ငါမင်းနဲ့ မတွေ့ဖူးဘူး

ကျောက်ယန်မြို့ကို မဆုံးရှုံးရဘူး။

သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်သာ မဟုတ်ဘဲ ဟိုယုရှောင်သည် နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကြာ ခရိုင်အုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော ရန်ဖန်းကို ကိုယ်တိုင် အဆုံးသတ်ခဲ့သော အချိန်မှစ၍ ဤမြို့ကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်းပင်။

ဤသည်မှာ ယောင်မှားသော အတွေးမဟုတ်ပေ။ ရန်ဖန်း သေဆုံးပြီးနောက် ခရိုင်က အခြား ခရိုင်အုပ်တစ်ဦးကို ခန့်အပ်ခဲ့လျှင်ပင် လက်ရှိ ဟိုမိသားစုအား သူ ထိန်းချုပ်ရန် ယုံကြည်မှုနှင့် အင်အား အလုံအလောက်ရှိသည်။

ခရိုင်ဝန်အသစ် ချန်ရွဲ့သည် ကျောက်ယန်သည် ဤကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ကို မကြုံတွေ့မီ တစ်ရက်မပြည့်သေးသော အချိန်တွင် ရာထူးတက်ခဲ့သည်။ အဓိက တာဝန်ကို သူ့အပေါ် တကယ် မတင်နိုင်သော်လည်း အရာများသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီး ခရိုင်အုပ်နှင့် ခရိုင်ဝန်ရာထူးကို ကိုင်ဆောင်ထားသူများသည် အပြစ်ကင်းလွတ်ရန် ခက်ခဲသည်။

ရန်ဖန်း သေဆုံးပြီး ချန်ရွဲ့သာ ကျန်ရစ်သောကြောင့် သူသည် တာဝန်မယူပါက ပို၍ခက်ခဲလိမ့်မည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ကျောက်ယန်ကို တစ်ရက်နှစ်ရက်အတွက်သာ မျက်စိကျနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ လက်ရှိ ဟိုမိသားစုအတွက် ဤမြို့၏ အားသာချက်များသည် အလွန်ကြီးမားသည်။

ပထမဦးစွာ ၎င်းသည် အလွန်အားနည်းသောကြောင့် ခရိုင်များသည် ဤဘက်ကို ကြည့်ရန်ပင် မအားလပ်ပေ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခရိုင်ဝန် မခန့်အပ်ခဲ့ခြင်းမှ မြင်တွေ့နိုင်သကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ အလွန်အားနည်းသော နေရာကို မေ့လျော့ခြင်း သို့မဟုတ် လျစ်လျူရှုခြင်း ခံရလေ့ရှိပြီး တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် ကြွယ်ဝမှုဆီသို့ ဦးတည်နိုင်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိသော ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ မိသားစုသည် အာရုံစိုက်မှု များလွန်းခြင်းကို မလိုလားပေ။ ကျောက်ယန်သည် ပြီးပြည့်စုံသော နယ်မြေဖြစ်သည်။

ဒုတိယအနေဖြင့် ကျောက်ယန်ခရိုင်၏ ပထဝီဝင်အနေအထားသည် အလွန်ထူးခြားသည်။ ၎င်းသည် ရှုကျိုးနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေပြီး ဖြောင့်မတ်သောလမ်းမှ မိုင်တစ်ရာသာ ဝေးသည်။ ယနေ့အထိ ဟိုယုရှောင်သည် ကောင်းဆိုးဟူသော အယူအဆကို လုံးဝ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ကျောက်ယန်ခရိုင်သည် သူအတွက် အချိန်မရွေး ဘက်ပြောင်းရန် အလွန်အဆင်ပြေသည်။

ထို့အပြင် ဖြောင့်မတ်သောလမ်းနှင့် နီးကပ်စွာ ရှိခြင်းသည် နှစ်ဖက်စလုံး၏ ရွေ့လျားမှုများကို သိရှိနိုင်စေရုံသာမက သတင်းအချက်အလက်အတွက် သူ၏ လမ်းကြောင်းများကိုလည်း ချဲ့ထွင်ပေးသည်။

