထဲတွင် တုတ်ချောင်းဖြတ်သွားသော အသံသည် တစ်ဖန် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘန်း... ဘန်း...

လုဖန်းဝမ်၏ ခေါင်းသည် သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်သွားပြီး သူ၏ နားထဲတွင် တဝီဝီမြည်သံများ ပြည့်နှက်သွားကာ ချက်ချင်းပင် အမှောင်ထုသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာကို နားမကြားတော့ပေ။ ဟိုယုရှောင်၏ တုတ်ချောင်းဖြင့် ရိုက်နှက်ခံရသော သူ၏ ခေါင်းဘေးမှ ကြီးမားသော နာကျင်မှုသည် ထွက်ပေါ်လာကာ သူ့ကို နားကန်းစေခဲ့ခြင်းပင်။

ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အလွှာဆယ်ခု၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲဖြစ်သောကြောင့် သူ၏အကြားအာရုံကိုသာ ဆုံးရှုံးခဲ့ခြင်းပင်။ မဟုတ်ပါက ထိုတုတ်ချောင်းထိုးချက်သည် သူ၏ ဦးခေါင်းခွံကို ကြေမွသွားစေနိုင်သည်။

သူ၏ခေါင်း မကွဲအက်သွားသော်လည်း လုဖန်းဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း တစ်စုံတစ်ရာ မရှိတော့ပေ။

“ဟိုယုရှောင်၊ မင်းက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်”

ချန်ရွဲ့၏ ဒေါသသည် ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်သွားပြီး သူ၏အသံသည် ခရိုင်အစိုးရရုံးတစ်ဝိုက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သူ၏ မျက်နှာ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းသည် ဝက်ခေါင်းပုံစံသို့ ရောင်ရမ်းသွားသည်။ လွန်ခဲ့သော ခဏလေးတွင် ဟိုယုရှောင်က သူ၏တုတ်ချောင်းဖြင့် လုဖန်းဝမ်ကို ရိုက်ချသောအခါ အရှိန်သည် မရပ်တန့်ဘဲ နောက်ထပ် ဝှေ့ယမ်းခြင်းဖြင့် ဆက်လက် ပြင်းထန်ကာ သူ၏ ဘယ်ဘက်ပါးကို ရိုက်ခတ်ခဲ့သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ရုတ်တရက် ရှက်ရွံ့မှု အနည်းငယ်ကို ဖော်ထုတ်ကာ သူ၏တုတ်ချောင်းကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုတ်သိမ်းပြီး အပြည့်အဝ တောင်းပန်ကာ သူ့လက်များကို ယှက်တင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“တရားသူကြီးချန်၊ ကျွန်တော် တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်၊ တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်... ရန်သူကို အနိုင်ယူဖို့ အလျင်လိုနေတဲ့အတွက် အချိန်မီ ပြန်ရုတ်သိမ်းဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့ပြီး ကျွန်တော်က တကယ်ကို မစဉ်းစားမိခဲ့ပါဘူး... ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်...”

ဟိုယုရှောင်၏ ဟန်ဆောင်သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို ကြည့်ရင်း ချန်ရွဲ့၏ မုန်းတီးမှုသည် သူ၏ မျက်လုံးများ ကွဲအက်လုနီးပါးဖြစ်သည်အထိ တက်လာပြီး သူ၏ လက်သီးများကို သွေးထွက်သည်အထိ ဆုပ်ထားသည်။ သူသာ လုပ်နိုင်လျှင် ဟိုယုရှောင်ကို မဆိုင်းမတွ သတ်ပစ်ရန် ရှေ့သို့ ပြေးသွားလိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။

ငါ့ဆီလာလေ... ငါ့ဆီလာစမ်းပါ...

ဤအချိန်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် ချန်ရွဲ့က အစပြု၍ ရှေ့သို့ တက်လာမည်ဟု မျှော်လင့်ကာ အတွင်းစိတ်မှ အော်ဟစ်နေသည်။ သို့သော် ချန်ရွဲ့သည် သူ၏ကို ဆယ်ကြိမ်မျှထက်ပို၍ စိုက်ကြည့်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှေ့သို့ ရွေ့လျားလုနီးပါးဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ရုတ်တရက် လှည့်ကာ ခြံစည်းရိုးနံရံမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။

“ဒီဥမရှိတဲ့ လိပ်သားက တကယ်ကို သတ္တိမရှိဘူး...”

ချန်ရွဲ့သည် ခြံစည်းရိုးနံရံမှ ထွက်သွားသောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မထီမဲ့မြင်ပြုသော ကဲ့ရဲ့မှုကို ကြားလိုက်ရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ သူသည် မရွေ့လျားဘဲ ဆယ်ကြိမ်မျှထက်ပို၍ ရပ်တန့်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ထိန်းချုပ်ကာ တံခါးမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။

“သူက လုံးဝ အသုံးမကျတာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်”

ဟိုယုရှောင်သည် ထွက်ခွာသွားသော ချန်ရွဲ့၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် တောင်ဓားဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲသုံးဦးသည် ဟိုယုချန်နှင့် အခြားနှစ်ဦး၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရကာ အသည်းအသန် အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး ထွက်ပြေးရန် စဉ်းစားနေကြသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဟိုယုရှောင်က ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေသောကြောင့် သူတို့တွင် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်မျှ မရှိပေ။

