← Chapters

မဟာဂျင်၏ ကွန်လုံအစောင့် တူအိုပါးဟောင်

Vol. 5 Ch. 63

မဟာဂျင်၏ ကွန်လုံအစောင့် တူအိုပါးဟောင်

Vol. 5 Ch. 63

ကမ္ဘာကြီးက ယန်နှင့်ယန်မှ ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင်များကို ချီးကျူးပြီး စာပေပညာရှင်များသည် ပိုင်လုမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ဤစကားစုနှစ်ခုသည် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းအပေါ် လူများ၏ သိသာထင်ရှားသော အထင်အမြင်ကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြသည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပညာသင်ယူခြင်းကို မြှုပ်နှံထားသူအားလုံးသည် ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒ၏ မှန်ကန်သော အယူဝါဒကို ကိုယ်စားပြုသော မြင့်မြတ်ပြီး စင်ကြယ်သောမြေဖြစ်သည့် ပိုင်လုအကယ်ဒမီကို တောင့်တကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကျွန်တော်တို့ မိသားစုမှ ပဉ္စမမြောက်ညီလေး ဟိုယုတွမ်သာကြည့်။ သူသည် ပိုင်လုအကယ်ဒမီကို သူ၏တစ်ခုတည်းသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ခိုလှုံရာဖြစ်သည့်အလား အဆက်မပြတ် တက်ရောက်ရန် အော်ဟစ်နေခြင်းပင်။

ဟိုယုရှောင်သည် ယခင်က ကွန်ဖြူးရှပ်ကျင့်ကြံသူသူကို မမြင်ဖူးပေ။ အများဆုံး သူ၏အစ်ကို ဟိုယုတွမ်ထံမှ အနည်းငယ် နားလည်မှုကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။ တရားဝင် ကွန်ဖြူးရှပ်ကျင့်ကြံသူ ထျန်ဖာကျန့် လှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါမှသာ ကွန်ဖြူးရှပ်ကျင့်ကြံသူများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို သူ အမှန်တကယ် နားလည်ခဲ့သည်...

လေထဲတွင် ရေးဆွဲထားသော "ဖိနှိပ်" ဟူသော စာလုံးသည် မီတာတစ်ရာပတ်လည်ကို ချက်ချင်း လင်းထိန်စေပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသော ဖြောင့်မတ်သောချီသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးအားလုံးကို ခုခံနေသည့်အလား ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စီကုန်းယွဲ့၏ ရက္ခိုသအယောင်မှ ထင်ရှားစေသော အပြာရောင်ကြိုးနှင့် လေထဲတွင် အနည်းငယ်မျှပင် အလျှော့မပေးဘဲ အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ဓားဘုရား ဂူချန်ဖုန်းသည် ယခင်က ဤအပြာရောင်ကြိုးကို ရင်ဆိုင်ခဲ့စဉ်က သူသည် အခွင့်အရေးမရှိဘဲ ချက်ချင်း လက်အောက်ခံဖြစ်ခဲ့သည်ကို သတိရပါ။

စစ်သူကြီးမင်းသမီး၏ ရက္ခိုသနတ်ဘုရားစင်မြင့်သည် အမှန်တကယ် အင်အားကြီးမားသည်။

သို့သော် ထျန်ဖာကျန့်သည် စီကုန်းယွဲ့နှင့် တန်းတူတိုက်ခိုက်နိုင်ရုံသာမက စကားပြောရန်ပင် အပိုစွမ်းအင် ရှိနေဆဲပင်။

ဒါဟာ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းရုံပါပဲ။ ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်၏ ကွန်ဖြူးရှပ်တစ်ဦးဖြစ်သော ကျွန်ုပ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကိုယ်ခံပညာလမ်းစဉ် နတ်ဘုရားစင်မြင့်များအားလုံးသည် မကောင်းဆိုးဝါးနှင့် အယူမှားလမ်းစဉ်များသာ ဖြစ်သည်။ စစ်သူကြီးမင်းသမီး ကျွန်တော်၏ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုကို လက်ခံပါ။

