တျန်ဟောင်လူ၏ သေဆုံးခြင်း

ထိုမြင်းနက်၏အမည်မှာ လောင်ရှာပင်။

မြင်းပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်း၏အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။ မြင်း၏ပခုံးအမြင့်သည် ပေတစ်ဝက်ခန့်ရှိပြီး အလျားမှာ ပေတစ်တောင်ခွဲခန့်ရှိသည်။ မြင်း၏အမွှေးများသည် တောက်ပြောင်သောအနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး ပြေးလွှားနေစဉ် လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေကာ အမှန်တကယ် ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ထူးခြားသောမြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ထိုမျှမကသေး မြင်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် အနက်ရောင် ဘီလူးချီအလွှာတစ်ခုလည်း လည်ပတ်နေပြီး ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့်ရှိ စစ်သည်တော်တစ်ဦးထက် မလျော့သော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထို့အပြင် မြင်း၏ကျောပေါ်တွင် လူနှစ်ဦးကို တင်ဆောင်ကာ တူအိုပါဟောင်ဆီသို့ အပြည့်အဝ ပြေးလွှားလာပြီး ရောက်ရှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူနှစ်ဦးစလုံးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ပစ်ချရန် အမြီးကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

ထိုမျှသာဆိုလျှင် အရေးမကြီးပေ။

အဓိကအချက်မှာ ၎င်းသည် တူအိုပါဟောင်ကိုပင် မထီမဲ့မြင်ပြုသော မျက်နှာပေးကို ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အမူအရာများကို အမှန်တကယ် ပြုလုပ်နိုင်သလား။ ဤမြင်းသည် ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သလား။

“ဒီလောင်ရှာက အဆင့်တစ်ခုအထိ ရောက်ရှိထားတဲ့ ဘီလူးမြင်းတစ်ကောင်ပါ။ တောရိုင်းထဲမှာဆိုရင် ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့်ရှိ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ အဆင့်ကိုး ဘီလူးတစ်ကောင်ပါ”

“ဂျင်မင်းကြီးရဲ့ ကွန်လောင်အစောင့်အနေနဲ့ ဂျင်ဧကရာဇ်ရဲ့အနီးမှာ အမှုထမ်းတဲ့အတွက် ရွေးချယ်မှုစံနှုန်းတွေက အလွန်တင်းကျပ်ပါတယ်။ အဲဒီထဲက တစ်ခုကတော့ မဟာမာစတာနယ်ပယ်ကို မထိုးဖောက်ခင် အဆင့်ကိုး ဘီလူးတစ်ကောင်ကို သတ်ဖို့ပါ။ ဒါကြောင့် ဂျင်မင်းကြီးရဲ့ ကွန်လောင်အစောင့် အဖွဲ့ဝင်တိုင်းမှာ အနည်းဆုံး ဘီလူးတစ်ကောင်ရဲ့ သွေးကို သွန်ခဲ့ဖူးပါတယ်”

ဟိုယုရှောင်၏အကြည့်သည် မြင်းနက်ပေါ်တွင် အာရုံစိုက်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့ဘေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားသော ဖူလင်းက သူသည် မြင်းကို စိတ်ဝင်စားသည်ဟု ထင်ခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် သူမစကားပြောပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်၏အမူအရာတွင် အပြောင်းအလဲမရှိကြောင်း သူမသဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူသည် တူအိုပါဟောင်၏မြင်းကို မကြည့်ဘဲ ၎င်း၏ကျောပေါ်တွင် ချည်နှောင်ထားသော အဖြူရောင်လူငယ်ပညာရှင်ကို ကြည့်နေကြောင်း သူ၏အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်ခြင်းဖြင့်သာ သူမသဘောပေါက်ခဲ့သည်။

ဖူလင်းသည် အမြင်အာရုံကောင်းသည်။ သူမသည် အဖြူရောင်လူငယ်ကို ခဏကြည့်ပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်နှင့် ဟိုယုချန်ကို ပြန်ကြည့်ကာ ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

“ဟိုမိသားစုရဲ့ ပဉ္စမမြောက်သား... ဒါက မင်းရဲ့ ညီငယ် ဟိုယုတွမ် မလား”

ဟိုယုရှောင်က ဝမ်းနည်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏စိတ်အခြေအနေသည် ဖူလင်းပြောနေသည့်အရာကို နားထောင်ရန် အလှမ်းဝေးခဲ့သည်။

ပဉ္စမမြောက်သားက တူအိုပါဟောင်ရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို အမှန်တကယ် ခံလိုက်ရတာလား။