တတိယအချက်မှာ အရေးကြီးဆုံး အကြောင်းပြချက်ဖြစ်သည်။

ဟိုမိသားစုသည် သူ၏ ဖခင် ဟိုတုန်မှစ၍ ကျောက်ယန်မြို့တွင် အမြစ်တွယ်ခဲ့ပြီး ဤမြို့ကို စီမံခန့်ခွဲရန် ကိုယ်ပိုင်ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ဟိုတုန်မတိုင်မီ နှစ်များတွင် သူသည် ဒုက္ခသည်များကို ဆွဲဆောင်ခြင်း၊ လမ်းများကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေခြင်းနှင့် သံတွင်းတူးခြင်းကဲ့သို့သော နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ရန်ဖန်းကို ကူညီခဲ့ပြီး ရန်ဖန်းကို ကူညီရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း သူ၏ မိသားစု ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ဆယ်က ဟိုတုန်သည် သူ၏ ကလေးငါးယောက်နှင့်အတူ ကျောက်ယန်ခရိုင်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ မိသားစုတွင် ဖခင်နှင့် သူ၏ သား ခြောက်ယောက်သာ ပါဝင်ပြီး အစေခံ နှစ်ဦး ဝမ်ဝူနှင့် ကျောက်စီ အပါအဝင် လူရှစ်ဦးသာ ရှိသည်။ ယခု ကိုယ်ခံပညာရှင် နှစ်ရာနီးပါး ရှိသည်။ ဤအရေအတွက်များသည် လေထဲမှ ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ပျော်ရွှင်သော တောအုပ်သည် သူ၏လူများဖြစ်ကြောင်း သိရှိသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ ကွယ်လွန်သူဖခင် ဟိုတုန်သည် ဤနယ်မြေအတွက် ကြာမြင့်စွာကတည်းက စီစဉ်နေခဲ့ကြောင်း သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သိရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် မိသားစုခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူပြီးကတည်းက ကျောက်ယန်ကို ဟိုမျိုးနွယ်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိစေရန် နည်းလမ်းများ မစဉ်းစားဘဲ တစ်ရက်မျှပင် မကုန်ဆုံးခဲ့ပေ။

ကျောက်ယန်သည် သူ၏ ဟိုမြို့ဖြစ်လာရန် လုံးဝလိုလားခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်သည်မှာ သေချာသည်။

ရက္ခိုသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းကို ဖော်ပြရန် မလိုအပ်ပေ။ သူသည် ထိုသို့လုပ်ရဲလျှင် တုန်လင်းခရိုင်မှ အင်အားကြီးသော ကိုယ်ခံပညာရှင် မည်သူမဆို ဟိုမျိုးနွယ်ကို အလွယ်တကူ ကြေမွသွားစေနိုင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံမှ အင်အားကြီးသော အင်အားစုပင် ရဲရင့်မှုမရှိနိုင်ပေ။ သူ၏ သာမန် ဟိုမျိုးနွယ်ကို မပြောနှင့်ဦး။

“ငါ့ရဲ့ ဟိုမြို့ မဖြစ်နိုင်ရင်တောင် အနည်းဆုံး ငါ့ရဲ့ ဟိုမိသားစုက ဒီမှာ ပြောစရာရှိရမယ်၊ လွှမ်းမိုးနိုင်မလားဆိုတာက ဒီတစ်ခါ ငါတို့ ကိုင်ထားနိုင်မလားဆိုတာပေါ်မှာ မူတည်လိမ့်မယ်”

ဟိုယုရှောင်သည် အတားအဆီး၏ အစွန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ဖူလင်းနှင့် တိုက်ပွဲဝင်နေသော အပြင်ဘက်မှ ထျန်လီနောင်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင် အနည်းငယ် လင်းလက်နေပြီး တောင်ဓားဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ သုံးဦးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်။

ရုတ်တရက် နောက်မှ တုန်ခါသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟိုယုရှောင် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာတွင် ချက်ချင်း ပျော်ရွှင်မှု ပေါ်လာသည်။

ချဉ်းကပ်လာသည်မှာ လူတစ်ရာခန့်ပါသော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဖြစ်ပြီး ရှေ့တွင် မြင်းစီးသူ လေးဆယ်ခန့်၊ ဟိုယုချန်၊ ဟိုယုလင်းနှင့် ဟိုယုကျဲတို့က ဦးဆောင်ကာ ဟိုဖေး၊ ဟိုယင်းနှင့် ဟိုချွန်းတို့ ဦးဆောင်သော အထက်နှင့် အောက် ဟိုဂိုဏ်းမှ လူတစ်ရာကျော်သည် နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါလာသည်။

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှု ပေါ်လာစေသည့်အရာမှာ ဟိုဂိုဏ်းမှ စစ်သည်တိုင်းနီးပါးသည် အဖြူရောင်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော တောင်ဓားဂိုဏ်းဝင် တစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးအား ပိုက်ဆံလျှော်ကြိုးများဖြင့် လုံခြုံစွာ ချည်နှောင်ထားပြီး အချို့မှာ မေ့မြောနေကာ အချို့မှာ ကျိန်ဆဲနေကြသည်။