သူ၏အသံ အဆုံးတွင် ထျန်ဖာကျန့်၏ အကြည့်သည် အနည်းငယ် စုစည်းသွားသည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်ထဲမှ လိပ်စာကို လေထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူသည် တောက်ပသော အဖြူရောင် အသက်ရှူမှုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ ၎င်းသည် လိပ်စာနှင့် ပေါင်းစည်းသွားပြီး လေထဲတွင် ဖြောင့်မတ်သော ရှည်လျားသောဓားအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ အသက်ရှူခြင်းဖြင့် ရှည်လျားသောဓားကို ဖန်တီးကာ၊ စကြဝဠာကို သန့်စင်ပြီး နတ်ဆိုးများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများကို သတ်ဖြတ်ရန်”

အသံတိုးတိုးဖြင့် ရွတ်ဆိုလိုက်သောအခါ ဖြောင့်မတ်သော ရှည်လျားသောဓားသည် ရုတ်တရက် ဆီကုန်းယွဲ့ဆီသို့ လှီးဖြတ်လိုက်ပြီး ကွန်ဖြူးရှပ် ဓားချီ၏ မိုးမျှော်နေသော အင်အားသည် ကဗျာကဲ့သို့ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးအားလုံးကို လှီးဖြတ်ရန် ရှိပုံရသည်။

ဤဓားတစ်လက်သည် တက်ရောက်နေသော လူတိုင်းကို ချက်ချင်း ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီး သူတို့သည် ကိုးကွယ်ရန် ညွှတ်ချင်စိတ်ကို မခံစားရဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပါ။

ဤသည်မှာ ယခင်က ဂူချန်ဖုန်း၏ မြင့်မြတ်သော မျက်ဝန်း ဓားရည်ရွယ်ချက်နှင့် မတူပေ။ ဖြောင့်မတ်သော ရှည်လျားသောဓားတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံသဏ္ဍာန် မရှိသော်လည်း ၎င်းသည် ရပ်တန့်၍မရနိုင်သော အထင်အမြင်ကို ပေးခဲ့ခြင်းပင်။

၎င်းသည် မီတာဆယ်ကျော် အဖြူရောင်အလင်းကိုသာ ထုတ်ပေးခဲ့သော်လည်း တက်ရောက်နေသူ မည်သူမျှ ၎င်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဟု ယုံကြည်မှု မရှိခဲ့ကြပေ။

“မြင့်မြတ်ကျမ်းစာ ဓားစာအုပ် မာစတာဂျီက လူငယ်မာစတာထျန်ကို အလေးအနက်ထားပုံရတယ်။ မင်းကို ထိုသို့သော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းကို ပေးအပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး”

သို့သော် ပရိသတ်တစ်ခုလုံးသည် ဤဓားချက်ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေစဉ် ဘေးဘက်မှ အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး လျစ်လျူရှုသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုသို့သော အင်အားကြီးမားသော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် စီကုန်းယွဲ့၏ လှပသောမျက်လုံးများသည် ငြိမ်သက်သော ရေကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမဆီသို့ လှီးဖြတ်လာသော ဖြောင့်မတ်သော ရှည်လျားသောဓားကို မမြင်ရပုံရဘဲ ထျန်ဖာကျန့်၏ ဦးခေါင်းအထက်မှ ရှေးဟောင်းစာအုပ်ကို ဘေးတိုက်ကြည့်ရှုကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချီးကျူးလိုက်သည်။

ယန်ကျိုး ပိုင်လုအကယ်ဒမီမှ မာစတာဂျီ၊ ဂျီယန်ဇီသည် ထျန်ဖာကျန့်ကို လက်ခံခဲ့သော မဟာကွန်ဖြူးရှပ်ဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်ကျမ်းစာ ဓားစာအုပ်သည် ထျန်ဖာကျန့်၏ ဦးခေါင်းအထက်မှ ထိုရှေးဟောင်းစာအုပ်၏ အမည်ဖြစ်ပုံရသည်။

ဤအချိန်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် ထျန်ဖာကျန့်၏ အရေးကိစ္စများကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ သူ၏အကြည့်သည် စီကုန်းယွဲ့အပေါ်တွင် အမြဲရှိနေပြီး သူမသည် ယခုအချိန်အထိ အဘယ့်ကြောင့် ထိုမျှ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်ကို သိလိုနေခဲ့ခြင်းပင်။