သူသည် အရာအားလုံးကို အကွက်ကျကျ တွက်ဆပြီးဖြစ်သည်။ ဂျင်မင်းဆက်ကို ကိုယ်စားပြုသော တူအိုပါဟောင်သည် ရာက္ခသသန့်ရှင်းသောအဖွဲ့နှင့် ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောအဖွဲ့ကြားက ပဋိပက္ခကို ပိုမိုဆိုးရွားစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ဆူကျိုးကို မှားယွင်းသော စွဲချက်တစ်ခု တပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်ပိုင်းအနည်းငယ်က တျန်လီနောင်သည် သူ၏သမီးကို ယောင်ကျိုး၏ ဘီလူးလမ်းကြောင်းမှ ထိခိုက်နစ်နာစေသည်ဟု ပြောဆိုနေသေးသော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် တူအိုပါဟွမ်သည် တျန်ဟောင်လုကို သူ့ရှေ့တွင် တင်ပြလိုက်ပြီး မျက်နှာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရိုက်နှက်ရုံသာမက သူ၏ပြောဆိုချက်ကို လုံးဝပြောင်းပြန်လှန်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“မင်းသမီး ထိခိုက်နစ်နာတယ်လို့ မင်းပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါဆို ဒီလူက ဘယ်သူလဲ”

ဟိုယွီရှောင်၏အမူအရာသည် အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားပြီး မနေ့ည ဟိုင်နာရီအချိန်တွင် တျန်လီနောင်ရောက်လာသောအခါ သူ၏သမီးကို ပြန်ပေးဆွဲခံရသည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်ကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သို့သော် တျန်ဖာကျန့်က ယခုပြောလိုက်သောအရာမှာ သူ၏ညီမ တျန်ဟောင်လုကို သတ်ပစ်လိုက်သည်ဟု ဆိုသည်။

ပြန်ပေးဆွဲခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းကြားက ကွာခြားချက်က ဘာလဲ?

ကျောက်ယန်းအနှောင့်အယှက်သည် စီကုန်းယွဲ့၏လက်ချက်ဖြင့် ဂူချန်ဖုန်းနှင့် တျန်ဖာကျန့်တို့ ဆက်တိုက် ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် အခြေခံအားဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

တစ်နည်းဆိုရလျှင် ယောင်ကျိုးကို ဆန့်ကျင်ရန် ဘိုင်လူအကယ်ဒမီနှင့် ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောအဖွဲ့တို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သော စူးစမ်းရှာဖွေမှုသည် ကျရှုံးသွားခဲ့သည်။

တူအိုပါဟောင်၏ လှုံ့ဆော်မှုသာ အောင်မြင်ပါက ယောင်ကျိုးနှင့် ဆူကျိုးနှစ်ခုစလုံးအတွက် အားနည်းချက်ဖြစ်စေမည်။

စီကုန်းယွဲ့က ၎င်းကို ထိုးထွင်းသိမြင်ခဲ့ပြီး ဂူချန်ဖုန်းနှင့် တျန်ဖာကျန့်တို့လည်း ထိုသို့ပင်ဖြစ်သောကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံးက သူတို့၏ပြောဆိုချက်ကို ညှိနှိုင်းကာ ဤတိုက်ပွဲသည် တျန်ဟောင်လုကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြခဲ့သည်။

တျန်ဟောင်လု၏အကြောင်းအရာသည် မမှန်ကန်ပါက ဤအချိန်တွင် မှန်ကန်အောင် ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ပြန်ပေးဆွဲခြင်းနှင့် လူသတ်မှုကြားက ကွာခြားချက်မှာ တစ်ခုတည်းသာဖြစ်သည်- ပထမအချက်မှာ လူကွက်ရွှေ့ရန် နေရာရှိနေသေးပြီး ဒုတိယအချက်မှာ အထောက်အထားမရှိဘဲ သေဆုံးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် သူသည် တူအိုပါဟောင်ခေါ်ဆောင်လာသော တျန်ဟောင်လုကို ကြည့်လိုက်ပြီး သနားကြင်နာမှုအနည်းငယ်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ ပဉ္စမမြောက်ညီကော ဘယ်လိုလဲ”

ဟိုယုချန်၏မေးခွန်းသည် ဟိုယုရှောင်၏အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သူသည် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ တတိယနှင့် စတုတ္ထမြောက် အစ်ကိုကြီးများသည်လည်း စိုးရိမ်သောမျက်နှာထားများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ စောင့်ကြည့်ရအောင်။ ပဉ္စမမြောက်ညီက လိမ္မာတယ်၊ သူ အဆင်ပြေမှာပါ”

စကားပြောပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် သူတို့သုံးဦးကို ရှေ့သို့ အနည်းငယ် ပိုမိုနီးကပ်စွာ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ သူ၏စကားများသည် စိတ်ချရသော်လည်း ဟိုယုတွမ်ကို ကြည့်သော သူ၏မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုအနည်းငယ် ပါဝင်နေသေးသည်။

“လာ၊ ကြည့်လိုက်ပါဦး၊ ဒီမိန်းကလေးငယ်က တျန်ဟောင်လု မဟုတ်ဘူးလား”

တူအိုပါဟွမ်သည် မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုကို ကပ်ထားလျက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ တျန်ဟောင်လုကို ညွှန်ပြကာ တျန်ဖာကျန့်နှင့် တျန်လီနောင်ကို ကဲ့ရဲ့ပြောင်လှောင်သည့် လေသံဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

တျန်ဟောင်လု၏အမူအရာသည် ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီး သူမသည် ခေါင်းကိုမော့ကာ သူမ၏ဖခင်နှင့် အစ်ကိုကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် တျန်ဟောင်လု၏မျက်လုံးများရှိ အကြည့်ကို မြင်သော ဟိုယုတွမ်၏မျက်လုံးများတွင် မလိုလားမှုအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ သူသည် စကားပြောချင်သော်လည်း ယခုအချိန်သည် သူပြောရန် အချိန်မဟုတ်ကြောင်း သိသောကြောင့် သက်ပြင်းသာ ချနိုင်ခဲ့သည်။

တျန်လီနောင်သည် တျန်ဟောင်လုကို မြင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်း အရိပ်တစ်ခုဖြင့် လှုပ်ရှားသွားသည်။ တူအိုပါဟောင်၏မေးမြန်းမှုကို ကြားသောအခါ သူ၏စိတ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိပုံရပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သူသည် သူမ၏အကြည့်ကိုပင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ရှောင်ရှားခဲ့သည်။

သူ့ဘေးတွင် တျန်ဖာကျန့်သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့ကာ တျန်ဟောင်လုကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် တျန်ဟောင်လု၏မျက်လုံးများရှိ မျှော်လင့်နေသော အကြည့်ကို မမြင်ရသကဲ့သို့ ပေါ်လွင်နေပြီး သူမကို သူစိမ်းတစ်ဦးကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ဖြစ်ကာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် အလျင်အမြန် ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။

နှစ်ယောက်၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သော တျန်ဟောင်လု၏မျက်နှာသည် သေလုမြောပါးဖြစ်သွားပြီး သူမ၏နှုတ်ခမ်းများသည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားကာ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းဖွယ်အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ဒွမ်ကျန့်ချီ သေဆုံးသွားသည့်အချိန်မှစ၍ တျန်ဟောင်လုသည် သူမ၏အဖြေကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဟိုယုတွမ်သည် သူမကို လုယွမ်ဟောင်၏လက်မှ ကယ်တင်ခဲ့ပြီး သူမနှင့်အတူ တျန်လင်ခရိုင်တစ်ဝိုက်တွင် ထွက်ပြေးနေစဉ် တစ်ကြိမ်ထက်မက ပြောဆိုခဲ့သည်။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ၏ဖခင် တျန်လီနောင်က သူမကို အသုံးချခဲ့သည်ကို သူမ ယုံကြည်ရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ဤအရာသည် အမှန်တကယ်ဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်တိုင်အတည်ပြုရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဟိုယုတွမ်ကို ကျောက်ယန်းသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ဟိုယုတွမ်သည် သူမ၏တောင်းဆိုချက်ကို သဘောမတူခဲ့ပေ။ သို့သော် လုယွမ်ဟောင်ကို ရှောင်ရှားနေစဉ် တူအိုပါဟောင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူလည်း သူမအတွက် လာခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားပြီး သူသည် ဟိုယုတွမ်နှင့်အတူ သူမကို တိုက်ရိုက် ချည်နှောင်ကာ နှစ်ဦးစလုံးကို ကျောက်ယန်းသို့ အတူတကွ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ ချစ်လှစွာသော ညီအစ်ကို တျန်ဖာကျန့်၏အသံကို ကြားသောအခါ၊ တျန်ဖာကျန့်က သူမကို ထိခိုက်နစ်နာစေခဲ့သည်ဟု သူ၏စကားများဖြင့် ပြောဆိုသည်ကို ကြားသောအခါ သူမ၏အမူအရာသည် ဗလာဖြစ်လာကာ သူမ၏နှလုံးသားထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လျော့ရဲလာသည်။