ဟိုယုချန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများတွင် သွေးစွန်းထင်းနေပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များတွင် ဓားများနှင့် ဓားများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ဒဏ်ရာအနည်းငယ် မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် ဤလူများကို ဖမ်းဆီးရန် မြို့ထဲတွင် ခက်ခဲသော တိုက်ပွဲကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ ငါတို့ အနောက်မြို့ကို ရှင်းလင်းပြီးပြီ။ ဝင်ရောက်လာတဲ့ တောင်ဓားဂိုဏ်းဝင်တွေ စုစုပေါင်း ၃၀၉ ယောက်ရှိတယ်။ ၉၈ ယောက်ကို သတ်ပြီး ၂၁၁ ယောက် ကျန်သေးတယ်။ အားလုံး ဒီမှာပဲ”

ဒုတိယအကြီးအကဲ ဟိုယုချန်သည် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ အခြေအနေကို အစီရင်ခံရန် အဝေးမှ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြေးလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးသော စီးဆင်းမှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူသည် သူ့ကို စိတ်ချနိုင်ရန်အတွက် သူ့တွင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ မရှိကြောင်း စစ်ဆေးရန် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။

“တော်လိုက်တာ”

“ဟီးဟီး၊ အစ်ကိုကြီး၊ လေးယောက်မြောက်မှာ တိုးတက်မှုအသစ်တွေ ရှိတယ်”

ဟိုယုချန်၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ အကြည့်ကို လေးယောက်မြောက် ဟိုယုကျီဆီသို့ လှည့်လိုက်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်သောကြောင့် ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဟိုယုကျီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် မှိန်ဖျော့သော အနက်ရောင် အငွေ့အသက်တစ်ခု ပေါ်လာသောအခါ ထိုအငွေ့အသက်နှင့် အလွန်ရင်းနှီးသော ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ အငွေ့အသက်သည် ခဏတာသာ ကြာသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှု အသွင်အပြင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ကျွန်တော် ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်ခြင်း အလွှာဆယ်ခုမှာ တောင်ဓားဂိုဏ်းဝင်တစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီး ကံကောင်းစွာနဲ့ တစ်ဝက်ခြေလှမ်း ဂန်းချီနယ်မြေကို ဖောက်ထွက်ခဲ့တယ်။ ယွမ်ဂန်းပုလဲတွေ ရှိသရွေ့ ဂန်းချီစုစည်းခြင်းက ပြဿနာမဖြစ်သင့်ဘူး”

ဟိုယုကျီ၏ အသံသည် အနည်းငယ် မြင့်နေသေးသော်လည်း အသံနေအထားတွင် ပျော်ရွှင်မှု အနည်းငယ်ကို မလွဲမသွေ ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် လေ့ကျင့်မှုတွင် တိုးတက်မှုသည် သဘာဝအားဖြင့် အလွန်အရေးကြီးပြီး အထူးသဖြင့် တစ်ဝက်ခြေလှမ်း ဂန်းချီအတွက် ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် အပြည့်အဝ တိုးတက်မှုနှင့် မဝေးတော့ပေ။

“ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်”

ဟိုယုရှောင်သည် ကောင်းတယ် ဟူသော စကားလုံးကို သုံးကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် သူ၏ နှလုံးသားသည်လည်း အံ့အားသင့်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဟိုယုချန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့ တိုးတက်ရန်အတွက် ကျောက်ယန်မြို့ရှိ ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြီးဆုံးသည်အထိ အနည်းဆုံး ကြာလိမ့်မည်ဟု သူက အစပိုင်းတွင် တွေးထင်ခဲ့သည်။ သူသည် ယွမ်ဂန်းပုလဲ အသုတ်တစ်သုတ်ကို နောက်ပိုင်းတွင် ဝယ်ယူရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း အံ့သြစရာကောင်းစွာပင် စတုတ္ထအကြီးအကဲသည် စောလျင်စွာ တိုးတက်ခဲ့ခြင်းပင်။

စိတ်လှုပ်ရှားနေစဉ် သူသည် လက်ရှိကိစ္စကို မမေ့လျော့ဘဲ သူတို့၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ရှိ တောင်ဓားဂိုဏ်းဝင် နှစ်ရာကျော်ဆီသို့ အကြည့်ကို ပြန်လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင် အနည်းငယ် လင်းလက်သွားသည်။