မကြာမီ ဟိုယုရှောင်သည် အဘယ့်ကြောင့်ခုလိုဖြစ်ရသည်ကို တွေ့ရှိသွား၏။

စီကုန်းယွဲ့သည် သူ့ကို ချီးကျူးပြီးနောက် ထျန်ဖာကျန့်၏ တုံ့ပြန်မှုကို မစောင့်ဆိုင်းဘဲ သူ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ရောက်ရှိလာတော့မည့် ဖြောင့်မတ်သော ရှည်လျားသောဓားကို မြင်သောအခါ သူမသည် သူမ၏ ရက္ခိုသနတ်ဘုရားစင်မြင့်ကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏နောက်မှ အယောင်သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

၎င်းနောက်တွင် သူမသည် သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော ကျမ်းစာကို အနည်းငယ် မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ထိုကျမ်းစာသည် ရုတ်တရက် တောက်ပသော အဖြူရောင်ရောင်ခြည်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ၊ ခဏတာတွင် ဖြောင့်မတ်သော ရှည်လျားသောဓားကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်...

ကျမ်းစာမှ အဖြူရောင်အလင်းသည် ထျန်ဖာကျန့်၏ ဖြောင့်မတ်သော ရှည်လျားသောဓားကို ကျော်လွန်ရုံသာမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကိုလည်း လင်းထိန်စေခဲ့သည်။

ဆီကုန်းယွဲ့၏ လက်မှ ပို၍ မြင့်မြတ်သော အငွေ့အသက်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း မြင့်တက်လာပြီး သူမသည် တောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ၊ သူမသည် တိုက်ရိုက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ထျန်ဖာကျန့်၏ ဖြောင့်မတ်သော ရှည်လျားသောဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ ၎င်းကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ဖြောင့်မတ်သော ရှည်လျားသောဓားက အမှားအမှန်ကို ခွဲခြား၍ မရနိုင်ပုံရတယ်”

လူအုပ်သည် ဤအံ့အားသင့်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို အစာကြေရန် အချိန်မရသေးမီ သူတို့သည် စီကုန်းယွဲ့၏ အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် ဖြောင့်မတ်သော ရှည်လျားသောဓားသည် စီကုန်းယွဲ့၏ လက်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျော်ဝင်သွားသည်...

ဖြောင့်မတ်သော ရှည်လျားသောဓား ပျော်ဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ လူများ၏ နှလုံးသားထဲမှ တုန်လှုပ်မှုနှင့် အံ့အားသင့်မှုသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အပြင်းထန်ဆုံးမှာ သဘာဝကျကျ စီကုန်းယွဲ့ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နေရသော ထျန်ဖာကျန့်ပင်။

သူသည် သူ၏ ဖြောင့်မတ်သော ရှည်လျားသောဓားသည် စီကုန်းယွဲ့၏ လက်ထဲတွင် ပျော်ဝင်သွားသည်ကို ကြည့်ရှုနေပြီး၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် ချက်ချင်း ကျုံ့သွားကာ၊ သူ၏ တုန်လှုပ်သော မျက်နှာအမူအရာသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဘာမျှမဟုတ်ပေ။

ဤဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ အပိုင်းအစနှင့် သူသည် ယခင်က စကားလုံးများကို အသုံးပြု၍ ကိုင်တွယ်ခဲ့သော ကွန်ဖြူးရှပ် ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် အဆင့်တူ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် သူသည် ကွန်ဖြူးရှပ် စာသားများကို စတင်လေ့လာကတည်းက သူ၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်ကျမ်းစာ ဓားစာအုပ်မှ အသွင်ပြောင်းသော ဖြောင့်မတ်သော ရှည်လျားသောဓားသည် သတ္တမအဆင့်အောက်ရှိ မည်သည့် နတ်ဆိုးကိုမဆို ထိမိလျှင် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားသည်။

စီကုန်းယွဲ့သည် နတ်ဘုရား ဆက်သွယ်ခြင်း၏ ဒုတိယနယ်ပယ် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးမျှသာဖြစ်ပြီး ၎င်းကို မည်သို့ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်နည်း။

ထျန်ဖာကျန့်၏ မျက်လုံးများထဲမှ တုန်လှုပ်မှုသည် အချိန်အတော်ကြာ ဆက်လက်တည်ရှိနေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သည့်အလား သူ၏မျက်လုံးများသည် စီကုန်းယွဲ့၏ လက်ထဲမှ ကျမ်းစာဆီသို့ ထက်ထက်မြက်မြက် လှည့်သွားပြီး ထို့နောက် သူမ၏ ညာဘက်လက်ထဲမှ တိုတောင်းသောဓားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်ကာ ကြောက်ရွံ့မှု အပြည့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒါက... ကုသိုလ်ကောင်းမှု ကောင်းကင်စာအုပ် ဝိညာဉ်လက်နက်စာရင်းတွင် သတ္တမမြောက် အဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းပဲ”