တျန်လီနောင်၏ ရှောင်ရှားနေသော အကြည့်နှင့် တျန်ဖာကျန့်၏ သူမကို သူစိမ်းတစ်ဦးကဲ့သို့ ဆက်ဆံသော အမူအကျင့်သည် သူမ၏နှလုံးသားထဲရှိ နောက်ဆုံးသော မျှော်လင့်ချက်အစအနကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တျန်ဟောင်လုသည် ပြိုလဲသွားတော့သည်။

“ဘာလို့၊ ဘာလို့... ဘာလို့... ဘာလို့လဲ”

သူမ၏မျက်လုံးများမှ ပြင်းထန်သော မကျေနပ်ချက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး တျန်ဟောင်လု၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုသည် အမုန်းတရားအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် ဘာအမှားလုပ်ခဲ့သည်ကို မသိခဲ့ပေ။ သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ဖခင်နှင့် အစ်ကိုတို့က သူမကို ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံရသည့်အကြောင်းကို မသိခဲ့ပေ။

တျန်ဟောင်လုသည် အသံအက်ကွဲစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏အသံသည် အတိုင်းအဆမဲ့ မကျေနပ်ချက်များနှင့် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် တက်ရောက်လာသူတိုင်း၏ နှလုံးသားများတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

တျန်လီနောင်နှင့် တျန်ဖာကျန့်တို့သည် မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သော တူအိုပါဟောင်၏မျက်နှာတွင် ဆိုးရွားသောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်ညှိုးကို အသာပုတ်ကာ တျန်ဟောင်လုကို ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးများကို ဖြတ်ရန် စစ်မှန်သောချီကို လျှို့ဝှက်စွာ အသုံးပြုလိုက်သည်။

“ဘာလို့လဲ၊ ငါ့ကိုပြောပါ၊ ဘာလို့လဲ”

“ပြောပါဦး ဖေဖေ၊ အစ်ကို သမီးက ဘာအမှားလုပ်လို့ ဒီလိုဆက်ဆံရတာလဲ၊ ဘာလို့လဲ၊ ဘာလို့လဲ”

...

တျန်ဟောင်လုသည် လုံးဝ ထိန်းချုပ်မရတော့ဘဲ သူမ၏ဖခင် ပေးခဲ့သော ရေပြာရောင်ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ တျန်လီနောင်နှင့် တျန်ဖာကျန့်ကို ညွှန်ပြကာ သူမ၏အသံသည် စူးရှသောအသံနှင့် တောင်းပန်သောအသံကြားတွင် ပြောင်းလဲကာ ၎င်းတို့ကို ထပ်ခါထပ်ခါ မေးမြန်းနေသည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့ ကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်ငိုကြွေးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော တျန်လီနောင်နှင့် တျန်ဖာကျန့်တို့သည် တည်ငြိမ်စွာ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသည်။

“မိန်းကလေးတျန်...”

ဟိုယုတွမ်သည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းကာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုသော်လည်း မည်သည့်နေရာမှ စတင်ရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သူမ၏နောက်တွင် ရပ်တန့်ကာ သူမ၏ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် တျန်ဖာကျန့်၏လက်မှ တောက်ပသောအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထဲတွင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လူတိုင်း၏ မမျှော်လင့်သော အကြည့်များကြားတွင် တျန်ဟောင်လု၏ လည်ပင်းအား ရုတ်တရက် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

“တျန်ဖာကျန့်၊ မင်း ဘယ်လိုလုပ်ရဲရတာလဲ”

တူအိုပါဟွမ်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏အရှိန်သည် လူတိုင်း၏မျက်လုံးများထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာကာ ဓားရှည်သည် တျန်ဖာကျန့်၏ ဓားအလင်းတန်းကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားကာ အနက်ရောင်စစ်မှန်သောချီလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

ချီ~

သို့သော် သူသည် တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့သည်။

“ငါ့ညီမက ယောင်ကျိုးမှာ ကြာပါပြီ သေဆုံးသွားခဲ့တာ။ ငါ့ညီမအဖြစ် ဟန်ဆောင်ဖို့ မင်း ဘယ်လိုရဲရတာလဲ၊ မင်းမှာ သတ္တိတွေ တော်တော်ရှိတာပဲ”

ဟစ်...

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဟိုယုရှောင်သည် ဖြောင့်မတ်သော အမူအရာကို ထုတ်လွှတ်နေသော တျန်ဖာကျန့်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ဦးခေါင်းထဲသို့ အေးစိမ့်သွားသော အရာတစ်ခု ပြေးဝင်လာပြီး သူ၏အတွင်းပိုင်းတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

“ကျွတ်၊ ဘယ်သူက ဘီလူးလမ်းကြောင်းကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်တာလဲ”