“ဒီတိရစ္ဆာန်တွေက မြို့အနောက်ဘက်က အရပ်သားတွေရဲ့ အိမ်တွေကနေ အနည်းဆုံး ငွေသား တစ်သိန်းတန်ကို တူးဆွယူသွားပြီး သွေးထွက်သံယို ရာဇ၀တ်မှု တစ်ထောင်ကျော်ကို ကျူးလွန်ခဲ့တယ်။ သူတို့ထဲက အများအပြားဟာ ငါတို့ တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ အစိမ်းရောင် ဝံပုလွေဂိုဏ်းနဲ့ ပျံသန်းနေတဲ့ လင်းယုန်ဂိုဏ်းကိုတောင် အလျင်အမြန် သွားခဲ့ကြတယ်”

ဟိုယုချန် စကားပြောပြီးသောအခါ သူသည် အနီးဆုံး တောင်ဓားဂိုဏ်းဝင်ကို အတော်လေး ဒေါသထွက်စွာ နှစ်ကြိမ် ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် ပျံသန်းနေသော လင်းယုန်ဂိုဏ်းနှင့် အစိမ်းရောင် ဝံပုလွေဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်များကို သတ်ခဲ့သော်လည်း ဂိုဏ်းနှစ်ခု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို သိမ်းယူကာ ရေတွက်ရန် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ အတားအဆီးကို မချထားလျှင် ဟိုမိသားစုမှ သူတို့သည် ညလုံးပေါက် အခြားသူများကို ကူညီရန် အလုပ်များနေခဲ့သည်။

ဤအဖွဲ့ကို ကြည့်နေသော ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူတို့ကို သေဒဏ်ပေးပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤလူများကို မသတ်မီ သူသည် သူတို့အား ကျန်ရှိသော ရည်ရွယ်ချက်အချို့ကို ဆောင်ရွက်စေရန် လိုအပ်သေးသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ် ထျန်၊ မြန်မြန်ကြည့်ပါ။ ဒီညမှာ ငါတို့က မြို့ထဲက ကြွက်ပေါက်လေး နှစ်ရာကျော်ကို ဖမ်းမိတယ်။ မင်း ဒီလူတွေကို မှတ်မိလား”

အရှေ့မြို့တွင် ဖူလင်းနှင့် တိုက်ပွဲဝင်နေသော ထျန်လီနောင်သည် အတားအဆီးအတွင်းရှိ ဟိုနှင့် အခြားသူများကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက သတိပြုမိခဲ့သည်။ လုဖန်းဝမ် သေဆုံးခြင်းသည် သူ၏ နှလုံးသားကို အလွန်နာကျင်စေခဲ့ပြီး ယခု ဂန်းချီနယ်မြေ အကြီးအကဲ သုံးဦးနှင့် ဂိုဏ်းဝင် နှစ်ရာကျော်သည် ဟိုယုရှောင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ နှလုံးသားသည် အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီဖြစ်သည်။

ဟိုယုရှောင်၏ ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံကို ကြားသောအခါ သူသည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး သူ၏ နှလုံးသားသည် ကြီးမားသော ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ဖူလင်း၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ရှောင်တိမ်းကာ အပေါက်တစ်ခုကို တွေ့သောအခါ သူသည် ခေါင်းကို နောက်သို့ လှည့်ကာ အတားအဆီးအတွင်းပိုင်းကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော သုံးလက ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ရှေ့နှင့် တုန်ဟူရှေ့တွင် မည်မျှ ရိုရိုသေသေ ပြုမူခဲ့ကြောင်း၊ ဖြောင့်မတ်သောလမ်းသို့ ကြီးမားသော ဖြောင့်မတ်မှုပုံစံဖြင့် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ပါဝင်ရန် ကတိပြုခဲ့ကြောင်း ပြန်တွေးကာ လုဖန်းဝမ်ကို သတ်ခဲ့သော သူ၏ မကြာသေးမီက လုပ်ရပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကာ ယခု သူ၏ အင်အားကို အပြည့်အဝ မှီခိုနေသော မထီမဲ့မြင်ပြုဖွယ် လူယုတ်မာ၏ မျက်နှာကို ပြသနေသည်။

ထျန်လီနောင်၏ ဒေါသသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ကိုယ်ခံပညာလောကကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လှည့်လည်ခဲ့သည်ဟု တွေးမိသော်လည်း ထိုကဲ့သို့ ငယ်ရွယ်သော လူယုတ်မာတစ်ဦး၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

“ဟိုမိသားစုရဲ့ သခင်၊ မင်း ငါ့ဂိုဏ်းဝင်တွေကို ချမ်းသာပေးသရွေ့ ကျောက်ယန်မြို့ ကျဆုံးပြီးနောက် ဟိုမျိုးနွယ် တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ငါ ဒုက္ခမပေးဘူးလို့ ကျိန်ဆိုလိုက်တယ်။ ငါတို့ မိသားစုတွေကြားမှာ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုအဖြစ် အပို ငွေသား ငါးသိန်းတန်ကို ပေးအပ်မယ်။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ”