ထျန်ဖာကျန့်၏ အံ့အားသင့်မှုအလယ်တွင် သူ၏ ဖြောင့်မတ်သော ရှည်လျားသောဓားသည် အဘယ့်ကြောင့် ထိုမျှ လွယ်ကူစွာ ချိုးဖျက်ခံရသည်ကို သူ သဘောပေါက်လာသည်။

နတ်ဆိုးများ၊ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များနှင့် အယူမှားလမ်းစဉ်များကို လှီးဖြတ်သည့် ဖြောင့်မတ်သော ရှည်လျားသောဓားနှင့် ဖြောင့်မတ်သော လုပ်ရပ်များမှတစ်ဆင့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများနှင့် သတ္တဝါအားလုံး၏ ဆန္ဒကို စုဆောင်းသည့် ကုသိုလ်ကောင်းမှု ကောင်းကင်စာအုပ်။ ကုသိုလ်ကောင်းမှု ကောင်းကင်စာအုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော စီကုန်းယွဲ့သည် ကုသိုလ်ကောင်းမှုနှင့် ဆန္ဒ၏ ပုံရိပ်ဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝကျကျပင် သူ၏ ဖြောင့်မတ်သော ရှည်လျားသောဓားသည် သူမကို ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူ ဝန်ခံလိုစိတ် မရှိသော်လည်း ကုသိုလ်ကောင်းမှု၏ အမှန်တကယ် အင်အားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း၏ ကြီးမားသော ဖြောင့်မတ်သောချီသည် အမှန်စင်စစ် အဆင့်နိမ့်သည်။

၎င်းသည် စီကုန်းယွဲ့သည် သူ၏ ဖြောင့်မတ်သော ရှည်လျားသောဓားသည် အနည်းငယ် ခွဲခြား၍ မရနိုင်ကြောင်း ယခုလေးတင် ပြောခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ထျန်ဖာကျန့်သာမက အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော ကိုးယောက်မြောက် ဓားဘုရားနှင့် အခြားလူတိုင်းသည်လည်း စီကုန်းယွဲ့၏ ဘယ်ဘက်လက်ထဲမှ ကျမ်းစာကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ချက်ချင်း တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဝိညာဉ်လက်နက်စာရင်းတွင် ကမ္ဘာ၏ ပြည်နယ် တစ်ဆယ့်သုံးခုနှင့် အကျော်ကြားဆုံး ဝိညာဉ်ပစ္စည်း သုံးရာ ပါဝင်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် ကျောက်ယန်းမြို့မှ လူများအတွက် သူတို့သည် ဤစာရင်းအကြောင်းကိုသာ ကြားဖူးပြီး ၎င်းသည် အမှန်တကယ် ဘာကို ကိုယ်စားပြုသည်ကို မသိခဲ့ကြပေ။

သို့သော် ၎င်းသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်လက်နက်များ၏ ကြမ်းတမ်းမှုဆိုင်ရာ အသိပညာကို အဟန့်အတား မဖြစ်စေခဲ့ချေ။

ကျောက်ယန်းခရိုင်တွင် နာမည်ကြီး တူရိယာစာရင်းတွင် ပါဝင်သော ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ မျောက်နတ်တောင်ဝှေးသည် ကိုးရာကျော်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ထျန်ဖာကျန့်သည် ယခုလေးတင် စီကုန်းယွဲ့၏ လက်ထဲမှ ကျမ်းစာကို ကုသိုလ်ကောင်းမှု ကောင်းကင်စာအုပ်ဟု ခေါ်ပြီး ၎င်းသည် ဝိညာဉ်လက်နက်စာရင်းတွင် သတ္တမမြောက် အဆင့်ရှိကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

ဟိုယုရှောင်၏ အမူအရာသည် အခြားလူတိုင်းနှင့် အများအားဖြင့် တူညီသော်လည်း သူ၏ တုန်လှုပ်မှုသည် ထျန်ဖာကျန့်က ကုသိုလ်ကောင်းမှု ကောင်းကင်စာအုပ်သည် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းဖြစ်ကြောင်း အော်ဟစ်သောအခါမှ စတင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