အကြီးအကဲသုံးဦး ရှုံးနိမ့်သွားသောအခါ ဟိုယုချန်၏ ဓားသည် လင်းလက်လာပြီး သူ၏ရှေ့မှ အကြီးအကဲကို အစိမ်းရောင်နှင်းခဲဓားဖြင့် ခေါင်းဖြတ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသောအခါ တုတ်ချောင်းရှည်တစ်ချောင်းသည် အကြီးအကဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

“ဒီလေးယောက်ကို အခု မသတ်ပါနဲ့၊ ချည်နှောင်ထားလိုက်ပါ။ အရှေ့မြို့ရဲ့ အခြေအနေက မဖြေရှင်းရသေးဘူး”

ဟိုယုချန်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ကောင်းကင်ရှိ အတားအဆီးကို မော့ကြည့်ကာ မသေချာမရေရာစွာ မေးလိုက်သည်။

“ကျောက်ယန်အတားအဆီးကို စတင်လိုက်ပြီ၊ သူတို့ ရှုံးသွားပြီမှာ သေချာတယ်၊ သူတို့က ဘာလှိုင်းတွေ ဆက်လုပ်နိုင်မှာလဲ”

ဟိုယုရှောင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူက တစ်ခုခုကို သိနေလို့ မဟုတ်ဘဲ သူ၏စိတ်ထဲရှိ ကောင်းဆိုးနတ်ကြာပန်းက မည်သည့်ဂုဏ်ပြုမှုအတွက်မျှ တုံ့ပြန်မှု မပေးခဲ့ခြင်းပင်။

ယုတ္တိဗေဒအရ အတားအဆီးကို စတင်ခြင်းသည် အနည်းဆုံး အနောက်မြို့ရှိ လူများကို ကယ်တင်သင့်သော်လည်း နတ်ကြာပန်း၏ တုံ့ပြန်မှု မရှိခြင်းက ကျောက်ယန်တိုက်ပွဲသည် ပြီးဆုံးရန် အလှမ်းဝေးကြောင်းနှင့် မြို့အတွင်းရှိ ပြည်သူများသည် အန္တရာယ်မှ မလွတ်မြောက်သေးကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

ထို့အပြင် မပေါ်သေးသော အင်အားကြီးကစားသမားများလည်း ရှိသေးသည်။ ထျန်လီနောင်သည် ဂိုဏ်းဝင်များစွာကို စုစည်းခဲ့ပြီး ကျောက်ယန်ခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်ရန် သေချာပေါက် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ၎င်းသည် မည်သို့ အလွယ်တကူ ပြီးဆုံးနိုင်မည်နည်း။

နောက်ဆုံးတွင် ဟိုယုရှောင်သည် ရှန်ရှင်းအိမ်တော်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထက်မြက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်သွားသည်။

ရက္ခိုသဂိုဏ်း၏ သန့်ရှင်းသောမယ်တော်သည် အစမှအဆုံးအထိ သူမ၏ မျက်နှာကို တစ်ခါမျှ မပြသခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် လက်ရှိအခြေအနေသည် ဖြေရှင်းရန် သူမ၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကို မလိုအပ်သေးကြောင်း တစ်ခုတည်းကိုသာ ညွှန်ပြသည်။

ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် လေးနက်မှု အနည်းငယ် လင်းလက်သွားပြီး သူသည် အခြားသူများကို ရည်ညွှန်းကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့က အရင် ဟိုအိမ်တော်က ငါတို့ရဲ့ အင်အားအားလုံးကို ပြန်ခေါ်ပြီး အနောက်မြို့ကို ရှင်းလင်းပြီး အခြား ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေနဲ့ အရပ်သားတွေကို ကယ်တင်ဖို့ ခေါ်သွားပါ။ အခု အနောက်မြို့ထဲမှာ ဝင်ရောက်သူတွေ အရမ်းမများသေးဘူး။ ဖြစ်နိုင်ရင် ဓားဂိုဏ်းဝင်တွေကို မသတ်ဖို့ ကြိုးစားပါ။ သူတို့အားလုံးကို အရှင်ဖမ်းပြီး အရှေ့မြို့အနီးတစ်ဝိုက်ကို ခေါ်သွားပါ”

“ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုကြီး”

သူ၏အမိန့်များကို ပေးပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် ဟိုယုချန်နှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်ပြီး သူ၏ တုတ်ချောင်းဖြင့် အကြီးအကဲလေးဦးကို တုံးတိတိထိုးနှက်ကာ မေ့မြောနေသော လူများကို သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် တင်ဆောင်ပြီး အရှေ့မြို့ဘက်သို့ အတားအဆီး၏ အစွန်းဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားလိုက်သည်။

ဖူလင်းသည် ထိုဘက်တွင် ထျန်လီနောင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဤသန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်း အစေခံသည် ဒန်ပွေ့ဖက်အဆင့် လေ့ကျင့်မှု ရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူမနှင့် ထျန်လီနောင်ကြားတွင် မည်သူက ပိုသန်မာသည်ကို မသေချာပေ။

ဤနှစ်ဦးကြား တိုက်ပွဲသည် ကျောက်ယန်၏ ရှုပ်ထွေးမှုတွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ပါဝါတိုက်ပွဲကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မည်သူအနိုင်ရသည်ဖြစ်စေ အခြေအနေအကြောင်း များစွာ ဖော်ထုတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။