ဂန်းချီနယ်မြေ စစ်သည် သုံးဦးနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်ခြင်း အဆင့် သုံးဆင့်မှ ကိုးဆင့်အထိ ဂိုဏ်းဝင် နှစ်ရာကျော်၏ အသက်များသည် ဟိုယုရှောင်၏ လက်ထဲတွင် ရှိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထျန်လီနောင်သည် အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်းသွားပြီး ဟိုယုရှောင်ကို တည်ငြိမ်စေရန် ကြိုးပမ်းသော အပျော့ဆုံး အသံကို အသုံးပြုရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ် ထျန်၊ မင်းက အခုပဲ ငွေသား ငါးသိန်းတန်ကို ငါ့ကို ပေးလိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းဝင်တွေကို ငါ သေချာပေါက် လွှတ်ပေးမယ်။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ”

ထျန်လီနောင်၏ လည်ပင်းကြောများ ဖောင်းကြွလာပြီး သူသည် အော်ဟစ်လိုသော ဆန္ဒကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ကာ နူးညံ့သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဟိုမိသားစု၏ သခင်၊ မင်း နောက်ပြောင်နေတာပဲ။ ငွေသားပေးပြီးရင် မင်း ငါ့ဂိုဏ်းဝင်တွေကို မသတ်ဘူးလို့ ငါ ဘယ်လို ယုံကြည်နိုင်မှာလဲ”

“ဂိုဏ်းချုပ် ထျန်က မမိုက်မဲဘူးထင်တယ်။ ဒါဆို ဂိုဏ်းချုပ် ထျန်က ငါ ဟိုယုရှောင်ကို မိုက်မဲတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မင်းကို ငါ ဘာလို့ ယုံကြည်ရမှာလဲ”

ဟိုယုရှောင်၏ မထီမဲ့မြင်ပြုသော ရယ်မောသံဖြင့် ထျန်လီနောင်သည် နောက်ထပ် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဟန်ဆောင်မှုကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ ယခင် အလွန်နူးညံ့သော အသံသည် မကောင်းသော အေးစက်သော အသံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဟိုယုရှောင်၊ မင်းက စက်တင်ဘာလမှာ ထျန်လင်းခရိုင်ကို ငါတို့ဆီ တိတ်တဆိတ် သစ္စာခံဖို့ လာခဲ့တယ်။ ဒီညမှာ ရန်ဖန်းကို လှည့်စားပြီး ငါတို့က ကျောက်ယန်မြို့ထဲကို ဖောက်ဝင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့တယ်။

ဒီအရာတွေကို လုပ်ပြီး မင်းကို သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းက မကြိုဆိုတော့ဘူး။

ဒီနေ့ ကျောက်ယန်မြို့ ကျဆုံးဖို့ သေချာနေတာကို မပြောနဲ့ဦး။ မကျဆုံးရင်တောင် တုန်လင်းခရိုင်က သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းရဲ့ အဆင့်မြင့်အရာရှိတွေက မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ ဟိုမိသားစုတစ်ခုလုံးလို သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။

အခု ငါ့ဂိုဏ်းဝင်တွေကို လွှတ်ပေးပြီး ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အတားအဆီးကို ဖယ်ရှားပါ။ ငါ ကျောက်ယန်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးရင် မင်းရဲ့ ဟိုမိသားစုက ဘယ်သူ့ကိုမှ ငါ မထိခိုက်စေဘူး။ ဒါက ငါ့ရဲ့ အောက်ဆုံးစည်းပဲ”

ဤအချိန်တွင် ထျန်လီနောင်၏ မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် အောင်မြင်မှုရသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဟိုယုရှောင်၏ အသက်ကြိုးကို ဖမ်းဆုပ်ထားသည်ဟု ယုံကြည်ပြီး ဟိုယုရှောင် အလျှော့ပေးရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ် ထျန်၊ မင်း အစားကိုစားလို့ရတယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းက စကားကို အကုန် မပြောနိုင်ဘူး။ ငါတို့တွေ အရင်ကလည်း မတွေ့ဖူးဘူး။ မင်းကို သစ္စာခံဖို့ ငါက ဘယ်တုန်းက ထျန်လင်းခရိုင်ကို သွားခဲ့တာလဲ။ ခရိုင်အုပ်ကို ဒီည ရှုကျိုးက မင်းလူတွေက ခေါ်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒါက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် အခြေအမြစ်မရှိဘဲ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို စော်ကားနိုင်ရတာလဲ”