စီကုန်းယွဲ့သည် ထိုကျမ်းစာကို ထုတ်လွှတ်ပြီး အဖြူရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ သူသည် ကုသိုလ်ကောင်းမှု၏ အင်အားကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ သူ၏နှလုံးသားသည် အလွန်အမင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူသည် မူလက ကုသိုလ်ကောင်းမှုနှင့် ကံအတားအဆီးကဲ့သို့ နက်နဲသော အရာသည် ကောင်းမွန်ဆိုးဝါး နတ်ဘုရားကြာပန်းကို ပိုင်ဆိုင်သော သူ့ကိုယ်တိုင်သာ သိရှိပြီး ဒုတိယလူ မည်သူမျှ သိရှိခြင်း မရှိသင့်ဟု တွေးထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် စီကုန်းယွဲ့၏ ကုသိုလ်ကောင်းမှု ကောင်းကင်စာအုပ်သည် သူ၏ယုံကြည်မှုကို အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။ ထိုမျှသာမက သူမသည် ကုသိုလ်ကောင်းမှုကို ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရန် အသုံးပြုနိုင်ပြီး ၎င်းသည် သူ၏စွမ်းရည်များထက် အများကြီး ပိုသာလွန်ခဲ့သည်။

ဤစီကုန်းယွဲ့သည် အမှန်တကယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

ရုတ်တရက် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာသည် တောင့်တင်းသွားပြီး သူသည် စီကုန်းယွဲ့ရှေ့တွင် မျက်နှာပြောင်းလဲခြင်းကို လုပ်ဆောင်ရန် ကုသိုလ်ကောင်းမှု၏ အင်အားကို အသုံးပြုခဲ့ပုံကို အလျင်အမြန် ပြန်လည်အမှတ်ရသွားသည်။ သူ၏နှလုံးသားသည် ချက်ချင်း အေးစိမ့်သွားသည်။ စီကုန်းယွဲ့၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရန် သူ၏ခေါင်းကို မြှောက်လိုက်သောအခါ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ်သော စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမသည် ပထမဆုံးတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏အကြောင်းကို အားလုံးနားလည်သွားပုံရသည်။

ဟောင်ယွီရှောင်၏အကြည့်ကို အာရုံခံမိပုံရသော စီကုန်းယွဲ့သည် မျက်နှာပြာနှမ်းနေသော ထျန်ဖာကျန့်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ သူမသည် လှည့်ကြည့်ကာ ဟိုယုရှောင်နှင့် တိတ်တဆိတ် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ပြီး သူမ၏နှုတ်ခမ်းများသည် အလွန်လှပသော သွယ်လျသည့်ပုံစံအဖြစ် အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။

ထိုသေသပ်ပြီး နူးညံ့သော လှပသည့်မျက်လုံးများသည် မည်သည့်တိကျသောသတင်းစကားကိုမျှ မပို့ဆောင်သော်လည်း ဟိူယုရှောင်ကို ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

သာမန်အားဖြင့် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် ရှားရှားပါးပါး အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် ယင်းကို မျက်စိပသာဒမဖြစ်ဘဲ သူ၏ကျောရိုးတစ်လျှောက် အကြိမ်ကြိမ် အေးစိမ့်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

နှစ်ဦးကြား မျက်လုံးချင်းဆုံခြင်းသည် ခဏတာသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် စီကုန်းယွဲ့သည် သူမ၏ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏အပြာရောင်ဝတ်ရုံသည် လွင့်ပျံနေကာ လေထဲတွင် တစ်ကိုယ်တည်း ရပ်နေပြီး ဂူချန်ဖုန်းနှင့် ထျန်ဖာကျန့်ကို ငုံ့ကြည့်နေကာ နှစ်ဦးကို အနိုင်ယူခြင်းမှ ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်မရှိဘဲ သူမ၏အမူအရာသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

စီကုန်းယွဲ့သည် စကားပြောရန် ပြင်နေစဉ် ရုတ်တရက် အားကောင်းသော အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် အရှေ့ဘက်မှ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထျန်ဖာကျန့်နှင့် ဂူချန်ဖုန်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ထိုအနက်ရောင်အလင်းတန်းထဲတွင် ပေတစ်ဇန်ခန့် ရှည်လျားသော လှံရှည်တစ်ခု ရှိပြီး ဒေါသထွက်နေသော စစ်မှန်သည့်ချီဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသော ထက်မြက်သည့်လှံရှည်သည် ထျန်ဖာကျန့်နှင့် ဂူချန်ဖုန်းကို သတ်ဖြတ်ရန် အပြစ်ကင်းစွာ ပစ်မှတ်ထားကာ ယင်း၏အရှိန်သည် အလွန်အမင်း မြန်ဆန်သည်။

ထျန်ဖာကျန့်နှင့် ဂူချန်ဖုန်းတို့သည် သူတို့၏မျက်နှာများ အလွန်အမင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းတို့၏ကျန်ရှိနေသော စစ်မှန်သည့်ချီနှင့် ဖြောင့်မတ်သည့်ချီကို အလျင်အမြန် စုစည်းကာ ဘေးဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ဤရုတ်တရက် အံ့အားသင့်မှုသည် တက်ရောက်လာသူအားလုံးကို ချက်ချင်း အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

စီကုန်းယွဲ့သာ အနက်ရောင်အလင်းတန်းကို မြင်သောအခါ ယင်းကိုမျှော်လင့်ထားပုံရပြီး အမှန်တကယ် အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားကာ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အတော်လေး သက်သာသွားသည်။

“ဂရန်းမာစတာတစ်ယောက်တောင် နောက်ကွယ်ကနေ တိုက်ခိုက်ရဲတယ်၊ မင်းရဲ့ဂုဏ်သတင်းကို ဖျက်ဆီးမှာကို မကြောက်ဘူးလား”

ရှောင်တိမ်းပြီးသော ဂူချန်ဖုန်းသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ မပြေမလျော့သော အမူအရာဖြင့် မရပ်မနား အနက်ရောင်အလင်းတန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထျန်ဖာကျန့်၏မျက်လုံးများသည် အနက်ရောင်အလင်းတန်းကို မြင်သောအခါ စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။

“ပျော်ပျော်ပါးပါး ဆော့ကစားနေတာပါ ဒီလောက်စိတ်မဆိုးပါနဲ့ မင်းက နဝမမြောက်ဓားဘုရားသခင်နဲ့ တူတဲ့သူပဲ မင်းက ပိုပြီး ရက်ရောသင့်တယ်။ မင်းဘေးက အသုံးမကျတဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်ကို ကြည့်ပါဦး သူက မင်းထက် အများကြီး ပိုပြီး အသိဉာဏ်ရှိတယ်”

အနက်ရောင်အလင်းတန်းထဲမှ အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသော လူငယ်အသံတစ်ခုက ပြောလိုက်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် မြင့်မြတ်သောမြေ၏ အမွေဆက်ခံသူနှစ်ဦးကို စော်ကားလိုက်သော်လည်း ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်နေကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ထိုကဲ့သို့ ကဲ့ရဲ့ခြင်းသည် ဂူချန်ဖုန်းကို ဒေါသထွက်စေပြီး သူသည် အေးစက်စွာ ဟောက်လိုက်ကာ “မင်းဒီကို ရောက်နေပြီဆိုရင် မင်းကိုယ်မင်း ပြပါဦး အရိပ်ထဲမှာ မပုန်းနေနဲ့ ဘယ်သူလဲ မင်းကိုယ်မင်း ထုတ်ဖော်ပြလိုက်”

“သေချာနားထောင်ပါ ငါ့အဘိုးက ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ဒီတစ်ခါပဲ ပြောပါ့မယ်”

အနက်ရောင်အလင်းတန်းအတွင်းမှ လူက သူကိုယ်သူ 'အဘိုး' ဟု ကြေညာလိုက်ပြီး သူ၏လေသံသည် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပေါ့ပါးနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ပထမဆုံးဝါကျပြီးနောက် သူ၏အသံသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေသံသည် ချက်ချင်း အလွန်အမင်း ပြင်းထန်တည်ကြည်သွားသည်။

“မဟာဂျင်၏ ကွန်လုံအစောင့်၊ တူအိုပါဟောင်”

သူ၏စကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ မြို့၏ပတ်ဝန်းကျင်သည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်...

All Chapters